Pagina-afbeeldingen
PDF
ePub

osculo quain

reum le consessus es, quia scienter male fecisti, ac A Sanc hi qui crimina sua in qurstione confessi sunt, per hoc, secundum decreta Bilari papæ, tuum con de aliis si dicere voluerint, a judice non credantur: tra regulas factum deberes ipse dissolvere, quod si quia jure et l.gibus constitulum est, ut spontanea nolles, auctoritas metropolitana illud deberel anni prosessiune reus reum non faciat, neque illi de albilare. Tertium, quia uil lecum me posses illaqueare, lero credalur, qui se criminosum esse consessus si forte, ut assolel improvise menti accidere, libi est. » Et item (ibid., lib. xii) : « Non credendum slalim hæc falsa de me rejiciendo imparatus el ira est contra alios eorum confessioni, qui in criminicommolus non responderem, el le jaclitare valeres bus accusantur, nisi se prius probaverint innocenme in aliquo inde concredidisse, voluntarie tibi de les : quia periculosa est, et admitti non debet, rei tali confessione laqueum studuisti injicere, et pro adversum quemcunque professio. » Et canones dibonis mala retribuens, non ul quondam prodilo cunt (conc. Afr. can. 96, 97): < Ul ad accusalionem rum primicerius, simulando

pacem

non admittantur, quos ad accusanda publica crimina non habebas in peclore, sed exerlo linguæ gladio leges 'publicæ non admillunt. Et quotiescunque me aperle ac impudenter decrevisti impelere, et clericis ab accusatoribus multa crimina objiciuntur, quasi me qualicunque patrono ac benesaclore atque et unum ex ipsis, de quo prius egerit, probare non ordinalore luo tradilo, talis confessionis de tantis B valuerit, ad cælera jam non adinitlatur. , Et item impietatibus laquco le suspendere. Sed benedictus canones dicunt (conc. Carthag. can. 18) : « Ul ordiDominus, qui secundum promissionem suam, qua nandis episcopis, vel clericis, prius ob ordinatoribus dixit : A flagello lingure absconderis (Job y, 21), li suis placila conciliorum auribus eorunı inculcentur, berando animam meam a labiis iniquis et a lingua ne se aliquid contra slalula concilii fecisse pocnidolosa, adjuvil me, el consolatus est me, mox lelum leant. 1 Quie a me libi ordinando inculcata sunt : falsitatis sculo veritatis respondendo rejeci. Que inter que habentur et illa quibus et in hac illicita animi dolore compunctus, non amaritudinis livore excommunicatione, et in contemplu obediendi, non stimulalus dico, sciens capili ac salvalori nostro solum semel et secundo, sed el tertio, ex Scripluris mendaciler multa fuisse objecta, sed el productos el regulis sacris conscriptis admoniliis ut eam coradversus eum falsos testes fuisse. Nain el R manic rigeres , obviasti, cum scriptum sit : Melior est obesedis pontificibus Damaso, Sixto, et Leoni tertio, dientia quum victime, et ausculture magis quam ofverum et aliarum insignium ecclesiarum pr:psulibus, ferre adipem arielum, quoniam quasi peccatum arioAchanasio scilicet Alexandrino, Joanni Constantino landi esl repugnare, el quasi scelus idololatriæ nolle politano, Cäciliano Carthaginensi, sanctitale fiilei acquiescere (1 Reg. xv, 22). Sed et lu , coram ei operationis atque scientiæ doctrina præclaris, C Rhemensi Ecclesia, in qua nutritus fuisti, el coram necnon et quamplurimis aliis venerandis episcopis, Ecclesia Laudunensi tibi committenda, sed et coab hominibus invidis, et rorum locum ac bona opi ram episcopis qui adfuerunt, et coram legatis eorum nionis famam oblinere volentibus, sed non habere episcoporum qui corporali præsentia desuerunt, post merilum illorum sludentious, mortalia et nefaria filei confessionem, ea que tibi inculcala erant, et crimina falso impacta, el usque ail ecclesiastica ju• specialiter de obedientia tuæ metropoli alque luo dicia el cognitionem publicam fuisse perducta legi- metropolitano regulariter exhibenda, te observalunus. Sunt enim hujusmodi viperez riequilize honi rum manu propria confirmasti : et quando tibi lines, qui licet prius eorum mentes propria rodat brum sacrorum canonum, et regulam pastoralem invidia, in hoc lainen suas legere posse iniquitates beati Gregorii, coram altare sanctæ Mariæ, in prxputant, si alios infamia mo lo quolibet maculare cu sentia omnium qui adfuerunt, in manum misi, obraverint; quorum criminationes iidem viri sancti

lesians ut ita, quanlu:n tibi Deus scire et posse dapatientissime toleraverunt, et constantissime adju rel, servares in vivendo, docendo, el judicando, sivante Domino revicerunt. El horum, sicut scriplum cut ibidem descriplum crat, et ipsos libros, sub est (Hebr. XIII, 7), inluens exilum conversationis,

lestimonio divino el prædictæ fidelium Ecclesize sule tidem mihi necesse est imilari; ct usu compertus, el

D

sceptos, te ila observaturum consensione tua conde le in me prorsus expertus, quia phrenelicus supe firmasti. Unde sacri canones dicunt (conc. Carih. nulli majorem alapam dare solel, quam ipsi medico

11, cap. 15) : « Si quis contra suam prosessionem, qui eum curare volet.

vel subscriptionem venerit in aliquo, ipse se honore Sed et mullum miralus sum, ubi sensum tuum privabit. » Et sanclus Leo papa ad Leoncm Auguhabuisti, quando de tantie auctoritatis et sapientie slum scribit (episi. 84 per Philoxenum) de sua erga atque religionis viro, sicul domnis est Wenilo, leges consensione si contra illam fecerit, « Eis, indixisti , el ad plurimorum episcoporum notitiam quiens, me ultionum conditionibus subdo, quas non pervenire fecisti, quou si ill judicio iegulari dixeris soluin auctoritas beale memoriæ principis Marliani, prolvare non poteris, præsertim le reum de hoc ipso sed etiam ego mea consensione firmavi, , Et canoconfessus, et confiiendo le lalia egisse, que elsi non nes Carthaginenses dicunt (conc. i Carthag , c. 14): confitereris, perpetrasse negare non possos, leipsum · Que vel facta vel dicta superius comprehensa illaqueasse videre non potuisti: coin leges quas pro sunt, vel ab aliis conciliis conscripla, quæ secundum bat Ecclesia dicant (Cod. Th., de Accusat. lib. xix) : legein inveniuntur, custodire 110s oportet. Si quis

[ocr errors]

vero statuta supergressus corruperil, vel pro nihilo ha- A de terra arabili bunnuaria duo semis, et de alia terbenda pulaveril, si laicus est, communione; siclericus, ra, quam Franci homines in eadem villa in suis honore privelur. Universi dixerunt, placet, placel. ) proprietatibus commanentes dederunt pro loco se

pulturæ ad ipsam capellam, bunnuaria quatuor semis CAPUT PRIMUM.

quze in summa sunt de terra arabili bunnuaria De capella in Altolæ curte sila.

sepiem. Nibil autem de vinea, nihilque de prato, vel Cæterum causa de ipsa capella, de qua mihi man quiddam de pascuali, sed et mancipium nullum ha dasti, hoc modo se habet. Nam et cum a lungo tem bel. Et sunt in eadem villula de potestale sanctæ pore ipsa capella in Allola curte sita, subjecta fuerit Marie Laudunensis ecclesie mansi ingenuiles novem, Ecclesiæ in Juviniaca villa, sicut infra ostendain, serviles undecim. Et ipsa capella a longo tempore Bertharius præpositus tuus, ut dicebatur a plurimis, unita fuit ecclesie sitæ in Juviniaca villa, el paroet etiam rei effectu claruit, lua jussione ad eamdem chiæ illi subjecta, quia sine silva, vel aqua, aut capellam venit, el decimam dari presbytero paro palude, aut spatii longinquitate, vel alicujus alterius chiæ noslrc, cui commissa erat, et qui in ea ordina interpositione impedimenti, sunt contiguæ, lempore tus jam ante triginta annos fuerat, probibuil, et sicut seniorum istorum, quorum subscripta sunt nomina, sibi visuni fuit, eamdem decimam dispertiri præce- B præter illos quos conmemorare non possumus, qui pit. Insuper et scuriam ipsius presbyteri interclusit, ambas illas villas per regium beneficium tenuerunt, et annonam de terris dominicalis colleclam, sine videlicet tempore Remegami comilis, Bertmundi licentia ipsius presbyteri in ea misil, omnemque po

comitis, Bernardi, Odonis, Gibuini, Rothardi, Godetestalem inde presbytero abstulit, antequam aliqua

fridi, Angelboldi, Frederici, in quorum temporibus, quxstio inde ad me, aut ad comministrum meum pra:ter eos quos commemorare non possumus, isti venirel, cum etiam si aliquid inde rationis haberes, presliyleri easdem ecclesias insimul habuerunt, TelCanones Africani dicant (can. 87) : « Ut episcopi grimus presliyler, Ermenricus presl.yter, item quascunque ecclesias vel plebes, quas ad suam ca Ermenricus presbyler. In qua ecclesia, sita in villa thedram existimant pertinere, non ita repetierint, Juviniaca, simul cum præfata capella, istum presbyut causas suas episcopis judicantibus agant, sed alio lerum, qui adhuc eas lenel, nomine Ermenricum, renilenle irruerint, sive volentibus, sive nolentibus Ebo, quando Bertmundus comes easdem villas insiplebibus, causæ suæ detrimentum patiantur, et c.p mul per beneficium imperaloris Ludovici lenebal, lera quæ ibidem sequuntur. )

quarlo anno anle depositionem suam ordinavil, qui Audiens autem quæ hinc gesta fuerant frater et Ebo depositus fuit anno incarnationis Dominicæ 835 compresbyter noster Ausoldus, cui delegata est pars c el tempore præfatorum seniorum, qui Berlmundo parochie nostræ in qua ipsa capella consistil, sape

in eadem villa successerunt, eamdeni capellam simul inde ad Bertharium misit, sed nullam rationeni re

cum ecclesia lenuit, usque dum Pardulus episcopus gulis congruentem obtinere prævaluit. Unde quia

apud islum dominum Carolum ipsa mansa impetravit lunc in parochia Rhemensi non eram, præcepit ut

ecclesiac Laudunensi restitui, el isle ipse Ermenriin ipsa capella missa non celebrarelur, antequam cus, quamdiu Pardulus vixit, ipsam capellam Ecclehomines villæ ipsius suam decimam presbytero suo

siæ suæ subjectam sine ulla inquietudine lenuit, et secundum antiquam consueludinem darent : si au hoc regulariter per presbyteros, quoru:n habemus teni missam vellent audire, ad ecclesiam quae est in nomina, approbatum fuit, inter quos quidam Ra Juviniaca villa pergerent. Nulli aulem baptismus vel tramnus presbyter jam nonagenarius leslitlus est, quia communio est denegata, el quantuin rescire vera

ex quo sensum habuit quod hoc cognoscere poluisciter polui, quod mihi mandasli qnosilam infanles set, semper vidil presbyterum de Juviniaca villa sine baptismale, et quosdam sine viatico munere habere cum illa eliam ecclesia capellam de Alloi exisse de sæculo, non est verum. Nam et si inde curle, vec non el legaliter per Francos in eadein aliquid verum esset, quia sape per inde transillim villa commanentes, sed et per vicinos circumsanen-. habui, et iideni homines frequenter ad confirmatio- D les, etiam el per colonos, quorum habemus nomina, nem ac prædicationem ad me venerunt, sine dubio hoc in luorum missorum præsentia comprobatum inde aliqua reclamatio ad me veniret. Postea eliam fuil. Quod autem a quibusdam tuorum dicitur, quod quam mihi ea quæ præmisi per præfulum venerabi ipsa capella antiquior sit quam ecclesia in Juviniaca lem archiepiscopum mandasli, diligenter inquirere villa, eliamsi verum forel, lunc illi antiquilas sua si inde aliquid verum esset curavi, ci per omnia suffragium afferrel, si in antiquitate sua usque ad quod mihi mandasti niendacium esse inveni. Ipsa lempora moderna persisteret. Nam Atrebatis, Viro. quidem capella in villa qu:e nominalur Allolac curtis, manuis, el Bononia, ex cujus lerritorio es nativus, quam sicut fertur, Allola episcopus Laudunensis antiquiores sedles cum episcopis propriis in Rhemoecclesiæ partem inde, quæ suæ proprietatis suit, ad rum provincia exstiterunt, quam castrum Muntis ipsam ecclesiam in qua suerat ordinatus donavit, Lauduni inter sedes computaretur, in quo es oruinaexcepto atriolo ad sepulturam, el excepta cellula lus episcopus. Sed quoniam a longo tempore, certis manselli ipsius capellæ, cum borlulo, ex poleslale evenluum ac necessitaluin causis accidentibus, sicut sanctæ Mariæ Laudunensis ecclesiæ non habel, nisi et de pluribus civitatibus in quibusdam provinciis

legimus, ille aliis subjectie civitatibus suum privile- Alatii, prelationem monasterii in tertia provincia sine gium perdiderunt, quod non recuperant, el castruin mco consensu, vel ipsius episcopi, in cujus parochia montis Lauduni convaluit, quia secundum leges, ac idem monasterium eral, obstinuisti contra sacros sacros canones, atque decréla sedis Romanæ ponti Antiochenos canones, qui dicunt etiam metropolificum, pro id appellare, idque refragari non licet, tano non licere, quod lu provincialis episcopus pricquod leguin tempus excludit.

sumpsisti. « Nullus, inquiunt (conc. Antioch. c. 13), CAPUT II.

episcopus ex alia provincia audeat ad aliam transDe adminis!ratione palaiii el abbatia conira canones

gre:li, et ad promotionem ministerii aliquos in ecadeptis, el quod vocaíus ad synodum non veneril, clesiis ordinare, licet consensum videantur præbere et de irregulari excommunicatione Amulberri.

nonnulli, nisi litteris tam metropolitani, quam cæleSed et tempore luo nullam inde inquietudinem rorum qui cum eo sunt episcoporum, rogatus advehabuit, quo usque te commovisti contra me, quia niat, et sic ad actionem ordinationis accedat. Si redarguere te præsumpsi, quoniam contra sacras vero, nullo vocante, inordinato more deproperet Antiochenas regulas (conc. Antioch. c. 9), præci- super aliquibus ordinationibus, et ccclesiasticis pientes « ut prixter me agere non debcas, secundum

negotiis ad eum non pertinentibus componendis, antiquam a patribus nostris regulam constitutas, B irrita quidem quæ ab eo geruntur existant, ipse ve. nisi ea tantum quæ ad tuam parochiam pertinent, ro incompositi molus sui et irrationabilis audapossessionesque subjectas, sine mea vel coepisco cize subcat ulionem, ex hoc jam damnatus a porum nostrorum conscientia, administrationem in sancio Concilio , Allende intelligenter, quia sicut palatio domni regis obstinuisti : sed et his quæ inde non libi licuit in codem monasterio quemquam irde sacris regulis tibi legeram contemplis, postea con regulariter ordinare, ita et non licuil ecclesiastica tra interdictum meuni canonicum, eamdem admini quæcunque negotia ad te non pertinentia inconstrationem palatii readepius luisti, contra Sardi sulle componere. De quibus negotiis a te ibidem censes canones (conc. Sard. can. 8), redarguenies irregulariter aclis, per eos quorum intererat gesta passim episcopos, qui archiepiscopi si salutaria mihi quæ habeo fuere oblata, sicut tibi paterna diconsilia spernunt atque contemnunt, ut non solum ad lectione innotescere studui. Sed quia principalis pocomitatum multas et diversas Ecclesiæ non prosulu testas, te exaggerante, contra le admodum erat ras perferant causas, sed et dignitates sæculares el coinmola, ne super vulnerum dolorem lvorum adadministrationes quærant, sed et scandala excitent. ) derem, inde agere salis omisi, spe ac studio cauleiæ (ibid., can. 2.) « Quicunquc ergo preces, habuerint ac correctionis tuæ in reliquum : excusationem ravel acceperint, per diaconum suum millant, quia C tionabilem ne inde satagerem proferens, quia gesta persona ministri invidios: non est, et quæ impetra illa non constitutis pariter partibus , sed ex una verit (scilicet de pauperum, et viduarum, ac pupillo parle confecta fuerunt, el idco secundum leges ac rum causis, et Ecclesiæ sue necessariis vel profulu- regulas exinde quæstionem agere, et judicium syris), celerius poterit referre. Et hoc consequens esse nodale proferre non possem. Ad quod monasterium videtur, uil de qualibet provincia episcopi ad cuin irregulariter adeptum in tertia provincia, sine mea fratrem et coepiscopum preces millant, qui in nie licentia, quoties tibi placuit, ctiam irregulariter cropoli consistit, el ille el diaconum ejus, et suppli- perrexisti, contra Hilari pap:e decreta dicentis : cationes destinet, tribucns commendatilias epistolas «Illud non potuimus praeterire, quod sollicitudine pari ratione ai fratres et coepiscopos, qui illo lem diligentiore curandum est, ne præler metropolitapore in his regionibus et urbibus morantur, in qui norum suorum litteras, aliqui ad quamlibet provinbus felix el bealus Angustus rempublicain gubernat. ciam audeant proficisci, quod etiam in omni genere Si vero episcopus habet amicos in palalio, qui cupit oflicii clericalis per singulas debet ccclesias custoaliquid quod tamen honestum est impetrare, non diri. , Et sanctus Gregorius ad Vincentium el caprohibetur per diaconum suum rogare, ac significare leros episcopos (lib. vii, ind. 11, epist. 8), « Hortahis quos scil benigna intercessione sibi absenli posse D mur, inquit, fraternitatem vestram, ut si quemquam prestare. » (ibid., can. 11.) « Scimus enim el ipsi, vestrum pro causis propriis ubicunque longius comsæpissime propter paucorum impudentiam, religio- pulerit ambulare necessitas, a metropolitano vestru sum sacerdotale nomen suisse reprehensum. Si igi secundum inditam a sanctis Pairibus regulam pelere lur aliquis contra omnium sententiam nisus voluerit licentiam debeatis , nec eum postponere in aliquo anıbilioni magis placere, quam Deo, is debet scire, präsimalis, excepio si, quo:l non optamus, contra causis redditis honorem dignitatemque se amissu eumdem metropolitanum vestrum vos habere aliquid rum ; el paulo post : Si vero, ut superius memoravit causc contingat, ut ob hoc sedis apostolice ju:lisanctilas vestra , propter desideria el ambitiones ad cium requiratis. Nam iis qui petere festinant licencomitatum pergit, neque in litteris ejus subscriba tiam, quod scitis , per canones etiam antiquorum uur, ncquc in communione recipiatur: si vobis pla- patrum institutionc habere permissum est. ) cel, omnium sententia confirmari (lebel. El universi In codem denique monasterio in tertia provincia dixerunt honestum essc, el placere sibi hanc consti silo, ad quod irregulariter, ut disi, sine mea licentia lutionem. , Sed ci cum ca lem administratione pa quoties tibi placuit perresisti, diutius contra cano

dies Sardicenses immorans (can. 14, 15). Et semel A censis regulariter clectum, cum his qui convenerant, ac secundo litteris canonicis evocatus ad ordinatio vel per scripla consenserant, ordinavimus. « Si , innem episcopi in Ecclesia Cameracensi provincie quiunt (conc. Vic., c. 6), communi cunctorum decreto Hostrze pastore destituta, unde apostolica sedes me rationabili, et secundum regulam ecclesiasticam suggerente non modice laboravit, nec ipse venisti, comprobato, duo aut.lres propier contentiones pronec pro te vicariam personam, ut regulæ sacræ præ prias contradicunt, obtineat sententia plurimorum;) cipiunt, ad me direxisti : unde Symmachus papa ad præsertim cum nec liiam contentionem audierimus, Æonium es sacris canonibus promulgavit, ut si sicut nec consensionem habere meruimus. Unde, quilibet episcopus metropolitano pontifici juxta ca quia fratres nostros non modice scandalizasti, adhinonum diffinitionem vocatus, obtemperare noluerit, bilo mecum fratre Hodone venerabili ecclesiæ Belvanoverit succidendum se, quod non optamus, eccle censis episcopo, le corripiens dixi tibi quantum inde siaslica disciplina. De persona autem pro te, cum incurreris. Sed aliam recognitionem vel satisfactionem tracloria et rationabili excusatione, si venire non a le recipere non polui, ostendens quia hinc te regulæ potuisti dirigenda, sacri Nicæni canones dicunt non modice succenseant, nisi quod indignationc (conc. Nic., c. 4): « Quia episcopum convenit ma plenus respondisti: Non sumus adhuc inquiens ad hoc: xime quidem ab omnibus qui sunt in provincia epi- B el post hanc et alias correptiones, a me libi litteris scopis ordinari. Si autem hoc difficile fuerit, aut ac verbis adbibitas, in eadem contumacia

permans sli, propter instantem necessitatem, aut propter ilineris et hactenus permanes , qua et anle parochianum longitudinem, tribus tamen omnimodis in idipsum meum Amalbertum contra regulas pro causa libi convenientibus, et absentibus quoque pari modo de illicita excommunicasti : scilicet quia uxor illius, cernentibus, et per scripta consentientibus, lunc quam in lua parochia legaliter obtinuit, et in meam ordinatio celebretur ; firmitas autem eorum quæ parochiam adduxit, post plures annos quam illam geruntur per unamquainque provinciam metropoli

habuit, per mandatum eum apud le accusavit, quod tano tribuatur episcopo. , Et Antiocheni canones cum illa non posset concumbere, cum leges dilli(conc. Antioch., c. 19), explanantes sententiam Ni niant : « Ut neque accusator per alium accusare, cæni concilii, dicunt: « Episcopus præter synodum et neque reus per alium defendi potest, nisi ingratum presentiam metropolitani nullatenus ordinelur. Hoc libertum patronus accusel, aui rei absentia defenautem modis omnibus coram posito, melius quidem datur. , Et item : « Observare judices specialiter deest ut omnes simul adsint ejusdem provinciae sacer bent, ut in omnibus causis sententia quæ deliberata dotes quos metropolitanus episcopus allvocare debe fucrit constitutis pariter partibus recitetur, ut ab his bit, et reliqua, quæ sicut et præcedentia Niczenis C a quibus causa dicta est ad integrum quæ dicta fueconcordant canonibus. » Et quoniam hunc conventum rit sententia cognoscalur. » Et regulæ dicunt (conc. tpiscoporum Antiocheni canones, explanantes, ut Afr., can. 96) : « Ut ad accusationem non admittandiximus, sententiam Nicæni concilii, synodum vocant, lur quos leges publice non admittunt. » Et hanc quoel perfeclum esse concilium dicunt, ubi interfuerit que irrationabilem excommunicationem a le factam, metropolitanus antistes, quo regulariter evocatus etiam scriptum, contra rationem et auctoritateni, et venire aut pro le personam consensum luum dese non veritate subnixum, sed a le fabulose conscrirentem miltere neglexisti, non te periransire debet ptum, ostendit, quod mihi inde dedisti. Unde etiam quia provinciæ Africæ canones decreverunt (conc. tertio tibi suasi, ul sententiam tuam contra regulas Afr., cap. 43) : « Ut episcopus a primate suo vocatus prolatam immutares, decernente Antiocheno conciad synodum competenter occurrat : quod si non po lio (conc. Antioch., can., 13) : « Ut si episcopus, nullo luerit occurrere, nisi rationem impedimenti sui apud vocante, inordinato more deproperet super aliquibus suum primatem reddiderit, ecclesiæ suæ commu ordinationibus, et ecclesiasticis negotiis ad eum non nione debere esse contentum.) (Ibid., can. 20.) « Et pertinentibus componendis, irrita quidem quæ ab eo qui non fuerit concors circa metropolitanam cccle- D geruntur existant : ipse vero incompositi motus sui, siam, et circa sacerdotale concilium , sed inflatus et et irrationabilis audaciæ subeat ultionem , ex hoc ab lioc consortio separalus pulal proprie plebi incu- jam damnatus a sancio concilio. , Non enim melroDandum, et nonnunquam conventus ad concilium politanus eras, lit sollicitudo totius provinciæ ad te venire detrectat, circa hunc non tantum diæcesim pertineret. Sed quod tibi honestum fuerat, et præcinon esse servandam, verum et de propria Ecclesia, piunt regulæ, obtinere non potui, donec placitum,

illi male faverit, omnimodo adnitendum ut etiam le propter pacis charitatisque custodiam cohibente, auctoritate publica rejiciatur, atque ab ipsa princi in confinio parochiarum nostrarum condixi, quo pali cathedra removeatur. » Quia vero semel ac se quidam ex coepiscopis nostris, et multi ecclesiastici, cundo , cæteris coepiscopis poslris ad ordinationem et laicalis ordinis, ac nobiles, et mediocris conditiosecundum sacras regulas convenientibus, et absen nis viri convenerunt : ubi causa irrationabiliter et libus per scripta consentientibus , lu semel ac se inhonesle a le acta, regulariter alque legaliler Jillicuudo regulariter convocatus, venire, vel regularem nita, non solum mihi, et aliis coepiscopis ac conconsensum tuum mittere detrectasli, secundum præ fratribus nostris, verum etiam permultis laicis morilains sacros canones , prædictum Ecclesiæ Camera geratis maximam verecundiam de luis verbis verePATROL. CXXI.

10

cundosis, ac moribus incompositis, et clamoribus in- A missä in eisdem scriptis direxi, de Evangelica vericonditis, contra bonum nomen quod Apostolus (I Tim.

tale, et apostolica atque prophetica, necnon el cà. in) jubet habere episcopum incussisti. Quam turpis rei

nonica auctoritate, sed et de apostolicæ sedis conepiscopo indecentem historiam, proh dolor! multis ni

stilutione, sicut acceperat eadem sancla sedes beamium cognitam, pudet me scribere.

torum apostolorum traditione, constant esse conCAPUT III.

scripta. El sanctus Hieronymus, ex sanclarum ScriDe excommunicatione in aliorum episcoporum paro plurarum auctoritate, comprobat quia ignoratio chianos intentata.

Scripturarum ignoratio Christi est. Et Apostolus, Si Verum nec isti excessus tibi suffecerunt admit

quis ignoral, ignorabitur. Profecto, inquit Gregorius, tere, nisi etiam his alios superadderes. Quæ non ad bi qui ea quze suni Domini nesciunt, a Domino nesciunquam, quod absit, dannationem, si non iu ipse in

lur, el sanctarum Scriplurarum traditores el incensocontumacia perseverando exegeris, sed ad correclio

res inter sacrilegos computari debere legimus. Si nein sicut et sequentia dico. Cum enim princeps ergo illa, quæ de Evangelio, et apostolis, atque proapostolorum beatus Petrus dical : Quæ est enim gra.

phetis, nec non et sacris regulis Spiritu Dei conditis, tia, si peccantes el colaphizati suffertis? sed si benefa sine admislione alicujus bæreseos yel schismatis cientes patienter suslinelis, hæc est gratia apud Deum B conscripsi, videlicet mensuram irilici

, a comburen(1 Petr. 11, 20). Causa injuriarum tuarum, meos et dis paleis et zizania puri, revera de borreo Domialiorum primatum atque episcoporum diversarum nico in tempore tibi, ac ecclesiæ tibi commissæ, et provinciarum parochianos , non corfessos, neque sollicitudini meæ suljectæ, prolata incenderem, et convicios de aliquo crimine in parochia tua vel ali- vera negarem, sine dubio Christum, qui in eis präecubi admisso, sine meo vel eorum ad quorum curam nuntiatus et ostensus est, et per quæ Christum copertinebant consensu, contra divinas et humanas

gnovimus, quique illa locutus est, me nosse el in leges anathematizare, el ab omni omnium Christia eum credere, ac per hoc me Christianum negarem : norum socielale alienare præsumpsisti. Unde mul

et şi sacros campucs el decrela catholicæ Ecclesiz los scandalizasti, et maximum scandalum non solum

incenderem et abdicarem, me procul dubio non soEcclesiæ, sed el regi ac regno intulisti, cum lex prohi- lum ab episcopatu ipse dejicerem, veruin ei ab ecbeal, Ut per alienam messem Iransiens falcem non clesia catholica divisum ei alienum, il est schismainiitas, sed manu spicas conteras el manduces (Deut. licum et anathemalizalum publicis et ecclesiasticis XIIII, 25). « Falcem, inquit beatus Gregorius (lib. legibus efficerem, sicut sanctus Leo papa, scribens XII, epist. 32, ad interrog. 9 August.), judicii mittere

ad Leonem Augustum, eliam de se dicit (episi. 84):

C non potes in ea segele, quæ alteri videtur esse com Si secundum Apostolum (Gal. 11, 18), inquit, que missa : sed per effectum boni operis frumenta Do

destruxi hæc ædifico, prævaricatorem me constiluo, minica vitiorum suorum paleis spolia, et in Ecclesiæ et eis me conditionibus ultionum subdo, quas non corpus monendo el persuadendo, quasi mandendo solum auctoritas beatæ memoriæ principis Martiani, converte. » Leges etiam sæculi, quas probat Eccle- sed etiam ego mea consensione Ormavi. i Quaprosia, et sacri canones, alque decreta sanctæ sedis pler, etsi me infirmum, ac fragilem atque imbecilRomanæ pontificum, cerla ei fixa depromunt judi- lem, ut revera sum, adeo æstimasti, ut minis vel cia de his qui adversus ea per contumaciam perti- promissionum blanditiis ad hæc agenda trahi vel innaciter agunt, sicul egisti.

vitari valerem, non tamen episcopus dubitare deCAPUT IV.

bueras, verum esse quod ab eo qui perficit in infirDe eo quod scripta contra se prolata incendi postulabat. milate virtutem, ore veridico promiuitur: Dominus,

De aliis etiam, quæ mihi per supradictum venerabi- inquit, dabit verbum evangelizantibus virtutem mullem archiepiscopum Wonilonem mandasti, scilicet lam (Psal. lxvii, 12). Verumtamen quia sicut legiquoniam si scripta, quæ tibi ei ecclesiæ tibi com mus : In discendo mora nulla est, ubi Spiritus sanmissx, de a te intentata excommunicatione luæ pa- Dclus doctor adest, ipso inspirante qui dicit : Dabo rochiæ transmisi, quæ ibidem tecum habebas, co vobis os et sapientiam, cui non polerunt resistere et ram aliis incenderem, et annullanda dicerem, me contradicere omnes adversarii vestri (Luc. iki, 15), que contra rationem el auctoritatem fecisse profile non meo merilo, sed gratia sua, dedit mihi Dominus rer, mecum pacem habere velles, meditalus cum subito recogitare, quia scriptum est : Tempus lacencorde meo, satis apud me mirari non potui unde etdi, et tempus loquendi (Eccle. III, 7). Et quod prænoquomodo hæc tibi in sensum venerint, ut talia mihi scens æquanimiter le portare non posse ab aliquo mandare posses. Nam diabolus loquens ad primos reprehendi vel argui, et non audens authentica parentes nostros, sed et ad Redemptorem ac Sal Scripturæ verba mutare, ne me ipsius noles falsavalorem nostrum, non ex dejectione, sed ex prove rium, ratione coactus, cum venia sacerdotalis reveclus et sublimitatis avaritia cos lentavit. Tu super rentiæ dicam : Ne respondeas stullo juxla stultitiam gressus, si dici fas est, diaboli malignitatem, oblitus suam, ne efficiaris ei similis : et responde stulto justa scriptum esse : Qui malignantur exterminabuntur stultitiam suam, ne sibi sapiens videatur (Prov. xxv, (Psal. xxxvi, 9), me stultissime nimis ex dejectione 4, 5), distuli tibi quæ tunc poteram respondere. Et Lantasti, sciens quia quæ tibi et Ecclesiæ tibi com de his quæ mihi mandasti, tibi mos remandavi, ut

« VorigeDoorgaan »