Pagina-afbeeldingen
PDF
[ocr errors]
[ocr errors]

tificamur. Et adversùs Fauftum Manicheum, nos de Paganorum facrificiis in Agapas demutatis accufantem San&us Auguftinus. $acrificia Pagamorum mom vertimus im Agapas , fed facrificium illua intelleximus : MISERICORDIAM VOLO , QUAM SACRIFICIuM. Agapes enim noftrae pauperer pafcumt , five frugibus , fíve carmibus : Quas vos Manichei ut tenebrarum principis opus damnatis. Et infrà. Quomiam plerumque im Agapi* etiam carmes pauperibus erogamtur , mifericordiam cbriffiamorum fímilem dicitis facrificiir Paganorum. Et San&iæ Eufemiæ Martyris in Bafilica Chalcedo

[ocr errors]
[merged small][merged small][ocr errors][ocr errors]

$æpenumerò Epifcopi , fècumdùm quictem ipfa Martyr apparem* jubet, ut tm ipfo templo ffium deliciir , & opipari r epuli, celebremt. Verùm magnus ille Tertullianus ad Montanum delapfus loqui cœpit longè aliter. In libro dejejuniis traétans Pfalmi verfum , Quam bomum quam jucundum babitare fratrer im umum, invehitur in Ecclefiam : Hoc tu pfallere mom facilè mofi, mifi quo tempore cum compluribur caema r. Et infrà in eodem libro. Apud te Agape in cacabis fervet , fiaer im culimi r calet , fpe* im ferculis jacet. Sed major bis eff Agape , quia per bamc adolefcemte* tui cum fororibur dormiunt. Appendice r fcilicet gulæ lafcivia atque luxuria eff. Qui fam&ior imter vor , miß convivamdi , id eft , publici convivii donandi, frequemtior, miff obfomandi pollucibilior , mifícalicibur imffru&ior? Meritò bomime, foliur animae & carmir fpiritualia Montani dogmata recufatiu. Cur ergò mom comffamter praedicatis : MANDUCEMUS ET BIBAMUS, CRAS ENIM MORIEMUR. Et in libro de pudicitia calices noftros , ac illis infculptum in boni Paftoris forma Jefum Chriftum, dicit effe ebrietatis idolum , & marcbiae aßlum , poff calicem fubfecuturae. Ex quo lucet Agapas iftas à Montaniftis fuiffe damnatas & abrogatas. Nempe fuperbus & contumax hæreticorum fpiritus femper accufat Ecclefiam , ac fuae reformationis fuco ritus ejus & mores demutat. Afros novimus femper fuiße falaciffimos: Scribit namque San&tus Salvianus Maffilienfis Epifcopus effe tam impoßibile Afrum effe caftum, quam Afrum non effe Afrum . Et hìnc facilè credo Agapas iftas adolefcentium aut juvenum fornicationibus quandoque fuiffe (ordidatas. Earumdem caufa no&urnas Ecclefiae vigilias infamavit ac damnavit Vigilantius. Quocircà adversùs Tertullianum dico, quod adversùs iftum fcripfit San&us Hieronymüs : Advencitium abufum , quomodò & Apoftolum jam audivimus feciffe, non bonum & fan&um ritum fuiffe eliminandum. Erat corrigendus. Ritus omninò manfit in orthodoxa Africa, uti liquet ex laudato fuperiùs teßimonio San&i Auguftini in libris adversùs Fauftum . Manfit item abufus , quin & infigniter crevit. Etenim ad Aurelium Carthaginenfem Archi-Epifcopum de reformandis Ecclefiae Africanae abufibusfcribit idem Auguftinus adhuc Presbyter. comeffa. tione* & ebrietates ità comceffae & licitae putantur, ut im honorem etiam beatiffimorum martyrum non Jùm per dies folemner, quod ipfum quis non lugem. dum videat, fed etiam quoditie celebrentur. Eam.

dem miferiam ac iniquitatem deplorat in tra&a& in Confeffionum libris fcribit de Monica ma

& merum attuliffet , atque ab offiario probiberetur, ubi hoc Epifcopum vetuiffe cognovit, tam piè atque obediemter amplexa eff , ut ipfe Epifcopus Ambrofius miraretur, quod tam facilè potiùs accufatrix confuetudinis fue , quam difceptatrix illius probibitionis effeâa fit. Cum pleno talium rerum caniftro fingulas San&orum memorias , Bafilicas, altaria accedebant piæ mattonae , ad fingulas aliquid guftabant, & cun&is praefentibus guftandum porrigebant. Ex quo vides primævam Agapen in varias poftmodùm declinaffe fpecies, cun&tafque in Ecclefia Mediolanenfi à San&to Ambrofio fuiffe profcriptas. Reétè Primafius Uticenfis Epifcopus affirmat morem illum de gentili adhuc fuperftitione venire: Quod ipfum in Confeffionum libris affirmat Sanétus Auguftinus , dicens etiam fobriè fieri prohibitum à San&o Ambrofio ob duas caufàs : Primò, me ulla occafio fe imgurgitandi daretur ebriofir ; fecundò, quia illa quafi Paremtalia fuperfitiomi gemtilium effent ftmillima . Videntur fimiliora fuiffe fàcro Romanorum convivio, di&to Cbarifia , de quo Ovidius in fecundo libro Faftorum : Proxima cogmati dixere chariffia cbari. Et Valerius Maximus . Comvivium folemne Majorer imffituerumt , idque CHARlSTIA appellarunt , cui praeter cogmator & affime r memo imterponebatur. Ut fi qua imter meceffariar perfona , querela effet orta , apud Sacra memfe, & inter bilaritatem amimorum , favoribur concordiae adbibitis tolleretur. Ejufmodi convivia fingulariter viguerunt apud Belgas, ab omni idololatrica fcabie per fan&tos noftræ fidei Patres expurgata, atque ità dudùm difpenfatoriè indu!ta. Difpenfationis rationem edicit San&us Gregorius Nyßenus Epifcopus , fcribens de San&o Gregorio Thaumaturgo , iftas fuo neophyto populo Neo-Cæfareenfi Agapas in Martyrum feftivitatibus permittente. Cùm amimadvertiffet, quod propter corpori r voluptater fimplex ac imperitum vulgur in errore fimulacrorum cultur permaneret, quò maximè id, quod praecipuum eff , imterim im iir affequeretur, nempe ut vanis fuperffitionibus reli&i r ad Deum converteremtur, permi/t ei r, ut in memoriam famé?orum Martyrum fefe exbilararemt , & oble&aremt , atque im* lætitiam effunderemtur, quod fucceffu temporis aliquamdo futurum effèt , ut fua fponte homines ad homeffiorem & exa&iorem vitae rationem tranßremt , praefertim cùm etiam fide , viam, ad illam rem praemonßraret. Quae res mimirùm etiam jam im plerifque fucceffit , atque confe&a eff, ommi voluptate à corporis obleéfamemtis ad fpiritalem 1aetitiae formam tradu&a. Eamdem cum fua ratione difpenfationem laudat plurimùm San&us Bafilius Magnus. Et in Epiftola ad Mellitum Abba

multor occidere , debet bis etiam bac de re aliqua

folennitas immutari, ut die dedicationis vel matalitio

[ocr errors]

tre fua adveéta in Italiam. Cùm ad memorias San- Hom.5o. &forum, ficut in Africa folebat, pulter , & panem , ° *

[ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small]

tem fçribit Sanctus Gregorius Magnus de Anglis l, e;im. neophytis. Quia boves folent in facrificio daemomum 7 f.

[ocr errors]

fitio fam&forum Martyrum , quorum illic reliquiae pomumtur, tabernacula fibi circa eafaem Ecclefiar , quæ ex falis commutatae fumt, de ramis arborum faciant, & religiofi, convivii, folemmitatem celebrent. Nec diabolo jam amimalia immolemt , fed ad laudem Dei in efu fuo amimalia occidamt , & Domatori ommium de fatietate gratiar referant , ut dùm eis aliqua exteriùs gaudia refèrvantur, ad interiora gaudia confentire faciliùs valeant. Nam durir mentibur fimul omnia abfcindere, impoffîbile effe non dubium eff : Quia ir , qui locum fummum adfcendere mititur, meceffe eff ut gradibu* ve/paffibus , mom autem faltibus elevetur. Sic Ifraelitico populo in Ægypto Dominus fe quidem immotuit , fed tamen eis facrificiorum ufus , quos diabolo folebant exbibere , in cultu proprio refervavit, aut ei * im facrificio fuo amimalia immolare præciperet , quatemùs cor mutamter aliud de facrifi:io amitteremt ,

[ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small]
[blocks in formation]

ut matromalis homor , & immumerabilium femimarum pudor , devotè vemiemtium ad facratiffimum diem, jmjuriis lafcivientibus appetatur , ut etiam ipfius fim&ae religionis penè fugiatur acceffur. Ex Belgio noftro & reliqua Gallicana Ecclefia profcripfit fecunda Synodus Aurelianenfis: Ne quis in Ecclefia votum fuum camtamdo, bibendo, vel lafciviendo diffolvat , quia Deu* talibus votis irritatur potiùs, quam placetur . Iteravit ac innovavit Synodus Cabilonenfis . Exindè noftra plebs coepit in cœmeteriis ante Ecclefiarum januas convivari, cantare, faltare: A vigilantibus Epifcopis ad proprias ædes aut publicas popinas compulfi funt , à quibus utinam & hodiernæ comeffationes eliminentur . Plenum vetus malum, uti à variis fuprà Patribus audivimus , dudùm remanfit in quibufdam Græcorum Ecclefiis, ipfumque præfens Canon nititur eradicare. Non plenè eradicavit . Etenim in Refponfis ad Michaelis Patriarchæ Conftantinopolitani calumnias Cardinalis Humbertus Græcos arguit, quod ab ipfa fan&a commumiome ffatim ad communes cibos tranßrent, & aliqui etiam ad Ecclefiam legumima & alia obfomia deferenter imibi comederemt. Eos id in fefto Pafchali facere confuetos teftatur in liturgicis eruditus Caffander. Etiam de nobis Latinis queritur Synodus Bafileenfis : Quidam im certus ammi celebritatibus comeffationes & comvivia im Ecclefiis praeparamt . . Et quidem cum cantu, choreis , larvis: Vocabant fefta fatuorum feu puerorum.

[ocr errors]

Os, qui in Ecclefiis ad pfallendum accedunt , volumus nec inordinatis vociferationibus uti , & naturam ad clamorem urgere , , £T aliquid eorum , quae Ecclefiae non conyeniunt & apta n9n funt , adfcifcere , fed cum magna attentione , & compunétione pfalmodias

Deo ,

qui eft occultorum infpe&or , offerre . Pios cnim & fanâos

fore filiós Ifrael , facrum docuit oraculum.

SCHOa

[ocr errors][merged small][ocr errors]

Epift.119. c. 18.

[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[merged small][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

Cclefiae cantus eft longè antiquiffimus. Etenim illum & David Propheta Rex ornavit, & populus cantans ex Ægypto liberatus abjit, & in ipfo coelo San&i Angeli à primo fuae creationis exordio Divinas laudes cantaverunt. De ejus in Ecclefiis origine fcribit in litteris ad Januarium San&us Auguftinus : De hymnis & pfalmis camemdi & ipfiws Domini , & Apoftolorum babemur documenta , & exempla , & præce*a. Largè ipfum oftendit quarta Synodus Toletana. Nempe poft facrofan&am coenam Dominus hymnum dixit, & Domino in cordibus noftris cantare Apoftolus in variis locis praecepit. Eum primus ordinare cœpit gloriofus Martyr Lgatius , de quo Socrates. Ignatius Antiocbiae in Jyria tertius ù Petro Apoßolo Epifcopus vifionem vidit 4ngelorum fan&am Trinitatem bymmi* alterna vice decantatis collaudantium, & formam camemdi im ea vifiome expreffam Ecclefiae Amtiocbemae tradidit. Undè illa tra• ditio im ommibus Ecclefi* recepta eff. Ignatius ità cantari tradidit folos hymnos. Pfalmos adjunxerunt poftmodùm Flavianus & Diodorus Prefbyteri ejufdem Ecclefiae, de quibus in Ecclefiaftica hiftoria Theodoretus. Hi primi, pfallemtium cboro im duas partes divifo, kymnos Davidicor wltermis canemdor tradiderumt . Quae res primùm 4ntiocbiae cæpta ubique pervafit, & ad ultimar orbi, terræ orar pervagata eff. Alii malunt ab Ignatio etiam pfalmos alternatim cantari juffos , ejufque inftituti lapfum à Flaviano & Diodoro dumtaxât corre&um. Davidicos enim pfalmos femper Ecclefia cantavit. Quidquid fit , vetuftum aliarum Ecclefiarum morem refert ex Philone Judæo Eufebius Caefareenfis in Ecclefiaftica hiftoria. cùm unus fuavi quodam concentu pfallere decemter & modeffè occepe. rit , reliqui placidè & quietè aufcultamter pofferiore , bymnorum partes ad extremum unà decantamt. Et in libro Apologetico Tertullianus: Ut quifque de Scripturis faméfir vel de proprio ingemio poteß, provocatur in medium Deo camere. Et in præfatione fecundi libri commentariorum Epiftolae Apoftolicæ ad Galatas San&us Hieronymus. Romanae plebis ab Apoftolo laudatur fides. Ubi alibi fc ad •*ffi* tonitrui fimilitudinem , AMEN , reboat ? Nempe etiam tunc adhuc Romae folus Le&tor praecinebat, & ad extremum pfalmi feu hymni verfum populus, Amem , refpondebat. Eft forma laudata ab Apoftolo in prima Epißola ad Corinthios , quam etiam Alexandriae fub Sanéto adhuc Athanafio viguiffe fcribit in Confeffionum libris Sanétus Auguftinus. Reétè Socrates & Theodoretus affirmant formam Antiochenam tandem invaluiffe apud omnes Ecclefias. Etenim de Romana Ecclefia fcribit ad San&tum Hieronymum San&us Damafus Pontifex in litteris publicatis per Martium Milefium. Peto tuam cbaritatem, ut Graecorum ?fallemtiam ad mor dirigere dele&etur, quia tantae apud mor fimplicitatis indago e/?, ut tantùm im die Dominica Apoftoli Epißola una recitetur , & Evan

[ocr errors][ocr errors]

1 3 5 gelii unum capitulum dicatur: Et mee pfallemdimor temetur , mec hymni decus im ore cognofcitur. Et de Ecclefia Mediolanenfi , à Valentiniano fecundo Augufto , per matrem Juftinam Arianam circumfcripto, in Epifcopo fuo Ambrofio perfecutionem paffa , fcribit San&us Auguftinus in libris Confeffionum. Tumc hymmi & Pfalmi ut camerétur /ecumdùm morem Oriemtalium partium , imfitutum eff , & ex illo im bodiernum retemtum, multir jam ac penè ommibus Ecclefiis per caetera orbi* imitamtibus. Et in San&ti Ambrofii vita Presbyter Paulinus. Hoc im tempore primùm Antipbomae, hynmmi, ac Vigiliae in Ecclefia Mediolamemf celebrarì cæperunt : Cujus celebritatis devotio ufque in bodiernum diem mom folùm im eadem Ecclefia, verùm etiam per omner pemè Occidemtir provincias manet. Quibusex verbis quidam exiftimant morem Mediolăho Romam quoque migraffe . Eft admodùm verofimile. Fi&itia eft jam adduéta Damafi Epißola, & laudata San&i Hieronymi in Epiftolam ad Galatas præfatio, afferens tunc veterem adhuc canendi modum Romae viguiffe, omninò poft Damafi mòrtem eft confcripta. San&iffimum inftitutum infigniter perfecerunt ac propagarunt varii Romani Pontifices, præfertim San&us Gregorius Magnus, de quo in ejus vita Joannes Romanæ Ecclefiae Diaconus. Propter mufcae compum&ienem dulcedimis antipbomarium centomem cantorum ßudioßffimur mimis utiliter compofuit. Addit ejus flagellum , quo docens minabatur pueris, cnm debita veneratione fervari in Ecclefia Lateranenfi. Ad ejus tempora varius ac diffonus per varias gentes fuit cantus , variaque etiam intra unam tefte San&to Auguftino, Africam confuetudo : In unitatem Gregorius redegit, ac plerifque per Occidentem Ecclefiis impofuit, qui poftmodùm à Theodoro Cantuarienfi Epifcopo in Anglia , à Pippino &c Carolo Magno Regibus in Francia, à Ludovico Pio in Aquitania , in aliis locis per alios fuit aut receptus aut reftauratus. Meritò culpantur Hiberni, quod ufque ad Sanéti Malachiae Dunenfis Epifcopi aut Henrici fecundi Anglorum Regis tempora cantum Ecclefiafticum ignorarint. Et quomodó Turftinus Glaftonienfis in Anglia Abbas, Gregorianum ejiciens, ac nefcio cujus Guilielmi Fifcanenfis cantum intrudens, turbarit omne fuum monafterium, refert Rogerus Hovedenfis. Cantus noftri utilitatem exponit in Confeffionum libris San&us Auguftinus..Quamtùm flevi, Domine im bymnis & canticis tuir, confomamtis Ecclefiae vocibus commotus acriter. Voces illae influebamt auribur meis , & eliquebatur veritas im cor meum, & ex ea effuabat affe&us pietatis , & currebant lacbrymae , & mibi benè erat cum illis. Et in alio libro . Cùm remimifcor lacbrymas meas , quas fudi ad cantur Ecclefiæ tuæ im primordiis recuperatae fidei meae , & munc ipfò commoveor , mom camtu, fed rebu* , quae camtantur , cum liquida voce & convenientiffima modulatione camtantur, magnam imffituti bujus utilitatem agnofco. Ità fu&uo inter periculum voluptatir & experimentum falubritatis , magifque adducor, mom quidem irretra&abilem fententiam profa*m*, cantamdi confuetudinem

appro

[ocr errors][ocr errors][merged small][merged small][ocr errors][ocr errors]

approbare im Ecclefia , ut per oble&amenta aurium ; imfirmus animus in affe&um pietatis adfurgat . Et r,;■.,,, in Epiftola ad Januarium dicit efíe rem utiliffic, 18. -mam ad movendum piè amimum , & accemdemdum Divinae dileéfiomi* affè&um. Ità tandem poß dubitationis fuae , infrà edifferendae , benè expenfas 5 • rationes judicavit Auguftinus. Perperam igitur 1389. cantum , ut Deo non gratum , profcribi à Divimis officiis volunt apud Henricum Cnychtonum *Wicleffiftæ. Placere fibi oftendit Deus in Eadredo apud Anglos cantore peritiffimo, per fex ante mortem fuam annos muto extra folam Ecclefiam : Piam artem ità fuiffè à linguae vitiis IL 3, c. 1. fervatam affirmat Symeon Dunelmenfis. Praefens Canon. de cantu ffatuit tria. Primò , mandat effe alienum ab inordinatis vociferationibus. Hìnc enim & Sanétus Cyprianus fcribit in fermone de oratione Dominica. Quando im unum cum fratribus convemimur , & facrificia Divima cam Dei $acerdote celebramus , verecundiae & difciplimæ memores effe debemur. Non paffim vemti. lare prece* moffra* imcomaiti voctbu* , wec petitionem modeffè commendamdam Deo tumultuofa Joquacitate ja&are : Quia Deus mou vocis , fed cordis auditor •f?. Nec admonendus ef? clamoribus , fed cogitatiozmer bomimum videt. Demonftrat id variis è Divina Scriptura teftimoniis & exemplis. Et adverEpiß. sùm Donatiflas fcribit San&tus Augufinus. DoĘ *'?* matifi.e nos reprebemdunt , quod fobrie pfillimus in - - - - - Ecclefia Divina camtica Prophetarum , cùm ipff ebrietate , fua* ad camticum pfalmorum bumano ingemio compofítorum quafi tubar exbortationis imfiammemo. JEt Sanétus Fulgentius laudatur docuifíe fuos Clericos pfallemdi fuaviter curam maximam gerere. Et °°P°*°* in Syhodo Cloveshoenfi, per Guilielmum MalF. ,,.,. mesberienfem adduéta , ftatuit Sanétus Cuthber. ' tus Cantuarienfis Archi-Epifcopus : Ut modeffa voce facra im Ecc/e/jr cam.rmt : Et in fecunda fua Synodo Joannes Archi-Epifcopus Treverenfis. Laudes. Divinæ reveremter & a/acriter perfolvamtur, mequaquam fublato in altum clamore, me vel infamire , vel animi Hafcivia geffire videantur potiùs, quam fervore fpiritur exultare , fèmper verfi ufum decantatiffimum amimo *vo/vemter : N O N. CLAMANS, SED AMANS CANTAT IN AU. JRE DEI. Addit San&tus Auguftinus quafdam Africanas Ecclefias fuiffe omninò in cantu pigriores , ideòque Donatiftarum calumniæ fuiße aliquid fundamenti , Et Sanétus , Fulgentius Clericis fuis etiam plenè promumciamdi curam commendavit. Re&tè enim Herardi Turonenfis Archi-Epifcopi Cap. 16. Capitulare & Aquifgranenfis fub Ludovico Pio -Synodus cantum noftrum ità volunt effe modeftum & difciplinatum , ut tamen diftin&us fit atque fonorus. Et in Synodo fua Londinenfi , adduéta per Rogerum Hovedenfem , ftatuit Hubertus Archi-Epifcopus Cantuarienfis . Omnes horæ & omyia offcia apertè & diffimé7è dicantur, ità quod ex feflimatiome mimia mom praecidamtur vel fjmcopentur. Quod fi obfèrvatum mom fuerit , poff trinam ad nomitioncm 1'fque ad conäignam fatisfas. m ,,. £ìionem fufpemdamtur. Et Synodus Bafileenfis admonet cunétos Clericos, ut f? orationes fuas Deo acceptas fore cupiuwt, mom ia gutture vcl imter den

ter , feu deglutiemdo & ffmcopamdo, fed reverenter verbi r diffiméfis peragamt : Etiam extra chorum. Et Synodus Senonenfis fub Antonio à Prato Archi Epifcopo. Laudes Divinæ perfngula, boras L.2. c. 18. nom curfm ac ffimamter, fed tra&im cum paufa decemti, praefertim in medio cujuslibet verficuli pfalmorum , debitam faciendo inter folenne & feriale officium differemtiam, reveremter ab omnibus pcrfolvamtur. Et Synodus Colonienfis fub Hermanno Archi-Epifcopo. Lauder Divimæ mom curfim ac feftimamter , fed tra&im ; mom truncate, fed im- Purt.3.c.5* tegrè , diffiméfè , devotè , reveremter decamtemtur.

Omittere nolim Chriftianiffimam legem Juftiniani Augufti ad Atarbium Prætorio Præfe&um. $ancimus , ut omnes Clerici , per fingulas Ecclefias comftituti, per feipfo r pfallamt mo&urma , & matutima , & vefpertima , nec ex fola Ecclefiafficarum rerum càmfumptione Clerici appareamt , momen quidem habenter Clericorum, rem autem mom implemtes Clerici circa liturgiam Domini Dei . Neque enim pii fideles bona fua tranfcripferunt Ecclefiis, ut vani indè, quod Juftinianus eleganter profequitur, homines etiam inter ipfas Divinas laudes otiarentur. Confirmat laudata Colonienfis Synodus. Muta aut claufa labia memo temeat, fed pariter femes cum jumioribus laudemt nomen Domimi. Addit penitùs aberrare , qui fefe mom alicujus officij im Ecclefia exercemdi , fed quieti, & imertiæ tantùm caufa camomicatum exiffimant adeptor, perindè atque fatis fit , paucis quibufdam clerici* admodùm igmarit , temui pretio condu&is , curam Divimi •fficii committi, quod deindè ejufmodi mercemarii fyncopamdo tranfcurrumt, imterimo camomicis tota vitae torpentibur. Adjungit Synodus Senonenfis: Ommes , præfertium qui majore funguntur bonore, im pfalmis , hymmis , & canticis, Deo alacriter modulentur. Et Moguntina fub Sebaftiano C Archi- Epifcopo : Nemo ia choro, aliis pfallen- ap. 53. tibus , feorfim legere aliquid, aut fuas boras canomicar orare praefumat.

Secundò ftatuit praefens Canon, Ut cum magna attentiome & cumpun&ione pfalmodia , Deo offeramur, quod ille fit occultarum infpe&or. Eft enim Apoftolicum ad Ephefios mandatum: Camtantes in cordibus veffrjj Domino. Ad quæ verba Theodoretus: Corde camit , qui mom fòlùm linguam movet, f.ed etiam mentem excitat ad eorum , quae dicuntur , intelligentiam . Et San&us Primafius : Non ore tantùm verba camtemur . Cantus nofter eft communis & publica totius Ecclefiae oratio, de qua in tertio fermone de jejunio Septembris San&tus Leo Magnus . Habet femper privilegium fuum , ut facratiur fit, quod publica lege celebratur , quam quod privata imffitutione dependitur. Eam effe dicit potemtiam imviéfae pietatir. Potentiam iftam ac privilegium laudat item in libro Apologetico Tertullianus. Coimus im cætum & congregátionem, ut °P 39; ad Deum , quafí mamu fa&a precationibus , ambiamus orantes . H.ec vir Deo grata efi. Eft enim ab ipfo Domino commendata noëturni pulfatoris Csp. 4o• importunitas , & violentia , qua imvidia cælum tumdimur , Deum tamgimus , & mifèricordiam extorquemur . Eorum radicem aperit Sacerdos, ante, facrificii noftri confecrationem , orationem omnium violentiflimam , hortans , $uruìm car

da ,

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors]

da , & populus refpondens, Habemur ad Domimum. Exponit in fermone de oratione Dominica Sanétus Cyprianus. Admonemur , & fpondemus mihil aliud , ' quam Domimum cogitare. Claudatur contra adverfarium pe&us , & foli Deo pateat, mec ad fe boffem Dei tempore orationis adire patiatur. obrepit emim frequemter & pemetrat , & fubtiliter fallem r prece* mofra r à Deo avocat , ut aliud babeamur in corde , & aliud im voce , quando imtemtione fymcera Dominum debeat mom voci* fomus , fed amimur & femfur orare. Quae autem fègmitia eff aliemari & rapi ineptis cogitationibur & profamis , cum Domimum deprecarir , quafí fít aliud , quod debeas cogitare, quam quod cum Deo loqueris ? Quomodò te audiri à Deo poffular , cùm te ipfe mom audias ? Vis effe Deum memorem tui cùm rogar , quamdo tu ipfe *ui memor mom ffr ? Hoc eff ab boffe im totum mom cavere, boc eff , quamdo orar , Majeffatem Dci megligemtia orationis offemdere , boc vigilare oca/is & corde dormire. Nec putemus eas mentis evagationes effe penitùs fine noftro voluntario vitio & culpa. Re&è enim in Palladii Helenopolitani Epifcopi laufiaca hiftoria dixit Joannes Anachoreta. Rer efficitur vamitar , quamdo qui, Dominum alloquem r deorjùm impellitur ab iis , quæ ex adverfo trabunt , cogitationibur. Hæc autem memtir prolapfo umicuique accidit , qui humc mundum mom omnimò abnegavit , fed venatur ut ei placeat. ob multa enim , quae aggreditur , ejus mentem dividumt curae corporeae & terreftre*. Hic Joannes eft ille magnus novi teftamenti Propheta , quem ut patrem coluit Theodofius Imperator fenior , & aiiquoties laudat San&tus Auguftinus. Diétæ, inquam , prolapfiones funt frequenter omninò involuntariae, attamen natae ex voluntario mundi amore, qui licèt cor noftrum ab illo fummo & vero, de quo ad Martham circa plurima fatagentem di&um eft, Unum eff meceffarium , non feparet , tamen in fallacem mundi multitudinem dividit , adjungitque nos illis haefitantibus , de quibus San&us Jacobus Apoftolus. Qui haeftat , fimilir eff ffu&ui mari, , qui à vento movetur & circumfertur : Nom ergò aeffimet bomo ille , quod accipiat aliquid à Domino. Meritò Coloffenfes monet Apoftolus, ut inftent orationi vigilantes in ea. Quod nempe , inquit laudatus Cyprianus , fòli iffic vigil inter poffmt à I)eo impetrare. Pulchrè in libro adversùm Luciferianos San&tus Hieronymus: creberrimè im eratiome mea aut porticu* deambu/o , aut de faenore computo , aut abdu&u* turpi cogitatiome , etiam quae diâu erubefcenda funt, gero. Fatetur efïè prolapfiones, at ex jam di&o fpontaneo fonte fcaturientes , ideóque caufasjuftiffimas, cur à Domino nihil impetremus. Et in fecunda concione fuper pfalmum trigefimum quartum Sanéìus Auguftinus. Quando camtas hymnum, lauda, Deum. Limgua tua quid agit, mifl.tudet comfeientia : Soli Deo per plenum, prout vitæ præfentis miferia fifit , amorem , qui omnes iftas prolapfiones fiftat, adfixa ? Hunc amorem omnis fidelis firmo conatu infequi , omnis Sacerdos, cujus eft publicas Ecclefiæ preces quotidie offerre Deo, jam habere debet, utpotè profeffus ftatum perfeéîionis. Alioquin eft ex illis, de quibus in Epiftola Cbriff, Lupi Oper. Tom. III,

ad quatuor Græcorum Patriarchas San&us Gregorius Magnus. Qua fiducia pro peccati , a/iemir ad Deum imterceffor vemio , apud quem de propriis fecurur mom fum ? Interceffor ei , apud quem intercedit , effe debet gratus , amicus, familiaris: Quamigitur boc audaciae eff , quod apud Deum pro populo locum interceffori r obtimeo , cui me familiarem effe per vitae meritum mom agnofco ? Ex quo lucet eos, qui fola vocali le&tione feu cantu putant adimpleri orationem vocalem ac legem Ecclefiafticam, longiffimè vagari à lege Chriftiana. Remitto eos ad fecundam Synodum Joannis ArchiEpifcopi Treverenfis . Omne r , qui boris camomicis perfolvendis deputati funt , dent operam , ut colle&is animir , quoad fieri poteff , debitum pemfum abfo/vant: Nec ità fe habeant , ut dum voce pfal/unt , quidvis potiùs quam Deum im amimo cogitare vidcantur, femper caventes , me Propheticum illud audiant : LABIIS QUIDEM M E H O NORANT, COR AUTEM EORUM LONGE EST A ME. Quid autem eff voce quidem pfallere, memte autem domum aut forum circumire , mifi homime , fal/cre & Deum irridere ? Ejufmodi cantus neque Dei vemerationem , neque bomimi petitionem continet, quæ effe propria orationis officia fcribit in libro de oratione Tertullianus. Tertiò denique præfens Canon facro noftro cantui mifceri vetat ea , quae Ecclefiae mom comvemiunt, & apta non fumt. Olim quifque Epifcopus pfalmos componebat & hymnos , & adjungebat officio Ecclefiaftico. Ex hoc opere Nepos Ægypti Epifcopus , San&tus Hilarius Piétavienfis , Sanétus Ambrofius, Sanétus Joannes Chryfoftomus, San&us Efreem Ecclefiæ Edeffenæ Diaconus, aliique plures etiamnùm hodie laudantur per omnem Ecclefiam , & de feipfo fcribit in Retraétationum libris San&tus Auguftinus . J^o/em , caufam Domatiffarum ad ipfius humillimi vulgi & omninò imperitorum atque idiotarum motitiam pervenire, & eorum , quamtùm fieri poffet , per mor imbærere memoriae , pfalmum , qui eis camtaretur, feci. Verùm licentia in abufum profecit . Etenim ad San&um Dionyfium Pontificem adversùs Pau!um Samofatenfem Antiochiæ Patriar

cham hæreticum fcribit apud Eufebium Caefareenfem Synodus Antiochena. Pfalmo , & camtus , qui ad Domimi moffri Jefu Cbrifii bomorem decantari folent, tamquam recemtiorer, & à viri, recemtioris memoriae editor, explofft , & in media Ecclefía, folemmi Pafcbatis die , mulier** , quae imamer camtilemar , quas fquifpiam audiret , p/imè exhorrefceret , in ipfius laudem funderemt , paravit.

fiam introduxerit , graviter culpat Georgius Cedrenus. Et apud nos Latinos ftatuit Synódus Antifiodorenfis : Nom licet im Eccleffa puellarum; camtica exercere. Et Bafileenfis : Abufum , quo im Ecclefi* camtilemæ fæcultre* admifcemtur , abolemur. Etiam à Valentino, Donatiftis, Ario , Arianis variis , ac Apollinario Lacdicenfi compofitos hymnos peftiferos, plurimofque è fimplici plebe fedu&tos teftantur Tertullianus, Sanétus Auguftinus , Socrates , Zozomenus , Theodoretus.

Etiam per Epifcoporum componentium imperiS tiam

[ocr errors][merged small][ocr errors]
[ocr errors]

Etiam Theophylaétum Patriarcham Conftanti- F. ;.«. nopolitanum , quod faecularia cantica in Eccle- Cap. 9.

« VorigeDoorgaan »