Pagina-afbeeldingen
PDF
ePub

nocle gestum fuerat exponit , armisque projectis A lenus tales per quos *38 ecclesia pacata regerelur, ipsi duci, quid et qua vi coactus jurasset, inno- ipse in eorum locum ponerel. Sed regis legatos ad tescil.

apostolicum fama præcesserat, eique seriem rerum 61. Alio tempore, cum idem dux reginam in manu gestarum lotam veraciter indicaveral. Misit ergo sua a monasterio duceret, rex sagillario *3cuida:n regi lilleras, quibus eum de multis, aliis criminipræcepit, ut cum juxta reginam sagitla transfigeret. bus arguebal, et ut episcopos a captivitate dimissos, Sed ab eodem sagiliario præmonilus dux, reginam ecclesiis bonisque suis integre restitutis, remitteret, non perduxit, sed inventa qualibet causa festinus ab orabat, el post hæc 239 concilium in eo loco quo ea recessil.

venire possel apostolicus congregarel, ubi episcopi 02. Tertia vice cum causæ quædam 933 intra cu

vel, si digni essent, episcopalem perderent dignitabiculum regis agerentur, el actionibus illis dux cum tein, vel injuriam quas erant passi canonicam recipaucis suis interessel, nunciatum est ei quod duo perent salisfactionem. Quod•si in his sacris canoniregis famuli januam cum nudis gladiis obsiderent,

bus noluissel rex obediens existere 240 et excommuqui ducem egredientem ex utroque latere perfode.

nicalos a societate sua repellere, se eum velut pulre rent. Itaque suos cum gladiis occultis occulte fecit ad membrum anathematis gladio ab unilale sanclä venire, et aliquos ex ipsis cubiculum fecit intrare,

B matris Ecclesiæ minabalur abscindere. Qua legatione plurimos vero præ foribus stare. Cumque omnia si

susccpta, el venientibus suis quos miscrat apostolico cut jusseral essent disposita, cum suis accedens ad confirmata, tristis valde suit, quia in apostolica januam : Tales, inquit, janitores, domne rex, in re dignitate malitiæ suæ, sicut sperabat 241, auxilium siro cubiculo nollem modo vidisse, nec umquam post

non invenit. hac amplius volo videre. Hæc locutus et abiit cum 65. Rex igitur cum suis deceploribus una Wordiagno furore, et dixil, quod el implevil, quod num matiam venit, el cum singulis vel **? binis consilium quam 234 vellel ulterius ad regis curiam venire. inivit , qualiter dignam vicem rependerel243 illi

63. Eodem vel 238 sinili dolo eliam Bertholdum contumeliæ, quam omnes audierant Romanum ponducem 236 quaerebat perdere, quia hi duo magis vi tilicem sibi fecisse, quod eum se minalus sil excondebantur ejus malitiæ obsistere. El quare de duobus municaturum ***, cum tale quid cunctis temporibus lanlum ejus sævitiam commemoro, qui nulluin de luissel inaudilum. Cumque multa multis modis diu principibus possum asserere securum lali periculo ? volutarent, landem quibusdam eorum placuit, ut Quadam namque die dum ipse cum suis scurris mo episcoporum concilio fucco, papam quasi Simoniacum raretur in cubiculo, et episcopi celerique primales c communi consensu dampnarel, eoque deposito, rex excubarent in vestibulo, sertur illis dixisse qui con in loco ejus unum de suis amicis constitueret, qui scii et fautores erant suæ nequitiæ ; « Ecce isti sunt, omnia quæ regi fuissent placita, lola voluntate perqui regni mei divitias habent, et me meosque om ficeret. Hoc igilur inilo confirmatoque consilio, fecit nes in pauperlate reliquerunt. Quod si illi de medio omnes suos episcopos convenire, el coegit eos Hilsuissent ablati, ego cunctique mei familiares cito debrando, qui Romanus pontisex vocaretur et non possemus diviles fieri. Quapropter, viri estis et essel, subjectionem el obedientiam interdicere; et divitias habere cupitis , istos nunc inermes armati hoc ut post nullus eorum possel negare, secit unumfortiter invadite , et omnia quæ illi possident acci quemque eorum nominc suo prænolalo manu propria pile. , llabebat autem in cubili suo semper mullas abnegationcm Hildebrando chartis 24 singulis inscrisecures lato ferro splendentes, quibus nec clipeus bere hoc modo : « Ego N 246. civilatis N. episcopus, nec galea resistere poterat virtute aliqua. Quod nisi" Hildebrando subjectionem et obedientiam ex lac Anno Coloniensis præsulab uno quicum ceteris facinus hora el deinceps interdico, el eum posthac aposto. erat acturus paulo ante fuisset submonilus, ea die

nec habebo nec vocabo. » Quod quidem suisset perpetralum miserabile facinus.

pauci fecerunt ex animo, qui el auctores ipsi fuere 64. Verum ut ad priora paulisper revertar, ubi D consilio; plures vero litteras quidem abrenunciatioprimales nostri deditionem fecerunt, omnes semitas nis mortis timore scripserunt sed in vilos se sequæ per montes ducunt in Italiam, rex claudi præ cisse per hoc ostenderunt, quia cum primum dalur cepit, nec ulli homini viam palere permisil, ne rei eis oportunitas, apostolico supplices confessionis veritas ad apostolicum prius veniret, quam ipse per lilleras dirigunt, et se reos ei agnoscunt, sed exlegalos in suum favorem ipsum apostolicum tradu purgationem necessitatis obiendunt. Deinde per loceret. Deinde misit Romano pontifici legalos, qui ei lam Italiam misit epistolas, magnis donis et majoinlimarent, quod episcopi Saxoniæ sui ordinis obliti, ribus promissis illius terräe principes in favorem contra se in prælio congressi 237 fuissent , eumque suæ partis inclinans. Ilaque nostrales 248 episcopi rogarent, ul cos, sicut infideles perjuros et belli solunimodo scriplo, illi reniu stiabant etiam jucivilis auctores, gradu sacerdotali deponeret, qua ramento. Romanos etiam quam plurimos pecunia

VARIÆ LECTIONES. sagilario 1. quadain 1.

236 B. d. de Zaringe 2.

congessi 1.

338 deest 1. p. h. in c. 1.

speraral 2.
212 ila 2 illis | lb

213 ila edd. recle; repelleret 1. municarum 1. & cartis 1.

apostolicu 1. 918 Teutonici 2.

nou ib ei edd.

licum 247

239

299

234 deest 1.

[ocr errors]

137

240

ee 1.

[ocr errors]

216 enim 1.

[ocr errors]

230

corrupit, et ut Hiidlebrandum ab apostolic.c sedis A tricialus, Deo tribuente el jurato Romanorum honore dejiceren', lalibus lilieris oravit. Ipsi quoque assensii, debetur, ut descendas, edico. ) apostolico plenas conlumeliis litteras direxit, in « Hæc series nostræ epistolæ ad Hildebrandum quibus, ut apostolicum nomen el sedem cilo relin nionachum. Quam idcirco el vobis scripsimus, uit queret, minaciter præcepit. Hoc autem exemplum et vobis nostra voluntas, et nobis , immo Deo et est literarum :

nobis, vestra satisfaciat caritas. Exsurgite 286 igillir 66. Heinricus (36) Dei gratia res, univers in eum, fidelissimi, et sit primus in fide primus in sanctæ Romanæ ecclesiæ clero et populo, gratiam ejus dampnatione. Non autem ut sanguinem ejus situlem el omne bonum. llæc fides firma et incon fundatis dicimus, quippe cum major sibi sit post Cuissa crcditur, quæ semper el cailem et praesenti depositionem pæna vita quam mors, sed ut eum , si servalur el alsenli, nec diuturna ejus cui debetur nolit descendere, cogalis, et alium communi omnium alisentia, nec longi temporis tædio immutatur. Quam episcoporum et vesiro consilio a nobis eleclum in talem vos riobis servare scimus et gratias agimus, apostolicam sedem recipiatis, qui quod iste in ecel lll eadem perseveret pelimus, videlicet ul, sicut clesia vulneravil, curare et velit et possit. ) facitis , amicis nostris amic, inimicis nostris ini < 67. Heinricus (37), non usurpative sed pia Dei mici jugiter existatis. Inter quos scilicet Ilildebran

B

ordinatione rex, Hildebrando, jam non apostolico dum monachum nolanles, vos in ejus inimicitiam sed falso monacho. Hanc lalem pro confusione 887 lua excitamus, quia hunc et ecclesiæ invasorem et op salulationem promeruisti, qui nullum in ecclesia pressorem , et Romanär rei publica vel regni nostri ordinem præteristi, quem confusionis non honoris , insidialorem deprehendimus 281, ut in subsequenti

maledictionis non benedictionis, participem non epistola sibi a nobis directa pernoscere in pronti

feceris. Ut enim de multis pauca et egregia loquaest 982 :

mur, reclores sanclæ ecelesiæ , videlicet archiepi1 Heinricus Dei gratia rex Hildebrando. ('um scopos, episcopos, presbyteros, non niodo non hactenus ex le ea quæ patris sunt expectarem, libique langere sicut christos Domini timuisti, quin sicut in omnibus magna fidelium nostrorum indignatione servos, nescientes quid faciat dominus eorum , sub obedirem, percepi a le 283 vicissitudinein, qualeni pedibus fuis calcasti; in quorum conculcatione libi oportebat ab eo, qui vitæ regnique nostri pernitio favorem ab ore vulgi comparasti; quos omnes nichil sissimus hostis esset. Nam cum in primis omnem scire, le aulem solum omnia nosse judicasli. Qua hereditariam dignit:ilem, quæ michi ab illa sede ulique scientia non ad ædificationem, sed ad dede vebatur superbo ausu rapuisses, longius inde

C

structionem uti studuisti , ut jure 258 beatum Gregop: Ogrediens, regnum Ilslije pessimis artibus alienare rium, cujus nomen libi vendicasti, de le prophetasse lemptasti. Nec hoc contentus, in reverentissimos credamus sic dicentem : « Ex affluentia subjeclorum episcopos, qui nobis velul dulcissima membra unili plerumque animus prælati extollitur, et æstimal se sunt, inanum millere non timuisti , eosque super plus omnibus nosse, cum se videt plus omnibus bissiinis injuriis acerbissimisque contumeliis contra posse. » Et nos quidem hiec omnia susiinuimus, divina et humana jura , ut ipsi aiunt, exagitasti 25*. dum apostolicæ sedis honorem servare studuimus. Quæ omnia cum ego quadam patientia dissimularem, Sed iu humilitatem nostram timorem fore intellu hoc non patientiam sed ignaviam æstimans 255, in lexisti, ideoque et in ipsam regiam potestatem ipsum capul insurgere ausus es, mandans quæ nosti, nobis a Deo concessam exsurgere non limuisti, scilicet, ul luis verbis ular, quod aut lu morereris quam le nobis auferre 259 ausus es minari, quasi nos aul michi animam regnuinque tolleres. Hanc inau a le regnum acceperimus, quasi in lua et non in dilam contumaciam ego non verbis sed re confu Dei manu sit reglum vel iinperi n; qui Dominus landam dijudicans, generalem conventum omnium noster Jesus Christus nos ad regnum, le aulem regni primatum ipsis supplicantibus habui. Ubi cum non vocavit ad sacerdolium. Tu enim his gradibus ea quæ hactenus metu et reverentia tacebantur in D ascendisti : scilicet aslutia , quod monachica proniedium deducta fuissent, veris assertionibus illo. sessio abhominatur, pecuniam, pecunia favorem, rum, quas ex ipsoruin lilleris audies, palam factum favore ferrum, ferro sedem pacis adisti, et de sede est, le nullatenus in apostolica sede posse persistere. pacis pacem lurbasti, dum subditos in prælatos arQuorum sententiæ , quia justa et probabilis cora'nı masli, dum episcopos nostros a Deo vocalos, lu, D20 hominibu:que videbatur, ego quoque assen non vocatus , spernendos docuisii , dum laicis mi. teis, omne tibi papalus jus, quod halere visus es, nisterium eorum super sacerdoles usurpasli, ut ipsi abrenuntio, atque ul a scde Crbis, cujus michi pa deponant 966 vel contempneni 261, qui ipsos a manu

VARIÆ LECTIONES. 280 inconcussa 1. 281 ilo 2 compreh. 1. 389 hic 1 novum caput ordilur.

238 deest 1. 186 exacerbasti 2. 258 existimans 2.

189 auferri 1. 256 Exurgile 1 constanter.

257 confessione 2? 58 j. hoc b. 2. ponent 1. 36t contempnant quos ipsi 2

NOTÆ. (36) V. Legum T. II, p. 46.

(37) : V. Leg. T. II, p. 47.

960 de

988

cendos 369

978

[ocr errors]

Domini per impositionem manuum episcoporum do- A lumeliam sanctæ et apostolice sedis elatam, qualern

accepcrant. Me quoque, qui 263 licet indi vestri patres nec viderunt nec-audierunt umquam *73, gnus inter christos ad regnum sum unctus, teligisti, nec scripturarum series aliquando a paganis vel quem sanctorum Patrum traditio soli Deo judican hæreticis docet emersam. Cujus mali etsi quod 176 dum docuit, nec pro aliquo crimine, nisi a fide, umquam post sundatam ecclesiam 978 et propagalam quod absit, exorbitaverimus, deponendum asseruit, fidem Christi processisset exemplum, omnibus tamen cum eiiam Julianum apostalam prudentia sanctorum fidelibus pro lanto contemplu et conculcatione apoepiscoporum non sibi sed soli Deo judicandum de stolicæ, jinmo divinæ auctoritatis, dolendum foret ponendumque commiserit. Ipse 26% verus papa bealus el gemendum. Quapropter si beato Petro claves Pelrus clamat : « Deum timete, regem honorifi regni cælorum a domino 976 nostro Jesu Christo cale. , Tu autem quia Deum non times, me, con traditas 377 creditis, et vobis per manus ipsius ad stilulum ejus, inhonoras. Unde bealus Paulus , ubi æternæ vitæ gaudia introitum parare cupitis, coangelo de cælo, si prædicaverit alia, non pepercit, gitandum vobis est, quantum nunc de irrogata sibi le quoque in terris alia docenitem non excepit. contumelia 279 dolere debcatis. Nisi enim hic, ubi Ait enim : « Si quis, vel ego, vel etiam angelus per discrimina templationum vestra fides et corda

B e cælo, præter id quod evangelizavimus, vobis probantur, socii passionum efficiamini, procul dubio evangelizaverit, anathema sit. » Tu ergo hoc ana non estis digni, ut participes future consolationis, themale et omnium episcoporum nostrorum judicio et filii regni, cælestem coronam et gloriam sortiael nostro dampnatus descende, vindicalam sedem mini. Rogamus igitur caritatem vestram, ut instanapostolicam relinque! Alius in solium 965 beati Petri ter divinam misericordiam implorara studeatis, quiaascendat, qui nulla violentiam *86 religione palliet, lenus aut corda impiorum ad pænitentiam verlal, sed heati Petri sanam doctrinam doceat. Ego enim 267 aut repriniendo eorum nefanda consilia, quam insiHeinricus 368

rex Dei gratia , cum omnibus episcopis pientes et stulti sint qui pelram fundalam 280 in nostris tibi dicimus : Descende, descende 269. Christo everlere et divina privilegia 181' violare co. 68. Quæ lilleræ cum domno papæ, in basilica

nanlur, ostendat 289. Lateranensi sanctæ synodo præsidenti, fuissent al 70. « Beale Petre apostolorum princeps, inclina lalæ, et corain synodo palam recitatæ, tanta fit in

quæso pias aures luas nobis, et audi me servum ccclesia commotio, ut idem legatus, nisi inter apo tuum, quem ab infantia nutristi, el usque ad hans stolici pedes defensionem invenisset, membratim diem de manu iniquorum liberasti, qui me pro lua lanialus interisset miserabiliter. Sequenti vero dicc fidelitate oderunt et odiunt. Tu michi testis es, et domnus papa coram ipsa synodo declaravil, quu domina mea mater Dei 281, et bealus Paulus, fraler liens et quanla mansuetudine regem de magnis cri tuus, inter omnes sancios, quod lua sancta Romana minibus corripuisset, ut 271 episcopos a captivitate ecclesia me invitum ad sua gubernacula traxit, et solveret quarta suavitate rogassel, apostolica aucto ego non rapinam arbitratus sum ad sedem tuam rilale jussisset; et pro palerna dulcedine quantam ascenilere, potiusque volui vilam meam finire in pesuperbiæ amaritudinem recepisset. Deinde cunctis regrinatione quam locum tuum pro gloria mundi, acclamantibus ne talis contumelia remaneret inulta, pro seculari ingenio arripere. Et ideo 285 lua omnium consilio et consensu Heinricum synodali gratia, non ex meis operibus credo, quod placuit judicio dampnavit, regisque nomine el honore pri libi et placet, ut populus christianus libi specialiter valum anathematis gladio percussit, litterasque in commissus, michi obediat specialiter pro vice lua regnum Theutonicorum misit, quarum hic exemplar michi commissa, et michi tua gratia est poleslas a supponere placuit :

Deo data ligandi et solvendi in cælo et in terra. 69. « Gregorius 178 cpiscopus (Greg. VII, Regist. Hac itaque fiducia fretus, pro ecclesiæ tuæ honore 111,6), servos servorum Dei, omnibus qui se cupiunt et defensione, ex parte omnipotentis Dei Patris et annumerari inter oves quas Christus beato Petro D Filii et Spiritus sancli, per luam potestatem et aucommisit, salutem et apostolicam benedictionern. ctoritatem Heinrico regi filio Heinrici imperatoris, Audistis, fratres, novam el inauditam præsumptio qui contra luam ecclesiam inaudita superbia insurnem, audislis scismaticorum sceleratam et nomen rexit, lotius regni Theutonicorum et Italiæ guberDomini in beato Petro blasphemanlium garrulitatem nacula contradico, et omnes Christianos a vinculo el audaciam; audistis superbiam ad injuriam ci con juramenti, quod sibi fecerunt vel facient, absolvo,

VARI E LECTIONES.

283

270

986

CX

264 1. quoque 2

967 drest

263 deesi 1.

965 sedem 2. 268 episcopalium docendi 2.

266 violencia 1. 2. 168 N. 1. 969 Edirio Freheri altera addit ex Lehmanni Chron. Spirensi, quce jam supra cap. 65. lege · bantur : Subscriptio episcoporum singulorum. Ego N. civitatis N. episcopus Hillebrandi sectationem et oliedientiam ex hac hora et deinceps inièrdico et elim posthac apostolicum nec habebo nec vocabo. lilque 2. 972 N. 1. 2:3 ilc Regest. quam 1.

27* aliquod R. 278 deest. R.

276 d. deo c. R. esse cr. R.

palere P.
279 injuria R.

289 R. add.: Qua

281 privilegio 1.

p. a chrislo fund. R. liter autem aut pro quibus causis beatus Petrus anathematis vinculo regem alligaverii, in chartula quæ huic inclusa est, plene potestis cognoscere. Reliqua desunt. Devositio ilta 111, 5. exiat.

quxsumus 29. 28. Domini 2, 288 in deo 2.

288 decsi 1.

270 ipso

397 1.

271

278

280

283

305

30 5

luam 289

[ocr errors]

et ut nullus ei sicut regi serviat interdico. Dignum A de manu nos'ra animam illius requisilurum, quanto est enim, ut qui studel 287 honorem ecclesiæ luæ 103 nobis ad increpandum illum præ ceteris libertas minuere 188, ipse honorem amiltat quem videtur dala fuisset et auctoritas, mullo sollicitius eum habere. Et quia sicut christianuis contempsit obedire, modis omnibus, arguendo, obsecrando, increpando, nec ad Deum rediit quem dimisit, participando ex ad emer:dationen vitae suz tortali sumus. Qui communicatis, et multas iniquitates faciendo, mea cum sæpe nobis devotas salutationes et litteras qiie monita, quæ pro sua salute sibi misi, le reste milleret excusans se, cum ex alale quod Nuxa spernendo, seque ab ecclesia lua, tempians eam esset el fragilis, iur. quod ab 306 bis, in quorum scindere, separando, vinculo eum anathematis vice manibus curia eral, mullotiens sibi male suasım Liia alligo, el sic eum ex fiducia lua alligo, ut sciant a!que consultum sit, monita nostra de die in diem gentes el comprobent, quia lu es Petrus, et super se promplissime susccplurum verbis quidem promipelram filius Dei vivi ædificavit ecclesiam sit, ceterum re et 307

exaggeratione culparum perisuam, el porlæ inferi non prævalebunt adversus liis conculcavil. Inter hiec quosdam familiares suos,

quorum consiliis et machinationibus episcopalus el 71. Deinde non longo tempore transacto, domnus mulla monastcria, inductus 308 per prelium, lupis apostolicus, ne regem magis injuriæ suæ dolore B pro pastoribus simoniaca beresi fedaveral, ad quam zelo justitie excommunicasse putaretur, has pænitentiam vocavimus : quatenus et bona eccle. litteras ad regiones Theutonicas misit, quibus se siarum, quæ per intervenlum lam scelerali comjuste eum excommunicasse leslalır (38).

mercii sacrilega manu susceperant, venerabilibus 72. « Gregorius episcopus servus, servorum Dei, locis ad quæ pertinerent, dum adhuc locus esset ompil'us episcopis, ducibus el 290 comilibus, celeris emendandi , redderent , et ipsi pro perpetrala que fidelibus in regno Thentonicorum 291 christia iniquitale per lamenta pæniludinis Deo satisfaceram lidem defendentibus, salutem el apostolicam 993 rent. Quos dum ad hæc exequenda dalas inducias benedictionem. Audivimus, quosdam inter vos de spernere et in consueta nequilia pertinaciter stare excommunicatione, quain in regem fecimus, dubi cognovimus, sicut dignum erat, sacrilegos el milare, ac quærere virum juste excommunicatus sit, nistros ac membra diaboli a communione et corpore et si nostra sententia ex auctorilale legalis censuræ lotius ecclesiæ separavimus, el regem, ut cos a domo ea qua debuil deliberatione progressa est. Quapro sua, a consiliis et omni communione sua sicut expler, qualiter ad excommunicandum illum adducti communicalos expelleret, ammonuimus. Interim

°, prout verius poluimus, leste conscientia vero aggravescente contra regein Saxonum causa, nostra, oculis et intellectibus omnium palefacere

с

cum vires et præsidia regki es maxima parte a se curavimus, non tam ut singulas causas, quæ beu delicere velle viderel, iterum nobis direxit epistonimium nolæ sunt, quasi 294 nostro clamore in pil lam supplicem et onini humilitate plenam, in qua blicum projiciamus, quam ut corum opinioni salis omnipotenti Deo el bealo Petro ac nobis valde se facianius, qui putant, nos spiritualem gladium le culpabilem reddens 309 preces etiam obtulit, ut quod niere et magis motu animi nostri quam divino melu ex sua culpa in ecclesiasticis causis contra canoel justitiæ zelo arripuisse. Cum adhuc in diaconalus nicam institutionem 311 el decreta sanctorum Patrum officio posili essemus, perlala ad nos de actionibus factum esset, nostra apostolica providentia el auregis sinistra 295 et multum inhonesla sama, propier ctoritate corrigere studeremus; atque in ea suam imperialem dignitatem et reverentiam patris ac ma nobis per omnia obedientiam, consensum et fidele tris ejus, necnon propler

spem ac desiderium

promisit adjutorium. Hoc idem etiam postea a correctionis suæ sæpe eum per lilleras et nuntios cinsratribus 313 et legatis nostris, lumberto Præadmonuimus, ut a pravitate sua 297 desisterel, el ? nestino episcopo, el Geraldo Ostiensi episcopo, quos memor clarissimi generis ac dignitatis suæ, vitam ad illum misimus, ad pænitentiam susceptus, in 299 moribus, quibus regem et futurum Deo donante illorum manus per sacralas stolas quas in collo

D deceret 300 imperalorem, institueret. Postquam lenebant, repromillendo confirmavit. Deinde pust vero ad pontificalus apicem licet indigni veni aliquod tempus 316 commisso cum Saxonibus prælio, mus, cum illius ælas pariter cresceret et iniquitas, rex pro victoria quam adeptus est lales Deo grates intelligentes Deum omnipotentem tanto 302 districtius el victimas obtulit, ut vola quæ de emendatione sua

simus 293

310

312

998

301

993

sumus 2.

VARIÆ LECTIONES. 287 studēt 1. 988 immipuere 2. 280 lianc 2. 290 deesi 2. 291 Teutonico 1.

291 deest 1. 195 de s. r. a. 1. 296 i. d. et r. p. ac m. e. n. n. p. desunt 1. et in Paulo Bernriedensi.

303 quantum 227 deest 2.

302 decst. 1. el Paul.
2.
299 v. suam 2.
-300 dicerel 1.

309 videns 2. 2.

808 inductis P. B.
305 Quod 2.
308 lim 2.

1.
9.
31prolidele p. 1.

813 ita 2. fratribus 1. 316 deesl 2. correxi : justiliam 1. P. B. dees: 2.

NOTÆ.

9. in 1.

298

361

autem 2.

306

a.

307

310

atque 2.

311 ita

quæ 1.

(58) V. Pauli Bern. Vita Greg. VII, c. 78.

318

316

323

feceral contintio frangeret, et nichil eorum quæ A cati sunt, se abstinere noluil; deinde quod pro promiserat atlendens , excommunicatos in suam criminosis actibus suæ vitæ pænitentiam non dico familiaritatem et communionem reciperet, el cccle suscipere sed nec promillere quidem voluit, mensias in eam quam consueveral confusionem lraheret. tila ea fide quam in manus legatorum nostrorum Qua de re gravi dolore percussi, quamquam post promiserat; necnon quod corpus Christi, id est unicontempla coelestis regis beneficia pene omnis sves latem sanctie ecclesiæ, scindere non expavit : pro correctionis ejus no:3is ablala sit, adhuc lamen ani his, inquam, culpis synodali judicio eum cxcommilmum ejus lemptandum fore decrevimis, magis nicavimus, ut quem mites non potuimus, vel severi cupientes, eum apostolicam mansuetudinem audire ad viam salutis, Deo adjuvante, revocare valeamus, quam experiri severitatem. Itaque inisimus ei epi aut si, quod absit, nec districtionis quidem censustolas commonitorias, ut meminerit quid et cui pro ram pertimuerit, nostra saltem anima 320 negligenmiserit, ne credat se posse fallere Deum, cujus liæ aut timoris discrimini non succumbat. Si quis quanto prolixior est patientia, tanio severior est, igitur hanc sententiam injuste vel irrationabiliter cum judicare cæperit, ira; nen inhonoret Deum prolatani esse putaverit, si talis est ut sacris regalhonorantem se, niec potentiam suam ad Dei con lis intelligentiæ sensum præbere non velit, nobiscum

B. templum et apostolicam lemplet extendere conlu inde agat, et non quid nos sed quid "I divina allmeliam, sciens quod superbis Deus resistit, humili cloritas doceat, quid decernal 3??, quid consona vox bus autem dat gratiam. Præterea misimus ad eum sanctorum patrum judicet, patienter audieris acquietres religiosos viros, siios utique fideles, per quos

scat. Nos tamen non æstimamus quemquam fidelinni, eum secrelo monuimus, ut pænitentiam ageret de qui ecclesiastica staluta noverit, boc errore teneri, sceleribus suis, quæ quidem horrenda dicta sunt, ul non hoc, et si publice allilmare non audeal, pluribus autem nola et in inultis partibus divulgata; vel in cordc suo recic factum esse perhibeal; propler quir eum non excommunicari solum usque quamquam et si nos, quod Deus avertal, ad condignam satisfactionem , sed ab omni honore non salis gravi de causa aut minus ordinale eum regni absque spe recuperationis debere destitui di hujusmodi vinculo ligaverimus, sicut sancti patres vinarum et humanarum legum testatur auctoritas. asserunt, non idcirco spernenda esset sententia, sed Postremo nisi excommunicatos a sua participatione absolutio cum omni humilitatc quærenda. Vos audivideret, nos nichil aliud de eo judicare aut dis lem, dileciissimi, qui justitiam Dei non pro regia cernere posse, nisi ut separalus ab ecclesia in indignatione, non pro aliquo periculo descrere voexcommunicatorum consortio foret, cilin quibus 318 с

luistis, fatuitatem eorum qui de execratione et potius quam cum Christo partem habere elegit. Sane

mendacio in consummatione 321 parvipendentes, si nostra monila suscipere et vitam suam corrigere

viriliter stale el confortamini in Domino, scientes, vellet, Deum lestem invocavimus el invocamus, quod illius partem defenditis, qui insuperabilis-rex quantum nos de ejus salute et honore gauderemus, el 318 magnificus triumphator judicaturus est vivos cl cum quanta caritate eum in gremium sanclæ et mortuos, reddens unicuique secundum opus ecclesiæ amplecteremur, utpole eum qui princeps suum. De cujus multimoda retributione et vos certi populi constitutus et amplissimi regni gubernacula esse poteritis, si usque in finem fideles et incontenens, catholicæ pacis et justice defensor esse

cussi in ejus veritate perstiteritis. Propter quod ct deberet. Verum quanti ipse aul scripta aut per

nos incessanter pro vobis rogamus Dominum 346, ut legalos missa nostra verba feceril, ejus facta de

dei vobis virtutem corroborari per Spiritum sanctum clarant. Qui indigne serens se a quoquam repre

in nomine ejus, et converlal cor regis ad pænitenhendi aut corripi, non solum a perpetratis ad emen tiam; ut el ipse aliquando agnoscal, nus et vos multo (lationem revocari non potuit, seid ampliori con

verius amare eum, quam qui nunc suis iniquitatibus scientiæ suæ furore arreptus, non prius cessavit,

obsequuntur et savent. Qui si Deo inspiranle voluedonec episcopos pene omnes in Italia, in Theuloni- D rit resipiscere, quicquid contra nos moliatur, semcis vero partibus quotquot poluit, circa fidem per tamen nos ad recipienilum eum in sanctam Christi naufragare secil, dum eos debitam bealo communionem, proul vestra caritas nobis consiPetro et apostolicæ sedi obedientiain et honorem lucril, paralos inveniel. )

819 Domino nostro Jesu Christo concessun abne 75. Postca vero, ut excommunicationem quam gare subegit. Cum igitur iniquitatem ejus ad sum fecerat amplius confirmaret, has iilleras misit in mum procissc vidimus, pro his causis, viilelicet

Thelonicas regiones : primum, quod ab eorum communione qui pro sa < Gregorius episcopus (GREG. VII, Reg. Vi, 21, crilegio el realul simoniac:e hæresis excommuni God. Udulr. 156), servus servorum Dei, dilecto in

31%

а

VARIÆ LECTIONES.

316

318

318 quamvis 2.

neu 2.
317 d. desunt 2.

39° nostram
q. ipse p. 2.
319 ila 2 el Ekkeh. in 1.

393 s. animam 1. 391 deesi. 1. 13? discernal 2. 323 deest 1.

rex

consuminationem ruunt supplet Mab. ac semper m. 2.

326 deum 2,

« VorigeDoorgaan »