Pagina-afbeeldingen
PDF

aut confervatio legi nil adverfatur. ibid. Bafileenfis Synodus , generalis Synodi nomine indigna. ' 81. I BaGIicæ Patriarchales funt Romae quinque ; quarum præcipua eft Lateranenfis. 2O 4 2 Beatificatio differt à Canonizatione. Hodie Sedi Apoftolicæ refervatur. 265, 2 Belgium Romanis olim una Provincia ; cujus nietropolis erant Treviri. Faéta poftmodo divifio in primam & fecundam Belgicam. Primae Metropolis, Treviri ; fecundae , Remi. 2O2. 2. Belli Duces olim fuere Epifcopi. 171. I. Ac Sacerdotes ad bellum pugnaturi procefferunt. ibid. Pontifex Romanus diu milite caruit, nec ufus gladio. 171. 2. Gregorius VII. militem confcripfit. 172. 1. Uti & Leo nonus 172. 2. Inftitutor Papalis militiæ videtur fuiße Gregorius fextus. ibid. Quod pofteriores funt imitati. 173. 1. In publico per urbem proceffu armara militia ftipari coepit Bonifacius nonus. ibid. Leo nonus armatum duxit exercitum . In Gallia ac Germania non pauci Cataphracti Epifcopi ad militiam funt profeóti . 173. 2. Militia Cathedralium & Abbatialium Ecclefiarum à Carolo Magno introduéta. 174. I. Aut certe ampliata. 174. 2. Antiqua eft Clericorum per proprias manus in bello pugna. 175. 1. In Gallia. ibid. In Hifpania : 175. 3. Et apud Longobardos. 176. I. Coepit in Belgio ac Francia damnari. 176. 1. 2. Non eft tamen fublatus abufus. 177. 1. Iterum damnatus. ibid. Non ceffavit. 177. 2. Militia à Leone nono jam corrc&lo clerìcìs ìnterdicitur. 178. 1. Nec tamen finis. ibid. Abufus non tantùm in Gallia, fed etiam graffatus in Italia & Anglia. ibid. Bellum defenfivum Clericis permulti licitum cenfent. 178. 2. Præflat nihilominus eos numquam propria manu pugnare. I79. 2 Eellum indicere folius fupremi Principis eft , frequenter tamen à privatis indiétum , in Germania , in Africa , in Ponto , &c. 182. 1 Privata bella in Italia ac Hifpania rigidiffimè damnantur. ibid. Hanc barbariem ne vel Clerici jn Francia depofuerunt. 182. 2. A Conci!iis damnata eft ; quae etiam viguit in Angiia. ibid. Ante Carolum Magnum Epifcopi, Abbates , & Clerici promifcuè privata bella gerebant. 183. I. Quod non potuit ipfe nec ejus filius impedire. Nec duo in eum finem coaéta Concilia. ibid. Verùm barbariem ilIam profcripfit Conrardus Salicus . 183. 2. Cujus Decretum refutavit Gerardus Epifcopus Cameracenfis. 184. 1. Quod Burgundi receperunt, immo jurejurando firmarunt. ibid. Benediétini à S. Gregorio in Anglia Ecclefiis Cathedralibus impofiti , aliique alibi Monachi. 28. 1 Beneficia Ecclefiaßica fine diminutione conferenda . Nec Collatori licet fruétus nondum perceptos fibi expetere. 81. z. Berengarius non indcôus. 248. 2. Ex le&tione Scoti infe&us. ibid. Fuit primus illius hærefeos refufcitator. Natus Turone, poftea ArC hri/?. Lupi Opcr. Tcm. IV.

chidiaconus Andegavenfis . Fuit Nigromanticus, ac petulantis ingenii. 25 1. 2. Ecclefiam Romanam calumniis eft adortus. 252. 1 Quod Sacramentariis hæreticis eft proprium . 252. 2. Superbia ac invidia fuit ei erroris initiam . 253. I. Anno Io5 1. coepit palam infanire. Præcipuus error circa Euchariftiam fuit. 253. 2. Qui exponitur. 254. I. & feqq. Varii Berengarii variis temporibus errores. 255. I In Concilio Romano à communione fufpenfus, ad alteram Synodum refponfurus vocatus. 256. 2. Ducem Normandiae appellavit : Qui Leonis noni judicium fecit fynodaliter confirmari. 2.57.2. Damnatus in Synodo Vercellenfi. 258. 1. Et Parifienfi. 259. 1. Ubi Regiam proteétionem poftulat, impetratque . 259. 2. Ad hanc Synodum venire detrectat. 26o. 1. Eique poena hærefios decernitur. 26o.z. Berengarius fidem catholicam dolosè profe£fus. ibid. Dein Pontificem & Ecclefiam Romanam blafphemavit. 261. I. Quod Hæreticis eft familiare. 261. 2. Bogomili Euchariftiae veritatem negarunt. Precum fuarum vires ja&tabant . Spiritum San&tum exfpe&tabant. 24O. I Bona Ecclefiarum vacantium erant ac funt fub Regum cuftodia. I 6o. I. Bona Ecclefiaftica à Carolo Martello direpta, quamobrem à non paucis damnatus exiftimatur . I67. 1. Frequens Regum in bona Ecclefiaftica invafio. 167. 2. 168. I. Principes nonnulli non tantum poffefliones , fed ipfas Ecclefias , Epifcoporum Pakatia , ac Monafteria invaferunt. 168. 2. Bona Ecclefiaftica olim ìndìwìfa : In quatuor poflea portiones divifà. Quarta cedebat Epifcopo. i 97. I Brunoni anfa inftituendi Carthufienfem Ordinem fuit peffima Manaffis Epifcopi vita ; non autem Do&toris Parifienfis damnatio. 286. 1

[ocr errors][merged small]
[ocr errors]

ademptus. 9. I Cancellarii officium diu Romae manfit. 443. 1 Ab Innocentio tertio exftin&tum. 443. 2. Fredericus Legatus Apoftolicus fuit verus Romanæ Ecclefiae Cancellarius. 443. I. Ejus Apoftolica Legatio exponitur. 439. 2. & feqq. Canones dicti Apoßolorum , vetufti funt, non tamen omnes Apoftolici. 352. 1. Vigefimus nonus quoad fenfum continet traditionem Apoftolicam . 1 16. I. Canon fexagefimus oétavus putatur effe S. Firmiiiani , qui cum S. Cypriano , eodem fuit in errore. Io5. z. Canon trigefimus eft Synodo Chalcedonenfi pofterior. I iC. 2. I I I. 2. Canones quidam Gallicani repudium adulterii caufà , ac fecundas nuptias permittentes. I92. 2. Exigui funt ponderis , atque à pofterioribus Synodis exfufflati. 195. I Canonizatio perantiqua eft . Exemplum habet ab Apoftolo. Ejus meminit Optatus Milevita1 l 2 InllS .

nus. 263. 1. 2. Canonizavit S. Cyprianus , aliique. 234. 1. Canonizatio à quovis olim pera&a Epifcopo. ibid. Verùm cum populus in cultu Sanétorum non rarò excefferit. 264. 2. Atque etiam ipfi Epifcopi. 265. 1: Canonizatio ab Alexandro tertio foli Pontifici Romano eß refervata. ibid. In Africa foli Carthaginenfium Epifcopo refervata erat. 165. 2. Canonizationi ab Ecclefia Romana Synodale judicium impenditur. 266. I. Eugenius tertius eft primus qui fine Concilio canonizavit: Quod alii funt imitati. Solet tamen ampla EpifcoporumSynodus in Canonizatione congregari. ibid. Opus eft per oculatos teftes probatis miraculis. San&ta vita, ingens miraculum, ad Canonizationem fufficit. 266. 2. Requiritur eminens miraculis illuftrata juftitia. 267. I. Canonizati beatitudine potiuntur. De Severino allatum teftimonium eft apocryphum. 267. 2. Hæretici vetufti Canonizationem non impugnarunt : Eam Joannes Wicleffexplofit. jbid. In Canonizatione Pontifex Romanus numquam erravit. 268. I. Refpondetur ad exempla in oppofitum allata. ibid. Canon nonus Ancyranus exponitur. 32. 2 Canon primus Neocaefareenfis exponitur. 32. 2 Capharnaitæ Judaei primi fuere Euchariftiae adveríarii. Eorum error exponitur. Ab his tranfiit

ad Paganos. 2.35. I Capitula ac Monafteria, quæ Decimas percipiunt, tenentur Parochos fuftentare. 67. 1

Cardinales Epifcopi , etiam Diaconi, Epifcop9s in Conciliis antecedunt. Eorum eminentia eß antiquiffima . 2o3. 1. Sunt Patriarchis Græcorum inferiores. ' ibid. Cardinales , et: tiam Diaconi,generalibus Synodis praefederunt. »o4. 1. Septem Epifcopi Cardinales varium aliquándo habuerunt locum. Semper fuerunt feptem Epifcopi Cardinales. 2043. Hic numerus hodie'evanuit. 2o6. 2. Cardinales officium ;n Ecclefiis facere jam pridem confueverunt. Aog. i. Inter Epifcopos Cardinales femper {er$atus titulorum , non confecrationis or4o. ao6. 2. Nec obftat varius confeffus , de quo. ao4. z. Cardinales hodie fedium fuarum {èrvant ordinem. 2o6 z. Cardinales , etiam Diaconi, poft nonnullas contentiones , Epifcopis & Archiepifcopis dignitate praeponuntur. 2.o7. n

Carnium efus poft diluvium dumtaxat permiffus. 354. 2. Uti & pifcium. ibid. Hujus mutatioÂïs'caufa eft varia. 355. 1. Deus carnium e(um permittens , fanguinem & fuffocatum excipië. 356. 1. Vide Monacbi olim carnibu*.

Caßitas Clericorum. Vide Continentia.

Caßratio Walefiis hæreticis familiaris. Crimina quaedam caftratione punita. 4o5. 1; Caftrati ad Epifcopatum promoti. 4o5. 2. Caflrati ab aliis, à clero non excluduntur. ibid. Crimen eß, quòd Graeci Auguftos Principes caftrarent. Et quòd nimia in evehendis eunuchis e£

[ocr errors]

inftitui. 218. 2

[ocr errors]

Cathedrae Patriarchales Romanae fubordinantur . 436. 2. Cathedraticum Epifcopo debetur. 97. 1. 2. Monafteria in Hifpania ab eo onere exépta. 97. z. Celeftinus quintus ante fe habuit Papatus renuntiatorem Joannem XVIII. 48. I Cenfurae ad extorquendam pecuniam in Ecclefia Græca latæ : Ac itidem relaxatæ. Idem vitium Ecclefiam latinam infecit: Per Canones graviter reprehenfum. 73. 2. Chrifma à Baptifmo removere, illicitum. 25. 1. Clemens III. purgari poteft , aliique, à libertinis fcriptoribus Simoniæ infimulati . 76. 2. 77. I. 2. Clericalis antiquae caftimoniae apud Latinos vulnera exponuntur. 14. 1. & feqq. Jovinianus primus Ecclefiam Latinam fua libidine fœdavit. 15. z. Monachus fuit, dein Clericus. 14. 1. z. Docuit virginitatem pudicitiæ conjugali non praeftare. ibid. Voluptatem praedicavit,jejunium exiftimavit fùperfluum . 1 5. I. Hic cum Vigilantio Hifpaniam, Galliam , ac Italiam Monachis Apoftatis, ac Clericis conjugatis infecit. ibid. Sunt Lutheri ac Calvini praecurfores. 15. 2. Ariani incontinentes. Undè ? I 5. 2. Clericalis caßitatis in Gallia lapfus exponitur. 16. 1. & feqq. Tempore Martini I. coeperunt in Gallia & Belgio facrilega facerdotum connubia. 16. 2. Tempore Zachariae Papae clerus Gallicanus libidini vacabat. ibid. Caufa illius mali refertur. 17. 1. S. Rigobertus Clerum coepit reftaurare : Ac variae Synodi. I7. 2. S. Bonifacius coelibatum pedetentim reftituit, tandemque fuo fanguine figillavit. ibid. S. Rigobertus per clauftrum & communem Canonicorum vitam clericos ad caftitatem reduxit. I 3. I Clericalis dignitas ftatum Monachalem olim deflruxit. 13. 1. Votum tamen non exftinxit. 13. 1. Nec obftat Synodus Toletana II. cujus Canon tertius caftigatur & explicatur. 13. 2. ClericiEvangelicum verbi ac Sacramenti minifterium non rarò Monachis inviderunt. 2io. 2. In clauftro juxta Ecclefiam conftituti. 228. 1 Clerici ex eo quòd juxta Canones viverent , di&ti ; Canonici. 18. 2. Vide Regula. Clerici incontinentes ab Ecclefia latina folentNicolaitæ appellari . 417. 1. Clerici majores apud Latinos à nuptiis arcentur , apud Graecos, Epifcopi. ibid. Licentia, quae Clericis majoribus permifit uxoris ufum, femper fuit odiofa. 417. 2. Diaconis uxores ducere apud Graecos abolitum. 418. I Clerici Mediolanenfesjurare compulfi , fe fe pro ordinatione nihil dediffe: SecusMonachi quippe qui à labe Simoniae erant immunes. 79. I Clérici quondam & fe & bona fua tradebant Ecclefiae. 79. 2. 8o. 1. 2. Oblatio illa ante eorum eléçtionem fa&a Simoniam fapit , fecus

fa&a poft ele&tionem. 8o. z. Clericis familiare eft Monafteriorum jura involare. 5 I. 1

[blocks in formation]

ribus, & Pfalmiftis. ibid. Le&ores in Africa compellebantur aut uxorem ducere , aut con: tinentiam profiteri. ibid. Clericorum communis in clauftro vita in totaGallia præcepta. Carolus Magnus Pippinum patrem hac in re imitatus. 18. 1. Clauftrum illud Ecclefiae utiliffimum . 18. 2. Clericorum matrimonia. Vide Matrimonia. Codices Chriftianorum fibi tradi juffit Diocletia• nus: Qui tradebant , Traditores appellati , 4I2. 2. Cœmeteria quid ? 328. 1. In his agebantur Sacrificii & Verbi fynaxes : Ac fidelium cadavera fepeliebantur. 328. 2. Extra pagos & oppida ele&a. ibid. primum cœmiterium intra civitatem , tempore Juftiniani Imperatoris fuit. 329. I Coena Chrifti. Vide Azyma. Communio Epifcopi aut Presbyteri ex dubio cri

mine non poteft declinari. 24. I Communio populi quotidiana, numquam praecepta. 382. I Compoftellanæ Ecclefiae origo. 217. I. 2. Faéta eft metropolitica. 2.18. 2.

Conceptionis Beatæ Mariæ Virginis feftum in Concilio Moguntino inftitutum. 232. 2. Apud Græcos ac Armenios eft antiquiffimum. 233. I. Quo tempore apud Latinos coeperit celebrari, Tnon plenè conftat. ibid. Apud Anglos & Germanos antiquum eft. 233. 2 S. Bernardus illi obftitit . ibid. Quo tempore nondum ab Ecclefia Romana erat receptum. A Concilio Bafileenfi ad omnes Ecclefias extenfum . A Sixto IV. ampliùs exaltatum , ampliùfque ab Alexandro VII. 234. I Confenfus Regius in Canonicas ele&tiones eft antiquiffimus. Ab Ecclefia toleratus. I 36, 1. Eundem ufurpavit Carolus Magnus, ejufque Succeffores. I 36. 2. Quam poteftatem Ecclefia Regibus Francorum indulfit. 137. I. In quibufdam Ecclefiis Reges Longobardorum in ele&iones confenferunt. I 37. 2. Confenfus Regius in eleétiones etiam viguit in Hifpania, in Anglia, &c. I 38. 1. Confenfus ille Regius etiam di&tus eft conceffio & donatio Epifcopatus. 1 38. 2. Poterat ex caufis Rex praefentatam ele&ionem refutare. 1 39. 1. 2. Ele&ionibus à Sede Apoftolica approbaris non folebat Regius confenfus exfpe&tari. I 39. 2. Vide Nominationer. Eleé?iome ;. Conftitutiones Apoftolicae fub nomine Clementis, nec Clementis funt , nec Apoftolicae. 5. 2. Continentia antiqua latinorum Epifcoporum & Clericorum exponitur. 2. 1. & feqq. Apoftoli, excepto S. Petro , fuere continentes: Hic ta. men vocatus, uxoris ufui renuntiavit. ibid. Apoftoli non praeceperunt Epifcopis ac Clericis continentiam univerfim. ibid. Epifcopis ac Diaconis initi jam conjugii ufum permiferunt. 3. 2. Haec libertas viguit in Illyrico, in Patriarchatu Antiocheno. 4. I. In Pontica Dioecefi Presbyteris non licuit uxores ducere : Secus Diaconis, qui in ordinatione dixerant fe velle conjugio copulari. ibid. S. Petrus majoris Cleri caftitatem in Ecclefiam Ro

manam invexit. 5. I. Coelibes inviti , olim ad clericatum frequenter rapti ac confecrati. Hujufmodi Diaconis, non Presbyteris, unius matrimonii licentiam fecit Synodus Ancyran2. 4- 2. Continentia Clericalis à variis Pontificibus praecepta. 2 1. 2. In Clericos Romanos incontinentes animadvertitur. zz. 2. Mediolanenfes plebem ad feditionem adversùs S. Petrum Damiani concitarunt. ibid. Continentia Clericalis per totam Europam exftin&ta. 18. 2. Diaconi, Presbyteri ac Epifcopi matrimonia attentarunt. 19. 1. Presbyteri incontinentes à Deo acriter puniti. 19. 1. z. In Gallia, Anglia, ac Hybernia erat filiis Presbyterorum haereditaria praebendarum fucceffio. 19. 2. Quam Eudgarus Rex Angliæ nequiit exftinguere. 2o. I. Urbanus II. filios Presbyterorum ad Ecclefiae gradus reddidit inhabiles. ibid. Continentia Clericorum in Synodo Nicæna ftatuta exponitur. 5. 1. & feqq. Legem continentiae in diéta Synodo Legati Romani conabantur introducere : At obftitit Paphnutius. 5. 1. 2. Cujus interceffio eft authentica. ibid. Poft hanc Synodum Ecclefia latina clericalem caftitatem fervavit. 6. 1. Atque S. Sylvefter & Siricius firmarunt. ibid. Quae lex per S. Leonem reftaurata. 6. 2. Ægyptum etiam penetravit , nec non Ecclefiam Alexandrinam. 7. I. Patriarchatus Antiochenus Latinam Cleri caftitatem admifit. 7. 2. Uti & Alexander Alexandrinus. 8. I. – Epifcopi videntur Nicaeae pro fe Romanam caftitatem admififfe, non pro Clericis , 8. I. Uti & Pontica Dioecefis. ibid. Omnis tandem Ecclefia Orientalis Epifcopis caftitatem in legem admifit. 8. 2. Data ab Ancyrana Synodo fàcultas Diaconis de impoffibili caftitatis cuftodia proteftantibus, non eft à Nicæna Synodo caffata. • 1• Continentia Subdiaconorum Latinorum exponitur. 1o. 1. & feqq. Horum plena apud Latinos caflitas eft ex S. Petri Inftituto. ibid. Ecclefia Romana cum aliis Subdiaconos ad plenam compulit continentiam: Secus Africana. ibid. In Ecclefia Hifpana , uti & Gallicana, quoad continentiam fuit varietas. 1o. I. & feqq. In Siciliam Subdiaconorum continentiam Pelagius II. invexit. 12. 2. In Calabriam S.Gregorius : I 3. I. Integram tandem recepit omnis Latina Chriftianitas, ac Decretis firmarunt Leo IX. Gregorius VII. aliique. 13. I Convivium in introitu novi Canonici aut Religiofi poteft inftrui , fed oblatum fine exa&io

ne . 83. 1 Crucem Graeci à læva in dexteram formant: Secus Armenii cum Latinis. 324. I

Cypriano adfcripti fermones de operibus Cardinalibus funt ab auétore, qui vixit ante finem VI. faeculi. 32 I. I S. Cypriani de S. Virginum nuptiis locus dilucidatur. 33. 1. Cui confonant SS. Gelafius & Auguftinus. 33. I

Decre

D Ecretalis Urbani I. Epiftola eft apocrypha. 28. I Decretum Pontificis fubinde fcriptura appellatur 44. 1

Decretum S. Leonis IX. Presbyteris continentiam praecipit. 2. 1. 1. Nicolaus II. Diaconis & Subdiaconis. 21. 1. 2. Idem praeftitit poft Stephanum X. Alexander II. 21. 2. Decretum hoc ad omnem Ecclefiam extendit Gregorius VII. 22. 2. Quod multis conjugatis Presbyteris fuit contemptui . 23. 1. Adverfarii hujus decreti recenfentur. 23. 2. Deruenfe Monafterium perantiquum . 2. 1 1. 2. Hæc Abbatia ad jus Archiepi{copi Remenfis pertinet. 2 I4. 2. Difpenfationis facilitas in impedimento cognationis olim non fuit. 188. 1. Sed plerique conjuges hujufmodi feparati . Ferè primus difpenfavit Innocentius III. 188. 2. Alii Pontifices funt fubfecuti. 189. 1. Fuit tamen antè difpenfatum . ibid. Primùm in matrimonio jam contraéto , dein in contrabendo. 189. z. Difpenfatio prævia ab Alexandro III. inchoata. ibid. Difpenfatus ad unum Epifcopatum eft difpenfatus ad omnem . 39 1. Baftardus tamen de beneficio ad beneficium fine nova venia nequit transferri . 39. I Donatiftae Chriftianitatem toto orbe credebant exulafïe . 91 3. 1. Se folos jaétabant Chriftianos & fan&os: Quod & aliis hæreticis eft COmmunC . 9 I 3. 2

E

Leemofyna Deo non placet, quae de illicitis & iniquitate congeritur. 44• I Eleemofynae pafîim dantur, ut pauperes pro do• natoribus Deum exorent . Contrà fentiunt Wicleff, ejufque feéìatores. 83. I. 2. Pium eft pauperes per hæreditarias donationes ad preces obligare. ibid. Res eft antiquiffima. Adverfus Lutheranos ac Calviniftas. 84. 1 JEle&iones Antiftitum à Barbaris Regibus violenter impetitae. 122. 2. & feqq. Summa in has fuit violentia in Africa fub Hunnerico Rege ibid. Mitior noanihil in Italia . ibid. Quae duravit ufque ad Conftantinum IV. 133. 1. Sed acrior in Italia fub Longobardis. 123. I. 2. Haec violentia etiam intravit Hifpanias. 123. 2. Summa fuit in Merovingiis Erancorum Regibus . 124. I. & feqq. Eadem violentia in Anglia graffata. Cui obftitit S. Thomas Cantuarienfis. 125. 2. Vide Nomimatio . Nomimamdi . Eligendi facultatem in Imperio Orientali Clerus Principem rogavit . Etiam Carolum Magnum , ejufque Succeffores. 14o. 1. 2. Eadem ufi poteftate Reges Capetini. I4 r. I. & Reges Angliae. 141. 2. Uni eleétioni unus Regis fufficiebat confenfus. 142. I- Abufus in danda eligendi licentia fuit defignatio perfonæ .

I43. 1. 2. Ejufmodi ele&ionem vetat Innocentius III. Immo declarat effe irritam. 144. 1 Ab aliis quoque improbatur. 144. 2. Prihcipes fe in ele&tiones infinuarunt per preces, fed armatas . ibid. Quæ libertati eligendi repugnant , quamvis ab Ecclefia diffimuletur. 145. I. Eligendi licentia à Regibus poftulanda Canonibus & Ecclefiae libertáti adverfatur. 145. 2. Jugum hoc ab Ecclefia excußüm. 146. 1. 2. Eligendi licentia , faétæque ele&tionis confirmatio ad jura Regalia pertinet, adeoque folis convenit fupremis Principibus. I47. 1. 2. Id tamen etiam fecere Duces & Comites. 148. I. Licentiam illam exiftimarunt Reges ad coronam fuam pertinere. 148. z Epifcopae, Presbyterae, &c. id eft, reli&tae ab Epifcopo , Presbytero , &c. uxores , invalidè nova matrimonia contraxiffent. 36. I. Idem etiamnum in Græcia fervatur. ibid. Epifçopi Britanniæ funt fuffraganei Epifcopi Turonenfis. 2 I 2. & feqq. Epifcopi Cardinales funt Archiepifcopis digniores 441. I. Epifcopi fubinde non ad civitatem , fed ad totam gentem confecrati. Ita Willebrordus. 442. I. Humbertus , aliique. 442. 2. Epifcopi caftitas aliam pariat, neceffe eft. 19. I Epifcopi in Conciliis ob locum frequenter litigarunt . 2o2. I. Epifcopus Magdeburgenfis in Germania Primatum habet. In Gallia Colonienfis . Moguntinus ac Trevirenfis Cardinalibus Epifcopis aequiparantur. Ex quo capite Cardinalatum recufarunt . Appellantur etiam Eminentiffimi . . 2o3. I. Oblatum Cardinalatum perperam non admiferunt . 2o7. 2. Epifcopi Latini propriis in bello manibus pugnavere. 386. 1. Ejufmodi Epifcopis & Clericis Graeci non caruerunt. ibid. Quod hodie ceffat. . 386. 2. Epi(copi , qui Regularium litteris in approbatione ad Confeffiones vel Conciones ultra Ecclefiae feu Pontificum Decreta limitationem apponunt , Simoniaca labe contaminantur . Uti & Regulares qui acceptant. 5 I. I. 2. Epifcopus Oftienfis Pontificem Romanum confecrat. Et Pallio utitur. 2o5. 2. Epifcopos, immo Archiepifcopos confecrat . 2o6. I. Fuit Romanæ Provinciae Protothronus. 192. 2. Epiftola apud S. Hieronymum de feptem gradibus ad Rufticum Narbonenfem non eft S. Hieronymi. 388. I Epiftola S. Gregorii ad Januarium exiftimatur fi&titia. 262. I Epiftolæ quædam coe!itus allatæ: 184. 1. 2. Etiam una ex inferno. I85. 1. Euchariftia amiffam per efum pomi vitam cùm fœnore reftaurat . 2. 35. 1. Chriftus in ultima coena carnem praebuit paßibilem. In triduo mortis fieri potuit Confecratio . Quaefliones curiofae filentio potius , quàm difputatione honorandae. 236. 2. Ephefina Synodus Sacrum Calicem fidelibus non fubftraxít. 238. 1. Qui ab eo abftinebant , S. Leoni de Manichæifimo fufpeéti. 238. 2. Patres ... pit, peccat. ibid. Pro exorcifmis aliquid exi

3. Exa&io & oblatio pro donatione Ecclefiaftici be

vIII. Synodi ajunt femper creditum fuiffe verum Corpus Chrifti in Euchariftia. 242. 2. Elementorum fan&ificatio duplex , Transfub£antiatio re ipfa à San&is Patribus Graecis aß ferta, ab Adriano I. firmata, ibid. S. Pafchafius Ratbertus de accidentibus in Euchariftia haud reâè fenfìffe videtur. 243. 1. Se tamen de Eu* charißia re&è fentientem expofuit : Atque à S. Lanfranco purgatur. 244. 1. Corpus Chrifti in Euchariftia eft incorruptibile. 244. 2. Contra fentiens à Catholicis confutatus. 245. I. Veritas Euchariftiae eft immobile fidei dogma. 25o. 1. Graeci tranfelementationem conftanter aííirmant. Corpus Chrifti effè in Euchariftia modo fpirituali, unanimis eft Sanctorum Patrum cónfenfus. 251. 1. Errores circa Eucharißiam. Vide Berengarius. Joannes Erigena : Stercoriffae , - -

Eucharißia Virgini-Matri à Domino tranfmif

fa. 327. 1. Domeftica laicorum Communio fuitTüb fola fpecie panis . ibid. Euchariftia

[merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors]

cifmis, & aliis id genus exponitur . 89. 2 & feqq. Chriftus ex praedicatione vi&tui neceflaria accepit. 9o. I. Poteft Evangelii Praedicator vitae neceffaria oblata accipere, non exigere . 9o. 2. Evangelium ad corradendas opes non eft prædicandum . ibid. Apoftolus quibufdam in locis gratuitum exercuit minifterium 9o. 1. 2. Non tamen ubique. 91. 1. 2 Gratis praedicare & ex mendicato vivere, Apoftolica eft perfeétio. 92. 1. Non licet praedicare , Sacramenta adminiftrare , aut ftatum clericalem affumere ex amore ne vel neceffarii vi&us . 92. 2. Qui ex amore lucri praedicat , miniftrat , aut minifterium acci

gere eft Simoniacum. Pro miraculis ac precibus licitè vi&us accipitur, non tamen mu1nera. 93. 2

neficii exponitur. 79. 2. & feqq. Exa&io pro confirmatione Ele&orum ac pro Pallio , Simoniae damnatur. 81. 1. Joannes XXIII, exigendo exceffit. ibid. Nihil ratione examinis ab Ordinandis poteft exigi, immo nec oblatum accipi . 82. I. Nihil licet exigere pro inthronizatione , inveftitura , inftallatione :

1

Quippe quod Simoniacumeft. ibid. Infinuativain Ecclefia C P. à Juftiniano fublata. 82. 2. Etiam in Ecclefia latina fuere. 83. I

[ocr errors]

nitur. 86. z. & feqq. Ecclefiae C P. ab Imperatoribus conflitutus reditus , ut exequiae gratis fierent. ibid. Singulis ea in re occupatis inde affignata portio; ac unicuique cadaveri certa adfcripta folemnitas. 87. 1. Apud Graecos pro fepultura Clero femper aliquid oblatum, ufque ad Conftantini tempora . ibid. Non licet Clericis opulentis pro exequiis aut minifterio Ecclefiaftico quidquam exigere . 87. 2. Pro officio exequiarum olim in Ecclefia Latina aliquid oblatum & exa&um. ibid. Exa&ionem S. Gregorius graviter improbat. ibid. Eandem vetant Concilia ac Pontifices. 88. 1. Occafione extorquendae pecuniae corpora mortuorum fuper terram non detinenda 88. 2. Exa&io illa Simoniæ damnatur. ibid. Barbarum eft defun&is ob debita {epulturam denegare . 89. 1. Cadavera fine perfolutione pecuniæ juxta jus commune per alienum territorium poffunt transferri . ibid. Poffunt moneri fideles ut laudabilem pro fepultura aliquid offerendi obfervent confuetudinem , ibid.

[blocks in formation]

Exa&io & oblatio pro facris ordinibus exponitur

74. 1. & feqq. Exa&iones à confecratis Epifcopis in Ecclefia Graeca funt antiquæ, à variis prohibitæ. 74. 2. Epifcopis aliunde advenientibus ad peragendam novi Epifcopi confecrationem permittitur oblatum honorarium accipere. ibid. Exa&io illa etiam viguit in Ecclefia latina : A S. Gregorio improbata. 75. I. A Zacharia Papa damnata ; fpontanea tamen xenii oblatio admiffa. 75. 2. Ad exa&iones prae inopia rediit Romana Ecclefia . 76. 1. Malum per Leonem IX. ejufque Succeffores fublatum. 76. 2. Exa&iones quamvis privatim fa&ae, in publicis tamen Ecclefiae Romanae tribunalibus vetitae ac punitae. ibid. Exa&tiones ex fumma quorumdam Pontificum paupertate exortae. 7. I

[ocr errors][merged small][merged small][merged small]
« VorigeDoorgaan »