Select epistles of Cicero and Pliny, with notes by J. Edwards

Voorkant
J. W. Parker, 1836 - 250 pagina's

Vanuit het boek

Wat mensen zeggen - Een review schrijven

We hebben geen reviews gevonden op de gebruikelijke plaatsen.

Geselecteerde pagina's

Overige edities - Alles weergeven

Veelvoorkomende woorden en zinsdelen

Populaire passages

Pagina 235 - Adfirmabant autem hanc fuisse summam vel culpae suae vel erroris, quod essent soliti stato die ante lucem convenire carmenque Christo quasi deo dicere secum invicem seque sacramento non in scelus aliquod obstringere, sed ne furta, ne latrocinia, ne adulteria committerent, ne fidem fallerent, ne depositum appellati abnegarent.
Pagina 236 - Visa est enim mihi res digna consultatione, maxime propter periclitantium numerum. Multi enim omnis aetatis, omnis ordinis, utriusque sexus etiam, vocantur in periculum et vocabuntur. Neque enim civitates tantum sed vicos etiam atque agros superstitionis istius contagio pervagata est; quae videtur sisti et corrigi posse.
Pagina 59 - Te vero {лговеcгм scribendi egregiam habere video. Q.uos tu situs, quas naturas rerum et locorum, quos mores, quas gentes, quas pugnas, quem vero ipsum imperatorem habes ! Ego te libenter, ut rogas, quibus rebus vis, adiuvabo et tibi versus, quos rogas, у\айK els 'Авqvas mittam.
Pagina 236 - Actum, quem debuisti, mi Secunde, in excutiendis causis eorum, qui Christiani ad te delati fuerant, secutus es. Neque enim in universum aliquid, quod quasi certam formam habeat, constitui potest. Conquirendi non sunt; si deferantur et arguantur, puniendi sunt, ita tamen, ut, qui negaverit se Christianum esse idque re ipsa manifestum fecerit, id est supplicando dis nostris, quamvis suspectus in praeteritum, veniam ex paenitentia impetret.
Pagina 233 - Sollemne est mihi, domine, omnia de quibus dubito ad te referre. Quis enim potest melius vel cunctationem meam regere vel ignorantiam instruere? Cognitionibus de Christianis interfui numquam : ideo nescio quid et quatenus aut puniri soleat aut quaeri.
Pagina 246 - THE EARLY CHRISTIANS ; Their MANNERS and CUSTOMS, TRIALS and SUFFERINGS. By the Rev. W. PRIDDEN, MA Four Volumes, with Portraits, New Edition, 4s.
Pagina 235 - Christo, quasi deo, dicere secum invicem, seque sacramento non in scelus aliquod obstringere, sed ne furta ne latrocinia ne adulteria committerent, ne fidem fallerent ne depositum appellati abnegarent. Quibus peractis morem sibi discedendi fuisse, rursusque coeundi ad capiendum cibum, promiscuum tamen et innoxium, quod ipsum facere desisse post edictum meum, quo secundum mandata tua hetaerias esse vetueram.
Pagina 234 - Ergo dimittendos putavi. Alii ab indice nominati, esse se Christianos dixerunt : et mox negaverunt, fuisse quidem, sed desisse : quidam ante triennium, quidam ante plures annos, non nemo etiam ante viginti quoque.
Pagina 212 - Petis ut tibi avunculi mei exitum scribam, quo verius tradere posteris possis. Gratias ago: nam video morti eius, si celebretur a te, immortalem gloriam esse propositam. Quamvis enim pulcherrimarum clade terrarum, ut populi, ut urbes, memorabili casu, quasi semper victurus, occiderit; quamvis ipse plurima opera et mansura condiderit; multum tamen perpetuita ti eius XV.
Pagina 176 - Vinum etiam parvulis lagunculis in tria genera discripserat, non ut potestas eligendi, sed ne ius esset recusandi, aliud sibi et nobis, aliud minoribus amicis (nam gradatim amicos habet), aliud suis nostrisque libertis. Animadvertit qui mihi proximus recumio bebat et an probarem interrogavit. Negavi. ' Tu ergo ' inquit ' quam consuetudinem sequeris '? ' Eadem omnibus pono : ad cenam enim, non ad notam invito cunctisque rebus exaequo, quos mensa et toro aequavi '.

Bibliografische gegevens