Pagina-afbeeldingen
PDF
ePub

beneficiis sanctæ Romanæ Ecclesiæ lua sanclilas A ram, cujus vobis necessitates ab ipso vestræ vonon ingrata nobiscum laboret, nobiscum pro salute cationis initio notas fecimus, liberale, ne si perdita populi Dei in illis partibus cooperatrix existal, et fuerit, vestrum vilescat imperium, el totæ Christianostro certamini favens, sanctæ Romanæ Ecclesiæ se nitati noscatur dispendium. Reminiscimini igitur devotam nomine et opere semper exhibeat. Quia si propter Deum, reminiscimini, quia multa spe et lu, sicut potes, peregeris, nec fratris tui, nec alicu fiducia freti, divinitus et humanilus ad imperii gujus hoininis factum, nostrum opus piumque laborem, bernacula promerenda pro vobis certamina sumpsiChristo juvante, apud vestrates ex lolo dissipare mus, nullique labori pepercimus. Ideoque vicem valebit ; quin potius incrementum per Jesum Chri nobis rependite, ut spes et labor noster non sit stum Dominum nostrum augebitur, el labor pro inanis in Domino ; quia cum hæc fuerit semper apud ficuus apparebit. Data Kalendas Februarii, indi vos summa nostræ petitionis, si amplius nobis auxictione x.

lium vestrum subtraxeritis, in desperationem lapsi LVIII.

deficiemus, et forsitan in aliud consilium, resumplis

aliquantulis viribus, necessario transcendemus. Non AD CAROLUM CALVUM IMPERATOREM. (Anno 877.)

enim , sicul vos forsilan æstimalis, mediocre malum

B lola nostra Ecclesia palitur, minimis status reiPropter imminentia lum a Saracenis, tum a quibusdam Christianis, gravissima pericula, enixe perit publicæ damnis afficitur : sed alia Saracenorum inul promissa auxilia quamprimum millal , el desti cursibus, alia autem Christianorum ita sunt externalos ea de causa legalos commendat.

minata et devastata tyrannide, ul non nostra sint JOANNEs episcopus Carolo imperatori.

quæ nostra fuerunt : quin potius solo nomine omCum nos in ecclesiasticis curis instantia quoli nibus illis utamur, et vel ad defensionem patriæ, diana constringeret , et hinc inde populi nobis com vel ad aliquam utilitatem nostræ Ecclesiæ, quorumniissi continuus dolor, qui cuncia nostra interiora libel solatia nunquam inveniamus. Præcipue autem perculit, perturbaret, illud, lilita dixerim, inter alia multi, quos vestra non ignoral majeslas, non solum flevimus, quod nunc usque lami per terram quam nulla nobis solatia conferunt, verum etiam quidquid et navigio ad vos nostrum missum dirigere summo residuum est a paganis, imprætermisse subtrahunt, desideravimus studio , ut nobis vestram prosperita el omnem nostram dispositionem in territorio Rolem desiderantibus ct anxie sitientibus renuntiaren mano suis violentiis calcant; adeo ut nec victualia lur cilissime sanitales, sed omnino nequivimus. Hinc nec ulla quadrupedia in omnibus nostris remaneant, fateor, fili charissime, tanta per utrumque iter im nec ullum qui nobis compatiatur, vel nostros sin

с pedimenta limuimus , quantum el per paganos el gullus aut gemitus doleat, oculi nostri aspiciant. per iniquos Christianos, sine respectu divini timo. Sed quia lanto imperatori pauca sufliciunt, et ex ris, generari mala, que xlas nostra non meminit, istis jam, fili charissime, quæ nos præ gemilu et deploramus. Tanta enim sunt, ut intra moenia Urbis alllictione cordis loqui non possumus, universa alia reliquiæ populi innumerata paupertale atfectæ con cognoscetis, quasi humo prostrati vestram magnifisistant, el omnibus forinsecus devastatis ac in so centiam deprecamur, et per futurum judicium delitudinem redactis, nihil jam reslel nisi, quod Deus precanles, cum lola nostra Ecclesia vestro diviniavertat, ipsius Urbis excidium. Sed el quantum nos lus protecto imperio lotis viribus suggerimus, volisLeo venerabilis episcopus, apocrisiarius et missus que supplicibus preces multas effundimus, ut consanctæ Romanæ Ecclesiæ, communis quoque fidelis,

trita et omni humano solatio destitulæ sanctæ a vestro servitio rediens, de hoc quod a vobis relu matri vestre Romanæ Ecclesiæ defensionem, debilit, post se vestrum exercitiim contra Agarenos esse tamque Tuitionem , cumctis remolis occasionibus, millendum, lætificaverat, tantum hucusque eumdem cunctisque omissis dilationibus, omnimodis præbeanobis exspectantibus, quod consecuti non sumus, lis : quia cum jam juxta præcipitiuin consislamus, validior maror el ineffabilis angustia contristavil, nisi manu vestræ defensionis, et necessariis nobis,

D quia lola Campania ab ipsis Deo odibilibus Sara sicut præmisimus, imo sæpius exoravimus, quantocenis fundilus devastata, jam fluvium qui a Tibur cius opibus subvenire studueritis, spe vivendi per tina urbe Romam decurrit, furtim transeunt, el lam Christianos sublata , aut ipsis paganis subjiciemur, Sabinos quam sibi ailjacentia loca prædaplur. San aut, quoi avertat divina polentia, ab eorum multiclorum quoque basilicas el allaria destruxerunt, ludine vicli, ad omnem Christianitatis interilum sacerdotes et sanctimoniales, alios quidem captivos crudeli nece peribimus , ac per hoc el Christi noduxerunt, alios autem variis mortibus necaverunt, men in gentibus blasphemabitur, el vestræ opinionis et omnem Christi sanguine redemplum populum in anle acia sludia oblivioni trademur. Hujus rei gracircuitu deleverunt. Et quid dicain ? aut quid lo tia, sicut supra meminimus, opportunun adjutorium quar? cum pervenerit, gladius usque ad animam, conferentes, nobis vestrum exercitum ad hostilem et sanguis omnium de terra clamel ad Deum. Ergo, expeditionem promptissimum destinale , aliosque præcelientissime Cesarum, jamjam nostra calami Deum per omnia diligentes missos, qui viliorum lali succurrite, jam populi nostri miserias relevale, flammas justitie tramite usi compescant , nimia jam vestrepolentiæ manum porrigile, et hanc ler celeritate dirigile : qnatenus qui innumeris tribula

ljonibus qualimur ac astuamus, ct pro populi nobis A averlat, proveniat, manum sue defensionis exhibeat, commissi miseriis cruciamur, vestris consolationi et hanc lerram, quæ sui imperii caput est, ad liber, bus refecti lelemur, et per vos tranquillitale per talem reducat, ne quando dicant gentes, ubi est in.. cepla, optalam libertatem, sicut decet, per tam be perator illius ? Quatenus et nobis spes evadendi, vinignum imperalorem consequi mereamur. Postremo vendique remaneal, el priusquam hiems vel ver Trans. sublimitalem vestram deposcimus ut latores pre eal, contra eosdem paganos Romæ siut illius exersenlium, Petrum scilicet atque Petruin venerabiles citus præparata subsidia. Alioquin aut omnino periepiscopos, missos apostolicæ sedis, nostrosque bunt, aut coacti ut solam vitam redimere valeadilectos , juxta morem benigne ac pacifice suscipere mus, eis qui nobis dominantur, quomodocunque non dedignemini, et ea quæ piis vestris auribus subjiciemur. Dala iv Idus Febuarias , indictione pro utilitate sanctæ Romanæ Ecclesiæ in conspectu decima. vestro retulerint, ad congruum ac opportunum effe

LX. clum pervenire, pro sanctis apostolis vestris inter

AD CAROLUL CALVUM IMPERATOREM, cessoribus apud Deum, celeriter studealis. Dala

(Anno 877.) quarto Idus Februarias, indictione decima.

Miltit imperatori palmam, et a malis, quibus a SaraLIX.

B cenis pravisque Christianis urgebalur expositis, aun

xilia pelit.

AD RICHILDIM AUGUSTAM.

(Anno 877.)

JOANNES episcopus CAROLO imperatori. Ul imperatorem conjugem suum ad opem Ecclesie Inter cælera quæ, vera crescente religione, ab olim quamprimum serendam horlelur.

ecclesiastica facta vestræ pietali duximus intimanda, JOANNES episcopus Richiedi Augustæ.

virentium vobis palmarum ecce bravium millimus, Mullo peracto jam lempore, tam ad spiritualis filii quod Apostolus non omnes qui currunt, sed unum nostri Augusti quam ad vestrain invisendam clemen propter unitatem legilime certantium accipere proliam missos apostolicæ sedis destinare desideravi testatur (1 Cor. 1x). Quapropter, fili charissime, Jous , quatenus el de utriusque sospitale lætiores

quasi præsenles, incurvalis genibus et submisso ellicereinur, et nobis commissæ, sanctæ scilicet capite, deprecamur et obsecramus, ut ita legitime celmatris vestræ, Romanæ Ecclesiæ calamitates alque situdo vestra in hujus sæculi'stadio pro Christi Ecoppressiones, quas a Christianis et ab iniquis paga clesia currere, ila decerlare contendat, ut non solum nis sine cessatione patimur, ad memoriam redu bravio victrix vestra dextera adornetur, verum etiam centes, ab eodem Augusto consolationem et opla sacratissimum caput diademate gloriæ decoretur, tam opem, sicut sperabamus tandem aliquando Cimo pro visibilibus his et corruptibilibus, non tanconsequi mereremur. Sed omnium viarum aditibus lum palmam, sed et coronam accipiat incorruptam. a malis obsessis hominibus, plus nos compulit do Sed, heu, clementissime imperator, ecce dum ad alia lor lacrymas fundere quam locus pateret ad vos no intenditis, maler vestra, sancia videlicet hæc Ecclestros missos dirigere : quia ex uno, sicut diximus, sia, quæ vos spiritualiter, genuit, periclitatur et in Christiani, ex alio pagani ita nos crudeliter persc novissimum devenit exitium: hinc inde non solum quuntur, ut solis mænibus Urbis relictis, omnia in tabernaculis hanc Idumæorum et Ismaelitarum, el circuitu longe lateque consumpla habeant, et in Agarenis quotidiano gladio et captivitate in interitum solitudinem prorsus redacta. A quibus per tantum impellentibus, verum etiam falsis filiis Saræ, quos imperatorem relevari jam credehamus et recupera- optime nostis, in prædam et direptionem iniserabilitionem aliquam vel medelam adipisci summopere ter immillentibus ; ita ut et illi sæpe usque ad mupræstolabamur; sed ecce pro peccatis nostris aliis ros Urbis quamvis clandestinis horis pervenerint, sed negotiis implicatus, nobis hactenus dislulit serre

et Tiberinum fluvium, qui olim Albula dicebatur, præsidium. Et quia jam sustinere non possumus, juxta Sabinorum confinia pertransierint; et isti qui gloriam vestram multipliciter deprecamur, ut vice

nobis vicini sunt, ex aliera parle ita sæviant et de

D nostra freta, sumatis in semineo sexu virile pectus, bacchentur, ut non hominem, non agrum, non juet pro amore sanctorum apostolorum Petri el Pauli,

mentum, non pecus, non quidquam ex his quæ sanquorum ita est devastatum terminum, ul magis cti Petri juris existunt, dimittere patiantur, sed onlibeat flere, quam dicere, tandiu apud piissimun nia que oculo vident manu diripiant, el mala quæ imperatorem nostrum insistatis, quousque el contra cogitant sine mora perficiant. llæc sunt, charissime, paganos opem præbeat, et Christianos compescere de innumerabilibus pauca, quie mater vestra Rogaudeat. Quoniam ideo illum tanto diademale ab mana, proh dolor! diebus vestris perfer! Ecclesia; olim quidem a nobis exspectatum ac præelectum quasi non vos specialiter ex omnibus et præ omnibus decore ou ravimus, ut sanctæ Romanæ Ecclesize recu

amaverit, invitaveril el extulerit, vel quasi nos non peralio et securitas, quam ademplam dolebamus, vos, auctore Deo, in imperium coronaverimus, et per pium studium ejus, quo semper fruebatur, redi vobiscum in omnibus, quasi cum sapientissimo Salorel. Quapropter, charissima filia, per Deum vos ad mone, it quondam ille fidelis Sadoch sacerdos (I Reg. juramus, opportune importune insistite, ut antequam 1), adversus alterum ad omnia minime steterimus, in ipsa urbe Romulea aliud periculum, quod Deus nec curicla quæ pro vobis deb:erimus facere, fcori PATROL. CXXVI.

23

mus: ad extremum quasi non hodieque manui ve- A lua sanctitas accesserit pietatem, credimus nil Ecstrie speciali volo el prærogativa plenam benedictione clesiae Dei præter paternas regulas illaturam. Modepalmam, sicut el cernitis, destinemus adversus visi ratio quippe sedis apostolicae, et universalis Ecclesiæ biles hostes et invisibiles triumpliantem. Oplanles dispositio, in hoc periculoso tempore pene cuncia enim vos de cunctis adversariis triumphare, nihil dispensatorie moderanda compellit. Quamvis autem aplius vobis quam ramos palmarum dusimus offe præsenti sit exsuli consulendum, nihil tamen est, rendum, quos et pueri sternebant in via Domino non exstante ulla necessitate, contra canones Patrum Hierosolymam venienti (Matth. xxn), antiquum ho agendum. Abbas autem qui, nullo comprobalo crislem triumphaturo el mundum victuro. Sed dicun mine, a regii est coenobii præpositura depulsus, ejustur mullæ vos impedire sollicitudines. Hoc plane dem piissimi principis permissu, precibus nostris hec nos ignoramus. Verum ut cum Domino fateamur In sociatis industrie, revocandus est. Non autem (Luc. XI), el hæc oportuit facere, et illa non omis. solum homicidain, sed et socium homicidæ ab omni jere. Nam vobis, qui in agone contenditis, ut' ad przepositura pellendum decernimus. Hæc perpaucis boravium supernæ vocationis et ad capessendam co fraternitati li scripsimus, ne sibi omnino reseri. l'onam incorruptam pervenialis, ab omnibus aliis abs bere supersedisse videremur. Cielerum, ul com

linendum est, et legitime, ut prædiximus, decertan- B sancio Leone papa dicamus. Nos qui sacerdotum Dodum. Quid autem magis legitimum quam ut præ om inini matura volumus esse judicia, nilil possumus * wibus et ante omnia Romanæ curam habeatis Ec

incognitis rebus in cujusquam partis præjudicium clesiæ, quæ cæterarum magistra est et maler Eccle diffinire, priusquam universa que gesta sunt, verdsiarum, quæ vestro in tempore tantis ac lam imma citer audiamus. Si enim, ut ait Apostolus (Gal. m), nibus succumbil sine cessatione periculis. Denique medialor unius non est, qui sic unam partem audit, si hæc Ecclesia, quæ caput est, viget, cetera mem ut alteri parti nibil reservet a. Oplamus, elc. Dabra, quamvis languida, recuperandi fiduciam non la mu Kalendas Martii, indictione decima. amittunt quæ nimirum omni robore carent, si con

LXII. ringat solum caput forle langaiere, quanto polius,

AB EPISCOPOS IN REGNO CAROLI IMPERATORIS CONSTK quod avertat omnipolens, si contingat exstingui?

TUTOS. Unde ilerum iterumque lotis singullibus locisque

(Anno 877.) imploramus præcordiis, et per Christum Dei Filium Monet ut imperalorem hortentur ad opem Ecclesire suppliciter adjuramus, qui vos ad tantum provexit

Romanæ celeriter ferendam, fastigium et imperium, vel nunc cilaluin extendite JOANNES episcopus omnibus archiepiscopis et epiclementiæ brachium, et periclitanti patriæ, quin C scopis in regno imperatoris Caroli constitutis. potius mundo, auxilii jamjamque porrigite dexteram.

Pristinis attriti miseriis et oppressi calamitatibus, Ecce Petrus in commissis ovibus mergitur. Erigite dilectissimi filii nostri magni imperatoris Caroli, ergo eas vos a fructibus, clementissime. Sic vos ipse quasi de profundis ad Deum clamantes, tanquam ab excessuum alluvionibus erigat, et vobis ccelestis ipsius Domini et Salvatoris nostri anxii exspectaba.atria regni intercessionum suarum clavibus reseret, mus adventum, et, ut ita dixerim, ejus ileralum pro et vitæ ælernæ pascua invenienda inter angelos sine salute nostra credebamus imminere descensum. termino tribuat, quæ oculus non vidit, nec auris au Sed, proh dolor! tot ac lantis circumdamur hinc divit, elc. (1 Cor. 11). Data Idibus Februarii, indictione inde periculis, ut lædeat nos etiam vivere. Ecce decima.

enim Dominicarum ovium ab Agarenis, qui sunt LXI.

filii fornicationis, necnon et ab his qui solo sunt

nomine Christiani, aliæ gladio trucidanlur, aliæ (Anno 877.)

fame pereunt, aliæ vero in pradam et captivitatem

ducuntur. Sed et pastores earum, reverendi epi. liespondel, abbatem qui, nullo comprobalo crimine, a regii cænobii præpositura depulsus fueral. D omni penitus egestate labeseunt. Redacta est terra

scopi profugiunt, et vagi huc illucque palantes esse revocandum; homicidam autem, el jacinovis socium, ab omni præpositura pellendum. in solitudinem, et ablalis ab illa liominibus, ferarum

JOANNES episcopus ANSPERTO archiepiscopo Medio sallus esfecla est; civitates, castra el villä sublanensi.

versæ, nec ubi earum fuerint ædificia, innuunt. Sed Laudiamus sanctimaniam tuam, frater charissime, el venerabilia loca destruenles, altaria Domini sufjustitie zelo ferventem ; sed in promotionibus sive foderunt, ministros et servos ejus occiderunt. Facli antistitis, sive abbatis, nil profecto aliud. gerendum sumus, secundum Psalmistam, in derisum et conpossumus exborlari, nisi quod sacri canones san lemplum his qui in circuitu nostro sunt (Psal. xlui), ciunt quos nulli sacerdotum licitum est ignorare, dum illi aut vicinorum auxilio poliuntur, aut saltem vel quidquam facere quod Patrum possit regulis ob pacio, secundum Apostolum, tempus redimunt, viari. Verum quia in utroque filii nostri semper Au quoniam dies mali sunt (Ephes. Jli). Seminamus gisļi interfuisse perhibetur assensus, ejus super hoc pedetentim, quamvis in lacrymis, nec recolligimus, esse videtur exspectandus adventus: ad cujus cum imo janı nec seminandi facultas suppedital. Sedet

* Aliquid deesse videlur.

AD ANSPERTUM ARCHIEPISCOPUM MEDIOLANENSEM.

in tristitia domina orbis, mater Ecclesiarum, magi- A Walberlum Portuensem, et Eugenium Ostiensem stra gentium, consolatio tristium, et non est qui sanctissimos episcopos, dilectos et consiliarios noadjuvet, non est qui consoletur eam, nisi tu solus, stros, ut sive cum magistro militum, sive cum o bone Deus, et si non re propter iniquitales nostras, missis ejus loquentes, paclum illud, quod perditionis sed spe, quæ secundum Apostolum non confundit est causa, dissolvi per omnia suaderent, in lua (Rom. v). Quæ, fratres charissimi, partim vobis maximae sapientia illos fiducia destinantes. Quasignificamus (nam si per singula scribere lenlasse propter horlamur ul solertia lua lanto in hoc labomus, facilius nobis charla quam sermo deficerel) nil ret quanto non solum a nobis condignam vicissilu, sicut unum corpus sumus in capite Christo, el alter dinem, sed et ab ipso Deo et Domino nostro coronam alterius membra, ita nobiscum pariter condolealis se percepluram in cælestibus non poterit dubitare, et compatiamini : quia si quid unum patilur mem

Admonemus ilaque, insla opportune, importune (II brum, ut doctor gentium ail, compatiuntur omnia Tim. Iv), ut lam impio discisso foedere, pax Dei, membra (1 Cor. xII); el si compatimur, et conregna quæ exsuperat omnem sensumn (Philip, iv), nobis bimus Tim. 11). Condolentes autem nobis et tandem cælitus restituatur. Si qua vero inter hæc compatientes, accedatis ad Christianissimum filium se ingerit inimica Deo contentio, lux sapientiæ nostrum, et consilium Domini ab eo non absconda- B manibus delergalur : nulla simultas, nulla rerum tis; suggerențes et exhortantes ut perpendat quis et vel gloriæ cupiditas a tanlo lucro atque profectų quam lerribilis sit ille, qui hunc ante sæcula huic vos subtrabat; quia, quidquid illud est, pacifica præsuturum regioni prædestinaverit, et quam di poterit post modicum dirimi, et cum charitate, stricle ab co exaclurus sit quod commisit : qui sci nobis quoque mediantibus, diffiniri. Certet ergo, ļicet tam pretiosi sanguinis fusione quod credidit laborel et salagal industria lua, et in his vice nostrą emit. Meminerit etiam quia et nos illum præ cæteris

utatur; quidquid agendum, quidquid communi ex propinquis et æmulis ejus amavimus, elegimus et

placito fuerit construendum, vice nostra faciat als prætulimus. Unde et eum adversus omnes hostes

que constituat. Alacriter enim quod lua dilectio Ecclesiæ non solum defensorem, sed et patronum

constituerit, et immobili placilo fixeril, adimplere et advocatum nostrum exislere proposuimus : ut

atque perficere procurabimus, nihil ut in hoc hæsla quod ei nos apud Deum esse satagimus, ipse inter

let dilectio lua magnopere commonentes. Prædictis homines pro nobis fieri non detrectet, præcipue ut

autem missis nostris missos luos indifferenter et accelerans nobis subveniat et sine mora contra

absque mora Cajelam dirigere procurato, qui de his persidos Christianos et infideles succurrat. In quo

omnibus cum eis salubriter tractare valeant, et que

с sanctæ sraternitati vestræ præ omnibus laborandum sunt agenda perficere. Optamus, etc. Data Iduş est : pro commisso scilicet sibi sacerdotali oflicio, Martii, indictione x. et quia, ut cum propheta veridico fateamur (Isa. x),

LXIV. si hæc humiliatur, ad cujus confugietis auxilium,

AD FROTARIUM ARCHIEPISCOPUM. vel ubi relinquelis gloriam vestram ? Dala uji Kalen

(Anno 877.) das Marlii, indict. x.

Frolarium ab Ecclesia Burdigalensi a paganis devą: LXIII.

stala Transfert'ad Bituricenscm.

Reverentissimo et sanctissimo confrati nostro AD LANDULPHUM EPISCOPUM CAPUANUM,

FROTARIO, dudum quidem Burdigalensi, nunc autem (Anno 877.)

Bituricensi archiepiscopo. Millil legatos, ut Docibilis hypalus petierat : horta

Ad hoc nos divina provisio supernaque moderatiq lur ut det operam una cum legatis, ul pactum cum Saracenis inilum dissolvalur; se quidquid ab eo

Ecclesiis suis voluit præesse rectores, ut dispersą constilulum fueril, approbalurum.

congregare el servare congregala summo studia LANDULPHO episcopo Capuano.

procuremus, non solum (forle, et non solum. Hard.) Noverit industria lua nos tam Sergii magistri

earumdem Ecclesiarum sollicitudinem, sed el ipso

D militum quam Docibilis hypati epistolas suscepisse : rum quoque rectorum habeamus industriam et quibus cognovimus eos excusabiles se velle coram exerceamus solerliam : quatenus sicut recloribus nobis reddere lentavisse super contracto infando deștilulis Ecclesiis alios subroganļes consulimus, Pædere quod cum Saracenis impie pepigerunt nec

ita rectoribus vacantibus Ecclesias Domini commitalsolverunt, in tantum, ut gerulus earum referret lentes, proyidam curam nos earumdem Ecclesiaruin jam fuisse diruptum, nisi dilectio tua pro reverentia gerere demonstremus : maxime his qui, cum ronostri, nostrum in hoc exspectandum arbitrium busti prælialores Domini sint, intra otiosilalis anjudicasset. Quamvis nec hæc ipsa ex lolo credide- gistiam arceri renuunt, et per hoc expeditius contra rimus, eo quod de his nullam luam susceperimus. vitia certaminum exercitia quærunt. Quia igitur Verum quia nos prædictus Docibilis hypalus, ut Burdigalensem Ecclesiam, totamque pene sub ejus missos nostros pro tanlo bono et omni Ecclesiæ habitam regimine diæcésim, ita paganorum frequenprofuturo perficiendo, Cajelam mitteremus, obnixe les gladii prædæque continua consumpsit irruptio, rogavit, ne negligentia nostra diffamaret tantam ut pene omne illic episcopale vacet ollicium, ne, humani generis salutem postpositam, misimus illuc cessario prævidimus, Dei omnipotentis auctoritate,

AD ENGILBERGAM.

AD CAROLUM REGEN.

celxr.

kvoatorumque Petri ac Pauli apostolorum principum, A bæc severius secundum ministerium nostrum pufraternitatem tuam, cujus vacatio defectus est fidei, nienda commoveas. Denique nisi post lectam hanc et fere virtutum omnium detrimenta, in Ecclesia nostri apostolatus epistolam, intra sexaginta dierum Biluricensi, quæ vacare pastorali cura dignoscitur, spatium, thesaurum illum sine aliqna diminutione ab hac præsenti decima. indictione præferre simul reddere proposueris, ila ut missus luus Romam in et incardinalam præficere, habito in eadem Biluri

præsentiam nostram veniens, sive reddideris, sive eonsi Ecclesia lotius jure metropoleos ac diæceseos nec reddideris, quidve hic agendum delegeris, vepriscis temporibus a sacris canonibus præstitulo, et ram et idoneam exposuerit rationem, eousque sis in illa Ecclesia ealenus conservalo : ita ut pastor extunc excommunicatus, quousque ab omni le ra ejusdem sanctæ Bituricensis Ecclesiæ, rector et pinæ communione reddideris alienum : durioribus antistes ex hoc revera dicaris, habearis, et Christo deinceps le seiens verberibus erudiendum, si bis inpropitio percolaris, ea quæ Dei sunt jugiter agens, teriin levibus taclus resipiscere forte contempseris. et utilitati proximorum semper intendens. Qui vero Amamus enini le more paterno, et ab hac secunda contra hujus apostolici privilegii nostri stalulum, idolorum servilute volumus scire liberum et immuquod necessitale barbarica, el dispensatione cogente nem. Etenim avarilia, secundum Apostolum, est loci et temporis, exemplo etiam majorum protuli- B servilus idolorum (Gal. v). Oplamus, etc. Data v mus, agere forte tentaverit, divinis mysteriis lan Kalendas Aprilis, indictione decima. diu privelur quandiu minime resipiscens, aposlo

LXVI. lico præcepto per frustra permanserit inobediens, „Data, etc., indictione x.

(Anno 877.) LXV.

Consolatur eam ob mortem marili, atque monet ut

Carolo imperatori fidem servel, seque ejus inter(Anno 877.)

cessorem apud eumdem Auguslum futurum polli Monet ut bona ablala a monasterio sanclimonialium restituenda curet; quod nisi intra sexaginta dies

Joannes episcopus dilectæ filiæ ENGILBERGR b fecerit, et per legatum id sibi nuntiaverit, vel cau Christo dicatæ. sam cur non sint reslilula, non reddiderit eum

Eo nos, filia charissima, nec alio circa dilectioexcommunicat.

nem vestram fagrare affeclu noveris, quo fuimus, JOANNEs episcopus Carolo a glorioso regi.

quo etiam olim persistere proposuimus : nescit enim Cum generositatem luam lanta claritas prosapiz C dilectio vicissitudinum obumbrationem , nec deferegalis extollat, miramur et obstupescimus quoniodo clum palitur, cum, secundum Apostolum, nunquam hanc tam sinister longe lateque discurrens rumor excidal (1 Cor. xii). Hujus rei gratia consolatoriis obnubilet, asserens et affirmans le Italiam ingres his el exhorlatoriis prudentiam vestram litteris comsum ad monasterium accessisse ancillarum Dei apud monemus, ne deficialis in tribulationibus, scientes, Brixiam constitutum; indeque cum illic ipse mora docente A postolo, quia tribulatio patientiam operareris, lyrannice aurum ablatum, lam ipsius venera lur, patientia autem probationem, probatio vero spem: bilis monasterii, quam dilectæ filiæ nostræ Angel spes aulem non consundil (Rom. v); omnia enim quæ bertæ Dei cultricis, quod sibi ad ipsius præcipue videntur, lemporalia sunt; quæ vero non videntur, coenobii sustentationem procul dubio reservaveral. æteina (II Cor. iv). In his ergo conligi, in his debes Unde mærore vehementer aflicimur, dolentes glo lolis radicibus inhærere, charissima : unde sapien. riam tuam ad lam immane sacrilegii genus dilapsam tia vestra sanclos, qui patientia in mundo clarilale et instar cujusdam gentilis regis vasa domus Dei ad quasi luminaria refulserunt, præ oculis habeat, et usus proprios inflexisse 'conalam (Dan. 1). Atque ita inoffensis ad palmam supernæ vocationis gressiideo dilectionem tuam in Christi visceribus esse bus lendal, quam videlicet habituri sunt illi qui, ora

D cupientes, monemus et sacris convenimus eloquiis culo Dominico imbuti, in patientia sua ponunt anicum Psalmista salentes : Nolite sperare in iniquitale, mas suas (Luc. XX1). Nihil enim iniinica mors vel el in rapinis nolile concupiscere (Psal. Lxi). Si qua manus abstulit, quod vita, quæ Christus est, el ipsius ergo a predicto pio loco, sive gloria lua sciente sive

provida dextera in melius non transtulit alque rescinesciente, ablala sunt, industria lua diligentissime luit. Abslulil mortalem illa maritum, sed isla sel'equirantur, et inventa in eo sine mora sub omni

ipsam æternum contulit sponsum ; unde quæ terreni integritate restituantur : ne, quod absit, si aliter

vocabamini uxor, Patris cælestis jam regis multo cgcris, et Deum contra te ad iracundiam provoces, et præstantius dicimini conjux. Ademplum est corrudecus tuæ regiæ nobilitatis offulces, atque nos ad

plibile diadema, sed præparatur incorrupla corona.

a Hic Carolus, qui Crassus nominatus est, postmodum imperator creatus, fuit filius Ludovici Germaniæ regis. Ludovici Pii nepos, Caroli Magni pronepos, ad quem nonnulli infra scribuntur epistolir'. De quo Ado Viennensis in fine Chronicorun; Re

gino, I. u Chron.; Aimoinus lib. v, cap. 40 et alii.

b Engilberga uxor fuit Ludovici secunili imperatoris, ad quam aliquot infra scribuntur epistole. Ejusdem meminit Aimoinus. I. v, c. 28, el Lco Mare sicanus lib. I, cap. 38.

« VorigeDoorgaan »