Pagina-afbeeldingen
PDF

cùm adhue ele&us effet Domimur $everimur. Omnem Ecclefiae thefaurum ab Honorio Pontifice congeftum diripuit, Heraclio Augufto Conftantinopolim mifit, refiftentes dominos Cardinales urbe ejecit, pergitque Anaftafius: Poftmodùm ordinatu, ef sanäiffimur $everimur, & reverfus eft Ifaacius Ravennam. Ele&us Pontifex fine Principis au&oritate & confirmatione confecrari eo tempore non poterat, & hinc dicit Cyrus de Severino ele&o: Qui ordimatur in Roma. Hoc eft , cujus ele&io difcutitur à Principe, haeretque fufpenfa. Nempe E&hefin fuam ad Ifaacium Exarchum miferat Heraclius, recipiendam & confirmandam ab Ele&o Pontifice, quæfitum ex ele&tione jus alioquin amiffuro. At thefaurum ille, quam fidem maluit amittere, tandemque ordinatus eft. Verùm fra&us calamitatibus fedit memfe* foiummodò duor, dies quatuor. Quomodò traétarit E&hefin, refert in fua Synodo Sanétus Pontifex Martinus. Ceciderunt à fua fpe , mentiti comtra caput fuum. Nec enim fufcepta eft aut ommtmò admiffa fecundùm vamam fpem eorum , magis autem condemnata efi & amatbematizata ab Apoftolica au&oritate buc tranfmiffa peffimae & praefumptae movitatis E&#be/ r. Revocaffe Severinus creditur Hono•rii decretum , licet fenfu fanum & integrum : Viwdebat ab ipfo per dolum extorto praeberi jam di&ta 'errandi fomenta , Eadem fuit conftantia proximi fuccefforis Joannis quarti, de quo Theophanes. Joammer JRomamur Praeful, colle&o Epifcoporum Concilio, AMomotbelitarum baerefim , utique E&thefin Heraclianam, amatbematizavit: $imiliter & im Africa pemer Byzacium, Numidiam, & Mauritamiam diverf Epifcopi conveniemter Monothelitas amathemate perculerunt. Nec fine fru&u. Heracliu r emim , inquit in A&is fuis San&tus Maximus, cùm femffet ò mommulli, im Occidemte probrum fibi adfpergi , Edi&o fe liberavit omni Ecclefiaftica reprebenfione , haecque fcripfit. Eάbefir mea mom e/?, mec ego di&avi , aut fieri juffi . Verùm cùm Sergius Patriarcba quimque amtè ammir condidiffet , quam ab Oriente redirem, oravit me , poflquam ad hanc felicem urbem advemi, ut nomine meo promulgaretur cum fubfcriptione. Ejus hortatu id feci. Nunc verò cùm cognoverim eam à mommullis impugnari , declaro ad omnes mom effe meam. Hoc juffum fecit ad Beatum Joammem Aapam , qui dammarat E&heffm. Ejus caufam videtur refumpfiffe, & ad Honorii Pontificis decretum provocaffe Heraclii filius & fucceffor Conftantinus. Tunc enim Joannes £ontifex, uti in difputatione cum Pyrrho refert San&tus Maximus, Honorii decretum expofuit, «oftendens folis vocibus, nequaquam fenfu cum E&hefi convenire. Et docilis Princeps omninò recepit inftru&tionem. Hinc enim illum, inita confpiratione cum Martina Augufta, Hæretica Anoverca , Pyrrhus, Sergii in Epifcopatu Conflantinopolitano fucceffor, creditur veneno exftinxiffe, ac throno Augufto intrufiffe ejus fratrem Heracleonem . At paucos poft menfes illum nafo mutilatum Senatus ejecit , impofuitque Conftantini filium Conftantem, pertinacifîimè Μonothelitam, de quo Romanum Martyrologium. Conffamtinopoli, $an&i Maximi Monacbi,

aoârima & zelo catholicae veritatis inßgnir, qui cùm adversùm Monotbelitas fremuè decertaret , à comffante Imperatore bæretico , praecifi, manibus & lingua, Cherfomefum relegatur reddidit $piritum. Erat Maximus è viro nobiliffimo monachus doâiffimus & Abbas Conftantinopolitanus, duriffimum hujus haerefeos flagellum, ideòque dudùm profugus apud Ecclefiam Occidentalem. Legenda eft ejus vita integra, nec non & A&a San&i Martini Pontificis, atque ex illis cognofces hæreticam barbariem Conftantis Augufti. Sergio itaque in Epifcopatum ac impietatem fucceffit Pyrrhus, qui fecundo promotionis anno objam diéti facinoris fufpicionem fugit in Africam, fub Gregorio Patricio, Re&ore nutantem ac declinantem pedetentim ab imperio. Repetit iftic Epifcopos uti à Theophane audivimus, infigniter Catholicos , nec non San&um Maximum, de quo ejufdem A&ta. Pyrrhur , ubi im Africam pervemit , captiofos cæpit fuae baerefeos laqueor temdere , quibus umiverfam illam Ecclefiam captivam duceret . Quod & feciffet , miß im omnibur fibi adverfamtem Maximum habuiffet. Unde exigentibus Epifcopis Africamis , atque ipfo , qui Provinciae praeerat , Gregorio Patricio, publicae paci ejus regionir, quam vebementer Pyrrhur perturbaverat , confulemte , faéfum eff , ut de publicis controverfiir publica fieret difputatio. Integra exftat difputatio doétiffima, habita apud Carthaginem menfe Julio, indiétione tertia , anno Domini fexcentefimo quadragefimo quinto, Theodori Pontificis, qui Joanni quarto proximè fucceffit, quarto , quarto item Conftantis Augufti , ejufque fucceffum edicit Theophanes. Pyrrbu r , cùm pervemiffet im Africam , mutuir cum $an&iffimo Maximo videtur adfpe&ibur, mec mom & Divinarum illic exiflentium Pontificum praefemtatur obtutibur : Qui hunc redargutum & perfuafum Romam ad Papam Tbeodorum duxerunt. Qui ortbodoxo libello tradite Papae, ab eo receptur eß. Et Anaftafius Bibliothecarius ad San&um Marcellum Presbyter Cardinalis in laudati Theodori Pontificis vita . Ipfir temporibus Theodori Pomtificir venit Pyrrhur ex Africa , qui fuerat Patriarcha Conffamtimopolitamus , in urbem Romam ad limina Apoßolorum : Qui ingreffus libellum obtulit cum fua fubfcriptione Apoftolicae mofrae Sedi im præfentia cum&i Cleri & populi, comdemmam rim eodem libello ommia , quae à fe vel à decefforibur fuis fcripta vel a&a fumt adversùs immaculatam fidem mofiram. His itaque ab eo pera&is , fecit eum Pontifex mumera erogare im populo, & cathedram ei pomi juxta altare , bomoram , eum ut Sacerdotem Regiae civitatis . Haud dubiè fe purgarit etiam de fufpicione pravi poculi: Nam ex Apoftolico Canone oportet Epifcopum effe Nom percufforem. Eum Africani Epifcopi non praefumpferunt reconciliare, quod haerefis à primis Ecclefiae exordiis femper fuerit cafus Sedi Apoftolicae refervatus. Et convi&tus Pyrrhus atque compun&us dixit in difputatione ad Sanétum Maximum. $i mom aliur modur praeter bumc, pluris faciem falutem meam , quam caetera omnia , præfò fum adfaciemdum hoc cum ommi fatisfaéfione: Hoc folum rogo, ut dignus habear im primis templorum Apoftolorum, ac potiùs ipforum Principum Apoffolorum adoratione , deindè ut videam faciem $an&iffmi -Papae , eique tradam libellum eorum , quae abfurdè fa&a fumt . Utique libellum pœnitentiæ, erroris ejuratorium. Et refponderunt San&us Maximus , & Gregorius Patricius ; Quamdoquidem tua propo'ftio bona eff, & Ecclef.e utili, , fic fiat. Pergit • fubnotatio difputationis : In hac ergò celeberrima vrbe Roma ; cùm adeffet nobifcum, promifium praeftitit, dammavitque dogmata impiae Expofitionis , feu Heraclianæ E&hefeos , féque per re&am profeffomem cum fam&a catbolica & Apoßolica Ecclefia conjunxit. Ex quo colligitur ab ipfo Sanéto Maximo fuiffe Romam dedu&tus. Addunt San&i Martini Pontificis A&a fideli£ fima , à quodam ejus in exilium comite fcripta è Regia civitate ad Chriftianos totius Occidentis. Dicit ad captivum Pontificem Demoßbene r Conftantis Augufti Refcriptor : Dic mobir ea, quae de pyrrho bic & Romae fubfequenter geffa fumt. Pro qua caufa abjit Romam , jußus, am proprio propofito ? ARcfpondem $an&u, Papa dixit: Proprio propofito. Ait Demoßhemes : Libellum illum quomodò fecit , compellente aliquo ? Refpomdit Jamáur vir: Nemine, fed propria propofitione . Demoffhemer imquit: J/eniente Pyrrbo Romam, quomodò eum fufcepit Jamάur vir Tbeodorur Praealeceßor tuus Papa , uti Epifcopum ? Refpondit aequamimis Papa : Uti Epifcopum. Et quomodò, mifi quia priufquam veniret ?yrrbus Romam, mamifeftè fcripfe Beatur Tbeodorus ad Paulum, Pyrrho ad Afros profugo fuperintrufum à Conftante Augufto fuccefforem, utpotè ad eum, qui fupplamtationem fecit , & alteriur tbronum imvafft ? Deimde eodem Pyrrbo vemiemte Romam fpontè fua ad veftigia Beati Petri, quomodò mom baberet eum fufcipere & bonorare ut Epifcopum ? refpondit Demoftbemes : Verè verita, f. fe babet. Undè autem fumebat ea, quae ad ufum fui corporis eramt meceffaria ? Dicit Beatur mamjfeffè : De Patriarcbio Romano. Ait concertator : Quali, pami* dabatur ei ? Refpomait bomorabilis vir : Vox Domimi mei mefcitij Ecclefiam Romamam. Dico enim vobis , quia quifquis venit illuc miferabilis bomo bofpitari , omnia ad ufum praebentur ei , & mullum immumem fuis domi* Jamëfur Petrus repellit vemientium illuc, fed pani* mumdiffimu r & vima diverfa dantur, & mom folùm ei, fed & bomimibur ei pertinemtibus . Si ergò in miferabilibus bomimibus baec fiumt , qui venit bonorabilis fcut Epifcopur , qualer fumptus babet fùfcipere? Dicit ad eum Demoßhenes : Nos didici. muu , quia Pyrrbur fecit vi libellum Romae , & quia vincula lignea fußinuit , & multa dolemda pafius eff. Refpondit illi Beatur & dixit: Nihil tale fa&um eff . Nam miff quia formidine aliqui tementur, non poßunt fortè loqui veritatem. Hic fumt Comffamtinopoli plurimi , qui tumc erant Romae , & fciumt quae ibi gefta fumt, ex quibus interim fupereff Plato Patriciur , qui tumc Exarcbus erat, quique direxit bomime* fuo* tumc ad Pyrrbum Romam. Percum&famimi eum de bis , f mentior. Ex quibus verbis cognofce antiquam , ab Apoftolis plantatam, etiamnum hodie vigentem, alibi praedicandam, Romanæ Ecclefiae in quofvis advenas pietatem. Cognofce & avitas Græcorum in Romanum Pontificem criminationes : Nam quomodò nunc Theodorum Pontificem de affliéto violenter Pyr

1 fu-
tile;
t ac
ad-
Gal-
Ę. L.5. c, 4,

Vullo
56ra-
31* »
7rt//),
frum
ivinar
ope-
indi-
mque
» lj.
bat,
imfe-
quae
ffro.
ultor
m 3,
7zar
*ftrj-

n/fe ^

ij

$ecret. 3•

T)ie 13,
Aug.

frgm*

rho, ità nuper de trucidato Malcho Dalmatie

[ocr errors]

ciffimè infamarunt, Ea igitur Pyrrhi poenitentia ac fpontanea converfio peffimè torfit Monothelitas, fecitque tunc Conftans Auguftus, quod ad Paulum Patriarcham iftius intrufum fuccefforem fcribunt Epifcopi Africani Provinciæ Proconfularis. Quia comperimu* , quod quaedam contraria um conßantinopoli. tama funt civitate contra inßituta fidelium , & antiquiffimorum Patrum , & umiverfalium conciliorum propofta per cbartulæ cujufdam venemofe di&a, miramur, immò dolemur, cur à vobis baec fmt permamere permiffa , aut mom fatim comfcifra, & re&o $acerdotali propofito radicitùr amputata. Et Vi&or Archi-Epifcopus Carthaginenfis in litteris ad Theodorum Pontificem. Imquiumt vice epigrammatum quaedam eartharum volumina im facri, aedibur apud Regiam civitatem muper efie fufpenfa , Religioni catbolicæ, & ipfverae fidei , ac Patrum traditionibus ommimò contraria : Utpotè affirmantia & ab omnibus affirmarijubentia unam in Domino operationem ac voluntatem. Numidiæ, Byzacii , ac Mauritaniæ Epifcopi in litteris ad eumdem Papam ajunt chartam illam fufpenfam fuifie præ foribus Ecclefiae ad fcandalum populorum. Nempe Conftans Auguftus metuens, ne omnis Regiæ civitatis populus abiret poft Pyrrhum poenitentem, in Ecclefia Patriarchali fixit publicum Edi&tum , confirmatorium haerefeos fub gravibus poenis. Ejufdem ipfe meminit in fuo fcelerato Typo: Ad perfe&am umitatem $am&arum Dei Eccleffarum , & communem concordiam , chartar, quae pofítæ fuerunt im Nartheca $an&iffimae magnae Eccleffe , quae continent praedi&a r quaeffiomer, juffimur levari . De hifce ergò chartis Africani Epifcopi, quorum opera Pyrrhus ad mentem redierat , monuere Paulum fuccefforem. At ecce interim Gregorius Patricius invafit tyrannidem, interciditur Africae cum Regia civitate commercium , atque ità laudati Epifcopi litteras fuas coa&ti funt Romam mittere ad Theodorum Pontificem, ab ipfo Conftantinopolim deftinandas. A&a haec funt anno Domini fexcentefimo quadragefimo fexto: Tunc enim exiftimatur Gregorius Patricius tyrannidem fuam aperuiffe. Tunc item fa&um eft, quod Numidiae, Byzacii , ac Mauritaniæ Epifcopi fcribunt ad Theodorum Pontificem : Im quorumdam fufpicionem mofra Africama à malignis bominibus apud Regiam civitatem recitata Provimcia. A Monothelitis accufata eft Gregorio favere , atque ità apud Principem Monothelitam eft penitùs exau&orata. Etiam Sanéto Maximo impegerunt , quod Angelorum legionem Gregorio accinentem aut vidiffet, aut vidiffe fe finxiffet. Hìnc intellige ea, quae de Fortunio feu Fortunato Carthaginenfi Archi-Epifcopo in praefentis Synodi quarta decima A&tione legit Conftantinus Ecclefiae Conftantinopolitanae Presbyter ac Grammaticus Latinus. Scio, Domime , temporibur Pauli quondam Patriarcbae vemiffe Fortumium , qui fuit Epifcopur carthaginemfir , & cùm Miffas a&urus effet im fan&a magna Dei Ecclefia , quæfitum eff , quòmodò federe debuiffet , utrummè amte Metropolitamor, qui hic me•

rantur,

[ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][merged small]
[ocr errors]

rantur, am pof? eor. Et requirente eodem Paulo Patriarcba im Bibliotheca Patriarcbii librum quimti Comcilii , ut cognofceret , quomodò federe debuiffent , contigit ut inveniretur & Latinus liber ejufdem Comcilii , & exindè imfiru&us idem Paulus fecit eum ordimabiliter federe. Fortunatus ergò aut à Pyrrho fedu&us, aut veriùs à Gregorio Patricio, quod ejus tyrannidi adverfaretur, pulfus aut profugus abjit Conftantinopolim ad Principem , faétus eft forex Palatinus, Paulo Patriarchæ hæretico atqueintrufo communicavit & adhaefit , atque ità ab Ecclefia Africana & Romana excommunicatus eft ac deje&us. Ejus enim in locum ab Afris ordinatus & à Theodoro Pontifice confirmatus eft Viâor, uti liquet ex ejus Synodicis ad laudatum Pontificem litteris leétis & probatis in Romana Synodo Sanéti Pontificis Martini. Hoc item tempore San&us Maximus etiam ab ipfis Catholicis paffus eft calumniam de adfertis non duabusfolummodò, fed tribus in Domino voluntatibus ac operationibus : Humana , Divina, ac Dei-virili, quæ neutrius naturæ effet, fed hypoftatica feu perfonalis . Prodiit & fub ejus nomine fi&a ad Marinum Cypri Presbyterum ac Monachum Epiftola, erroris iftius affertrix; coa&us eft vir fan&iffimus ad litteras apologeticas, fcriptas Siciliae Monachis, fuis commonitoribus , dicitque inter caetera . Ad Marimum quidem Presbyterum variae & de diverfis capitibus $cripturae fcripfimur , mom tamem ullo modo de comtrariis dogmatibus di&um ef?, de uma , imquam, & duabus , id ef?, quaj ipfffingumt im eodem & umo Cbriflo tres operatiome , vel volumtate*. Memoratam ad Marinum Epiftolam proteftatur effe fi&tam , ut alienam abjicit & damnat , rogatque à cun&tis abjici ac damnari. Quin exftat ejus ad eundem Marinum tomus dogmaticus, oftendens duas folummodò in Domino voluntates ac operationes, ac Dei-virilem à Dionyfio addu&tam neque dicendam tertiam, neque unam, fed duas interpretandam. Certè perfonalem Domini voluntatem in difputatione cum Pyrrho graviffimè impugnat. Laudata ejus fcripta exftant græcè in Bibliotheca Vaticana, ideòque haec mutuati fumus ex fragmentis ab Eminentiffimo D. Cardinali Baronio addu&is. In Aétis San&i Martini Pontificis notanda

[merged small][merged small][ocr errors][merged small]

mercedem & retributionem propriae tanfgreffiomi* , id eft , damnationem irreparabilem ac infolubi

lem , quam in libro Praefcriptionum Tertullianus Cap. 3o.

vocat Relegationem im perpetuum difcidium. Addit laudatus Anaftafius Cardinalis: Qui quidem Pyrrhus reverfus eff im Orientem. Et D. Cardinalis Baronius: Ubi im gratiam Imperatoris receptur poff obitum Pauli im mercedem impietati, paâam Comffamtimopolitanam fedem refumpfit , qua quidem veluti porreéfa efca , hamo imfelix eff captur. Verùm enim verò obftare videntur San&i Martini Pontificis apud Conßantinopolim captivi A&ta fideliffima. Defun&o Paulo, Pyrrbo federe mitemte, atque quibufdam Ecclefiæ contradicentibus & probibentibur, libellumque ejus publicantibus in Palatio , agemtibufque quoniam à Paulo amathematizatus eft , Pyrrbus reprobatur eff à $acerdotio propter libellum , quem Romae fecerat. Tamquam utriufque partis prævaricator ab utraque parte eft anathemate damnatus. Refpondeo tamen fuiffe tandem reftitutum poft contentiones multas. Difertè enim in Chronico ait Nicephorus Patriarcha Conflantinopolitanus : Pyrrbu r reffitutur memfibur quatuor, diebus viginti tribur. Eum ante Epifcopatum ait fuiffè Ecclefiae Conftantinopolitanae Presbyterum, monachum, ac Momafleriorum Magiffrum, Cbryfopoli Praecipuum. De damnationis fubfcriptione fa&a per Sacrofan&um Chrifti Domini Sanguinem nihil habet Anaftafius Bibliothecarius. Attamen Theophani eft omninò credendum. Nam & Nicetas Paphlago in vita San&i Ignatii Patriarchæ Conftantinopolitani fcribit de damnatione Photii in ean

[ocr errors]

mis , nom mudo atramemto , fed im quo penitùr comtromifcas, ut eo , , qui rem morant , adfeveramtej audivi , ipfo Salvatoris $anguime imtin&is. Ità , imquam , Pbotium exautborarumt , dammarumt , unà• que ommer ab illo facris initiator. Et fæderis feu concordati, à Conftantino Magao Augufto & S. Sylveftro Papa cum Tiridate Armeniorum Rege & S. Gregorio eorumdem Patriarcha initi, inftrumentum fic habet : Im fidem fœderi* moffri firmi atque imdelebilis , bamc utriufque Occidentali r & Orientalis mationis fratermitatem trememdo ac pretiofiffimo Jefu Chriffi $anguime comfcripfimur. Sufpe{tum , immò fi&tum eft iftud fœdus , ejus tamen inftrumentum eft omninò antiquum , adeóque oftendit tremendae fubfcriptionis ritum effe veterem, Graecum potiùs, quàm Latinum. Nam & Theodorus Pontifex erat homo Græcus. Et hinc Stephanus tertius Carolum Magnum & Carolomannum Francorum Reges adjurans , ne fororem fuam Gifilam filio Defiderii Longobardorum Regis darent in conjugium, adjurationis chartam facrato fanguine nequaquam fubfcripfit, fed Beati Apoftoli Petri dumtaxat confeffioni impofuit, facrificium fuper eam obtulit , & ità cum lachrymis ad illos direxit, Fa&a eft Pyrrhi damnatio anno Domini fexcentefimo quadragefimo o&avo, feptimo Theodori Pontificis & Conftantis Augufti. Paulum Pyrrhi fuccefforem Nicephorus Patriarcha Conftantinopolitanus annis dumtaxat

[ocr errors]
[ocr errors]

duobus, at meliùs Onufrius Panuinus & Cardinalis Baronius fediffe ajunt annis decem. Ex Ecclefiae Conftantinopolitanae Presbytero ac (Bconomo fuit Pyrrho exuli in fedem Patriarchalem fuperordinatus, pertinax Monothelita. Eum & fuis propriis& Afrorum Epifcoporum fàn&iffimis litteris urfit Theodorus Pontifex ad refipifcentiam, at nihil retulit, nifi multum, apud Graecos abundare confuetum, peccatoris oleum » pro unica Domini voluntate & operatione provocationem ad Sanétos Patres & quinque generales Synodos, & hanc conclufionem : Quibus concorae, & comfomamter fa&i funt piæ memoriae Sergius & Honorius , unus movæ, alter antiquæ Romæ Summi Jacerdotii fedem decoramter. Nequiffima hæc fa&tio non defiit Honorii decretum , tamquam erroris fui firmiffimum fundamentum, impudenter ebuccinare. Et hinc Paulus Patriarcha jam di&tas Conftantis Augufti chartas, unicam in Domino voluntatem garrientes, auferri juffit de Ecclefiae valvis, rediri ad filentii pa&a ab Honorio probata, edique à Principe eodem Ediétum confirmatorium , cui nomen , Typus Comffamtir Auguffi. Sanéti Maximi Aéta prodiiffe dicunt indi&tione fexta, id eft , anno Domini fexcentefimo quadragefimo o&tavo. Poft expofitas de una ac gemina Domini voluntate contentiones, natafque exindè Ecclefiarum calamitates ità loquitur typus. Sancimur moBis fubje&o, mom habere licemtiam invicem à præfenti de una volumtate , aut uma operatione , aut duarum voluntatum, aut duarum operatiomum qualemcumque proferre altercationem , aut contemtionem , aut riaram. Hgc autem famcimus mibil aliud intercipiemter de piiffmis dogmatibus , quæ à $an&is probabilibus Patribus de difpenfatione imcarnati Dei Verbi dogmatizata fumt, fed ulteriùr contemtionem , quæ gratia propofitae quaeffiomir orta eff, cefjare praecipientes , & tantummmodò de ei* fequi & fufficientes habere Divinar Scriptura * , & traditiomer fam&forum quinque univerfalium Conciliorum , & fimplicibus fine quæfiione fanéforum probabilium Patrum uti vocibus , quorum dogmata regula & lege fan&ae Dei catbolicæ & Apoflolicae Ecclefiae comffumt, mibil eir addentes proprium , meque mimuemtes , aut per fuam intemtionem eas imterpretamter, fed priorem habitum ubique cuffodiri, fcuti antequam procederet comtemtio praedi&arum quæfiionum , quafi mulla de eis efiet orta contentio. Nulli de omnibus , qui ufque ad praefemr umam voluntatem & operationem, aut duas voluntatey & duas operatiome* dogmatizaverit, fub qualemcumque querelam bujus gratia , aut accufafionem facito, miff tamtummodò qui ex faméir quinque univerfalibus Conciliis & caeteris ortbodoxis probabilibus Patribur eje&i funt baeretici cum impiis dogmatibus atque fcriptis , & quod fan&a Catbolica <* Apoftolica Ecclefia mom accepit , fed abjecit. Hunc fceleratum Typum etiam Romam iftic recipiendum & profitendum mifit Conftans Auguftus per Olympium Exarchum , faétumque tunc eft quod fcribit Anaftafius Bibliothecarius. ;$am&fiffìmus Theodorus Papa fcripfit Paulo Patriarcbae Regiae civitatis , tam rogam* , quàm regulariter increpamr , mec mom per Apocrifarior pro hoc maximè definator præfentialiter ammonem* & conteffam , ,

quatenùs proprium emendaret commemtum , atque ad orthodoxam fidem Catbolice Eccleffe remearet: Et neque roganter , meque imcrepamter potuerunt eum à fuocomamine quoquo modo revocare. Propter quod ab Apoßolica Sede ipfe depofitionis ultiome percuffus eff. Iftorum Apocrifariorum unus fuit Theodori fucceffor Sanétus Martinus, ac in ejus vita laudatus Anaftafius edicit legationis fucceffum & fru&um. Paulus pravitatem fuam defendem , quod numquam mec à prioribus hæreticis praefumptum eff , ipfe illicitè præfumere fuduit im tamtum , ut altare moflrae faméfae Sedis , quod erat im domo Placidiae facratum im venerabili oraculo , fubvertem, diriperet , probibemr me adoramdam & immaculatam bofliam Apocrifarii mofiri ibidem Deo offerre valeamt , mec commumionis $acramenta percipiant. Defumpfit hæc Anaftafius ex Martino primo adloquente Romanam fuam Synodum, ejufdemque infolentiæ meminit Sanétus Pontifex Leo nonus in litteris ad Michaelem Conftantinopolitanum & Leonem Epifcopum Acridenfem : Paulus altare Latinorum & Legatorum Romamae Ecclefæ fubvertit. Galla Placidia , Theodofii fenioris Augufti filia , duas Conftantinopoli domos habuit , aliam in prima, aliam in regione decima , earumque altera erat confuetum hofpitium Romanorum Legatorum , habens capellam & altare, in quo illi ritu Latino Divina peragerent: LInde & regnante Juftiniano Vigilius Pontifex in eadem domo fuit hofpitatus. Pergit ad Synodum fuam Martinus Pontifex de infolentia Pauli Patriarchae. Apocrifarior , qui ex praeceptiome Apoftolicae au&oritatij commomuerunt eum, ut de tali baeretico intemtu recederet , ncc non conteffari vifi fumt , perfecutionibus diverfi cum aliis ortbodoxis viris , & vemerabilibur $acerdotibus imfecutus eff : Quofdam eorum cuflodiae retrudem*, alior im exilio deportam , alior verberibus fubmittemr . Ob haec igitur attentata Theodorus Pontifex , qui priùs folum Principis Typum damnarat, fynodaliter damnavit etiam Pauli Perfonam , unàque Pyrrhum jam relapfum. Anaftafius Bibliothecarius haec omnia in Martini Pontificis annum primum videtur tranfcribere, at certum eft contigiffe anno feptimo & ultimo Theodori. Anno itaque Domini fexcentefimo quadragefimo nono in Papalem thronum elevatus eft San&tus Martinus, unus è laudatis Apocrifariis, de quo Theophanes. Cùm Maximus Abbas Romam pervemiffet , Papamque Martinum ad aemulationem accemdiffet , Synodo centum decem Epifcoporum colle&a , Sergium , Cyrum, Pyrrhum , & Paulum amatbematizarunt . Et A&ta San&i Maximi , Pofíquam evenit, ut Theodorus Præful Romae è vita migraret , vir multis laboribus exercitur & pietate clarur , Martimur religiofiffimu* im ejus throno imffituitur, Cujus virtutem Divimus Maximur admiratu* eum plurimùm frequentabat , atque ubi opus erat , de multi, cum eo loquebatur. Itaque cum eo comffium capit omnes , qui ubique effemt, Epifcopos congregare, magnamque $ynodum celebrare, ut fub tot Deiferi, viris fama fides firmiorem baberet ac certiorem confeffionem, perverfitas verò adverfariorum apertam & infigniorem repudiationem atque expulfionem . Hi ad centum & quinque convenerunt. Fuiffe totidem

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small]

dem teftatur & Anaftafius Bibliothecarius, neque plures fubfcriptos habent A&a fynodalia. Eam Synodum San&us Martinus in litteris ad San&um Amandum Traje&enfem Epifcopum vocat generale Concilium, utpotè totius Italiae : Aderant enim ipfe Dominus Papa, tres alii Italorum Metropolitae , Aquilejenfis , Mediolanenfis, Ravennas per Vicarium, & Sardorum Calaritanus. Non ampliùs patientia ac precibus , fed ex poteftate agendum vidit Pontifex, ideòquemox in ipfo Papatus exordio hanc Synodum adunavit. Nullam in ipfa San&ti Maximi , qui omninò adfuit, habemus memoriam , quod Synodus, uti fuprà ab Epifcopis Orientalibus in Synodo Chalcedonenfi audivimus, non Clericorum, longè minùs Monachorum fit , fed folorum Epifcoporum. Omnia Sergii, Cyri , Pyrrhi, Pauli, Heraclii, & Conftantis A&a difcuffit Synodus, damnavitque fingula, impiam praefertim E&thefin ac Typum impiiffimum, di&torum Epifcoporum perfonas, ac in capite Theodorum Epifcopum Pharanitanum. E&hefin & Typum damnavit ob tres potiffimùm rationes, expreffas à Pontifice in litteris fynodalibus ad univerfam Ecclefiam. Prima eft, quod Typus & unam & geminam in Domino operationem ac voluntatem dici vetet, adeòque cum fcelerofis hæreticorumvocibus etiam probatas Sanétorum Patrum voces, ac pium cum impio profcribat. Quidquid enim garriant E&hefis & Typus, geminae voluntatis ac operationis vox eft omninò ufitata ac praedicata à Sanétis Ecclefiae Patribus, unica autem operatio à folis Arianis , Eunomianis, Apollinariftis, Eutychianis , caeterifque Erronibus Dei Hominis Myfterium mutilantibus aut confundentibus. Altera ratio eft, quod Ty. pus & unicæ & geminæ operationis praedicatoribus tribuat parem impunitatis libertatem: Quod eft Ecclefiam in Academiam vertere, & redücere gentilem licentiam quodlibet nugandi. Tertia ratio eft , quod Typus E&hefin, & E&hefis deftruat Typum. E&hefis enim unicam, Typus nec unicam nec geminam vult in Domino 9perationem, ut non humana tantummodò, fed & Divina natura fit expers voluntatis ac operationis. Monothelitæ enim, inquit Synodus, Nefciunt quid credant aut confiteamtur per inceffabilem creberrimam fuorum dogmatum immutatiomem , pariterque peremptionem. Addidit Synodus viginti dogmatica Capitula, quorum quintum decimum , cun&orum principale, fùprà eft addu&tum. Quaeftio eft , Quare Synodus non damnarit etiam Honorii Pontificis decretum, Eahefeos ac Typi fundamentum ? Omnia enim tria funt ejufdem tenoris, & tam Typus quàm E&hefis decretum iftud dumtaxàt confirmarunt. Refpondeo erga tria illa proceffiffe hanc Lateranenfem Synodum, quomodò erga San&um Bafilium ac profanum Neftorium proceffèrunt in fuis duodecim Capitulis San&us Cyrillus & fàcrofan&asynodus Ephefina. Et Bafilius & Neflorius Chriflum Dominum dixere Hominem Deferum, & ta. men hìc inter haereticos proje&us eft, ille glorioCbriff, Lupi Oper. Torw. III.

fus manet inter orthodoxos Ecclefiae Patres. In

clefia tra&tavit San&um Dionyfium Alexandrinum ac impium Arium, San&tum Euftatium Antiochenum Epifcopum ac Theodorum Mopfueftienfem, aliofque plures relatos à Facundo Epifcopo Hermianenfi. Et laudatus Bafilius in fermone populari fàcram glorificationem hac formula concludens, Gloria Patri per Filium in Spiritu $an&o , de Catholico nomine & Sede Epifcopali periclitatus eft , eifdem vocibus glorificans San&tus Leo Magnus in nullum periculum aut fufpicionem incidit, Ariani autem eandem ob caufam ab omni Ecclefia fuere damnati. Et in San&o Auguftino adfiduè obvias habes hafce de Domino voces, Homo-Deus , de quibus tamen adversùs Petrum Fullonem Pfeudo-Patriarcham Antiochenum fcribit San&us Quintianus Epifcopus Efculanus: $i qui, DEUM-HOMINEM , & mom magis DEUM ET HOMINEM dicit, damnetur. Nempe alio Dionyfius, Euftatius, Bafilius, Auguftinus, alio fenfu Arius, Neftorius, Fullo , Theodorus locuti funt, atque ità in pari locutionis caufà ifti probari , hi meruerunt damnari. Quoniam fa&a & verba vident homines, intentio judicat omnes. Idem evenit decreto Honorii Pontificis, ac Ediétis Heraclii & Conftantis. Quia tamen decretum iftud, licèt innoxium, Edi&is illis fomenta atque occafionem præbuit, à nullo fucceffore Pontifice confirmatum fuit, fed filentio traditum atque circumfcriptum. Et ob haec omnia in rabiem a&tus Conftans Auguflus fecit, quod in vita San&i Martini fcribit Anaftafius Cardinalis Bibliothecarius. Ipfir diebus direxit Imperator im Italiam Olympium Cubicularium & Exarcbum ad regemdam omnem Italiam , praecipiem & dicem : oportet Gloriam tuam, ßcut mobis fuggeffit Paulus Patriarcba , peragere. Dolis & armisjuffit omnem Italiam ad Typum recipiendum {educi , & Pontificem tranfmitti Conftantinopolim. At verò Divina potentia miraculis protexit Martinum, Olympium verò, cum omni exercitu Saraceni in Sicilia trucidarunt. Etenim adversùs Deum pugnante Romano Principe, Saraceni Ægyptum , Orientem , Africam, Cyprum, Siciliam, ac omne fermè imperium invaferunt. Porrò Pontifex non intermifit officium : Ad Principem fcripfit piiffimas litteras, Africanos Epifcopos in fide confirmavit, Antiocheno & Hierofolymitano Patriarchatibus per Saracenos devaftatis dedit Apoftolicum Vicarium Joannem Epifcopum Philadelphienfem , Pauli Theffalonicenfis Epifcopi Monothelitæ, qui Apoftolicas per Illyricum vices verterat in Primatum , ordinarium , fregit contumaciam , tandemque à Theodoro Calliopa Exarcho , Olympii fucceffore, captus eft in Bafilica Lateranenfi , portatus Conftantinopolim, ac à Conftante Augufto relegatus Cherfonefum poft plurimas calamitates, de quibus Paulus Patriarcha moribundus, ingemifcem, & ad parietem converfur dixit Principi : Hei mihi , & boc ad abundantiam

[merged small][ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

judiciorum meorum a&um eff. Numquid mam Domine Epiß. 17.

« VorigeDoorgaan »