Pagina-afbeeldingen
PDF
ePub

46 And why call ye me Lord, Lord, and do not the things which I say?

47 Whosoever cometh to me, and heareth my sayings, and doeth them, I will shew you to whom he is like:

48 He is like a man which built an house, and digged deep, and laid the foundation on a rock: and when the flood arose, the stream beat vehemently upon that house, and could not shake it: for it was founded upon a rock.

49 But he that heareth, and doeth not, is like a man theat without a foundation built an house upon the earth; against which the stream did beat vehemently, and immediately it fell; and the ruin of that house was great.

CHAPTER VII. 1 Christ findeth a greater faith in the centurion a

Gentile, than in any of the Jews: 10 healeth his servant being absent : 11 raiseth from death the widow's son at Nain: 19 answereth John's messengers with the declaration of his miracles: 24 testifieth to the people what opinion he held of John: 30 inveigheth against the Jews, who with neither the manners of John nor of Jesus could be won: 36 and sheweth by occasion of Mary Magdalene, how he is a friend to sinners, not to maintain them in sins, but to forgive them their sins, upon their faith and repentance.

Now when he had ended all his sayings in the audience of the people, he entered into Capernaum.

2 And a certain centurion's servant who was dear unto him, was sick, and ready to die.

3 And when he had heard of Jesus, he sent unto him the elders of the Jews, beseeching him that he would come and heal his servant.

யன று

சுசு அனறியும நான் கட்டளை யிடுகிறவைகளை நீங்கள சய்யாமலிருக்க எனனை ஆணடவரே ஆண்டவரே எனனததுக்கழைக்கிறீர்கள.

சஎ எனனிடத்திலவநது எனவசனங்களைக் கேட்டு, அவை களின்படி செய்கிறவனையுங்களுக்குககாணபிப்பேன.

ச அ அவன எவனுக்கு ஒப்பாயிருக்கிறானென்றால் ஆழ மாயத் தோண்டிப் பாறையின் மேல அஸ்திபாரம போட்டு வீடுகட்டின மனிதனுககே ஒப்பாயிருக்கிறான. பெருவெளள முண்டான பொழுது நீரோட்டம் அந்த வீட்டிலமோதியும் அது கல் மலையின் மேல அஸ்திபாரமபோடடிருநதபடியால அதையசைக்கக்கூடாமறபோயிறறு.

சகூ (எனவசனததைக) கேட்டும் அதினபடிச் செய்யாத வன அஸ்திபாரமில்லாமற பூமியின் மேல் வீடுகட்டினவனுக கொபபாயிருக்கிறான. வெள்ளம அதில் மோதின

எனவுடனே அதுவிழுந்து மிகவும இடிந்துபோயிறறெனறார்.

எ. அதிகாரம். [(க) சேனைத்தலைவனுடைய விசுவாசத்தைப் புகழந்து அவ

னுடைய வேலைக்காரனைக்குணமாக்கினது.(க) நாயினூரி னகைமபெண்ணுடைய மகனை உயிரோடே யெழுப்பின து. (யகூ) யோவானுடைய மனிதர்களுக்கு உத்தரவு சொனனது. (உச) யோவானைக் குறித்துச் சொனனது. (சுய) பூதர்களுடையஉறுதியிலலாமையைககாணபித்தது. (ஙசு) பரிசேயனுடைய வீட்டிலே சாப்பிடுகிற பொழுது ஒருஸ்திரி அவருடைய பாதத்திலே அபிஷேகமபண்ணின து. (சய) பரிசேய னுககு அனபைக்குறித்துப் போதித்த 5.]

சனங்கள் கேட்கத் தக்கதாக அவர் தமது வாக்கியங்கள் யாவையுஞ சொல்லி முடித்தபின்பு கபபர் நாகூ மூருக்குப் போனார்.

உ அங்கே நூறுபோர்சசேவகருக்குத் தலைவனாகிய ஒரு வனுக்குப் பிரியமான வேலைக்காரன வியாதியினாலே மரண த்துக்கே துவாயிருநதான.

ங அந்தத் தலைவன இயேசுவைக் குறித்துக் கேள்விப்பட்ட பொழுது அவர் வந்து தன் வேலைக்காரனைக் குணமாக்கவே ணடுமெனறு அவரை வேண்டிக காளளுமபடிக்கு பூதரு

4 And when they came to Jesus, they besought him instantly, saying, That he was worthy for whom he should do this:

5 For he loveth our nation, and he hath built us a synagogue.

6 Then Jesus went with them. And when he was now not far from the house, the centurion sent friends to him, saying unto hiin, Lord, trouble not thyself: for I am not worthy that thou shouldest enter under my roof:

7 Wherefore neither thought I myself worthy to come unto thee: but say in a word, and my servant shall be healed.

8 For I also am a man set under authority, having under me soldiers, and I say unto one, Go, and he goeth; and to another, Come, and he cometh; and to my servant, Do this, and he doeth it.

9 When Jesus heard these things, he marvelled at him, and turned him about, and said unto the people that followed him, I say unto you, I have not found so great faith, no, not in Israel.

10 And they that were sent, returning to the house, found the servant whole that had been sick.

11 And it came to pass the day after, that he went into a city called Nain; and many of his disciples went with him, and much people.

12 Now when he came nigh to the gate of the city, behold, there was a dead man carried out, the only son of his mother, and she was a widow: and much people of the city was with her.

13 And when the Lord saw her, he had compassion on her, and said unto her, Weep not.

14 And he came and touched the bier: and they that bare him stood still. And he said, Young man, I say unto thee, Arise.

ச அவர்கள இயேசுவினிடத்திற பாய அவரை மிகவும் வேண்டிக்கொண்டு பின்பு சொனனது அவன நமமுடைய தேசததாரில அனபாயிருநது எங்களுக்காக வொரு செய் ஆலயததையுங்கட்டினான.

ரு ஆகையால் உம்முடைய தயவுக்கு அவன பாததிரனா யிருக்கிறானெனறார்கள,

சு இயேசுவானவர் அவர்களுடனே கூடசசெனறார். வீட டுககுசசமீப பமாய. போன பொழுது அநதத்தலைவன சிநே கிதாைநோக கி (நீங்கள அவரிடததிறபோய) ஆண்டவரே நீர் என் வீட்டுவாசலுககுட்பிரவேசிக்கிறதற்கு நானபாததி

ரனலல,

னன

எ அதினாலே நான் தானே யு மமிடத்தில் வருகிறதற்கும என்னையபாததி) னெனறெணணினேன. ஆகையால நீர்வரு த்தப்படாதிரும்.

அ அலலாமலும நான அதிகாரத்துக்குக கீழப்பட்டவ னாயிருநதும எனககுக கீழிருககிறசேவகரிலொருவனைப்போ வனனப்போகிறான மறறொருவனை வாவெனன வருகிறான எனவேலைக்காரனைநோக்கி இதைசசெயயெனனசசெய்கிறா ன. ஆகையால நீர் ஒருவார் தடையை மாத்தி - ஞ சொன்னால எனவேலைக்காரன சொஸ்தம அடைவா று சொலலு ஙகளெனறு அனுப்பினான.

கூ இயேசுவானவர் அதைககேட அவனைக குறிதது ஆசசரியப்பு

டுததிருமபிககொண்டு தமக்குப் பினசெலலு நசனங்களைநோக்கி பபடிப்பட்ட விசுவாசததை நான்

ஸரவேலருக்குளளுஙகாணவிலலையென றுங்க ககுசசொ லலுகிறேனெனறார்.

IS அனுப்பப்படடவர்கள திருமா வீட்டுக்குவருகி றபொ ழுது வியாதியாயிருந்த வேலைக்கான ஆரோக்கியம் அடை நதிருக்கிறதைக்கணடார்கள.

யக மறு நாளிலே அவர் நாயீனென னுமூருக்குப்போனார். அவருடைய சீஷர் அநேகரும மற்றநேகசனங்களும் அவரு டனே கூடப்போனார்கள்.

wஉ அவர் ஊரினவாசலுக்குச் சமீபமான பாழுது ஒரு கைமபெண்ணுடைய ஒாேகுமாரன இறந துபோய வெளி யேகொண்டுவரப்பட்டான. ஊராரில அநேக சனங்களும அவ

டனே கூடவநதார்கள. பங கர்ததர் அவளைப்பார்தது அவள மேல உருககமாய ரங்கி நீ அழவேண்டாமென றுசொலலிக கிட்டப்போகை பிற

யைச் சுமக்கிறவர்கள நினறார்கள. யச உடனேயவர் அதை தொட்டு வாலிபனே எழுநதிரு

பா

பாடை

15 And he that was dead sat up, and began to speak. And he delivered him to his mother.

16 And there came a fear on all: and they glorified God, saying, That a great prophet is risen up among us; and, That God hath visited his people.

17 And this rumour of him went forth throughout all Judea, and throughout all the region round about.

18 And the disciples of John shewed him of all these things.

19 Ånd John calling unto him two of his disciples sent them to Jesus, saying, Art thou he that should come? or look we for another?

20 When the men were come unto him, they said, John Baptist hath sent us unto thee, saying, Art thou he that should come? or look we for another?

21 And in the same hour he cured many of their infirmities and plagues, and of evil spirits; and unto many that were blind he gave sight.

22 Then Jesus answering said unto them, Go your way, and tell John what things ye have seen and heard ; how that the blind see, the lame walk, the lepers are cleansed, the deaf hear, the dead are raised, to the poor the gospel is preached.

23 And blessed is he, whosoever shall not be offended in me.

24 | And when the messengers of John were departed, he began to speak unto the people concerning John, What went ve out into the wilderness for to see ? A reed shaken with the wind?

25 But what went ye out for to see? A man clothed in soft raiment? Behold, they which are gorgeously apparelled, and live delicately, are in kings' courts.

« VorigeDoorgaan »