Pagina-afbeeldingen
PDF
ePub

IN EUNDEM.

Cum cane sic pictus lepus est, ut dicere nemo

Esset uterve canis, posset, uterve lepus:
Pictor ubi hoc didicit, quod inerti defuit arti,

Supplevit miro callidus ingenio.
Res ut aperta foret, longeque facesseret error.

Subscripsit tantum, est hic canis, iste lepus.

[ocr errors]

DE TYNDARO.

Non minimo insignem naso dum fortè puellain

Basiat, en voluit Tyndarus esse dicax.
Frustra ait ergo tuis mea profero labra labellis,

Nostra procul nasus distinet ora tuus.
Protinus erubuit, tacitaque incanduit ira,

Nempe parum salso tacta puella sale.
Nasus ab ore mcus tua si tenet oscula, dixit,

Qua nasus non est, bac dlare parte potes.

IN GERMANUM BRIXIUM FALSA SCRIBENTEM DE CHORDI

GERA NAVE GALLORUM, ET HERVEO EJUS DUCE.

Hervea dum celebras Brixi, tua carmina damnas,

Nam tibi scripta mala est res bene gesta fide.
Historiam spondes illa Germane poesi,

Quæ modò quum non sit vera, nec historia est.
Aut odio incipiant, aut indulgere favori,

Et quisnam historiis qui modò credat, erit ?
Jamque nec ipse tuus per te laudem Herveus ullam

Sublata rerum possit habere fide.

IN EUNDEM, DE EODEM HERVEO ET EADEM NAVE, QUÆ IN

PUGNA NAVALI CONFLAGRAVIT.

Brixius immerita quòd sustulit Hervea laude,

Quòd merito adversum fraudat honore ducem.

Quòd de Chordigera mendacia mille carina

Contrà quàm sese res habuere, canat :
Non equidem miror, neque pravo falsa favore,

Quod voluit prudens scribere, credo tamen.
Sed de Chordigera, vatem qui vera doceret,

Quivit adhuc reducem. nemo referre pedem.
Ipse tamen (sciret quo certius omnia) dignus,

Qui media præsens naye fuisset, erat.

VERSUS EXCERPTI E CHORDIGERA BRIXII, AD QUOS ALLU.

DUNT QUÆDAM EPIGRAMMATA SEQUENTIA.
Circumeunt unum dextra, lævaque Britanni
Hervea, tela volant brumali grandine plura
In caput unius Hervei : quæ fortiter heros
Excutiens clypeo, contraria in agmina vertit.

POSTEA DE EADEM CHORDIGERA.

Ipse suos Herveus comites hortatur, et instat,
Atque inter primos audax magno impete in hostes
Invehitur, ferit hos misso per tempora telo,
Transigit huic gladio costas, huîc ilia nudat,
Decutit his caput impacta per colla bipenni,
His latus, his humeros hasta præstringit acuta.

EPIGRAMMA MORI, ALLUDENS AD VERSUS SUPERIORES.
Quod ferit hos Herveus misso per tempora telo,

Niaque et costas transigit huîc gladio,
Decutit his caput impacta per colla bipenni,

His humeros hasta perforat atque latus :
Tum clypeo adversa quòd tela volantia parte

Fortiter excutiens unde volant, regerit.
Effugit hoc sensum, tot telis pugnet ut unus,

Isque cui clypeo est altera onusta manus.
Fortis huic pugnæ rerum natura repugnat,

Præteritum quiddam est hac puto parte tibi.

Una opere in toto deest syllaba, mille supersunt.

Plenum opus est: nam quid posset abesse minus ?

Una uno hæc legitur, sed non legitur tibi mense, Mens. Et plus quàm medium syllaba mensis habet.

IN BRIXIUM POETAM.

Brixi tale tuo natum est ænigma libello,

A Sphinge opponi possit ut Oedipodi.
Chordigera est tibi tota frequens, tibi non tamen usquam est

Cordigeræ in toto syllaba prima libro.

Cor.

AD SABINUM, CUI UXOR ABSENTI CONCEPIT.

Subsidium vitæ, seræ spes una senectæ,

Nata tibi est soboles, curre Sabine domum.
Curre, salutanda est uxor foecunda, videnda est

Chara tibi soboles, curre Sabine domum.
Curre, inquam, ac propera, nimiumque videbere lentus,

Quantumvis properes, curre Sabine domum.
Jam queritur conjux de te tua, jam tua de te

Conqueritur soboles, curre Sabine domum.
Nunquam ingratus ades, neque cum soboles tibi nata est,

Sed neque cum genita est, curre Sabine domum.
Curre ut adesse, puer sacro dum fonte lavatur,

Nunc saltem possis, curre Sabine domum.

AD CANDIDUM LAUDANTEM SANCTOS VIROS, CUM IPSE

ESSET MALUS.

Sæpe bonos laudas, imitaris Candide nunquam :

Laudo, inquis, posita Candidus invidia.
Nam quicunque bonos imitatur, et æmulus idem est.

O lacte, ô nivibus Candide candidior.
VOL. II.

Uu

QUIS OPTIMUS REIPUB. STATUS.

Quæris uter melius, rexne imperet, anne senatus

Neuter (quod sæpe est) si sit uterque malus. Sin sit uterque bonus, numero præstare senatum,

Inque bonis multis plus reor esse boni.
Difficile est numerum forsan reperire bonorum,

Sic facile est unum sæpius esse malum.
Et fuerit medius sæpe inter utrumque senatus :

Sed tibi vix unquam rex mediocris erit.
Consilioque malus regitur meliore senator,

Rex consultores sed regit ipse suos. Alter ut eligitur populo, sic nascitur alter :

Sors hic cæca regit, certum ibi consilium. Illeque se factum populo, populum sibi factum,

Scilicet hic ut sint quos regat ipse putat. Rex est in primo semper blandissimus anno,

Omni anno consul rex erit ergo novus. Rex cupidus longo populum corroserit ævo,

Si consul malus est, spes melioris adest. Nec me nota movet, quæ pastam fabula muscam

Ferre jubet, subeat ne malè pransa locum. Fallitur, expleri regem qui credit avarum,

Nunquam hæc non vacuam mittet hirudo cutem.. At patrum consulta gravis dissensio turbat,

Regi dissentit nemo : malum hoc gravius. Nam quum de magnis varia cst sententia rebus,

Quæstio sed tamen hæc nascitur unde tibi ?
Estne usquam populus, cui regem sive senatum

Præficere arbitrio tu potes ipse tuo ?
Si potes hoc, regnas : nec jam cui, consule, tradas

Imperium : prior est quæstio, an expediat.

DE FUSCO POTORE. Potando medicus perituros dixit ocellos

Fusco, qui cùm se consuluisset, ait :

Una opere in toto deest syllaba, mille supersunt.

Plenum opus est: nam quid posset abesse minus ?

Una uno hæc legitur, sed non legitur tibi mense, Mens. Et plus quàm medium syllaba mensis habet.

IN BRIXIUM POETAM.

Brixi tale tuo natum est ænigma libello,

A Sphinge opponi possit ut Oedipodi.
Chordigera est tibi tota frequens, tibi non tamen usquam est

Cordigeræ in toto syllaba prima libro.

Cor.

AD SABINUM, CUI UXOR ABSENTI CONCEPIT.

Subsidium vitæ, seræ spes una senectæ,

Nata tibi est soboles, curre Sabine domum.
Curre, salutanda est uxor fæcunda, videnda est

Chara tibi soboles, curre Sabine domum.
Curre, inquam, ac propera, nimiumque videbere lentus,

Quantumvis properes, curre Sabine domum.
Jam queritur conjux de te tua, jam tua de te

Conqueritur soboles, curre Sabine domum.
Nunquam ingratus ades, neque cum soboles tibi nata est,

Sed neque cum genita est, curre Sabine domum.
Curre ut adesse, puer sacro dum fonte lavatur,

Nunc saltem possis, curre Sabine domum.

AD CANDIDUM LAUDANTEM SANCTOS VIROS, CUM IPSE

ESSET MALUS.

Sæpe bonos laudas, imitaris Candide nunquam :

Laudo, inquis, posita Candidus invidia.
Nam quicunque bonos imitatur, et æmulus idem est.

O lacte, ô nivibus Candide candidior.
VOL. II.

Uu

« VorigeDoorgaan »