Pagina-afbeeldingen
PDF
[ocr errors][ocr errors]

2C ICO· fit. anatijm [ve\tra ira

EtIuS de• e fit prof4f .tfç

po1in ía: ff , )u$ imm an• em

/i4 nat 'J4

m}

©ap. 23.

effe formatùm ex San&o Auguftino. Eadem ipfe repetit in vigefimo fexto Tra&tatu : Affumpfit Vifa mortem , ut Vita occideret mortem. Vita aeterna mortem affumpfit, Vita aeterma mori voluit. Et Ibas Edeffenus Epifcopus in Tyrio Judicio dixit ad fuum Accufatorem : Tu quamdo dixiffi , Vita mortua , mom tibi dixi repentè, $i quidem boc dicir , quia caro Domimi vivificam ef? , & Cbrifur noffer Vita eß, & ego confiteor. Si autem de Divinitate femffi , mom recipio. Iftam tamen loquendi formam Origenes eft planè averfatus. Etenim Celfo, Epicuraeo Philofopho, noftros Prophetas, quod Dei mortem praedicarent , irridenti repofuit aliud effe Dei, aliud Deitatis mortem , & adjunxit : Quamobrem me fimpliciffìmur quidem cbriffiamur, & inexercitatur in do&rima exquifitiori, diceret obiiffe Verifatem » aut Vitam , aut Viam , aut Vivum Pamem , qui defcendit è cælo , aut Refurre&ionem , mam refurreáionem effe fe dicebat, qui im fpecie Hominis Jefu docebat dicem : Ego fum Refurre&tio. Nec ullu* moffrum imfamit , ut dicat : Mortua eft Vita, mortua eft Refurreétio. Inveniremtur autem taler , / locum baberet fuppofitio celff. Eandem propofitionem improbavit Marius Mercator , Neftorio aliquoties refpondens, non Deitatem eße mortuam , fed Deum Verbum . EjufJem mentis fuit publicatus per Jacobum Gretzerum Anaftafius Sinaita, poft varia fcribens: $ic & $apientiffimus Cyrillu* mom ait mortem Divinitati, effe , meque Divinitati* paffionem , fc emm Divinitati; plenitudinem feciffet paffibilem ac mortalem, fed Dei paffionem dixit . Eft æquivoca ac ambidextra propofitio. Hinc aliis placuit, difplicuit aliis. Attamen San&to Cyrillo omnino placuit . Etenim in dogmatica ad fuos Monachos contra Neftorii exordia Epiftola difertè fcribit: Quomodo igitur Vita mortem oppetiviffe dicitur ? Nom aliter fanè , quam mortem im propriam carmem excipiem* . Et in hoc fortaffe Cyrilli loco poffit fe fundaffè Melitinenfis Acacius. Circa hanc rem prudenter fe geffit Joannes Maxentius. Etenim in fecundo fui Dialogi libro inducit Neftorianum interrogantem : Vita ergo manibus comprebendi. tur impiorum , Vita crucifigitur, poßremò moritur Vita ? Et fi Vita eft mortua , quis vitam mortuit præfare credemdu* efi ? Et refpondit: $i is , qui Vita eft , mom eft crucifixur & mortuus , fperare vitam mortui mullatemur debent . Cautè affirmat non Vitam, fed mortuum fuiffe illum , qui eft Vita. Superiores, quas fupra audivimus, phra{es ita moderatus eft , ac in meliori Judicio difpofuit, ut illis offenfas placaret aures Romani Populi. Eadem eft ratio omnium aliarum iftiufmodi propofitionum. Eas conftantiffimè averfatus eft Theodoretus. Scribit enim ad Milites : Angelur dixit, Venite & videte locum, ubi pofitus erat Dominus, nom Divinitatem includem, tumulo, fed IDomini corpus boc appellam r momime. Quod verò San&is quoque Patribus haec ita vifa fint , audiamt Atbamafium Alexandriæ laudatiffìmum Epifcopum , qui & Pontificatum fua comfeffiome exornavit, cla

mamtem : Vita mori non poteft , immò verò mortuos vivificat. Audiamt & celeberrimum Damafum Epifcopum Romae c/amamtem : Si quis dixerit , quod in cruce poenam fuftinuerit Divinitas, & non corpus cum anima, anathema fit. Audiamt fam&iffimum ac Religioffimum Romamorum Epifcopum, Domimum Leonem , mumc fcribemtem , quod paffu* ft Dei filiur , fcut pati poterat, nom fecundum maturam, quae affumpfít , fed fecundum eam, quae affumpta eff. Magnus Leo ifta fcripfit in Sacro-San&to fuo Tomo ad San&tum Flavianum . Notanda funt Theodoreti verba : Numc fcribemtem . Proinde Theodoretus haec fcripfit poft Conftantinopolitanam San&i Flaviani Synodum , ante Ephefinum Latrocinium : Antequam degradatus provocaffet ad Magnum Leo* nem , & ab ipfo accepiffet reparationis gratiam atque juftitiam . Ex quo hodierni Apoftolicæ Sedis Adverfarii videant, quod non proprii commodi caufa, fed ex veritatis impulfu digna elogia fit impartitus Magni Leonis Perfonae & Cathedrae. Et non dubito, quin in iftis litteris refpexerit præfatum articulum Melitinenfis Acacii. Etenim San&ti Cyrilli Capitula nunquam potuit digerere, immo nunquam voluit vel admittere in ftomachum . Hinc femper fuit pertinaciter averfatus etiam has propofitiones : Deus eff paffu* , crucifixus , mortuus. Harum contentionum periti noverunt rationes. Longè minùs unquam conciliari voluit præfato verbo memorati AcaC11 . Eadem fuit mens San&i Procli Epifcopi Conftantinopolitani . Etenim ad Joannem Antiochiae Patriarcham hæc fcripfit : Dicenter autem iterum paffîbilem Deum , id eff, Cbriffum , confitemur eum mom effe paffum eo quod eft , fed eo quod fa&um eff , id eff , propria carme. Et ita praedicanter mullo modo fallemur . Quoniam quidem & unum ex Trinitate fecumdùm carmem crucifixum fa| temur , & Divinitatem paffibilem minimè blafphe| mamus. Epiftolae fragmentum exftat apud Fa|§ndum Hermianenfem Epifcopum , & apud Breviarium Liberati Diaconi. Nequaquam loquitur adversùm Eutychianos . Hi enim necdum apparuerant . Omninò loquitur adversùs recens tunc adhuc-, & Joanni & cunétis Orientalibus Epifcopis odiofiffimum , Di&tum Melitinenfis Acacii . Quod iftud in diuturno horum odio permanferit , patet ex famofa Ibae Edeffeni , Epiftola , quæ affirmat eos noluiffe communicare San&to Cyrillo, nifi ante omnia anathematizaret hunc articulum ; Divinitas eff paffibilis aut paffa. Ei vicinus erat articulus, quem San&us Proclus in fuo ad Armenios tomo pofuerat: Unus è Trimitate eff paffur. Hunc apud Joannem ac ejus Diœcefim purgare ac firmare ftuduit , ideòque dixit plurimum diftare à verbo Acacii : Illum à fe afferi, hoc anathematizari. Et utrumque confonare confeßioni , quam Joannes per Paulum Emefenum Epifcopum tranfmiferat San&o Cyrillo . Ita Joannem fortiter ac fuaviter induxit in comprobationem fui articuli. Et hanc loquendi formam amplexa tandem eft OmnIS

«omnis Graecorum Ecclefia. Eorum enim primus Do&or Scholafticus , fententiarum Magifter, & communis dogmatis Interpres, Sanétus Joannes Damafcenus fcribit in tertio libro Orthodoxæ fidei : Emim verò cum de Divinitate loquimur, ea quae bumanitati propria funt , ipfi mimimè affìgnamur. Nom enim paffibilem aut creatam Divinitatem dicimus . Nec rurfur carmi , fve bumanitati ea tribuimur , quae Divimitati propriè comvemiumt. Aeque enim carmem , fíve bumamitatem imcreatam dicimus. At verò cum de perfoma verba facimur, fve ab utraque parte fímul , five ab altera dumta. arat eam appellemur , utriufque maturæ proprietates ipff impomimur. Demonftrat idiomatum in Chrifto Domino communionem effe non per abftra&tas voces faciendam , fed per concretas. Dicendum effe , Deus eff mortuus aut crucifixus , nequaquam , Deitas eft crucifixa aut mortua . Et reétè dicit. Eademque forma jam prìdem obtinuit in Latina Ecclefia. Etenim ad Ferrandi Carthaginenfis Archi-Diaconi laudatam Epiftolam nefcio quis pofuit hoc marginale Scholium : De Filii IDivimitate impropriè loquitur, cum eam vel paffam , vel matam de Virgine dicit. Quae quidem de Càriffo verè , propriéque dicuntur . Digna ommimò venia eft pietas Veterum , quibus momdum ita explorata erant fidei moffrae Myfferia , up poffea, difpomemte fc Domino, pofferioribus fuere temporibus. Tamctff quid ipfe velit Ferramdu* , & ut conetur idem mobifcum fentiem, dicere, poffcâ im extrema hac Epifíola fmtelligitur. Admifcet veris falfa. Quis enim admittat fidei noftrae Myfteria antiquis Ecclefiae Patribus fuiffe minùs explorata? Explorata illorum notitia , fi apud Patres non fuit, è quo coelo eft ad nos delapfa ? Nos ifta non fcimus, nifi per legitimæ fucceffionis traducem , & firmiffimam hanc veritatis regulam : Ea omnia & fola credenda funt , quae nor à moffri* Majoribus , illi à fuit , bi ab Apoflolis , Apofloli acceperumt à Cbriffo , Cbrifu* autem accepit à Deo. Patres item nec in his , nec in iftis locutionibus egent venia. Quoniam utraque phrafis erat tunc irreprehenfibilis, & liberrimis greffibus ambulabat per Ecclefiam. Etenim non eft verum , quod Venerabilis Ferrandus conetur dicere, ut nobifcum fentiat. Abfit, ut tantus non folius Africanæ , fed totius Ecclefiae Do&tor à nobis unquam vel in fpeciem dißenferit. In laudata Epiftola eft utroque modo locutus. Et hoc ex Magifterio San&i Fulgentii. Nihilominus omninò expedit , ut Divinæ & humanæ naturæ in Chrifto Domino idiomata non per abftraétas communicemus voces, fed per folas concretas. Per abftra&tas communicatio habet aliquid cacophoniæ, eft fufpe&ta de Apollinario, Polemone, ac Eutychete , atque ita infirmis auribus parit aliquid fcandali. Et hanc fufpicionem ac fcandalum Imperator Theodofius fubiit ex verbo Melitinenfis Acacii. Nec fine fundamento . Etenim San&us Cyrillus accufabatur de Apollinario, ideoque Acacius illum defendens non debebat uti fufpe&is de hoc vocibus. Iftae phrafes, licet per Apoftolicam Sedem damnatæ

| nunquam fuerint , paulatim tamen abierunt in

defuetudinem & communem difplicentiam , ideoque omnes jam pridem fe&tamur regulam & phrafim Sanéti Joannis Damafceni. Damnatio, quam à San&to Damafo fa&tam laudat Theodoretus , eft in ejus dogmaticis ad Paulinum Antio. chiæ Patriarcham litteris: Solam Polemonis blaf. phemiam damnat, non ufitatam tunc phrafim à variis Orthodoxis. Præfens Epiftola docet infuper nos quædam alia. Primò, quod Imperator Theodofius neutro contendentium & auditarum partium Ref. ponfo contentus jufierit, ut quaeque pars fidem fuam Scripto exponeret . Omnis quæftio erat, non amplius de Neftorii Epifcopatu aut dogmate , fed de folis San&ti Cyrilli Capitulis , circa quæ partes pertinaciffimè & clamofiffimè diffidebant. Princeps id haud dubiè fecit fuafus à Joanne Officiorum Magiftro, qui iftud ipfum Ephefi poftulaverat : Et ejus Suafum adjuvit verbum Acacii . Secundò docemur , quod fchifmatica Legatio ad folum Nicænum Symbolum denuò proclamaverit , ita fperans Ephefina Definita excutere. Nam & iftud ipfum tota Faâio à Joanne Comite poftularat apud Ephefum. Tertiò, quod hoc confilium placuerit etiam Principi & Confiftorio. Nam & ille ab Acacio Berrhaeenfi Epifcopo perfuafus , iftud fcripferat in fua Sacra, per eundem Joannem tranfmiffa Ephefum . Quartò, quod faétiofi Legati ad Principis Edi&to fatisfaciendum poftularint Ephefo fibi tranfmitti Relationem illam , quæ in Synodalibus A&is habet hunc Titulum : Relatio Oriemtalium ad Imperatorem , cui $ymbolum $an&orum Nicaemorum Patrum pr«epofuerumt , referenter de $an&ae & (Ecumenicæ $ymoäi Decretir fuper libelli, , quar Sanâiffimi Cyrillt; r & Memnom ipff obtulerunt. Fuit autem relatio hæc ad Iremaeum Comitem mifft, & per ipfum Imperatori exbibita. Hoc ipfum inftrumentum eidem Legati laudarunt , & Chalcedone tranfmiferunt Theffalonicam ad Rufum Epifcopum , ita fcribentes : Mjffmus etiam exemplar Jcripti , quod Piiffimo Imperatori moffro exhibuimur, quo $an&orum Nicaenorum Patrum fides comtinetur , & bæretica Cyrilli capita recem r imdu&a , ea judicamter ab Ortbodoxa fide aliema , im ipfo rejecimur. Eft ipfiffimum Scriptum. Et fcripta ad Rufum Epiftola eft hac præfenti anterior. Quare Legati omninò habebant iftud inftrumentum , & quidem authenticum , ac ab omnibus fubfcriptum. At femetipfos fpoliare noluerunt, ideòque illud miferunt Ephefum , ut juxta ipfum fieret aliud originale atque authenticum , & ab omnibus fubfcriberetur. Et tunc unum offerretur Principi. Vulgata translatio habet: Propofuimus igitur illam , im qua veffra Samáita , fubfcripfit. Hoc eft, necdum. obtulimus , fed offerre propofuimus. Hic fenfus lucet ex Caffinenfi translatione: Refíat igitur illam , im qua $an&itar veffra fubfcripfit , pietatis ejus offerre. Nempè dum duplicatum advenerit. Quintò docemur, quod è Conftantinopolitano Populo plures fchifmaticis faverint , ad eos transfretarint frequenter , & ipfos accenderint

[graphic]
[ocr errors]
[blocks in formation]

Ognofcentes certamina , quæ à vobis per gratiam Dei pro Fidei pietate funt habita coram Chrifti Amico atque Piiffimo Imperatore noftro , experimento agnovimus , quia Dominus Jefus Chriftus fuas non derelinquit Ecclefias , ita ut & nobis Orthodoxis dignam praeftaret gratiam , & multam confufionem contra inimicos effunderet, & piiffimum Principem noftrum re&tae fidei San&tifiimæ Ecclefiæ addicere praepararet. Et confidimus, quia & competentibus Sacerdotibus, Chrifti fiducia dimicamtibus vobis, & falvante Domino Imperatoris noflri piiffimam vitam , pacificum finem præfens negotium fortietur . Et haec quidem depompabunt haerefes. Refulgebit quidem rurfus per univerfas totius Mundi Ecclefias Sanétorum Patrum fides Ortho. doxa. Inimici verò nec ceffant nunc ufque confueta uti tyrannide, eóquod nullam fenferint ultionem. Ubique enim per Ecclefias noftras mittentes damnationes illicitas, perturbant & Cleros & Populos. Subfcripfimus autem in duas uniformes Epiftolas , quæ à veftra Sanétitate dire&tæ funt, pro quibus ut vos ufque fanguinem quaefumus opponatis , contra eam , quæ nuper exfurrexit, impietatem pro veritate bellantes. Scientes , quod in San&titatis veftræ concordia permanentes, parati fumus priùs animam reddere, quàm quodlibet hæreticorum Capitulorum, Cyrilli Alexandrini fufcipere. Ea verò, quae contra perfonam , quae injuftitiam pertulit , fa&ta funt , cognofcentes totius obftuporis fumus taciturnitate perculfi. Qui enim depofuerunt eum , in ipfis Geftis hæreticis Capi

tula hæretica , ficut noftis, Patrum fidei conjunxerunt : & per hoc femetipfos haereticos denotantes, & à fide alienos Orthodoxa. Quomodò igitur, quaefo , pofiibile eft , ut ad unum, dum funt contraria, hæc utraque conveniant ? Id eft, ut depofitio approbetur , & Capitula improbentur. Si enim circa damnationem fide funt digni , & in his, quæ expofuerunt iidem, hæreticis Capitulis fide non habentur indigni. Si verò hæreticos eos convincunt effe Capitula, ab hæreticis etiam depofitio faéla eft . Haec adlocuti fumus etiam Principem noßrum piißimum , & ad veflram direximus San&titatem , ut quod vobis vifum fuerit peragatis. AEftuamus enim , quod trifles dicimus , pro veritate , ne fi confirmetur quæ ab hæreticis eft fa&ta dejeéìio & Capitula hæretica quamcumque obtineant firmitatem : Et alia quae ab eis contra multos façta funt Sacerdotes. Quæ omnia dum Sanéìitas veftra cognoverit, illa eam confidimus eße a&turam , per quæ & univerfa , quae contra omnes ab hæreticis funt faéta , caflentur, id eft, five damnatio , five excommunicatio , per Synodicas litteras , Imperialiaque Decreta . Non ignorat enim Religiofitas veftra, quod habeamus nobifcum nonnullos Epifcopos , qui in propriis manfionibus foli remanferunt . Direximus autem San&titati veftrae & eam , quæ nuper fa£ta eft , interpretationem hæreticorum Capitulorum ab Alexandrino Cyrillo, impietatem fuam etiam per ipfam fubtiliùs oflendente. Sicut autem veftram rogavimus San&itatem, dignemini habere curam, quatenùs celeriùs dimittamur , máximè quia tempus imminet hyemis.

[merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][merged small]

. Cyrillus Epifcopus Adanae. . Fritilas Epifcopus Heracleae. . Cyriacus Epifcopus Diocletianopolis. . Antiochus Epifcopus Boftrorum. . Daniel Epifcopus Fauftinianopolis. . Marcellinus Epifcopus Arcæ. Saluftius Epifcopus Coriae. . Jacobus Epifcopus Doroftoli. . Theophanius Epifcopus Philadelphiæ. * 3o. Meletius Epifcopus Neo-Caefàreae. . Diogenes Epifcopus Ninopolir. . Polichronius Epifcopus Epiphaniæ. . Hefychius Epifcopus Caftabalorum. . Trajanus Epifcopus Auguftae. . Cyrus Epifcopus Marcopolis. . Polichronius Epifcopus Heracleæ. . Helliades Epifcopus Zeugmatis. . Anaftafius Epifcopus Tenedi. . Valentinianus Epifcopus Malli. . Julianus Epifcopus Lariffae. . Diogenes Epifcopus Seleucobeli. . Theotiftus Epifcopus Cæfareæ,

[ocr errors]

Edo&i ex litteris San&iffimorum & Deo amiciffimorum Comminiftratorum noftrorum , qui ad pium Comitatum veftrum pro tota Synodo advenerunt, quod & introitus eorum propriè à veftra Pietate fufceptus fit, & pro pia fide Imperii veftri zelum, ita dele&tati fumus, tanquam fi cum praefatis præfentes fuiffemus, cumque ipfis rranquillam Pietatis veftræ faciem vidiffemus. Cognovimus enim , quomodo illa quidem, quae Adverfariorum funt , infufceptibilia faéta fint veftro jufto Judicio, Nicænorum verò Patrum fides, pro qua & præfentes Deo amiciffimi Epifcopi, & nos quoque certamus, digna fufceptione probata fit. Et credimus , quia fic ex Domino veftra Pietate pendente , ab his qui tentaverunt , nullatenùs commovebitur Apoftolica fides, per quam à Progenitoribus olim veftrum regnat Imperium. Et omnes alienigenas fubdiros habet. Et circa haec gratidicas voces & intentas pro Pietate veftra deprecationes confue* tè obsulimus cum multa Domino Chrifto laetitia. Quoniam verò multa quidem fiducia eft Sacerdotibus coram veftro Imperio , & illa ei infinuare praefumimus, quæ in anguftam nos aeftuationem miferunt, quorum curationem quoque depofcimus. Undè quaefumus, ac nofmetipfos profternimus veftigiis veftris, ut cum patientia inos humillimè fùpplicantes Pietas veftra fufcipiat pro illa perfona , cui praejudicium fa&tum eft ab his , qui hæretica Cyrilli Alexandrini Capitula fufceperunt , impietatemque contra id ,

quod Divinitatis eft , effecerunt. Qui enim hæ. retica Capitula fubintroduxerunt , TSan&orum Patrum perturbaverunt fidem , quod ad ipfos pertinet, in ipfis Geftis. Et illicitam fecerunt depofitionem. Et credimus, quia indeclinabili, re&oque Judicio veftro juftum minimè appare. bit , condemnationem ab illis faétam permanere, quos hæreticos dignum condemnari, dum convi&ti fint hæretici effe. Quae verò ab eis fa&ta funt & contra Canonicas fan&tiones , & piiffimas litteras , à multis jam particulatim didicit Imperium veftrum, dum ille, qui ab eis injuftitiam pertulit, in ullo nec veftris fanétionibus contra-iffet , & Ecclefiafticam fidem Orthodoxè prædicaffet . Nam etf ipfe hujufmodi fit , qui millies fugiem , tumultur caveat , & privatim ager? malit, metuendum tamen eft, ne fidei laefio quæcumque contingat , eò quod illicita illa deje&io ab illis fa&a fit, qui hæretica fuperduxere Capitula.

[merged small][ocr errors][merged small]

T praetermittat Helladium Ptolomaidis Epifcopum,

unum è Legatis. Ipfum verò ponit vulgata tranflatio. Poßit Legatorum litteras portaffe Ephefum, ac item retuliffe Refponfum , atque ideò effe prætermifTus. Veritas latet. Tertia ratio eft, quod Cafïinenfis translatio quaedam vulgatae menda emendet. Primum eft in ipfo Epiftolæ exordio. Aliud eft in verbis: Infamemtur baeretica , ut per totum Orbem in Ecclefiir iterum $an&orum Patrum Ortbodoxa fide , relucefcat. Noftra translatio eft clara: Et baec quidem depompabunt baerefer. Refulgebit quidem rurfur per umiverfar totiur Mumdi Ecclefia, $an&orum Patrum fides Ortbodoxa. Porrò Caffinenfis codex habet duas infcriptiones : UInam a Legatis ad Synodum , aliana à Synodo ad Legatos. Et haec eft legitima. Alia palàm irrepfit ex ofcitantia Scriptoris . Et per eundem non fuit rafa aut circumdu&ta. Notanda funt hæc verba utriufque translationis: $ubfcripfimus im duobus exemplaribus , quæ à veftra

5an&itate nobis funt miffa . Videntur diffonare à verbis

[ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small]

verbis praecedentis Epiftolae : Mifimus exemplar expofitionis, ut duo exemplaria fiant , duobufque illis fubfcribatir. Caffinenfis translatio eft expreffior: Ut duo autbemtica exemplaria dignemini tramfcribere, & fubfcribatis ambobus. Refpondeo aut Legatos poft fcriptas litteras mutaffe confilium, & duo exemplaria mififfe Ephefum , aut tam vulgatum quam Caffinenfem Translatorem deviaffe ab originali littera. Et quoniam hæc non exftat, ego nefcio aliud. Epiftola haec nos docet varia. Primò, quod Ephefina Synodus etiam poft tranfmiffosad Prinpem Legatos perrexerit in fuis Seffionibus ac Operibus: quod perrexerit quorumdam Neftorianorum Aëta & Scripta difcutere. Quod quofdam damnaverit, & damnationis litteras miferit ad ipforum Ecclefiam, mandans procedi ad novi Epifcopi eleétionem & confecrationem, & vacantis Ecclefiae bona ufque tunc regi & cuftodiri per ®conomos . Inter hos fuerunt Dorotheus Martianopolitanus , Helladius Tharfenfis, Himerius Nicomedienfis, Eutherius Thyanenfis, & plures alii. Erat enim & ipfe Joannes Antiochenus. Singulorum nomina habes in feptima A&ione Ephefini Concilii . Verùm Cyrillus, Primarius Synodi Praefes, tenebatur in vinculis, Arcadius verò Italiæ Epifcopus , ac Philippus Romanorum Presbyter erant Chalcedone. Quomodo igitur fine Præfidibus potuerunt tra&ari ac definiri Synodalia ? Et quidem degradationes Metropolitarum. Refpondeo hinc duci argumentum , quod Imperator Theodofius, dum Neftorii damnationem admifit, etiam Cyrilli ac Memnonis reparationem ftabiliverit, atque ita ille, ut canonicus Praefes, denuò cœperit Synodales A&tiones celebrare. Et firmatur hoc ex his Epiftolae verbis. quod mullam indigmationem experti fmt , Caffinenfis translatio eft lucidior ? Eâ quod mullam femferimt ultionem. Certè Cyrilli ac IMemnonis degradatio & carceratio fuerant haud modica ultio. Proinde dum haec fcribebatur EpiftoIa , illæ videntur fuiffe circumdu&ae , tamquam fi numquam fuiffent , exfufflatæ . Quid quid fit , Proje&us Epifcopus manfit Ephefi , & alii Legati in ipfum poffint compromififfe, & accumulaffe fuas vices Apoftolicas. Et ex his patet Synodalia A&a effe nobis mutila. Majores forfitan noftri haec pofteriora ob Primatum Epifcoporum abfentiam cenfuerunt non efTe paris cum aliis authoritatis. Secundò docemur horrendum Fa&ionis odium in S. Cyrilli Capitula. Horrenda funt odii verba : Parati etiam fumur prius mori, quam fufcipere unum ex Haereticis Cyrilli Alexandrini capituli, . caffinenfis translatio confonat : Parati fumu, priùs animam reddere, quam quodlibet baereticorum Capitulorum Cyrilli Alexandrini fufcipere . Re&è afferunt hoc odium effe fuam concordiam. Etenim quid ipfe etiam Joannes Patriarcha , ac ejus in hac Legatione focii de Capitulis fenferint, docet poßrema ipforum ad fuam Ephefi Faâio. nem Epiftola : Quintò acceffu, mobii contigit , & multum de Hæreticis capitulis difceptavimur, ju

[merged small][ocr errors]

ditus , Ecclefiae Canon , aut potius nova per hunc Canonem indu&ta clementia lapfos in haerefim , & de ifto lapfu poenitentes Epifcopos recepit ac repofuit in gradum , exceptis tamen Hærefiarchis: In hos permanere voluit avitum rigorem , qui quofvis in haerefim cadentes Epifcopos aut Clericos, licet ex peétore poenitentes, non impartiebat, nifi fola communione laica. Ab hoc Canone , licet tunc mitigatus effet , Joannes juravit circa Cyrillum non recedere. Juravit fæpiùs. Et quidam coram Principe, totoque Confiftorio. Et hoc ex hoftili odio erga Cyrillum ac ejus Capitula . Graviffimè exceffit . Non dumtaxat quia Herodianum , fed etiam quia qualecumque praeftitit juramentum. Antiquus enim Canon id cun&tis interdixit Epifcopis. Praefertim Antiocheno. Quis enim nefciat Antiochenum S. Joannis Chryfoftomi Miraculum ? Hoc etiam aurigis & nautis omne juramentum adeò abftulerat , ut omnis in id per linguæ incuriam aut praecipitium lapfus femetipfum mox vindicaret , & ifto die cogeret dormire incoenatum. Et Joannes in fuum caput juravit. Etenim poftmodò à pluribus fuis Epifcopis, ejus cum S. Cyrillo pacem averfantibus , paffus eft acerbas contradi&iones & perfecutiones : Et palmare ipforum fundamentum erat juramentum. Clamabant fuum Patriarcham praeter alias in ifta pace prævaricationes effe frequentis perjurii reum , ideoque femetipfos & fuas Ecclefias ab ejus communione pertinaciter fegregarunt. Per quae quis peccat, per eadem punitur. Notanda funt haec verba : Quae autem ad perfoparum deboneffationem attinent, perpetuo filentio abrogamur. Qui enim recipiumt eum im baereticis illis Commentariir ( baeretica Commentaria , ut fcitir, patrum fidei conjunxerumt J bac ratione declarant feipfo* baereticor & ab Ortbodoxa fide aliemor. „Quomodò igitur , oro, fieri potef?, ut duo baec diverfa , depofitio & Capitula comvemiamt ? Sunt involuta ac obfcuriffima. Caffinenfis translatio eft longè lucidior: Ea verò, quae contra perfonam, quae imjußitiam pertulit , cognofcenter , totiur ob fuporis fumus taciturmitate perculff. Qui enim depofuerumt eum , in ipfis Gefiis haereticis baeretica capttula , fcut noffi* , Patrum fidei conjunxerunt. Et per boc femetipfor baereticor demotamtes , & à fide aliemor ortbodoxa. Quomodo igitur, quaefo, poffibile eff , ut ad unum , dum funt contraria, baec utraque convemiant ? Id eß, ut depofitio approbatur, & Capitula improbentur. Agunt non de variis perfonis, fed de folo Neftorio, & de ipfius degradatione faáa per Synodum , Et dicunt varia. Primò, quod ifta damnatio fit penitus injufta : Quod ipfam audientes obftupuerunt adeò , ut nec loqui potuerint. Vulgatæ translationis verba , Perpetua flemtio abrogamur , carent omni fenfu .

« VorigeDoorgaan »