Pagina-afbeeldingen
PDF
ePub

dare non poterat , & vinum bibere volebat, saltem cunt, culpat graviffimè, ad serens eos vana loqui,
vel unum denarium donasset. Et Sanctus Cutbertus, & divinare mendacium. Et in fuo Parochorum
qui ad octavi sæculi medium floruit Archiepisco- Capitulari Hincmarus Metropolita Remensis :
pus Cantuarienfis, ftatuit in sua Choveshovien Nemo Presbyterorum à quocumque Pænitente aut gra- LI. C. 13.
fi Synodo: De hoc, utique de divitibus peccato tiam, aut favorem, aut munus suscipere præsumat,
ribus Pænitentias pecunia redimentibus , proli aut minùs dignè Pænitentem ad Reconciliationem
xiùs disputandum eft, ideò quia nuper quidam dives adducat , aut ei teftimonium Reconciliationis faciat ,
secundùm hoc fæculum , petens Reconciliationem pro Adfirmat effe Deo & hominibus abominabilem
magno quodam suo facinore fibi citiùs dari , adfir Simoniam . Et in Capitulari ad Archi-Diaco-
mans in litteris suis idem nefas juxta multorum nos : Solicitè providete, ne vos vel Presbyteri negli- L. 9. c. 9.
promisa in tantùm effe expiatum , ut fi deinceps vi genter Pænitentes pro aliquo munere ad pænitentiam
vere possit, trecentorum annorum pro eo plenè jeju adducatis , vel poft Reconciliationem eos negliga-
nium satisfactionum modis , per aliorum scilicet Pfal. tis , quod Simoniacum eft. Reconciliati enim per
modiam, & jejunium , & eleemofynas per solutum Epifcopum Penitentes manebant per aliquod
effet , excepto illius jejunio, e quainvis ipse utcum. tempus sub singulari ferula suorum Parochorum,
que aut parum jejunaret. Ergo fi ita per alios placari là quibus quotidiè inftruebantur acceptam Re-
poteft Divina ) ustitia , cur divites, non ftulti pro conciliationis gratiam cum multæ sollicitudinis
miffores , qui pro fuis flagitiis aliorum innumera pos cautela custodire . Etiam Hedenulfum , Lau.
sunt præmiis jejunia redimere, difficiliùs voce veri. dunenfis Ecclefiæ Electum, antequam consecra-
tatis Regnum intrare cælorum, quam per foramen ret, laudatus Hincmarus compulit ad folemnem
acus Camelum tranfire dicuntur ? Earumdem re fimilium exactionum ejerationem. In suo item ad
demptionum meminit magnus Theodorus Ar Parochos Capitulari scribit Herardus Archiepi.
chiepiscopus , ipfafque laudat & probat, verùm scopus Turonensis : Presbyterį regulariter Pæni.

Cap. 87.
Cutbertus profcribit & damnat. Eis contigit tentias dent, & in judicando equitatem habeant
quod Sancto Petro Damiani & Sancto Rudolfo & munera inde non exigant. Et Riculfus Episco-
Eugubino Episcopo : Hic enim redemptiones pus Suessionensis: Videant ne Simoni Mago to Ju-
iftas, quas Petrus omninò probat, esse ait im de traditori efficiantur fimiles , fi pro pretio Panie
probitatem corvinam, pinguedinem hauftam è tentes ante tempus ad Reconciliationem adduxerint,
cadaveribus . Agit præsertim in Episcopos ac o eis pro Reconciliatione teftmonium dederint.
Presbyteros, qui redemptiones istas vertebant in Iniquitatem hanc effe longè antiquiorem, lu-
suum lucrum, accipiebant fundos & alias res im cet ex Sancti Hieronymi ad Eusebii Cæsareeolis
mobiles, atque ita Ecclesias suas ditabant . Ita Chronicon appendice : Alexandriæ poft Magnum an. 377.
enim suo tempore fuiffe factitatum edixit suprà Athanasium ordinatur Episcopus Petrus, qui poft
laudatus Damiani. Et reverà omnis ifta redem. Valentis interitum tam affabilis in recipiendis bare-
prio habuit ansas, ex quibus probari potuit, & ticis fuit, ut nonnullis suspicionem acceptæ pecunia
improbari. Adducta interim testimonia evincunt intulerit. Quod vitium etiam in Zozymo Pelu- L. 3. Ep.

. esse antiquam. Nam & in Decreto fuo Sanctus Giocicæ Ecclesiæ Presbytero notat, ac gravissimė 260.

Ivo Carnutensis Episcopus adducit illius fpeciem damnat Isidorus Pelusiota , demonstrans ejusmo1.5.C 200

& Canonem, quæ esse dicit à Bonifacio Papa , di abfolutionem effe irritam ac nullam. Et hanc
utique tertio aut quarto . Quidquid Git, est vetu folam exactionem Sanctus Rudolfus Eugubinus
fta, & ejus auctorem ignoramus.

Episcopus pofsic corvinæ improbitatis damnaffe.
Præter ipsam fuit olim & alia exa&tio, fieri Peffimorum in grandi hoc Sacramento abusuum
consueta in ipsa Confessione, aut Reconciliatio originem & caufam fuiffe vides iftam exactio-
ne. Erat ftipendium, Honorarium , aut xenium nem, ideoque meritò damnatam. Laudati tamen
Ministri injungentis Poenitentiam, Reconcilian-Episcopi, juxta iftius temporis Canonem in aliis
tis, aut certè ad Reconciliationem adducentis. Sacramentis consuetum , permisere spontaneam
Olim enim omnes graviorum peccatorum rei im Pænitentium oblationen de qua ad Pecrum
positam libi à Presbyteris satisfactionem adimple Santonensem Episcopum , & Goscelinum ejus
re cogebantur ante Reconciliationem, quæ om Archi-Diaconum fcribit Gotfredus Abbas Vindo-
nibus fimul per Parochos addu&is impendebatur

cinensis: Pervenit ad nos , quod oblationes con- L. 3. Ep, ab Episcopo in quinta feria Dominicæ Cænæ. fellionum in Ecclesia Surgeriarum nobis abftuliftis : 40. A paucis sæculis defiit ista consuetudo, Adver-Quod fi ita nos absentes de hoc, quod per triginta sùs dictam exactionem ftatuit in suo ad Parochos annos nullo Epifcopo vel Archie Diacono reclamante Capitulari Leo Papa quartus: Nullus veftrum pro tenuimus , atque Romanorum Pontificum licentia infirmis reconciliandis præmium aut munus exigat . nobis conceffum eft , exinvestiftis , Presbytero noNullus minùs dignè Pænitentem cujufcumque rei||Aro, quod noftrum erat , nobis nolentibus , contugratia ad Reconciliationem adducat , dei Re liftis, nec dilectionem nobis exhibuiftis, nec dilectioconciliationis teftimonium faciat. Quod ipfum ha nis speciem. Multis expoftulac adversùs iftam in. bet antiquus Ordo Romanus . Quisque olim juriam, & adjungit: Si dicitis quod ille oblationem Parochus suo, quem Episcopo reconciliandum confessionis haberç debet , cui Pænitens confitetur , adducebat, Parochiano dabat impartitæ per Epi- fimili modo dicere poteftis , ut oblationem Altaris scopum Reconciliationis testimoniales litteras . babeat à quo Missa cantatur, G oblationem mortui à Et sub Gregorio quarto facta sexta Parisiensis quo mortuus fepelitur , bfic Minister nofter totum acSynodus Sacerdotes , qui muneris causa tempora doo cipiat , ut nibil oblationum in Ecclefiis , quibus die de modum Pænitentiæ ad libitum pænitentium indi. nocte servimus , nobis relinquat. Vigebat cunc mos,

[ocr errors]

quo Altaria, seu Parochiales cum suis Decimis cæpit Joannes Wicleffus , garriens Penitentia
& aliis proventibus, ipsisque etiam oblationibus Sacramentum efle Sacerdotum commentum An-
Ecclesias, Monafteriis & Clericorum Collegiis, ti-Christianum, ad populum tenendum sub sua
Vicarium istic cum simplici fuftentatione Pres Leonina fubjectione , ad nofcenda ejus secreta
byterum imposituris, donabant & Epifcopi & omnia, & ad venandas ejus poffeffiones. At re-
Laici Patroni, atque hac ratione Altare Surge &tè illi in libro de Sacramentis respondet Thomas
riarum à Romano Pontifice acquisierat Monaste-Waldensis, Carmelitici Ordinis in Anglia eru.
rium Vindocinense. Inopiam forsan patiebatur, diciflimus Prior Provincialis: Non fic miser iftum Cap. 147.
aut certè allegabat ifte illic Presbyter , atque ita cibum, quo carnem pafcat impinguet , non que-
invafit oblationem confessionis , & ipfam illi rit ex confessionibus Ecclefia Sacerdotum , qui esu-
supra Canonicam portionem confirmavit Petrus riunt & fitiunt juftitiam . Ambrofius tibi dixit : Ci-
Santonenfis Episcopus. Et hæc eft expoftulatio bus & refe&tio orthodoxorum Sacerdotum eft remissie
Goffredi Abbatis.

peccatorum . Tibi cibus ifte hoc numquam sapuit ,
Ejusdem oblationis meminit apud Matthæum ut videtur. Si tibi fuit in Sacerdotio femper talis
Parisiensem in fua Londinensi Synodo Otho esuries, non miror si cibus putridus coegit ad vomitum.
Cardinalis Diaconus Sancti Nicolai in Tulliano Omnes Sacerdotes ex semetipso judicavit mise-

carcere, Gregorii noni Pontificis ad Henricum rabilis Wicleffus: Omnes ad fui normam credi 1. 1237. tertium Angliæ Regern Legatus : Auditu terribili dit confitentium Penitentiæ & aliis Ecclefiæ Sa

audivimus de relatu , quod quidam , scilicet mi cramentis ex carnali cupidine ministrare. Ex re
Seri Sacerdotes , dum for fan in beneficium Vicarie , caftiffima fordes quæfierat, & sibi congregarat :
vel ad formam ,

vel

quacumque alia quæfius Ex ipsarum esu fædiflimam hærelin eructavit. causa, proventus ex Altari aut ex Pænitentia ve Ejus mentem apud Henricum Cnyghtonum lu:

An. 1382. nientes recipiunt , non aliter admittunt ad pæniten. cidiùs exposuit Nicolaus Herefordensis, blatetlam confitentes, nifi priùs ab ipfis in finu avaritiæ rans confeffionis denarium effe maledictum, & fuæ aliquid reponatur. Sicque faciunt de aliis Sacra tam dantem quam accipientem effe excommunimentis. Eos omnes mandat inquiri per Episcopos, catos. Quem errorem , uti veram hærefin , ab & uri Simoniacos amoveri. Graffabatur tunc abu Anglicanis ibidem Episcopis coactus est abjurare sus pessimus, quo apud suam Plebem von reside nescio quis Guilielmus Eremica. Similes in istum bant Parochiales Presbyteri , sed Vicarium Eccle denarium calumnias vomuerunt noftro fæculo siæ suæ ministerium dabant ad firmam, id eft , sub Lutherani etiam & Calvinistæ. Hinc ipsum jam annua pensione elocabant alicui pauperi Presby. dimiserunt pleræque & fæculares & Regulares Ectero, qui acquirendi victus necessitate cogeretur clesiæ, & femetipfas in Eliberini Canonis spon. ad ejusmodi sordes. Et in ipsos statuit Cardinalis taneam fanctitatem reposuerunt. Servanda item Ocho. In eofdem videtur olim ftatuifle in fua eft caftitas illa , quam apud Rogerum HovedenLondinensi Synodo Joannes Cardinalis de Cre. sem fanxit Eboracenfis Synodus Huberti Prima* Fol.758. ma, Honorii secundi Legalus: Pro Penitentia tis Cantuarienfis : Probibemus ne Sacerdos Laico nullum omnino pretium exigatur. In ipsos lucidè ad Pænitentiam venienti, obtentu cupiditatis , inscribit in eruditiffima , qua ad extinguendum Cle jungat ut Missas faciat celebrari. Et ejusdem Synomentinum schisma & in ipso graffantes disciplinæ dus Londinensis: Adjicimus ad Sacerdotum cupidi- Fol. 807. lapsus hortatur Carolum sextum Regem suum, tatem refrenandam, ut Miss & non injungantur in Epistola Universitas Parisiensis: Quid de Simo Pænitentia bis,qui non fuerint Sacerdotes. Et in suo niaca hæres loquamur , quæ in Ecclefiæ domo fic ad Parochos Capitulari Odo Parisiensis Episcoprasidet, ut jam ejus ditioni omnia fint propemodum pus: Nullus Miffas, quas injunxerit , celebret. subje&ta ? Hæc damnatissima corruptela Sacramento Uti alia paflim omnis, ita & Wicleffiana hærum omnium myfticas collationes, de præcipuè Ordi resis in sui exordio habuit callidissimos discipulos num ac Pænitentiæ , turpi detestabilique quæftu ven. & buccinatores , horumque unus fuit Joannes de dit. Exstat Epistola in Spicilegio Eruditi Lucæ Afton, inter cujus ab Anglicana Ecclesia damDacherii. Quæ in libro de corrupto Ecclefiæ fta natos articulos numerat etiam hunc Henricus tu largiùs deplorat Nicolaus de Clemangis Archi. Cnyghtonus : Episcopi accipientes pecuniam pro pec- An. 1383. Diaconus Bajocensis, & in fua ad Adrianum catis funt filii diaboli. Non Confeffionis denarium, sextum Pontificem querimonia Nurembergensis sed quasdam rediinendæ per eleemofynam fatisfaGermanorum Procerum Conventus . Eorum ctionis superstites damnat reliquias , adversùm nullus spontaneam oblationem damnat, sed so quas isto etiam tempore statuit in sua Synodo Pillam exactionem. In hisce enim cunctis omnino grinus Archiepiscopus Salisburgensis : Cum inverum est, quod de Sancto Paulo Apoftolo, terdum tam a Sede Apoftolica , quam ex speciali apud Melitenses prædicante, & fanitatum gratias indulto plerisque gratiosè concedatur , ut in cafibus operante, ideoque non soli sibi, fed & suis du Superioribus reservatis cum fibi subditis dispensare, centis septuaginta sex è naufragio sociis, multo ac eos absolvere , eisque pro modo culpæ Pænitentiam rum dierum alimenta ac multos insuper honores injungere valeant competentem. Verùm quia nonnul

accipiente, fcribit in suis ad Apostolica Acta li indulto bujusmodi abutentes, Pænitentias hujufHomil. 52. commentariis Sanctus Joannes Chrysostomus: modi in pecuniarium proprium & bursalem quæftum

Num mercedem accipiebant? Abfit. Sed, ut fcri vertunt , &c. Ejusmodi absoluciones acerrimè
ptum eft , dignus eft operarius suo cibo.

infequitur , damnat , reddit irritas , ipsarum-
Sponte oblatum confeffionis nummum , ejuf . que impartitores suspendit à Divinis. Quod ipsum
que avitam consuetudinem primus damnare in fecunda sua lub Martini quinti Papatu celebra-

ta Synodo fecit ejusdem Sedis Archiepifcopus, riæ redemptiones ,

riæ redemptiones , quibus præfertim sacrum Eberardus. Quorumdam & sæcularium & Re. Terræ sanctæ bellum adjuvare per multos annos gularium Presbyterorum excessum & facrilegam conata est Apostolica Sedes, & omninò adjuvit. cupiditatem damnant jure meritissimo , quam

Eas nihilominùs acerrimè impugnavit eriam MarErro ille Joannes nequiter in Episcopos transcri tinus Lutherus, & in fuis ad Adrianum sextum psit. Nec ob ipsos, licèt quidam eodem morbo litteris multa in ipsas congessit jam dictus Gerlaborasse queant , omnis ifta, quam lucet posse manorum Procerum Conventus. Hic tamen effe legitimam, per eleemofynam redemptio fue plurimum receffit à Lutheri rabie : Non ipfarum rat damnanda . Eodem fpiritu ad Adrianum sex damnavit fubftantiam, fed folos corrigi poftulatum Pontificem scripsit Nurembergensis Germa vit abusus. Quod abunde fecit facro-lancta Sy. norum Principum Conventus : Papalis Sancti nodus Tridentina. tas , cæterique Episcopi, ac Ecclefia Romanę co Alium circa hæc abusum, grassantem præserlumna , casus aliquot suæ tantùm abfolutioni reliquos tim in Græca Ecclesia , edicit & damnat feptifecerunt. Quorum si unum aut alterum commiseris , ma generalis Synodus: Si quis Episcopus per auri Cap. 4. jam aut numerandum, aut abfolutione tibi caren exactionem vel alterius speciei à minifterio arcere in dum eft. Nempe qui in hoc tantùm reservati fint, ventus fuerit , vel segregare suorum Clericorum aliut vel inde nummorum aliquid eis adcrescat. Quod quem, vel venerandum templum claudere , ne in eo ex eo conjicere licet, quod in casibus etiam quantum Dipina fiant minifteria, ad id quod non est sensu vis pro tempore honestis, aut necessariis , numquam præditum, suam insaniam immittens , eft reverà tamen, nisi numeretur aliquid , dispensant, At se fine sensu , & talionis eft legi obnoxius, o labor ejus nibil attuleris , numeraverisve, indispensatus per in caput ipfius redibit, ut qui fit mandati Dei transpetuò maneas oportet. Martinum Lutherum ing gressor. Theodorus Balsamon ait damnari dupligniter oluit iste Conventus. Hinc de quorum cem Græcorum Episcoporum ex avaritia insolen. dam exceffu non erubuit cunctos generatim Epi tiam: Prima Clericos degradabat aut suspende scopos, immò & ipsos Summos Pontifices accu bat, Laicos excommunicabat , Ecclefias interdifare. Ad ejusmodi interim partim abusus, par cebat ad extorquendam pecuniam aut alia xenia; tim calumnias sepeliendas', omnem deinceps non Altera legitimas ejusmodi censuras pro pecunļa tantùm absolutionem , sed & dispensationem relaxabat. Utramque Divino non solùm ac natudari gratis, rigidiflimè fanxit facro-sancta Syno. rali juri, & facris Ecclefiæ Canonibus, fed & dus Tridentina.

variis suorum Principum legibus repugnare,

& Laudatus Cnyghtonus adducit & hosce Joan irritas effe tales censuras ostendit. Utramque innis de Alton damnatos articulos : Quod inter, solentiam viguisse etiam in Latinis Ecclesiis, in omnia faéta , quæ unquam fuerunt , reputat ftatum laudati Canonis Scholio oftendi ex Gregorio seCruciatæ maligniffimum. Promoventes caufam Cru ptimo Pontifice, Sancto Petro Damiani, Hinc ciate sunt fures. Promoventes Cruciat am inducunt maro Remenfium Metropolita , aliisque testibus Cbriftianos ad conferendum bona ad occidendum authenticis. Viguit præsertim secunda. Etenim bomines. Addit idem Scriptor: Nam illis tem quod etiam venerabilis Theobaldus, Ecclesiæ poribus Norvvicenfis Episcopus habuit Cruciatam Cantuariensis Archiepiscopus , ab excommuconceffam à Papa Urbano sexto in Regnum Franciæ picatis Laicis pecuniariam redemptionem in abo contra Anti-Papam Clementem. Nam Franci eidem solutione exegerit, istumque morem damnarit, Clementi adhærebant. Et duxit Cruciatam in Flan & ad omnium acceptorum reftitutionem coegedriam. Quæftuárias Indulgentias prædicabat Epi rit in Remensi Synodo Eugenius tertius Pontiscopus, & præsertim à Flandris nummaria ac fex, testatur Guilielmus Thorne. Quod Nor. A. i 194. militaria subsidia poftulabat Urbano , ideoque mandiæ Episcopi quadraginta octo libras à quovis duo istic culpavit dictus Wicleffista : Quod In excommunicato exegerint, istamque pessimam dulgentias venderet, & facro-fancto Crucis signo consuetudinem nec ad Alexandri tercii, aut ab ad fundendum Chriftianum fanguinem abutere ipso Legatorum Cardinalium Theoduini ac Al tur. Horrenda fuit ista schismatis plaga. Nec berti jussum deserere voluerint , in adducto enim Catholici dumtaxat schismaticos, fed & Scholio dixi ex Rogerio Hovedensi. Quod ipsese mutuò, uti solent rabidi leones, laniabant. sum adfirmat Joannes Bromptonus Abbas Jorna. Urbano enim fidiffimos Flandros, quod eorum lensis. Quin & primam insolentiam in ConvenComes Philippus Burgundus cum suo nepote trenlis Ecclesiæ Archi-Diaconis notat apud GreFrancorum Rege Carolo fexto adhzreret Clemen gorium nonum laudatus Alexander , mandans ti, Urbanistæ Angli armato vastarunt milite

L.s.tit.37: per Cantuariensem Archiepiscopum eliminari.

C. 3. & præsertim noftram Iprenfem civitatem miserè Et in Londinensi apud Matthæum Parisiensem lacerarunt. Et hinc posterior iftius Joannis ac. Synodo adversùm cunctos Angliæ Archi-Diacusatio habuit aliquid fundamenti. Ecclefiæ enim conos ftatuit Cardinalis Otho Legatus Gregorii A. 1237. fchifma non armis & fuso fidelium fanguine, noni : Ne fententiis aliquos involvant injuftè, fed rationitus ac fufis ad Deum precibus debet quò ab eis pecuniam poffint extorquere. In excom. extingui. Aliud tamen accusationis caput fuit municatione pertinaciter defunctos pro datis per omnino hæreticum. Quis enim nefciat quæftua eorum confanguineos pecuniis aut prædiis olim rias Indulgentias dudum viguisse in Ecclesia, & absolvebant , ac terræ sanctæ tradebant etiam dum debito modo & caufa fiunt, elle castas & Leodienses Archi-Diaconi, adferentes ex ejusmofantas ? Aliud non sunt, quam injunctarum seu di rebus Palatia ftare, Ecclefias instaurari. Adverinjungi debitarum fatisfactionum eleemofyna. sùm quos apud Baldricum Tornacenfem Episco

8

A. 117%.

iter,

V tis Episcopis exactiones funt in Græca Ec

L.3.C.25. pum in Cameracenfis Ecclefiae Chronico exftat scopi allegarunt. Allegarunt & consuetudinem:

elegantiffima Beati Gerardi Cameracenfis Episco-||Quam esse Judaicam aut Ægyptiacam, reposuit pi Epistola, folidè demonftrans ex ejusmodi sor laudatus Joannes & omnis Synodus. Ajunt enim dibus Palatia ruere, fubverti Ecclesias, scanda eum, qui Patriarcha apud Judæos falsò nomine di. lifque & calamitatibus impleri.

citur, ut pecunias cumulet , annis fingulis , & intra annum quoque fæpiùs Archi-Synagogos mutare . Similiter Egyptiorum Patriarcham , bunc imitando, peragere. Hoc est iAud San&ti Joannis Afiaticum

in quo plures degradavit Episcopos : CAPUT IX.

Omnes utique istos Simoniacos.

Neque tamen malum extinxit. In iftud enim

adhuc omninò vivens statuit fecundus Canon Exponitur exactio & oblatio pro

Chalcedonensis Episcopum , qui non nisi à Pa-
Sacris Ordinationibus,

triarcha aut Metropolita poterat , per pecuniam
non ordinari. Et adversus Patriarcharum Con

stantinopolitanorum à consecratis Metropolitis
Atriarcharum & Metropolitarum à consecra extorsiones dixit eadem in Synodo Eusebius An-

cyranus Episcopus, Primæ Galatiæ Metropoliclefia abusus admodum antiquus. Etenim in tra ta : Rogo ut civitates pro Ordinationibus non folvant. A&t. 16. statu de Alexandriæ Patriarchis Orientale Chro Si enim non in civitatibus ipfis bi, qui eliguntur à nicon habet de Patriarcha, qui decimo fæculo civitate , ordinantur , à Synodo Provinciæ compro. sedit, Ephrem Syro: Optimis moribus ornata erat bati, solvuntur subftantiæ . Et hoc probatum habeo, bujus Patris vita, qui munera pro Ordinum collatio

qui pro eo, qui ante me fuit , multa reddidi debita, ne abrogavit . Supponit abusum usque ad ejus Ob istas exa&tiones consentire diftulit in vigesitempora viguisse. Hinc pergit de ejus proximo mum octavum Canonem , nec conserisic quouffucceffore Philocheo : Erat Patriarcha ifte congre que Philippus Ecclesiæ Conftantinopolitana gandis opibus deditiffimus , nec minùs navabat ope Presbyter responderet . Ex Regula bor interemo Tam comessationibus do potui, & balnci lavacris ap. prum eft. Urique ex fecundo Canone jam laudaprimè dele&tabatur , nec à muneribus accipiendis pro to, qui ejusmodi exactiones damnavit de SimoOrdinum collationibus abftinebat. Avitum abusum nia . Adeò nec propriam Ecclesiam laudatus reduxit. Et de Patriarcha Cyrillo: Ipse munera Joannes plenè expurgarat. Nec item Patriarcha, pro Ordinum collatione anatbemate prohibuit . Quo de quo libi multa laudatus Eusebius fpondebat, modo Antoninus Ephesiorum Episcopus , Aliati Anatolius. Etenim ad Julianum Coenfem Epicæ Dicceseos Primas, consuetus fuerit à conse scopum, suum in Regia civitate Legatum, scri

cratis Episcopis aurum exigere, multis exponit bit Sanctus Leo: In Episcopo Conftantinopolitano Ep.56. . 14. 15. in Dialogo cum Theodoro Romanæ Ecclesiæ Catholicus vigor non eft, nec multim aut pro Sacra

Diacono Palladius Episcopus Helenopolitanus. mento salutis bumanæ , aut pro fua eft aftimatione
Ea de causa à Clero & populo invitatus Sanctus Solicitus. Eodem ex tempore solicitus non fuit pro
Joannes Chrysostomus ivit Ephesum, Synodum executione laudati Chalcedonensis Canonis, ideo-
fecit , ab Antonio, qui interim defunctus evafe que successor Sanctus Gennadius fuit coactus
rat humanum judicium, consecrati sunt confelli ipsum Synodaliter innovare . Exftat ejus Epistola
facinus, & pro sua purgatione addiderunt: De apud Theodorum Balsamonem. Acacianum schil
dimus , hanc esse consuetudinem exiftimantes , ut ma denuò curbavit omnia. Hinc ipfo exstincto
videremur à curia liberari. Omois iniquitas, Si Ecclefiafticam difciplinam reparaturus Justinia-

C. 3 monia præsertim , femper est astuta , & vario nus Augustus , in Novella ad Petrum Officiorum colore fe fucat. Antiqua Constantii Augusti in | Magiftrum lege permittit Episcopis, ut fuis Con

Theodosiano Codice est ad Taurum Prætorio secratoribus dent, & exigantur aliqua jura feu L.'12. tit. Præfe&um dex: Solum Episcopum facultates fuas consuetudines , non folùm pro Enthronisimo, 1.6. 49•

curiæ , ficut ante fuerat conftitutum, nullus adigat sed etiam pro beneficio consecrationis. Quam le-
mancipare , fed Antiftes maneat, nec faciat subftan. gem ponit non folis Episcopis , qui à suis Patriar-
fiæ ceffionem. Ecclesiæ Clerum ex folis pauperi chis, Exarchis, aut Metropolicis confecrantur,
bus , ad Reipublicæ onera inidoneis , adfumi fed & hisce ipfis , etiam Romano , qui iniciantur
fanxerat Conftantinus Auguftus , addens nul à subdita sibi Synodo, ideoque rectum Scholiastea
lum , nifi prius de suis facultatibus composuiffet hic agit Dionyfius Gotofredus: Res eft notanda,
cum curia , ordinari Curialem , aliter ordina-

Papam nequidem excipi à consuetudinibus præftax1

tum retrahi , cogique ad fua onera, aut fanè dis pro fua confecratione . Et reverà dignum erat,
omnes ejus facultates in curiam transcribi : ex ut Episcopis ac eorum ministris Clericis, ad pe-
ceptis tamen Episcopis. Quam legem hic confir-ragendam novi Episcopi consecrationem ex sua
mat Conftantius, aut certè ipsam declarat dein in aliam civitatem venientibus , viaticum &
ceps non valere in Epifcopos. Hæc enim verba , quoddam honorarium offerretur . Consuetudi-
Sicut ante fuerat conftitutum, esse ambigua, & in dis quantitatem Juftinianus taxavit juxta cujuf-
oppositos fensus versatilia, reétè advertit erudi-

que Ecclefiæ facultates , & adjunxit : Jubemus
tus Jacobus Gothofredus . Quidquid fit , fefe bæc omnibus modis observari , ut non ex talibus
non pro Epifcopali consecratione, fed

pro

dicto occafionibus Ecclefiæ debitis prægraventur , & Saadversùs curiam privilegio dediffe memorati Epi cerdotia veralia fiant. Si quis autem ultra quantita.

L. 123

ten

17.

tem à nobis definitam præsumat accipere , jubemus , Etenim Apoftolo noftro Sapato Bonifacio ad-
quidquid plus acceperit, triplum ex illius rebus versùs abusum illum, uti Romæ graffantem , ex-
vindicari Ecclefia dantis. Exactionem hanc Græ poftulanti refpondit Zacharias Pontifex: Reperi-

Ep. s. C.
ci posteriores vocarunt tributum seu aurum co mus in tuis litteris , quæ nimis animos noftros contur-
ronarium , id est , pro Clericali corona exigi bant, quod talia à te nobis referantur , quafi nos cor-
confuetum, ejus quantitatem denuò præfixit Im ruptores fimus Canonum , & Patrum rescindere tradi-
perator Isaacius Comnenus, & à Simonia purga tiones quæramus , ac per hoc , quod abfit , cum vostris
vit adversùm infimulatores Nicolaus tertius, co Clericis in Simoniacam hærefin incidamus , accipien-
gnomento Musalius, Patrarcha Constantinopoli tes compellentes ut bi, quibus Pallia tribui-
tanus, quorum Decreta fuis ad Photii Nomo-ca mus, nobis præmia largiantur , expetentes ab illis
nonem Scholiis inseruit Theodorus Balsamon, pecunias. Exactiones has damnat de pessima Si-
& nos infrà adducemus. Et huc omnino refpexit monia, & ab illis Romanam Ecclesiam adfirmat
eruditi, in Constantinopolitano Patrum Prædi alieniffimam. Rescribit de folo Pallio, quod de
catorum Conventu reperti , adversùm Græcos ipso solo queftus fuiffet Bonifacius ; ejus tamen
schismaticos Tractatus Auctor : In forte Simonis integer contextus palam laudat Sancti Gregorii
Magi de jure ponendi funt Græcorum Puntifices, qui Decretum , loquiturque omnino etiam de Episco-
nullis Ecclefias fine pecunia largiuntur.

porum confecrationibus. Et hinc notanda funt Verùm idem mos fuit dudum in Latina Eccle verba , Expetentes de compellentes : Non fpon

fia. Etenim in fuo, apud Aurelium Caffiodorum te oblatorum acceptionem damnant , fed folam L 9. Ep. exstante, ad Joapnem secundum Pontificem E exa&tionem. Quod namque & ipse magnus Gre

dicto ftatuit olim Gothorum in Italia Rex Athagorius spontaneas oblationes admiserit, lucet ex
laricus : Vos qui Patriarcharum boxore reliquis preolejus ad Joannem primæ Justinianæ Primatem , qui
fidetis Ecclefiis , fine aliquo Ecclefiarum dispendio Pallium postulans xenia ex antiquo more mise- 1. 4. Ep.
dignos Majeftati Potifices offeratis. Quibusdam vi rat , responso : Xenia veftræ Sanctitatis susci- 3.
detur de fola Episcoporum confirmatione loqui pere omnino noluer am, quia valdè effet incongruum,
Ego loqui existimem etiam de confecratione . ut à prædatis atque afflictis fratribus munera precea
Quidquam accipi vetat, & accipientem damnat piffe videremur. Sed Responsales veftri alio me ar-
ad reftitutionem. Attamen abusum nec ab ipfa gumento vicerunt , ad eum illa deferentes , à quo non
Romana Ecclesia plenè eliminavit. Mansit illic poffint oblationes vestræ Fraternitatis repelli. Xenia
Pastellaticum, à consecratis Episcopis exigi con ifta non tamquam Canoni adverfa refutavit Pon-
suetum xenium, contra quod in prima sua Syno tifex, fed quod recenter à Barbaris rasum fuiffet
do ftatuit magnus Gregorius: Antiquam Patrum omne Illyricum, ideoque ejus Primas & omnes
Regulam fequens, nihil unquam de Ordinationibus Episcopi accipere potiùs deberent eleemofynas,
accipiendum esse conftituo, neque ex datione Pallii, quam xenia dare. Arte & aftu usa fuit Joannis
neque ex traditione cbartarum, neque ex ea , quam Legatio : Xenia sua Sancto Petro Apostolo ob-
nova per ambitionem fimulatio invenit , appellatione tulit , atque ita ipfa Gregorius non potuit refu
Pastelli. Pro ordinatione vel Pallio, seu chartis at tare. Spontaneas oblationes poffe à Consecrato-
que Pastello, cundem qui Ordinandus vel Ordinatus ribus admitti, difertè adfirmat etiam in litteris
eft , omnino aliquid dare prohibeo. Quod Decretum ad Januarium Archiepiscopum Calaritanum.

L. 3. Ep.
uti Simoniæ eliminativum laudat in ejusdem Pon Et hinc intelliges Anastasium Bibliotheca-
tificis vita Joannes Diaconus. Abusum fuiffe rium, de Leone fecundo Pontifice, cui Raven-
à se eradicatum adfirmat ipse in litteris ad Joan natem Ecclesiam , exftincta omni autocephalia ,

nem Corinthiorum Episcopum, Achaiæ Metro juxtà antiquum morem plenè subjecerat, & ejus L. 4. Ep. politam : Novit Fraternitas veftra , quia priùs Pal Electum Romæ consecrari jufferat Constantinus 55. Tium nisi dato commodo non dabatur . Quod quo quartus Imperator, seribentem in libro Pontifi

niam incongruum erat , facto Concilio antè corpus cali: Hinc fecit Conftitutum , ut qui ordinatus fue-
beati Petri Apoftolorum Principis , tam de hoc quam rit Archiepiscopus, nulla consuetudine pro ufu Pallii,
de Ordinationibus aliquid accipere sub diftrida inter aut diverfis Officiis , Ecclesiæ Romanæ perfolvere
dictione vetuimus , Quod ipfum vetat huic Metro debeat. Ravennates Episcopi , dum autocepha:
politæ Joanni, Joanni Archiepiscopo primæ Ju- tiam insaoire ceperant, ne line fundamento de
stinianæ, Januario Metropolitæ Calaricano, Vir-lirare viderentur, Romanam Ecclefiam fuerant ,
gilio Arelatenfi, Eulogio Alexandrino, Anasta variè calumniati, atque inter cætera de importa
fio Antiocheno, & Hesychio Patriarchæ Hie bilium pro Pallio & confecratione exactionum Si.
rosolymitano : atque ita non folam Romanam monia . Cui calumniæ omnem rimam præclu-
Ecclesiam , ac ejus Dicceses, fed omnem fub sam volens laudatus Pontifex, à dicto Archiepif-
celo Chriftianitatem conatus est à lepra purga copo etiam fponte quid offerri vetuit , desuperque
re. Antiqua, quam in hisce litteris laudat, Pa fecit Conftitutum, quod ad perpetuam rei me.
trum Regula est omnino secundus , quem uti moriam servari jussit in utriusque Ecclesiæ archi.
omnes ejusdem Synodi alios numquam confirma vis. Quare vox, Conftitutum, nequaquam hic,
rat Sanctus Leo, Canon Chalcedonensis. Ex uti quidam volunt, importat privilegium , sed
Romanis Pontificibus ipfo primus uti cæpit hic rigidam legem adversùs cavillos Ecclefiæ Raven-
magnus Pontifex , atque ita illi auctoritatem natis.
paulatim obtinuerunt apud omnem Ecclefiam Ad iftas tamen exactiones postea rediit Roma.
Et ifta castitas dudum duravit in Romana Eccle na Ecclesia : coacta per gravem paupertatem ,
fia.

inflictam ab Iconoclasticis Græcorum Imperato

24:

« VorigeDoorgaan »