Pagina-afbeeldingen
PDF
[ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]

de Gumtramno Rege, qui Bituricenfem Remigii Antiftitis morte vacantem Epifcopatum graÉís dederat San&o Sulpitio , fcribit in Francorum Hißoria San&us Gregorius Turonenfis: Cùm multi munera offerremt, baec Rex Epifcopatum quae,entibu, refpondiffe fertur. Non eff Primcipatus noftri confuetudo , Sacerdotium vemumdare fub pretio » fed nec vefirum pretio illud comparare , me & mor turpi, lucri cupiditate motemur, & vo* Mago $imoni comparemimi. Nempe è fanétioribus Francorum Regibus fuit Gumtramnus, de quo tamen pergit idem Gregorius: Labam Helenenfi Epifcopus hoc anmo obiii. cui Defiderius ex Laico fucceffit. Cum jure juramdo enim Rex pollicitus fuerat fe numquam Epifcopum ex Laicis ordinaturum. Jed quid pe&ora bumiana non cogit auri facra fames ? Eadem via GondegeflusDodo ex Santonenfium Comite in ejuf deim civitatis Epifcopum fubitò præfecit. Et rur{um in eodem opere: Ragnemodus Parifacæ civitatu, Epifcopus obiit. Cumque Germamur ejus Faramodu, Presbyter pro Epifcopatu concurreret, Eufebiu, quidam negotiator, genere Syru* datis multi ; muneribus im ejus locum fubrogatus eft. Ifque accepto Epifcopatu, omnem $cholam Decefforis fui abjicien* , sjrò, de genere fuo Ecclefiafticæ domui Miniftro* pofuit. Qùomodo Regina Brunichildis mendico ruftico, à quo in agro errans fuerat reduéta in viam , Antifiodorenfem Epifcopatum dederit in prœmium , videre poflis apud Monachum Aimoinum. De eadem fcribit in Sancti Eligii Tornacenfis Epifcopi vita antiquus Au&tor : Immaniter Simoniaca baerefi, pullulabat im cunáis finibus & urbibus rcgni Francorum , maximeque temporibus Brumicbildi, Rcginae. Addit duraffe ufque ad Dagoberti Regis tempora, & pergit: Violabat hoc contigium catbolicam fidem, folicitè tamen pro boc invigilabant sanâi viri Eligius & Andoemus Rothomagenfis Archiepifcopus, & communi cum caeteris viri* Catbolici, habito concilio, fuggefferunt Principi & ejus optimatibus , ut hoc mortiferum viru* citò deleretur de corpore Chriffi, quod eft univerfalis Ecclefía. Habuit itaque effeáum pia eorum petitio , & libemter obtinuerunt quod devotè rogavertimt . Tumc ergo omnibus placuit uno in $piritu Sanâo accepto confilio cum Regis Imperio, ut nullus pretio dato ad Sacerdotale officium admitteretur, meque cor qui ut lupi rapace* mumera damdo mercamda cenfebamt dona $piYitur $an&i, fed bo* potiùs qui effent boni tefimonii viri, & irreprehenfibili, vitae , ad officium Pontificatus eligerent . An hujus vitæ Scriptor fuerit San&us Andoenus , fateor me haefitare. Quomodo enim is femetipfum titularet virum San&um ? Confonat in Patrum vitis Sanétus Gregorius Turonenfis, adfirmans Arvernos eleéti fui Galli confirmationem muneribus impetraffe à 'Theodorico Rege , & adjungens : Tumc germem illud iniquum caepit pullulare , ut Sacerdotium aut vemderetur à Regibus , aut compararetur à Clericit. Uti Wandali in Africa , & Gothi in Italia, ita in Gallia Franci Reges nullum fine fuo placito & confirmatione permittebant confecrari Antiftitem, atque ita ad vendendas Epifcoporum & Abbatum Præfe&turas fibi portam aperverunt. Vendebant etiam Laicis , praefertim Palatinis. Hæc eft Neopbytorum haerefis, quam è Gallia

ejecit magnus Papa Gregorius. Primus ergò hanc inferorum portam claufit hic fanétiffimus Pontifex, deinde denuò referatam San&i Eligius ac Andoenus, & Rex Dagobertus. At ecce hujus pofteri iterum patere fecerunt. Ufque ad Merovingiae ftirpis exitum manfit apertiffima. Regiæ domus Præfe&ti tunc fub ignavis Dominis omnia vendebant. Quin & tandem invaferunt omnia Ecclefiarum bona, in beneficium dedere fuis militibus , atque ita ipfum Regnum & omnem Chriftianam difciplinam & vitam diffiparunt . Medicinam adhibere rursùm cæpit Pippinus Rex , ac ejus praefertim filius Carolus Magnus. Etenim per ipfum coa&ta fexta Arelatenfis Synodus ftatuit: Ut Laici omnimò mon audeamt à Presbyteri* mumera exigere propter commemdationem Ecclefiae . Quia propter cupiditatem plerumque à Laicis Ecclefiae dantur talibur Presbyteris , qui ad peragendum Sacerdotale officium fumt indigni . Quod ipfum ftatuunt Moguntina Synodus , ac tertia Turonenfis. Statuunt in folos inferiores Patronos , non in Dominum Regem: quod ipfe , harum Synodorum Auétor, & acerrimus lapfae difciplinæ reparator , fponte depofuiffet vitium , ideoque Canonis fræno non egeret. Quod etiam Thufciæ, Pentapolis, ac reliquae {taliæ Eleéìos , lepra ifta paffim fcabiofos, deinceps in Epifcopos non confecrari poftularit ab Adriano primo Pontifice , lucet ex hujus ad illum litteris, exftantibus apud Jacobum Sirmondum. Angilberto item Abbati , fuo ad Leonem tertium Pontificem Legato, dedit hoc Commonitorium: De Simoniaca fubvertenda baereff diligentiffîmè fuadeas Pontifici , quæ Sanéfum Ecclefiae corpus multis malè maculat im locir. Hinc meritò à Sanéti Galli Monacho fcribitur mundum feciffe quafi novum. Ejus item, Aquifgranenfia praefertim, Capitularia videantur . Sanétum opus ex San&i Bonifacii Martyris fuafu pater Pippinus cæperat, per varias Synodos ipfe perfecit. Ejus filius & fucceffor Ludovicus pius eft profecutus. Verum blanda Patrum fegmes facit indulgentia mator. Hac in re deliquit Ludovicus. Sub ejus filiis malum revixit . Licèt enim Ludovicum Germaniæ Regem, quod nullam unquam Ecclefiafticam dignitatem pretio, fed San&is femper moribus dederit , laudent Annales Francorum Fuldenfes, de feniori tamen & Augufto $lius fratre Lothario fcribit magnum Belgii Chronicon : Illis temporibus viguit $imomiaca baerefi, in tamtum , ut publicè venderemtur Epifcopatur, & is qui plus dabat , Epifcopatum acciperet. Nec erat aliquis Epifcoporum aut Ecclefiafficorum virorum , qui zelo juftitiæ duéfus cum Imperatore aut Rege ageret , ut hoc mefaj prohiberetur. Quia verò memo erat Cbriftianorum , per quem hoc malum corrigeretur, mifit Deus flagellum Paganorum. Nam fupervemiemter $araceni immumeror bomimes interfecerunt , & multas urbe r cremarumt . Ejus filios Ludovicum fecundum Imperatorem ac Lotharium Lotharingiae Regem laboraffè eadem fcabie , poffit exemplis demonftrari . Adversùs ejus fratrem Carolum Calvum, Galliæ Regem , ftatuit Synodus Meldenfis: Cavendum eff, & fummoperè praecavendum , ac per virtutem CÀriffi $anguini*

Cap. 8.

Cap. 29.

3. C, 8, 7.

L• 2. c. I.

inter

An. 876.

Cap. 41.

[merged small][ocr errors][ocr errors][merged small][merged small]

interdicendum, & Epifcopi * , & Regibus , & ommibus fublimioribus Poteftatibu* , ut meme per $imomiacam baerefm regiminis locum obtineat . Quod ipfum ftatuit & tertia Valentina. Ejufdem vitii ipfum arguit Remenfium Metropolita Hincmarus , & Bertiniani Francorum Annales . Ad malum è Gallia eradicandum Apoftolicas vices Roßagno Arelatenfi Archiepifcopo dedit Papa Joannes oétavus. Accenfa rursùm fuit peflima, ac vix unquam plenè exftin&ta peftis poft mortem Ludovici tertii Imperatoris, & in Germania exftin&tum genus Caroli Magni. Etenim de Adelberti Comitis Hippo-Regienfis, Odalrici Comitis Palatii , Gileberti Comitis, & Lantberti Mediolanenfis Archiepifcopi adversùs Berengarium primum Imperatorem rebeliione fcribit Luitprandus Diaconus Ticinenfis : Dum Lambertur defun&o Amteceffore fuo Mediolanenfi, Arcbiepifcopus ordimari aebuiffet , mom parvam ab eo Rex Berengarius , contra fan&orum Patrum imftituta , accepit pecumiam ; ftipulatus infuper , quamtùm Cubicularii , quantüm offiarii , quantùm Pavonarii , ipfi etiam altilium cuftodes accipere deberent. Hanc exa&ionem, quam Lambertus , licèt invitus , tamen folvit , adeoque & ipfe fuit Simoniacus , Luitprandus adfirmat fuiffè caufam confpirationis cum Odalrico Palatii Comite , & apertæ tandem rebellionis. Similes alterius etiam Berengarii fimonias refert in quinto libro. Et de Hugone Italiæ Rege , Epifcopalem fuam eleétionem & confecrationem confirmante , fcribit ad Joannem undecimum Pontificem Ratherius è Lobbienfi apnd nos Monacho Epifcopus Veronenfis: Mjftt Rex im pitaciolo certam quamtitatem ftipendii, quod temerem de rebus Ecclef.e , de cæteris exigems jurandum, ut diebus illiur , filiique fui , ampliùs mom requirerem. Ego intelligem * , quamta abfurditar boc confequeretur , mom confenf. Quid magis ? Adbibuit undique perfecutore* & adverfarior , qui aut deterrerent me ut effugerem, aut irritarent ut in illum excederem , & ut me expellemdi inveniret occafionem . Vacantium Cathedrarum bona erant tunc in Regum cuftodia , ideoque novus Epifcopus fupplicare ftatim debebat levari ab ipfis manum Regiam, anteà ipfis non fruiturus. Et quia non per Regiam nominationem, fed ad Papales preces promotus fuerat Ratherius , gravißimè indignatus fuit Rex, Juravitque per IDeum , nec efl memtitus , quod diebus vitæ fuæ de ipfa ordinatione mon effet gavifurur . Simoniaca fucra fibi eripi fuit indignatus. Hinc manum Regiam de Epifcopalibus bonis levare noluit , fed miferabile dumtaxat pitaciolum dedit Ratherio , tantafque cievit adfliétiones, ut calamitatibus ille quàm fcientia evaferit clarior, meritus tandem hocce Epitaphium. Veronæ Præful , fed ter Ratberius exu!. Exftat Epiftola in Spicilegio ILucae Dacherii. Resita cucurrit ufque ad Henricum San&um , de quo Sigebertus Gemblacenfis: Hungaris Franciam, Alfatiam , Allemaniam , Saxoniamque depopulantibus, Henricus Rex juxta urbem Mersburch congreffus , vovem Deo pro adipifce*da vi&oria b«reffm Simoniacam de fuo regno eradicaturum ,

inafiimabili caede eo* ufque ad intermrc iemem paene delevit. Quod votum in ejus vita laudat etiam Nonnofius Monachus , itemque Luitprandus Diaconus Ticinenfis. Verùm de illius fucceßore Conrardo Salico fcribit magnum Belgii Chronicon : Reginardum Arcbi-Diaconum Virdunenfem Clerus & populus im Epifcopum petivit , fed vacabat tumc Leodienfis Ecclefia , cujus Epiféopatum magis ille ambiem , eum à Comrardo Imperatore pew pecuniam obtimuit. Addit Wippo in vita ejufdem Principis : Bafileam civitatem imvemie Rex viduatam Epifcopo. lbi $imomiaca baerefi, fubitò apparuit, & citò evanuit. Nam dum Rex & Regima à quedam Clerico , mobili viro , nomine Udalrico , qui ubi tumc Epifcopus effe&u* eff, immemfam pecumiam pro Epifcopatu fufciperemt , poffea Rex im paemitemtia motur voto fe obligavit pro aliquo Epifcopatu vel Abbatiæ mullam pecumiam ampliùs accipere , im quo voto pænè bemè permanfit , fed filiur ejus tertius Hemricus , qui poffeâ Rex & Auguffur effe&u* eff , optimè & fime omni fcrupulo Patrium votum expiavit , quia in omni vita fua pro ommibur digmitatibus Ecclefiafficir. unius obuli pretium non dicitur adbuc accepiffe. Et in libro gratiflìmo San&us Petrus Damiani : Ad confiderandum magni bujus Henrici Regi, imfigne. præconium amimum tram feramur. Poff Deum feilicet ipfe mor ex imfatiabili, ore Dracomir eripuit, ipfe Simoniacae baerefeos , & multip/ici, reverâ hydrae, omnia capita Divinae virtuti r mucrone truncavit. .Qui videlicet ad Cbriffi gloriam mom immeritò potef? dicere: Quotquot amte me vemerumt , fures fueruut & latromer. Nam ufque ad fui tempus Imperii Sacerdotium imexplebiler falfítatir , ut ita fitear, Babylomico Beli praebebat impemfrr ; at poffquam bic , auéfore Deo , patermtim obtinuit Principatum, Dracomteis mox faucibus offitm pius injecit , & fic immarem befliam quafi Damiel alter exflimxit. Rei feriem edicit in Virdunenfis Ecclefiae Chronico Hugo Abbas Flaviniacenfis. Barbarica rebeliium Hungarorum irruptione vexatum Principem ait rediiffe ad cor , & ad fuos Synodaliter congregatos. Epifcopos haec peroraffe : Lugem, vobi* incipio loqui, qui vice Cbrifli im ejus Ecclefia comffituti effis, quam fibi defponfavit , & fuo Jamguime redemit. Sicut enim gratuita bomitate de fmu Patris per Virgimem ad mo* redimemdo* vemire digmatur ef?, ita fui* praecepit & dixit, mittemr eor, GRATIS ACCEPISTIS, GRATIS DATE. Vor autem avaritia & cupiditate corrupti, qui bemediéfionem comferre debetis , im bac tranfgreffione damdo & accipiemdo maledi&i efli*. Nam & Pater meus , de cujus amipericulo vala?pertimefco , eamdem damnabilem» avaritiam in vita fua mimis exercuit. Itaque quicumque veffrum bac fe macula pollutum agmoverit , oportet ut à facro Mimifferio arceatur . Propter banc enim offemfam venit fuper filior homimum fames , mortalitas , & gladiur. Omnes enim gradu , Ecclefiaffici Ä maximo Pomtifice ufque ad Offiarium opprimumtur per vefirae damnatiomir præmium, & im cun&o , fpirituale graffatur latrocimium. Hac voce ad poenitentiam concuffos fuiffe omnes Epifcopos addit laudatus Hugo , & à Patris fui animam commendante Augufto promulgatum hoc Ediétum: Ut mullus gradus vel Ecclefiafficum Mimifferium pretio acquiratur. Et quis attentarit, omni bomore mu!fett/r .

[ocr errors][merged small][ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][merged small]

vetur. $icut Deus coromam Imperii gratif mibi dedit, ita ego quod ad religionem pertimet gratis impendo. volo ut & vo* fímiliter faciati r. Magnum Belgii Chronicon adferit ipfum etiam no&urna malignorum fpirituum apparitione fuiffe infeftatum, Iiberatum à Sanéto Laurentio, atque ita à leprofa Patris janitatione retraétum . Hic eft Henricus , cognomento niger, qui & Romanam à vitio hoc purgavit Ecclefiam , & Benedi&to nono, silveftro tertio, ac Gregorio fexto ejeétis fuffici curavit Clementem fecundum. At de ejus degenere filio & fucceffore Henrico quarto fcribit ad Waltramnum Magdeburgenfem Archiepifcopum Comes Ludovicus: Ommis qui dignitater fpirituales vemdit, bæreticus eff. Domimus autem Henricur, quem Regem dicumt, Epifcopatu, & Abbatia , vendit. Etenim Comffantienfem, Æabembergemfem, Mogumtimenfem , & plures alior pro pecumia ; Ratifponemfem , Atguffemfem , Jtraf burgenfem pro gladio : Abbatiam Fuldemfem pro

adulterio, Monafferienfem Epifcopatum , quod di

cere & audire nefar eff , pro $odomitica immunditia vemdidit. Quæ f, impudenter megare voluerir , tefle caelo , tcffe terra , ommer etiam à furno redeunter Scioli comcludemt : Ergo Domimur Henricus eff baere*icur. Exftat Epiftola apud Abbatem Dodechi. num in Supplemento Mariani Scoti . Confirmat in litteris ad San&um Othonem Bambergenfem Epifcopum , publicatis per Jacobum Gretzerum, Fredericus Archiepifcopus Colonienfis : Quem mom moveat , quod omnij Ecclefíaftici vigori* au&oritar Aulicis & Palatini* im quaeffum verfa ? $ynodalis convemtur Epifcoporum , ammua Concilia , omme* demique Ecclefîaffici ordinis adminiftratione , im ARegalem Curiam tram flatae fumt, quae fpiritualiter examimare debueramt . Quid de Epifcopalibus Catbedri , dicemur, quibu r Regaler villici præfaemt , quas difpomumt , & de domo orationis $peluncam planè latromum efficiunt ? Et in libro de Bello Saxonico Bruno Merfenburgenfis : Hemricur Rex Epifcopo* , mom fecundùm qualitatem meritorum, fecundùm Camomum Decreta comflituit , fèd qui, majorem pecuniam dedit , vel major flagitiorum ejus adulator exffitit, bic quolibèt digmior Epifcopatu exffitit. Cumque alicui fc Epifcopatum dediffet , alius plùr daret , vel ejus magis facinora laudaret , illum priorem quafi $imomiacum fecit depomi, & iffum fecumdùm quafi faméfum in eodem loco comfecrari, undè contigit , ut multae civitate , im illi; temporibu* duos fmul Epifcopor baberemt , quorum meuter Epifçopi vocabulo dignus effet '. Ecclefiae Bambergenfi adeò ommis Romamae, mom folùm difciplimae, fea & linguae fmperitum intrufft Epifcopum , qui in feffivitati, Pafchalis Vigilia camtaret ad omnem Ecclefîam : TERRA AUTEM ERAT INANIS ET VACCA. Nempè ipfe erat vacca biceps & bruta. Et in libro de Ecclefiae ftatu fub Henrico IV. Imperatore, & Gregorio VII. Pontifice venerabilis Gerhohus Praepofitus Reicherfpergenfis: Non ele&io cleri, mom comfenfur Honoratorum, mom petitio populi in ordinamdi* Epifcopi, quaerebatur , mom famé7itati vitae , mom fcientiae illuffriori delatum eff, fed qui. cumque volebat, implebat manum fuam, & fa&us eff Sacerdor , non jam Domini, fed mammomae, ac Principi* bujus mundi dicentis ; Hæc omnia

dabo tibi, fcadem* adoraverit me. Ait Epifcopatus & Abbatias paffim imperitis ac malè moratis juvenibus fuiffe venditos, ac pergit : Parüm dixi vel ad gratiam , vel ad pecumiae & obfequii exbibitionem bomorer Ecclefiafticor Laica mamu fuiffe adolefcentibus collator, quia imfuper & ad impietatis & miferiarum augmentum bi faciliùr eofdem confequebantur bomorer, qui opimatiffimi im flagitiir exffitiffemt. Qui Regi utriufque fexus fcorta adducerent , aut ipfi effent. Et adjungit : Undè à capite, Imperatore videlicet , mom benè famo, & à Pontificibur lepræ bujur comtagio maculatir , per totum ferè Cleri corpus peffi* fe diffuderat . Nam dum Epifcopus Epifcopatum marcarum aliquot cemtemariis coemiffet , quam mom ipfe fubje&am fibi dignitatem ad refarciendum damnum fuum venderet ? $ic ergo ab eo Abbater, Praepofiti , Arcbi- Presbyteri, Arcbi Diacomes , & Presbyteri comffituti , quid mons & ipfi Ecclefíafficarum adminiftrationum ufque ad fepulturae locum & officium vemale baberemt ? Quatemur & ipfi vel divitia r cumularemt , vel faltem marfupia eximamita repleremt . Ex hoc fœdiffimo fonte natas adfirmat quafvis Cleri pro facris fun&tionibus exa&tiones , cùm quarum quibufdam nonnullæ hinc inde Ecclefiae etiamnum hodiè confli&tantur. Epifcopalis apicis emptores non poße non effe inferiorum graduum venditores adferit in litteris ad Theodoricum ac Theobertum Francorum Reges Sanétus Gregorius Magnus. Vitii natura fic compellit. Quidquid adversùs Simoniam flatuit Gregorius feptimus, ftatuit adversùs hunc Henricum & ab ipfo inveftitos Epifcopos. Etiam in Anglia graffatum eft malum. Etenim de laudatiffimo Rege Wlphero fcribit Guilielmus Malmesberienfis : Ejur boma infecit ac depreffit gravi* Simomiae mota , quod primur Regum Anglorum facrum Lomdomiae Epifcopatum cuidam ambitiofo VVimae vemditarit. Quod ipfum de Rege Hardecnut fcribit Simeon Dunelmenfis , addens divinitùs exindè punitum. Et hinc pofteri Reges fuere correéti . Scabiem refumpfit Guilielmus Conquaeftor, cujus manum ob Epifcopatus donum adimpleturus Robertus Conventrenfis Epifcopus fuae Ecclefiae ornamenta debuit diftrahere . Ita fcribit Joannes Bromptonus Abbas Jornalenfis, addens adeò fuiffe fordidum , ut ejus Juftitiarii effent latronibus pejores. At. tamen de eodem Rege ad Hugonem Dienfem Epifcopum, fuum in Gallia Vicarium , fcribit Gregorius feptimus: Rex Anglorum , licèt im quibufdam mom ita religiofè, ficut optamur, fe babeat , tamen im boc quod Ecclefias Dei mom deffruit, meque vendit , & pacem juffitiamque im fui/ fubditis moderari procurat, caeteris Regibus fatis fe probabiliorem, & magis bomoramdum offendit. Mutationem iftam debemus ejus in Regem confecratori Alredo Eboracenfi Archiepifcopo , de quo Guilielmus Neubrigenfis: Alredus bominem ferociffîmum, fpiramtem mimarum & caedi* im fubjugatum armis populum , mitem reddidit , & religiofi, pro comfervamda Republica , tuendaque Ecclefiaffica difciplima Sacramentis adfrimxit. A quo poffeà loco Patris colebatur, ut cum ille caeterir imperaret , ab eo imperari fíbi aequanimiter pgteretur. Regiam confecratio

nem ,

[ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]
[merged small][ocr errors][merged small]

nem, quam uti tyranno , regni invafori , ac viro fanguinum noluit impendere Stigandus Primas Cantuarienfis , Guilielmo uti legitimo Principi dedit laudatus Alredus , ideoque omnia apud illum potuit. Tantùm potuit, ut ejus iram ac maledi&ionem horreret Rex barbarus , procideret in genua , veniam peteret , fponderet fatisfa&ionem. A circumftantibus Palatinis quadam vice rogatus Epifcopus , ut proftratum Regem erigeret , repofuit: $inite illum jacere ad pede; $an&i Petri. Bonum opus adjuvit degradati Stigandi fucceffor San&tus Lanfrancus , qui ut hominem avarum & durum à Simoniacis Ecclefiae rapinis retraheret , à delinquentibus paffim exegit mulétas pecuniarias ad commodum Regis. Ita fcribit Henricus Cnyghtonus. At verò de ejus filio & fucceffore Guilielmo Rufo pergit laudatus Neubrigenfis : Homo vecors, & incomflamr im omnibur viij fui * , Deo imaevotu , , Ecclefíae gravi 1 , muptiarum fpermem * , paffîm lafcivicm * , opes regni vamiffima effufome exhauriem r , & eifdem deficiemtibuj fubditorum fortuna* im boc ipfum corradenr. Homo turgidus typho immamiffimae fuperbiae, & ufque ad maufeam vel deriffonem etiam do&rimae Evangelicae, temporalij gloriæ fædiffima voluptate abforptus. Haec ejus originalia vitia adjuvit Ranulphus Clericus Palatinus, ex infima plebis faece per loquacis linguæ officia promotus, de quo Guilielmus Malmesberienfis: Hoc auéfore , facri Ecclefíarum bomorer, mortui r Pafforubur , venìm locati. Audita mamque morte cujuslibet Epifcopi vel Abbatir , comffiim Regis Clericur admittebatur , qui ommia imventa fcripto exciperet , omnefque im poffe*um reditur Regio fißo inferret . Intereà quaerebatur, quis idoneus im /oco defun&i fubftitueretur , mom pro morum, fea pro mummorum experimento , dabaturque tamdem honor, ut ita dicam , mudur , magno tamem emptu r . Ab ifto igitur Ranulfo fedu&us Guilielmus Rex invafit tres Ecclefiafticae fubftan. riæ fpecies: Epifcoporum & Abbatum fpolia, provcntus Ecclefiarum vacantium, & mercatum P. ælaturarum . Hinc dicitur nudos vendidifie bonores. Quod eos plus danti quafi fub hafta vendiderit, teflantur Gervafius Monachus Cantuarienfis, Guilielmus Thorne, Henricus Cnyghtonus , Matthæus Paris, aliique Anglicarum rerum Scriptores. Addunt quod etiam Diœcefeon terminos vendiderit, ac Ecclefiarum confecrationes . Etenim Remigio Lincolnienfi & {Dorcheftrenfi Epifcopo , fuam Lincolnienfern £cclefiam confecrare paranti , oppofuit fe Archiepifcopus Eboracenfis, adfeverans fe illic Me<ropolitam , ideoque fua auétoritate effe opus. Periculosè æger, ideoque vicinum Dei judicium metuens Rex, San&to Anfelmo Cantuarienfem , di&o Remigio Lincolnienfem Epifcopatum gracis dederat , ideoque corpore, non mente fanatus ab utroque violenter exegit doni iftius pretium , pendere nolentem Remigium fubjecit MetropoJitae Eboracenfi , atque ita per multas vexationes tandem coegit ad folutionem. Eum Guilielmus Neubrigenfis verè fcribit fuifíe in omnibus fuis viis inconftantem. Nam fa&ti fpeciem , in qua duos Monachos de majori pretio contendentes

exclufit , & tertio nihil fpondere volenti Abba

tiam cum elogio dedit, refert Henricus Cnygh. tonus. Infeliciflìmè defun&us eft in hifce criminibus, quæ infigniter correxit atque eliminavit ejus frater & fucceffor Henricus primus. Eodem tempore etiam in Gallia graffatum fuit malum . Etenim de Philippo primo Francorum Rege ad Rodericum Cabilonenfem Epifcopum fcribit Gregorius feptimus : Inter caeteror mofiri bujur temporis Primcipes , qui Ecclefiam Dei venumda»do perverfa cupiditate diffipaverunt , & Matrem fuam , cui ex Dominico Præcepto bonorem & reverentiam debuerant , amcillari fubjeé7iome pemitùr conculcarumt , Philippum Regem Francorum Gallicana , Eccleffa , in tamtüm opprcffiffe , certa relatione didicimur , ut ad fummum bujur tam deteffamdi facinorij cumulum pervemiffe videatur. Avitam Francorum Regum in omnes, Romanam praefertim , Ecclefias pietatem extollit Pontifex , & fubdit : Aut Rex ipfe repudiato turpi $imoniacae h.erefir matrimonio , idonea * ad facrum regimen, perfonaj promoveri permittat, aut Franci pro certo , mifffidem Chriflianam abjicere maluerimt , generalir amatbematis mucrome percuff , illi ulteriùs obtemperare recufabunt . Vide alias ejufdem Pontificis litteras ad ipfum Philippum Regem, ad Humbertum Archiepifcopum Lugdunenfem , & ad. omnes generaliter Epifcopos Francorum. In Virdunenfi Hugonis Abbatis Flaviniacenfis Chronico exftat erudita Epiftola , qua Hugo Dienfis Epifcopus & Romanæ Sedis per Galliam Legatus , fuae Pi&avienfis Synodi A&ta referens Gregorio feptimo, adferit plures per Simoniam à di&o Rege intrufos Antiftites fuiffe à fe extrufos ac degradatos, ac inter ipfos fuiffe Abbatem Bergenfis Ecclefiae in noflra Flandria. Fœdiffimam

fcopi Carnutenfis. Haec omnia Hiftoricè digefta oportuit , quod iflorum temporum Canones vix poßint fine illis intelligi. Et malum non fletit in folis Regibus: etenim Regis ad exemplum totus componitur orbis . Serpfit etiam ad inferiorum in Ecclefia graduum Patronos . Illa praefertim Simonia , nata ex vacantis Ecclefiæ & proventuum ad ipfam fpe&tantium Regia cuftodia , quam in Ratherium Veronenfem Epifcopum exercuit Hugo Rex Italiae . Adversùs eam ftatuit tertia Francorum Valentina Synodus, ut Parochialium Ecclefiarum dotes deinceps non vexentur à Laicis Patronis, & mulla redhibitio cenfur inde exigatur. Et Viennenfis, cui Formofi Pontificis praefedit Legatio, Synodus : Nulli cenfus à Presbyterir , loco muneris , ad introitum , ut dicumt , Ecclefiarum exquirantur , aut vi aliqua extorqueantur. Statuti juftitiam atque neceffitatem multis Scripturis & canonibus firmat Synodus Toslejana. Ut Presbyter apud fecularem $eniorem, id eft , pagi domicellum, nulla precatione vel xenio Ecclefiam feu capellam obtineat, fancit Synodus Nannetenfis. Eundem canonem primo fuorum Capitularium libro inferuit Hincmarus Metropolita Remenfis. Precationes iftas & xenia effe omnino Simoniaca, & digniorum perfonartim promotioni , ideoque

fa ,

[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[blocks in formation]

& Ecclefiafticae difciplinæ capitaliter adver- ca;. S.

[merged small][ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors]

£a, adfirmat in quarto libro. Quod nec unum obulum à Laico patrono permiferit exigi , iftamque etiam exa&ionem de Simonia damnarit, fuprà audivimus à Flodoardo. Et fub Vi&tore fecundo Pontifice ftatuit Synodus Tholofana : Mullus clericur , vel Momacbur, vel aliur pro eis Epifcopatum, vel Abbatiam, vel Presbyteratum emere praefumat. $ed meque Comer, aut alia ulla Potefa , vendere, aut pretium pro eis accipere audeat. Presbyteros, qui Collegas fuos de Ecclefiis ex-trudi per Laicos Patronos , & fe intrudi impetrabant pecunia, damnant plurimi Canones, oftenduntque facinus iftud fuiffe frequentiffimum. Richardus, gloriofi Martyris Thomæ in Cantuarienfi Cathedra proximus fucceffor , apud Rogerum Hovedenfem ftatuit in fua Londinenfi Synodo: Nulli liceat Ecclefiam dotalitii momime ad aliquem conferre , vel pro præfentatione alicujus perfomae pecumiam vel aliquod emolumentum pa&o interveniente accipere. Prævaricantes privat Patronatu. Porrò dotalitii nomine conferre Ecclefiam erat eam tradere alicui amico, qui ifta vice præfentaret ad fuum emolumentum. Quod ipfum ftatuit habita fub Honorio tertio per Stephanum Cantuarienfem Archiepifcopum Synodus Oxonienfis. Ecclefiarum poffeffiones à Laicis Patronis deftrui , talliis item & exa&ionibus gravari queritur , & damnat Lateranenfis Synodus Alexandri tertii.

C A P U T VII.

An in Sacramentorum adminiftratione aliquid accipere vel exigere fit Simonia ?

I. Uod ex Regiæ ad Epifcopatum nominatio-i nis Simonia natae fint omnes Clericorum in Sacris fun&ionibus exa&tiones, fuprà audivimus à venerabili Gerhoho Praepofito Reichef. pergenfi. Demonftrare id exordiamur de exa&ionibus in Sacramentis, quorum primum eft Baptifmus, de quo Synodus Eliberina : Hi qui baptizantur , ut fieri folebat , mummor im comcbam mom nmittant, me Sacerdor , quod gratis accepit , pretio diffrabere videatur. Expofuit, & Statuti rationes; edixit in Bafileenfi Synodo Julianus Cardinalis Caefarinus: Apoftolur praecipit ab ommi fpecie mali abftimemdum . Nommè gratis offerre , & eleemoßmam dare eft pium & cbaritatis opus ? Sed quomiam tempore baptifmi mummor projicere im comcbam praetendebat fpeciem mali , emendari & aboleri talem confuetudinem juffit Ecclefia. Eximia erat ifta caftitas , fed videtur Hifpaniam non exceffiffe. IEtenim in oratione de fan&o Baptifmate exclamat ad pauperes Catechumenos San&tus Gregorius Nazianzenus: Turpe eff dicere, ubi munus quod propter Baptifmum offeram ? Muneris iftius confuetudinem vigere fupponit, verùm non extendi ad pauperes , ideoque ejus caufa Baptifmum ab illis non differendum . Quod Judæo«Cbrift.Lupi Oper. Tom.IV.

[merged small][ocr errors]

crimina mummis. Erat oblatio plenè gratuita citra omnem exa&ionem. Verùm ad Lucaniæ, Brutii, ac Siciliae Epifcopos fcribit Sanétus Papa Gelafius: Sacerdoter baptizandis pretia mulla praefigamt , nec illationibus quibuslibet impofitis exagitare cupiamt remafcenter , quoniam quod gratis accepimur , grati* dare mamdamur. Et ideâ mibil à praedi&i , prorfus exigere moliantur , quo vel paupertate cogemte deterriti, vel indignatione revocati , redemptionis fuae caufas adire defpiciant. Cun&tis aliquid deinceps exa&tu* ris minatur honoris periculum , feu degradationem. Similem Canonem quafi ex nefcio qua Carthaginenfi Synodo adducit Gratianus : Placuit ut umufquifque Epifcopu* per Ecclefia* fuar hoc faciat, ut qui infamter fuor ad Baptifmum offerunt , fi quid volumtariè pro voto fuo offerumt, ab eis fufcipiatur ; f verò per meceffìtatem paupertatis aliqui mom babeant quod offerant , mullum eis pigmur violemter abffrabatur à Clericir. Nam multi pauperer hoc timemter, filior fuor à Baptifmo retrabumt. Quidam verò, dum differumtur, fi fme gratia Baptifmi de bac vita recefferimt , meceffe eff ut ab illis eorum perditio requiratur, quorum fpolia pertimefcentes , à Baptifmigratia fubtraxerunt. Quod facinorofa hæc avaritia quandoque in Clero graffàta fit , docet nos etiam venerabilis Rupertus Tuitienfis Ab

nienfis : Pauperi cuidam infantulur matus erat. Is quia pauper erat , & quia mibil quæfius in manu habebat, contemmebatur à Jacerdotibur , per totam urbem Coloniam puerulum illum circumferem r , & eidem filiolo regemeratiowir gratiam offerri poffulam*. Defeffur ergo & contemptus , ad $an&um recurrit Heribertum Pontificem , & quod tali im re comtemptur effet , magna & flebili voce comqueffus eff. Ille ut verè fapienr , curremr , imquit , adfer illum ad me , ego emim illum babeo baptizare. At ille : Sufcipe, inquit, ergo eum tu quoque de facro fomte , & compater meus effe dignare. Baptizavit itaque pauperculum , mom pro perfoni* moflrae falutir appemdem $acramentum : $uo mimirum fa&o & exemplo tamtae civitatis tam multor redarguem* Prerbyteror , quod auß fuiffemt fidem Domimi moffri Jefu Cbriffi habere im acceptione perfòmarum. Laudatum tamen Canonem, licet addu&to Gelafiano utcumque confonet , numquam crediderim effe Carthaginenfem, aut fæculi quinti. Pauperibus baptizandorum puerorum parentibus violenter pignus abftrahere eft ab iftius temporis San&timonia nimis alienum. Etenim quod in Baptifmate convivium , & candidas neophytorum veftes tunc confuerint Epifcopi

donare pauperibus, oftendi poffit vario exemplo.

Laudatus ergo Canon eft feptimus fecundæ Braca

renfis , habitae fub Pontificatu Joannis tertii , &

nonus Synodi Emeritenfis , celebratae fub Papa

Vitaliano. Ex quo vides Eliberini Canonis cafti

tatem nec in ipfa Hifpania dudum perfeveraffe.

Eam tamen refumpfiffe videtur undecima Toleta

ma Synodus , Simoniæ damnans Presbyterum » I qu1

bas in vita Sanéti Hereberti Archiepifcopi Colo- Cap. 23.

« VorigeDoorgaan »