Pagina-afbeeldingen
PDF
ePub

ral, ci libi placuil; et rogasti eum, ut iret Laudu- A COLLECTIO EX EPISTOLIS ROMANORUM PON.
nun, et exspectaret ibi usque dum tu illuc venires,

TIFICUM.
el corain fratribus cum illo rationes haberes. Isdem Ab Hincmaro Laudunensi llincmaro Rhemensi apud
autem Hadullus perrexit in ecclesiaın quæ es! in

Gundulsi villam missa per Wenilonen archiepisco-
Anisiaco (Anisy), ubi et lu morabaris, el projecit

punt.
se ad orationem ante altare. Tu vero misisti post

(Vide Patrologize lom. CXXIV, col. 1001.)
eum fratrem Clarentium, et diaconum luum cum eo,
et jussisti eis ut interdicerent Hadulfo ex divina et

OPUSCULUM LV CAPITULORUM
episcopali ariclorilale ne in parochia lua communi-
caret; et Madulfus missis digilis suis in auriculas

ADVERSUS
ab eis in viam suam perrexit. Postea autem venit

HINCHARUM LAUDUNENSEM.
ad me præscriplus Hadulfus, et similiter ut Claren-

(Apud Sirmondum.)
tius de missatico sibi injuncto et reversione sua ad

INDEX CAPITUM.
le mihi dixit : de contumaci autem responsione non
similiter, sed et excommunicationem ex parte lua,

In epistolæ capite ostenditur quae mihi mandavit, el quæ

illi remandavi, el quam iusulsa illius mandatio fuerit, dj-
antequam ego illi dixerim, se non audisse prosessus B cens quod ego illi insinuavi, ut suam excommunicaret pa-
est; el voluit ire Laudunum, quo una cum missis

rochiain, et non allendit qualiter seipsum illaqueavil.

Cap. I. Redditur ratio de capella, de qua mihi mane
luis premisit hominem suum, el clausæ sunt obviam davit.
illi janux ecclesiæ et porta claustri ; et postea nihil

Cap. 1. De administraiione palatii et abhatia adeplis

contra canones : et quoniam vocalus ad episcopi ordinaijua
de his quæ in mansione sua habuil obtinere præva nem non venil, et quid in de correplus respondii, et de ir-
fuit. Nunc autem petit me intervenire apud te, qua-

regulari exconimunicatione Amalberli.

Cap. II. De irregulari excommunicalione in diverso, um
lenus ei liceat communicare in tua parochii, et episcoporum parochianos intentala.
locum ac mansionem suam, et quæ apud te pro-

Cap. IV. De hoc quod mandavit, ut scripta pro dissol.

venda illicita excommunicatione illius, sibi ei parochie
servierat pleniter habere, et cum pace canonice libi suæ directa, incenderem.
servire. Et si hoc tibi grave fuerit, habeat tantum

Cap. V. De eo quod gloriari dicitur quia mihi potest re-

sistere, et me aud i contemnere : et quia duo niea judicia
communionem in parochia tua, et liceat ei sub reli a sede apostolica sunt cassala mihi non debeat re-
gione, ubicumque locum sibi aptum invenire poluerit,

spondere.

Cap. VI. De eo quod dicitur solere dicere, quoniam de-
conversari, et sit tibi fidelis. Propterea, sicut lua gradari debeam, quia ia sua parochia solvi quæ ipse
prudentia novit quam sanctificati insient dies, in ligavit.

Cap. VII. De eo quod non ecclesiastico sed sæculari
quibus præcipue pax peti, et pax petentibus dari, consullu a sibi impelilis purgari quæsivit."
etiam non petentibus pax et indulgentia debet con-

С Cap. VIII. De epistolis domno regi et mibi pro recla-

malivne sua a domno apostolico missis.
cedi, et omnes colligationes impietatis dissolvi, et Car. IX. De monacho a se excoinmunicato.
fasciculi deprimentes absolvi, sed et imperia dura

Cap. X. De compilatione ex epistolis apostolicæ sejis

mihi in qualerniunculis mis, is, et verbo promulgo, et ca-
curvari, remanda mihi præsentialiter litteris tuis, et pilulo Leonis pape.
per aliquem communium ministrorum nostrorum,

Cap. XI. Quo i latins de sacris ordinibus, et canonum

disciplinis, ex ortho loxorum verbis et sensibus sit di-
de Ecclesiæ Laudunensis canonica qualiter libi de cendum.
ipso fratre Hadulfo placet : utrum ei communionem Car. XII. Qui sint ordines in cælo, ci in Ecclesia , et in

terrena republica.
tuæ parochiæ, et locum, et mansionem, ac ea quæ Cap. Xlli. Quod si ordo generalis est omnibus episcopis,
apud te proservierat eum pace lua pleniter habere, non tamen con mutis est dignitas omnibus.
et lecum canonice conversari valeat, an ei concessa

Cap. XIV. Quod el in republica, ad instar cælestis mi-

litiæ, diversi sini ordines.
communione in parochia lua , ubicumque locuin sibi Cap. XV. De paternitatibus et incolatibus a Deo consti-
aplum invenire potuerit, ut sub religione degat, hoc

turis in carlo, ad quorum instar sunt paternitates et inco-

lulus dis nius distributa in Ecclesia et in republica.
cum lua licentia facere valeat, et ei fidelitatemi Cap. XVI. De certa melropoli Rhemoroin provincia, et

castro Lauduno. El quia licet tribus principalibus sedilius
suam, quam erga te habet , ubicumque potuerit

episcopi Ires præsi:leant, una tanien sedes sunt Peli. Et
devole exhibeat. Dala Xu Kalend. April. , indi de epis!ola llormisle sancto Remigio directa, el quod
clioné ill.

D Sancliis Remigius ordinans episcopunu in castro Lauduno,

in subsellio suæ meiropulis consedere, et inter sedes com-
EPISTOLA HINCHARI LAUDUNENSIS

pulari fecit.

Cap. XVII. De rebellione minorum sacerdotum erga
AD HINCMARUM RHEMENSEM.

poliores et in. Veteri et in Novo Testamento : el de metro-

politanis, et archiepiscopis, el primatibus, ac patriarchis,
Hadulfo in Hincmari gratiam pristinæ mansionis

el de apostolica sede, et iic Constantinopolitana Ecclesia

rebellante adversus apostolicam sedem, cu usurpante sibi
locum permittit ; communionem suam nondum con-

nomen universalilalis, et quiel de eodem ni nine saucius
cedit.

Gregorius papa ad diversos scribens decreverit.
(Vide Patrologia tom. CXXIV, col. 985.)

CAP. XVIII. Quod humilia videre non possit albuginem

habens in oculo , id est arrogantir in mente. el qualite:
EPISTOLA EJUSDEM

insanæ mentis horuines per indiscretionem in Scripturis

sanctis erraverint.
AD EUMDLM.

Cap. XIX. Quod similiter in sanctarum traditionum

sanctiones homines vesani male intelligentes erraverint,
De senari clerici ordinatione, deque carcerali sua et delectantes vocum novilates per diversas occasiones so
detentione , et proclamatione ad sedeni apošlo-

ab Ecclesia separaverint.
Licim.

Cap. XX. Qualiter caveat ne scandalumn sibi sumat in

intelligentia Scripturarum atque sacrorum cauonum, et
(Vide ubi supra, col. ead.)

quomodo propagata sit processu lemporum doctrina Eccle-

ma sit.

siastica. Et de epistolis pontificum apostolicæ sedis anie Cap. XXVIII. De irregulari escommunicatione ab hoc sicra concilia ad diversos tro diversorum consolatione da fratre nostro intenrala in ministros ecclesiasticos suæ palis; el quod sirut in publicis legibus quædami siut abro rochiæ. El quippualiter ab episcopo excommunicari degala, et quædam ismlala, quædam aliam supera ljecia, brunt. Et quia sicul duo sunt prcrala, el duo genera pecita et ex decrelis cardio'c rum, pro lempre el ratione al C:{um, o duo :1000 adventus Domini, uniis occullus, aller que ne.rsjale i rolalis, polea queda ii abrogalit i el ir Bianif sins, it: el duo sin judicia umum occultilin, aliorum mulala fuerit: Plne quibusda i formis cono!um; rl de Alla wifos uni, ei do juiciarii ordines, el qualiter ipsi juo eo und S. Ailgust nusat Beni acium de poprilestia orilin s sillt es sequewi. scripsit ; et ile diversitate cousimulionimin rrallicris ppoie CP. XXIX Qarri canones dicant de his qui a sinstolis, winde 11am e mjedi jonen enfeel. I'lde se'x kolle gulis eloiscopis įrovincallins, pro incognitis causis primali ralibus synodis, et denimine universalilaitis. El quid de provincie el cæteris episcopis, excommunicantur : quos caminibus toallianis apos ulica se les senseril; ei ne pri 3111e cognitionem nullus debet piril'sumere, ut eos como u. vilagi, ar clavibus regni cirlorum beato l'eiro raditis, et mimi sociel. El qulier agendum sit erga eos, quorum in ro omni mlectorum lcripsiæ. Eld. epistolis Junii, cu fe Cilise ni anifestar sunt ei plurimis cognilä, el irregulariter licis, et Sard.censi Concilio : pl unde opinio sil esorta excommunicantur. plura quam vivinti fuisse capilula in Nicæno concilio Cap XXX. Qua ratione et auctoritate per sacras regulas facta.

solvit que irrevuluriler in parochia sua bic fraler poster Cap. XXI. Qua ratione quaedam ex fois quze in epistolis jigavit : el quia sup excommunicationes, non Ecclesia licae antiqurun apostolica: sedis pontificum scripla inveniuntur, aligationes, set commodi anni sui, contra Evangelicam 2 successoribus eorum usa non fuerint, al quædam in de verillem, et apo solicam atque sacrarum regularumi concrelis eorum posita, et a conciliis inter canones sacros in stitutionem, maledictiones fucrunt. Et quos sacri canones venjuntur assımpia. El quod non nisi viginti capilula , ercomunicatos ab aliis recipi non probibeant, vel quos quæ babeinus, in Nic.pno concilio fuerint constituita.

recimi velent. El quid beatus Gregorios de episcopali alliCAP. XXI. De quatuor capill is a brato Gregorio in gatione decreveril, et quid inde sacri canones dii ant, et epistola ad Theoclinam ratricialii meineralis, de quibus quid leges, quas Ecclesia recipit, de eo, qui injuste exquævlanı imposturans hic fraler noster prave interpretatis communicavit decernant, el quid ex eisdem iegibus sedes est, sicul quondam et alii feci se leguntur, unde in gene apostolica promulyaverit. rali synolo revicli el regralati fuerunt.

C p. XXXI. De eo quod parvulos qui sæpe discrimine Cap. XSTIL Quod apostolica sedes parlem noni capiruli, mortis , ericlitanlır, baptizari prohibuit. com recapitulatione ipsills in cap. 17, non recipial, sicut Cap. XXXII. De eo quod pænitentiam denegari et viabe:hus Léopa a drmous rat.

tico munere non subveniri morientibus contra Nicænos et Cap. XXIV. Quod ea qu:e inde apostolica sedes refuta Africanos canones, el dersela Siricii, el Innocenilii, arque vit, quidali rilevare ac restituere ronili sint, allegantes Corlestini, nec non et Leonis, prarcepil. Ei de capitulo Coequoniam synindus ! halcedonensis, aul ratat in lolum tene lenini, in quo quiddam prætermisit. Et quid sancius Gre. Diluir, all in lolum ammulando ducrur: l quod apostolica gerius de analliemaie dixit in quemcunque, qui contra saselles litem Constantinopolitani ronciji temporibus Da croni Nicænum concilium el cælpra venesanula concilia, pas masi papæ el Ciratiam principi e lebrali recipiat, canones personas ligant quas ipsa solvunt, et eas solvunt quas ipsa alile. ipsius commodi non recipiai. Il quod canones Chal licall; el sa rum Nicenum concilium dicit ( can. 13 ) : CH-11. uensis courilii, präler illud mom capululum in 17 re « lit s'enerali er omni cuilibel in exilu posiln, et poscenti canimmilum, recipiat. El de canonibus qui dicuiur Apo sibi communionis gratia non denegelur.. Et bealus dicit stolorum; et de sententiis, que a runiliis ex liraris et Gregorius (lib. 1, epist. 21): «Quisquis aliud sapit anatheLalinis canonibills, r1 Synodis Romanis, atque decretis prpsului o dwum Romanorum, colleche ab Adriano p9pi, et Cip. XXIII. De eo quod sepulturam mor'lis, sicut in Anzelraunino Molensin episcopi dæ; "doles prietalinna priilione a Laulunensi Lcclesia mihi porrecia continetur, Isi dori i libro : pistolarum. Eide eo quod dicit hic fialer denegari parrepit. no:ter fa non ego solus saprio canales, el qua me re Cap. X.XXIV. Quia de certis et manife-tis causis, quæ in prehendit, quoniam dico ante me cognovi-se canones nullo vobis suul dubire vel obscuræ, de quibus didinitivas quam ips. nalus fuissel : et quia necessgriora i ossel quze sententias, qurmilla po-s oratione couvelli, ir sanctis rera quam alia que sibi ad su:m intentionem non sunt l'allibus promulgalas habemus, synodalem constillum, vel profulu". Et de schedula quam illi iu Gurdulli villa per coepiscoporum provincie nostre consiliuit vel conselisum dommm W. nilonem direxi; el de eo quod dicit : Si quis non debro exspieciare, nec a regulis presliliitis ulla ant coulia Romanorum ļon ilicuin decreta obloqui prieslimpse negligentia aut praesumplivne discedere, nec elisin sedem ril, el quod, sicut ipse vixit, ordine præjustern sijalli con apostolicam inde requirendo inquietare, sed secundum ippilation m exercuit, ci puo coactus sum antracius ejus $as diffinitivas sententias quæ suul præslilula decerpere, vestigando mille viis, lit dicimur, explicare.

et ligare, vel solvere. Cap. XXV. Damielis expliralur sententia dicentis : Per. CAP. SYXV. Quod quicunque primales provinciarum a transibunt plurimi, el multiplex eril scientia (Diin. xii). Domino constiluli, el apostolica aliciorilale conli mati suEide eo quod beatus leasius dicit in Catalogo, in quo mus, sed et quique callio'ici episcopi, de certis et manis descrip il qui libri ab Ecclesia catholica recipiantur, et festis rebus, de quibus expressa judicia, et irrefragabiller quam dillerentiam faciat inter sacra coniilii, rememoralas atque inconvulse conservandas dilullivas habemus seliepis'olius pontilicum apostolice sedis ad diversiis pro divere tenias, secondum sacros Callones, et decreta spuis Roniasorum colisolatione dalas; et quod Apostolus de lege veleri bæ pontili.uin, quæque decernimus el judicamus, a postodicii, otre cæremonis ipsius legis veleris. Et quid sancius lica sedes, et raih lica Ecclesia apostolorum fundam-1110 Augustinis ex verbis Cypriani de consuetudine dical, et fundala, ut in ordinandis coorjinal, ia et in decernen is quam dillerentiain in libris ile Bafilismo demons rel inter canonier rondecernit, pl in judicandis conjudiral. El quou epist lare colloquiun, quo islæ epistole ap stolicorum, de firmalis legibu., non de es, set secundum ipsa sit judiquibus agitur, conditæ sunt, el regionale ac piroarium candum El quoi sua irregulari subscriplinne hic fraier concluum : at inier priora el posteriora concilia, el joler no ler ligare non valeal quod secundum sacros canoues, sacram Scripturam ei episcopo um concilia ; et de mystica el drcrela sedis Romana , onlilicum, regulariter solvi. Et Niezna syrodo, el quid de conciliis in aliis libris suis bea de his quæ ex Lucio, el diversis drcessoribus a« priedeluAngrisiimus dical.

cessoibus ejus, qui anle sacrum Nic:pnum concilium exCap. XXVI. Adjectio ex supererogatione ponitur, quid stilesund, in suis compililimuibus misil. El quod non bene de conciliis braliis Augustius ad Januarium dical, et qud intellikil, nous metropolitinis absque cätieroriin Oille in leinodicto Justiniani super quin am synodum icitur. Et nium provincialium episcoporum instantia aliquorum auquid de Antiochena -ynodo be:[115 dicai Hilarius. El quod dial cau as. El de dillerenua inter audinioneui, el audiniode Nivel10 concilio withila calbulinis sil abrogallim vel im liem vel and coriam, el de dillerentia inter nonivarionem, mulaliin. El quid apostolicæ Sedis po lilices de metroprie el nominationem atque cognition in ; el item de d ferriia lianis el sufriganeis epis o is decreverunt. Et quid boa tia inter cognitionem et agnitionem. Et quid sit columbas Ius Ambrosiu. et Hilai jus dos privilegio Niceui concilii vendere, el quam .rave periculum sil de impositione ma. dicant. El quid inde passin Leo Sirijiserit.

Diis, qua Spiritus sancius accipilur, munus quodcunque acCap. XVII. De eo quod hic frater noster dicit in me cipere. lrica lilulativue conipilationis sue :

Cap. XXXVI. De eo quod me replicare cogit necessilas,

quia si qu d male admisit corrigere ditrertassem, a præResponsum a vincto rite nec exigier.

slilitis regulis negligentia di cederem, a qui us pritsumSed et de eo quod mihi per commit:i-lvos meos ad se di prione ipse visces.it. El de capitulis papie Leonis, El quarecios mandavit, quia respondere de sibi inasiatis non de liter se bator at ipsius irregularis subscriptio, de qua per buerit. El quis de obedientia suffraganei erga metropoli singula quid selliendum sit, ex sacris Scripturis ei iravitanum sacri canones et apostolica sedes decreverint.

lione majorum ponere ine rongit necessicas. El quia code

tra institutionem beati Hilarii illic litteram postulavit, ubi nem, ex verbis beati Gregorii tria illi proposni, peccatum sensus conscientiæ non periclitabalur, el fecit subscribi scilicet, et causam reccali, ac pornam peccati, qui etiamsi qund salutare pou est confiteri, si lamen sacro Nica no con nevare velit adinisisse convincitur. Sed el alia tria ex clio, el Romanæ sedis pontificum decrelis post Nicanum verbis beati Augustini ili proponuntur, vt, sicut scriptum concililin habilis, el ex sacris canonibus promu'gatis, in est, v.deal, ei sal, et recogi el, et intelligitlariter : et aliquo es contrariuin quod ab eo et suis complicibus con de differentia, quam beatus Augustinus in liliris de Bastat esse subscrip'llin.

piism, Oslo: dii, inter id lum fabricarui que adorailull, et Cap. XXXVII. Monelis ut contra Prophetam et Aposlo inreusionem proplorlici libri ira regis contem;luris, ut lum uon sil prudenis apud semetipsum; et de discretione schisma attentatul: el de er quod in sia purversa subin nare lenenda,

script:one misit : « Si alivjui scus roleille lieri sorii hiliCAP. XXXTTII. Monetur, ut sacræ Scripturæ verba, sed jus visciplinit, nec habeantur priic pes cominnionis el sacras regulas, sicut a sancto Spiritu, quo et sacræ posirit. Fl quia in sola catholi, a quitarle, per bæreses Scripturæ sunt condile, intelligal.

vel schisma a non divisò, vera suni liganna, ul vera CiP XXXIX. Admonelur et obsecralur ul removeat a sunt s cramenia Et quia spiritales miam ab aliis injuste me di lorem, a se periculum, el ab utrisque nostrum a non dividuntur ab Ecrlesia, disi se ipsi d.gnant : et quid plurimis illatum improperiun.

sacri canones de seipsos dividentibus ab Hiclesia venlig C p. SL. De eo quod dicit quoniam quidquid illi de snis teris, disconibus, et episcopis dicant. Et quou, sicut in lă hominibus el de hominibus a rege ad Laudunun direrlis, tronie in cruce conversa moustrallır, aliquando la polisini contrarii actuin est, et quod eum rex commendavit, hoc vicem passio implet : et de Cornelio cum su s alle bamro justiuclu et cousilio atque consensu patratum exsti pli-ma Spiritum accipiente, el de baptismale Joannis, et terit

quia in latrone perfecla salus est, quoniam per pirlalein Cap. XLI. Quod si in le me recognoscerem, quia prima Spiritaliter «i alluin quod per ne essilatern corporal ter galutis spes est confessio, deinde dileciio, non dimitterem detul, sicut et parvulis, cum firo eis ab ali s respon retur, quin inde salubrem indulgentie medicinam expelerem, el non laulumdem valeat si quis pro se valeat respondere. non pro humano, sed pro divino timore el fraterno amore. El quod parvuli participatione corporis el san.uinis

CAP. XI.ll. De auferendo a nobis ambo! us oppobrio a Cliristi ac bonelicio non privantur, etiolusi anleguam pamuliis illato.

nem illum comedant, el calicem bila 1, de hoc sæculo in CAP. XLIII. De eo quod audio, illum me apui multos in unilate corporis Christi constituti abscedant. El quid famare, quoniaın sarras Scripturas soleam derruncare, et bratus Ambrosius de Valentiojano sine corporaii bapliad meum sensum inflerlepp, quod illum egisse jam quater smale obenlile dicat. possum ostendere. El de epistola a me illi direcia, de duo Cap XLVII. Monelur ut ex his diligenler allendal, bus a mea parochia, quoniam de aliena erant srovincia, ex quiit illi sentiendum sit de parvulis sua juisione sine bio communicatis, qu a satisfactionem de quibus reputabanior plis!pale mortuis, el de his qui ejus præceptione sine via. in mea parochia agere contempserunt. 11 de eo quod coin lico munere obierant, el quid inde regulie sacræ di a111: me voratis dictis Anacleti, Victoris, Callisii, et Eleutheri, el quiit sanclus Augustinus dical his qui nimis alliant qui alile Nicenum concilium pro quorumdam consolationi senientiam suam , vel inviden lo melioribus, usque ad bus, sicut dicit Gelasius, ad diversos suas epistolas direxe princidende communionis, el condendi schisinalis vel hirrunt, subjunxil : .Ecce, Pater, qui canones recipienili, resis sacrilegium perve unl: el bo-alilypriani pulchra venera, di, :uc observandi habeantur, «l quid de canonibus Jaudalio, qui licei allier de baptisino senserit quam deapostolicæ sedis pontilices senserinl. » Et de eo quol posuit bu rii, tamen ab unilale Ecclesie se per contumacian de proscriptione secundum leges accusatoris adversuis ac. non divisit. El quod primulus non sit, nisi in sancia concusilum el de di!erentia inter admonitionem el de ac versalione. I vila bona. El quod in haresi vel schismale, ensatione jud caiionem, et inter hoc quod dixi, si ila est ut nec ligari aliquid possil, nec solvi. El quod Spiritus sanpassim a multis el eiian publice in publicis placitis divulle clus, qui in sola cathelica per mantis impositionem dari gotur : et quid de petitione porrecta senserit apostolica dicitur, majores nostri claritatem intelligi voluerunt, sedes : sed el de auajione side petitione vel arcusatione, quan charitatem non liabel, qui ab Ecclesie calboli verum el de accusatione episcopi aut cujuslibet ordinis umilale se segregal. El quod communiu cor; oris el sale clerici : et quod per mandatum nullus accuset, et apud guinis Christi signum sil ninila is. Et quod quis biglavico quem episcopus accusandus debeat arcusari. Et quod sæpe assenerii, schismaticus es:e negari non poteril, elosi de dirtæ epistolæ venerabiliter suscipiend:p. suul, a sede apio pane colesli g'islal, judicium sibi manducat; et quod post stolica pilo diversuriim consolalione natæ, quas ipse cano Irvelalionem faciam, qui in eo quod erraverat pe sierat, nes vocat, el concilia a sanctis l'atribus iustituta, ad au pru iens et sciens sine venia ignoranti:e percai. Et sequicloritatem sunt custodienda et reci ienda. Et quod verba iur consilium orthodoxorum, quiililer ipse quod perpero obsi rusa, et underunque per glo sulas collecta, ad osten egit, sed el ab illo tralucli vel illecti si corriganl. lationein dictis suis iniiniscel. Ei de instruclione quam iro CAP. XLIX. Admonetur ul talenum intellectus, quod nice ex Beririco mandsvil. Et de hoc quod mihi objicii, se Dorninus sibi gratuito dedil, non negligai. scisse alque sens'sse, sæpius me audiisse, ac: falsa audita Cap. L. De eo quod dicitur a quibus lain, quia portare pro veris recepisse atque lemuisse; e! quia voluntarie au- , patienter non potest, ul ei a quoquain dicatur, quod quis. dio verba mendacii, ei detractoribus suis alrern libenter quam sibi bonum aliquod sine suo merilu exhubuerit, a commodo. El quia sæve illum verbis et scriplis secreto Cap. LI Dero quod a mouillis diriiur, quia clericos et admonui, sicut ei in hoc capitulo documentis sanctorum laicos sibi commissos in multis exeniis per diversis Orcafacio.

siones gravel, unde ex sanctorum verbis Ionelur, ut si Cap. XLIV. Qualiter rejire valeat ad paternæ charitatis verum est a valibus resipi.cal, ride æleio caveal. dulcedinem, a me quondam sibi impensam. Et qui ordines Cap. LIL De er quod a mullis denolenir quia superbia el distiliciones episcoporum, ac sicros canones, el de esseralir, et vana gloria jacliielur, atque arrogantia supecrela sedis Romanæ pontificum, nec non elliges, quas relur. Une adunelur, ut se corrigal, el qui ad busilicaEcclesia probal et serval, præsumit convellere, seipsum lis exemplum posilus est, lucum detraclionis non piaab universi i Ecclesia sluuel præcidere.

beal. Admonetur eliam de eo quod dicitur apud plurimos Cap. XLV. Admonelur ut relucat ad memoriam cum gloria, i de fortitudine el agilitate sui corporis : el quia de quanta benignitate in primis diebus, quando ad episcapa præliis, atque, ut nostralium lingua Jiciiur, de vassillicis tum venit, a domno rege suscipiebatur, el quanta dulce frequrnier ac libenter sermonem solve habere, el qualidine mea fru-batur, quanta unanimitaie cum fratribus et ler agerel, si laicus fuissel, irrei ereliler relerre Seu el coepiscopis nostris ulebalur, cum quanto amore a palati alia quæ sibi non conveniunt dicere el agere, uec wibi nis el ab aliis bujus Lerre hominibus colebatur, cum enun jar... quaula amoris reverentia a sibi comunissis, sed el a 10 Cap. LIII. Et quoniam a multis reprehenditur de motisiris, a quilius, el cum quibus, el inter quos nutrilus fue bus corporis inordiualis, ex verbis sanctorum monetur Pal, ieuerabaiur, qui nunc est omnibus in cantico lola die. qualiter illa caveat. El quia diril, se m hi nolle consentire, ul sedes apostolica Cap. LIV. Monetur ul non se perniltat decipi a flore Suam polestatem non habeal.

juventutis et sanitale corporis, et midi il!e pbris, haCAP. XLVI. De eo quod dicitur per vanilatem jactitare, beus semper ante meulis oculos quod hinc sanctus Spiriquoni m quæcunque iucepil, au contra regem, aul cons tus dicit. tra me, aut cuntra quo:cunque suorum, sive clericos, sive Cap. 1.V. In conclusione horum omniuni illi dicitur laicos, qui contra suam soluntatem ferernu!, vel contra quod bealus Elias, Spiritu sancto repielus, ad Eliseun vicinos silos, qui se contra eum erexerunt, totum ex parte (odem Spirili sancto rendendo dixit : Quod meum fuil maxiina semper vicit, et quod restal evincet.

feci tibi. Quie conclusio episio.x o alione terminalur, Cap XLVII. Et quia vicluin se dicere non dignabitur, * Ul quod nostris merilis non valemus, divina gralia, et quæ ad instructiovein suam et correptionem sibi scripta scilicel gratis dala, a obuncar:us, , suni, vou ad ædilicationem suscipiet, sed ad con(entio

TITULATIO METRICA

A Sæpius expertus quam sit laudatio fixa
COMPILATIONIS

Hæc tua, quæ varial lempore et ore simul.

Sed prudens animo pariter non omnia profert, flincmari Laudunensis episcopi ad domnum Carolum regem ficta.

Qui discreta lenet tempora mente sua.

Et pardi pellem isoscens te linquere nolle, Iste pitatiolus plane depromit el apte,

Sustinel ut propriis casibus ipse ruas. Sedem appellandam libere apostolicam,

Congeris et quædam tibimet quæ valde resistunt, Quin appellantem haud vinclis artarier ullis,

Teque magis pungunt, quæ tibi grata putas. Responsum a vincio rile nec exigier.

Mulla quidem ex studiis a le dimissa videntur, Archique pontifici distinguit jusque modumque Quæ quia contemnis, fraude doloque taces. Cum coil præsulibus ccu teneat sobrius.

Inpurus quædaju falsasti, immittere mendas Sitque pio regi Carolo pax, vita, potestas,

Non veritus, quoniam non tibi pura placent. Qui probus hæc cernens præ probitale probet

Nam sacra depronunt canonum decreta patenter, Cui si surripitur humanis nisibus ullis ,

Juraque confirmant sedis apostolicæ, Cassando reicil, res ubi certa redit.

Metropolitanum curam regionis habere, Sic sua mens adeo veri defervet amore

Ul præsit sollers ore manuque sagax , Recle frustrandum ne sinal esse ralum.

Al quem concurrant quæcunque negotia juris Nainque animum serval milis sapientia foriem,

Cuncti poscentes, præeminet ipse quidem. Pre cunctis proprie quem redimit pietas.

Regmine sub cujus constat provincia lola, O quam rex felix, virtutum fortis amator,

Ut sanctis semper legibus aptet eam. Tam bene quem sliperal sola boni piclas !

Rebus in obscuris, dubiis quoque, certa requirat, At le, Christe, Deum noscens dum diligit ultro,

Consilio fratrum sicque lenenda legat. Quæ spernis speruil, qnæ staluis staluit,

Quæ scriptura lamen, sanctorum et dicta, perennes Se tibi commiliens in telua verba veretur,

Leges duxerunt nulla molesta ferant. Nunc et in ælernuin luque luere luum

Cui quia subjicitur regionis episcopus o:nnis,

Sit humilis humili, sit rigidus rigidis.
RESPONSIO.

Corde manens milis, zelo sit fervidus, atque lloc tibi de titulo , juvenis llincmare sacer.os, Sollicilus servet quæ canones statuunt ; Respondere mihi convenit arte pari.

Ætales, causas, personas, lempus, ct actus, Ne tibi sis sapiens mullum, quod cæcat homonem, Et loca discernens, penset agenda simul : Collige de veris hæc lua ficta fore ,

C illius in cunctis semper moderamina fratres Sicut et ipsa lui primordia carminis esse

Exspectent, sicut regula sancta docel. Clare demonstrant degeneri genere.

Ut paler et fratres charitatis nexibus unum
Namque pitatiolum neutro dixere priores,

In Christo facti, schismata nulla fient.
El caput hoc languens cælera fluxa docel. Angelicæ sortes cælo nam culmine præstant,
Quæ compilasti vario pro tempore et aclu

Suppositis aliis ordine composito,
Condita de verbis sedis apostolicæ,

Uude sacerdotum constat distinctio certa , Conciliis certis præponens talia sensii,

Et mundi populos ordo regil varius. Cui bonus interpres Spiritus almus abest

Plurima membra luo geslas in corpore lolo,
Cor fugiens fictum, quod disciplina salubris

Quæ servire vides oficiis propriis.
Non regil, atque simul quæ lua vola vomini. Quapropter sensus pompa fallente superbos
Congruit unde tibi sapiens quod dixerat olim,

Deprime sub Domini jussibus almificis,
Non tenuem sensum venter obesus habet.

Cujus non meluis postponere dicta tremenda , El nens inflato sensu distenta videre

Insuper ipsa lumens evacuare cupis , Noxia gesta nequit, quæ tamen ipsa gerit.

Idque procul dubio nequam tibi spiritus omne Ilinc alios gestit semper clunare nocentes,

D

Singgeril, et semper que sua sunt adhibct. Seque pulat mundam, si nilidos maculat.

Qui rex est horum, quos cæca superbia vincit, At cor contritum, Domino placabile munus,

Cujus sunt facti sponte sua geniti. Dat mala cuncta sibi, dat bona cuncta Deo. Denique quod dicis depromptum rite vei aple, Tu, fugiens culpam, culpam nihilominus addis, Sedem appellandam libere apostolicam : Innocuos carpens conscius unde libi.

Quis hæc ignorat quæ lu le nosse lateris? Moribus et fictis lurgens, us corpore, corde,

Aut tibi sunt soli cognita quæque Dei? Molibus atque nimis diceris ore levis.

Nempe sacri canones, nec non el Romula dicta, Viscera qui motris, dum le gestarel in alvo,

Ac leges clamant, omnibus atque liquet, Rumpere noui quisti, nunc laniare cupis.

Qualiter, et quando, atque ubi, quis quoque, de quibus Parla pie suboles, donorum oblita parentis,

lipsam Quæ le nutritam fecit honore sacram.

Appellet sedem non levitale vaga , Non rex, ut dicis, surreplus nisibus ullis,

El quis, proque quibus sedem appellaverit illam , De lc rejecit quæ bene nola tenet.

Vinciri nullo debeat ab homine.

Ei quis, proque quibus, propriis nudatus ad ulla A

HINCMARUS Non det responsum, cum fuerit monilus,

S. METROPOLIS ECCLESIÆ RUEMORUM EPISCOPCS Indicat ipsa libi manifeste regula sancia,

Ilincmaro Laudunensi coepiscopo nostro
Qualiler his fieri debitus ordo queat.

SALUTEM,
Si leges scires, canonum quas trames honorat,
Perspicue nosses quæ bene cuncla patent ,

PRÆFATIO.
El lu conspiceres, nisi magna albugine plenus

Nuper, quando transacto tempore, sicut tibi et Mulceret visus, haec libi nola sore.

aliis multis est cognitum, apud Gundulli villam in Quæ tibi dum tribuis, jacias et scirc superbe, obsequio domni nostri regis cum plurimis archiCordis inest oculo nox tenebrosa llo.

episcopis et episcopis, ac cxlcris fidelibus suis suiIlinc etenim Domino panes offerre velaris,

mus, quia me, sicut alii tui priores ordine, el poTangere quin elian jura ministerii.

liores ordinis dignitate, ac seniores atale, consaHanc auctore geris lapso de luce superbo,

cerdotes nostri et venerabiles archiepiscopi atque Qui sublime quidem letiser omnc videi.

episcopi secerunt, et le specialius oportuerat facere, Hic te mirari monilat quod persicis ipse,

exiguitatem meam adire mihique pacis osculum

B Quod non est mirum, sed potius miserum,

dare noluisti, nec etiam ullum verbum mecum loqui Ac detestandum veri ratione lenoris,

dignatus fuisti , non dicam magnum, sed miserum Non allestandum prorsus ut illicitum.

miillis spectaculum præbuisti. Quare de re, sicut Propter hoc autem tantum clamare videris

mihi dixit, venerabilis archiepiscopus Wenilo tecum Securos aditus sedis apostolicæ ,

loculus, interrogavit le cur mecum debitam paUi quod valde libel valeas patrare licenter :

cem non haberes, et debitam obsequii venerationem Non lamen omne licet, quod libi forte libet. impendere detrectares. Unde a te responsum acceAt magis id certas, quia non vis ipse subcsse pit, quoniam si scripta quæ tibi et Ecclesiæ libi Ulli, ceu poscit regula justitie.

commissæ de a le intentala excommunicatione fuæ Hinc imitans illum, qui nulli sponte subesse

parochiæ transmiseram, quæ ibidem tecum habebas, Gestivit, labens per mala quæque miser,

coram aliis incenderem, et annulanda dicerem, meQui vilio proprio talis jam faclus habelur,

que contra rationem fecisse profiterer, !unc mecum Ut nullum timeat, nec mala post meluat.

pacem habere velles. Dixit etiam te mihi mandasse, Hunc et in hoc sequeris, dum non resipiscere quid- quia quod de illa excommunicatione fecisti, ego tibi

[quam

insinuavi. Habes enim quamdam villam in mca pa

C A prave cæptis vel libi sero placet ,

rochia, et quia homines eiusdem villæ rogasti ai! Sicut et ipse nequit, postquam super omnia sese

illam ecclesiam dare illorum decimam, ad quain Extulit, et misere primus ad ima ruit.

eam dare debebant, excommunicaverim illos, et Sed si forte animos vincas ad cuncta prolervos,

habebas imbreviatos quot insanles sine baptismale, A quibus ex studio valde lenere tuo,

et quot homines sine communione inde obierint, Confestim poteris secure vera tenere,

quæ mihi in publicum objicere nolles, ne postea tibi A quibus et nolens vinceris ipse molo.

improperare'n, quod si alia mala de me scires, illa Ulque duplex animo, inconstans per cuncla viando,

etiam diceres. Undc tibi stalim per enn remandavi, Lingua assentantis regia corda linis.

quia et inde, et de quibuscunque velles, quæ tibi Quem contemnendo nosti le lædere crebro,

viderentur objiceres, sed de hac causa verum non Non parens dicto legis apostolicæ,

diceres. Habeo enim scriptum perverse a te colleQuod demum sancli canones, seu publica jura, ctum, et perversius quæ collegisti interprelata, quod El quod hinc sedes sancit apostolica.

per manus Hadulli archipresbyteri lui accepi : sed Scilicet ut subsit quævis provincia sedi

et gesta, quæ de ipsa ccclcsia tu egisti, et qualiler Metropolitanæ semper ubique sux.

et quæ inde ego egi, vera narratione conscripta, et

D Si vis, si non vis, firmum conslabit in avum, quandocunque velles, aut cum quibusdam fratribus Sic vere sanclus Spiritus instituit ,

et consacerdotibus nostris, aut si velles in synodo Ut tibi conscripla in parvo diplomate misi

libi ostenderem. Tacite aulem in hac confessione Rhemorum præsul metropolita luus :

tua, qua dixisti, quia quod de illa excommunicatione Que mundus lolus sequitur, veneratur, honorat,

lecisti ego tibi insinuavi, tria consideravi. El reprobare nequis, si male forle velis

Primum quidem, quoniam si ratio inter le el cleVersibus inversis, juvenis Hincmare sacerdos,

ricos Laudunensis Ecclesiæ agitanda foret, de peliReddita sume tuis fontibus hausta sacris.

lione ex causis in ea continentibus ab eisdem mihi In sinibus propriis capiens hinc septupla, vales porrecta , utrum esset an non veritate subnixa, Ut poscil justi de manibus Domini.

nullam quæstionem deberet recipere, postquam luze confessionis allestatione firmatur. Aliud vero, quia silentio suppressis bonis, quæ tibi insinuavi atque insinuari feci, imputando mihi quod male libi de hac excommunicatione quam perpetrasti insinuaverim,

« VorigeDoorgaan »