Pagina-afbeeldingen
PDF
[ocr errors][ocr errors][ocr errors]

temf," contumaci aufu inlicita quædam præfumenda tentavit. Hilarii Attentata ac rebellionem exponit lex , & pergit : Aufibu* talibus fides & reverentia moffri violatur Imperii. Omnes à Conftantino ufque ad fefe Orthodoxos Imperatores adfirmat Apoftolicæ Sedis & fuiffe & efíe tutores ac prote&tores, ideoque omnem in ipfam ac ipfius Epifcopos contumaciam non effe fimplex Ecclefiafticum deli&um , fed infuper crimen laefae Majeftatis. Hinc concludit: Ne levis faltem inter Ecclefia* turba mafcatur, vel in aliquo mimui religiomij difciplima videatur, bac perenmi faméfiome decermimur, me quid tam Epifcopi r Gallicamir , quam aliarum Provinciarum , comtra confuetudinem ve*erem liceat fine vemerabilis viri Papae aetermae urbis au&oritate temtare, fed illis , ommibufque pro lege fit , quidquid famxit vel fanxerit Apoflolicæ Sedis au&oritar. Eft Theodofiani codicis novella lex quarta decima, data fexto Valentiniani Confulatu , hoc eft , Domini anno quadringentefimo <quinto, fexto ante Synodum Chalcedonenfem . Romanæ Cathedrae Primatum affirmat ufque huc cuftoditum inviolabiliter , & fancit deinceps effe perpetuum : Non ob Imperialis civitatis dignitatem , fed ob Sanéti Petri Apoftoli meritum. Eodem tempore per Magnum Leonem caffata Ephefini latrocinii A&ta firmavit, & San&ti Fla. viani Conftantinopolitani, ac aliorum illic iniquiffimè damnatorum Epifcoporum , Romanam appellationem , à Chryfaphio Eunucho circumfcriptus, potenter impedivit præfatus Imperator Theodofius , aliam noluit permittere Synodum, atque ita Sacerdotium atque Imperium grandi fchifmate inter fe commifit. Hinc ergó ad iftum fcripfit laudatus Imperator Valentinianus : Fidem mor à noflrij Majoribur traditam debemur cum ommi competemti devotione defendere , & dignitatem propriae venerationi, Beato Apoftolo Petro imtemeratam & im moflris temporibus confervare , quatemus Beatiffimus Romamae ctvitatis Epifcopur , cui Prim. cipatum $acerdotii fuper omnes amtiquitar contulit , locum babeat ac facultatem de fide ac 5a. cerdotibus judicare, Et Augufta mater Galla Placidia : Manfuetudo tua tamtis turbis reffem , veritatem fidei catbolicæ religiomit immaculatam fervari praecipiat , ut fecumdùm formam ac definitionem) Apoßolicae Sedi , quam & mor tamquam praecellentem fimiliter veneramur , ad Concilium Apoftolicae Jedi , judicium tranfmittatur, im qua primur ille , qui caelefter claver dignur fuit accipere, Primcipatum Epifcopatur ordimavit ..Quamdo fcilicet decet mor buic maximae civitati , quae Domima eff ommium terrarum, im omnibus reverentiam confervare. Diligentiùs autem etiam mn hoc providere , me quod prifcit temporibuf moffra gemeratio cuffodivit , fub mobi* imminui videatur , & per præfem exemplum fchifmata generemtur inter Epifcopor ©* fan&as Ecclefiar. Et in litteris ad Imperatricem Ρulcheriam : Clementia tua confpirare dignetur , ut ad Apoßolicæ Sedis judicium , in qua primus Apofolorum beatus Petrur , qui etiam clavem Regni Caeleffi* fufcipiens , Jacerdotii Principatum tenuit, Epifcopatus caufa mittatur. Altè clamant Romanæ Ecclefiæ univerfalem Primatum & femper

fuiffe , & etiamnum effe , & tamquam totius Chriftianitatis, ac Romanae Reipublicæ fundamentum debere perpetuò cuftodiri. Quales etiam Honorii & Arcadii , Magni Theodofii, Valentiniani , ac ipfius etiam Conftantii profeffiones poffint facilè adduci. Ab Eufebiana Arianorum fa&tione circumventus Conftantius Liberium Pontificem quidem arguit de ampliatis & tranfcenfis Apoftolicae poteftatis limitibus , at de translato Conftantinopolim Primatu ne vel cogigitavit. Comnena igitur Anna , adfirmans Primatum hunc per Imperatores Chalcedonenfi Synodo anteriores fuiffe Conftantinopolitano throno adfcriptum , conatur nugas vendere ac impofluras. Undè nec Photius , nec Michael Cerularius, nec Theodorus Balfamon , nec alius quis iftius fchifmatis defenfor fimiles nundinas nmquam attentavit . Nec ipfe Marcus Ephefius. Loquitur Anna ex famofo fui fchifmatis dogmate, quod Auguftum Principem exaltat quafi in fummum Pontificem , ideoque ab ipfo permittit quafvis Epifcopales Cathedras deprimi ufque ad abyffum , & ufque ad coelos elevari . Hinc enìm à variis Imperatoribus habemus diverfas & adverfas Orientalium Epifcopatuum notitias . Quomodo in mutando ipforum ordine luferint, docet notitia edita per Andronicum Paleologum. Et ad undecimi faeculi o&ogefimum nonum fcribit breve Orientis Chronicon : Argur Metropolis fa&a eff. Joammer , qui ei Ecclefiae tumc praeerat, ad Metropolitae digmitatem prove&us eff , o&ogefimumque tbronum feu locum obtimuit, qui ad cemtefmum feptimum deindè depreffus efi . Et de Trinobii Epifcopo, Moefiae feu Serviae Metropolita, quod inter Theodorum Lafcarim , Joannis Ducae Imperatoris filium, ac Helenam Afani Bulgarorum Principis filiam utiles nuptias , atque ita fortia adversùm tenentes tunc Conftantinopolim Latinos auxilia conciliaffet , fcribit Georgius

tamo obmoxiur , Imperatorio ac $ynodico Decreto, ut Afaro Bulgarorum Primcipi, affmitatis & amicitiae caufa , gratificarentur , fuo jure vivere, & Patriarcbae momive condecorari obtinuit. Trinobium effe urbem totius Haemi montis munitìffimam fcrìbit Nicetas Choniates. Balgarorum Regiam Nicephorus Gregoras, Imperator Joannes Cantacuzenus facit Regiam Moeforum . Quôd nempè eundem Regem ifti populi quandoque habuerint. Innocentius tertius fecit Metropolim Bulgarorum & Blachorum. Ejus ergó Epifcopum lmperator Joannes Ducas à Patriarchæ Conftantinopolitani , qui univerfalis mundi volebat eße Epifcopus , poteftate exemit , fecit Patriarcham, & fuo permifit arbitrio vivere, atque ità palàm contra femetipfum confeffus eft Epifcopum Conftantinopolitanum non effe univerfalem. Etenim ab univerfalis Epifcopi poteftate nemo poffit effe | exemptus . Et Chriftianæ Ecclefiae unitas non | patitur duos Supremos Epifcopos. Et hanc miri

[merged small][merged small][ocr errors][merged small]

Acropolitanus: Trinobii Praeful , Comffamtinopoli- Cap. 33.

[ocr errors]
[ocr errors]

fiæ Hierarchiam non effe Monarchicam , fed in tres Patriarchas ex aequo divifam Ariftocratiam, atque ita Photiani fchifmatis jecit prima fundamenta . Hic eft ille Germanus , cujus ad Gregorium nonum Pontificem, & hujus ad illum varias Epißolas refert Matthæus Parifienfis. Etiam de Theodoro Comneno , qui adversùsdi&um Joannem Ducam affumpfit Imperium, ac Theffalonicæ fixit fedem , & de Demetrio Acridae Epifcopo, Metropolita Bulgarorum , fcribit idem Georgius : Commemus Tbeodorus purpurea cblamyde imduitur , & rubrir calceis convefitur , oblu&ante illi im boc quàm fremuiffimè Comfamtimo Mefopotam ita , Metropolita Tbefftlonicenfi , quem diri* malis & calamitofir exiliir , Canonica $tatuta propugnantem imfe&atur , miferè affixit. 5ed & Bulgariae Arcbiepifcopur Demetriur , tanquam , ut ipfe fatebatur , fui jurir effet , memimique fui , fa&i rationem reddere temeretur , ideoque in ejus poteftate effet , quoJ libet , & ubicumque , & quamdomam illi libitum fuiffet , Reges umgere, Regio eum diademate coromat. Hic jam non duos, fed tres fupremos ac independentes Epifcopos, adeoque & tres divifas ac independentes Ecclefias fchifmatici Graecorum Imperatores fibi fecerunt. Quod eadem poteftate voiuerint ac valuerint Papatum Roma Conftantinopolim transferre , nugatur Anna Commena . Hujus audaciae aliqua rudimenta pofuit hæreticus Imperator Valens. Etenim ex Magni Bafilii odio Cappadociam fecuit in duas Provincias, atque ita Anthymum Tyanenfem Epifcopum incendit ad fe vendendum pro Metropolita , & plures civitates laudato Bafilio fubftrahendas. Verùm ipfa evulfit Chalcedonenfis Synodus, fanciens ufque huc ere&tarum Epifcopis folum Metropolitæ fine poteftate nomen , deinceps autem per Principem eligendarum Metropolion Antiftibus, nec iftum vacuum honorem efíe indulgendum. Adeo abeft , ut Papatum tranftulerit Roma Conftantinopolim, aut ab ullo anteriori Principe fa&tam translationem confirmarit. Nulla umquam (Bcumenica Synodus Romani Epifcopatus Primatum profefìa eft lucidiùs, aut validiùs ftabilivit. Pluribus in locis abundè hoc eft demonftratum. Quocirca fecundus in Annæ Comnenae diétis error eft ? quòd vigefimus o&tavus laudatæ Synodi Canon faciat aut firmet Papatus translationem .. Re&è fcribit Catholicus Annæ ad marginalem Scholiafles: 42ui amant, ßbi fommia fingunt. Etenim Canon ifte exceffit graviter , verùm in Graecorum Patriarchas , & autocephalos Primates , non in Epifcopum Romanum . Innovat tertium Conftantinopolitanæ Synodi Canonem , qui Conftantinopolitano Epifcopo affignat fecundum in Ecclefia locum: Ut fecumdur exiffa, poß Epifcopum Romanum . Deindè , Thracicam , Afiaticam, ac Ponticam, autocephalas ufque tunc, Dioecefes illi fubjicit, ac ipfarum Metropolitas vult deinceps ab illo confecrari : Ne effet Patriarcha folo nomine , fine Dioecefi\ Orientalis Illyrici Provincias nuper ab Attico Conftantinopolitano, Epifcopo circumfcriptus Imperator Theodofius Sedi Romanæ abftulerat, & tranCbriß. Lupi Opera Tom.VI.

fcripferat in Patriarchicam poteftatem Regiæ civitatis. Iftius Canonis au&ores Epifcopi, licet variè exceffèrint, hunc tamen funem non præfumpferunt tentare. Erant memores Nicenæ Sy. nodi , quae fuper Romanam Cathedram nihi! fuit aufa conftituere , fciens illi omnia conceffa à Domino. Proindè primus, qui Papatus tranflationem grarrire praefumpfit , fuit fchifmatis auétor Photius. Quod abundè oßenfum eft ad Synodum oétavam. , • • Tertiò falfum eft quòd Roberti, quo ipfum fibi conciliaret, progreffus adjuverit Gregorius. Aliud non fecit, quam quod continet haec beneficii formula : Ego Gregorius Papa imveffio te, Roberte Dux , de terra , quam tibi concefferunt Antecefforej mei fam&ae memoriae Nicolaus & Alexander. De illa autem terra , quam imjuffè temes , ficut eft $ale, mum , & Amalpbia , & parr Marcbiae Firman.e , numc te patiemter fuffimeo im comfidemtia Dei Omnipotenti r , & tuæ bonitati r , ut tu poffeà eximdo ad honor.m Dei & $am&i Petri ita te babeat , ficut &* . . agere , & me fufcipere decet , fine periculo

[ocr errors][merged small]

chicam poteftatem iniquiffimè tranfcripferat, reddidit Romanæ Ecclefia:. Tertiò, idem fperabatur fa&urus de ibidem per eundem Leonem invafis Romanæ Ecclefiæ Patrimoniis . Hinc ergò certas illic terras, quæ omnes fpeétabant ad Apoftolicam Sedem, Nicolaus fecundus & fecundus Alexander ipfi dederunt in feudum. Ob invafa Sanéti Petri , & aliarum Ecclefiarum ac Monafteriorum fingularia patrimonia nofter Gregorius ipfum non femel excommunicavit. Tandem tamen humiliato confirmavit praefatum Antecefforum beneficium : Ab Henrici Imperatoris violentia compulfus. Quartò, falfum eft , quòd Robertus Gregorium in Sedem repofuerit . Ipfum enim ex Romanæ urbis rebellione ac periculis eripuit, ac deportavit in Caffinenfe Monafterium. Rei feriem exponit Bertholdus Conftantienfis : Robertus Guifcardur , Dux Nortmamnorum , in fervitium $an&7i Petri poft Kalenda * Maii Romam armata mamu imvafit , fugatoque Hemrico totam urbem Gregorio Papae rebellem pemitur exfpoliavi*, & majorem ejus partem igne comfumpfit, quòd Romami quemdam ejus militem vulneraverunt. Deindè acceptis obfaibus à Romanis , & im Caffello $an&i Angeli refervatir , ipfe ad recuperamdam terram $am&i Petri reverfurus , im brevi plurima caffella & civitates Domimo Papae recuperavit. Hemricur autem Roberto refifere mom valem , ad partes Theutomicorum fatis feffimanter revertitur. Lucidiùs exponit in Caffinenfis Monafterii Chronico Leo Hoftienfis Epifcopus: Hemricus Imperator Romam

in arcem San&i Angeli , fe contulerat , varii,

M. 3 bellicis

Jfaurus in Epifcopi Conftantinopolitani Patriar

[ocr errors]

cum exercitu vemit , & Papam Gregorium , qui I. 3. c. 5*. bellici, machinis oppugnare omnibus modis faepit. Hoc ubi Roberto Duci, qui ea tempeftate Conflantimopolitamum Imperatorem oppugnabat , nuntiatum eff , Boadmomdo filio in ipfa expeditione dereli&o, Italiam ociùs repetit, atque ingemti coa&o exercitu ad Pomtificij liberatiomem adversùr Imperatorem ire difpomit .-.Quod poffquam Defideriur, Abbas Caffinenfis, comperit , Romam mumtium dirigit , qui 6* Papae proximam eruptionem, & Imperatori Duci* nuntiaret advemtum. Tumc urbe egreffus Imperator, quia fine prae/dio erat, Cafellamum oppidum fubiit, ARobertus autem. Dux cum exercitu Romam mo&fu imgreffus , dum ad Ecclefiam fam&forum quatuor Coromatorum advemiffet , ex comfilio Cemcii Romanorum confulis ignem urbi injecit : Romani igitur rei movitate perculff, dum exffinguemdo igni toti incumberemt, Dux ad arcem Jam&i Angeli continuò properam r , atque imdè Pontificem abffrabemr , Roma /íne mora egreditur , & Gregorium Papam ad mofrum deducit Momafferium . Nec exindè Romam rediit Gregorius , fed in Salernitana civitate exul eft defun&us . Dyrrachium tunc cœperat Robertus, ipfique omnia patebant ad invadendam Conftantinopolim . Solus Apoftolicæ Sedis amor ipfum à tanta viétoria retraxit . Quæ omnia , licet non fine erroribus , latiùs defcribit in quinto Alexiados libro Anna Co11] nena . Porrò in adduétis ejus verbis quintus error eft , quòd Gregorius Robertum evexerit, aut evehere promiferit ex Duce in Regem. Nec Gregorius , nec Robertus quid fimile fomniarunt. Prima hujus Regni exordia exponit Joannes Bromptonus Abbas Jornalenfis , adfirmans defunéto Roberto fucceffiffe filium Rogerium, atque adjungens: Paulò poff contigit , quòd cùm Ludovicur feptimus Rex Francorum , & Aliemora Regina uxor ejus, tunc caufa peregrinationis versùs terram faméfam itimeramter $iciliam vemjffent , Rogerius Comes Siciliæ : eos cum debito bonore gaudenter fufcepit. Ad cujus precer ipfe Framcorum Rex Ludovicus ipfum Rogerium Regem faciem , coronam capiti ejus impofuit . Et ita iffe Rogerius fa&us eff primus Rex Siciliae coronatur . Verùm undè Francorum Regi nata fuit poteftas creandi Reges , & erigendi Regna ? Alius nemo iftius ere&tionis meminit. Et in fuo Chronico fcribit Romualdus Salerni Archiepifcopus : Rogerius Siciliae Comes excommunicatur ab Homorio Papa fecumdo, quia mom permittebat ut 5iciliæ Epifcopi vemiremt Romam. Nec ad Synodos aut judicia, nec ad accipiendam confecrationem . Patriarchica , quæ ufque ad Leonis Ifauri hæreticas violentias illic ex Apoftolico Canone poffederat pacificè Romana Sedes, jura Rogerius nolebat reddere. Pergit Romualdus: Demuò excommumicatur Rogerius etiam ab eodem Papa , quòd imdebitum fibi titulum , momen Ducis fcilicet, imcomfulto Romamo Pontifice arripuiffet. Tunc adeò remotus adhuc erat à titulo Regio. Nam & Ducis titulum , uti grande beneficium, illi pofteà Honorius donavit. Lucet ex litteris, quibus illi Regis titulum indulfit fucceffor Innocentius fecundus : Prædeceffor moffer , religiofus & prudem, Papa Honorius Nobilitatem tuam valde dilexit , &

[ocr errors]

ad altiora provexit . Hinc in litteris ad Genuenfes etiam San&us Bernardus ipfum titulat Ducem Rogerium. •'•• :

Proindè veram hujus Regiae dignitatis originem edicit in Pifcarienfis Monafterii Chronico

millefimo cemtefimo vigefimo momo, mortuo Papa Homorio , & Immocemtio ultra monter pergemte , & Amacleto im Apuliam vemiemte, Dux Rogerius , qui jam ceperat Trojam & ferè totam Apuliam , Rex eff conftitutus. Qui fequenti amno expugnavit , & cepit Amalpbiam. Deimdè fequenti ammo idem Rex expugnavit Barim , & Rex Lotharius Italiam imgreffur eft . Prima , inquam , hujus Majeftatis exordia pofuit Petrus Leonis, qui fe titulavit Anacletum fecundum , adversùs fecundum Innocentium. Antipapa Rogerium, quo fa&ioni fuae adjungeret , ex Duce creavit Regem. Quod ipfum in litteris , quas, ex Hugonis Burgundiae Ducis nomine fcripfit ad profanum fchifmatis Patronum , pofteà tamen ex admirabili poenitentia San&tum , Pi&avienfem Comitem Guilielmum San&tus Bernardus . Affirmat omnem Ecclefiam adhaerere Innocentio , & adjungit de

folum ex Principibus, ipfumque ufurpatae coronae mercede ridicula comparatum. In Epiftola ad Pifanos Rogerium vocat $iculum Tyrannum. Et in litteris g ad Lotharium Imperatorem : Nom ef? meum bor

cati Ecclefiae arcere ab Ecclefiae infeffatione $cbifmaticorum rabiem , eff Caefarir propriam vindicare coronam ab ufurpatore $iculo. Ut enim conftat Judaicam fobolem $edem Petri im Cbriffi occupaffe imjuriam , fic procul dubio ommir , qui im Sicilia Regem fe facit , contradicit Caefari. Petrus enim Leonis erat natus ex patre Judaeo, ideoque non dumtaxat ad Papatum, fed ad quemvis in Clero locum irregularis . Et hifce litteris incenfus Lotharius perrexit in Italiam , & Judaicum Antipapam , & iftum ftramineum Regem degradaturus . Confonat in libro adversùs Gerardum Engolifmenfem Epifcopum, duriffimum hujus fchifmatis promotorem, venerabilis Arnulphus tunc Sagienfis Archidiaconus , pofteà Epifcopus Lexovienfis : Audi cum quibus babiter. Infidelis univerfita r illa , quam fequeris , familia Petri Leonir eff mondum fermento Judaicae corruptionis pemitur expiata . Et Tyrammur ille , quem altrix Tyramnorum $icilia fußinet, Dionyfì fucceffor, aulae ipfur baerer & omini * , emptur imami Regis momime , Dux quidem amteà , mumc verò nec Dux ipfe mec aliud, quia momem aliemum , quod contra juffitiam Tyrannus ufurpat, in ipfo mullatemùr obtinere, certo jure firmatur. Et in Caffinenfis Monafterii Chronico Petrus Diaconus, Romanæ Ecclefiæ Bibliothecarius : Defun&o Honorio , ele&i fumt Gregorius Diaconus Cardimalir $am&i Angeli im Papam Innocentium , & Petrus Presbyter $an&i calixti im Amacletum . Imnocentius autem aliquantum tempus im urbe permamen r cum Epifcopi, & Cardimalibur , qui fuae parti favebant , ad civitatem Pifamam perrexit , Conrardum Jabimemfem Epifcopum Vicarium im urbe relimquem r . Petrus autem cardinalii Rogerio Duci Apuliæ coronam tribuemr ,

& per

Petro Leonis : Habet tamem Ducem Apuliae , fed Ep.

[ocr errors]

Joannes Berardi : Ammo Domimicae Imcarmationis Lib. 4

l 27.

[ocr errors]

tari ad pugnam . Eff tamem , fecurus dico , Advo- Ep. 138. & per privilegium capuamum Principatum , & Ducatum Neapolitanum cum Apulia & Calabria , & Sicilia illi comfirmam , , Regemque comffituem* , ad attraxit , praecipiemr ut Epifcopi & Abbates , qui im fuae ditiomi* folo manebant , ei obtemperaremt. Non utique fimplici , quam Regibus impendi mandat Apoftolus, obedientia, fed juxta prætenfam Siciliae Monarchiam. Anacleti diploma exftat apud Cardinalem Baronium. Datum fuit faeculi duodecimi anno trigefimo, & habet haec verba : Au&orizamur & concedimur , ut per manus Archiepifcoporum terrae tuae, juxta tuam volunta• tem, affìffemtibus aliis Epifcopis quor volueris , tu & tui baeredes in Reges inungamimi , & in ßatutis temporibur coromemimi. Ejus coronationem refert Chronicon Beneventanum : Eodem amno Amacletur cardinalem fuum , comitem nomine , ad Ducem direxit, qui die Nativitatis Domimi in civitate Pamormitama im Regem coronavit. Res ità quibufdam videtur cucurriffe ufque ad ejufdem duodecimi faeculi annum quadragefimum primum. Ad ipfum quippè fcribit in Sigeberti Gemblacenfis fupplemento Robertus Abbas Montenfis: Rogerius de $icilia poff occupatum Calabriæ & Apuliæ Principatum Papam Immocemtium bello capit, & fa&a cum eo qualicumque pace , aut ab eo in Regem coronaretur obtinuit. Jicque primur de Nortmammorum genere Regis fibi momem ufurpavit . Confonat ad eundem annum NicoMausTrivettus : Rogerius de $icilia , filiur Roberti Guifcardi Nortmammi , qui Apuliæ & Calabriæ Primcipatum temuit, à Papa Immocentio propter inveftituras Eccleffurum, quar fibi ufurpavit , Ana*bematis femtemtia immodatur. Qui poff ipfum Papam im bello cepit , & cum eo fa&a pace obtumuit , ut in Regem Siciliae coronaretur. $icque primur ? genere Nortmammorum momem Regis ufurpam*, pofeà penè totam Africam acquifivit. Hanc rem in facri Belli Hiftoria exponit Guilielmus Tyri Archiepifcopus: Imperator Lotbarius in Apuliam cum infinito defcemdemr exercitu , umiverfam ufque ad Abarum Regiomem violenter occupavit , Ducem in Apulia conftituens virum providum & diferetum , Reymonem nomine. Rogerium autem Comitem, qui terram illam violenter occupaverat , in Siciliam fugere compulit , quam poftmodum difcedemte Imperatore recuperamr pugnavit cum praedi&o Reymone, eoque defun&o Ducatum obtinuit. Poftmodum etiam Siciliae ac univerfae Provinciæ Rex effe&us eß. Quod ipfum in vita Ludovici Groffi Francorum Regis fcribit Sugerius Abbas San&i Dionyfii. Reynonem iftum Otto Frifingenfis Epifcopus in generali Hiftoria vocat Reginaldum , & fcribit : Reinaldo viro forti Ducatur Apuliae traditur. Verùm flemtio praeterire molumus , quod in dando Ducatu inter Lotharium Imperatorem & Romanum Aontificem pemè controverfa orta fuit , utroque Ducatum Apuliae fore fui juris affirmante . Quae lis confilio tamdem hoc modo decifa dicitur, ut im damdo Duci vexillo uterque manum adhiberet . At certum eft Imperatori nullum fuiffe jus . Siciliae enim Infulam , eje&tis Saracenis & Grgcis, Romanæ Ecclefiæ dedit Imperator Ludovicus Pius, ab eifdem autem per Ludovicum fecundum liberatam Calabriam atque Apuliam Caro

[ocr errors][ocr errors]

lus Calvus . Ita teftantur Annales Francorum Fuldenfes. Uterque Princeps dedit plenum dominium: Ab illo enim die, inquit Eutropius Longobardus, honorificar confuetudines Regiae dignitatit nemo Regum , nemo Imperatorum acquifvit , Quæ omnia Siculae Monarchiæ defenfor Thomas Phazelus filentio fupprimit ; Et Petri Leonis fchifma fic confarcit , ut omnia evertat. Quoufque Reyno five Reginaldus, quem antiqüus Scriptor Falco appellat Raynulphum, Dux vixit, quievit Rogerius; ipfo autem ad ejufdem memorati faeculi trigefimum nonum annum defun&o , hic armato milite invafit denuò omnia, ideoque Innocentius Pontifex adversùs ipfum mifit Romanam militiam , ipfemet comitatus. Verùm infeliciter. Pontifex enim à Guilielmo Rogerii filio captus , fuit du&us ad Rogerium , & multis atque humilibus precibus pacem rogatus. Rem enarrat laudatus Falco, & concludit: Rex ipfe , & Dux filiur ejus decimo feptimo die menfis Julii ante ipfius Apoftolici praefentiam ve. niumt , & ejus pedibus obvoluti mifericordiam petunt , & ad Pomtificis Imperium ufquequaque fleäuntur. continuò per Evangelia firmaverunt beato Petro , & Immocemtio Papae, ejufque $uccefforibus Camomicè intrantibus fidelitatem deferre , & caetera quae confcripta funt. Regi verò Rogerio fatim $iciliae Regnum Pontifex per vexillum domavit , Fa&ta hæc fcribit in fefto San&i Jacobi Apoftoli. Ea

[ocr errors]

rius Immocentium Papam, in Apuliam cum militia Romanorum venire volentem , flagitiosè in cbrifum Domimi manum mittemr , ex infidiis cepit , & Regii momimis im Sicilia ab eo au&oritatem, & abfolutionem amatbematis extorfit , cum Ducatu Apuliae , Calabriæ, & Capuae Principatu , Anacleti faótum Innocentius confirmavit. Exftat diploma , in quo avitam ejus nobilitatem , & multa in Ecclefiam merita , nec non & datum illi ab Honorio fecundo Ducalem titu* lum laudat Pontifex , ac pergit : Nos Honorii veffigiis imbaerentes , & de potentia tua ad decorem & utilitatem fan&ae Dei Ecclefiae foem & fiduciam obtimemter , Regnum $iciliae , quod utique Regnum fuiffe mom dubium eff , tibi ab Anteceffore moftro conceffum , cum integritate bonoris Regii , & dignitate Regibus pertinente , Excellentiæ tuæ concedimus, & Apoftolica au&oritate firmamur. Ducatum quoque Apuliae tibi ab eodem collatum, & infuper Principatum Capuanum integrè mibilomimur moffri favoris robore communimus atque concedimur . Concedit & ipfi & ejus in perpetuum fuccefforibus, in feudum feu beneficium , fub onere Ligii ad Apoftolicam Sedem Hominii & annuo cenfu fexcentorum Scypbatorum . Datum eft diploma anno duodecimi faeculi trigefimo nono, ideoque Robertus Montenfis ac Nicolaus Trivettus malè haec A&ta differunt in annum quadragefimum primum . Errat item Nicolaus Rogerium hunc fuiffe Roberti Guifcardi filium.Fuifïe ejus ex Rogerio filio nepotem difertè adfirmat laudatum diploma. Hujus Rogerii pater ac Roberti filius Rogerius obiit iftius faeculi anno undecimo. Quod ipfum apud Camillum Peregrinum affirmat breve Chronicon Principum &Ducum Beneventanorti,

Attamen

[ocr errors][merged small]

multam pecuniam pro detrimen*o veftro & Roma- |

ni Imperii , quod Dei gratia veftrum exiffit. Exftat Epiftola apud Ottonem Epifcopum Frifingenfem, Natae inter Eugenium & Siculum quae{}ionis , necnon & fubfecutae concordiae radicem edicit Robertus Montenfis : Guilielmur Rex $icili.e cum Papa Adriamo quarto pacem fecit , comcedendo ei comfccrationes Epifcoporum Regni fui & Ducatur , fcut antiquitur eas babuerat Ecclefía ARomana , undè difçordia fuerat inter Patrem fùam Regem Rogerium & Innocentium & Eugenium IVomanos Pontifices. Sicilia & omne Neapolitanum Regnum nullum olim habuerunt Metropolitanum Epifcopum : Jure Metropo!itico fuberant Romano Pontifici , atque ita omnes iftarum gentium Epifcopi ex Apoftolico & Nicæno Canone debebant confecrandi Romam accedere ad Papales manus. Imperator Leo Ifaurus, dum Illyricum Romano Patriarchatui fubtraxit , fubtraxit etiam j'as gentes, & apud Siculorum Syracufas erexit }4etropolitanam Sedem , atqiie ita iftius lnfu ae Erifcopi in, eperunt ab il!o confecrari. Et ita fuit uf, ue ad Robertum Guifcardum . Hic Sedem i!lam tranßulit Panormum. Nec fine omni fundamento. Quòd enim Panormitanus Epiicopus o!im habuerit pallii honorem , lucet ex Epiftolis magni Gregorii . Et hinc Antipapa Anacletus fuq ad Rogeiium Regem diplomati inferuit & hurc articulum : Comcedimus Panormitano Archiepifcopo, ejufque fuccefforibus , & Panormitam,e Ecclefæ comfècratione, trium Epifcoporum $iciliae , videlicet $yracufani , Agrigemtimi , & Mazome/jú vel catams mfir . De reliquis duobur, pleniori mo/'ro confilio refervamur. Et credidit fe non deviare à Majorum veftigiis. Nam & Salernitano Archiepifcopo omnium fuorum Comprovincialium confecrationem elapfo faeculo concefferat Clemens fecundus , & confirmaverat Sanétus Leo nonus. Has ergò omnes confecrationes Romanæ Ecclefiae reftitui poftulavit poft Innocentium fecundum tertius Eugenius: Et neuter impetravit. Quin & ab Arnaldiftis vexatus & compreffus Eugenius aliqua non facile concedenda Siculo conceffit, atque illis dedit anfam novarum calumniarum. Accufatur conceffiße virgam & ammulum . Hoc eft, Regiam Anti(titum inveftituram. Hanc enim in Califti fecundi manibus ab Imperatore Henrico quinto ejeratam fibi reftitui in fuba&i & ejeéti Petri Leonis mercedem poftulaverat Imperator Lotharius, nec impetraverat . Hinc ifla calumnia Conrardum ab Eugenio alienare tentavit Arnaldi fa&io. Erat falfiffima calumnia : Nec enim inveftituram , fed folam nominationem Eugenius difpenfatoriè con

cefTerat , Secundò accufatur conceffiffe Dalmai ticam , mitram , & fandalia . Hoc quidam fic exponit : Eugemius permifit, ut $iculi , licet $uburbicarii fmt , Epifcopi Epifcopalem confecrationem , omniaque iffius dignitatir ormamenta intra 5iciliam accipiamt, mec ipforum caufa cogantur Urbem accedere . At certum eft labi . Romanus enim Senatus accufat Eugenium de donata mitra, quam Uratislao Bohemiae Duci fuiffe ab Alexandro fecundo datam laudat nofter feptimus Gregorius :. Anteceffor noffer Alexamder Papa petitiomibus tuir condefcendit , & ad ßgnum intimae dileéfionis , quod Laicae perfomae tribui mom comfuevit, mitram , quam poffulaffi , direxit. Senatus accufat donata fandalia, mitram & Dalmaticam , de- quibus in proceffu adversùs Petrum tertium Aragoniæ Regem fcripfit Martinus quartus: Immocentiur Papa tertius quomdam Petrum Regem Aragomum, di&i Petri Aragonemfr Regis avum , bemoravit multipliciter, bonorificè ac benignè recepit , & im Ecclefía Jan&i Pancratii Martyrij trans Tyberim, per Petrum Portuemfem Epifcopum faciem , im Regem imumgi , deindè proprii* mamibus coronavit, ac Regalia imfgnia univerfa , mamtum videlicet , & colobium , fceptrum , & pomum , coromam & mitram, quae ad opus ipfius mom folùm fpeciofa , fed etiam pretioft parari fecerat, ex more im Regum coromatiomibus obfervando largitur eff . Exftat diploma apud Lucani Dacherium. Defumpta funt verba ifta ex antiqua Innocentii tertii per Dominicum Francifcum Bofquettum publicata vita, atque ita lucet ipfam effe authenticam . Tantae in Petrum fecundum Papalis beneficentiae radicem exponit in | decimo Hifpaniarum rerum libro Lucius Mari| naeus : Rex Romae remumtiavit jura Patronatur , quae I Jaceraotia & bemeficia gemtilia Latimè dicumtur, | omnium Ecclefiarum fui Primcipatur . ' caufa fummus Pontifex Inmocentius ei conceffit , ut | ipfe & fucceffores eju* im Pontificatu vexilium Eccle• fe ferrent cum armf r Aragomiae , quae fumt crocei & | rubri colori. Conceffit etiam ut omnes Bullae , quae à Romama curia mitteremtur , effemt mumitae cordulis praedi&orum colorum. Verùm enim verò Aragonum , Barcbimomaeque Principatur omnes de renunciatione ijuris Patromatus , quod eir & omnibus popalis Primcipatur mocitura videbatur , uno ore reclamabamt, feque voluntati & remumtiationi Regir nom affentiri, publicis imffrumentis teffati fumt. Non patronarus juri , fed Regiae, quae eleétiones fine prævia fua licentia non permittebat fieri , violentiae renuntiavit Petrus, atque in iftius pietatis mercedem accepit & varia privilegia, & plena fupremorum Regum ornamenta. Et quidem inferta in coronam mitra eft proprium ornamentum folius Romani Imperatoris . Romanus ergò ab Arnaldo fedu&tus Senatus accufavit optimum Eugepium, quòd plena, quæ Innocentius fecundus numquam dederat ; Regiae dignitatis ornamenta Siculo donaffet fine Romani Imperatoris venia, atque ita Regnum iftud , quod fine illa venia nec erigi potuerat , nec valebat fub(iftere, denuo firmaffet. Immò quod etiam propria Imperialis Majeftatis ornamenta donaffet Siculo, atque ita in laudatam Majeftatem variè deliquiffet. Ita Imperatorem Conrardum ftuduit in illum concitare. An

L. 1. Epift. 38.

Tom. 6.

[ocr errors]

Fol. 656.

[ocr errors]
« VorigeDoorgaan »