Pagina-afbeeldingen
PDF
ePub

mitti postulabat, ut cum aliis nostris in Biblio

Antristrophe. thecâ publicâ reponet, Ode. Ode tribus constat Strophis, totidémque AntistroQuin tu, libelle, nuntii licèt mal' phis,' unâ demum Epodo clausis ; quas, ta

Fide, vel oscitantiâ, metsi omnes nec versuum numero, nec certis Semel errareris agmine fratrum, ubique colis exactè respondeant, ità tamen se

Seu quis te teneat specus, cuimus, commodè legendi potius, quàm ad an

Seu qua te latebra, forsan unde vili tiquos concinendi modos rationem spectantes.

Callo tereris institoris insulsi, Alioquin hoc genus rectiùs fortasse dici mo

Lætare felix : en iterum tibi nostrophicum debuerat. Metra partim sunt spes nova fulget, posse profundam xalà oxéos, partim áronsavybra. Phaleucia quæ Fugere Lethen, vehique superam sunt, Spondæum tertio loco bis admittunt,

In Jovis aulam, remige penna: quod idem in secundo loco Catullus ad libitum fecit.

Strophe 3.

Nam te Rousius sui
Strophe 1.

Optat peculi, numeróque justo
Gemelle cultu simplici gaudens liber,

Sibi pollicitum queritur abesse ; Fronte licèt gemina,

Rogátque venias ille, cujus inclyta Munditiéque nitens non operosa ;

Sunt data virûm monumenta curæ : Quem manus attulit

Téque adytis etiam sacris Juvenilis olim,

Voluit reponi, quibus et ipse præsidet, Sedula tamen haud nimii poetæ ;

Æternorum operum custos fidelis ; Dum vagns Ausonias nunc per umbras,

Quæstorque gaze nobilioris, Nunc Britannica per vireta lusit,

Quàm cui præfuit lön, Insons populi, barbitoque devius

Clarus Erechtheides, Indulsit patrio, mox itidem pectine Daunio .

Opulenta dei per templa parentis, Longinquum intonuit melos

Fluvósque tripodas, donáque Delphica, Vicinis, et humum vix tetigit pede:

lön, Actæâ genitus Creuså. Antistrophe.

Antistruphe. Quis te, parve liber, quis te fratribus

Ergo, tu sisere lucos Subduxit reliquis dolo?

Musarum ibis amenos; Cùm tu missus ab urbe,

Diámque Phæbi rursus ibis in domum, Ducto jugitèr obsecrante amico,

Oxoniâ quam valle colit, Illustre tendebas iter

Delo posthabitâ, Thamesis ad incunabula

Bifidoque Parnassi jugo: Cærulei patris,

Ibis honestus, Fontes ubi limpidi

Postquam egregiam tu quoque sortem Aonidum, thyasúsque sacer,

Nactus abis, dextri prece sollicitatus amici. Orbi notus per immensos

Illic legeris inter alta nomina Temporum lapsus redeunte cælo,

Authorum, Graiæ simul et Latinæ
Celebérque futurus in ævum :

Antiqua gentis lumina, et verum decus.
Strophe 2.

Epodos.
Modò quis deus, aut editus deo,
Pristinam gentis miseratus indolem,

Vos tandem, haud vacui mei labores, (Si satis nosas luimus priores,

Quicquid hoc sterile fudit ingenium, Mollique luxu degener otium,)

Jam serò placidam sperare jubeo Tollat nefandos civium tumultus,

Perfunctam invidiâ requiem, sedésque beatas, Almáque revocet studia sanctus,

Quas bonus Hermes, Et relegatas sine sede Musas

Et tutela dabit solers Roüsi;

(longe Jam penè totis finibus Angligenům ;

Quò neque lingua procax vulgi penetrabit, atque Immundásque volucres,

Turba legentûm prava facesset : Unguibus imminentes,

At ultimi nepotes, Figat Apollineâ pharetra,

Et cordâtior ætas; Phineámque abigat pestem procul amne Pega. Judicia rebus æquiora forsitan seo?

Adhibebit, integro sinu.

Tam, livore sepulto, of Oriel College Oxford, was elected chief librarian Si quid meremur sana posteritas sciet, of the Bodleian, May 9, 1620. He died in April, Ruusio favente. 1652, and was buried in the chapel of his college.

END OF VOL. VII.

Erratum. Line 5 of L'Allegro, page 475, forsads read spreads..

Arute by W. Flint,

Old Bailey.

[ocr errors]
« VorigeDoorgaan »