Pagina-afbeeldingen
PDF

orat. 1o.

A. το77.

ideoque fecutus eft hoc Nazianzeni Gregorii Praeceptum : Lex moffra famcit , ut urgente quidem tempore pro veritate periculum adeamus , nec pieta* rem prodamur per ignaviam, quamdiu autem licet , pericula ipfa me provocemuf , fve amimarum mofirarum metu, fíve ut iis confulatur , qui periculum mobi, inferunt. Ob hanc legitimam fugam Venericus Clamat Gregorium non Paftorem fuiffe , fed mercenarium, ideoque ejiciendum . Verùm non refpondet ad rem. Etenim haec fuga fuit Bri. xinenfi conventu pofterior, & nos hic quaerimus caufas Brixinenfis Attentati. Et de cunctis iftis calumniis Gregorius fe folemniffimè per fumptam Euchariftiam olim apud Canufium expuravit . Purgationis feriem exponit Lambertus Schafnaburgenfis. De Brixinenfi Conventu addit Otho Frifingenfis Epifcopus : Commumi confilio Pontifici Jcriptum convitii, & detra&iomibus plenum dirigere præfumpferunt, inter caetera dicentes ; $icut baάemus folebat dicere, quia mullus noftrum effet Epifcopus , ita fcia, quia mulli noffrum deinceps eris Apof olicui; Reynerus Reyneccius vulgavit iftius Conventiculi litteras, quibus eft haec epigraphe: Henricui mom vfurpativè, fed pia Dei ordimatione Rex , Hildebrando, jam non Apoftolico , fed falfo Monacbo. Et hoceft exordium : Humc talem pro confufone tua falutationem promeruiffi , qui nullum in Ecclefia ordinem praetermiffi, quem confufoni* » non bonori, , maledi&ionis , non benediäionis participem non feceris. Eft fcurrile fcomma , & libellus famofus, ideoque non recitandus. Interim nec necromantiam, nec concubinatum , nec homicidia, nec hærefim improperat Gregorio , ideoque profitetur illum ab iftis fuiffe immunem. Ipfum folummodò notat de invafa per Simoniam Sede Apoftolica , de Tyrannico in Epifcopos ac omnem Clerum dominatu , & de fui Regis attentata degradatione . Et cur hoc Attentatum fit crimen , edicit : Regem famé?orum Patrum traditio foli Deo judicamdum docuit , mec pro aliquo crimine, nifi à fide , quod abfit, exorbitaverit , depomendum» afferuit , cùm etiàm Juliamum Apoftatam providentia fanäorum Epifcoporum mom fibi, fed foli Deo deponendum commiferit . Et tandem Epiftola concludit: Tu igitur omnium Epifcoporum moflrorum judicio dammatur defcemde, vimalicatam tibi Sedem Apoftolicam relinque, alius im folium $an&i Petri adfcendat , qui nulla violentia Religionem palliet, fed Beati Petri famam do&rinam doceat. Ego Hemricus Rex Dei gratia , cum ommibus Epifcopis mo/frir tibi dicimus : Defcemde , defcende. Similes litteras fcripfit Henricus ad Romanæ Ecclefiæ Clerum & populum, quarum haec eß conclufio : Exurgite in Hildebramdum , fideliffimi , & primus in fide Mt primus im ejus damnatiome. Nom autem ut fanguinem ejus effumdatis dicimur, quippe cùm major ei poff damnationem parma fit vita quàm mors ; fed ut eum , fi molit, defeemdere cogatis , & alium communi omnium Epifcoporum & veflro confilio à vobis ele&um im Apoßolicam Sedem recipiatis , qui quod iffe in Ecclefia vulnevavit , curare velit & poffit . Brixinenfe Attentatum mandat mitti in executionem. Notanda funt prioris Epiftolae verba : Qui mul

la violemtia Religionem palliet. Damnant Gregoriana adversùm Simoniacos & conjugatos Clericos Decreta , & potentem ipforum executionem . Ea blaterant fanae Sanéti Petri do&rinæ adverfa* ri. Nempè Henricus ad haec omnia praefumenda erat à Simoniacis & conjugatis Epifcopis feduétus. Notanda item funt haec verba pofterioris Epiftolae : Alium communi omnium Epifcoporum & veffro confilio à vobis eleéfum . Demonftrant Henricum de fa&a Guiberti per Regiam nominationem intrufione erubuiffe. Guibertum jam intruferat, & tamen Romano Clero ac populo addicit Canonicam ele&ionem. Nempè noverat Romanam Ecclefiam à Regiae nominationis violentia effe alieniffimam , ideoque ipfam circumducit per mendacia . Verùm addu&a per Otthonem Frifingenfem verba, $icut ha&emur folebat dicere, &c. in neutra funt Epiftola , ideoque fcripta fuit & alia. Et haec latet , aut interiit. Henriciana ad San&um Annonem Colonienfem Antiftitem Epiftola habet quid fimile : Nullum Hildebramdijudicio licet effe $acerdotem , miß qui hoc à faffu ejus ememdicaverit. Quidam exiftimant Gregorium argui, quòd fanxerit nullum Epifcopum fine fua praevia confirmatione pofTe deinceps à Metropolitis confecrari. Et certè hoc ex Apoftolico Canone eft avitum jus cujuslibet Patriarchae, ideoque per Gregorium omninò po. tuerat reparari. Attamen ipfum Gregorius non fecit : Et ifta Epiftola eft fpuria & fi&a. Et licèt maledicentiffima fit , tamen nec necromantiam , nec concubinatum , nec hærefim impingit Gregorio, ideoque lucet hafce calumnias ef. fe impudentiffima mendacia folius Bennonis. Et adduéta per Frifingenfem Othonem verba impetunt fan&tiones , quibus quoslibet Simoniacos & conjugatos Epifcopos Gregorius degradavit. Utraque lepra maximè tunc graflabatur in Clero Germaniæ atque Longobardiæ . Sexta quaeftio eft , An hæc Gregorii degradatio & Guiberti intrufio ftatim habuerint effe&um & executionem ? Refpondeo non habuifTe. Etenim ipfe etiam Henricus de ifta intrufione erubuit in adduétis ad Romanum Clerum ac populum litteris , dumtaxat retulit degradatum Gregorium , & ipfis addixit Canonicam novi Pontificis ele&ionem . Et Brixinenfis Conventus Guiberto non mutavit nomen, ideoque ipfum necdum habuit pro fuo Pontifice. Guibertüs adhuc manfit Guibertus, non ampliùs Ravennas, & necdum Romanus Pfeudo-Epifcopus, fed fa&tus militum Dux in Henrici exercitu. Audi rem à Bertholdo Conftantienfi : Hemricum in Iradiam , affumpto Apoffata fuo Guiberto, iterùna Romam invifurur , proficifcitur , adumata multitune fcbifmaticorum. Ibique ea aefate moratur, pene im caffum laboravit, niß quod militer fuos quibufdam cafellis , ut faceremt guerram Romani, inpofuit. Quia eum nec bac vice Romam intrare permiferumt. Ignem quoque in domum $an&i Petri per quemdam traditorem immittere voluit, fed Dei mjfericordia protegente mom potuit. Cogitavit emim u, de improvifo portas irrumperet , A Romani a. reli&is propugnaculis ad incendium reffinguem.

dum concurrerent. Undè ignem domibus quibuf. dam

dam $an&i Petri hmmitti fecerunt. Sed Dominus Apoftolicur buie verfutiae obviavit. Nam primùm vifo imcemdio, omnes militer Romamo* ad propugnacula defendenda tramfmifit , ipfeque folur , fiducia $an&i Petri fretur , fa&o figno crucir comtra imcemdium, ignem progredi ulleriùs mom permifit. Igitur HenricuÍ, capto venerabili Epifcopo de $utria, aliiß que nonnullir , fuoque Apoftata Guiberto im Tiburtina urbe ad infeffamdor Romanos dereli&o , ipfe Longobardiam revertitur . Poft Brixinenfe conventiculum, Ex-Rex Henricus affiduis armis ftuduit Romam capere, ejicere Gregorium , ac intrudere Guibertum. Sed dudum non potuit . Et interim ipfum fecutus eft Guibertus non ut Papa, fed ut miles. Bertholdus adjungit: PorHemricus totam Italiam adeò comturbavit , ut vullus fecuru, ad limina Apoftolorum ire poffet ,

[ocr errors]

7ium mom effet diverfurur. Et ita fuit ufque ad i(\ius faeculi annum o&ogefimum tertium. Tunc Divina Providentia Romam permifit ejus Schif maticis violentiis, fequenti anno Gregorius fugit Salernum, Guibertus fuit intrufus in Lateranenfe Palatium , vocatus Clemens tertius, & fe oftentans uti Epifcopum Romanum. Ita profitetur in libro de unitate Ecclefiae VenericusVercellenfis Epifcopus, & alii paßim Scriptores. Et in decurfu oftendetur. Septima quaeftio eft, Quid Ecclefia de ifto Brixinenfi Attentato judicaverit ? Refpondeo Geberardi Salisburgenfis Archiepifcopi fenfum lucere ex addu&a ejus epiftola. San&ti Anfel mi Lucenfis Epifcopi fenfum jam item audivimus. Apud Conrardum Abbatem Ufpergenfem, exflat fragmentum epiftolae , qua Guibertum de audacia conftanter corripit idem Anfelmus, atque adjungit de Gregorio: Ut ergò de beato Gregorio Patre mofro dicam , quod de Cornelio f:ripfit beatus Cypriamur , faéïus eff Epifcopus de Dei & cbriffi ejus judicio , de clericorum pemè omr nium, & ut verius dicam, omminò omnium teffimonio, de plebi, que tunc aderat fuffragio , de Jacerdotum antiquorum & bonorum virorum collegio, cùm memo ante eum faâus effet , cum AlexanAri locus , id ef?, cùm locus Petri & gradus Sacerdotali, catbedrae vacaret. Quo occupato , & de Dei •olamtate atque omnium nofirum confenfu ordinamo, quifqui, jam Epifcopus fieri voluerit , foris fiat ' peccffe eft, nec babet Ecclefiaflicam ordinationem ,

[ocr errors]

Dei timore & fanâa comverfatione momimatiffimus, adeò ut tam im vita quàm poß mortem referatur miraculir clarur. Quæ omnia conftanter prædicarunt etiam San&us Petrus Igneus Albanenfis Epifcopus, Otho Epifcopus Oftienfis, aliique per Italiam & Galliam, ac ipfam etiam Germaniam fimiles viri , atque ita Ecclefiam firmarunt in obedientia Gregorii. At verò Wecilo Moguntinus , Venericus Vercellenfis, aliique in Germania praefertim ac Longobardia Epifcopi docuerunt Imperatorem non poffe degradari, nec illi praeflita fidelitatis Sacramenta folvi per Romanam Ecclefiam, ideoque Gregorium effe Ecclefiae'ac Reipublicae perturbatorem , authorem perjuriorum , Papalis poteftatis abuforem , turbulentum falfi Dogmatis praedicatorem , ideoque Papatu legitimè eje&um. Quam doétrinam fufcepit etiam Clerus Leodienfis Ecclefiae. Lucet ex ejus litteris apologeticis adversùs Pafchalem fecundum, Quin & aliqui eundem errorem conati funt perfuadere venerabili & conftanti Ecclefiafticae poteftatis vindici Herimanno Metenfi Epifcopo, ideoque is gravem hanc quaeftionem retulit Gregorio, & accepit hoc Refcriptum : Quod poffulaffi te

ritatem $am&fae atque Apoftolicae Sedi , non potuiffe Regem Henricum, homimem cbriftianae legis contemptorem , Ecclefiarum videlicet & Imperii deffru&7orem, atque baereticorum autborem & confentientem, excommunicare, mec quemquam à Sacramento fidelitatis ejus abfolvere, mom adeò meceffarium mobi* videtur, cùm bujus rei tam multa ac certiffìma documenta im facrarum $cripturarum paginis reperiamtur. Laudat coeleftes San&i Petri Apoftoli claves, illi datam univerfalem ligandi , folvendi, & pafcendi poteftatem , atque concludit: Numquid funt Reger bìc excepti ? Aut non funt de ovibus , quas Filius Dei Beato Petro commifit ? Papalem hanc poteftatem antiquis teftimonijs atque exemplis eruditè confirmat. Erroris author fuiffe videtur Cunibertus Bambergenfis Ecclefiae Clericus, qui Romanae Ecclefiae Primatum blateravit non

qui Ecclefiae mom temet unitatem. Quifquis ille fue„i,, licet multum de feja&ant , fibi plurimum vimaicam, prophanus eff, aliemus eff , foris eff. Et «im pofi primum fecundus effe non poffit , quifguis pof umum, qui folu* effe debet, fa&us e/? , jam Imon fecumdus eft ille , fed mullur. Anfelmus haec verbâ defumpfit ex San&i Cypriani ad Antonianum Epifcopum epiftola , quae demonftrat Sanaum Cornelium fuiffe legitimè promotum ad San&i Petri Cathedram , ideoque illi fuperorordinatum Novatianum patenter effe intrufum ;a6lum. Et addit hæc vera effe etiam in Grego;io & Guiberto. Et de ipfo pergit dictus Abbas ; Haec priori, utique Brixinenfi , fententiæ •alde contraria fcripfit Anfelmus Epifcopus , qui 1itteri, apprimè eruditus , ingenio arutiffmus ,facum

[ocr errors]

datum à Deo, fed ufurpatum & invafum à Romanis Pontificibus,ideoque ipfum adversùs Imperialem aut Regiam Majeftatem non pof{e prævalere. Fuerunt tunc etiam aliqui circa utrumque Pontificem haefitantes . Sic enim folet in quovis Romanæ Ecclefiae fchifmate . Et inter ipfos fuiffè videtur Anglicana Ecclefia. Jta fuadet haec epiftola San&i Lanfranci Cantuarienfis Archiepifcopi : Litteras tua , quar mibi per portitorem mearum miffi , fufcepi & legi, & difplicuerunt mihi quaedam , quae in eis invemi. Nom probo quòd Papam Gregorium vituperar , quod Hildebramdum eum vocar , quòd Legator ejus fpimofulor momima* , quòd clementem tot & tanti* praecomiis tam praeproperè exaltas , $criptum enim mom effe laudamdum im vita fua bomimem , nec detrabendum proximo fuo. Adbuc imcognitum eff bumano generi, qualer munc fimt , & qualer futuri fint in comfpe&u Dei. Creao tamem , quòd Im* perator fine magma ratione mom tantam rem ag

gref

[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors]

greffu, patrare, nec fine magno auxilio Dei tantam £oruit vi&oriam confummare. Nom laudo ut in Anglicam terram venia* , mifi à Rege Anglorum licenjam veniendi priùs accipias . Nondum enim infula mofira priorem refutavit , nec utrum buic obedire debeat , fententiam promulgavit : Auditis utrimque caufi;, fi ita contigerit , perfpicaciùs quid fieri oporteat, provideri valebit . Scripta eft epiftola poß captam ab Henrico Romam , poft ejectum Gregorium , poft plenè ibi intrufum Guibertum. Anteà enim Guibertus non profecerat in Clementem. Scripta eft ad nefcio quem Clementis Legatum. Ex quo vides, qudd faétionem ac intrufionem fuam firmaturus Guibertus Legatos miferit ad omnes Chriftiangs Reges. lta ènim confueverunt Anti-Papae. Ifti Legato, nifi antea Regis licentiam accipiat, Angliæ ingref fum diffuadet Lanfrancus. Quia nempè Guilielmus Angliæ Conquaeftor Rex plures contra Ecclefiafìicam libertatem induxerat articulos, quorum unus fuit hic : Nuivs Romanæ Ecclefiae Legatus fine Regi, vemia poßit Regnum intrare , aut in ipfo Jurifdi&ionem exercere . Etiam hic fuit : In Romanae Ecclefiae fchifmate meuter à Regno •gnofçetur in Papam , miff quem Rex declaraverit. jüxta iftos articulos Lanfrancus loquitur . Et hinc Henricus fecundus, dum fimiles confuetudines flabilire ftuduit , ejus authoritate atque exemplo San&um Archiepifcopum Thomam conatus eß circumfcribere. Pfeudo-Legatum Lanfrancus re&tè arguit, quòd Gregorium nominaret Hildebrandum , atque ita affirmaret plenè degradatum . Nam & Conftantienfis Synodus Joannem vigefimum tertium, poftquam degra; áarat, non ampliùs nominavit Joannem » fed Balthafarem de Coffa. Lanfrancus voluit utrimque caufas audiri. Et illis auditis conftanter adha-fit Gregorio. Etiam totum Angliae Regnum , atque ab illo tunc dependens Normandia. Lucet ex Gregorii litteris ad Hugonem Dienfem Epifcopum, fuum in Gallia Legatum . Quòd etiam Franciae, Siciliae , & Hifpaniae Reges, nec non & cun&i , qui effe perfeétiores & columnæ videbantur in domo Dei, adhaeferint Gregorio, & foli Palatini per timorem aut favorem circumfcripti forices fint fe&ati Pfeudo-Clementem, teßátur in Sclavorum Chronico Presbyter Hemboldus. In epißola ad Chriftophorum Fauvoeum Joannes Launojus hanc rem memorat. Adducit ex hißorico Joannis Viétorini Memoriali haec verba : Romae fa&a ef diffenfo magna , bi* qui pro Imperatore erant dicentibus Hildebrandi depo fitionem effe juffam, quia reus erat Majeftatis ob £oc, quòd contra Imperatorem ordinaverat alium , rebellandique contra ipfum audaciam adfumpferat; alii, di&o Papae faventibus, quòd licet diáum crimem commiffet , tamem mom poterat de jure depomi, miß im concilio generali . Et commentatur: Tunc ergo arbitrabantur, qui Gregorii feptimi partes fequebántur, generale Concilium fupra Papam effe , qui deponendi Papae autboritatem generali Comciíio tribuunt . Refpondeo hujus fchifmatis radicem & feriem à Launojo non percipi. Nec enim ob crimina , fed ob intrufionem Brixinenfis

Conventus degradare attentavit Gregorium. Ei crimina affinxit in folum intrufionis adminicu

lum. Brixinenfis per Henricum Regem indi&us ,

Conventus Gregorium traétavit eo modo, quo Parifienfis per Philippum Pulchrum Francorum Regem , fub quo fcripfit Joannes Vi&torinus, indi&tus conventus traétavit , ac pofteà idem Rex per Clementem quintum tra&tari voluit o&tavum Bonifacium.Uterque Conventus utrumque Pontificem dixit violenter intrufum , ac infuper variè criminofum , ideoque omninò extrudendum. Et inter articulos, quos nominato à fe Clementi quinto praefcripfit Philippus Rex, hic fuit unus: Ut Clememr Bonifacii memoriam damnaret, ac ejus uti intruff momem raderet de Papalibur tabulis , atque Pariffemfi, Conventur de illo judicium faceret ratum & firmum . Et Bertrandus Burdigalenfis Archiepifcopus promifit facere . Sed è Bertrando in quintum Clementem mutatus mutavit & mentem : Refpondit hoc judicium à fè non poffe fieri, fed opus effe generali Concilio . Et haec eft germana origo Concilii Viennenfis . Sic & feptimi Gregorii fautores afferuerunt praetenfam ejus intrufionem non à Brixinenfi conventiculo potuiffe judicari , fed à folo generali Concilio : Omnis tunc, etiam Gallicana , fub coelo Ecclefia conftanter cenfuit intrufum quoque Pfeudo - Pontificem extrudi non poffe nifi per generale Concilium . Proindè nec Joannes Vi&orinus , nec feptimi Gregorii fautores favent Joannis Launoji cogitationibus . Joannes enim Launojus agit non de illegitimo extrudendo, fed de legitimo Pontifice judicando atque damnando . Hoc nemo tunc praetendit aut attentavit. Et fieri non poffe omnes conftanter docuerunt. Abundè lucet ex

[ocr errors]

In 11S. O&tava quaeftio eft, Quis & qualis fuerit Guibertus? Refpondeo ejus natales & primam profeffionem edici à Nicolao Arragonenfi in vita Nicolai fecundi Pontificis: Eodem tempore Imperatoris Hemrici reh&a uxor cum parvulo filio gubermacula Italiae Regni temebat, quae imter caetera femimeae levitatis A&a , cuidam Parmemfclerico Guiberto, mobili progenie orto, curam ipfius Regni & carce!lariam commifft . Guibertus igitur fuit civitate Parmenfis, genere nobilis, profeffione Clericus, ab Henrici tertii lmperatoris Augufta vidua Agnete, quae cum parvulo filio Henrico quarto adminiftrabat Imperium , promotus in Regni Cancellarium . Fa&tum id fuit anno poft millefimum fexagefimo fecundo. Verùm promotio non placuit Germaniae Epifcopis & Proceribus. Hi puerum dolosè fubripuerunt Agneti , omnem Regni adminiftrationem tranftulerunt in San&tum Annonem Colonienfem Archiepifcopum , & Cancellarii dignitas data eft Gregorio Epifcopo Vercellenfi. Haec effe ifto ipfo anno gefta fcribit Lambertus Schafnaburgenfis. Et in ifto fui officii modico tempore Guibertus vitiavit Synodale Nicolai Decretum de Eleótione Romani Pontificis. Et uti cum officio non depofuit malitiam , ita nec omnem poteftatem. Etenim defunéto Nicolao, cum Simoniacis & con

juga

jugatis Longobardiæ Epifcopis & Clericis confpirationem iniit, & Regiæ nominationi violentia intrudi in Apoftolicam Sedem curavit fuum Parmenfem Epifcopum Cadaloum . De ipfo , licet Ex-Cancellario, & quarti Henrici Palatio dici queat, quod de Acacio Lufco Caefarienfi apud Paleminos Epifcopo & Imperatore Conftantio fcribit in Illuftrium virorum catalogo Sanétus Hieronymus : Acacius im tantùm fub Imperatore comffantio claruit , ut im Liberii locum Romg Felicem Arianum Epifçopum comflitueret. Et hinc liquet Guibertum fuiffe conjugatum Clericum, aut fanè iftis facrilegis conjugiis potenter favi£ fe. Nam & talis erat Cadalous.

Hic tandem fuit ejeétus , & in Petri Cathedram promotus Anfelmus Lucenfis Epifcopus , vocatus Alexander fecundus. Et tunc moritur Henricus Archiepifcopus Ravennae , de quo fcribit in vita San&i Petri Damiani Joannes Monachus: Erat tunc temporis defum&fu* Ravemmg Arcbiepifçopus , qui pro fua protervia , fententia Romame $ynodi fuerat olim communione privatur. Qui tamen mimia temeritate , neque ob illatam fibiJem tentiam tremefa&us , ab Archiepifcopali fe non terperavit officio, confentaneum fùi populum fu.t comtagione miferè fœdavit , totamque Ecclefim illiciti? auffbus prophamavit. Raveunatum Ecclefia , ex quo per Græcorum Imperatorum Exarchos infläta coepit ambire Authocephaliam, frequenter rebellavit Apoflolicæ Sedi. Ad ipfam Henr;ci defun&i contagio uodequaque pollutam Alevander fecundus legavit ejus civem » Sanétum Petrum Damiani: Et hic eam purgavit ab omni {eat,ie , & reduxit ad Matris obedientiam. Con{ervandæ faluti neceßarius erat fanus Epifcopus. Verùm Regiæ nominationis violentia tunc adhuc vexabat Ecclefias. Hinc fa&tum eft quod habent A&a laudati Alexandri : Defun&o Ravennate Arcbiepifcopo, Guibertur Cancellarius per intervenmum Imperatoris ele&us eft in ipfa Eccleffa , & pofl„oaum ab Alexandro Papa , licet immeritò , in* ßantibus precibus , confecrationem obtinuit . Cui priufquam confecrationis manu irponeret , Propbe£i:o fpiritu repletus idem Pontifex fc quidem ferau, àìxiffe : Ego quidem delibor, & tempus refoluaiani, mae inflat, tu verò hujus facrofanáfe Sedis acerbam fenties ultionem . Fa&ium id eft anno ;£ius faeculi feptuagefimo fecundo, qui Alexanaro fuit vitæ ultimus. Et hinc tertia feptimi Gregorii epiftola eft ad hunc Guibertum : Et Alexandri mortem , & fuam ele&tionem illi refert Gregorius, necnon & Romanam commenaat Ecclefiam. Ex quo lucet Guibertum fuiffe tunc eminentem Epifcopum. A Regiæ nominationis fervitute femper exempta & libera fuit Ravennae Ecclefia. Suo loco adduxi rationes. Hinc Guibertus non per nominationem , fed per eli gendæ perfonae defignationem videtur fuifle inúufus. Ecôus enim eft per interventum Imperatoris. -

Septimus Gregorius , quòd Ecclefiafticam di{.ip!inam intrepidus repararet , pafius eft fmultas ealamitates ; Præfertim poft excommunicatum Rcgem Henricum . Itarum unam refert Concardus Abbas UIfyergenfis ; Cencius quidam »

civis Romanu , ex fautoribuf Hemrici , dm Nativitate Domimi Gregorium Papam im galli camtu Mif. fam celebrantem , de Altari vulneratum graviter rapuit , & in turri fua im cuflodiam mifit. Undè populur iratur , eodem die turre Cemcii defiru&a , eique vita vix impetrata, fuo loco Pomtificem reflituit. Priùs tamem Miffa ad Altare fuffentatur percantata , quam priùs imcaperat , fed momdum finierat . Cencius fuit Romanorum potentiffimus, Romanæ Urbis Praefe&tus , Stephani Præfe&ti filius. Faétum id fuit tertio Gregorii Pontificis anno. Quod ipfum largiori ftilo defcribit Lambertus Scafnaburgenfis . Et Guibertum, quòd ex tunc fperaret intrudi in Gregorii thronum , fuiffe facinori cooperatum teftatur in ejufdem Pontificis vita Guilielmus Bibliothecarius. Et exinde homo infolens non defiit infidiari Gregorio, conjurare cum ejus hoftibus, & palàm rebellare . Nam quòd anno feptuagefimo feptimo Henricum Regem inftigaverit ad Gregorium fimul cum Comitiffa Mathildi captivan• dum, in fuis verfibus affirmat Domnizo Presbyter.

Audiamus quid de Guiberto fcripferit & fenferit ipfe feptimus Gregorius. In litteris ad Apuliae & Calabriæ Epifcopos afíirmat Henricum Regem & Longobardiæ Epifcopos femper fibi fuiffe hoftiliter adverfatos, ab illis olim procuratum fchifma Cadaloi , nunc denuò intrufum Guibertum , Ravennatis Ecclefiae devaftatorem, Anti-Chriftum iftius temporis , & Hærefiarcham , atque profequitur de Brixinenfis Con

& ordimatio bæretica immemfitate multimodi crimimi* . $iquidem ad banc imfamiam illa demiìm eor defperatio traxit , quòd meque precibus , meque fervitiorum aut mumerum promiffionibus fcelerum fuorum veniam apud mor valuerimt impetrare, miß forvellent judicio Eccleffaffico , noßræque cemfurae fe , mediamte mifericordia , fcut decet officium mofrum fubmittere . Hos itaque mullis rationibus fultor , immò ommium criminum confcientia perditiffimor, tantò magi* vilipendimus , quantò ipfffe altiora confcemdiffe comfidunt . Per mifèricordiam quippè Dei , & orationem $am&fi Petri, quæ $imonem Magum, eorum utique Magifirum, ad altiora temdemtem mirabiliter dejecit , fperamur eorum ruimam mom diu remoraturam , & quietem fam&ae Ecclefiae, vi&is & confuffi hofiibus fuit , more folito gloriofìffìmè dilatamdam. In litteris ad omnes San&i Petri in Italia fideles affirmat fibi à Roberto , Jordano, & aliis Nortmannorum Principibus, necnon à Thufciæ ac aliarum vicinarum Provinciarum Dynaftis promiffa militaria auxilia, &

quam tempus frigefcere cæperit , cupientes fam&am Ravennatem Ecclefiam de manibus impiis eripere , & Patri fuo Beato Petro reßituere , parter illas armata manu , fcut de Domimo fperamus , petemur, ac per ipfius auxilium moi eam liberaturo* baud dubie credimur . Cunétos San&ti Petri fideles hortatur ad fibi auxiliandum. Verùm res non fucceffit. Henricus enim Rex multo cum milite ! intravit Italiam , & omnem Gregorii sent; eft ru

[ocr errors]
[ocr errors]

fumratus. Ex his interim vides , quòd Guibertus, licet à Brixinenfi conventu eveâus 1m Anj.papam, non valedixerit Ravennati Ecclefiae , quia nempè adhuc manebat Guibertus, necdum erat Clemens tertius. -1nterim Gregorius non deftitit ftudere exftinguendo fchifmati. Etenim in litteris ad Marζhiae Firmanae , Thufciæ, & Ravenatis Exarehaius Clerum & populum affirmat Ravennasena Ecclefiam fuiffe olim opulentiffimam , & plenè fubjectam Apoftolicæ Sedis, atque profequitur : Cujus amtiquum decur im fpiritualibu* & fecularibus profeéïò cùm remimifcimur , mom fine eam tanta devaffatione laborantem Et ut apertiùs intelligati* , certè perverforem , defru&oremque eju* Guibertum, Å„ Arcbiepifcopum, ita Religionem eju* dif?erdidiffe , & bona dilapidaffè mom minori ferè dolore fuffèrimur , quàm f idem fanâe Romane Eccleff.e ,;, fia audacia feciffet. Verùm cum cetera fa&a a!iu, perpenduntur » baec mom tantoperè miramda ...iaeniur . guippè qui perjurium de inobedientia & „£aelitate committere non timuit, quique contra ipfìim Apoflolicam Sedem , cui perjuravera; » conjirare pro minimo habuit , eam 4ue invadere cogJam , , eodem modo diffipare vehememtiffïmè cupit, 4omo fuperbiffimus » nefandorum fçelerum fibi conJiiur, cui mirùm videri debet, fi adepta poteftate , 1,, ij.ai,, ita babuit? $ed illius facinora com„e„a,are fuperfedeo, quæ per totum Romanum orbem fe prodiderunt , pro quibus ipfe im fan&a $y4.3,7rá,ae celebrata omnium Epifcoporum qui ade,am confòna fententia , jam ex triennio , gladio ..mathemati, fine fpe recuperationis percuffu* eff. E, non præterierunt motitiam veftram. Quæ omnia Gregorius repetit in duabus fequenfibus epi£oHs. Ét in epiftola ad Defiderium Caffinen4em Abbatem, ac Romanæ Ecclefiae Cardinalem IPresbyterum, adjungit: Tu verò ipfe cognofci£ , .juia j mo, amor juffitiae & honor fan&ae Ecclefiae ... om teneret, tamque pravæ voluntati Regi* & fuo,u„ vcllemus favere, mullur aliquamdo Prædeceffo,„„, „offrorum ab Antecefforibus Regibu* , feu etiam Archiepifcopir , utique Ravennatibus , tam ampium & devotum fervitium , ficut nos ab hoc Rege 3, «c Arcbiepifcopo, babere potuerunt. Verùm quo„iam illorum mimas & fervitia pro mibilo ducimu* , magi, , fi necefiè fuerit , mortem fufcipere parati erìus , quàm impietatibus eorum affenfum præbére . Quibus ex verbis habemus duo . Primò, quòd & Henricus & Guibertus olim fuerint ami; & Gregorio, & conati in omnibus placere. Quöd Domino fuo Gregorio feptimo Papæ fidelitatis Sacra»enta Guiberta, præfiterit , & obedientiam novem anni, exbibuerit , fcribit in Caffinenfis Mona{terii Chronico Leo Oftienfis Epifcopus. Secundö habemus , quòd affumptum in Brixinenfi Conventu Papatum Guibertus circumtulerit ad folum Gregorii terrorem, paratus deponere, fi p1acuiffet Gregorio ad ejus & Henrici Regis Χrimina connivere. Ejus mores ibidem infigniter depingit Leo, addens Dementis quàm Clementjs nomine fuiffe digniorem. Nec tantùm propriæ Ecclefiae, fed etiam fubditorum fibi Monafteriorum bona invafit Guic/rf. Lupi opera T. VI.

Epift. ■ .

I.ib. 9. cpift. 4

JLib. 3. cap• 7o

gravi rpgder0re zmymc cermimur.

[merged small][ocr errors][merged small][merged small]

precepiffis , tot patet invafionibus & rapimis obmo

xium, ut mifi mem r vefira vel mumcfle&atur ad mifericordiam , jam videatur fumditür defolandum. $ic itaque domus Dei per te videtur im ima dejici, per quem fperabatur , Deo vobis cooperamte , cælo temus exaltari. Quapropter, glorioffime Domine, fuffr lacbrymir ad veffigia veflra corruo , fam&g Pietatis vifcera imploro , ut fecumdùm Gravitatis veflre prudentiam memimeritis retinere flagellum, jam ponatis tot perfecutionibur modum , dicente Domino per Prophetam: Dum conturbatur fuerir , im ira mifèricordie memor eri*. Nec gravetis fanáum locum adhuc auferemdo pecumiam, quem tamtam Ecclefíaficarum rerum moflir jam pertuliffe ja&furam . Tantæ dignitatis & tantae humilitatis virum excruciare , ejufque fan&tum & inops Monafterium expilare homo improbus non erubuit, Porrò Geberardus Salisburgenfis Archiepifcopus re&tè fcripfit Guibertum non in unica , fèd in pluribus Romanis Synodis fuiffe damnatum , Prima fuit quarta noftri Gregorii Synodus: Tbebaldum di&um Arcbiepifcopum Mediolamemfem , & Ravenmatem Guibertum , inaudita bere/ & fu

perbia adverjùr bamc fam&am Catholicam Ecclefam fe extollentes , ab Epifcopali officio fufpendimur , & olim jam fa&um amathema fuper ipfo, immovamus. Anathematis caufam exponit in Caßinenfis Monafterii Chronico Leo Ofienfis Epifcopus : Ammo Domimice Incarmatiomir milleffmo feptuagefimo feptimo Mathilde comitiffa Ligurie & Thufci£ , iram Imperatoris Hemrici fibi metuenr, Liguriam & Thufciam Provincia, Gregorio Pape & fan&e Romam: Eccleffe devotiffimè obtulit. Hjec ergo caufa inter Pontificem & Romamum Imperium diffemfomi* & odii fomitem mimiffravit. Tunc Hen. ricus intravit. Italiam , fluduitque & Mathil. dim & Gregorium capere , ac hujus in thronum intrudere Guibertum. Et hæc quidem Synodus non inflixit , fed folummodò innovavit anathema : Utique à tertia Synodo infli&um in, omnes generatim Regis Henrici fautores. Secunda ejus damnatio fuit plena depofitio, infli&ta per quintam Gregorii Synodum. Iftam , licet Synodalia A&ta nullam faciant mentionem, exponit Pontifex atque exfequitur in litteris ad Ravennatem Ecclefiam . Tyrannicas Guiberti depraedationes, aliaque facinora commemorat,

[ocr errors]
[merged small][ocr errors]
[ocr errors]

quàm plurimis flagitiir irretitur atque pollutur, epift. 1o.

me argui poffet atque convinci , fuperbie faE e ffu

« VorigeDoorgaan »