Pagina-afbeeldingen
PDF
[ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]

gis litterae , omnefque Ecclefiae Patres & Canones frequentiùs aut ardentiùs inculcant. ApoftoJum , adfirmantem in Ecclefia à Domino pofitos & Do&tores & Paftores, exponens in Epißolae ad Ephefios commentariis Sanétus Hieronymus re&è ait diftin&ta quidem, fed individuè connexa effe ifta officia , neminemque adfumendum ad Paftoris nomen , nifi Do&torem , qui docere poffit quor pafcit. Neque refert, quod folam docibilitatem in Epifcopo requirere videatur idem Apofto!us , fcribens ad Timotheum . Oportet Epifcopum effe docilem. Etenim in Græco eft vox, 3,2: zttz-s , quæ mom ut interpretatur Latina fimplicitar , fignificat doceri capacem, fed capacem do

«cere. Porrò dc&trina noftra non eft alia , quàm

facra utriufque legis Scriptura: Quam Dei Verbum , & traditum & fcriptum. Quis nefciat Alexandri fecundi ac Gregorii feptimi temporibus omnem Europæ Ecclefiam fuiffe faedifiìmam ? �aufam dat San&us Petrus Damiani,quod Epifcopi facrarum $cripturarum eloquia nefcirent , fed fola legum fcita & foremfe litigium . Ejufmodi nam•que Epifcopos , quales & fuprà memoratus Neon promoverat, paffim imcomffaeratè & diffolutè vivere adfirmat præfata Synodus Seleucienfis. Et facras litteras , & Ecclefiafticos Canones Epifcopus fcire debet fcrutabiliter : Hoc eft , & intelligere , & afíiduo fludio adhuc fcrutari. Merito fanè in Epiftolæ ad Titum commentariis laudatus Hieronymus graviter arguit Epifcopos, qui imertiae , & otio, & fommo damter , putant peccatum effe , fi $cripturar legerimt , & eoj , qut im /ege Domimi meditamtur die & mo&e , quaff garrulor inutilefque comtemmumt. Atticum Conftantinopolitanum Epifcopum laudat Socrates, quod in evolvendis veterum Patrum , facras litteras elucidantium , fcriptis effet afliduus , & moä?er tereret. Etiam Sanétus Auguftinus frequenter fatetur fe no&tes integras lucubraffe . Natalis Salonae in Dalmatia Archi-Epifcopus peffimè adminiftravit: Caufam edicit San&us Gregorius Magnus, quod nequaquam leéfioni ffuderet , ideòque Ecclefiaffici ordimij ufum ignoraret. Ejus frivolas excufationes egregiè refutat. In San&ti Aggæi Prophetae commentariis San&tus Hieronymus id praefertim requirit in illis, qui cum non plena fcientia Epifcopalem cathedram adfcenderunt. $altem , inquit , illud babeamt , ut poffquam $acerdote , fuerumt ordimati , difcamt legem Dei , ut poffmt docere quod didicerint, & augeamt fcientiam magis quàm oper , magifque mo&er & dier im Scripturarum tra&atu , quàm im ratiocimii r & fupputatione comfumamt. Addit Canon horum omnium caufam : Quia fubfiamtia $acerdotii moffri fumt eloquia Divinitùs tradita , id eff , vera $cripturarum Divinarum difciplima. Addit enim laudatus Hieronymus in eifdem commentariis. $i $acerdor eff , fciat Legem Idomimi ; fi ignorat legem , ipfe arguit mom effe Domimi Sacerdotem. Sacerdotis emim eff fcire legem , & ad imterrogatiomem refpondere de lege. Et ad Hifpaniarum Epifcopos fcribit Hormifla Pontifex. ANec leve nec vacuum fuit, quod nec apud vetere*

quidem miff Levitici generit viri, ad fan&a admittebantur altaria , me pQffimè, meritis contemptir , aut pretio aut praefumptione ad facror cultus impar accederet. Tumc migrabam* per illam praerogativam familiarum ad inftituta Cultorum, munc ef do&rima pro genere. Quod illis fuit mafci , boc mobis imbui. Illo r tabernaculo dabat matura , mor Altaribus parturit difciplina.

Pergit Canon : Quod f difceptaverit , mullatemùr confecretur. Et iterùm : Inquiratur à Metropolitamo , &c. Similem Canonem habemus à tertia Synodo Francorum Valentina. $i à fervitio pii Primcipi* moflri aliquis Clericorum vcmerit, ut alicui civitati præpomatur Epifcopus , timore caffo folicitè examinetur: Primùm , cuju r vitae fit ; deima? cujus fcientiae. Et vigore Ecclefìfico fub oculis Dei ommipotenti, agat Metropolitamur in h.tc parte, Epifcopi* fícut Dei mimiffrir auxilium feremtibu r , me maculatæ vitae , & pompij faeculi turbidur , & fímonia , ca haeref? poliutur , bumilibur & mundi , Cbriffi membrir , Eccleffeque ipfiu* fupponatur Epifcopur. Nec praefumat illiteratum , & cupiditate mimia caecatum , rcdditurur fa&i fui rationem , populo Dei præficere . Valentinus Francos à Carolo Calvo Rege , praefens Canon Graecos à di&tis duobus Auguftis promotos è foricibus Palatinis indignos Epifcopos impetit , omnem deinceps promovendum mandans non folummodò Pfalterii , cantus Ecclefiaftici , Sacrorum Canonum , ac Divinarum Scripturarum effe peritum , fed & defuper examinari à Metropolita , cogique ad juratam de diligenti fludio, docendo populo , &c frequentandis ac decantandis Divinis in Ecclefia laudibus profeffionem. Qui difceptaverit , id eft, ejufmodi profeßionem non lubens fecerit , nullatenùs confccretur. Et jure merito. Ignaros enim ac ineptos Epifcopos iniquo populo dari in poe-' nam , ac effe Divini furoris crudele flagellum, re&tè docet laudata Synodus Valentina.

Re&tè item praefens Canon Epifcopatum vocat fummum Sacerdotium. Eodem enim modo vocat Synodus Taurinenfis : Ordinatio fummorum Jacerdotum. Et in litteris ad Himerium Terraconenfem Archi-Epifcopum Siricius Pontifex : $ummi Antiffiter. Et in litteris ad Synodum Toletanam Innocentius primus : Homor fummi $acerdotii. Et in decimo fermone de quadragefima Sanétus Leo: Summi Amtiffites , & fecumdi Ordimis $acerdotes. Paffim ità Patres loquuntur. Errant , qui Romanæ Ecclefiæ Primatui id putant adverfum. Rationem dat San&tus Leo Magnus in litteris ad Anaftafium Epifcopum Theffalonicenfem. Commexio Chriftiani corpori* comcordiam exigit $acerdotum: Quibus etfi digmitas mom ft commumis , eff tamem ordo gemeralir. Quoniam & imter beatiffimor Apoßolor im fimilitudine bomoris fuit quaedam difcretio poteffati*. Et cùm omnium par effet ele&7io, umi tamem datum eff , ut omnibus, praeemimeret. Itaque non à jurifliétionis poteftate , in qua grande & varium difcrimen , fed à confecratione, in qua pares omnes, Epifcopi vocantur fummi Sacerdotes.

CANON

Cap. 7.

[merged small][ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]

Mnis ele&io à fiijt; fa&a Epifcopi aut Presbyteri aut Dia-
_Æ coni irrita maneat fecundùm regulam, quæ dicit ;'/; quis Epifco-
pus fecularibus poteftatibus ufùs , Ecclefiam per ipfos obtineat , diponatur'; &.
fegregentur omnes qui illi communicant. Oportet enim ut qui Proyehendus eft
in Epifcopum , ab Epifcopis eligatur ; quemadmodùm à fan&is Patri-
bus, qui apud Nicæam convenerunt, i
Épifçopum convcnit maximi quidem ab omnibus , qui fùnt in Provicia, Epi-
fcopis ordinari ; fi autem hoc difficilè fuerit aut propter infantem neceffifatent,
aut propter itineris longitudinem, tribus tamen omnimodis in idipfùm convenientibus,
63^ aliis per litteras confèntientibus , tunc confecratio fiat. Firmitas autem eorum »

que geruntur, prr unamquamque Provinciam metropolitano tribuatur Antjfiiii.

[ocr errors][ocr errors]

Unc Canonem in litteris ad Hugonem Ecclefiae Lugdunenfis Primatem laudat San&us Ivo Epifcopus Carnotenfis. Quid fuper ele&ione Epifcoporum à Principibus fa&a dicat feptima $ynodus , mom meum veßram decere Prudemtiam. A Regibus fuis invafam Epifcoporum nominationem dicit à præfenti Canone damnari. 1Ejus fanciendis caufam edicit vita authentica San&i Stephani, Auxentiani in Bythinia monachi & Martyris, per Judocum Cli&hovaeum latinè reddita , & Sanéti Joannis Damafceni operibus adnexa, agens de promotione Conftantini Patriarchæ Conftantinopolitani fa&a per Imperatorem Conftantinum Copronymum. conffamsimus Imperator facri Ordimi, quemdam ma&us , cui «* momem cum ipfo idem & eadem fidei femtemtia erat, ei, prob fceleffum facimur, Ecclefiae curam, admimißrationemque committit, mom Patrum ele&iome , mon Synodi examinatione, mom demique camomi

[ocr errors]

4mtiffitem ipfum inßituemr. Etemim mom fecür ac M
jm fcema luderent , ambo im pulpitum adfcemderumt ,
ac deindè Imperator mamibus impuris diploidem fa-
cram mefario bomimi profanè imponit, dignum Epi-
fcopatu eum effe proclamam , qui gravi potiùs igno-
minia & vituperatione erat digmur . Graviffimè
invehitur in iftam Principis temeritatem. Imita-
tus ille fuerat patrem fuum Leonem lfaurum ,
qui San&o Germano Patriarchæ Conftantinopo-
jitano, ob defenfas facras imagines ejeéto, fu-
perintruferat Anaftafium Laevum Iconoclaftam,
& adversùs quem fcripfit San&tus Pontifex Gre-
gorius fecundus: Quemadmodùm Pontifex intro-
fpiciendi im palatium poteftatem non habet, ac di-
gnitate, Regias deferendi; ß neque Imperator in
Ecclefia, introf?iciendi, & eleéiomer im clero pera-
gendi.

Eamdem temeritatem damnat in Conßantio Augufto San&us Hilarius Pi&avienfis Epifcopus, in Anaftafio Augufto Theodorus Le&or , in Zenone Augufto Michael Glyca, in Agilulfo Longobardorum Rege San&us Gregorius Magnus, in Paulo Samofateno Nicephorus Calixtus, ac in Maximo Cynico Gregorius Presbyter , Encomiaftes San&i Gregorii Nazianzeni. Paulus namque Samofàtenus à Perfarum Rege gentili dicitur intrufus in Cathedram Antiochenam , Sedem Conftantinopolitanam Maximus Cynicus à Theodofio Augufto petiit , verùm piiffimus Princeps fàcrilego facinore noluit profanari . Eadem praefumptio dudùm graffata eft in Francorum, Germanorum, & Anglorum Regibus: Hinc enim San&us Thomas Cantuarienfium Martyr & Archi-Epifcopus, Regiis perfecutionibus illuftratus, meritò fe pati profeffus eft , quod non ab Ecclefiæ fuæ monachis Cathedralibus, fed à Regia violentia accepiffet Epifcopatum, ideòque ad Synodum Turonenfem profeétus illum Alexandro tertio Pontifici ad manus pofuit, atque ab eodem coa&us recepit. Et dudùm ante hanc Synodum ftatuit in Reges fuos

in regula definitum eft quæ dicit:

[ocr errors]

tertia Synodus Parifienfis. Quod fi qui, per ordi- Cap. s.

mationem Regiam Epifcopalis bonori culmen temeri-
tate mimia pervadere praefumpferit , à Comprovin-
cialibus loci ipfius Epifcopus recipi mullatemúr merea-
tur , quem indebitè ordinatum agnofcunt. In prae-
fentis Canonis commentario re&è Joannes Zona-
ras Regum iftam temeritatem dicit effe vetur ma-
lum. Et apud nos Latinos & apud Græcos feme
per fuit rigidiffimè vetitum, femperque refurre-
xit. Apud nos Latinos in ipfum acerrimè decre-
verunt & pugnarunt variae variarum Provincia-
rum & gentium Synodi, variique Romani Pon-
tifices, nominatim Gregorius feptimus, Urba-
nus fecundus, Pafchalis fecundus, Calixtus fe-
cundus, Innocentius fecundus, Alexander ter-
tius, volentes liberè ambulare ele&tiones canoni-
cas juxta Canonem Apoftolicum & quartum Ni-
c*dum.

[ocr errors][ocr errors]

cznum. De vario reihujus ftatu fcribi oporteret grandes libros. Apud Graecos præfentem Canonem fprevit Imperator Nicephorus Phoca, Ecclefiafticae libertatis faediffimus hoftis, de quo Georgius Cedrenus. Legem tulit, cui & Epifcopi quidam lever atque adulatores fubfcripferumt , me Imperatoris injuffu ullus crearetur Epifcopur. Perverfæ legis occafionem adducit in Ecclefiaftica hiftoria Joannes Zonaras. Orta imter fummum Pafforem, Polyeu&tum Patriarcham Conftantinopolitanum , & primarior $acerdote r comtemtione, cùm bi decermemdi licentiam & approbamd, poteftatem fibi vendicarent , ille fuffragia reprebemderet , ut quae mec fine affe&ibur , mec re&o judicio ferremtur , operamque daret , aut ab birjudicium fa&uri , & ipfe im comffium adhiberetur: Imperator ex boc fumpta occafome , & omni au&oritate deßgnandi Epifcopor fibi vemdicata , edi*it me quifquam injuffu fuo im ullam Ecclefiam mitteretur. Caffata & lacerata poftmodum fuit ea lex, atque de folo Epifcopatu Conftantinopolitano indultum Principi, quod ad Michaelem Auguftum fcribit Pontifex Nicolaus Primus in litteris per o&tavam Synodum probatis . comfuetudinem vefram movimur, im Regia urbe minimè apicem Archieraticae poteßati* aliquem poffe babere fine Ecclefiafficae plebit comfenfu , atque imperiali fuffragio. Eamque confuetudinem Pontifex probat., aut fanè non damnat. Exponit in opere de Ecclefiafticis Ordinationibus Symeon Archi- Epifcopus Theffalonicenfis. Suffragia fecundùm confuetudiamem im tre* perfomas feruntur, lataque ad Imperatovem à Cbartopbylace & duobus Epifcopi, deferumtur. Uniu* de tribus à Comcilio momimatis ele&io amtiquitùr Imperatori , ut uméHo , à Patribus permiffa eft , quod omnes fint à $ymodo ele&i, & digni eo honore judicati. Quod privikgium laudant etiam Codi

nus Curopalates & Imperator Joannes Cantacu-1

zenus. Ad omnem Epifcopatum tres à Clero & populo eligi, ele&tos Metropolitae ac ejus Synodo offerri, & ipforum unum ab illo confirmari & confecrari ftatuit Juftinianus Auguftus , ac omnis Ecclefia , etiam San&us Gregorius Magnus, fervavit: Hoc ipfum Metropolitæ privilegium quoad Patriarchæ Conftantinopolitani eleétionem datum eft Imperatori. Et illo contentos effè Græcorum Auguftos voluit laudatus Nicolaus Pontifex, at non obtinuit. Liquet ex ejus litteris ad cun&os Conftantinopo

j litano Patriarchatui fubje&tos Epifcopos probatis | & le&is in feptima A&ione Synodi o&avae. Impietar tamtùm caput extulit , ut Eccleffarum Praefulibus pofthabitir , & ordine camomico conculcato, laici mumc Ecclefíaffica moderamina temeamt , & pro libitu proprio iffor modò removeant , modò illor in locum eorum promoveamt , & rursùr quor nunc approbant , poflmodùm memtir levitate vi&i repellamt. Etenim Michael Auguftus Sanétum Patriarcham Ignatium ejecit ut à laicis promotum , & Photium intrufit : In eodem opere fibi ipfi adverfus. Pergit Pontifex. Ut mempe feculare, ac liici homiaer quaelibet fcelera valeamt licemter committere, & pro bir à mullo Pontifice, qui ex clero promotus baec firma poterat auâoritate compefcere , liberè re.dar• guantur. Multis offendit ex ifta impunitatis cupidine coepifîè Reges ad Epifcoporum nominationem , quafi ad boni & mali fcientiae pomum manus extendere , &c forices palatinos, utpotè adulatores & canes mutos , ad Epifcopatus evehere. Addit in memorato opere Symeon Archi-Epifcopus Theffalonicenfis. Verùm iffa mom tam ab Imperatoribu r , quam ab adulatoribur fiunt , qui eos bumamis verbir falfa perfuaßone commovemt ad majora perpetramdum , ità ut audeant & promovere Epifcopor , & tram flationer facere. Papae ! Solidè temeritatem improbat, nifi quod ut homo Graeculus & fchifmaticus de Regia un&tione, quafi vero novae legis Sacramento , nugas venùm exponat, & anilia, quæ quibufdam hodie Francis emere non pudet, deliramenta. Reétè itàque Tra&atus Conftantinopolitanus apud Patres Praedicatores repertus improperat Graecis. Patriarcbae eorum, & Arcbi-Epifcopi , & Arcbi-Mandritae , fecundùm quod aliquamdo fuit im primitiva Ecclefia haereticorum , ad obtimemdor bonores à laici, promoventur. „Quod prorsùr hoc in tempore trigefimus Apoftolorum Camom imbibet fieri. Sed & tertiur Camom Jynodi , quam Graeci feptimam vocamt , promumciat omnem ele&ionem , à Principibus faeculi fa&am, fore irritam. Ex quo liquet tra&atum iftum fuiße compofitum poft tempora Calixti fecundi Pontificis, fub quo Ecclefia Latina recepit liberas ele&tiones Prælatorum. Porrò vulgaris ille, à noftro etiam citatus , Apoftolicus Canon apud Dionyfium Exiguum eft trigefimus primus . Additur & quartus Nicænus : Utpotè Regiæ Epifcoporum nominationi capitaliter repugnans.

C A N O N , I V.

DRaedicator Ecclefiae Paulus Divinus Apoftolus , ac fi Canonem po-
nens Ephefiorum Presbyteris , immò verò & omni facratæ multi-

- - • . \ - - - - -
tudini , ità fiducialiter perhibuit dicens: Argentum, aut aurum, aut veftem

nullius concupivi, omnia o$tendi vobis , quoniam fic laborantes oportet fùfcipere ,

infirmos ; Beatiùs exiftimans dare. Propter quod & nos edo&ti ab eo de

Cbriff. Lupi Oper. Tom. III.

A a fini

Cap. 8. ,

finimus , nullatenùs Epifcopum turpis lucri gratia excogitare ad excufan-
das excufationes in peccatis , & expetere aurum vel argentum , aut
aliam fpeciem ab Epifcopis , vel Clericis , aut Monachis , qui fub ipfo
funt. Ait enim Apoftolus : Iniqui regnum Dei non poffidebunt. Et , non de-
bent filii parentibus thefaurizare , fed parentes filiis. Quifquis ergò propter
exa&ionem auri vel alterius cujuslibet fpeciei , aut propter proprium vi-
tium inventus fuerit coercens à minifterio , vel fequeftrans aliquem Cle-
ricorum , qui fub fe degunt , aut venerabile templum claudens, ne in .
eo Dei minifteria celebrentur , ad infenfata fuam tranfmittens infaniam,
infenfatus veraciter eft ; ac per hoc, fimili pœnæ eo fubje&o, converta-
tur dolor ejus in caput ejus , ut in tranfgrefforem mandati Dei & man-
datorum Apoftolorum. Præcipit enim & Petrus principalis Apoftolorum
fummitas ; Pafcite qui in vobis eft gregem Dei non coaéiè , fed fpontaneè fecun-
dum Deum , non turpis lucri gratia , fèd promptè , neque ut dominantes in Cle-
ro, forma faéti gregis , & cùm apparuerit Princeps Paftorum , percipittis im-

marceffibilem glorie coronam.

[ocr errors]

Cun&is Ecclefiis, earumque Presbyteris &

Clericis aliquid , ut Catbedrae bonorem , deberi Epifcopo , clamant antiqui Canones. �athedraticum illud vocatur. Duos annuatim folidos adfignant in litteris ad virum illuftrem Crefconium Pelagius fecundus Pontifex, fecunda Synodus Bracarenfis , ac tertia Toletana , adjungens multor Epifcopor per paracbias mon $acerdotaliter , fed crudeliter exa&ionibus & angariis defevire , ut Exa&7ores potiùs , quàm Dei Pomtifices momimari mereamtur. Mandat gravatis Clericis, ut querelas fuas ad Metropolitam deferre mom differamt, & Metropolitamur non moratur ejufmodi præfumptiones coercere. Quod ipfum ad novas Clericorum querimonias ftatuit feptima Synodus Toletana. Et hofce Hifpanos Canones femper fervavit etiam Gallicana Ecclefia , uti docet San&to- Dionyfiani monafterii privilegium datum à Landerico Epifcopo Parifienfi . Verùm & iftic legimus graviffimas querelas de Epifcoporum extorfionibus & variis extorquendi arti bus: In eas ftatuunt fecunda Synodus Cabilonenfis, Capitularia Ludovici Pii Augufti , Capitularia Tholofana Caroli Calvi Francorum Regis, tertia Synodus Valentina, Synodus Meldenfis, Eugenius fecundus Pontifex in Synodo Romana per illuftriffimum D. Lucam Holftenium vulgata, Synodus Tholofana habita fub Pontificatu Vi&oris fecundi, Gregorius feptimus

[ocr errors][merged small][merged small]

Cap. 7. §, quinta fua Romana Synodo , & Alexander
tertius in Synodo Lateranenfi , urgens locum
Apoftoli : Non debent filii parentibus, fed paren-
Il.i.Epift. 'tes filiis thefaurizare. De variis in hoc vitio arti-

[ocr errors]
[ocr errors]

veftium exa&ionibus vexaffet, falsò traduxit.
Quin & omnes orthodoxos Epifcopos de eadem
avaritia calumniatur in libro de fuga in per-
fecutione , & in libro de jejuniis Montanifta Cap. 1 3.
Tertullianus. Adeò vetuftum eft iftud malum. CaP- 13*
Graffàtum eft præfertim in fedibus Patriarchali-
bus. Nam multas, & quidem Metropolitanas,
Ecclefias per Patriarchae Conftantinopolitani exa-
&tiones fuiffe ad inopiam , & æs alienum dedu-
&tas queftus eft in Synodo Chalcedonenfi Eufe- A&.16.
bius Ancyræ Epifcopus, primae Galatiae Metro-
polita.
Monachos exa&ionibus vexari vetat Canon ex
caufà fingulari. Etenim ad Joannem Schyllita-
num Epifcopum fcribit San&us Gregorius Ma-
gnus. Queff, fumt nobij monacbi caffelliemfi, mona-
ferii, quod Fratermitatis veffræ civitate eff com-
fìitutum , quaedam te de momafferio fub Xemii quaß
fpecie abfiuliffe: Neceffe eff , ut fiquid te recoli, inde-
center accepiffe , fime dilatione reflituar , me avaritiæ
te graviter culpa redarguat, quem largum effe erga
monafleria $acerdotalis magis debuerat munificentia,
demonfirare . Et Ilerdentis Synodus: Ea , quæ cap. 3.
in jure momafferii de facultatibus afferuntur, in mul-
le diæcefama lege ab Epifcopij contingantur. Exem-
pta enim ab hifce oneribus femper fuerunt
monafteria, uti teftantur & confirmant tertia ac
feptima Toletana Synodus ac tertia Gallorum
Valentina . Epifcoporum quorumdam impor-
tunitas monafteriis tandem peperit plenam fub
Sedis Apoftolicae prote&tione exemptionem.
Rigidiffimè etiam praefens Canon vetat dete-
ftandam avaritiae fpeciem, qua quidam Epifco-
pi, abfolutionem auro vendituri, perfonas aut
loca , Clericorum praefertim , fufpendebant à
Divinis , interdicebant , excommunicabant.
Ità & in Canonicis litteris, Hedenulfo Laudu-
nenfi Epifcopo in confecratione datis , ftatuit -
Hincmarus Metropolita Remenfis : Ne quemquam ££; j;

[ocr errors]
[ocr errors]

tucri, ut aliquid ab eo abfoluto accipiat, contra fa- , | eorum proventus fibi retinebant. Et hunc abu*
erat regula, excommunicet , inbibemus . De illo l | fum damnat in quinta fua Romana Synodo Gre-
enim excefTu notarat deje&um ex eodem Epifco- | | gorius feptimus: Interdi&um Sacerdotale officium•
patu Hincmarum nepotem . Et ad Albertum | | pretio interveniente mullus Epifcopus reffituat. Quod
Epifcopum, fuum nuper difcipulum & mona- | [ffecerit, officii fui periculum fubeat. Et de Syno-
chum, fcribit San&us Petrus Damiani. Cave, | |do Rothomagenfi , fa&a per Theodinum & Al-
ne more quorumdam , non dicam Paftorum , fe d | |bertum , Alexandri tertii Legatos Cardinales ,
fabrorum", cuiquam sacerdotum fub pecuniae fpe | [fcribit Rogerus Hovedenfis. De movir librir Ex- F. 33*
( deeß hæc vocula ) titulum cujuslibet reatur | [communicatorum s & de quadraginta & o&o libris ,
opponat , eumque ab adminifiratione fufpendem | [quæ pro abfolutione exiguntur , mibil perfeäum eff,
poflmodùm per terreni lucri commodum in fui gradur | [quia Epifcopi Normamdiae illud decretum recipere
jura refiituat. Giezi mempè meretur lepram , qui | | noluerunt . Eumdem exceffum in Anglicänis.^ 1 237,
fuam mutat pro pecuniae cupiditate fententiam. Ad-| [Matthæus Paris , ac fimilem in Leodienfibu
jungit & álium abufum. Qui commodum tollit, | |Archi-Diaconis graviffimè reprehendit Gerardus
«* mimjfierium reddit, ex ore Petri vibratum in $i-| I Epifcopus Cameracenfis , cujus verè Epifcopa-
monem fpiculum non evadit. 'Quidam Epifcopi, | |lem Epiftolam vide apud Baldricum Noviomen-
uti in aiia deplorat Epiftola, fùfpenfis aut deje | \ fem Epifcopum in Chronico Ecclefiae Camera-
&is Clericis reddebant officium aut gradum , & l | cenfis.

[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]

C A N O N V.

Eccatum ad mortem eft , quando quidem peccantes incorrepti perfiftunt. Hoc verò deterius eft , fi et arroganter elati infurgunt adversùs pietatem et veritatem ; et præferentes mammona Dei obedientiæ , nullatenùs regularibus ejus præceptis intendunt. In his non eft Dominus Deus, nifi humiliati à proprio refipuerint fortafsè exceffu. Oportet enim eos magis accedere ad Deum , et cum contrito corde remiffionem hujus peccati et indulgentiam petere, et non gloriari in illicito dato . Juxta enim eft Dominus his , qui tribulato funt corde. Eos igitur, qui gloriantur fe per dationem auri ordinatos in Ecclefia , et in hac maligna confuetudine , quæ alienat à Deo et omni Sacerdotio, fperant, et ex hoc impudenti facie et non operto ore exprobrabilibus verbis eos, qui ob virtutem vitæ à San&o Spiritu ele&i et conftituti fine datione auri funt , inhonorant , primò quidem noviffimum gradum fui ordinis definimus: Quod fi permanferint , per epitimium corrigantur. Si verò quis claruerit fuper confecratione hoc aliquando faciens , efficiatur fecundùm Apoftolicam regulam, quæ dicit : Si quis Epi/copus per pecuniam? dignitatem hanc obtinuerit , vel Presbyter aut Diaconus , deponatur & ip/è & qui eum con/ecrávit , & excidatur om*mimodis etiam à communione , quemadmodùm Simom Magus à 7me Petro . Similiter et juxta fecundam regulam fan&orum Patrum -, qui apud Chalcedonem convenerunt , quæ ait : Si quis Epifcopus per pecunias con/ecrationem fecerit , & fub precio redegerit 3ratiam , qu« non poteft vendi , ordinaveritque per pecunias

Epifcopum', vel Chorepi/copum , five Presbyteros , aut Dia-
A

[ocr errors]
« VorigeDoorgaan »