Pagina-afbeeldingen
PDF
ePub

sua regna

10

20

Ipse ego Sicanio frænantem carcere ventos S

Æolon, & virides sollicitabo Deos, Cæruleamque fuis comitatam Dorida Nymphis, Ut tibi dent placidam per

viam. At tu, si poteris, celeres tibi fume jugales,

Vecta quibus Colchis fugit ab ore viri ;
Aut queis Triptolemus Scythicas devenit in oras

Gratus Eleusinâ missus ab urbe puer.
Atque ubi Germanas flavere videbis arenas

Ditis ad Hamburgæ moenia flecte gradum, Dicitur occiso quæ ducere nomen ab Hamâ, 15

Cimbrica quem fertur claya dedisse necí. Vivit ibi antiquæ clarus pietatis honore

Præsul Christicolas pascere doctus oves ; Ille

quidem eft animæ plufquam pars altera noftræ,

Dimidio vitæ vivere cogor ego. Hei mihi

quot pelagi, quot montes interjecti Me faciunt aliâ parte carere mei ! Charior ille mihi quàm tu doctiffime Graium

Cliniadi, pronepos qui Telamonis erat ; Quàmque Stagirites genoroso magnus alumno, 25

Quem peperit Lybico Chaonis alma Jovi. Qualis Amyntorides, qualis Philyrëius Heros

Myrmidonum regi, talis & ille mihi. Primus ego Aonios illo præeunte recessus

Luftrabam, & bifidi sacra vireta jugi,
Pieriosque hausi latices, Clioque favente,

Castalio fparfi læta ter ora mero,
Flammeus at signum ter viderat arietis Æthon,

Induxitque auro lanea terga noyo,
Bisque novo terram sparsisti Chlori senilem

35 Gramine, bisque tuas abstulit Aufter opes : Necdum ejus licuit mihilumina pascere vultu,

Aut lingua dulces aure bibisse fonos. Vade igitur, cursuque Eurum præverte fonorum, Quàm fit opus monitis res docet, ipsa vides. 40

Inve

30

B b 2

[ocr errors]

Invenies dulci cum conjuge fortè fedentem,

Mulcentem gremio pignora chara suo, Forsitan aut veterum prælarga volumina patrum

Versantem, aut veri biblia sacra Dei,
Cælestive animas saturantem rore tenellas, 45

Grande falutiferæ religionis opus.
Utque folet, multam sit dicere cura falutem;

Dicere quam decuit, fi modo adeffet, herum. Hæc quoque paulum oculos in humum defixa mot

Verba verecundo fis memor ore loqui : [deftos Hæc tibi, fi teneris vacat inter prælia Mufis,

Mittit ab Angliaco littore fida manus. Accipe finceram, quamvis sit fera, falutem;

Fiat & hoc ipfo gratior illa tibi.
Sera quidem, fed vera fuit, quam cafta recepit 55

Icaris à lento Penelopeia viro..
Aft ego quid volui manifeftum tollere crimen,

Ipfe quod ex omni parte levare nequit ?
Arguitur tardus meritò, noxamque fatetur,
Et pudet officium deseruisse suum.

60 Tu modò da veniam falfo, veniamque roganti,

Crimina diminui, quæ patuere, solent. Non ferus in pavidos rictus diducit hiantes,

Vulnifico pronos nec rapit ungue leo. Sæpe fariffiferi crudelia pectora Thracis 65

Supplicis ad mæstas delicuere preces. Extenfæque manus avertunt fulminis ictus,

Placat & iratos hostia parva Deos. Jamque diu fcripfiffe tibi fuit impetus illi,

Neve moras ultra ducere paffus Amor. 70 Nam vaga Fama refert, heu nuntia vera malorum!

In tibi finitimis bella tumere locis,
Teque tuamque urbem truculento milite cingi,

Et jam Saxonicos arma parasse duces.
Te circum latè campos populatur Enyo, i 75
Et fata carne virûm jam cruor arva rigat ;

Germa

[ocr errors]
[ocr errors]

85

Germanisque fuum concessit Thracia Martem,

Illuc Odrysios Mars pater egit equos ; Perpetuòque comans jain deflorescit oliva, Fugit & ærisonam Diva perosa tubam,

80 Fugit io terris, & jam non ultima virgo

Creditur ad fuperas justa volasse domos.
Te tamen intereà belli circumfonat horror,

Vivis & ignoto folus inopsque solo ;
Et, tibi quam patrii non exhibuere penates,

Sede peregrinâ quæris egenus opem:
Patria dura parens, & faxis fævior albis

Spumea quæ pulsat littoris unda tui, Siccinę tę decet innocuos exponere foetus,

Siccine in externam fefrea cogis humum, 90 Et finis ut terris quærant alimenta remotis

Quos tibi profpiciens miserat ipfe Deus, Et qui læta ferunt de coelo nuntia, quique

Quæ via post cineres qucat ad astra, docent ? Digna quidem Stygiis quæ vivas claula tenebris, 95

Æternâque animæ digna perire fame! Haud aliter vates terræ Thesbitidis olim

Pressit inai devia tęsqua pede, Desertasque Arabum falebras, dum regis Achabi

Effugit atque tuas, Sidoni dira, manus. Talis & horrisono laceratus membra flagello,

Paulus ab Æmathiâ pellitur urbe Cilix. Piscofæque ipfum Gergessæ civis Iesumn

Finibus ingratus juffit abire suis.
At tu sume animos, nec spes cadat anxia curis, 105

Nec tua concutiat decolor ossa metus.
Sis etenim quamvis fulgentibus obfitus armis,

Intententque tibi millia tela necem,
At nullis vel inerme latus violabitur armis,

Deque tuo cuspis nulla cruore bibet.
Namque eris ipfe Dei radiante rub ægide tutus,
Įlle tibi custos, & pugil ille tibi ;

Illa

[ocr errors]
[ocr errors]

IIQ

[ocr errors]

Ille Sionææ qui tot fub monibus arcis

Allyrios fudit nocte silente viros; Inque fugam vertit quos in Samaritidas oras 115

Misit ab antiquis prisca Damascus agris, Terruit & densas pavido cum rege cohortes,

Aere dum vacuo buccina clara sonat, Cornea pulvereum dum verberat ungula campum,

Currus arenofam dum quatit actus humum, 120 Auditurque hinnitus equorum ad bella ruentûm,

Et ftrepitus ferri, murmuraque alta virûm. Et tu (quod fuperest miseris) fperare memento,

Et tua magnanimo pectore vince mala; Nec dubites quandoque frui melioribus amnis, 129

Atque iterum patrios poffe videre lares.

ELEGIA QUINTA, Anno Ætatis 28.

In adventum veris.

IN
N se perpetuo Tempus revolubile

gyro
Jam revocat Zephyros vere tepente novos ;
Induiturque brevem Tellus reparata juventam,

Jamque foluta gelu dulce virefcit humus. Fallor ? an & nobis redeunt in carmina vires, 5

Ingeniumque mihi munere veris adeft ? Munere veris adeli, iterumque vigefcit ab illo

(Quis putet) atque aliquod jam fibi pofcit opus. Castalis ante oculos, bifidumque cacumen oberrat,

Et mihi Pyrenen fomnia nocte ferunt; Concitaque arcano fervent mihi pectora motu,

Et furor, & fonitus me facer intùs agit. Delius ipse venit, video Penëide lanro

Implicitos crines, Delius ipfe venit. Jain mihi mens liquidi raptatur in ardua coli, 15 Perque vagas nubes corpore liber eo ;

Perque

10

20

30

Perque umbras, perque antra feror penetralia vatum,

Et mihi fana patent interiora Deûm ; Intuiturque animus toto quid agatur Olympo,

Nec fugiunt oculos Tartara cæca meos. Quid tam grande fonat distento fpiritus ore ?

Quid parit hæc rabies, quid facer iste furor ? Ver mihi, quod dedit ingenium, cantabitur illo i

Profuerint ifto reddita dona modo.
Jam Philomela tuos foliis adoperta novellis

25 Instituis modulos, dum filet omne nemus: Urbe ego, tu fylvâ fimul incipiamus utrique,

Et fimul adventum veris uterque canat. Veris io rediere vices, celebremus honores

Veris, & hoc subeat Musa * perennis opus. Jam fol Æthiopas fugiens Tithoniaque arva,

Flectit ad Ardtoas aurea lora plagas. Eft breve noctis iter, brevis est mora noctis opaca,

Horrida cum tenebris exulat illa fuis. Jamque Lycaonius plauftrum cælefte Bootes

35 Non longâ fequitur fessus ut ante viâ ; Nunc etiam folitas circum Jovis atria toto

Excubias agitant fidera rara polo.
Nam dolus, & cædes, & vis cum nocte recessit,

Neve Giganteum Dii timuere fcelus.
Forte aliquis fcopuli recubans in vertice pastor,

Rofcida cum primo fole rubescit humus,
Hac, ait, hac certè caruifti nocte puellâ

Phoebe tuâ, celeres quæ retineret equos. Læta suas repetit fylvas, pharetramque resumit 45

Cynthia, Luciferas ut videt alta rotas,
Et tenues ponens radios gaudere videtur

Officium fieri tam breve fratris ope.
Desere, Phæbus ait, thalamos Aurora seniles,
Quid juvat effæto procubuiffe toro?

50

Те * quotannis. Edit, 1645.

40

« VorigeDoorgaan »