Pagina-afbeeldingen
PDF
[ocr errors]

&us Pererius ad quartum decimum caput Genefeos. Prima errandi occafio fuit fermo acclamatorius Mennae Patriarchæ Conftantinopolitani , in quintæ Synodi primam A&tionem infertus , de quo Sergius Conftantinopolitanus in litteris ad Cyrum Phafidis adhuc Epifcopum. Memmas fam. &ae memoriae, quondam Arcbi-Epifcopur bujus Regiae urbis , fermomem compofuit acclamatum ad Vigilium quondam fam&iffimum Papam antiquæ Remae, im quo ipfe umam voluntatem & umam opevationem cbriffi Domini adftruxit. Et in litteris ad Honorium Pontificem. Direximus Cyro fernonem acclamatorium Memmae Patriarcbae , porre&um praefènti bic Vigilio Prædeceffori $an&itatis vefirae , babentem & diverfa teffimohia paterna de una operatione & uma voluntate Cbriffi Salvatoris noßri . Et Pyrrhus ejus fucceffor in difputatione cum Sanéto Maximo Abbate. Vigilius Pontifex Romamur libellum à Memma Epifcopo bujus urbis Regiae oblatum, qui umam voluntatem contimebat, accepit , idque eum effet ei offenfur im fecreto Regio Imperatoris , qui tunc erat, & fematu. Adduxerunt & Vigilii litteras ad Juftinianum Auguftum , ejufque conjugem Theodoram : Amatbematizamur & Theodorum, qui fuit Epifcopus Mopfueffiae, tamquam qui alienus femper exftiterit ab Ecclefiir , & famáis Patribus adverfarius , qui mom confitetur incarmatum effe Deum /erbum , id eff, cbrìffum effe umam fubßßentiam, & unam perfomam, & unam operationem. Et Mennæ fermonem primæ, Vigilii litteras inferuerunt A&ioni feptimae quinti Concilii : Ad majorem mendacii au&toritatem. Eße enim mendaciam affirmat San&us Maximus Pyrrho refpondens . Admiror, Patriarcbae cùm fùis , quomodò audetis memtiri. Qui tibi am

feceffit , im fuis ad Hemorium litteris fcripfit , com

monefa&um quidem fuiffe Vigilium de eo libello, mom autem oblatum, mec offenfum. Ipfe verò im tua ad Joannem Papam Epißola dixifti oblatum effe & offenfum , le&um etiam per Conffamtimum Quaeforem. Utri igitur credemus : Tibi , am ei, cui fucceffìffi ? Uterque enim mon pote# verum dixiffe. Rem omnem aperiunt Legati Apoftolici, dicentes in praefenti Synodo ad Conftantinum Auguftum. Nequaquam relegatur fermo, qui dicitur Memmae ad Vigilium, quia fiäus . Jube diligenter advertere praefentem quintæ Synodi librum : $atisfieri enim habet Imperium veftrum piiffimum , quia mom eff tunc temporis pofitur im exordio, cùm fievent A&a im faméfa quinta Symodo , iffe qui dicitur fermo Memme ad Vigilium. Nuper appofitus eff im principiis praefemtis libri. Dete&ti doli feriem pleInè referunt A&a fynodalia , ideòque in duodecima A&ione rursùm dixere gloriofiffimi Judices: $uperflua le&io fermomir exiffit, quia penitù* £ius eff & falfus. Quarta decima A&io ejus èxamen refumpfit, varios quintæ Synodi codices & exemplaria difcuffit, fermonem & memoratas Vigilii litteras reperit ei infarcinatos à Stephano monacho, Macari Patriarchæ Antiocheni Syncello, eumque cum complicibus damnavit. Utinam inquifiiffet ac detexiffet etiam fabricatorem iftarum fordium. Eft antiqua & fre

quens Græcorum nequitia , cujus habemus plurima exempla. Mennae fermo videtur Vigilii litteris antiquior : lftius enim folius & Sergius, & Cyrus, & Pyrrhus meminerunt.

An Sergius Theodorum Pharanitanum , an Theodorus Sergium feduxerit, ignoro: Sergius omninò feduxit Cyrum , & uterque Heraclium Auguftum, ejus adversùm Neftorianos atque Eutychianos zelo abufi. Gloriofo Perfarum Vi&tori promiferunt majorem de expugnata haerefi gloriam : Uniendos Ecclefiae & Synodo Chalcedonenfi omnes Eutychianiftas, Severianos, Julianiftas, ac Theodofianos , dummfodò non duae , fed unica in Chrifto Domino admittatur utriufque naturae voluntas & operatio, aut certè omnis haec quaeftio, de qua à quinque generalibus Synodis nihil decifum ha&enùs , aeter• no filentio fepeliatur . Juftinianum Auguftum imitari, & cum Epifcopis Divina dogmata judicare coepit Hæraclius, atque ità Ecclefiam involvere, longis calamitatibus. Sacerdotale enim officium infęliciffimè femper laici Principes ufurpavere,

[ocr errors][merged small][ocr errors][merged small][ocr errors]

cedonenfem , ac laudati Pontificis tomum &

nomen fàcris Eeclefiae tabulis infcribenda. Tota lis erat de duabus ejufdem Domini noftri a&ualibus voluntatibus & operationibus, adeò ut Macarius Patriarcha Antiochenus frequenter dixerit ad plenam Synodum : Quod fi membratim incidar , & ja&er im mare , ego meque dua* voluntater, meque duas operationes dico in Domina noftro Jefu Chriffo, uno $an&ae Trimitatis. Tantæ pertinaciæ fundamentum edixit in prima præfentis Synodi A&ione, à Legatis Apoftolicæ Sedis rogatus, ac de vocum novitate accufatus. Nor vocum movitatem mom edidimur » fed quidquid percepimus à fam&i* univerfalibus $ymodi, , & fan&is probabilibus Patribus de voluntate & operatione, fic & credimur, & prædicamus, & docemus , & parati fumus boc offendere. Aliter Sergius in litteris ad Cyrum Lazorum adhuc Metropolitam. Afferimur, quod in fanâis magnis & univerfalibus Conciliis nulla de boc motio fa&a eff, mec invenire de bujufmodi quæfiione diffìnitiowem quamlibet effe prolatam à quo* dam orthodoxorum conciliorum. Quod ipfum ia

[merged small][ocr errors][ocr errors]

o&ava A&ione faffus & profeffus eft Theodorus Melitinæ Epifcopus, Metropolita fecundae Armeniae. Et fuit communis fenfus Monothelitarum. Eodem modo tra&tarunt dogmaticam San&ti Leonis Epiftolam , fibi capitaliter adverfantem. Quid enim pro duplici Domini operatione lucidiùs hifce verbis: Agit utraque forma cum altevius communione quod proprium eft ? At quoniam Synodus Chalcedonenfis di&tam Epiftolam affirmat effe totius ortbodoxiae firmamentum , fucus erat faciendus, non palàm ab illa recedendum. IHìnc ad Principem & Synodum dixit Macarius Antiochenus: Ego , Domime , duas operationes mom dico, fed hec femtio, quod Beatur Leo per bunc fermonem duas operatione, dixerit. Et Sergius, laudatam Epiftolam profeffus effe commume re&ae fidei fundamentum, pergit in addu&tis litteris ad Cyrum. Nullus probabilium Do&orum dixit, quod im praefenti loco duas operationes Samûiffimus Leo afferuiffet. Ait à San&o Eulogio Patriarcha Alexandrino compofitam iftius Epiftohæ benè grandem Apologiam, atque ab hac ex illa adftrui duas folummodò naturas, nequaquàm duas voluntates & operationes. Plus dicit in aliis litteris ad Cyrum jam Alexandriæ Patriarcham , leçtis in Romana Synodo Martini primi Pontificis. Umur atque idem Cbrifur operatur Ideo decibilia & bumana uma operatione , quia omnis Divima & bumama operatio ex uno eodemque imcarmato Deo Verbo procedebat . Secundùm bumc pium intelle&um & Leo fam&ae memoriae Romamus Arcbi-Epifcopus fapuit & docuit , dicem r : OPERATUR UTRAQUE FORMA C U M ALTERIUS COMMUNIONE. Quod ipfum repetit in litteris ad Theodorum Pontjficem recitatis in eadem Synodo. Pergit in prioribus ad Cyrum litteris. Nommullor verò probabilium Patrum fèimus , & praecipuè $am&fiffimum Cyrillum Alexandriæ Arcbi-Epifcopum , im quibufdam fcripti fuir umam vivificam operationem Chriffi veri Dei moflri dicemter. Quoniam à quinque generalibus Synodis fatetur nihil ftatutum, de praefenti quaeftione, decidendam affirmat ex fenfu Sanélorum Patrum. Et primo loco adducit Sanétum Cyrillum, cujus verba edicit ejus fucceffor Pyrrhus in difputatione cum San&to Maximo: Chriffus umam cogmatam operationem per ambar matura, offendit. Adducit & hæc verba Sanéti Gregorii Nazianzeni : Velle illius , utique hominis adfumpti, im mulla re erat comtrarium Deo , totum Deificatum. Et addit: Nom eff boc comtrarium duabus volum. tatibus ? Ea verba pro palmari argumento omnes Monothelitæ habuerunt. Adduxere fimilia Sanéti Athanafii & San&i Gregorii NyfTeni Epifcopi teftimonia, memorata etiam à Cyro Patriarcha Alexandrino in feptimo Capitulo initæ concordiae cum Theodofianis. Altera palmaris au&oritas fuit San&i Dionyfii Areopagitæ, ex qua definit idem Capitulum : Cbriffus Domimus operatur Deo decibilia & bumama 4mâ DEI-VIRILI operatione fecumdùm Beatum Dionyfum. Et Macarius Antiochenus: Ego mumerum mom dico, fed DEI-VIRILEM eju, Cbriff. Lupi Oper. Tom, III.

operationem fecundùm Beatum Dionyfum . Quod ipfum repetit in o&tava A&tione, & addit. Comfitemur umam voluntatem fubfflentialem in uno Domimo noffro Jefu Cbriffo, & DEI-VIRILEM ejus operationem . Neque enim , quae Divima fumt , fecumdùm Deum, meque quae humana funt , fecumdùm bominem operatus eft , fed bumamati Dei Verbi DEI-VIRILEM operationem im comverfatione demonftratam confitemur fecumdùm Beatum Dionyfum. In graeco eft ***, oc-*»*, quod infrà meliùs vertitur Virificati, quàm Humamati. Et Pyrrhus in difputatione cum Sanéto Maximo : guid praetereà dicemus de $an&o Dionyfio, qui im Epiffola ad Cajum de Cbriffo dixit , exercuiffe movam quamdam operatiomem THEANDRICAM , id eff, DEIVIRILEM ? Et in tomo dogmatico le&o in decima tertia A&tione Synodi præfentis: E novem Cyri Alexandrini pacificatoriis Capitulis Unum tantùm reprebemdit Sopbromiur Hierofolymae Epifcopus , tamquam qui teffimomium Diomyfii Deilequi Do&oris depravaffet per immutatiomem umius vocif . Cyrus enim in fuo Capitulo, pofuit Umam Deivirilem operatiomem , San&tus autem Dionyfius habet, non Unam , fed Novam : Quam impofturam culpavit graviffimè in fua Romana Synodo etiam Martinus primus. At verò Pyrrhus eam purgat, utpotè non malitiosè, fed ex neceffitate fa&tam , quod hac in re voces Una & Nova fint idem & unum.

VEt hanc unam Dei-virilem operationem Macarius vocat fubfiftentialem : Pyrrhus in difputatione cum San&o Maximo Hypoflaticam & Perfonalem. Dat rationem : Nom poteff fieri , quim volumtater imferamt ipfos volentes. Et infrà. $i propter differemtiam maturarum im Cbriflo ditar dicitis operatiome* , & mom propter umam perfomam unam operationem , duae reperiemtur im bomine operatiomer propter différentiam fubffamtiae amimae & corpori* . Quod boc ità eff , trer erumt wperatiome* Cbriffi, mom due. Voluntates & operationes dicit effe non naturarum , fed fuppofitorum , ideòque non nifi ad eorumdem multiplicationem multiplicari. Et hìnc praefatus Macarius à quinque prioribus Synodis, unam in Domino perfonam definientibus, exiftimavit definitum etiam fuum errorem.

Aliud erroris fundamentum adducit Pyrrhus in laudata difputatione. Impoffibile eff im uma perfoma fimul effe duar mom comtrariar voluntater . Et Heraclius Auguftus in E&hefi , le&a in Romana Synodo Martini primi , dicit ex duarum operationum dogmate fequi, ut duar confiteamur volumtates comtrariè ad invicem vemiemter , Deo quidem Verbo volente faluberrimam paffionem explere, imcarnationem autem im eo fa&am obviam eumtem ipfius voluntati , & oppugmamtem , & exindè duo contraria volemtes imtroduci, quod eff impium & extrameum Cbriffiamici dogmati r. Fædiùs id effe dicit ipfa haerefi Neftoriana , quæ licèt Domini perfonam diviferit, nequaquam tamen blafphemare praefumpfit contrarias in illo voluntates. Et Paulus Conftantinopolitanus , Epifcopus in litteris ad Theodorum Pontificem. Unam voluntatem Domini moffri Jefu Cbriffi intelligimus , me comitrarietatem aut differentiam voluntatum uni B gj

[ocr errors]

eCret. 3.

Secret.4.

[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]

eidemque perfonae applicemur, aut ipfum fe expugnantem dogmatizemus , aut duos volentes introducamur. Et Macarius Antiochenus in confeffione le&ta in o&tava A&ione præfentis Synodi. Impoffibile eff im uno eodemque cbriffo Ideo moffro duas jîmul & ad invicem contraria, feu fimiler exifere voluntates. $alutari, verò à Deo infru&orum Patrum do&rina manifeße inffruit, quia numquam intelle&ualiter animata Domimi caro, divivę atque ex proprio appetitu comtra mutum fibi uniti fubffiemtialiter Dei Verbi maturalem fui feciffet motionem ; fed quamdo , & qualem , & quamtam idem Deus JVerbum volebat : Et, ut clariùs dicatur , quemadmodùm mofirum corpus regitur , ©* ormatur, atque ordimatur ab intelle&uali amima mofra , ità & im Domimo cbrìfto tota bumama ejur confperfio ab ejufalem Verbi Divimitate femper & in omnibus mota Deo mobilis eram . Neque duas concordes , neque duas difcordes voluntates exiftimat poffe effe in Domino : Concordium enim altera eft fuperflua ; earum autem omnis difcordia eft à peccato, facitque miferabilem, quin immò & perfonæ evertit unitatem, Exiftimat à nobis contra, rias dogmatizari. - At quaeftio eft, Qualis fit unica illa Chrifti Domini voluntas, ac Dei-virilit operatio : Humana, an Divina, an compofita feu mixta ? Aqua hic hæfit Monothelitis, Etenim à Conftantino Augufto rogatus, Quomodò intelligis DEI-VIRILEM operationem, aliud refpondere nefciit Macarius , quam Ego mom fuperjudico, Ità & ejus magifter Eutyches, erroris fui medullam retegere poftulatus, reponere confueverat: Fgo mom difputo de matura Dei mei. Fuerunt Monothelitæ adeò mutabiles & varii , ut ad Conflantem Auguftum fcribat Martinus primus Pontifex, quod ne ipfi quidem intelligerent, quid crederent aut exiftimarent propter obftinatam & affiduam propriarum opinionum everfionem , Quod idem in litteris dogmaticis ad ejus filium Conflantinum Auguftum San&tus Agatho Pontifex largè oftendit . Modò unicam dixerunt operationem, modò etiam duas, modò neque unam neque duas. Theodorus Melitinenfis in {ecunda Armenia Archi-Epifcopus exiftimavit rem efTe quaeftionis, non dogmatis , ideòque orthodoxè dici poffe & duas & unicam : Permitsendum unumquemque in fuo fenfu abundare. Conßantinus Ecclefiae Metropolitanae Apameen£is in fecunda Syria Presbyter fieri voluit aliquod Henoticon feu decretum unitivum , quo iieque unius neque duarum operationum affeftores in ullo contriftarentur , afferens ipfe ab utero ufque ad crucem fuiffe duas in Domino voluntates, ab ipfa autem cruce non manfit cum gII, bumana voluntas , fed mamfit cum fanguine & carne, quia non indiget neque comedere , neque bibere, neque dormire, meque ambulare. Et adjun¥it. sicut ego dico, ità & Macarius Antiocbiae Paariarcha dicebat: $ic mamque & ex eo audivi. Quocirca non de rationali mentis, fed de folo animali inferioris appetitus motu videtur litigaffe. Mam & Macarii haec fuit profeffio. Quoniam alteram perfonam Dominus non affumpfit , propter &oc nec aliquid peccati dicimus eum adfumpffe :

Quia abfque carnalibus volumtatibus & cogitationibus Bumami* im imagine bumamitatis confitemur umum Dominum mofrum Jefum cbriffum. Et à Theophanio Presbytero ac Abbate monafterii ad Bajas rogatus, Num Dominus babuiffet voluntatem bumamam & impeccabilem , id eft , voluntatem maturalem , quam ipfe Deus cream , Adam ei imdidit, refpondit. Nos voluntatem bumanam im cbriflo mom dicimur , Divinam verò etiam abfque carnalibus voluntatibus & cogitationibus bumanir. Volumtates carnales & cogitationes bumamae fumt bomimum mobi* fímilium , Cbrifur verò mihi! eorum babuit. Et inftante Theophanio, Aut affentite , quia habuit maturalem zolumtatem , aut remunciate , & Macarius & Stephanus monachus ejus Syncellus diu perfeverarunt , meque affemtire eolenter , meque abnuere. Cum Eutychete nolebant de voluntate fui Domini difputare. Eadem arte circumfcripferunt Honorium Pontificem: Exißimavit enim ab illis negari folos rebelles concupifcentiæ in Domino motus, de quibus re&tè addidit laudatus Theophanius. Nam & ego dico non babuiffe Domimum Jefum Cbrifum ex fuperfatione diabolica voluntatem carmalem aut peccabiler cogitationes : abft. Ita intelligendum dixit & San&i Athanafii teftimonium à Macario addu&tum & truncatum, Et San£tus Leo Pontifex in Epiftola dogmatica ad Sanétum Flavianum. In integra veri bominis , Epiß. 14, perfe&aque matura verur matur Deur, totur in c. 3. fuis, totus in noffrir. Noffra autem dicimus , quæ im uobis ab imitio creator condidit , & quae reparamda fufcepit. Nam illa, quae deceptor imtulit, & homo deceptus admifit , mullum habuere in Salvatore veffigium , Nec quia communiomem fubjit humanarum infirmitatum, ideò moffrorum fuit particeps deli&orum. Affumpfft formam fervi fme forde peccati, Et in litteris ad Julianum Epifcopum Coenfem , Dominus mibil carmis fuae babebat adverfum, mec difcordia defideriorum gignebat compugnantiam vo- Epift.it• lamtatum . Jenfu* corporei vigebamt fine lege peccati , & veritas affe&iomum fub moderamine Deitatir & memtir mec tentabatur illecebrir , nec cedebat injuriir. Etenim defideriorum aut voluntatum difcordia eft aut peccatum , aut lex peccati. Ad propofitam itaque quaeftionem refpondeo unicam ac DEI-VIRILEM Chrifti Domini voluntatem apud Monothelitas paffim fuiffe Divinam. Ità palàm Theodorus Pharanitanus Epifcopus in locis , quæ ex ejus ad Sergium Arfenoiten in Ægypto Epifcopum Epiftola adduxit in fua Romana Martinus prirhus, ac in praefenti Synodo legit AntiQchus Leótor ac Nota- A&. 13• rius Ecclefiae Conftantinopolitanae. Ait famem, fitim , cun&os fuperioris ac inferioris appetitus rationales ac animales motus, immò etiam crucis ac flagellorum paffionem faéta quidem effè per corpus , & animam, tamquam per organum , attamen à folo, ut adaequato principio , Deo Verbo & voluntate Divina. Et Pyrrhus Epifcopus Conftantinopolitanus in difputatione cum San&to Maximo. Nor dicimus umam op* vationem mom ad tollemdam bumamam operationem, fed quia cùm diffimguemdo opponitur Divinae operationi , paffio hac ratione dicitur. Exponit in

amo

íuperioribus. Nutu verbi cum ipfa copulati car• * * *

[ocr errors][ocr errors]

movebatur. Humanam Domini naturam in omni fuo interno atque externo motu vult merè tamquam organum pati à Divina Dei Verbi voluntate , eamque paffionem effe humanam operationem, verùm DEI-VIRILEM, faétam à folo Deo in homine affumpto. Ejus fucceffor Paulus in litteris ad Theodorum Pontificem ait hocce Domini verbum, Vemi mom ut faciam voluntatem meam , non pofitivè, fed recufativè intelligi : Nom quaß exißem, boc verbum di&um eff , fed ac fi mom eff; fcuti , NEQUE INIQUITAS M E A, NEQUE PECCATUM MEUM. Eam expofitionem tradi afferit à Sanétis Athanafio , Gregorio Nazianzeno, Cyrillo Alexandrino, ac ipfa Synodo Chalcedonenfi. Et ejus Anteceffor Sergius in litteris ad Cyrum Alexandrinum ait omnem Divinam & bumamam operatiomem ex umo eodemque imcarmato Deo Verbo proceffiffe. Et Macarii Antiocheni profeffio , recitata in præ

fenti Synodo, aliud non clamat, quam totam

humanam Domini confperfionem fuiffe in cun&is à fufceptrice Divinitate motam & a&tam, quomodò in nobis corpus ab anima. Et quintæ A&ioni obtulit legendum Codicem Georgii Patriarchæ Conftantinopolitani, cujus erat titulus: Teßimonia San&orum Patrum, unam Domimi moßri Jefu Cbriffi volumtatem docentia , quae eff etiam Patris & Spiritur fam&i. Nempe San&us Gregorius Nazianzenus dicit Humanum Chrifti velle non effe Deo contrarium , fed Deificatum totum, non tantùm per hypoftaticam unionem, natamque indè plenam fubje<tionem , fed per omnimodam unitatem ac identificationem. Et hinc ad Conftantem Auguftum verè fcripfit San&us Papa Martinus. Juxta femetipfor mom re&è ratiocinati dixerunt Do. mimum mom babere im humanitatis fuae maturae voJuntatem & operationem naturalem , fed fime volumtate ipfum exiffere; ac fine operatione, intangibilemque & imamimem effe. Et præfentis Synodi decretum de fide : Jmvolumtariam & inoperatricem Domini carmem imtroducunt. Et San&us Maximus in difputatione cum Pyrrho. Quid magis impium, quam dicere eumdem wma & eadem voluntate amte imcarmationem quidem omnia ex mibilo feciffe, continere & procurare , & falubriter dirigere; poff imcarmationem verò cibum & potionem appetere, loca loci r mutare, & omnia alia facere, quae omni culpa & reprehenfione vacabant, quibus etiam difoemfationem ab omni fi&ione liberam effe demom/?rabat ? Dixi Monothelitas paffim ità fenfiffe. Nam & hìc moti fuerunt omni vento do&rinae. Pyrrhum San&i Maximi difputatio adegit ad haec verba. 42uamdoquidem oportet ea, quae imveffigatione vera patuerumt, grato amimo ample&i , valdè diffin&è demonftratum eff effe in Cbriffo maturales volumtates : Fieri autem poteff, ut ficut ex duabus mafuri* umum aliquod compofitum dicimur, fic ex duabus voluntatibus maturalibus umam aliquam compoftam dicamur. Ut qui duas voluntate, dicumt proAter fummam unionem , mom ampliùs propter muda* feu fola* vocer imter fe pugnemt . At re&è refpondit San&us Maximus Chrißi Domini compofitionem effe in fola Hypoftafi, neCbriff. Lupi Oper. Tom. III.

quaquam in natura , voluntate, aut operatione.

Et roganti, An igitur Domini naturis & ope

rationibus nihil omninò effet commune, refpon

dit communem folam Hypoftafin , quae naturas & operationes neque confudit, neque exftin

xit, neque truncavit, fed folummodò conjun

xit. Edicit Pyrrhus & aliam Complicum fuo

rum flu&tuationem. Qui Conftantinopoli adbuc

contra voluntates maturales pugnant , ajunt dixiffe

Patres fecundùm attributionem habuiffe cbriffum

voluntatem bumanam. Secundùm attributionem

non fubffamtiae, fed habitudimir , qua amicè, quæ

aliorum fumt , viciffim mobi* attribuimus , mibil eorum ipß patientes aut agentes . Addit San&tus Maximus. Nihil me tam à tuo Anteceffore Sergio abaliemavit, quam mutabilitas ejus & incomffantia , id eft , im alia r alio tempore tranfire femtemtiar , & im mullo femfu permamere. Unicam enim Domini voluntatem quandoque dixit divinam, quandoque gnomicam five humanam, quandoque hypoftaticam, quandoque œconomicam , utpotè ftans in mobili mendacii arena, non in firma Petra veritatis.Quin immò cum differemtia perfonarum fímul imduxit differemtiam volumtatum im perfomi* Divimis ejufdem fubftantiae. Ut Dei virilem volantatem & operationem aptè fingeret,& quafi ex Divina & humana temperatam foli Dei Verbi hypo* ftafi appropriaret, Divinam cortumpere tentabat.

C A P U T III.

Exponitur dogma Catholicum.

Hriftianum de hac quaeftione dogma egregiè exponit praefens Synodus in fermone acclamatorio ad Conftantinum Auguftum. Dominum moffrum Jefum Cbriftum perfe&um in Deitate, & perfe&um eumdem im bumamitate , fecumdùm prifcas Patrum traditiones , & Cbalcedonemfem Divimam traditionem praedicamur . Et quemadmodùm duar percepimur matura * , ità & duar maturale r volumtater, & duar maturales operatiomer agnofcimur. Neutram emim earum , quae Cbrifti funt, maturarum im ejur difpenfatione audemur abfque volumtate & operatione promunciare : Ne fortè perimenter earum proprietater , etiam maturar , quarum funt proprietater , perimamur. Nec emim megamus maturalem ejus bumamitatis voluntatem , aut maturalem operatiomem , me ©* quod pro falute moffra difpemfatiomi* eff caput , demegemur , & Deitati paffiones applicemur. Hoc mamque conabantur, qui muper im eo umius volumtatis & umiur operationis execrabilem movitatem imtroduxerumt , Arii & Apollimarii, & Eutycbetis atque Severi malignam fe&am reffauramter. Si emim abfque volumtate , & abfque operatione bumanam Domimi maturam dicere cefferimur , ubi perfe&um im bumamitate falvatum eff? Nibil enim aliud conffituit fubffamtiae bumanæ integritatem, mifi effentialis volumtar, per quam liberi arbitrii vigor im nobis deß

gnatur. Sic fe babet & fubffantialis operatio, Quo' B 2 modò

[ocr errors][ocr errors][merged small]

modò emim dicimus im bumamitate perfe&um , /? mibi! bumanum paffu* efi aut operatus ? Quemadmodùm emim duarum maturarum concurfus umam mobi* jnconfufam atque imdivifam comfervavit fubßjfentiam ; ità & uma fubßßemtia , im duabus corufcam ; maturjs , quae utrique conveniumt , propria demomfrabat. Duas igitur jm eo maturaler volumtates , & duas maturaler operatione * , communiter atque imdivit? procedemter , praedicamur. Quae omnia ipfe Conftantinus Auguftus in Ediéto Synodi confirmatorio latiùs exponit. Unius itaque voluntatis & operationis dogma execrabile reftaurat impietatem Arii , Apollinarii, Eutychetis , atque Severi. Quod infuper oppofitam Theodori Mopfueftienfis" atque Neftorii impietatem reftauret, affirmat in Romana Martini primi Pontificis Synodo Maximus Archi-Epifcopus Aquilejenfis. Et dat caufam. Uma operatio & voluntar dogmatizata tam à confum. gentibu* , quam à dividemtibus magmum Difpenfae. tioni r Domimicae Møfferium : A confundemtibus qui. dem , propter fultam umius compofftae mattirae ratiomem , à dividemtibus autem , propter ineptam aequitlitatem honorir , fimilifque voluntatis atque au&oritatis modum. Et ipfe Pontifex San&us Martinus in litteris ad Conftantem Auguftum . Omiies $an&i r Patribus contra eumter baeretici , qui'que confuffome, quique divißone propriis dogmatibus depravati funt , impiè umam im Domino voluntatem & unam operationem fumt confèff : Alii quidem, ut per imamcm fpecicm , alii verò ut per mudam momi7ium finilitudinem, fíve per puram ambiguitatem magmum Incarmatiomir Cbriffi Myfferium temerariè rcprobarent. Quod ipfum tradunt Sanélus Maximus Abbas in difputatione cum Pyrrho Patriarcha , Sanétus Agatho Pontifex in litteris dogmaticis ad Conftantinum Auguftum , Synodi præfentis decretum de fide, Edi&tum Principis confirmatorium , & A&io decima referens verba finulorum Hæreticorum. Operatio enim , uti ©ftendunt laudati Agatho & Maximus, non perfonam , fed naturam fequitur, & ad ejus folius nnnititudinem & unitatem multiplicatur ac identificatur: At verò omnes confundentes hæretici unicam , quidam compofitam , quidam fimplicem , in Domino erravere naturam. Aliter dividentes Neftoriani: Quomodò duas naturas, ità duas in Domino docuere voluntates & operationes, fed quæ per parem auétoritatem, plenamque concordiam effent una, atque ità fola voce cum illis convenit dogma Monothelitarum. Cum Arianis, Apollinariftis, Eutychianis , Severianis, Themiftianis, ac Theodofianis convenit omninò & re. Neque refert, quod duas integras naturas, unicamque in Domino compofitam perfonam Monotheiitae profiteantur. Etenim in illis omninò verum eft , quod in libro contra Collatorem fcribit San&tus Profper de Pe1agianis. Hujufmodi hominum pravitati reffemdum eff , ut de profrati dudùm dogmatif corpore mullum membrum fímatur affurgere. Quia motum eff ità fe falfitatis illius habere verfutias , ut f ei, liceat aliquod fíbi faventium radicis fuæ germem excipere , toram fe poffìt in exigua fui parte reparare . Ubi emim aliud mom babet fùmma , quam portio, mom devo

[ocr errors]
[ocr errors]

tiomir dediffe propè totum , fed fraudit retimuiff. vel minimiùm . Rationem dat fermo nofter acclamatorius. $i abfq;voluntate, & abfque operatione bumanam Domini maturam dicere cefferimur,ubi perfeéfum im bumanitate falvatum efi? Et Conßantinus Auguftus in Edi&o confirmatorio. Nof ad/lruunt mom perfe&è filvari, baec qui prædicamt, quia imperfe&è Verbum moflram maturam adfumpfit. Si emim totus toti maturæ mom eff unitur » mec totus homo falvatus eff. guod enim non adfumptum eff, nec falvatum eff. Quod verò umitum eff Deo , boc & falvatur , fecundùm Deiloquum agnomento Gregorium , Humana fine voluntatibus & operationibus natura eft manca & mutila : Neque fola ejus fubftantia, fed & voluntates ac operationes funt primo peccato fædatæ ac vitiatæ, ideòque omninô egent gloria Dei, purgari & fànari per Mediatorem, quod fperare non poffunt, nifi ab illo affumptae. Nihil fequitur in corpore, nifi quod praeceffit in eapite. Caput eft: radix traducens eas folas humanæ naturæ réparatrices gratias, quas fibi ipfi implantavit. Quocircà dico adversùm Monothelitas, quod adversùs Marcionem Tertullianus in libro de carne Chrifti:

[ocr errors]

Etenim fi Chriftus Dominus voluntates & operationes noftras in femetipfo non adfumpfit atque purgavit, adhuc fumüs in peccatis noftris, omnefque noftrae juftitiae non funt, nifi pannus menftruatae. Et hæc radicis naturam noftram reparantis mutilatio eft pahmaris impietas, quarh in Apollinario ac Eutychete Ecclefia damnaVI t . Alteram refufcitati Eutychianifmi rationem dat fynodale de fide decretum . Hærefis hæc perfeéfionem humanitatis uniur, ejufdemque Domin* Jefu Chriffi Dei moffri molita eff per quamdam d0lofam adinvemtionem perimere, per boc involuntariam & inoperatricem infamiter introducemr, Etenim naturam noftram reparatura radix potiùs humana voluntate & operatione , quam fubftantia eguit : Effe debuit homo non tantùm noftri generis, fed & operis ; debuit per humanorum operum merita nobis reftituere cun&ta Divinæ gratiae dona peccato primo excuffa. Quifquis iftorum operum veritatem aut neceffitatem in Domino negat, omninò eidem negat neceffàriam humanam naturam, quae eft impietas Apollinariftica atque Eutychiana. Tertiam rationem dat laudatus fermo acclamatorius : Ne Deitati paffomes applicemur. Et Edi£tum confirmatorium ; Ad impaffibilem maturam paffomes & mortem redigumt. Etenim Dominus ipfa Divina voluntate famem & fitim fenfit, cibum & potum appetiit, crucis & mortis tormenta percepit : Ità ad Sergium Arfenoitem Epifcopum difertè fcripfit Theodorus Pharanitanus. Nam & ideò Sergius Gonftantinopolitanus Divinam Domini voluntatem dixit effe Hypoftaticam , foli verbi Hypoftafi propriam, à Patris & Spiritus San(ti voluntate diverfam. Porrò Divinae, feu naturae feu voluntati, humanas paffiones adfcribere eft ipfiffima blafphemia Severiana. Addit fermo acclamatorius: $ecundùm prifca*

Pa

« VorigeDoorgaan »