Pagina-afbeeldingen
PDF

Epifcopis : Pontifices , quibus allegamdi immimebat occafo , fuggefferunt ipfum , qui dicebatur impetitur debuiffe Synodum convocare , fcientes quia ejur Sedi primum Petri Apoßoli meritum vel Primcipatur, deindè juffiomem Domimi fecuta Comciliorum vemeramdorum au&orita* , fingularem in Ecclefi* tradidit poteffatem , nec antedi&ae $edir Antiffitem mimorum fubjacuiffe judicio im propoMtiome /f. mili , facilè forma antiqua ieffaretur. A quibuf dam Clericis & Laicis poft quatuor annorum pacificum Epifcopatum paffus fuit iftud ipfum Symmachus, quod à quinque fa&iofis Presbyteris & univerfa Pfeudo • Diaconi Feliciffimi fa&ione poft triennii pacificam fedem toleraverat olim San&us Cyprianus. Uterque de variis & ele&tio nis & adminiftrationis vitiis fuit accufatus. Et hujus in thronum intruferunt Fortunatum, iftius in fedem feditiofi revocarunt nuperum AntiPapam Laurentium , tunc Epifcopum Nucesinum . Hinc fa&um eft quod fcribit Anaßafius Bibliothecarius : Et fecerumt fchifma. Et divifur eff iterùm clerur . Nam alii commumi. caverunt $ymmacho , & alii Lauremtio . Hinc à Fefto & Probino perfuafus Rex , quo urbem fervaret à turbis & feditionibus, indixit totius Italiæ Synodum, utrumque fufpendit ufque ad definitivum ab illa judicium , ac interim Petrum Altinum Epifcopum dedit Romanae Ecclefiae Vifitatorem. Facere fe credidit iftud ipfnm , quod in Bonifacii & Eulalii caufa fecerat Imperator Honorius .. Verùm intercedebat largum difcrimen. Bonifacii hefterna & turbida, Symmachi ele&io jam per quatuor annos erat pacifica , ipfamque & Laurentius agnoverat , mifericordiae intuitu donatus & contentus Epifcopatu Nucerino. Hinc ante Synodale judicium extrudi , fufpendi , fpoliari non poterat Symmachus, Bonifacius à poffeffionis ingreffu poterat impediri. Item per contentiofam & dubiarh ele£\ionem nutante Bonifacio. Honorius poterat, per quadriennii pacificum Epifcopatùm firma ac certa Symmachi fede Theodoricus non poterat convocare Synodum, fed lucidè id fpe&abat ad ipfum Pontificem. Deindè convocata erat folius Italiae Synodas, de qua ad fecundam fuam Romanam dixit Felix Papa tertius: Quoties intra Italiam propter Eccleffafficas caufas colliguntur Domini Sacerdotes , confuetudo retinetur , ut $ucceffor Praefulum Apoftolicæ Sedis ex perfona cumάorum totius Italiæ $acerdotum cun&a confiituat , qui caput eff omnium. Quidquid fit de univerfali totius Ecclefiae Synodo , Italicam Synodum pleno jure fubeffe Pontifici, ac fine ipfo aut adversùs ipfum nihil penitus poffe, eft longè certiffimum , & nullus umquam de hoc haefitavit . Et in haec omnia Petrus Altinus Epifcopus manifeftè deliquit. Fecit iftud ipfum Symmacho, quod Novatus fecerat San&o Cypriano. Hinc non quamvis Romanæ Ecclefiae, fed hanc ejus folam vifitationem effe contra Canones , & ejus ufurpa¢orem Epifcopum effe Apoftolicæ Sedis invaforem, re&tè dixit Anaftafius Bibliothecarius, & Petrum tamquam talem meritò laudata Syno• dus degradavit. Septem Cardinales Epifcopos effe Romanae Ecclefiae Vifitatores natQs omninò

exiftimo. Verùm quòd Papalis ele&io fit in ipforum praefèrtim manibus, in quavis circa illam difcordia vix poffint non effe fufpe&i, ideoque alium tunc Vifitatorem dandum judicarunt & Honorius & Theodoricus. Nam fimili ex caufa Malchum Epifcopum ad Salonitanæ Ecclefiæ vifitationem declaravit inhabilem Magnus Gregorius. Praeterea an ifta Cardinalium Epifcoporum poteftas fit adeò antiqua, non plenè conftat.

Quaeftio decima eft , Quando ceffarint Vifitatores, & quando vacantes Ecclefiae coeperint per folum Capitulum aut ejus Vicarium adminiftrari ? Refpondeo illos ad Regiae nominationis ingreffum coepiffe deficere . Palmare enim

nem dirigere , per Regias nominationes fuit penitus evacuatum. Et hinc vacantis Faventinae Ecclefiae Capitulo San&us Petrus Damiani obtulit femetipfum in Vifitatorem. Quòd nempè Metropolitae nullos tunc conftituerent . Et hinc ipfos unà cum Canonicis ele&ionibus reparare Gregorius nofter eft conatus. Verùm res non fucceffit. Etenim in variis Alexandri tertii ac Innocentii tertii de ele&tionum forma Synodis ac Decretis nullam habemus memoriam Vifitatorum . Immò nec in Decretis Urbani fecundi aut fecundi Pafchalis, qui noftro Gregorio proximè fuccefferunt : Interim non fuiffe plenè abolitos docet Bonifacius o&tavus, ftatuens defun&i aut captivi Epifcopi Ecclefiam, non per Metropolitam , fed adminiftrandam per Capitulum , atque adjungens :

non poteß. Nifi fortè Capitulum im fpiritualibus & temporalibus megligenter aut perperam admimifirat. Tunc enim Arcbiepifcopus ob megligentiam vel malitiam capituli eo vocato caufaeque fuper boc cogmitione praemiffa , Vifitatorem feu Admimiffratorem eidem Ecclefiae licitè poterit deputare. Hujufmodi quoque Vifitator , quamquam fpiritualium & temporalium admimiffrationem legitimam cemfeatur babere , beneficia tamem , quae ad collationem pertimemt Epifcopi, conferre mom poteß, ß ab alio quàm à Romano Pontifice fuerit deputatur. Et hoc quidem eft Ecclefiae noviflimum de Vifitatoribus Decretum. Licet illos cum Adminiftratoribus confundere videatur Bonifacius , multa tamen inter ipfos eft differentia , fuo loco exponenda.

Non folùm à Regibus invafum nominandi jus, fed & faciendæ eleétionis petendam ab ipfis licentiam praefens Canon abolet & circumducit . Eligendi licentiam mandat à Papa peti, vel à Metropolita. Uti enim quorumdam Provincialium Epifcoporum confirmatio & confecratio ad hunc, quorumdam ad iftum fpe&tat per Canonem aut confuetudinem , ita & donanda eligendi facultas. Epifcoporum ele&tiones ab omni Laica fervitute emancipatas voluit optimus Pontifex, ac plenè redditas avitae libertati. Nec fine fundamento. Quòd enim quævis Laica in Antiftitum eleétiones violentia , ac praefertim Regia ipforum nominatio, & Ecclefiam &Rempublicam involvat plurimis & graviffimis difciplinae fordibus ac damnis , jam frequenter oftenfum eft, & videre poffis apud Mar

[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

Jaum Cromerum Warmienfem Epifcopam in
vigefimo quinto libro de rebus Polonorum. Haec
Eçclefiæ libertas fuit omninò digna, ut ob ip-
£am nofter Gregorius excommunicaverit Henri-
cum Imperatorem , & ipfe poft duriffimas cala-
mitates fit in exilio defun&tus.
Eligendi vel confirmandi jus ob fixi à facris
Canonibus temporis lapfum , vel ob datum indi-
gno fuffragium devolvi ad fuperiorem Prælatum
Eft antiquâ Regula. Etenim in novella ad Pe-
trum Officiorum Magiftrum lege fcribit Impera-
tor Jußinianus: $i qui debent eligere Epifçopum ,
citiù, ipfa Decreta intra fex menfet mom faciant »
tunc periculo propriae auimae ille , quem competit or-
dinare Epifcopum, ordinet. Quam legem laudat
in Nomo- Canone Photius. In fuis ad ipfum
notis Theodorus Balfamon addit diétam legem
non contineri in Bafilicis, addit tamen innova-
tam & confirmatam à Conftantinopolitano Pa-
triarcha Michaele Cerulario, atque eundem in
fenfum fuiffe interpretatum vigefimum quintum
Canonem Chalcedonenfem . Verùm hic negli-
gentem Metropolitam dumtaxat correptioni fub*
jicit, non meminit devolutionis. Quidquid fit ,
legem fuam Imperator Juftinianus omninò de-

fumpfit ex aliquo anteriori Canone. Eundem !

laudat in Canonica ad Belluacenfis Ecclefiæ Clerum & populum Epiftola Hincmarus Metropolita Remenfis : Praemofcere vos volo, quia ffperfémam à facris Canonibus deviam fcienter mobi* addu*eritir , mon folùm ex ea Pontificem mon habebitir, verùm etiam pro illicita eleéfione ut comtemptores camonum judicium imcurretis. $ed & moffro & coepifcoporum mofrorum judicio refutata ele&ione veffra imcongrua , talem fecundùm Laodicemfes camoner fudebimus eligere, qui veßris vitiofir voluntatibus non valeat confentire. Exftat Epiftola apud Jacobum Sirmondum in Galliae Conciliis inter Epifcopalium promotionum formulas. Eadem de re, ac de eodem Clero & populo, qui imperitum ac improbum Fromondum elegerant in Epifcopum, fcribit cum univerfa apud San&am Macram Synodo idem Hincmarus : Perdiderumt ele&ionem,

àfionem, quam mon præire fciremt , fed fubfequi, & mom fe ab ea debere excidere. Et munc comtra Regula, & leger fine Vifitatore praefumpferunt ele&ionem. Verbum, $cirent, aut aliud fimile eft omninò fupplendum . Hunc ergo antiquum Cano|nem hic innovat nofter Gregorius.

Excommunicatio Regis HENRICI.

tium , dignamini , quaefo , aures veftras ad me inclinare , me

Bj Petre Princeps Apoftolorum, & tu Beate Paule Do&or gen

que clementer exaudire . Qgia veritatis eftis Difcipuli & Amatores,

adjuvate , ut veritatem vobis dicam , omni remota falfitate ,

[ocr errors]

omninò deteftamini, ut Fratres mei meliùs mihi acquiefcant, & fciant,
& intelligant , quia ex veftra fiducia poft Dominum & Matrem ejus
femper Virginem MARIAM pravis & iniquis refifto, veftris autem fide-
libus auxilium præfto. Vos enim fcitis , quia non libenter ad facrum
Ordinem acceffi , & invitus ultra Montes cum Domino Papa Grego-

rio abii , fed magis invitus cum
ftram fpecialem Ecclefiam redii ,

Domino meo Papa Leone ad ve-
in qua utcumque vobis defervivi .

Deinde valdè invitus , cum multo dolore , & gemitu ac plan&u , in
throno veftro valdè indignus fum collocatus.
Hæc ideò dico , quia non ego vos , fed vos elegiftis me , & gra-
viffimum pondus veftræ Ecclefiae fupra me pofuiftis. Et quia fuper mon-
tem excelfum juffiftis me adfcendere, & clamare atque annuntiare popu-
lo Dei fcelera eorum , & filiis Ecclefiae peccata eorum , membra Diá-
boli contra me coeperunt infurgere , & ufque ad fanguinem praefumpfe-
runt in me manus fuas injicere. Adftiterunt enim Reges terræ, & Prin-
cipes fæculares, & Ecclefiaftici, & Aulici , & Vulgares convenerunt in
unum adversùm Dominum , & adversùm vos Chriftos ejus , dicentes :
Dirumpamus vincula eorum & projiciamus à nobis jugum ipforum . Et
ut me omninò mortc, vel exilio confunderent, multis modis conati funt

in me infurgere.

Inter

[ocr errors]

Inter quos fpecialiter Henricus , quem dicunt Regem Henrici Imperatoris filium , contra veftram calcaneum erexit Ecclefiam , fa&a cüm multis Epifcopis Ultra-Montanis & Italicis confpiratione, annitens me . dejiciendo eam fibi fubjugare : Cujus fuperbiæ veftra refiftit auétoritas, eamque noftra deftruxit poteftas. Qui confufus & humiliatus ad me in Longobardiam veniens , abfolutionem ab excommunicatione quaefivit. quem ego videns humiliatum , multis ab eo promiffionibus acceptis de fuâ vitæ emendatione , folam ei communionem reddidi, non tamen Regno, à quo eum in Romana Synodo depofueram, inftauravi : Nec fideiitatem omnium , qui fibi juraverant , vel erant juraturi , à qua omnes abfolvi in eadem Synodo , ut fibi fervaretur præcepi. Et hæc ideò detinui , ut inter eum & Epifcopos , vel Principes UIItra-Montanos, qui ei caufa juffionis veftræ Ecclefiæ reftiterant, juftitiam facerem, vel pacem componerem, ficut ipfe Henricus per duos Epifcopos mihi promifit. Prædi&i autem Epifcopi & Principes Ultra-Montani , audientes illum non fervare mihi quod promiferat, quafi defperati de eo, fine meo confilio, vobis teftibus , elegerunt fibi Rudolphum Ducem in Regem. Qui Rex Rudolphus feftinanter ad me miffo nuntio indicavit fe coa&um Régni gubernacula fufcepiffe, tamen fefe paratum mihi omnibus modis obedire . Et ut hoc veriùs credatur , femper ex eo tempore eundem mihi mifit fermonem, adjiciens etiam filio fuo obfide, & fidelis fui Ducis Ber. tholdi filio , quod promittebat firmare. Intereà Henricus coepit me precari, ut illum contra praedi&um Rudolphum adjuvarem. Cui refpondi me libenter facere, audita utriufque partis ratione , ut fcirem, cui juftitia magis faveret . Ille verò putans fuis viribus eum poffe devincere , meam contempfit refponfionem. Poftquam autem perfenfit fe non poffe , ficut fperavit, agere, duo Epifcopi, Virdunenfis videlicet, & Ofemburgenfis , de confentaneis fuis Romam venerunt, & in Synodo ex parte Henrici me, ut eis juftitiam facerem_, rogaverunt. Quod & Nuntii Rudolphi fieri laudaverunt. Tandem adfpirante Deo , ficut credo , ftatui in eadem Synodo , in partibus UltraMontanis fieri colloquium , ut illic aut pax ftatueretur, aut cui ampliùs juftitia faveret , cognofceretur . Ego cnim , ficut vos mihi teftes eftis patres & Domini , ufque hodie nullam partem difpofui adjuvare , nifi eam cui juftitia plus faveret. Et quia putabam, quòd injuftior pars col. loquium nollet fieri , ubi juftitia fuum locum fervaret , excommunicavi, & anathemate alligavi omnes perfonas, five Regis, five Ducis, aut Epifcopi , aut alicujus hominis , qui colloquium aliquo ingenio impediret, ut non fieret. Prædi&us autem Henricus cum fuis fautoribus non timens periculum inobedientiæ , quod eft fcelus idololatriæ, colloquium impediendo excommunicationem incurrit , & feipfum anathematis vinculo alligavit, magnamque multitudinem Chriftianorum morti tradi , & Ecclefias fecit diffipari , & totum penè Theutonicorum Regnum defolationi dedit. Quapropter confidens de judicio & mifericordia Dei , ejufque_ piiffimæ Matris femper Virginis MARIÆ , fultus veftra auâoritate , fæpè nominatum Henricum , quem Regem dicunt , omnefque fautores ejus, excommunicationi fubjicio , & anathematis vinculis alligo : Et iterùm Regnum Theutonicorum & Italiae , ex parte Omnipotentis Dei & veftra interdicens ei , omnem poteftatem & dignitatem illi Regiam tollo, & ut nullus Chriftianorum ei ficut Regi obediat , interdico , omnefque qui ei juraverunt , vel jurabunt de Regni dominatione , à juramenti promiffione abfolvo. Ipfe autem Henricus cum fuis fautoribus in omni congreffione belli nullas vires, nullamque in vita fua vi&oriam obtineat. Ut autem Rudolphus Regnum Theutonicorum regat & defendat , quem Theutonici elegerunt fibi in Regem , ad veftram fidelitatem , ex parte veftra dono, largior, & concedo omnibus fibi fideliter adhærentibus abfolutionem omnium peccatorum , noftramque benediétionem in hac vita & in futura , veftra fretus fiducia largior. Sicut enim Henricus pro fua fuperbia , inobedientia , & falfitate , à Regni dignitate juftè abjicitur, ita Rudolpho pro fua humilitate , obedientia , & veritate , poteftas & dignitas Regni conceditur . Agite nunc , quæfo , Patres & Principes fan&iffimi , ut omnis mundus intelligat & cognofcat, quia fi poteftis in Coelo ligare & folvere, poteftis in terra Imperia, Regna, Principatus, IDucatus , Marchias , Comitatus , & omnium hominum poffèffio;es pro meritis tollere unicuique & concedere. Vos enim Patriarchatus , Primatus , Archiepifcopatus , Epifcopatus frequenter tuliftis pravis & indi. gnis , & Religiofis viris dediftis. Si enim fpiritualia judicatis , quid de fæcularibus vos poffe credendum eft $ Et fi Angelos dominantes omnibus fuperbis Principibus judicabitis , quid de illorum fervis facere poteftis ? Addifcant nunc Reges , & omnes faeculi Principes , quanti vos eftis , quid poteftis . Et timeant parvi pendere juffionem Ecclefiæ veftrae , & in prædicto Henrico tam citò judicium veftrum exercete , ut omnes fciant , quia non fortuitu , fed veftra poteftate cadet. Confundantur , utinam ad pœnitentiam , ut fpiritus fit falvus in die Domini. Acta Romæ , nonis Martiis , indiétione tertia.

[merged small][ocr errors][merged small][merged small]

fis apud Cappadoces Archiepifcopi in litteris ad| Sanétum Cyprianum : Eor qui Romae funt, mom ; ea in omnibus obfervare quæ fumt ab origine tradita , | & fruftrà Apoftolorum , utique Petri & ÉÉ autboritatem praetemdere , fcire qui, etiam inde po-| teff. Agit in San&i Stephani Pontificis adversùs, rebaptifmum Decreta , quæ ille Sanétorum Petri & Pauli authoritate videtur muniviffe . Et hinc forfan San&tus Irenæus, Eufebius Cæfarienfis , , San&us Epiphanius, aliique antiqui Paties fre-j

Cbriff. Lupi Opera T. VI. |

Nec enim ifta loca fuadent utrumque Apoftolum fuiffe Cardinalem Epifcopum Romanorum. Apoftolicarum Conftitutionum Author affirmat in Antiochena Ecclefia San&tum Evodium à San&to Petro, Sanétum verò Ignatium fuiße ordinatum Epifcopum à San&to Apoftolo Paulo. Et in primo Annalium tomo Dominus Cardinalis Caefar Baronius commentatur : Legimur apud cle

famétiffimi , mecnon eruditiffimi, Antiochenae Eccleà Petro Evodium , Igmatium verò à Paulo effe creator Epifcopor. Nec famé unum poff alium, ut de caeterit ibi dicitur, fed fimu!. Quod tumc quidem fa&um fiiiffè videtur, cùm diffenfo illa inter fidele, qui ex circumcifíone , & eor qui ex Gemtibus ad fidem venerant , effet concitata . Quocirca quamdiu illa perduravit , illud remedium fuiffe adbibitum , ut

wterque

mentis Conftitutione * , quibus interdum uff fumt viri A. 45.

[ocr errors][ocr errors]

tibus ad Ecclefiam vemiffemt . Verùm eo tandem fub/ato diffim&ioni, pariete , fub uno eodemque Paffore utraque colle&a Ecclefia, mom ampliùs duobus , fed uno tantùm fuit opus Epifcopo. Diverfa ac in fpeciem adverfa Patrum de Evodii ac Ignatii Epifcopatu teftimonia hac via conciliat. Alii enim Evodium, alii Patres affirmant San&to Petro in iftam Cathedram fucceffìffe Ignatium. Quae concordia an fubfiftat, eft multae quaeftionis. Certè quòd quævis Ecclefia ab ipfo Divino jure jubeatur habere dumtaxat unicum Epifcopum , frequenter affirmat, ac lucidè demonftrat San&tus Cyprianus. ' Abfit ut Petrus & Paulus ißam regulam laeferint in ipfo Evangelii exordio, aut difpenfarint. Quidquid fit , talis idivifio numquam fuit Romæ : San&us Paulus numquam fuit illic Epifcopus. Hinc enim laudatus Cyprianus frequenter & conftanter fcribit univerfalem Ecclefiam non fuper Petri & Pauli , fed fuper folius Petri Cathedram fundari. Et de San&to Stephano Papa fcripfit ad eundem Cyprianum Firmilianus Caefarienfis in Cappadocia Primas : $tepbamus de Epifcopatu, loco gloriatur , & fe fucceffionem Petri temere contemdit . Et in publicatis per Jacobum Sirmondum litteris ad Zenonem Imperatorem fcribit Felix 1II. Haec ego, beati Petri qualifcumque yicarius , mon authoritate velut Apoflolicæ Poreffatis extorqueo , fed tamquam follicitu , Pater fiaenter imploro. Et infrà : Im me qualicumque Vicario beatus Petrus Apoffolur haec expofcit. Eodem modo in datis, quas item cum Theodofiani codicis appendice vulgavit idem Sirmondus , ad univerfalem Ecclefiam litteris femetipfum titu]at Papa Vigilius. Porrò effe San&i Petri Vicarjum , non eft aliud , quàm effe ejus in Romano Epifcopatu fuccefforem. Ita ad San&tum Stephanum Papam fcripfit Sanátus Cyprianus: μ,carius & fucceffor fanéforum Cornelii & Lucii fÃu, e,. Et hinc Romani olim Pontifices fua ecreta atque judicia in folius Petri authoritate paffin fundarunt, atque fo'o ipfius nomine muniverunt. Hanc enim authoritatem ifti fuccefJ;oni admodum cohærere docet addu&tum tertii

' Felicjs teftimonium. Eodem refpicit in fecun

do de Apoßolorum Principibus fermone Magnus Leo. Supremum Petri in Apoftolica dignitate Primatum deprædicat infigniter , atque adjungit : Manet ergo Petri privilegium, ubicumque fertur ex ìpfius æquitate judicium. Petri privilegium eft fuprema illi data docendi ac judicandi authoritas , fuprema poteftas ligandi atque folvendi. Hafce claves folus Petrus accepit à Chrifto Domino, non Paulus , nec quis alius Apofto!us. Et in ipfas fuccedit folus Epifcopus Romanorum. Hinc eis fua Decreta atque judicia fuperaedificare ille confuevit . Ita fuas momentofifiimas ad Antiochenam Eufebianae fa&ionis Synodum litteras San&tus Julius primus firmat, & concludit hoc epiphonemate : Quæ accepimus à beato Petro Apoflolo, ea vobis fgnifico. Et fuis ad Himerium Tarraconenfem Metropo!itam ac omnem Hifpaniarum Ecclefiam Decretis Siricius Pontifex appofuit hanc præfationem:

[ocr errors]
[ocr errors]

] tur hæreder. Et fuas ad Decentium Eugubinum

Epifcopum Decretales litteras fic praefatur primus Innocentius : Quod à Primcipe Apoßolorum Petro Romanæ Ecclefiae traditum ef?, ab omnibur debet fervari. Et in diplomate, quo Rufticum ac Sebaftianum Romanæ Ecc!efiae Cardinales damnavit, Vigilius Pontifex affiduè utitur authoritate folius Apoftoli Petri , & concludit? Univerf mor haec pro loco, im quo mor Deus effe voluit , authoritate beati Petri Apofloli re&è feciffe cognofcemt. Exftat diploma in quinta collatione quinti Concilii - Et in fuo pro Monachis Conftituto Magnus Gregorius : Interdicimus in momime Domini noflri JESU cbriffi, & ex autborìtate beati Petri Apoftolorum Principir. Primus qui mediis faeculis coepit San&to Petro San&tum Paulum adjungere , videtur fuiffe San&us Agatho in dogmaticis litteris ad Conftantinum quartum Imperatorem : Ut per ipfum Catbolicae atque Apofolicae verae moffrae fidei fplendidiffimum im omnium memtibu r emicet lumem , quod ex veri luminis fomte, tamquam de radio vivifici fulgorir , per Mimiffror beatum Petrum & Paulum , eorumque difcipulo, & Apoflolicor fucceffores , gradatim ufque ad mofiram Parvitatem Dei opitulatione fervatum eff. Utique in Romana Ecclefia. At verò in dogmaticis ad Leonem Ifaurum Imperatorem litteris Gregorius fecundus denuò utitur authoritate folius Petri. Et exindè invenies Romanos Pontifices quandoque cum ifto Gregorio, quandoque cum Agathone fuiffe locutos. Et hinc ad Zachariam Pontificem fcripfit nofter Apoftolus San&us Bonifacius : Patermitati, veffrae Refponfum & confilium ex authoritate $an&i Petri Primcipit Apoftolorum mibi repraefenta. Et in Tricaffina Synodo ad Joannem VIII. Pontificem, qui latam à fe in Lambertum & Adelbertum Comites excommunicationem firmari rogabat, refponderunt Gallicani Epifcopi: Judicium veffrae authoritatir , quod privilegio beati Petri & Jedi* Apoflolicae protuliffi* , voto & voce profequimur. Quam phrafim in fuis etiam Scriptis ufitat iftorum Epifcoporum os & lingua Hincmarus Metropolita Rhemenfis . Nempè Gregorii II. ad nos Legatus fuit San&tus Bonifacius, ideoque illius loquendi modum & ipfe fecutus fuit, & traduxit in omnem Francorum Ecclefiam. Romani tunc Pontifices utraque phrafi funt indifferenter ufi. Etiam faeculo noftri VII. Gregorii. Etenim Sanétus Leo IX. fuas adversùm Epifcopalium domorum fpoliatores ad Auximanam Ecclefiam litteras fic concludit : Ex parte Dei Ommipotemtir , & autboritate beatorum Apoftolorum Petri & Pauli amathematizandum effe decermimur . Data verò ad Joannem Salernitanum Metropolitam epiftola habet hunc finem : $ciat fe authoritate beati Petri, Apoffolorum Primcipir, moftroque amathematis vinculo inmodatum. Et Nicolaus fecundus ad Gervafium Rhemenfem Archiepifcopum fcripfit : Ex p.trte Ommipotenti*

Dei , authoritate beati Apoftoli Petri Epifcopale [*-rraat. At verò idem Pontifex fuum

de Ro

« VorigeDoorgaan »