Pagina-afbeeldingen
PDF
[ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors]

qui Bafìica, Martyrum declinamtes , mor qui ibi orationem ex more celebramur, quafi immundos fugiumt. Quod nempe tangere mortuum fit immunditia legalis. Hoc autem mom tam illi faciunt, quam babitante , im eis daemoner , fortitudinem & flagella fam&i cineris mom ferenter. Antiquam pietatem , qua Majores noftri poft no&urnum ac innoxium snaturæ in fomno fluxum ingredi non audebant AMartyrum Bafilicas, ut muliercularum deliramemta , cerebrofus ille fubfannabat. Ex quo vides San&orum invocationem, Reliquiarum cultum, <& Bafilicarum dedicationem effe connexa, adeòque unius adfertione aut negatione adferi aut negari omnia tria. Alios item errores habuit Vigilantius , verùm à noftro propofito alienos. Alienus non eft error Meffalianorum , de quo in libro de fe&is Conftantinus Harmenopulus: Deiparam mullo dignantur bonore , meque Præcurforem & Baptiffam Joammem , meque Saméfes , Martyribus exceptis. Et hinc in Oratione de fanétarum imaginum reftitutione, exftante in quinto decimo tomo Bibliothecae fanétæ, San&us Ger. manus Patriarcha Conftantinopolitanus Iconoclaftas paffim vocat Bogomilor, id eft , peffimam partem Meffalianorum.

[ocr errors][merged small]

E$j; exordium fuit à juratis Religionis | Chriftianae hoftibus Judæis, Saracenorum j in Romano Imperio graffantium poteftate abufis, ! de quibus ad Domini annum fexcentefimum quadragefimum Georgius Cedrenus. Humarus Saracenorum Princeps aedificare Judæorum templum Hierofolymitamum cœpit: Cùmque aedificia mom confíßerent, Judæi caufam rogati , eam expofuerumt , & Crucem, quae templo momtis olearum impofita erat, depofuerunt. Ità demùm aedificia firmata fumt. Atque haec rer Chriffi oforibus occafionem praebuit multa, Cruce r deturbandi. Pergit laudatus Scriptor ad Chrifti Domini annum feptingentefimum tertium. Paucir, amtequam Leo Ifaurur imperare cœpit, ammis, Hebraei quidam , Laodicaea Phæniciæ oriumdi , Izetbum 4rabum Principem adiverunt, promittente, ei quadraginta ammo* duraturum im imperio , fi veneramda & im templis Chriffiamorum bonore culta fimulacra per ommem ditionem fuam deffrueret. Perfuafum boc ef? fatuo Izetbo , & decretum univerfale contra vemeramdat imagines compofuit. Latiùs rem in præfenti Synodo exponit Joannes monachus , Orientalium Patriarcharum Vicarius ac Legatus, dicens iftum Saracenorum Principem fuiße nomine izidum , illique à Judaeo , mago & venefico, promiffos folos triginta imperii annos: Dummo

; omnem imaginalem piéìuram five in tabulir, fwe ! per mufva im parietibus , five im vafis facri , & vefibus altarium , & quotquot bujufcemodi reperiumtur im cum&i* Cbriffiamorum Ecclefiir , extermiaaree €* perfe&è deleret , mec mom & quotquot in foris civitatum ad ornatum fùnt & decorem im quacumque ßmilitudine. Addidit ommem fimilitudinem, ut importabilem offendere imimicitiam , quam comtra mor ßabebat: Ut in plenum vigorem reduceret legem Mofaicam , à qua omnem penitùs imaginem fuifle interdi&am, eft fuprà oftenfum. Profequitur laudatus Joannes monachus. Tyrammus deceptione captur , levitate ufus Judaeo obfè. cundavit. Et mittems depofuit ab ommi Provincia, quæ fub ipfo erat , fan&a* imagines , & reliquas fimilitudines , & hoc modo mom parcens^ deturpavit Ecclefias Dei per veneficum Hebraeum fub fua poteftate ßat. Porrò fugientibus Deo amabilibus cbriffiamir , me propriir mamibus fubverteremt fam&as imaginet , Hebræor Deo odibile r & viliffimos Araber angariabant, qui ad boc miffi eramt Amiraei. $icque imcemdebant venerabiler icomar , & domor Ecclefiarum modò quidem linienter, modò autem eradenter. 4Quibuf auditir , Pfeudo-Epifcopur Nacoliae , & qui circa ipfum erant, imitati funt imiquor Judæor impior Araber, injuriam imferenter Ecclefiir Dei. Juffum autem judicio facro veßro imtimare auditui , qualem mifer ille finem & vemeficur Hebraeut fufceperit. Cùm enim hoc egiffet Symbulum Ezidus , mon plufquam duobus ammis & dimidio vivem r defum&us eft , & perrexit in igmem aeterwum . Et imagine* quidem in amtiquo fatu fuo & bonore reffitutae fumt. Porrò hujus filius Hulidus indignatur , tamquam homicidam patris fui veneficum turpiffìma morte occidi juffit , digna pro fa&o falfae Divimationis fuae portantem. Addidit Gaudiofus Meffanenfis Epifcopus: Et ego puerulus eram im Syria , cùm Saracemorum $ymbulus imagimer fubverteret. Et quidem Hulidus ille non folùm veneficum Hebræum adgreffus eft , fed & omnes ejus complices , de quibus laudatus Cedrenus . Hulidus regno potitur Hebraeos iffor ut impoffores mecare voluit, quod illi femtiemter , profugi im Ifauriam deflexerumt. Ibi cùm fe ad fontem quemdam refrigerarent, fupervemit Leo, adolefcemtulus etiamnùm , formofus & procero corpore , qui fe foraida arte alebat , & prandemdi gratia, fomti ipfe quoque adfidem , jumentum omere levat. Hinc illi, genio vaticimium fuggerente , praedicumt fore , ut Romanorum imperio potiatur , megamtique prorjùs fiaem rei faciumt. Imterim juramemto eum adigumt, fi bunc evemtum res ejus babuerimt , fa&urum quod ipfí ab eo poftulaturi effemt. Juravit eis boc ad templum beati Tbeodori, quod erat im prozimo. An dumtaxàt generatim ipfis favere , an fpeciatim facras imagines demoliri jurarit , res eft incerta. Digreff* eis , Leo à $ifnmio Patricio im exercitum adfcifcitur, meque multò poff à Juflimiama fecundo Augufto Spatariur fa&us , potitus vi&oria , à Tbeodofo tertio Orientis Dux creatur imperium comfecutus eff. Idque auxilio & favore Saracenorum. Jure Leo, Conon anteà di&us , fidem negavit tantis magorum promiffis : Fuiffe enim viliffimum & pauperrimum puerum fcribit etiam Michael Glycas. Pergit Cedrenus ad annum feptimum imperan

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]

eis Leonis. Vates ifi Hebraei, qui Leoni imperium ; praedixerant, veniebant , promiffamque fibi ab eo facrarum imagmum fubverfionem poftulabant, pollicentes ei , fi fatisfeciffet , vitam centum annorum. Hi, fcelerofus ille fidem adbibens , multa mobis Cbrifiani, mala paravit. Naäus enim quofdam fecum fentientes , interque bo* Nacoliæ Epifcopum , reliionem haud leviter polluit, Nacolia fuit civitas Phrygiae falutaris, ac de ifto ejus Epifcopo Conftantino dixit ad praefentem Synodum etiam San&us Tharafius Patriarcha: Initium baerefeos ex illo fuit . Neque mireris ftultis ejufmodi promiffis 'Leonem fedu&um: Fuiffe enim verum Ifaurum, ód eft , fuperbum, pertinacem, indo&tum, craf{um , ftupidum Gregorius fecundus Pontifex *eftatur, &c addit in prima ad ipfum Epiftola. arefiis Deus , quafcumque ad mor miffi Epißolar , auribus cordibufque Regum Occidemtir obtulimur, pacem illorum tibi & benevolentiam conciliantes , seque laudamter , & mirificè efferenter , prout te anteà comverfantem intuebamur, Idcircò enim laureata tua receperunt, ut Reger à Regibur bonore affici convenit, Et iterùm in eadem Epiftola : Per decem ammor, utique in imperio , re&è ambulafi. £Quod ipfum dicit vita San&i Stephani Auxentiani, addens dolosè & fimulatè egiffe. Ut ut fit, errat Cedrenus, dicens nono imperii anno cœpiffe in facras imagines infanire. Laudata vita exponit infaniae exordium . Leo «w&a $ematorum claffe , abfurdum illud & impium evomuit , imagimum pi&ura* formam quamdam ido{orum retinere, meque di* cultum adbibendum effe , se alioquim Dei loco imprudenter idola veneremur. Exhorruit Senatus ; fed & Regiae civitatis orthodoxus populus , ideòque parabat in illum , quod olim Anaftafium Auguftum paffum refert Cedrenus . Adduxit Amaffafius Cyzico pi&orem quemdam Syro-Perfan», babitu Presbyteri, qui in regia quædam momfiruofa & ab imaginibus Ecclefafficis aliena pingeret : ob quae magna populi eff orta feditio. Hinc Leo leonis conftantiam exuens induit chamaleontem , & dixit. Nom buc fpe&at mea oratio, ut imagines penitùs deleantur, fed ajo fublimiore loco collocandat , me ore quifquam ea3 comtingat , atque ità rebus bemore dignis comtumeliam inferat. Ab oculis & ofculi reverentia remotas £perabat ab omni paulatim amore excludendas. 1Ejus metum ac palinodiam San&o præfertim vGermano , Patriarchæ Conftantinopqlitano, adfcribit Conftantinus Manaffes. Humani metus vi&ricem cupiditatem effe aquis aggerum vi&ricibus in violentia fimilem reâè docet San&us Auguftinus . Hìnc enim à «Conftantino Nacolienfi , Theodofio Ephefino, Joanne Nicomedienfi , Sifinnio Paftilla Pergenfi in Pamphylia, ac Bafilio Tricacabo nefcio cujus civitatis Epifcopo, hæreticis impudentiffimis , in reprobam mentem circumfcriptus Leo Imperator fecit quæ illi improperat San&tus Pontifex Gregorius fecundus. Ecclefiat Dei, qua; fan&i Patres convefiieramt & armarant, tu fpoliafi atque denudaffi, tametß talem babebat Pontificem, IDominum Germamum. Hujus civiles & Ecclefiafìicas virtutes laudat plurimùm , addens fuiffe virum nonaginta quinque annorum, Et in alia

[ocr errors]

veftibus comveffita, & variegatas inveniffer , ea, ormatu privafi atque vaffaffi. Et poft Ecclefiarum Pi&uras egregiè commendatas pergit. at tu ab Àir abftinere juffo, bumiles populos im otiofì férmonibu* , mugis , cytharis , crepitaculir , tibiis , & trucis occupaffi. Et pro gratiarum aâione & celebratiove ad fabulas traduxiffi. Et iterùm . Non ita eff, uti dicis Imperator, quaff Deo, Martyre, appellemus. Non folas imagines , fed & San&orum invocationem damnavit Leo , utriufque caufa omnem Ecclefiam accufans de idololatria. San&tum Germanum Patriarcham, quod fa&am in coronatione juratam de cuftodienda orthodoxa fide profeffionem improperaret, alapa percuffit , militum fuftibus & contumeliis expofuit , fede extrufit , profcripfit , in Patriachatum intrufit Anaftafium Presbyterum , cognomento Lævum, San&i Germani Syncellum ac proditorem, Epi. fcopatus ambitu jam pridem ad omnia venalem. Duodecim monachos Regiae Bibliothecae cuftodes , quorum Princeps dicebatur Doótor oecumenieus, vivos exuffit, in plures impietati fuæ adverfantes Epifcopos & Clericos egit Neronem. Domitianum , aut Diocletianum . De ejus in fidelem plebem fævitia fcribit in Gregorii fecundi Pontificis vita Anaftafius Bibliothecarius. Leo Imperator compellebat ommer Conffamtinopoli habitamter , ut depomerent, ubicumque habebantur , imagines , tam Salvatoris , quàm Dei Genitricis , vel omnium $am&orum , eafque im medio civitatis igmw cremarent, & omnes dealbarent depi&as Ecclefiar. Et quia plerique tale facimus fieri praepediebant, aliquanti capite truncati, alii corporis parte abfciffi parmam pertulerunt. Omnes facras imagines ubique dejecit Auguftus Haerefiarcha , omnes Bafilicarum pi&tos parietes dealbavit. Omnia item facra vafa & veftimenta conflavit ac redegit in fifcum. Caufam dat vita Sanéti Stephani Auxentiani , alloquens Epifcopos Iconoclaftas. Am mon , cùm im Concilio veßro federetir , libellur vobis à piir quibufaam viris oblatus ef?, qui Epifcopum quemdam eo momime deferret , quod lancem fan&am , im qua cbriffi & Dei genitricis imagine* fculptae erant, com*riviffet ? Vos autem contritionis illius crimem imaginibus adfcri• bemter , ipfum quidem omni crimime folviffis , pio» autem viror ab Ecclefiae cætu profcripßjfir , idolorum vindices eor appellante *. Quo quid audaciùs aut flagitiofùs fingi poteft ? An mom etiam facram fupelle&ilem fan&is imaginibus exornatam comcerpffi* ? Ifaurica Principis avaritia, quavis via in opes fædè inhians , facinus adjuvit . Adjuvit & intrufus Patriarcha Anaftafius. At non impunè. Etenim poftmodùm ob adjutam Artabafdi tyrannidem fuit à Conftantino Copronymo publicè fuftiga[tus; afino praepofterè impofitus, atque ità popu• ko Conftantinopolitano datus in fpe&aculum. Sine Apoftolica Sede nihil de Ecclefiae dogmate aut ritu poteft firmari. Hìnc fcribit Anaftafius Bibliothecarius in vita Gregorii fecundi, Juffionibus poßmodùm miffis decreverat Imperator , ut nulla imago cujuslibet $am&i , aut Martyrir , aut Angeli , ubicumque baberetur : Malediéfa emim omnia afferebat. Et acquiefceret in boc Pomtifex . gratiam

[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]

fmali æmulator miffs fatellitibus muliere, nefcio quot

gratiam Imperatoris haberet ; fi hoc fieri præpediret , a fuo gradu decideret. Ei fpondet Leo fuam gratiam, quod jam anteà eumdem fede pelli & occidi juffifîet. Ejus ab Anaftafio memoratam juf- £ fionem lucidiùs exponit ipfe Pontifex Gregorius. AIos perterrefaci*, aifque , Romam mittam , & imaginem $an&i Petri confringam, fed & Gregorium illinc Pomtificem adduci curabo, ficut Martimum comfamtius adduci juffit. Et iterùm. Scripffi ad me: Ozia, Rex Judæorum po/? ammos o&ingentos ferpensem aeneum è templo ejecit; ego verò poff ammor o&imgentos , à Chrifto nato, idola ex Ecclefi* ejeci. Pro, Ozias , legendum eft, Ezechiar, re&teque habet Scholion marginale : Videtur error ex lapfu memoriae. Et in alia Epiftola. obfecutu* e* pertimaci amimo tuo ac domefficir perturbationibus : IMPERATOR SUM ET SACERDOS. Tunc adimpleta eft San&i Gregorii Magni de facris Auguftorum Principum in res Ecclefiafticas juffionibus Prophetia, fcripta ad Sabinianum fuum Diaconum, ac in Regia urbe Apocrifarium. Poffquam defendi ab inimicorum gladiis mulIo modo poffumus , poftquam pro utilitate Reipublicae argemtum , aurum , mancipia , vefter perdidimus , nimis ignomimiofum eff , ut per eos etiam fidem perdamus. Juffiones iftas dudùm difpenfàtoriè toleravit ex caufis , numquam probavit Ecclefia: Eis Conftantius , Valens, Zeno , Anaftafius, Juftinianus, ac Mauritius Augufti ortodoxam fidem & facrorum Canonum difciplinam arietarunt, Leo Ifàurus omnem Chriftianitatem perdere conatus eft , ftatuens fe temeritate huc u£ que inaudita Imperatorem & Sacerdotem, id eft, Auguftum Hærefiarcham. Ab earum jam intolerabili fervitute datam fibi à Chrifto Domino poteftatem & libertatem vindicatura Romana Ecclefia Græcorum jugum excuffit , & Occidentis imperium Carolo Magnó Francorum Regi tradidit, at fub ftipulata & jurata ceffione facrarum juffionum . Et hoc unico verbo ruunt omnia, quæ pro earum purgatione & inftauratione pomposè ac eruditè in Sacerdotii ac imperii concordia argutatur Petrus à Marca Archi-Epifcopus Parifinus. Omnes Leonis Ifauri in Romanam Ecclefiam ac ejus Legatos violentias, ac ejufdem Ecclefiae ad ipfum fanæ menti reddendum fynodales ac perfonales conatus enarrare effet longum. Gregorii fecundi , Gregoriique tertii Pontificum Synodos, legationes, preces, minas, affiduas fine cogitandi feriis curas videre poffis in libro IPontificali . Palàm ad illum fcripfit Gregorius

tentiam mom mutarir, fed im malis perfeverer. Optimum Pontificem adversùs illius barbaras machimationes defenderunt Luitprandus Longobardorum Rex, Carolus Martellus Francorum Princeps, Occidentales Reges omnes, ac ipfà intra {taliam militia Romana. Adeò ille in vanum à 3Luitprando pacem & auxilia exfpe&avit. Rationem edicit Pontifex, agens de ænea Domini Salvatoris ftatua , per Leonem ex Ecclefiae Conftantinopolitanæ portis deje&ta, & conftanti fide mulierum Regiæ urbis, quæ deje&is fcalis facrilegi facinoris executores fuftibus necarant. Tu

' cÄriff, Lupi Oper. Tom.III. ]

illic occidiffi , adfamtibus utilibus viris Romamir , & ex Francia , ex VVandalir , ex Mauritania , ex Gotbia , & ut generatim dicam, ex toto interiori Occidente. Cùm autem advemiffemt, & im fui, regiomibus finguli juvenilia tua pueriliaque fa&a narraf. femt , tumc projeéfa laureata tua comculcarunt , & faciem tuam conciderunt. Ejus tra&arunt imagines, quomodò ab ipfo viderant vel audierant tra&tari imagines Chrifti Domini & San&orum. Quin & Romanum in Italia Exarchatum ac Pentapolimjun&is armis invafere , & Romanam iftic militiam ad Pontifici parendum & auxiliandum contra proprium Principem compulerunt. Plerofque enim Latinos Reges fuiffe San&o Petro feudales aut ve&igales , & pro ipfo ut pro Deo terreftri animatos , fuprà audivimus . Et hìnc omnia illa imperii fui mala optimo Pontifici Leo, extremum totius Italiæ excidium minitatus , adfcripfit . Nempe barbaros Latinorum

[merged small][merged small][ocr errors][merged small]

Omani imperii, qui tunc erat , fines defcribit laudatus Pontifex in Epiftola ad Leonem Auguftum. Sci* Romam, Imperium tuum ulcifci mom poffe, mififortè folam urbem propter adjacem, mare & mavigia. Si enim ad quatuor viginti ffadia fuerit Roma egreffus Papa , mibil mimas tuas extimefcit. Et iterùm . Quod f? mobi* infolemter infulter , & mimas intentes, mom eff nobis meceffe tecum im certamem defcendere : Ad quatuor & vigimtt ffadia fecedet im regionem campamiæ Pontifex , tùm tu vade , & vento, perfequere. Apuli, Calabri , Marfi, Brutji , & Campanorum pars fpeétabant ad imperium , Roma erat limes: Ultra eam nihil habebat Leo, nifi maritimum Ravennæ Exarchatum, & regionem Pentapolitanam. Et quidem Bafilium Romanae civitatis Ducem feu Gubernae torem, Pontificem trucidare aut captivare fatagentem , Romanus populus captivavit , monafterio claufit, atque ità plenum & liberum almae urbis dominium ad Pontificem devenit. Donatio Conftantini, licèt exftans hodie inftrumentum fit fi&tum, nequaquam eft fabula: Romanæ ur* bis dominium Papa pridem habuit. Verùm arma. & fceleratorum vindex gladius erant in manu Principis: Ea Gregorius fecundus accepit. An eis ufus fuerit, eft altìoris indaginis: Certè novi Augufti ele&ionem, in quam pruriebat ortho

[subsumed][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]

ftanter impedivit. Ille tamen in rabiem verfus fecit quod ad ejus Pronepotem Conftantinum ac hujus matrem irenem fcribit Pontifex Adrianus primus. veftrum à Deo coronatum ac piiffimum pofcinus Imperium, ut ff veram & orthodoxam fam&ae catholicae & Apoftolicæ Romanæ Eccleffe mitimini ampleá, fidem, ficut antiquitùs ab ortbodoxi, Impewaioribui feu à cæteris Cbriffianis fidelibus oblata atque conceffa funt , Patrimonia beati Petri Apoftotorum Principi, , fautoris veftri, in integrum me bi, reflituere digmemini pro luminariorum concimmationibus eidem Dei Eccleffe , atque alimoniis paupe¢um. Immò & confecrationes Arcbi - Epifcoporum feu Epifcoporum, fcut olitama conffat traditio, moírae Diœcefi, exiffemter , pemitùs camomicè fan&ae mofirae Romanae reffituantur Ecclefe. Et in refponponfis ad dubia Francorum. Quando Græcos pro jacrarum imaginum ere&ione adhortati fumus , ßmili modo & de diœcefi tam Archi-Epifcoporum , quàm Epifcoporum fan&ae catholicæ & Apoftolicæ, Romamae Ecclefiae , commonemter quaeßvimus reftituere ei<dem fam&ae Romanæ Ecclefie , quam tumo cum parrimonii, moffri, abffulerunt, quando fa;ras imagines depofuerunt. Et Nicolaus primus Pontifex in litteris ad Michaelem Auguftum. Oportet veftrum

'imperiale Decus , ut antiquum morem , quem noftra

Ecclefia habuit , veflris temporibui reftaurare dignemimi, quatenùs vicem, quam noftra fedes per Epifopo, vcfiri, im partibus conftitutor habuit , Epifcopum videlicet Tbefftlonicenfem , qui Romanæ fedis vicem per Epirum veterem , Epirum movam , atque Illyricum , Macedoniam , Theffaliam , Achajam , 1)aciam Ripenfem , Daciam mediterrameam , Marfam , Dardamiam , & Prævalim , Beato Petro Apoflolorum Principi contradicere mullus præfumat , quæ Antecefforum moffrorum temporibut , fcilicet Damaff , $iriciu , Inmocentii, Bonifacii , Celeftini , Xixti, Leomir, Hilari, $implicii, Felicis , atque Hormifäae, famâorum Pontificum , facris difpofitiomibus agebatur . Prætereà Calabritamum patrimomium, & $iculum , quæque noftræ Eccleff.e conceffa fuerunt , & ea poffidenda obtinuit » & difponendo per fuos familiares regere fuduit , vefiris conceffiomiάu, reddantur. Volumus , ut & confecratio $yracufani Archi-Epifcopi mofira à fede impendatur , ut traditio ab Apoftolis inftituta nullatenùs' veßris temporibus violetur. Et in oétavæ Synodi ad AdriaInum fecundum Pontificem praefatione Anaftafius Eibliothecarius. Tota Dardamia , Theffalia , Dacia, & utraque Epirus , atque cæteræ regione* circa Hifirum fluvium fitae, Apoftolicæ Sedis veftrae moderamime amtiquitùs præcipuè regebantur & difpomebantur. $ed poftquam Imperatores Romanorum , qui munc Graecorum appellantur, variorum fautore* ve! inventore, effe&i errorum, famâam Chrifti Ecclefiam „diverfi, baerefibus fcimdere mimimè formidaverunt , fcidit Deus imperium eorum, ut in occiduis partibus 7egnare paulatim , fupermo decermentejudicio » ceffa* verint, donec Romanor Pontificer fuis pravitatibus incurvare comamter, mec valenter, ac per hoc mult* plicibus pænis afficientes , Hefperiae poteftatem jam prorsùs amitteremt , Occidentis etiam imperio amiffo; fibilominùs Romamii Pontificibus , quia jam jubere mequeunt, fuadere mituntur fuis laefis favorem femff. }ui accommodandum, $ed quia ifti cum Petro fuper

-

Petram verae confeffiomi* ffanter pefiferam fuggeffio. nem audire poffumt , obaudire mom poffunt, mox illi , quoniam aliter eor laedere mequeumt, patrior & amtiquos terminos tram ferunt, privilegia Sedis Apofolicae corrumpunt , & penè omnia jura difponendarum Dtacefeon auferunt, atque fuis haec fautoribur, comfemtameir , & fe&atoribus conferunt , cum quibus etiam jur , quod Sedes Apofiolica fuper praedi£fai regiones habuit, quia juxta fe fitae videbantur, ufurpamt , & comffantinopolitanae Duœcefi mequiter applicant . - - '' Quomodò Atticus Conftantinopolitanus Epifcopus omnem Illyricianam, decem & feptem Provinciis conftantem , Dioecefim , Romano Pontifici fubreptam , per Theodofii Augufti legem Sedi fuae tranfcribere, atque ità fe Patriarcham confti;uere tentarit, fuprà ad fextum decimum Sardicenfem Canonem eft abundè oftenfum. Et quidem legem Theodofius omninò caf. favit. Omni, fcribit ad patruum fuum Honorium Auguftum, Jupplicantium Epifcoporum per Illyricum fubreptione remota , ffatuimus obfervari, quod prifca Apoffolica difciplima & camoner vetere* eloquuntur. $uper qua re, fecundùm formam oraculi Peremmitatis Tuae, ad viros illufire* Praetorii Illyrici moffri fcripta porreximus , ut ceffantibus Epifcoporum fubreptiomibus antiquum ordinem fpecialiter

Iftciamt cuftodiri: Ne vemerabilis Ecclefia fan&iffimae

urbis privilegia à veteribus confituta amittat , quae perenne mobis fui momimis confecravit imperium .

Majeftar tua , Cbrißiamitatis memor, quam pe&oribus noflris mifèricordia cælefiir infundit, univerfi; remotis , quæ diverforum Epifcoporum fubreptionibur per Illyricum impetrari diguntur, antiquum ordinem praecipiat cuffodiri : Nec fub Principibus chriftianis Romana perdat Ecclefia , quod aliir Imperatoribus mom amifit. Ex quo liquet Illyricianam dioecefim ex Apoftolico Canone, uti & de Syracufani Epifcopi confecratione dicit Nicolaus primus Pontifex, ad Romanum Patriarchatum pertinere. Item liquet hanc omnem praefumptionem potiùs ab Illyrici Epifcopis, prae Theffalonicenfi Regiam civitatem frequentare malentibus, quam ab Attico Conftantinopolitano Epifcopo proveniffe : Aut certè ab Honorio & Theodo• fio Auguftis purgari Atticum, & inyidiam in innominatos Epifcopos derivari. Hanc omnem notitiam debemus Lucæ Holftenio, vulgataeque per ipfum Romanae Synodo Bonifacii fecundi Pontificis in caufa Stephani Lariffeni Epifcopi, per Theffaliam Metropolitæ. - Quocircà admirationem meretur Juftiniani Augufti temeritas, qui legem iftam, à Romana Ecclefia damnatam, ab Honorio Augufto, fine cujus au&toritate prodire non potuerat, improbatam, & à proprio au£tore Theodofio Augufto caffatam, non erubuit in fuum codicem fub titulo de facrofan&tis Ecclefiis intrudere. Nempe adeffe voluit novis molitionibus Epiphanii Patriarchae Conftantinopolitani , adversùs quem Bonifacio fecundo Pontifici dixit memoratus Stephanus Lariffae Archi-Epifcopus : Unum fudium habet , ut in faméfis Theffaliae Provimciae Ecclefis domimur atque judex effe videatur. Et i;erùm. Putat de facrarum

[ocr errors]
[ocr errors]

Eum laudatus patruus in hæc verba rogarat. Epifl, fr.

[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors][ocr errors]

Ecclefiarum Regiae urbis jure aliquid minui , quod ego Apoftolicam $edem veftram vifus fum nominaffe. Et ejufdem Stephani Epifcopi Provinciales. Ju* im moflra Provimcia fibi facere praeparat , ut exemplo ifio nemo audeat de fam&arum Ecclefiarum noftrarum jure quidquam dicere, nec memoriam facere anaiquitatis , vel eorum quae ufque ba&enùs temuerumt. guia ßudii ejus eff, ut fub ordinationem & jus fam* άae Regiae civitatis Ecclefiae mor mifero, efficiat. Diêtus Theffalorum Metropolita de nefcio quo crimine apud Epiphanium Patriarcham in jus vocatus de judicis incompetentia excepit , ex fexto Nicaeno Canone ajens Metropolitas à fuo Patriarcha judicandos, ac fefe fpe&are ad Romanum Patriarchatum. Hìnc tamquam contumax fuit per Epiphanium ab officio Epifcopali fufpenfus, carceri deftinatus , ac de gratia detentus Conßantinopoli ad datos fidejuffores. Verùm enim verò Romam tandem acceffit, atque Bonifacius fecundus Pontifex vetufta Ecclefiae fuae privilegia difcuffit, demonftravit, ftabilivit. Res ità manfit ufque ad Vigilium Pontificem , à quo per aliquot annorum exilium fra&to idem Juftinianus Auguftus & quintæ Synodi confirmationem, & Primatus Acridani , quo vicariatus Theflalonicenfis fuit graviter mutilatus, ere&ionem extorfit. Paulum Theffalonicenfem Epfcopum , qui graffantibus in Romanam Ecclefiam Monothelitis , Apoftolicas vices in ordinarium Primatum attollere tentabat, San&us Papa Martinus primus compreffit, ideòque ifìius fuccefTor 3oannes à Legatis Apoftolicis compulfus eft fextae Synodo fubfcribere in hanc formam : Joamme, mifericordia Dei Tbeffalonicemfi Epifcopu, ,T& yicaviur Apoffolicæ Sedis Romae Legatur. Attamen & Juftinianus & ille Paulus Romanum Patriarchatum non praefumpferunt mutilare. Primus Leo Ifaurus, facrilegas fuas juffiones à Gregorio fecundo fperni, ac Ravennae Exarchatum, Pentapolim , ipfamque Romanam urbem fibi erepta indignatus, omne Romanæ Ecclefiae in Illyrico, Sicilia , Calabria, Apulia, & Campania patrimonium redegit in fifcum , ac omnes iftarum gentium Ecclefias tranfcripfit in Patriarchatum Conftantinopolitanum. Grandis injuria & pertinax : Quae non nifi per captam à Flandris noftris Conftantinopolim potuit ab Innocentio tertio poft aliquot faecula, & nomine tenùs, reparari. Et hinc in praefenti primùm Synodo apparuit Archi-Epifcopus Syracufànus , ita fubfcribente ejus legato : Galato exiguus Presbyter, & ex per. fona Stephami Arcbi-Epifcopi$iciliae, libemter omnia, quæ præfcripta funt, fufcipiem, fubfcripfi. Quare errorem continent hæc verba Petri A Marca Archi-Epifcopi Parifienfis : Quim $iciliae admimifirationem Ecclefiafficam obtineret Metropolita $yracufarum » dubitare nom fnit Epifíola conffantimi Imperatoris ad Chreffum Jyracufamum apud Eufebium, Haec funt Epiftolae verba : Duobus Epifcopi, ex ae fecunda, quo* tu ipfe tibi maximè deligendorjudicaverit , adfumptis ad Synodum Arelatenfem pccurrar , Hinc infert di&us Petrus Chreftum fuiffè primae fedis Epifcopum, adeòque Metropolitam. Et pallii ufum, proprium metropoli. ticae dignitatis ornamentum, femper fuiffe SyCbriff. Lupi Oper, Tom. III.

racufànis Epifcopis , liquet ex litteris San&i Gregorii Magni. Affevero tamen illum tunc non fuiffe ArchiEpifcopum feu Metropolitam. Etenim litteris, quibus Mauritii Augufti de certo hominum genere non monachando legem ad omnes fuæ Patriarchalis diœcefeos Metropolitas mifit , laudatus Gregorius dedit hanc Epigraphen : Eufebio Tbef. falonicemf , Urbitio Dyrracbitano , conffantio Madiolanenf, Andreae Nicopolis , Joanni corintbi, Joammi primæ Juffimiamae, Joanmi cretenff, Joanmi Lariffe , Marimiamo Ravemmæ, Januario calaritano, utique Metropolitæ, & omnibus Epifcopi, Siciliae. Quod nempe Siculi non haberent Metropolitam , nifi ipfum Pontificem Romanum. Lucidè hoc ipfum patet ex Apoftolicis vicibus, quas San&o Maximiano Syracufae Epifcopo dedit idem Gregorius: Dedit eas, non loco aut fedi, fed perfonae, ob notam ejus fidem ac integritatem , quatenùr religiofis Siciliae perfomit mom fit meceffarium pofthac pro parvulis caufis tamta maris fpacia tramfmeamdo Romam pervenire. Curanteà Siculi etiam pro parvulis caufis debebant Romam accedere? Cur eas Syracufanus Epifcopus non poterat fine Apoftolicis vicibus terminare ? Quod ipfe effet dumtaxàt Provincialis Epifcopus , & ipfum Papam Sicilia haberet Metropolitam. In alia item Epiftola fcribit ad eumdem Maximianum : Fratermitati tuae moftra au&oritate commiffum eff , ut quae im $icilia imcongruè gereremtur, moffra vice corrigerer. Sanè Metropolita ad corrigendos provinciæ fuæ exceffus delegatione Apoftolica aut vice Patriarchali non habet opus. Quid magis fpe&tat ad Metropolitam, quàm Provincia

1 lium Epifcoporum caufas cognofcere, earumque

ftatum poft fynodale judicium Pontifici referre ? At verò nec per Apoftolicas vices id poterat Maximianus. Etenim cives Agrigentinos, Epifcopum fuum Gregorium accufantes , non fynodaliter à Maximiano audiri , fed Romam ad fe tranfmitti juffit Gregorius, utpotè proprius, qui folas parvulas caufas Maximiano delegarat , Siciliæ Metropolita. Meffinenfis Epifcopus ad graviffima populi fui crimina egit virum bonum & canem mutum : Neque tamen Maximiano, fed Gregorio à civibus in prima inftantia delatus eft,

fervantem, juffus vice fua moneri. Quod videlicet nec illud fine delegatione poßet Maximianus . Epifcopalium in Sicilia caufàrum primæ infantiae femper deferebantur Romam : Eas poft Maximiani mortem non ampliùs Syracufae Epifcopo , fed Apoftoiici in Sicilia patrimonii Re&ori aut Romanae Ecclefiæ ibidem Defenfori delegabat Gregorius, utpotè proprius infulae Metropolita. Alia tria idipfum evjncunt argumenta. Primum defumitur ex Bafilicarum feu Oratoriorum dedicationibus, quas olim à Provinciali Epifcopo fine Metropolitae licentia fieri non potuiffe liquet ex litteris Montani Archi-Epifcopi Toletani , in fecunda Toletana Synodo exftantibus. At verò ad Brutios, Lucanos, & Siculos Epifcopos fcribit San&tus Pontifex Gelafius primus:

[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]

& à Maximiano per Gregorium, paenas fibi re- L.3. Epift.

[ocr errors]

Bafilicar moviter inftitutar, nom petiti, ex more prae- Epift.9.

[ocr errors][merged small][merged small]
« VorigeDoorgaan »