Pagina-afbeeldingen
PDF

elefiam fuiffe forores, ideoque nunc hujus, nunc jßius Epifcopum fuiffe digniorem , juxta majorem ætatem acceptæ Epifcopalis confecrationis. Quartus error eft , quòd iftius Primatus caufâ Nïédiolanenfis Epifcopus deberet confecrari ab Aquilejenfi. Eft turbidus error Secundi Tigifitafii Epifcopi ac per Numidiam tunc Primatis, qui Cæcilianum Carthaginenfem Epifcopum 2 fe, utpotè primo ipfius fubdito Primate , Praetendit confecrandum. Et quid illi San&tus Auguftinus repofuerit, eft fuprà oftenfum . Nuljús unquam Patriarcha , Exarchus , aut Primas a fubdito Metropolita fuit confecratus, nifi ab Heracleenfi Conftantinopolitanus, & Hierofo1ymitanus à Cæfarienfi. Et nota eft fingularis ratio. Et uti Aquilejenfis Mediolanenfem, ita hic illum debuit confecraturus accedere . Hoc autem à Primatu eft alieniffimum. Eft lucidus chara&er fraternitatis. Quòd hic mos in Laurentii , qui memoratum Conftantium immediatè praecefiit, Metropolitæ Mediolanenfis coafecraíione mutatus fuerit , jam oftendi ex Magno Gregorio. Id omninò factum fuit propter fchifma triuí Capitulorum . Aquilejenfis in fchifmate perftitit duriffima , Mediolanenfis autem Ecclefia rediit ad Romanæ Matris obedientiam ; Hinc ißa confecrationis germanitas omninò debuit intercidi . Exindè Mediolanenfis Metropolita coepit confecrariâ fuis Suffraganeis: Exinde Rgmaìus Pontifex cœpit Mediolanum legare Subdiaconum, qui Ele&ti perfonam & fa&tæ Eleétionis formam difcuteret, difcuffam infirmaret aut confirmaret nomine Pontificis , & Suffraganeis faceret facultatem confecrandi. An præviæ confirmationis neceffitas etiam primùm tunc cœperit, eß longa quæfiio, nec fpe&at ad præfentem locum . Quintus error eft, quòd Magnus Gregorius diftinguat inter Canonicum Comprovincialium Epifcoporumjus, ac inter fimplicem confuetudinem Romanae Ecclefiae. Etenim de Canonico Epifcoporum jure nec verbum habet aut apicem. Permiffam illis confecrationem fimpliciter affirmat efïè morem, qui primùm cœpit in confecratione nuper defun&i Laurentii . Sextus error eß , quòd San&us Ambrofius fuerit ele&tus & confecratus à plena totius Italiæ Synodo. Etenim hujus rei nullum eft antiquum teftimonium . Paulinus Presbyter infinuat folum Clerum & populum Ele&ioni adfuiffe . Et {icut pluribus Provinciis unum Metropolitanum , ita & unam Synodum interdicunt Nicæni Canones. Proindé horrendum errorem continet Domini Archiepifcopi conclufio : Mibil jurir per illa r tempeffaa}, Romano Pontifici competiit im ordinatione Mepropolitani Mediolamemffi . Etenim illi competiit & præviæ confirmationis , & confecrationis dandæ jus , quod omni Patriarchae confirmat ex Apoftolico Canone fextus Canon NicænuS . Jofephus Ripamontius in Mediolanenfis Eccleßae hiftoria fcribit varia fpe&tantia ad noftrum propofitum. Primò, quòd à Pelagio Papa noçatus Mediolanenfis Epifcopus fuerit Datiis,quem cb pertinacem trium Capitulorum defenfionem

Imperator Juftinianus multis annis apud Conftantinopolim detinuit in exilio, proximus Succeßor Vitalis . Secundó , quòd Vitalem Pelagius in Datii locum fuffecerit . An à Pelagio ele&um ac nominatum , an verò dumtaxat confecratum intelligat , ignoro. Ut tantam Ecclefiam à Datianae pertinaciae ac adversùs quintum Concilium & Romanam Ecclefiam perduellionis periculo hiberaret , potuit Pontifex Mediolanenfis Ecclefiae Ele&tionem fibi refervaffe, vel etiam Ele&um vocaffe Romam , compuliffe ad variam profeffionem , & profeffum confecraffe . Neutrum eft alienum à difciplina iftius temporis. Ripamontius afferit tertiò, quòd in Macedonici Aquilejenfis Epifcopi defun&ti locum fuerit ele&us Paulinus , vir nobilis & doétus , atque adjungit : Cùm dies imffaret , quo Paulimum à Pontifice maximo , vel ab eo quem ille momimaffet, oporteret ritè confecrari. Videtur afferere quòd Pelagius etiam Paulinum non nifi ad fuam juffionem voluerit confecrari . Utique eadem de caufa . Quartò dicit , Paulinum noluiffe facrari nifi à Vitali, & ab ipfo contra Papale Edi&tum fuiffe facratum , & adjungit caufam : Vetur erat Imffitutum jam imde à Barmaba & Marco , ut Mediolamemfr Arcbiepifcopur Aquilejenfem Patriarcbam , atque bumc ille viciffîm imitiare poffet. San&tus Barnabas Mediolanenfium , Sanétus Marcus paffim putatur fuiffe primus Antiftes Aquilejenfium. Verùm hic ibi non fuit Patriarcha. Ripamontius quintò dicit commune Vitalis & Paulini Attentatum fuiffe originem Papalis iracundiæ. Quae omnia an fubfiftant , graviter ambigo. Etenim Ripamontius fine authenticis teftimoniis loquitur. Certè hic non fufficit : Ipfe dixit . Poßit tamen , quia fuit Doétor Ambrofiani Collegii, loqui ex Archivis iftius Ecclefiae. Quidquid fit, certum eft , quòd Paulini ordinatiopem Pelagius fufpenderit , & ad novam formam voluerit cogere. Item certum eft Vitalem fuiffe Paulino feniorem Epifcopum. Et tamen illum Papa in fuis litteris poftponit Paulino. Hinc tertio certum eft , quòd Mediolanenfi Epifcopo in Aquilejenfem tunc nullus fuerit Primatus. Romano Epifcopo per fextum Canonem Nicaenum competens jus exponit in memorato loco

Dominus Archiepifcopus , atque profequitur: Poffet temtari ex iir quae diéfa fumt, ordimationem omniumMetropolitamorum Occidenti, pertimere ad Romanum Pontificem , cùm praefertim Epifcoporum» Alexandriæ & Amtiocbiae au&oritatem Nicaena $ynodu* comffituat ad exemplum Epifccpi urbis Romae. Equidem id meceffariò comfequitur ex iis quae di&a fumt , fed ita tamem ut auéìoritas illa ordinamdorum Metropolitarum coerceatur intra limite , Jymodi Patriarcbalis ordinariae Epifcopi Romami, id eff, de Metropolitami, tamtùm accipiatur , qui Diæcefeo* Urbicariæ finibus comtimemtur. Quapropter Juffimiamur formam praefcribems Symodorum , quae à Patriarcbir convocari debemt , ait difertir verbi, ad illar comvenire debere Epifcopor, qui pertimemt aa! eorum ordinationem . Undè fequitur idem prorjùs figmificari, f quis dicatur ad $ynodum Patriarchae cujufpiam , aut ad ejus ordinationem pertimere.

[ocr errors]

mane componi poffmt, im quibufdam difcrepant. Al* xandrinus enim & Antiocbemus unicam tantùm Diæ. ceffm Eccleßafticam obtinebant , ex decem Metropolitani , conflatam , quamquam poffcà Confantinopolitano tributae fmt treu Diœcefer , im quibus viginti o&o Metropolitami mumerabantur. At Epifcopi Romam cura praeter Patriarcbatum ordinarium , qui [altem ex Diœcefi Urbicaria decemque Metropolitanis comfabat , porrigebatur im reliqua r omner Occidemtis Metropolet , quæ fexagenarium mumerum egrediebamtur. Majori r itaque Italiae partir Metropolitani a fummo Pontifice ordinabantur im ipfa urbe , aut poffquam Epifçoporum comprovincialium confènfu elc&ficmem firmaverat, ii permiffu cjur ordinationem Metropolitani celebrabant. $ed in Diœcefi Urbicaria rcceptum erat , ut Epifcopi aliis Metropolitami* fubjc&fi ab eo comfecraremtur. In quo fímilis erat Epifcopo Alexandri.e , juxta Concilium Nicænum . Caeterum id à memine ante me obfèrvatum. Utinam à remine hucufque fic fuiffet erratum. Et hic denuò eft primus Domini Archiepifcopi error. Hos enim plerofque errores jam dudum antea docuit , & propter ipfos ab o&tava Synodo notari meruit Hincmarus Metropolita Remenfis. Exftat Imperatoris Caroli Calvi ad Joannem o&avum Pontificem famofa Epiftola, quae Epifcoporum , ac praefertim Clericorum Tran£ Alpinorum appellationes dogmatizat non pofïè deduci Rcmam , iftos cmnes fuorum Metropclitarum, aur certe eleétorum judicum fertentia oportere eße contentos , & adjungit.

[ocr errors]

1a, ad manus impofitionem , & ad Jynodo t buc comvenire folent, ipfi pro reclamatione contra Prejbyterorum fuorum examinationem conveniamt , fcut ficri canomer ac leger præcipiunt , ut ad Primatem uniufcujufque Provinciae , qui negotia videmtur babere , concurramt , vel ad $ynodum , qui fe laefo* exiffimant , quo mom fit difficile tefe* producere , invitcntur. Tramj-Alpini, autem , & a!iir qui fímiliter im longinquis regiomiüur commoramtur, Apofofica Sede ; , & Sacrorum Camomum promulgatorer , loquente im eis $piritu San&o , quae fumt umicuique Provincuae poffibilia , & authoritati comvenientia , atque paci Ecclefiae congruentia , tememda & exfequenda difertiffìmè præfixerunt . Palàm dogmatizat folos almæ Urbi vicinos Epifcopos fpe&tare ad PontificisSynodum & manus impofitionem, ideoque folas horum Ecclefias effe ejus ordinarium Patriarchatum , reliquas tranfmarinas, aut tranfmontanas in Occidente Ecclefias fpe&tare quidem ad ejus curam, non tamen ad Patriarchatum , nec ad Synodum , nec ad manus impofitionem . Eft omninò Hincmari epiftola. VerfatiIis ingenii homo, quæ proprio nomine non praefumpfit effundere, eruétavit fub nomine

[ocr errors]

reforbet Dominus Archiepifcopus Petrus de Marca, & gloriatur effe fua inventa. Porrò Imperatoris Juftiniani novellas leges, quae fpeótare ad alicujus Patriarchæ Synodum & fpectare ad alicujus Patriarchæ ordinationem affirmant effe eadem aut indivulsè connexa, etiam laudat ac in jpfis (e fundat ifta epiftola . . Eft

[ocr errors]

omninò firma regula. Et tam Hincmari quàm Domini Archiepifcopi cogitationes potentiffimè deftruit. Secundus igitur Domini Archiepifcopi error eft in his verbis: De Metropolitami, tantùm accipiatur , qui Diœceffor Urbicariae finibus continentur. Et in his : Qui filtem ex Diœceff Urbicaria & decem Metropolitami* corfabat. Eft duplex in ipfis error. Primus eft, quòd fingulæ in Italia politicæ Provinciae fuerint etiam Prcvinciæ Ecclefiaflicae , habuerintque fuum Epifcopum Metropolitam. Etenim Italica Diœcefis olim non habuit nifi quatuor Metropolitas : Romanum, Mediolanenfem , Aquilejenfem , & Calaritanum. Quidquid Italiae aut adjacentium Infula

bus, proximè fpeétabat ad curam Metropo!iticam Romani Epifcopi . Fiaminia , Aemilia , Picenum , Thufcia, Umbria , Campania, Valeria, Sicilia , Calabria , Apulia , Lucania , Brutii , Samnites. Et ita fuit ufque ad Valentiniani tertii Imperium , ob cujus preces San&lus Leo Pontifex Ravennam erexit in Ecclefiafticam Metropolim, & ipfum cum aliquot fuffiaganeis Sedibus à fua Metropolitica poteftate emancipavit. Reliquæ Provinciæ non habuere Metropolitam Epifcopum ufque ad rapinas Imperatoris Leonis Ifauri. Res certa eft , & alibi abundè demonßrata. Secundus error eft, quòd iftæ folae fine Ecclefiafticis Metropolitis civiles Provinciae fuerint proprius & totius Romanæ Ecclefiæ Patriarchatus. O miferandum & nominalem fine Metropolitis Patriarcham ! Omnia quæ Hincmarus adversùm; Anfegifi Senonenfis Epifcopi Apoftolicas in Galiia vices , & adversùm Romanas inferioris praefertim Cleri appellationes pro Metropolitarum jure fcripfit , eò tendunt ut quifque Gallicanus Metropolita fit Autocephalus fuae Provinciæ Primas, nulli fubje&us Patriarchae aut ExarchoEft Ravennatum Metropolitarum antiqua fuperbia, damnatiffima apud omnes Ecclefias. Nec enim illi fuerunt Schifmatici . Non à Papali, fed à folo Patriarchico Romanae Ecclefiae jugo ambierunt effe exempti. Ambierunt iftud ipfum , quod ad Imperatoris Juftiniani preces Papa Vigilius dedit Ecclefiæ Acridenfi. Hoc ipfum cun• &tis extra Romanam Provinciam Metropolitis adfcribere tentat Dominus Archiepifcopus, atque ita Romanum Patriarchatum penitus deplumare. Facere rem folius tituli. At longè aliud altiffima voce clamat omnis Ecclefiaftica antiquitas. Audiamus Arelatenfis, quam Sanâus Auguftinus non fine caufa appelfat magnam , Synodi vocem ac relationem ad San&um Sylveftrum Pontificem : Majores Diœcefe, temer. Utique Patriarchales. Nempè Italicam , Illyricianam , Africanam , Hifpanicam » Gallicam , Anglicanam . Has omnes intelligit in litteris ad San&um Gregorium Nazianzenum etiam Magnus Bafilius : „Quale mobis auxilium ab occidentalium fafu aderit ? Volebam ad eorum Amtefgnamum fçribere. Palàm profitetur Romanum Epifcopum effe Antefignanum totius Occidentis . Non utique per Papalem dignitatem : [se enim eft Antefignanus etiam Orientalium.

rum non fpe&iabat ad unum è tribus pofteriori1ium. Sed per jus Patriarchicum. Et quid per Occidentales intelligat Bafilius , edicunt haec jbidem verba : Illa nunc faciunt , quæ priùs in Marcello patrarumt . Notat Sardicenfem Synodum , quæ Marcellum Ancyrae Metropolitam purgavit ac reparavit. Eam non pr9 generali , íedTdumtaxat pro Occidentis Patriarchali habet: Et quis nefciat illi adfuiffe Epifcopos Italos , Hifpanos, Afros , Gallos , Illyricianos ? Et dogmatica ac ab omnibus Ecclefiis probata , qua fextam Synodum inflruxit San&tus Agathon Pontifex, epiftola habet hunc titulum : Agathon Epifcopur, $ervus fervorum Dei , cum univerfi, Jynodis fubjacentibus Concilio Apoftolicae Sedis . Et inter rationes, quae poftulatos ab Imperatore Conftantino quarto Legatos fuerant moratae , adducit & has : Primùm quidem , quòd mumerofa noflrorum Epiféoporum multitudo ufque ad Oceami Regione, extenditur, cujus itineris longinquita* im multi temporis curfum protelatur. Sperabamus deinde de Britanmia Tbeodorum Confamulum atque coepifcopum mofirum , magnæ Imfulae Britanniæ Arcbiepifcopum & Philofopbum, cum aliis qui ibidem demorantur, eximdè ad noftram Humilitatem comjungere , atque diverfos bujus Concilii Epifcopo; in diverfi, Regionibus conftitutor , ut à generalitate totius concilii moffra fervilis fuggeffio fieret , ne f tantùm par, quod agebatur recognofceret , partem lateret. Et maximè quia im medio gemtium , tam Longobardorum, quàm Sclavorum, nec mom Framcorum , Gallorum , atque Britamnorum , plurimi confamulorum moffrorum effe mofcumtur . Difertè profitetur Gallos, Germanos , Francos, Hifpanos, Britannos, Illyricianos pertinere ad Patriarchale Concilium Romanæ Ecclefiae . Et quid opus multis ? In primo fui operis libro Doninus Archiepifcopus habet hanc conclufionem : cordatus Le&or , fi curiofîù* rimetur , ftatim imvemiet quod eodem modo , quo quinque Orientis Diœcefe , ita fuis Primatibus erant commiffae , ut Aegypto praeeffet Alexandrinur Patriarcba , Orienti Antio¢bemur, Affanæ Diœcefi Ephefimus Exarcbur, Pomtice verò caefareae in Cappadocia Epifcopus , & Thracicae Conftantinopolitamus , ita Diœcefe* Occiaenti, ea ratione Metropolitis fuis concreditæ fuerimt, ut Romano Epifcopo, tamquam totius Occidem. 11, Patriarcba , fubeffemt . Et eruditè probat. Etiam ex laudato jam Magni Bafilii teftimonio.

137.

Ep. 1<>

[ocr errors][ocr errors]

Quòd nominatim Mediolanenfis atque Aquilejenfis Metropolitæ Patriarchico Romanæ Ecclefiae jugo olim fubfuerint , Dominus Archiepifcopus etiam in alio fui operis libro profitetur: Attamem .ffirmare licet duar Diœcefe* Italica, $edis Apoflolicae Comffituti, omminò paruiffe per illa, tempeffate, , quòd Synodum ejus Patriarcbalem confituerent, ut alibi offendi. At caeterae 0ccidemtis Provincte tenebantur ad eam mittere relationes tamquam ad Sedem , im qua refidebat Principatus $eali, Apoflolicae, undè fides mamaverat im Provincias Roma ergò erat velut matrix fidei , Ecclef: verò ceterarum Occidentis Provinciarum eramt velut colomiae qu£dam ab ea urbe pemdemte r . In quo fimiler erant Ecclefi* Italicir. Et infrà : Subjeé7io illa

Provinciarum Occidentir , quae ad Synodum Patriar- }

cbalcm Romanam non pertimebant , non verfaba

tur tantùm im reverentia quadam & obfequio erga Sedem Apoftolicam , fed in eo precipuè, quòd illae tenerentur referre ad Pontifices Romano, de quefiomibus difficilioribus & ambiguir, quae incidebant . Im quo Romamus Pontifex utebatur jure quodam Imperiali, quod probat fupremam ejus au&oritatem. Fruffra enim funt qui ea qugrunt in Appellationibus Epifcoporum , quae im veteri Ecclefia mom recipiebantur. Quid per duas Italicas Diœcefes in

telligat Dominus Archiepifcopus, edicit in alio Lib. 1. ejufdem operis libro: Italia im duas Diœcefe , erat cap. 6.

divifa; Italicam mempè & $uburbicariam . Porrò Italica feu Tranfpadana comprehendebat Aquilejam & Mediolanum. Et quòd utriufque civitatis Metropolita femper fpe&auerit ad Patriarchalem Romani Epifcopi Synodum, Dominus Archiepifcopus nervosè ac eruditè ibidem demonftrat. Proindè fabula fibi ipfi non cohaeret: Nunc omnem Occidentem , nunc utramque dumtaxat Italicam Dioecefim , nunc folam Italiam Urbicariam affirmat fpe&tare ad iftam Synodum. Tendunt haec omnia, ut in Ravennatibus Epifcopis frequenter damnata, & tandem potenter evulfa Autocephalia refurgat in Metropolitas Galliae. Nam & hic fuit fcopus Hincmari Remenfis. Certè Dominus Archiepifcopus palàm praedicat Sedi Apoftolicae nihil ab iftis Metropolitis deberi , nifi folam difficilium & ambiguarum caufarum relationem . Et quis nefciat hunc effe propriiffimum Autocephaliæ chara&terem ? Porrò fabula, quae Epifcoporum appellationes affirmat fuiffe ignotas antiquæ Ecclefiae, eft abundè retufa in fuperioribus. Omnium Occidentalium Dioecefium Epifcopi non tantummodò fpeétarunt femper ad Patriarchalem Romani Epifcopi Synodum , fed & ipfam conftanter frequentarunt . Etenim Patriarchali, quam formando fuo ad fextam Synodum fuffragio adhibuit Sanótus Agathon, Synodo adfuerunt non foli cum Suffraganeis Manfuetus Mediolanenfis , ac Agathon Aquilejenfis Metropolita , fed etiam Adeodatur Epifcopus faméfe Ecclefie Leucorum , Legatus vemerabili, symodi per Galliarum Provinciar comffitutae . Felix Epifcopus Arelatemfr Ecclef.e , Legatur venera

bilis Synodi per Galliarum Previnciar conßitutae.

' Taurimus Diacomus venerabilir Synodi per Gallia

rum Provinciar conßitute. Etiam adfuit Wilfridus Epifcopus faméfe Eccleffe Eboracemf , Legatus vemerabili, 5ynodi per Britamniam conffitutg. Et quis nefciat primam Arelatenfem , cui adfuerunt omnium Occidentalium Dioecefium Epifcopi , fuifíe dumtaxat Patriarchalem ? Plurima funt ejufmodi exempla. Et inter multa, quæ Romani Imperii per Barbaros laceratio intulit Ecclefiae , incommoda San&tus Avitus Viennenfis Metropolita in litteris ad Fauftum & Symmachum Romanorum Senatores ponit & hoc: Primùm fuerat talis rerum ffatur defiderandur, ut ipff per mor urbem orbi venerabilem pro dependendis Divimi* bumamifque expeteremus officii* . $ed quia ißud jam dudum per rationem temporum fieri poffe ceffavit, vellemur vel eo fecuri:gti* accedere , ut quae im caufa commumi fupplicari oportet, Amplitudo veßra congregatorum Gallig $acerdotum relatie

ame

[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

me cognofceret. Palàm agit de Patriarchalibus Romanæ Ecclefiae Synodis . Affirmat ipfas olim frequentatas à Gallicanis Epifcopis, hos ad ipfas obligari, fed jam per Barbaros impediri . Et haec eft caufa, ob quam etiam San&tus Leo Magnus, fuas ad Chalcedonenfem Synodum dogmaticas litteras formaturus, Gallicanos Epifcopos non evocarit ad fuam Synodum , fed fuerit contentus Synodali ipforum fuffragio. Quam veritatem altifììmè praedicant etiam Apoftolici per IIIyricum, Galliam, ac alias Diœcefes Vicarii. Erant Vicarii Patriarchalis poteftatis , & Vicarias faciebant Synodos, ut ad remotae urbis acceffum Epifcopi quotannis non cogerentur. Quòd ThefTalonicenfis Epifcopus fuerit Romani Pontificis dumtaxat Patriarchalis Vicarius, Graeci omnes , etiam hodierni Schifmatici , conftanter profitentur. Hinc enim fcribit Martyr Theophanes: Theodorus H fforicut Theffalonic: Epifco pum appellat Patriarcbam , fed nulla prorsùs ratione , mec cur iffa fcripferit , ipfe fatis movit. Theodorus favit Dorotheo Theffalonicenfi Epifcopo, qui Acaciano fchifmate fretus Apoftolicas vices tentavit vertere in Autocephaliam ordinarii Primatus. Theophanes afferit fuiffe dumtaxat Vicarium. Perdo verba & tempus in res claras. Verùm quae eft prima hujus erroris origo ? Refpondeo effe Hincmarum Remenfem Archiepifcopum . Photiano Conftantinopolitanae Ecclefiæ fchifmate vexatus Sanétus Papa Nicolaus primus fcripfit ad diâum Metropolitam , & ad reliquos Gallicanos Epifcopos : Pro bis & ßmilibus cauff, canonicè difcutiemdir , & ritè definiemdi,, tam vefiram quàm aliorum fratrum & Coepifçoporum mofirorum reverendam ad mos convocare ¢llemur prefemtiam, miff nor diverf.e mundi cala»itate , & preffurae id gerere vetuiffemt. Et infrà : Alioquin veflram ad mor Fraternitatem convocandi, & pariter de bujufmodi qu£fliomibus tra&andi moûi, erit omninò meceffitas , ut videlicet juxta prifimam confuetudinem mobifcum im id ipfum apud $an&7um Petrum conveniemter, commumes Eccleffe tontumelias reparemus. Conftanter afferit Gallicanos Epifcopos fpeétare ad fuam Patriarchalem Synodum, & ipforum in ea præfentiam effe antiquam confuetudinem. Et hinc tandem Carolum Regem rogavit , ut ex quavis Provincia unus ad minimum Legatus Epifcopus adveni• ret . At Metropolitae refponderunt : Epifcopos Romam ad $ynodum mittendi neceffitas non poflulat. HDominus Archiepifcopusexponit. Superiùs addu&ta Caroli Regis, feu potiùs Hincmari ad Joannem o&avum Pontificem verba laudat , atque profequitur : Exceptio illa , mimirum Eccleffam «Gallicanam mom pertimere ad fpecialem Diœcefm Romanam, id eff , meque ad comfecrationem Romami Epifcopi , meque ad ejus $ynodum, tametfi Sedem Apoflolicam coleret velut particulare Caput Occidemtir, & etiam tanquam caput Eccleffe univerfe ; exceptio, imquam, illa prorfui legitima erat. Prudenrer igitur Nicolaus primus efficere conatus eff , ut Epifcopi Gallicani ad Concilium Romamum convenirent, ut ea ratione im Gallia & im univerfo Occidemte patriarcbalis jurifdi&ionis amplitudinem conftitue

ret , quam Patriarche Orienti, poffdebamt hm fua quifque Diœcefi. Hi autem Metropolitano, omne, vocabant ad 9modum Patriarcbalem. Ad hanc exceptionem ftabiliendam multa confarcinat. Damnatam Ravennatis Ecclefiae Autocephaliam lucidè conatur traducere in Gallias. Etenim Romanum Epifcopum , uti totius Occidentis fingulare Caput , & uti Caput Ecclefiæ univerfae, venerata femper fuit etiam Ravemnatum Ecclefia. Eodem modo illum venerata fuit etiam poft datum à Vigilio Pontifice Primatum Ecclefia primae Juftinianae. Et Antiochenum Epifcopum, ut to. tius Orientis fingulare Caput , venerata femper fuit Cypriorum Ecclefia, & tamen duae pofteriores fuerunt, prior praetendit effe Autocephàla. Nempe Autocephalia non eft aliud quam exemptio à jugo Patriarchalis confecrationis & Synodi. Et Dominus Archiepifcopus, ut <{uas cogitationes firmet, afferit Magnum Papam Nicolaum prudenter conatum efficere, id eft , aftutè conatum circumfcribere. Audiamus quid in Hincmarum ftatuerit o&ava Synodus. Innovat fextum Nicænum Canonem , & pergit: $ed quoniam fumt quidam Metropolitamorum , qui me fecumdùm vocationem Apoffolici Præfulis occurrant, à mundi Principibur fe detineri fine ratione caufamtur , placuit talem excufationem ommimodit effe tmvalidam. Cùm emim Princeps pro fuis caufír conventus frequenter agat , impium eff ut fummor Præfules ad $ynodor pro Ecclefiaffici, megotiir celebramdum impediat , vel quofdam à comciliir eorum probibeat , licet tale impedimentum &• fi7am probibitionem Metropolitamorum fuggeffione diverfî modi fieri didicerimur. Comfueverumt autem Metropolitami bir im ammo $ymodor facere, ideoque, ficut dicunt , ad Patriarchale penitur mom poffe comcurrere caput . Sed fan&a baec & umiverfali* $ymoaut nec Concilia , quae â Metropo/itami* fiumt, interdicem * , multò magir illa movit rationabiliora effe ac utiliora Metropolitamorum conciliis , quæ à Patriarcbali Sede congregamtur, & idcirco haec fieri exigit. A Metropolita quippe umius quidem Provinciae difpofitio efficitur, à Patriarcha verò fepe totiur caufa Diæcefeor difpemfatur. Ac per boc commumi, utilitar providetur. Propter quod & fpeciale lucrum propter gemerale bonum poflpomi convenit » cum à majoribus fuper baec fa&a fuerit advocatio. Quamvis apud quofdam Metropolitamorum amtiqua comfuetudo , & Canonica traditio per contemptum ipforum poffpofita videantur , mom currentibus ei* ad communem profe&um. Quor leges Ecclefíe fevecomdemmamter , omni excufatiome remota , fubjacere vocationibur proprii Patriarcbae, fve cum communiter , ffve cum fingulatim faé7æ fuerint, exigunt. .guifquis ergò Metropolitamorum proprium Patriarcbam comtempferit , & vocatiomem ejur, quae fíve ad umum folum , fve ad plures , fve ad omne , fit , abfque validiffima ægrotatione, vel Paganorum incurfu non obedierit , & per toto , duor menfe , poff motitiam vocationis ad proprium venire Patriarcham minimè feflimaverit, vel f? quocumque modo latitare, aut mom cognofcere mumtium ab illo miffum temtaverit, fegregetur ; f verò imtra unum ammum eandem contumaciam & inobediemtiam demonßravit, deponatur omnibus modi r , & ab omni $a:erdotali operatio

[ocr errors]

Can. 17

[ocr errors]
[merged small][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors]

Orum omnium veritas lucet etiam ex litteris Honorii primi Pontificis ad Honorium Cantuarienfem , & Paulinum Epifcopum Eboracenfem. Londinenfem , cujus Cathedra ex caufis eft per San&tum Auguftinum fixa Cantuariæ, & Eboracenfem Ecclefias Magnus Gregorius,' ad inftar Mediolanenfis ac Aquilejenfis , voluit efíe forores, ac earum Epifcopos à fefe mutuò confecrari. Hoc Privilegium pofteà innovavit & firmavit laudatus Pontifex Honorius , & addidit caufam : Quia ut baec vobis concederemur , longa terrarum marifque imtervalla, quae inter mor & vor obffumt, ad haec mor comdefendere coegerum», ut mulla pofft Ecclefiarum veßrarum ja&ura per cujuslibet occafiomi* obtemtum quoquo modo provemire, fed potiùr commiff vobis populi devotionem poßtis pleniùr propagare. Has litteras fuae Anglorum Hiftoriæ inferuit venerabilis Beda, & commentatur: Ne fit meceffe ad Romamam ufque civitatem per tam prolixa terrarum & marij fpatia pro ordinamdo ,. femper Archiepifcopo fatigari . Palam profitetur

cap. 1 c. utramque fedem fpeétare ad ordinationem Roma

[ocr errors]

ni Pontificis , & ipfarum Eie&tos debere Romam accedere. Honorius edicit fe privilegium concedere ad preces utriufque Archiepifcopi, & Regum. Exftant plura iftiufmodi teftimonia. Omitti nequit lucidum Sanéti Cypriani teftimonium , qui adversùs Antipapam Novatianum, novos ubique fub cœlo aut certè in Romano 2. Patriarchatu Epifcopos facrare meditantem, fcri' bit Antoniano Epifcopo: Quafi pofft totum» Orbem movi comatur obffimatiome peragrare . Palam afferit omnes ubique Epifcopos ob loci diftantiam nec poffe apud Romam, nec in fuis SediBus à Romano Epifcopo confecrari . Romani Ρontifices fuis paffim Metropolitis & horum Provincialibus Epifcopis indulferunt, quod ab Antiochenis Patriarchis fuiffè folis Metropolitis cbriff. Lupi Opera T. VI.

indultum ob regionum diftantiam , audivimus fupra à primo Papa Innocentio . Nefcio quis Antiochenus Patriarcha in Cypri Ecclefiam fuit liberalior. Imitatus eft Romanam liberalitatem , non tantùm Provinciales à Metropolitis , fed etiam hos permifit confecrari à Provincialibus. Quòd effet Ecclefia tranfmarina. Verùm indulgentia nocuit. lpfam Cyprii Metropolitæ tandem verterunt in jus : Tandem obtinuerunt plenam Autocephaliam. Hoc ipfum ex eodem principio obtinere Galliæ ac Germaniae Metropolitis tentavit olim Hincmarus, & hodie tentat Dominus Archiepifcopus. Infignes Pelagii Pontificis ad Walbertum Aquilejæ Patriarcham de hac re litteras in fuo Decreto cuftodivit nobis San&tus Ivo Carnutenfis Epifcopus: Miramur Prudemtiam tuam Cumemf Ecclefiae denegare comfecrare Pafforem , cum jam te ad boc provocatum moveris Apoßolica exhortatione. Si enim im ejur ele&ione quid tibi difplicuit facris Canonibur interdi&um , Apologeticis litteris tuis refpondere mobis debuerar. Numc verò tibi iteratò fcriblmur , molentes alicujur Ecclefiae Privilegium imfrimgere, licèt Apoftolica Praerogativa pofftmur de qualibet Ecclefia Clericum ordinare . Defne jam cujufpiam zelo ele&um à Clero & expetitum à populo Lintvvardum Cumemfi Ecclef.e Antiffitem protelare. Quia protelaveris , & eum confecrare toties momitur mon maturaverir, cum ad mor venerit , procul dubio comfecratur abibit. Quia licèt id Apoßolica authoritate facere valeamur , tuo tamen incitamur exemplo , qui tranfgreffis terminis tibi conjmiff, , , in Ecclefia Salonemf Epifcopum ordimare ad imdecentiam Apoßolicæ Sedis praefumpffi. Quod quantae praevaricationis fit , ipfe perpende . Eft error in nomine ac titulo Aquilejenfis Epifcopi. Ifto enim tempore Aquilejenfis Ecclefia nullum habuit Epifcopum nomine Walbertum. Et Aquilejenfes Epifcopi tunc nondum fibi arrogaverant titulum Patriarchae . Exiftimant aliqui Epißolam fcriptam ad Paulinum Epifcopum. Hic enim potenter ftuduit dilatare novum tunc fchifma trium capitulorum, atque ita etiam Salonitani Metropolitæ confecrationem invadere. Alii cenfent non effe credibile, ut Pelagius Orthodoxum Epifcopum bis remiferit ad Schifmaticum Metropo!itam, & per ipfum jufferit confecrari. Hinc credunt Epiftolam non effe primi aut fecundi Pelagii , fed alicujus Pontificis , qui poft exftin&um fchifma federit. Et certè Walbertus & Lintvvardus non funt Latina nomina , fed Longobardica. Quidquid fit , Epiftola nos docet plura . Primò, quòd Romanus Pontifex in quavis ac ex quavis Ecclefia poffit non tantùm Epifcopos, fed etiam Clericos confecrare. Secundò, quòd Occidentalium Metropolitarum in confecrandis Epifcopis poteftas fit privilegium `Apoftolicum atque Indultum . Tertiò, quòd Pontifex fine rationibus non confueverit illi dero* gare. Et fane ita convenit. Et Romani olim Pontifices conftanter obfervarunt. Nam & hic vides Lintvvardum ele&tum à Pontifice ad fuum Metropolitam fuifTe bis remifìum . Quomodo etiam cum Theutboldo Lingonenfium Ele&o proceflit Stephanus fextus. Videtur tunc Papa K k alie

[ocr errors]
« VorigeDoorgaan »