Pagina-afbeeldingen
PDF
[merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors]

Enientes in Chalcedoniam, in Conftantinopolim fiquidem nec nos nec Adverfarii noftri fumus introire permiffi propter bonorum Monachorum (editiones , ex opinione cognovimus , quia antè o{to dies adventus noftri piiffimo Imperatori placuerit Domnum Neflorium ab Ephefo dimitti , quocumque ire voluerit. Et omninò doluit anima noftra. Quia fi hoc verum eft , ea quae abfque Judicio & illicitè fa&ta funt, interim roborari videntur. Nos autem cognofcat Sanétitas veftra pro fide tota men. te certare. Et hunc laborem eligere ufque ad mortem. Suftinemus verò praefenti die , id eft , Gorpiaei menfis undecimo, Imperatorem piiffimum tranfmeare, atque in Ruffinianis caufae audientiam facere. Oret igitur San&itas veftra, ut nobis cooperetur Dominus Chriftus , quatenùs fidem San&torum Patrum confirmare poffimus, & ea, quae contra Ecclefiam furrexere , Capitula radicitùs amputare. Haec ipfa & fapere & agere veftram quaefumus San&itatem , & permanere pro fide Orthodoxa bono noftro fervori . Quando autem præfens Epiftola fcripta eft , nondum venerat Himerius. Putamus enim , quod nunc aegritudinis inæqualitate detentus fit . Hoc autem nihil Religiofitatem noftram perturbat. Speramus enim, quia & triftia extinguentur , & veritas refulgebit , pronè concertante unà nobifcum Religiofitate veftra.

[ocr errors][merged small]

Em gloriam Pientiffimi Regir. Alterum difcrimen

funt hæc verba : Nondum venerat Himeriur. Pufamur enim , quo4 mumc ægritudinis imaequalitate

. * ---

detentur fit. Exponunt, quod vulgatus Transls. tor videtur fuppreffiffe, Himerii in via impedimentum . Epiftola data eft undecimo Gorpiaei Menfis, qui eft quartus dies Romani Septembris. Ex quo lucet, quod Legati fub Augufti finem advenerint Chalcedonem. Et hinc oritur difficultas , Quomodò oéto diebus ante hunc adventum potuerit emanaffe Decretum de Neftorii exilio ? Rationem dubitandi facit laudata fuperiùs iftius Decreti relatio : cum feptem & feptem ex utraque parte Epifcopi Conffantinopolim veniffemt , Imperator certò comperit Jam&am $9nodum camonico ordine Nefforium depofuiffe . Itaque Legatorum $ynodi fententia approbata , Orientales quidem condemnat, Nefforium verò mul8at exilio . Eis praeterea , qui ex $am&a Jynodo Legati vemerant , injungit ut ad Ecclefiam fe conferant , ibidemque creemt Epifcopum $an&ae conffamtimopolitamae Ecclefiae . Etenim fi iftud Decretum non nifi poft auditos à Principe Legatos emanaverit , quomodo poffit o&o diebus ante ipforum adventum emanaffe ? Refponderi poffit duobus modis . Primò, quod Decretum emanaverit ante Legatorum Adventum, Nempe ad urgentiffimas Conftantinopolitani Cleri preces , in quibus revelata facie funt locuti ad Principem, juxta Prophetæ Regulam: Loquebar de teftimoniis tuis im comfpe&u Regum , & mom confumdebar . Ufi funt infigni exordio : Profeffionis nofirae fcopur , piiffimu Imperatores , praeter alias leger omnibus quoque Primcipatibus & Poteftatibus obediemdum effe cavet, dummodo eju* iffiufmodi obedientia amimae comferat. Quod fi illa inter utilitatis limiter mom verfetur , tumc etiam adverjùr veftrum Apicem cum libertate audendum effe , Divimarum legum Interpreter moment. Affirmant Sacris Auguflorum Principum circa Ecclefiafticas etiam caufas juffionibus effe omnino obediendum , dummodo tamen fint Divinis Legibus ac Sacris Ecclefiae Canonibus conformes, atque ita noftris animabus utiles. Aliàs adjungunt non folummodo negligendas, fed et• iam ipfis conftanter refiftendum in faciem. Et ita fentire omnes Sanétos Patres, Divinæ legis Interpretes . Ex hoc principio fupplicant circumduci Sacras Juffiones, quibus Princeps San&i Cyrilli ac venerandi Memnonis iniquam degradationem confirmaverat. Rogant confirmari íolam degradationem Neftorii , & potentiffimè concludunt : Quamobrem cbriffi amanter Imperatores , fedulò curate, me Ecclefia , quae more mutruci, vor educavit , ac tropbea adverfum boffer citra difficultatem Majeftati veffrae erigit , impofferum diffipetur, neve Regni veftri tempore Martyrum feculum fpe&andum exhibeatis ; quin potius Majorum veffrorum erga Ecclefiam amorem & fudium memoria repetemter , & quemadmodum umufquifque eorum Imperii fui tempore $an&orum Patrum $ynodi, celebratis paruerit, Patrumque $an&ione* Legibus fuis muniendo quam illis deferrent obfervamtiam fatim offenderint, ita & vor quoque parem affeâum erga San&am $ynodum, quam modo congregafti , alacriter fufcipite, ut ipfa gratiarum aáio. 17®®

[graphic]
[merged small][ocr errors][ocr errors]

me, pro Imperio veffro purè ac fam&è perfolvat. Intrepidè conteftantur Romani Imperatoris officium effe , non de Generalis Synodi Decretis judicare, fed ipfis reverenter obedire, ideoque Ephefinam Neftorii damnationem à Theodofio non potuiffe circumduci. Et hafce preces plurimum adjuverunt Archi - Mandrita Dalmatius, ac ejus Collegae. Etiam Eutyches. Erat enim tunc eximiè Orthodoxus , Religiofus , apud omnes potens fermone ac opere. Fa&ta haec funt, dum Joannes Sacrarum Largitionum Comes effet Ephefi, ante evocatos utriufque partis Legatos. Proinde Neftorii damnatio ftabiliri, ac ejus exilium decerni potuit o&to diebus ante Legatorum adventum. Altera refponfio eft melior, & apparet certa. Nempe quod iftud Decretum non emanaverit, nifi poft Legatorum adventum, & poft auditos ÌLegatos San&tae Synodi. Etenim laudata Regii Decreti relatio difertè fcribit: cum feptem & fe2tem ex utraque parte Epifcopi comffamtumopolim vemiffamt, Imperator certò comperit $an&am $ymodum camomico ordine depofuiffe Nefforium . Tunc certò comperit, quod nempe ad laudatas Cleri Preces & conteftationes coepiffent cefpitare. Non ex utriufque partis , {ed ex folis San&ae Synodi Legatis comperit. Etenim ifta relatio comprehendit compendio plura, a&ta diverfis temporibus. Porrò certum eft hoc Decretum emanaffe ante quartam Septembris, dum fcripta fuit praefens Epiftola , & dum fa&iofos Legatos auditurus Theodofius trajecit Conßantinopoli Chalcedonem. Etenim tunc Neftorianae damnationis confirmatio, ac hominis relegatio erant firma, & ubique notiffima. Proinde neceffe eft , ut Synodales Legati fuerint antea foli admiffi ad urbem ac Principem, atque ita has res expleverint. Si non omnes , faltem Legati Romanae Ecclefiae. Qua enim ratione optimus Theodofius hanc eis abnegarit reverentiam ? Licet hoc Iucidè non poffim demonftrare , demonftrari tamen videtur à rerum confequentia . Proinde

fama , quæ fa&iofis Legatis retulit Decretum.

ante fuum adventum emanaffe , aut vera non fuit , aut potius non fuit. Addenda enim funt fuperius addu&ta verba : Antequam campareremur. An omnes tres Apoftolici Legati fuerint Conftantinopoli , eft incertum . Etenim licet in Mandato , quod San&a Synodus Legatis fuis dedit, exprimantur foli Arcadius ac Philippus, eifque adjungantur Juvenalis Hierofolymitanus, Flavianus Philippenfis , Firmus Cæfaraeenfis , Theodotus Ancyranus, Acacius Melitinenfis, ac Evoptius Ptolemaidis, attamen in Epiftola , quam poft Maximiani confecrationem ad ipfos fcripfit San&us Cyrillus , Evoptius omittitur, ac ejus loco ponitur Proje&us. At verò in Synodica, quam de fua confecratione Maximianus fcripfit ad veteris Epiri Epifcopos , omittitur Projeétus, & ponitur Evoptius. Proje&us, licet non effet Synodalis Legatus , poftmodò acceffit. Rationem nefcio. Quaeftio eft , Cur etiam San&us Cyrillus non

fuerit inter Legatos ? Rationem dubitandi augent ea , quae ipfe ad Theodofium Auguftum fcribit in Apologetico fuorum A&torum ac Dogmatum libro : Ego, Cbriffi amam* Rex , gaudebam quidem , dum è Patria difcederem, Alexamdria veffra reli&a , etiamfi magna vemti vir velis fefe infumderet , atque inftar tonitrui mavem percelleret , ac flu&ur im fublime elatur fumma gubermacula circumflreperet , tamem alacri ac tramquillo amimo eram , & tempeffatir periculum poß babui, ut optatiffimo Majeftatis veffrae adfpe&u potiri quamdoque daretur. Rurfum cum ex Epbefiorum civitate ad illuftrem illam urbem deveherentur illi, qui ad boc à $an&a Synodo dele&i funt , ut quae ab illa fuerant a&a defenderent , ex illorum mumero effe cupiebam. Primò quidem, ut Majeßatem veftram coram viderem ; deinde verò , ut im veffra praefentia contra Epifcopum Antiocbemum difceptarem, palam offenderem eum calumniatum fuiffe , & imiquè infamiiffe , & quafi impotewtibus furiis fuiffe aéfum , quod Capita blafpbemiarum Nefforii anatbematizaffem . Hoc eft , , eò quod impiis Neftorii dogmatibus oppofuiffem duodecim anathematifmos, feu anathematifmis armata Capitula . Ad haec defendenda Cyrillus optaverat effe unus è Legatis. Refpondeo ipfum Legationis tempore adhuc, uti damnatum & degrada* tum , fuiffe in vinculis, ideòque aon potuiffe ifto voto potiri. Ejus caufa erat tunc adeò malo loco, ut Aula de ipfius quoque exilio iniret confilium. Ita tunc ipfe fcripfit ad Regiæ civitatis Clerum ac Populum. Notanda funt verba: Ut quae ab illa fueramt a&a defenderent. Non folam Cyrilli ac Memnonis reparationem , fed etiam damnationem Neftorii . Et laudata relatio palam afferit utrumque fimul fuiffe ftabilitum à Principe. At verò reparatio ftabilita non fuit, nifi poft auditos Legatos: Ergò neque damnatio . Porrò quæ Cyrillus de maris impetu fcribit , conferri debent cum illis , quae ad fuam Ecclefiam fcripfit ex Infula Rhodo: Gratia & bemigmitate cbriffi Salvatari* moffri magnum ac latum pelagus emenfi , incolumes Rbodum pervemimus , ea ventorum lenitate ac profperitate uf, ut totam illam navigationem citra ammem timorem , omnemque vitae difcrimen peregerimur . Nempe per Divinam prote&ionem , de qua ftatim fubdit: Tu domimaris poteßati marir, motum autem fuäuum ejut tu mitigat.

[merged small][ocr errors]

T)Er orationes veftrae San&itatis fuit nobifcum - Imperator nofter collocutus. Et impetrato nutu Divino , faéto nunc convicimus interim contraria fentientes , ita ut omnia quidem noftra ab amico Chrifti lmperatore fufcepta fint ; quæ verò ab iis di&ta funt, infufceptibilia , & inconfequentia videantur. Nam fursùm versùm Cyrilli memoriam facientes , & rogantes ut ipfe potiùs uteretur , & pro fe ipfo fatisfaceret , nunc ufque obtinere minimè potuerunt. Sed audierunt, quia oportet moveri de pia Re!igione fermonem , & Fidem Patrum roborari San&lorum. Convicimus verò & Acacium, qui inter gefta Deitatem confeffus eft effe paffibi!em. Eifque adeò motus eft piiffimus Imperator nofter, ut blatteam chlamydem , qua induebatur , excuteret , feque retrò fubduceret præ magnitudine. blafphemiæ. Vidimus verò & omnem Senatum , qui erant in Confiftorio , valdè approbare nos ipfos , tanquam reverà pro vera fide laboribus defudantes. Placuit igitur Piiffimo Imperatori noflro , ut unufquifque exponeret propriam Fidem , & Pietati ejus offerret. Nos verò refpondimus, quia impoßibile eft , ut alteram faciamus expofitionem, nifi quæ in Nicæa faéta eft à Beatifiimis Patribus. Et hoc quoque placuit ejus Imperio. Reftat igitur illam, in qua San&titas veftra fubfcripfit, Pietati ejus offerre. Omnis autem Conflantinopolitanæ Populus Civitatis ad nos fine ceffatione pernavigat , rogans ut pro Fide fortiter decertemus : Et ad eos fortiter compefcendos , ne occafionem dare Adverfariis videamur, plurimùm laboramus. Direxitmus autem veftræ Religiofitati* expofitionis exemplar , ut duo authentica dignemini exemplária tranfcribere, & fubfcribatis ambobus,

[ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small]

ipfo audivit Partes . Utraque translatio affirmat haec facta in Corrfiflorio, cum aliquo tamen difcrimine. Etenim Caffinenfis affirmat inter Confiftoriales Comites fuiffe totum Senatum. Aljud difcrimen eft , quod vulgata translatio affirmet Acacium Melitinenfem in Commentariis pofuiße Dcitatem paffibilem, at verò Caflinenfis ait ipfum fuiffè id confefìum inter Gefta. Attamen difcrimen fibi ipfi cohaeret. Ex ipfo difcimus verbalia Confiftorii Gefta fuiße redaéla in commentarios, & Acacium utrobique conitanter perftitiffe in iftis vocibus. Infuper difcinus Græcorum Epifcopos fuiffe compulfos dicere in Confiflorio : Etiam de rebus facratiffimis. Et Latini Epifcopi , licet Apoftolicæ Sedis Legati, fe accommodarunt illorum moribus.

Epiftola etiam docet Joannem Antiochenum ac ejus in hac Legatione focios potentißimè egiffe contra Sanétum Cyrillum , adversùm ejus in Nefforium A&ta , ac præfertim adversùm ejus Capitula. Hinc enim Synodales Legati, quod Princeps eorum Apologiis non plenè acquiefceret , rogarunt ipfum advocari , utpote qui aetatem & linguam haberet , ideoque meliùs poßet pro femetipfo fatisfacere . Nec dubium , quin addiderint hanc evocationem ipfi femper fuiße in votis , & fore acceptißimam . Et hafce preces ille omninò refpicit in fuo Apologetico. At preces non fuerunt exauditæ. Et hinc oritur quæftio , Quomodo Neflorii damnatio , nec non Cyrilli ac Memnonis reparatio fuerint Conftantinopoli per Theodofium confirmatæ ante ejus Trajeétum , & Confiftorium apud. Chalcedonem? Etenim Cyrillus, iftic adhuc fuit inter reos , & necdum plenè purgari meruit : Quomodo igitur antea fuit confirmata ejus reparatic ? Refpondeo ac fateor non effe levem fcrupulum . Interim quod Imperator Neftorii damnationem -ac exilium firmaverit ante hoc Confiftorium , non eft dubitandum. Etenim de iflo ipfo nihil vel audire voluit , affirmans de eo jam formam emanaffe. At vero hæc damnatio erat palmaris in Cyrillum calumnii , ideoque videtur non dubitandum ,

| quin & hunc tunc Theodofius admiferit. Uti

que ob reverentiam ac authoritatem Synodi ac Sedis Apoflolicae. Etenim dum Neflorium abjecit , agnovit legitimitatem Synodi . Proinde praefens dubitatio fuit non de Cyrilli Perfona , fed de folis Capitulis. Nam & Orientales Epifccpi diu poft initam cum Cyrillo pacem , & admifíam ejus communionem, damnarunt ejus Capitula. Quia nempe aliud eft Do&orem effe Orthodoxum , aliud quofdam ejus articulos effe devios. Nihilominus pertinaces Fa&tioforum Legatorum intercefliones poffint Theodofium adegiße in aliquam titubationem. Praefens Epiftola infuper docet Acacium Melitinenfem pari , quo Fa&iofa Legatio invafit , impetu defendiffe Capitula , & ita admififfe hanc propofitionem ; Deitas eff paffibilij . Nequaquam eft calumnia . Etenim hujus verbi meminit etiam in fua famofa Epiftola Ibas Edeffenus , agens de faéta inter

Ecclefias pace : Joannes Paulum Emefemum dire• . xi;

[ocr errors]

|

[ocr errors]

xit Epifcopum , per eum fcribemr veram fidem , & praecipiem ei, quia fi huic Fidei Cyrillus confenferit , & amathematizaverit eor qui dicumt , quia Deitas paffa eft , ut communicaret ei. Joannes omninò refpexit iftud verbum Acacii. Et ipfum mox etiam Ephefum devenit, & non folummodo Fa&tiofos exultanti gaudio , fed & Orthodoxos fumma admiratione ac triftitia affecit, adeò ut San&tus Theodotus Ancyranus Epifcopus, magnus Acacii amicus , folemni concione iftud purgare ac exponere debuerit. Exftat ejus Synodalis fermo , qui Neftorium ob denegatam hanc propofitionem , Deus eff paffur, demonflrat re&è damnatum , & ipfum per Profopopaejam alloquens profequitur : $amè fad Deitatis maturam fpeéfer, mom errar ; fi verò perpeffionem illi fimpliciter adima r , difpemfationem permega r . Ne ergò perpeffìomes Deo improperer , fed perpeffìomum utilitatem imfpicia r . Im bumilitatem Deus fe demifit, nullam fecumdùm propriam maturam perpeffur dimimutionem , fèd bamc mobi* gratiam faciem , . Divinitatis matura mullam ignomimiam eff perpeffa. Diftinguit duas propofitiones: Deus ef paffus , Deitas eft paffa . Primam Orthodoxam , fecundam affirmat effe fufpeótam , malè fonantem , fcandalofam , & omnino cavendam. Nempè Orthodoxi & faéìiofi Legati in Principis Confiftorio difputaverant de duodecimo Cyrilli Capitulo, quod affirmat Deum Verbum fuiffe carne paffum ac mortuum: Et in ejus defenfione Acacius , nefcio qua occafione , dixit etiam Deitatem paffibilem ac paffam. Non in femetipfa, fed in a£ fumpta carne. Porrò laudatus S. Theodoti fermo habet hunc

[ocr errors]

contra Neftorium babita, in die $an&i Joammis Evangeliffae. Sexto Calendas O&obris, die vigefimo fexto Septembris. Hoc enim die Graeci colunt laudatum Apoftolum. Porrò quarto iftius menfis die Theodotus, utpote Synodalium Legatorum unus, fuit Chalcedone , cum aliis difputans in Principis Confiftorio. Aliquot diebus poft ibidem permanfit. Nam utraque pars fuit quinquies audita à Theodofio . Ibidem fuit, dum Princeps finaliter ftabilivit Synodi A&a, & omnes dimifit ad propria. Iftic item fuit in Ordinatione Maximiani, promoti in locum Neftorii. Quomodo igitur dicta die poffit fuifTe Ephefi ? Refpondeo iftuc veniffe Chalcedone aut Conftantinopoli , & huc iterum rediiffe . Itineris caufam ignoro. Et hinc difcimus non admirari, quod etiam Proje&tus Epifcopus , S. Celeftini Vicarius, licet è Synodi Legatis non fuerit, advenerit Conftantinopolim. Theodotus ergo Orthodoxis Epifcopis folemni fermone expofuit à Principe confirmatam Neftorii damnationem, addidit confirmationem datam etiam ob negatum duodecimum San&i Cyrilli Capitulum, & hac occafione item expofuit propofitionem ac mentem Acacii Melitinenfis. Et hinc oritur quaeftio, An ifta propofitio fit omnino hæretica, & re vera incidat in fceleratam blafphemiam Polemonis ? Et videtur inci

dere. Hinc enim Joannes Antiochiæ Patriarcha ac ejus Epifcopi S. Cyrillo communicare noluerunt , nifi anathematizaret iftum articulum. Et ad ipfius auditum Chriftianiffimus Imperator Theodofius excuflit aut laceravit blatteam fuam tunicam : Prae magnitudine blafpbemiae . Antiquus ille, etiam in Sacro-San&tis Evangeliis memoratus , deteftandae blafphemiae mos tunc necdum abierat in diffuetudinem. Ufitabatur etiam à San&tis. Etenim de SS. Apoftolis Paulo ac Barnaba , dum Lyftrenfes ipfi immolare vellent , fcribit in A&is S. Lucas : Comfciffi* tumicis fuis exilierumt . Refpondeo hanc ipfam quæftionem poftmodo fuiffe à Venerabili Carthagineafi Ecclefiae Archi-Diacono Ferrando propofitam S. Rufpenfis Ecclefiæ Antiftiti Fulgentio : Utrum Dei Filiu* fcut dicitur matur , paffur , mortuur , crucifixus , ita ejur Divimitatem confirmare mor oporteat natam ., paffam , mortuam , crucifixam ? Quamvis , fíve Deus , five Divimitar mominetur , fola Caro intelligatur mutabilis atque paffibilis , fecundùm quam Deus aut Divimitar potuit , quod im fua matura mom potuit. Et S. Fulgentius refpondit: His tuis verbis breviter refpondeo, Quidquid horum dicatur, mibil praejudicare fidei , qua veraciter Ecclefia catholica credit & praedicat Divinitatem Filii impaffibilem atque imcommutabilem permanere. Demonftrat utrumque loquendi modum S. Ambrofio , S. Auguftino, S. Leoni Papae, etiam in Sacro-San&a ejus ad S. Flavianum Epiftola , S. Pontifici Gelafio , aliifque Patribus , quin &c ipfi Gentium Do&ori Apoftolo Paulo placuiffe. Hic enim dicit Chriftum, Dei virtutem ac fapientiam , crucifixum. Eandem quæftionem S. Fulgentius tra&at in tertio libro ad Trafimondum, Arianum Regem Wandalorum in Africa. Licet Polemon , fuum Apollinarium imitatus , fuerit Arianos averfatus, ejus tamen blafphemia ex Ario ducit originem. Etenim Arius Deum verbum ex Origene dixit non effe aliud, quam primam mentem , ideoque ipfum Chrifto Domino fuiffe loco animae. Immò ipfam animam. Nam apud Origenem omnes mentes , licet, differant meritis , funt ejufdem fpeciei atque fubftantiae . Hinc Arius intulit Deum Verbum , ejufque Divinitatem fuiffe Chrifto Domino patiente, licet non paffam tamen compafíam . Ad morem noftræ animae. Adversùs hoc igitur blafphemum dogma fcribit S. Fulgentius: $ed forfitam dicetur Chrifum ideo im carme paffum praedicari, quia Divimitar , quae amte carmem pati mom peterat paffibilem fufcipiem carmem , paffionem quoque cum carme perfemfit, quia prorfus fufceptione paffibilis carmis ipfa impaffibilis im paffione permanere mom potuit. Amplè refutat impiam do&rinam , & concludit: Reftat igitur, ut Divimitatem cbrißi, quam immutabilem Sacra $criptura commemdat» fc paffam fateamur im carme, ut eam tamem credamur compaffam mom fuiffe cum carme. Ideò emim Deus im carme paffus eff , quia paffibilem carmem accepit , ideò autem car* mi compaffu* mom eff , quia , in carme patiems impaßbilis matura Divina permwaw/? . Et infra : ATon eumc mata ef Chrifti Divinitar im fe cum mata pro mobi* in carne. Palam admittit has propofitiones : Divinitas eft mata, paffa, crucifixa , mortua. Non in femetipfa , fed in propria carne, affumpta in propriam hypoftafin. Et has S. Fulgentii phrafes Ferrandus Archidiaconus eft conftanter fequutus . Etenim in eruditiffima adversùm Eutychianos Epiftola fcripfit ad Anatolium Diaconum Romanæ Ecclefiae : $olemt Ariami mobi* objicere talem propofitionem , Paffa eft Divinitas Filii, aut non eft paffa. $i refpondeamur , Non eft paffa, dicunt , Purus bomo crucifixus eff. $i refpondeamus , quod refpondeve debemur, Paffa eft , fed fecundùm carnem , ipfa tamen in hoc, quod impaffibilis, permanens , re/pomdemt : Aut paffa eft Divinitas Patris, fi paffa eft Divinitas Filii , aut non eft una Divinitas Patris & Filii. Propomemtibus boc Ariami, pomvemit in lingua Catholica refpondere. Non dumfaxat adversùm Arianos, fed etiam contra Eutychianos infigniter exponit dogma Catholicum. Et ifte loquendi modus placuit toti Africæ. Nam & Sanétus Vigilius, Tapfitanus in Byzacio Epifcopus, fcribit in fecundo libro contra Eutychianos: Paffiomis injuriam etiam Divinitar pertulit , fed paffionem fola ejus caro perfemft. Dicam adbuc manifeftiùs : Comfixa ef? Divinita , clavir, fed ipfa pemetrari mom potuit. Siquidem vulneri locum £aro patefa&a aperuit. San&us Fulgentius in laudato ad Ferrandum Diaconum libro ex San&o Auguftino demonftrat Deum ac Deitatem, abftra&a & concreta Attributa effe in Deo fimpliciffimè unum , & hinc concludit ac ftatuit hanc regulam : Ex bis verbis Praeclari Amtiffitis Augufiimi, remotis doce. mur ambagibur, falva imcommutabilitate , aetermifate , atque impaffibilitate Divinitatir Filii Dei, quidquid de ejus Majeßate , aetermitate, ac virtute fecundùm fufceptionem carmis aicitur , incongruum mom effe, feodem modo fecundùm carmem de ejus Divimitate dicatur. Quod ergò à Dei Filio fufceptum eff, ab ejus Divinitate , ab ejus Majeftate , ab ejus virtute, ab ejus aetermitate probatur effe fufceptum. Nec deeft firmum fundamentum. Etenim Idiomatum communicatio fundatur in Hypoftatica naturæ humanæ appropriatione ad Deum Verbum. Ita affiduè prædicat atque inculcat Sanétus Cyrillus . At verò natura humana , uti Deo Verbo, ita ejus Divinitati omnino fuit Hypoftaticè propria. Et hic palàm fuit fenfus venerandi Melitinenfis Acacii. Quæftio erat de duodecimo San&i Cyrilli Capitulo : Deus eff carne paffur. Joannes Antiochenus iftud accufavit, quod ipfam Divinitatem blafphemaret paffibilem & paffam. Et Acacius repofuit , uti Deum Verbum , ita & ejus Divinitatem ifta omnia fufcepiffe. Utique non in femetipfa , fed in propria carne. Et in hac efíe paffibilem ac paffam. Et haec vox Principi , totique Confiftorio graviffimè difplicuit. Verùm ex qua gente , ex quo portu hae de ißis propofitionibus lites navigarunt in Africam ? Sunt enim Græcorum lites , à quibus

[merged small][ocr errors]

pura ac immunis femper fuit Latina Ecclefia. Refpondeo veniffe ex Joanne Maxentio, & aliis cum ipfo Schytiae Monachis, Legatis ad Sedem Apoftolicam, & tunc in alma urbe demorantibus. Habebant non dumtaxat de Hypoftatica unione , ac variis ipfam confequentibus propofitionibus lites cum Neftorianis , fed etiam cum iftorum fratribus Pelagianis de Divinae gratiae auxiliis : Et quia San&um Auguftinum fuiffe ambobus potentiffimè adverfatum noverant , fuae apud Apoftolicam Sedem graviter periclitanti caufae fubfidium duxerunt poftulandum ab Africanis Epifcopis, quos fciebant religiofiffimè infiftere veftigiis San&i Auguftini . Eorum Epiftola exftat inter opera San&i Fulgentii. Palmaris ipforum contentio erat de his articulis: Umur è $am&a Trimitate eff paffus & crucifixur, Deus paffur & crucifixur. Hinc praefata Epiftola fortiffimè urget duodecimum San&tiCyrilli Capitulum, demonftrans effe hauftum ex Evangelicis ac Apoftolicis litteris. Quod ipfum in aliis fuis libellis facit præfatus Maxentius, & in fecunda fuae fidei profeffione adjungit : Rurfur dicendum ef? eum , qui eff Vita aeterna , Sapientia & Virtus Patris ,;matum fecumdum carmem ex fœmina . Vitam aetermam, $apientiam , & Virtutem Patris pammis involutum in cuni r jacuiffe: Vitam aetermam, Japientiam , & Virtutem Patri* paffum, crucifixum , mortuum fecumdum carmem. Idem Maxentius omnes hofce libellos haud dubiè etiam miferit in Africam : Etiam ad Ferrandum do&iffimum ac zelofiffimum Primatialis Ecclefiae Archi-Diaconum . Et hic ad iftas propofitiones cefpitavit. Nec fine rationibus. Hinc ipfas retulit ad San&um Fulgentium , fuum in cun&is difficultatibus confuetum refugium. Et hujus Refcriptum jam audivimus. Fulgentius enim omninò favebat iftis Monachis : Quod ex pe&tore contra Pelagianos agerent patrocinia Divinæ Gra• tiae. uid miramur laudatos Ecclefiæ Patres ? Etiam mediis Ecclefiae faeculis Beatus Alcuinus Flaccus eft ita locutus. Etenim ad hanc Fredegifi quaeftionem, Utrummè Divinitas cum carne fie concepta , mata, paffa , &c. quae Humamitatis propria effe mofcuntur , refpondit : Utique Divimitar fuae carmis conceptione comcepta eft , & mativitate mata, femfftque participatione bumami affeéfus mortem, quam fponte fufceperat, mom maturæ fuæ potentiam perdem , *er quam cum&a vivificat. Quin & nos hodiè folemniter cantamus in Ecclefia :

[merged small][ocr errors][merged small]
« VorigeDoorgaan »