Pagina-afbeeldingen
PDF

Fol. 334.

fol. 193.

non poflit Romam accedere , cœperunt iftam gratiam fequenti anno dare Primatialibus fideHum gentium Ecclefiis, tandemque ad omnes civitates, oppida , & pagos extendere . Quin & alias dare Indulgentias. Etenim de Bonifacio nono fcribit Magnum Belgii Chronicon : Eomifacius comcefft multis loci, Alemammiae , ut viftante , certa* iflorum locorum Ecclefias comfèqueremtur Indulgentia* fímiler, que eramt quondam comceffe tali vel tali loco , feu tali vel tali Ecc/effe , quae im ipfo comceffoni* privilegio exprimebatur. De quibus loci, vel Ecclefiir fama vulgari, erat , quod vifitamtibur ea vel ea, conccffe effemt olim à $ede Apoflo/ica Imdulgemtiae plemiffìmae . Praedi&7ae verò Indulgemtiae mom folùm comcedcbantur im loci imff. gmibus , fed im villis etiam mom muratir , & im Moir.tfferiir, vel Ecclefii* ftir im campis. Et in Anglicana Hißoria fcribit Thomas Monachns Walfinghanenfis : E/iemfe* per boc tempus parer effe rupiemter Norwicenffùur , qui im feffo Trimitatir , & Burienfibur , qui in feffo $an&i Edmumdi Indufgentia , impetraramt, à $ede Apoflo/ica obtinuerumt peregrè advemtamtibur & Eccleff.e fu« bexefaciem. tibti , , in feflo Trinitatis à primis ipfiuf Vefperi, ufque ad pofferiore, Vefperar feriae Marti * in hebdomad.t Trimitati r , verô comtwitir & comfeffír, plemam vemiffionem . Ita plena & generalis per fingulos annos Iudulgentia paulatim devenit ad quafvis Ecclefias & Monafteria . Etiam in pagis & campis. Quæ tanta clementia nunquam fuit apud Graecos. Apud ipfos tamen hodie funt quaeftuariae Indu'gentiae . Etenim Patriarchalis Exarchus, dum ad Pefcefìum & Charatzium mendicandam circumit, habet poteftatem donandae Indulgentiae omnibus contribuentibus. Ita habes apud Martinum Crufium in Turco-Græcia. Quare mos ille non videtur fuiffe- ante Turcicam captivitatem. Nulluni fcio exemplum. - '

[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][merged small]

hdulgentiarum thefàurus & poteftas

- - exponujitur. ' ' * - - * * * . . 2. ` Nfinitum ac inexhauftjbilem Ecclefiae thefau' rum laudari fuprà audivimus à Sanéto Joanne Chryfoftomo , Eundem in litteris ad Tarraconenfis Provinciae Epifcopos elucidat Clemens fextus Pontifex : Dominicæ Paffionis meritum exponit , atque profequitur : Quantum eximdè , at mec fupervacua , imanis , aut fuperfua tamtae effiffomi* miferatio redderetur, thefaurum militanti Ecclefíae acquiffvit, volem , fuis thefaurizare filiir , pius pater , ut fic fit infinitus thefaurus bomimi. bus , quo qui uff fumt , Dei amicitiæ participes funt effe&i. Affirmat hujus thefauri fidelem ex caufis difpenfationem efle San&i Petri clavibus creditum & commiffùm à Domino Deo , ac pergit : Ad cujus quidem thefauri cumulum, Beatae Dei Genitrici r , & omnium Ele&orum à primo

juffo ufque ad ultimum merita admimiculum praeffa

re mofcuntur , de cujus comfumptiome feu minutione

mom eff aliquatenùs formidandum, tum propter iw» finita Cbriffi merita , tum pro eo, quod quantò plurer ex ejus applicatione trabuntur ad jußitiam, tantò magir accrefcat ipforum cumulus meritorum, Diftinguit duplicem , alium ex folis Chrifti Donini , alium ex omnium aliorum San&orum meritis conflatum thefaurum , affirmat neutrum poffe exhauriri, & priori adminiculum præberi à pofteriori. Et hinc quaeftio eft, Quale fit iftud adminiculum ? Refpondeo ipfum infigniter in libris de poenitentia exponi à San&o Ambrofio . San&tus Paulus Apoftolus, dum incocftuofum Corinthiorum Do&orem juffit redigi in poenitentiam , atque ita parari ad Divinam reconciliationem , adjunxit : Expurgate vetur fermentum. Et hoc ejus verbum Ambrofius commentatur : Velut enim operibus quibufdam totiur populi purgatur, & plebis lacbrymir abluitur , qui orationibu* & fetibur plebir redimitur à peccato , & in bomine mundatur interiori . Domavit emim Cbrifu* Eccleffe fuae , ut umum per ommer redimeret , & per umum omne r redimerentur . Et infrà : Tota Eccleffa fufcipit omu* peccatorir , cui compatiemdum ef? & fletu , & oratione , & dolore , & quafi fermento ejus fe totam confpergit, ut per univerfo , ea, quae fuperfua fumt , im aliquo pæmitentiam agente , viritim mifèricordiae aut compaffonit velut collativa quadam admixtione purgentur. In fequenti ejufdem operis libro laudat fratrem Lazarum ad fbrorum preces fuiffe refufcitatum à Domino, & pergit ad peccatorem : Veniat ad momumemtum tuum Cbrifiur , & fi viderit pro te fere Martbam , boni fæminam mimifferii , fere Mariam , quae attemtè audiebat verbum Dei , ficut fan&a Ecclefi*, quae optimam fíbi partem elegit , movebitur mifericordia , cùm viderit im tuo obitu lacbrymas plurimorum , & dicet , Ubi pofuiffir eum ? Hoc eff , In quo rerum ftatu eff, im quo pænitentium ordine ? Videam quem fletis , f lacbrymir fui, ipfe fe movet. Videam fi jam peccato ei , cujus venia pofèitur , defumëfur eft . Dicet plebs : Vemi & vide. guid eff , Veni ? Hoc eft , veniat peccatorüm remiffo. Ad finceram ac feriam Gonfeffionem & pœnitentiam hortatur ibidem peccatorem , & profequitur : Am teftes precationis & confcior refugis , cùm f bomimi fati faciemdum .fit , multor meceffe eff ambias , obfecrer ut dignentur intervenire, ad genua re ipfè prof?ermar , ofculeris veßigia , filioj offéras culpae adhuc igmaror, patermae etiam veniae precatores ? Hoc in Ecclefía facere faflidit , ut Deo fupphcer ? Fleat pro .te Mater Eccleffa , & culpam tuam lacbrymis lavet , videat te. Cbriflur maerentem , ut dicat : Beati triffer , quia gaudebitir . Amat ut pro uno multi rogemt ,

[blocks in formation]
[ocr errors][ocr errors][merged small]
[ocr errors]

Cap. 9. injungere . Has injungere præfertim defignatis Martyribus , aut damnatis ad metalla Confef{oribüs. Proindè hi omnes , & ipfa etiam mater Ecclefia , feu univerfa Sanétorum commu* nio ißud ipfum impendunt refufcitandis peccatoribus, qüod fratri Lazaro Maria & Martha, quod defun&o filio conflens matri viduæ turba » & quod defua&læ Dorcadi impendit fiens pauperüm multitudo . Fuerunt validi apud Divijam Majeftatem deprecatores. Hoc ergò ipfum ad impetrandas à Divina Majeftate Indulgentias confert coeleßis focietas Sanétorum. Uti olim lapfi accedebant defignatos Martyres , ipfifque injungebant fuae deprecationis legationem ad fuos Epifcopos , ita hodiè Epifcopi accedunt confummatos Martyres , aliofque omnes San&tos, & ipfis eandem injungunt pro lapfis legationem ad Divinam Majeftatem. Ad omnem Sacramentalem effeétum concurrunt tres caufae : Ipfius Sacramenti opus opera

[merged small][ocr errors]
[merged small][ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small]

obfervabunt . Uti Baptifmus ad accipiendam Chriftianae regenerationis gratiam , ita pœnitentiæ impofitio ad laefae per peccata Divinæ Majeftati fatisfaciendum nobis applicat & Chrifli Domini & totius illi circumfubftantialis corporis merita : Utraque per San&ti Petri claves Sacerdos applicat etiam à fe impofitis in pœnitentiam aétionibus, atque ita non tantùm ex operantis, fed etiam ex operato opere facit ipfas effe fàtisfa&torias. Qui per Novi Teftamenti Sacramenta folam Domini paffionem, San&torum autem paffiones exiftimant ab Ecclefiæ clavibus difpenfari per folas Indulgentias, infigniter labuntur. Et quidem de applicatis Chrifti Domini meritis re&è fanxit Tridentina Synodus : Juflificationis caufa meritoria ef? dile&iffìmus Dei Umigemitus , Domimur mofler JESUS Chriffus , qui cùm effemus inimici , propter mimiam charitatem qua dilexit mor , fua fam&fiffima im ligno Crucis paffome mobi* juflificationem meruit , & pro mobir Deo Patri fati fecit. Proindè aliter tanti capitis , aliter illi circumfubftantialis, quod eft San&orum communio, corporis merita nobis per Sacramenta applicantur, ac in nobis operantur : Illa ut caufa de condigno meritoria , haec dumtaxat ut impetratorium ac de congruo adminiculum & meritum. Eodem modo fit in Indulgentiis. Et capitis & corporis fatisfa&tiones Epifcopus nobis applicat: lllas ut fuperabundans pro totius mundi peccatis pretium, has ut iftius applicandi impetratorium feu de congruo meritorium admini

culum. Iftud omne per Apoftolicas claves invocatum corpus jam pro nobis peccatoribus poftulat à Chrifto Domino ac ejus Patre Deo, quod olim defignati Martyres pro lapfis per Indulgentiales libellos ab Epifcopis poftulabant. Obeffe videntur duo per Pium quintum Pone tificem abo!iti & circumfcripti articuli: Quando per eleemofymar, aliaque pænitentiae opera Deo fatisfacimus pro pæmir temporalibu r , non dignum pretium Deo pro peccatis moflris offerimur , fcut quidam errante , autumamt , mam alioquim effemur faltem aliqua ex parte Redemptores , fed aliquid facimur, cujus intuitu Cbriffi fatisfa&io mobi* applicatur & commumicatur. Per paffíones Samâforum im Indulgemtiis commumicatar mom propriè redimumtur noflra deliéfa, fed per commumiomem cbaritatis mobis eorum paffone, impartiumtur , ut digni fimus , qui pretio fanguimi r Chriffi à paenit pro peccati* debitis liberemur. Refpondeo primum articulum effe manifeftè fcandalofum , & fufpeétum de Lutherano & Calviniano errore , ideoque meritò circumfcriptum . Quòd enim noftra piæ fatisfa&tionis opera fint ad emendam à Divina VMajeftate peccatorum remiffionem non rafus , non fcalptus, non adulter , fed per omnia juftus nummus, profitetur in libro de poenitentia Tertullianus: Poenitentiae lachrymas, converfionis laborem , & eleemofynae modum effe folvendorum peccatorum pretia , tam ex lege

[merged small][merged small][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small]
[ocr errors]

quòd effet moribus integer Epifcopus, varii cenfuerunt varia. Errorem manifeftè docuit, & fuum fenfum exponit in tertio Inftitutionum libro Joannes Calvinus , haec commentans de veteri lege : Qui fit ut mulli, prorsùs operibus admiffa deliéìa procurari jubeat , fed fola in expiationem facrificia requirat, miff quod ita teffari vult umicum effe fatisfaéfionis genus, quo judicium fuum placatur ? Nam quae tunc immolabant facrifi:ia fraelitæ, mom bominum opera cenfebamtur , fed à fua veritate , boc eff , umico Cbriffi facrificio aeftimabantur . Adducit haec Danielis Prophetæ ad Regem Nabuchodonofor verba, Peccata tua eleemoßmis redime , atque exponit: Non voluit fgnificare jufiitiam & mifericordiam effe Dei propitiationem , & pœnarum redemptionem . Abfit enim ut alia mumquam fuerit apolytroff, , quam fanguir Cbriffi. Et Calviniftae & Luthera

ni nobifcum Qmninò profitentur Chriftianæ pietatis

[ocr errors][merged small]

Cap. 4.

[ocr errors]

tatis opera effe fan&a , Deo grata , utilia ad vitam æternam , immò & neceffaria . Verùm negant meritoria iftius vitae, aut pro peccatonum pænis vel culpis apud Deum fatisfaétoriâ. Utramque iftam dignitatem adfcribunt folis Chrißi Domini operibus , noftra quævis bona opera garriunt effe dumtaxat conditiones, per quas Dominicum meritum & fatisfadio nobis ápplicentur . Audi infignem ignorantiam aut eäiumniam Philippi Melanchtonis in apologia Auguflanae confefíionis circa articulum de öonfefííone & Satisfaétione: Fatentur adverfa,ii, quòd fatigfaâiones profint ad remiffonem culpae, verùm fingunt fatisfa&ione; prodeffe ad rediìmenda, pænas, feu Purgatorii, feu alia* . Garrit inania. Etenim fatisfa&iones non tantùm ad poenarum, fed etiam ad culparum remiffionem eße non rafum, non fcalptum , non adulverum nummum , conftanter cum Tertulliano

profefîà femper fuit omnis fub cælo Ecclefia. ! ißorum blateronum errorem omninò olet , ac prae fe fert addu&tus articulus: Hic omninò dignus fuit aboleri atque circumfcribi, Secundus articulus habet plus difficultatis. Etenim in primo de Indulgentiis libro fcribit IDominus Cardinalis Robertus Bellarminus : Damnavit Pius quimtur m;iltor articulo* quorunaam Lovanienfium, quorum unus erat folius Chrifii fatisfaâionibus remitti pgnam temporalem , 3„„?orum autem paffionibus offerri Deo , ut Peu* hilarum intuitu applicet nobis merita Chrifti. Addit ;£.m opinionem repugnare Conftitutioni Clementis fexti , Conftitutioni Leonis decimi damnantis Martini Lutheri articulos , & communi| £nfui Theologorum ; Cenfet non tantùm Chri£o Domino, fed etiam multis aliis Sanétis fui£ {e {uperflua fatisfaâionum merita , ex ambg; bus confici thefaurum , ambo fimul nobis applicari in pretium , redemptionem , ac fatisfa£tio„em refiantium à remifiis peccatis temporalium poenarum . At, hunc fenfum , uti fœdum er;arem, Catholicae Ecclefiae improperat in quar

.6 Inßitutionum libro Joannes Calvinus : Mar,,e, plur morte fua praefitiffe Deo , quàm fibi opus effet, tamtamque illit meriterum largitatem fuperjiiffe, quæ in alios redundaret. Ne igitur f#ti „íaneum fit tamtum bonum commifceri eorum fanguinem fanguini cbriffi, & ex utroque thefaurum Ècclefiae confici ad remiffionem & fati faâionem ! peccatorum. Atque ita accipiendum, quod ait Pau-i j,, coloffenßbus : Suppleo im corpore meo ea quæ aefùnt paffionum cbriffi pro corpore eju* 3 quod, .fi Eccléfi,. Hunc affirmat effe fenfum Papiftajum. Affirmat ipfum adverfari antiquo per cunaos unanimiter Patres præfertim per San&um ! Leonem Papam praedicato Dogmati : Quamah, multorum $anâorum im confpcäu Domini prepiofa mors fuerit , mullius tamen infontis occifo fuit propitiatio mundi . Accepere juffi , mom dedere co,„„,,. Et de fortitudine fidelium mata funt exempla patientiæ , non dona juffitiae. Jingularer quipillorum mortes fuerunt , nec alterius quifquam A.bitum fuo fine perfolvit, cum unuf exffiterit Do„inu, cbriffus , in quo omnes crucifixi , omme* mortui , omncs fepulti, omnef funt refufcitati. Eft iftud

| ipfum argumentum , quod olim Indulgentiis ob

jecit etiam Montanifta Tertullianus'. Si quis authenticus Ecclefiae Doétor aculeatos ejus dentes tunc repreffiffet, de Ecclefiae thefauro non cogeremur hodie & contra hæreticos, & contra Catholicos difceptare. Dominus Cardinalis Magni Leonis do&rinam reveretur & admittit, additque Calvinum in Ecclefiam vomere calumnias . Haec eft prima: Non docemus Martyre, morte fua plus Deo præffitiffe, quàm fibi opus effet abfolutè, fed quàm fibi opus effet ad fatisfa&iomem pro reatu parmæ temporali*. Quod quidem adeò verum ef?, ut cur fit oporteat , qui id mom videat . Haec eft fecunda calumnia : Quod Calvimur addit mos dicere $an&or plus effe meritor apud Deum , quam fibi neceffe effet , & meritorum largitatem ita illis fuperfuiffe , ut im alior redumdaret, mom agnofcimus ut moffra Placita , fed ut ipfius commenta . Nor enim, ut concedimus fatisfa&iones multir fuperfuiffe , ita negamus fuperfuiffe merita , vel ipfa merita in alior redumdare. Verùm Calvinus non de folo æternæ vitae , fed etiam de fatisfaétionis merito loquitur : Etiam hoc vult nulli Sanéto fuperabundaße. Et quidem haec eft alia ad intima humanae per Chriftum Dominum fàtisfaétionis Arcana fpe&tans quaeftio: Et utroque fidelis mentis aperto oculo poffit quis palpitare hic , & non videre ejus abyffum. Quidquid de ipfa fit , hic quaeritur , An fuperfluae , fi quidem fint, San&torum fatisfa&tiones cum Chrifti Domini fatisfa&ionibus in Ecclefiæ thefauro mifceantur , & ambae per Ecclefiæ claves nobis communicentur in reftantium pro remiffis peccatis pœnarum redemptionem, pretium, ac fatisfa&tionem ? Et ad hanc quaeftionem haeret ipfe etiam Dominus Cardinalis . Etenim ad hoc argumentum : $atisfa&io Cbrifli eff imfimita, mom igitur opus eff ut adjungantur fatisfa&iones ex paffiomibus $an&orum: Ad hoc , inquam, argumentum refpondet : Nom eff quidem opus , ut adjungantur $an&orum paffiones paffîonibus Chriffi, quaß ßae per fe mom fufficiamt , fed adjunguntur tamem , quia æquum ef, ut paffomer ille coram Deo mom fint inanes , præfertim cùm id fit tum gloriofum Cbriflo , à quo mamat omne bonum $an&orum , tum ipfi, etiam $an&i* perbonorificum. Quomodo autem concurramt im bac applicatione fatisfa&iones Chrifli cum paffonibus $an&orum , id eff, An applicetur pars uma fatisfa&ionis ex paffionibus Cbriffi, par* alia ex paffionibus $am&orum, am verò integra fatifaâio accipiatur femper ex paffionibus cbriffi, & ad fatisfaâionis cumulum fuperaddamtur paffiones Sam&forum , mom videtur mimir curiorè inveffigandum. Illud videtur certum, paffiones Chriffi , quæ funt infiniti pretii , per Imdulgemtia , applicari finito modo , & ideò aliquid reverâ fuperaddi , cùm paffiones Sam&orum illis adjunguntur. Eft congrua refponfio. Etenim certum eft San&orum paffiones non effe inanes. Quifquis ipfas ab Ecciefiae thefàuro excludere, aut fruétu privare attentarit, lucidè impinget in laudatas Clementis fexti ac Leonis decimi conftitutiones, nec non in Symboli articulum, quo profitemur fanétorüm Communionem . Et quidem

quo

quomodo Capitis & corporis fatisfaétiones in Ec- , [ na nobis faéìi amici , qui nos , cùm defeceri<lefiae thefauro, ac in ejus per Indulgentias di- | | mus, recipient in æterna tabernacula. Eorum fpenfatione mifceantur, revera non eft curiosè] | apud Deum merita funt tanta, ut etiam in exiiivefìigandum. Interim praefata Joannis Calvini | [tremo tremendo die quofdam æternae damnatiocalumìa nos cogit inveftigare. Et certum eft I | nis reos fint ab illius fententia liberaturi. Ita in non fic mifceri, ut ex ambabus applicetur fua| | libris de Dei Civitate palàm docet San&us Auportio, & fic fiat una integra Indulgentia. Hanc | [guftinus . Et de redeunte cum Trophymo Epiêaim mixturam Calvinus impugnat: Et ex fir-| | fcopo lapfà plebe fcripfit ad Antonianum Epifcomo fundamento . Ejufmodi deviae quorundam | | pum San&tus Cyprianus : Pro quo fatisfaciebat $cholaßicorum fententiæ frequenter dederunt | [fratrum reditur. Nempè non tantùm pro femeanfam hæreticis in Ecclefiam calumniis . Ifto- | | tipfa, fed etiam pro fuo Trophymo faciebat larum nugas hi fuis venditant ut fidem totius Ca* pfà plebs, quod pro lapfo in latrocinia difcipu•holicae Öommunionis. Praetereà certum eft cu-| I lo feciffe San&tum Joannem Apoftolum fcribit jufcumque San&i mortem, licet pretiofam , effe | [in Ecclefiaftica Eufebii Cæfarienfis hiftoria Cle- . tamen fingularem , & quòd præter Dominum | | mens Alexandrinae Ecclefiae Presbyter: crebri, Lib. 9. illius fua?morte folverit alteriüs debitum. Hoc | [precibus pro illo Deum invocat, continui, jejuniis °*°''* eß, quòd nullus pro alio fatisfecerit de condi-| | unâ cum eo fe macerat . Non lapfà plebs , nec gno, `nec pofIit fatisfacere. Haerefiarcha Nefto-] [unus Apoftolus , fed tota triumphantium Sanïius Chriflum Dominum, licet communem & | |&torum communio pro nobis fundit & offert purum, tamen ab omni & aétionis & contagio- affidua fuarum crationum atque fatisfa&tionum iis peccato immunem , & per omnia fan&tum | | odoramenta ante thronum Dei & Agni, & ipfà docuit effe hominem, atque ita aptum credidit | | nobis per San&ti Petri claves applicantur : ad fatisfaciendum pro aliis. At quid de ifto com- | | Quis ergò dubitet , quin pro nobis fàtisfamento Ecclefia cenfuerit, edicunt Aéta Ephefini | | ciant ? Praeterea malè olent haec articuli verConcilii , ac praefertim probata Scripta San&ti] | ba : Non propriè redimuntur moftra deli&a. Quid Cyrilli Patriarchæ Alexandrini. E plurimis locis articuli author per vocem , propriè , intellexerit, audiamus pauca . E primo libro ad Reginas: | [ignoro. Interim articulus palàm difcedit à fupeCaP. 7• Quod fi vulgaris tantùm homo effet Emmanuel, quo-|| riùs laudata Ambrofiana phrafi de pœnitentibus: modo mor, illius bumamae maturae opem tuliffet ? Lau- | | Velut operibus quibufdam totiu* populi purgatur , & dat magnorum San&torum mortes , & adjungit: || plebis lacbrymis abluitur, qui orationibus & fetibus Illorum morr generi humano mibi/ omminò contulit. plebis rcdimitur à peccato, & in bomine mumdatur Et infrà : 5i Cbrifiur verus Deus mom effet , quam | | interiori . Nec enim ille tantummodò redimit , vtilitatem illius $angui, mobi* potuit adferre ? Aut I | qui condignum redemptionis pretium donat , fed quomodo confcientiar moffra , ab operibus mortuis po- | |etiam qui ipfum impetrat & procurat. Nonne iltuit expiare ? Quid enim vulgari* bominis fangui* | | li , qui redimendis apud Barbaros captivis eleevirtuti, aut efficacitatis babet , quod mom etiam fam- | | mofynas colligunt , in dies dicunt : Nos illum aut guis bircorum ? Omnino mihi!. Et iterùm : Multi | [illum redimimus ? Et reétè dicunt. Eodem, immò ex fan&is Propbetis interempti fumt , at memo illo- | | majori fenfu peccata noftra per fanélorum Martyrum omnium aut peccatorum caufa oppetiiffe , aut fua ] | rum paffiones redimuntur. Nec ideò illi funt nomos morte Deo obtuliffe diâus ef?. Praefitit boc au- | |ftri redemptores. Dei Ecclefia nunquam fic eft tem Cbiffus . Quocirca certum eft San&orum | [locuta. In folum condigni pretii largitorem quapaffiones nobis non effe, aut applicari poffe ut I | drat ifte titulus. Proindè diélus articulus fan&ocondignum fatisfaétionis pretium . Mediis Ec-| |rum Martyrum paffiones depreffit, & palàm reclefiae faeculis viguit mos, quo magnis fatisfa&io-| | ceffit à phrafi fanétorum Patrum. Hinc pafTiones nibus gravati peccatores accedebant fanétiora Mo- |iftas ab Ecclefiae thefauroexcludere fuit fufpe&us, nafteria, & iftas explendas imponebant alicui| | ideoque optimo jure abolitus & circumfcriptus. San&iori Monacho : Quòd hic pro illis de con- Porrò dandae Indulgentiae poteftas eft penes digno fatisfaceret , nemo unquam docuit, aut I | folos Epifcopos. Ita omnis Ecclefia femper crepotuit docere. Haec virtus privativè fpeétat ad | | didit, ex ifta fide femper egit. Et ad folos ApoMajeftatem Capitis. Proindè San&orum paffio-| I ftolos, ac ipforum fucceffores Epifcopos di&um nes nonnifi impetrando , feu nonnifi de congruo | |eft à Domino : 4ccipite $piritum $an&um, quopoffunt prodefle. Nec aliam virtutem habent in | |rum remiferitis peccata , remittumtur ei,, & quo. Ecclefiae thefauro. Et hinc Clemens fextus opti-| jrum retimueritis , retenta fumt. Hanc illi poteßamè definivit ipfas effe Dominicis fatisfa&ionibus | [tem committere poffunt & fuis Presbyteris: Eam adminiculum . Leo decimus folummodo dixit | [tamen quae Indulgentias continet, partem nulli ipfas unà cum Dominicis fatisfa&tionibus conti-| I unquam , nifi quibufdam ad poßeriora fæcula neri in Ecclefiae thefauro. Abbatibus commiferunt. Quinimmò adftantes At cur igitur Pius quintus circumfcripfit praefa-| [fui populi fideles fcripfit adversùm quofilam, tum articulum ? Refpondeo circumfcriptum | |Martyrum libellos exequi , & Indülgentiam ob juftiffimas rationes . Primò , quia videtur | |dare aufos Presbyteros exul San&us Cyprianus: San&orum Martyrum paffionibus omnem nobis | |4udiant , quaefo , patienter noßrum confilium, merendi & pro nobis fatisfaciendi virtutem au-] | exfpe&emt regreffiomem moffram , ut cùm ad vo, EP. 1*• ferre. Etenim illae, licet non de condigno, pro | |per Dei mifericordiam venerimus , convocatu coe. peccatis noftris omninò fatisfaciunt. San&ti prae- i Ipifcopi plures , fecumdùm Domimi difciplimam & confèrtim Martyres funt veri de iniquitatis mammo-| |ffforum præféntiam , Beatorum Martyrum litte*aut

[ocr errors]
[merged small][merged small][ocr errors]

dulgentias non à fe folo Primate totius Africanae Dioecefeos, ideoque nec à quovis alio Epifcopo dandas, fed à Synodo : Et quidem praefente Clero , & Stantium plebe . Agit & de danda Indu'gentia , & de taxanda poenitentia : Ad utrnmque a&tum afiirmat Cleri & populi non confenfum , fed confilium fuifle neceffarium. Hinc enim fcripfit ad Sanétum Pontificem Cornelium : O f poffer , Frater cbariffime, ifiic intereffe mobißum , cùm pravi iffi & perverfi de fchifnate revertumtur. Videre, quis mibi labor fi per fuadcre fratribus noffris , ut amimi dolore fèpite recipiendi, mali, curandifque corfentiant. Namque ut gaudemt & lætantur, cùm tolerabile** & minù* culpabiles redeunt, ità comtra frenunt & relu&anrur, quoties imsmendabiles & protervi, vel adul terii, & ficrificiis contaminati , & poft hæc infuper & fuperbi, fc ad Ecclefíam redeunt , ut bona ám;ùs imgemia corrumpant. Vix plebi perfuadeo , imextorqueo ut tale, patiantur admitti. Et juftior fa&u , e/ fraternitatis dolor, ex eo quod unus atque alius , obnitemte plebe & contradicente, mea tamem facilitate fufccpti, pejorer exffiterint, quàm priù* juerant , nec fidem paenitentiae fervare potuerint , quia nec cum vera paemiremtia venerant . Ex pofterioribus verbis lucet Cleri , vel faltem populi confilium potiùs quàm confenfum fuiffe neceffa

[ocr errors]

mana Ecclefia , docent bina Romani Cleri ad Cyprianum Refcripta . Et mos omninò ducit originem ab Apoftoiis. Etenim incœftuofo Corinthiorum Presbytero indulgere non nifi de ftanvis Cleri & populi confilio atque affenfu voluit San&us Paulus Apoftolus. Multis id in fecunda {uper fecundam ad Corinthios epiftolam homiJiädemonftrat San&tus Joannes Chryfoftomus. Notanda funt San&ti Cypriani verba: Adulteperii, vel facrificiis contaminati. Refpiciunt San: ai Zephyrini pro moechis , & sancti Cornelii pro idololatris Decreta . Zephyrinus omnibus iion tantùm fornicantibus aut immundis , fed etiam adulteris, immò & monftris, dummodò imponendam illis pœnitentiam explerent , fanxerat donandam pacem Sacramentalis reconciliationis. Faétam fornicatoribus , & aliis fimilis infirmitatis lapfibus gratiam probavit atque admiß: Carthaginenfis Ecclefia, at aegerrimè paffa eft extendi ad adulteria aut monftra. Radicem ape,;: San&us Cypriarus in litteris ad Epifcopum

[ocr errors]

quidam de Epiftopi, iffic in Provincia mofra d tm. dam p.urem mœchir mom putaverunt , δ* in totum pænitentiæ locum contra adulisria clauferunt. Non

contra omnem impudicitiam , fed contra folum adulterium. Etenim adulterium effe homicidio gravius paffim cenfuit Africana Ecclefia. Hinc Decalogum legit juxta Apoftolicum ad Romanos contextum : Non adulterabir , mom occides . Et quia homicidis pacem tunc necdum dabat etiam. Romana Ecclefia, etiam adulteris non dandam ifti Epifcopi cenfuerunt. Et ab ipforum fenfu Carthaginenfis Ecclefia non plenè receffit. Cenfuit etiam adulteris dandam pacem , verùm difficillimè , & nonnifi poft longam & probatiffimam pœnitentiam. Eodem modo tra&tavit novellam tunc erga idololatras clementiam. Libellatos & fimilium leviorum lapfuum reos admifit ad gratiam , verùm in publicis gentilium facrificiis contaminatos fuit feveriffima, ac fimiliter nonnifi poft plenam ac probatiffimam pœnitentiam cenfuit admittendos. Quin in adminiftrando pœnitentiae Sacramento hodie utamur nimia clementia , & quidam poenitentiales Presbyteri variè excedant, non eft dubitandum. Omninò opus eft corre&ione. Verùm & hæc indiget moderamine. Quidam illam exordiri tentant , & cenfent nullamTolim fatisfa&tionem fuiffè poenitentialium Presbyterorum, imò nec unius Epifcopi arbitrio creditam , fed ad ipfam taxandam fuiffe opus relatione ad Metropolitam aut Primatem, ac etiam Synodali judicio. Et probant ex addu&tis San&i Cypriani, Romani Cleri, & fimilibus aliorum Patrum teftimoniis. At certum eft- ipfos deviare, & Pa« trum fcopum ab eis non perfpici . Omnis in idololatriam lapfus ufque ad San&i Cypriani

Cap. 13.

tempora erat extra fpem accipiendae per claves .

abfolutionis, fed poft totius vitae feriam poenitentiam debebat abire ad tremendum fummi noftri in Dei Patris dextera Pontificis JESU Chri-. fti tribunal , & illic judicari . Cum Romano Clero Cyprianus moribundis fecit gratiam, reliquorum lapforum caufas diftulit in reddendam Ecclefiis pacem. Erant plures lapforum fpecies, ideoque & varia erat fingulis figenda poenitentia. Hoc novum & arduum judicium & Cyprianus & Romanus Clerus cenfuerunt nonnifi in magna Synodo peragendum. Et reâè. Quin & poft varias variarum Synodorum decifiones quotidie emerferunt novae fa&torum fpecies, quæftiones difficiles & dubiae. Et ipfas Epifcopi ex Apoftolico Canone retulerunt ad Metropolitam, Metropolitae ad Primatem aut Patriarcham , Patriarchae ad Papam. Hinc apud Cyprianum habes plures Epifcopales relationes de imponenda præfertim idololatris pœnitentia, plura ad ipfas Synodalia Refcripta. Verùm extra fimiles cafus nulla requirebatur relatio, nullum Refcriptum. Quifque Epifcopus aut Presbyter agebat juxta Canones iftius temporis , & confuetam fuae Ecclefiae difciplinam . Agebat ex fideli arbitrio, (ui a&tus rationem Domnino redditurus. Eadem eft ratio de lndulgentiis. Ipfas pafîim dabat fofus Epifcopus . Etenim Iudulgentiales Martyrum iibeiii non ad Synodum dirigebantur, fed ad folum Epifcopum. Nec referre, nec Refcriptum exfpe&tare debebat Epifcopus, nifi in cafi

!bus difficilibus ac dubiis.

« VorigeDoorgaan »