Pagina-afbeeldingen
PDF
[ocr errors][ocr errors]

trabebam im ignem. I, autem dicit : Unufquifque feorfim imgrediatur, debefque primus ingredi, qui juffifli. Cum autem im nomine Cbriffi fignatur effem ingreffus, flamma im bamc & illam partem divifa me mulla adfecit molefia , cum femihoram im ipfa effem moratur. Turbae autem vifo miraculo exclamarumt, & cogebamt illum pyram pervadere ; ii autem molebat , timore correptu* . Cùm cum autem accepiffent populi , in medium pro:ruferunt , & totur flamma ambuffu , , dejeéfus eft è civitate , clamantibus populis ; Sedu&orem vivemtem exurite . Me autem turbæ accipientes , & laudibus profequenter , deduaerumt in Ecclefiam. Et de San&to Efremio Patriarcha Antiocheno , nefcio quem Severiana lepra infe&um Stylitam adhortante ad fidem -Chalcedonenfis Synodi , fcribit in fpirituali Prato San&tus Sophronius Hierofolymæ Patriarcha : Dicit $tyliter , accemdamur igmem , Domine Patriarcha , & ingrediamur fímul , & quem flamma mox 1æferit , ille ortbodoxus erit. Erat haeretica Divinae Majeftatis tentatio , ipfam Efremius non probavit , rogavit Stylitem ingredi primum, at ille non praefumpfit. Hinc pergit Sophronius: Tumc exuem fe, qua imautur erat , fola Patriarcbica , cum acceffiffet propè ignem , oravit. Et completa oratione, ja&avit ffo/am fu.tm in mediir ignibus. cum autem ignis quafí per tres hora, duraffet , lignaque jam igne comfumpta effent , tulerunt imde folam imtegram , ita ut nulla igmis indicia im ea deprendi

'poffent. Et ita Stylites eft veram fidem converfo corde amplexus. Et ad Anaftafii Imperium fcri

bit Georgius Cedrenus : Duobus Epifcopis de fide altercamtibu* , Orthodoxo & Ariano , cùm bic dif

'ferendi arte polleret, ille pietate & fide fretus banc

Ariamo comditionem obtulit , ut omiffa difputatione im ignem fefe darent, itaque uter ipforum pietate præfìaret, motum fieret. Recufante Ariamo, ipfe imtravit ignem, & fiam, im medio ejus verba ad multitudinem facit , Deo ipfum incolumem confervante . Quod «etiam Antiochiæ repertam , de cujus veritate quidam dubitabant , Dominicam lanceam nefcio qu s Clericus Bartholomgus fuo per ignem tranfitu probarit, teftantur Magnum Belgii Chronicon, Joannes Bromptonus Abbas Jornalenfis , & in facri belli hiftoria Guilielmus Metropolita Tyriorum .. Et de San&i Martyris Arnulfi Reliquiis {cribit in libris de fua vita Guibertus Novigenti Abbas: Bracbium Beati Armuipbi Martyrir , cum oppidanos reddidiffet ambiguos adprobationem ignibu, efi inje&um, fed eximdè faltu fubitò eff ereptum .

Nequaquam unus dumtaxat Monachus, fed omnino plures ad probandam Petri fui Epifcopi Simoniam rogarunt ignem intrare. Idque apud plenam in Lateranenfi Bafilica Synodum. Et pergit San&i Joannis vita : $an&us Alexander Papa fecundus nec accufatum Petrum Epifcopum eo tempove voluit deponere , mec igneam examinationem fufcipere , quoniam maxima pars Epifcoporum illius Petri parti favebat , & Momacbis vehemen*ter côfîebat . Et interim cum accufatione rifaéìa res agitari cœpiffet , caeperumt mtilti fibi tinremter valdè fevire contra Momachor. Inter quos quidam cardinalis , Petrus Damiani momine , Epif opus ofieaf, , compulfu , & rogatur ab aemulis ad verfae partij , ol ßitit noftræ parti , & furgens locutu*

eff cum Domimo famé7iffimo Papa Alexandro, dicem, i Domine & Pater famâfe , iffi funt locuffae , quae depafcuntur viriditatem faméfae Ecclefiae. Vemiat Aufter, & perferat ea , im mare rubrum. $am&#ur verò Papa Alexander , comtemperamdo fe utique , bemignè refpomdit, dicem : Ifli bomine, mom ommimò funt repellendi , quia boni bomimer fumt , & ea quae dicumt, fimpliciter & boma imtemtione loquuntur. Admodum infolenter in fuum Epifcopum ac ejus Divina Officia egerant Monachi : Hinc ipfos Xenodoxie ac Divinæ Majeftatistentandae fpiritu prurire timuit San&us Petrus Damiani, ideoque refutandos cenfuit tamquam improbas locuftas. In varias fententias fuit divifa Synodus , & penè ommer furebant contra Monacbor , & dignor judicabamt morte eor, qui temerariè contra Praelato , Ecclefae armari auderent . Verùm San&us DominiSpiritus agebat Monachos, atque ita furrexit in comcilio quidam vir egregiur & excellentiffìmas , alter quafi Gamaliel, momine feulicet Hildebrandur , Momachur & Archidiacomu r Romanae Ecclefiae , & Cardimali * , qui priùr fuit Prior Monafferii Cluniacemfir , Ordimir $an&i Bemedi&i, qui poff deceffum præfati famé7iffimi Pap.e Alexandri Apoftolica dignitate praeditur. Et quia placuit fibi , ut fieret defenfo* caufae Cbrifti , fa&u* eff poffeà Vicarius ejufdem Cbriffi, boc ef! , Papa , & vocatur Gregorius feptimur . Qui dum effet Cardinalis , banc comtroverfitm prudemter audiem , & au&oritatem Camomum fapienter perpemdemr , Monacborum im univcrfi, Auditoriir defemfor mobiliter exffitit, quor non pedetemtim ratiocinando , fed apertè & fortiffìmè defendit comtra omnium opimiomem. Licèt Petrum Damiani non plenè audierit Pontifex, tamen audivit. Abegit enim Monachos, & addidit hunc, in Gratiani Decreto exftantem , Canonem : Juxta Chalcedomemfir tenorem optimi concilii Momacbi* , quamvis religiofir , ad mormam fam&i Bemedi&i intra claußra morari praecipimus ; vicos , caftella , civitater peragrare prohibemur , & à populorum praedicatione omminò ceffare cemfuimur , miffortè qui , de amima fua follicitur , ut eorum babutum adfumat , eor intra clau/frum confulere voluerit. Verba, Quamvis religiofi , altè clamant dirigi fe in Monachos San&ti Joannis Gualberti . Et reverà quartus Chalcedonenfis Canon dirigitur in Syriae Monachos, qui in fuos fibi de Neftorio fufpe&tos Epifcopos fimilia petulantiae portenta patrarant. Ifte Canon omninò videtur editus in Lateranenfi Alexandri Synodo. Verùm quoniam ejus expofitio pendet à noftri Gregorii Decreto ipfum duxi loco huic refervandum. Quidquid fit, Synodali adversùm Monachos judicio non contentus Petrus Epifcopus, à | municipali Florentinæ civitatis Praefide impetraivit etiam hoc Ediétum: Ut quicumque Laicorum, [jiiimque Clericorum ffve Epifcopo non cederet , : five fuo imperio mom obediret, ad Praefidem vim'&us duceretur , fed & traberetur. Si autem qui* l4ir mimis territus de civitate fugeret , ad domimium Pofeffatis adfumeretur, quidquid poffediffet. Ita habes in Epiflola, quam de faéta à Monaichis per ignem probatione fcripfit ad Alelxandrüm Póntificém Clerus & populus Floren

[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors]

do, ienfem Epifcopum in vita San&ti Joannis ς ,,Iberti. Et hinc Monachi omninò acquieverunt, ac filuerunt.

Quaeftio eß, An ißa Epißola fuerit fcripta ad AleXandrum fecundum? Adfirmant & laudatus Atto , & ipfa Epiftolae infcriptio . Confirmat & aliâ, quàm Laurentius Surius exiftimat effe Biafii Melánefii opus, San&ti Joannis vita. Igneae adversùs Petrum Epifcopum probationis fucceffum exponit , atque profequitur ; Senatus , populufque Florentinus rem totam folemnibus litterit perfçribit Pontifici Alexandro , humiliter oram * , ut quemadmodum $imon Petru; Simonem magum „Îdι$ione damnavit , ita ipfius Sanáitas velit patrum Floremtiae Epifcopum ea dignitate privare, & alium ei fubfiituere. Fecit ità Pontifex Ale«àae,, jugitia id exigente, ob tollenda fandala. E, aliu, Florentini, eff datus Antiffe*. Refpondeo ipfam Epiftolam clamare aliud. Etenim paratùm intrìturo Monacho ignem exponit , & fubjungit: Hi, vifi, clamor omnium in cælum atto} 7itu7, Kyrie Eleifom fiebiliffimè pleno ore cantatur. Jefu, cbriflus creberrimè, ut exurgat , caufamque fuam defendat , oratur . Maria ejus mater » ut Åoc fibi fuadeat , multùm à virti , plurimumque à fæmini, fupplicatur . Petri Apoftoli momen » quò simonem perdendo damnet , milli: * ingeminatur. Gregoriu, Urbis Praeful , ut ad fua* verificandum properet fin&iones , ab omnibus oratur. Hic Gregorius eft omninò nofter Gregorius feptimus » 3. ißa ejus San&io eft omninò præfens Decre: tum , quo vetuit audiri ac percipi Divina Officia Epifcopi aut Clerici palàm Simoniaci. Quapropter hæc ignea probatio non fub Alexahdro fuit fa&a , fed fub feptimo Gregorio. Et ità adfirmat accuratiflimus Scriptor Bertholdus Presbyter Conftantienfis Ecclefiae. Et prima de Petri ignei Epifcopatu & Apoftolica Legatione authentica mentio eft ad undecimi faeculi feptuagefimum quartum annum, quo ipfum ad dirimendas inter San&us Anfelmum Lucenfem Epifcopum, & ipfius rebellem Clerum quaeftiones Jegavit fecundo fui Pontificatus anno laudatus Gregorius, & iftic apud Sanéti Genefii caftrum celebrandae Synodo juffit praefidere. Ità habes in 1audati Anfelmi vita, fcripta per ejus Pœnitentiarium, Presbyterum. Nempè non Alexander , fed Gregorius Petrum ob igneæ probationis gloriam crearat Romanum Cardinalem ac Albanenfem Epifcopum . Quomodo ipfum Alexander , qui Chalcedonenfis Canonis innovatione compefcuerat , ita exaltaffet ? Quomodô Joannes Gualbertus adversùm haec rigida Decreta recalcitraffet ?

Zelofi igitur Monachi , quoufque Alexander vixit , filuerunt . Zelum refcufcitavit praefens Gregorii fanâio . Hanc zelofiffimus adyersùm Simoniacos Pontifex, quam ab Alexandro Archidiaconus impetrare non potuerat, ftatim in {ui Papatus exordio emifit. Etiam ipfius in Alesandri Synodo impeofum fibi adversùs Petrum Damiani & alios Epifcopos fuffragium norant Monachi, atque ità adversùs fuum Epifcopum Petrum denuò infurrexerunt. Et femetipfos & fuum Epifcopum deauö poftularunt ad ignes. Et

cbriff. Lupi opera T. VI.

[ocr errors]

tam in Clero, quàm in Florentino populo fa&tum eft grande fchifma. Hi iftos Epifcopo rebelles, ifti hos dixerunt Hæreticos & Simoniacos, aut certè hæretica Simoniaci Epifcopi communion e pollutos. Et invicem noluerunt communicare. Hinc Epifcopo faventes Clerici fecerunt, quod fcribunt in addu&ta Epiftola: Rogavimur Epifcopum , ut tam fe quàm mor ab bac infamia liberet, dicenter ; Ecce mo* , f? te mumdum femferir , Dei pro te judicium fubire nem dubitan/ur , aut fi probationem , quam Momachi bic & Romae voluerumt facere , recipere vis , ad eor imur , eofque obnixè rogamus . Verùm confcientia ligabat atque terrebat Epifcopum, ideoque omnem oblationem refutavit. Hinc tandem Clerus ac populus Monachos admifit ad igneam probationem , hujus paraturam defcribit Epiftola , & hoc compendio exhibet Blafius Melanefius: Ad extremum Momacbi illir , qui Petrum Epifcopum fuum defendemdum fufceperant , per ignem tranfturos adfirmamt, & ff, ut benè confidunt , imde illaef exierint , bortantur ut idem cum ipfi, fentiant de $imonia Epifcopi. $im minù*, parator fe dicunt , cum aliir vemerari Epifcopum, & à $imonia immunem promumciare. Ea res cum&ir placuit. Praefigitur itaque locus & dies , quo iffud fieri debeat , ut fi qui velint, poffmt coram imtueri. Locus præfixus eff im Monaffe

[ocr errors]

&i , nunc autem eff ciffertienfium. Dies fuit quarta feria primae bebdomadae.Quadragefimae. Modus probationis fuit ejufmodi : Ut im loco publico duæ lignorum frue* juxta fe fieremt, quae obtinerent in; longum pedes decem , im latum quimque, in fublime quatuor & dimidium. Inter utrafque autem fruet femita intereffet longitudine bracbii , prumir ardemtibus conftrata , per quam umus ex Momachi, tranßret. Ubi advenit ßatutus dier & bora , invitatur Epifcopus Petrus à fuit, ut accedat vifurus tantae rei experimentum , me Floremtima civita, tam diuturma vexetur altercatione. At ille prorsùs renuit : Immò ß qui charum eum haberemt, illor accedere vetuit. $ed plebs ommis utriufque fexur , & cler? maxima pars illuc properarunt . Pollicemtur fautores Epifcopi , f ea probatio fuo potiatur efféâu , fe Monacbis fuffragaturos , & ab Epifcopo defeé}uror. Et ad hanc probationem non anteà quis defignatus fuit Monachus, fed è cunétis unus coram populo eft ele&us per communia fuffragia. Ele&us fuit frater Petrus, Presbyter, ex Aldobrandina familia genitus, de quo pergit Atto Piftorienfis Epifcopus: Vaccarum & afinorum cußodiam im Valle umbrofa, juffu Beati Joammir Gualberti, bumiliter tenuit. Humilitatem enim Divina gratia confuevit exaltare. Poft cantatas à Clero &: populo Litanias ille Miffam cantavit, hac expleta folam depofuit cafulam, Sacrofan&tae Crucis fignum accepit in manus , femetipfum ac revelandam veritatem commendavit Divinæ Majeftati , ardentes carbones ac flammas intravit nudis pedibus, duium in ipfis permanfit, tandem exivit illaefus per omnia , ac femetipfum a&i

[ocr errors]
[ocr errors]

egreffus eff de igne , dum iterum vellet im focum repedari ,

[ocr errors]

dari, capitur à populo, deofculantur præ defderio p der ejus. Prae gaudio beatum fe quifque putabat, qui veflimentorum quamcumque particulam deofcuiari valebat. Nempè feptimi Gregorii Canon » qui folius Papæ pedes ofculandos fancit , necάum emanaverat. At verò de Sanéto Anfelmo Cantuarienfium Primate , exulante apud Romam, & apud Urbanum fecundum intra Lateranen(e Palatium commorante, fcribit in ejus vi,a Eainerus Monachus: Anfelmt;* im conventu NoJium, in proceffionibus femper & ubique à Papa fecundur erat, præ cun&i , bonoratus , prae cunáis 2cceptus , at ipfe omnibus fimplici humilitate fubmiß fì,. Praeterea Angli eo tempore Romam venientes , pede, ejus , ad inftar pedum Romani Pontificir , fua oblatione bonorare defiderabant , quibus ille neQuaquam acquiefcemr , in fecretiorem domum partem j.gjebat, & eos pro tali re nullo patiebatur ad fe pÅo accedere. Quid fit Papales pedes oblatione Honorare , exponit in Pafchalis fecundi vita Anomymus, quem ex Vaticana Bibliotheca laudat Dóminus Cardinalis Bavonius , Scriptor, dicens de Rogerii Siculi ad illum noviter electum papam Legátis: Ex parte Comitis officioffimè Pap.j, falutamt , atque inclimati ad pedes eju* pofueYung atiri uncia, mille . Quod quafvis , præter

[ocr errors]

{uos pedes accipiat, teftatur etiam in libris de San&ö Mißæ Officio lnnocentius tertius. Oblatio jß, fiebat cum pedum ofculo . Hinc ipfam refutavit Anfelmus admittere: Utique propter Diétacum noftri Gregorii. An Angli hoc officium fuo Primati, aut aliis etiam Epifcopis tunc adhuc exhiberent in Anglia, ideoque & Romae exhibere vellent , ignoro. De fratre ißo Petro fcribit in Chronico Conrardus Abbas Ufpergenfis : Petrus Albanenfis Epifcopus obiit . Iffe per judicium ignis , immemfam pertranfens illaefui pyram , veftimentis etiam per flammam volantibus , fed im mullo laefi* , Petrum Florentinum Epifcopum declaravit Simoniacum. Umae & ipfe pofieà igneus eff appellatus . Quod ejus & (acra ftola , & manipulus , & capitis caefaries per flammam, quafi per ventum , illaefa yolafìnt , teftatur etiam Florentinorum Epiftola. Et Bertoldus Conftantienfis: Petrus Albanenfis Epifcopum , in caufa Sanâi Petri ferventiffimus , migravi, ad Dominum. Hic eff ille Petrus , qui Petrûm, Papienfem , Florentini Epifcopatur invaforem, per judicium ignis effe Simoniacum probavit. Unde & deinceps illum $an&a Ecclefia igneum cognominavit, Erat tantae fanäitatis , conftantiæ , & fidei , ut vix aliquis fui temporis ei potuerit comparari. Hic ergò de bac vita difcendem magnum mærorem catholicis reliquit. Eumdem laudat in fuis dialogis Defiderius Gaffinenfium Abbas, qui pofleà Póntifex fuit Vi&or tertius . Nec miferis hoc portentofum Divinae juftitiae contra Simoniacos judicium. Etenim ante Petri in flammas & prunas ingreffum re&è ad fpe&tantem Florentiae pcpalum clamavit nefcio quis Abbas: viri Fratres, pro falute animarum veftrarum hæc facimus , ut deinceps à fimoniaca lepra , quae ferè jam totum fordidat mundum , caveatis. Hu

[ocr errors][ocr errors]

quod iffius immanitati caetera vitia comparata fint quaf mibi!. Et hinc feptimus Gregorius fua in fimoniacos Decreta etiam per Divinam Majeftatem probari & firmari , eft admodum laetatus. Petrum Florentiæ Epifcopum degradavit, igneum verò Petrum creavit Cardinalem Sanétae Romanæ Ecclefiæ , & Albanenfem Epifcopum . Et per ejus ad varias gentes legationem explevit magna negotia. Gregorii Decreta improbavit ac impugnavit Sigebertus Gemblacenfis, adfirmans ipfa fuiffe anfam & caufam, ex qua populus fuorum fimoniacorum aut conjugatorum Praepofitorum Sacramenta ac quævis Divina minifteria non tantum refutarit, fed conculcarit infuper, & multiplici injuria adfecerit . Poffit populus etiam ex Divino per ignem judicio fibi fabricaffe fomenta , Quidquid fit, Gregorii praefens Decretum probavit in Beneventana Synodo etiam Viétor tertius , proximus fucceffor : cum bujufmodi, per Regiam fimoniam promotis, Epifcopi*, Abbatibus , aut Clericis reliquis qui communicat, vel orat, aut ipforum Miffa , adit , unà excommunicationis femtemtia ple&atur, qui nec sacerdoter quidem re&è putari poffumt. Poenitentiam item & Euchariftiam vetat ab illis accipi. Et

videtur loqui etiam de articulo mortis. Quod

nempè fimoniacus Minifter fit hæreticus atque infidelis , Hinc adjungit: Sacram cbriffi commumionem quamvis vifibiliter & corporaliter catbolici propter imminemter baereticor babere mom poffmt , dum tamen memte Cbriffo conjumé7i funt, ejus commumionem imvifibiliter fumumt. Et fic omninò fecit San&tus Hermenigildus. Sine abfolutione & Euchariftia mori maluit, quam ipfa percipere ab Ariano Epifcopo. Et de Conftantienfi per Geberardum ejufdem civitatis Epifcopum, Urbani fecundi in Germania Legatum, celebrata Synodo fcribit Bertholdus ibidem Presbyter : Geberardur incomtimentiam Presbyterorum ac violentiamw fímontacorum adeò probibuit, ut etiam populum ab eorum officiis probiberet , fipff im tali facimore poßti contra far & ju* mimifirare praefumpffemt. Quod ipfum in variis Synodis ftatuit Urbanus fecundus, & acerrimè defendit in litteris ad Lucium San&i Juventii Ticinenfis Praepofitum. Et Joannes ac Benedi&us Cardinales, Pafchalis fecundi per Galliam Legati, in fua prima Pi&avienfi Synodo fanxerunt : Ut mullus Prerbyter, Diaconus , vel $ubdiaconus concubiìam babeat, fed nec aliam fæminam, undè magna fufpicio babeatur, im una domo fecum babeat . Et quicumque bujufmodi Sacerdotis concubimarii , ßve per Simoniam ordimati Miffam fcienter audierimt , excommunicationi fubjacere debeamt. Requirunt non evidentem criminis notitiam, fed fundatam dumtaxat fufpicionem • Eft fingularis rigor.

jus autem lepræ contagium tam magnum effe fciatis , l

| - petri

[ocr errors]
[merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors]
[ocr errors]

hac exceptione non elififfet ? Et fimilem , quo repertam Antiochiae lanceam effe verè Dominicam probavit nefcio quis Clericus , ignis ingref fum venerabilis Guibertus Novigenti Abbas in libris de facro bello appellat imufitati operis aufum . At verò vulgaris probatio erat tunc ufitatiffima. Erat vulgaris. Et fuperiùs adduéta ex Palladio , San&o Sophronio, & Cedreno exempla manifeftè non pertinent ad vulgares probationes. Has enim Romanæ Reipublicae Barbari laceratores priùs induxerunt in Ecclefiam . Sub magno Gregorio Gothorum in Hifpania Rex Richaredus cum omni fua gente Ariana fufcepit orthodoxam fidem , ortaque eft quæftio de repertis apud ipfos San&torum Reliquiis. Et ftatuit Caefar-Auguftana Synodus: Pontificibus praefemtatae igne probemtur. Statutum id fuit , non à 6othis , fed à Romanis Epifcopis, vulgares probationes tunc omnino ignorantibus. Inter fpiritalia Ecclefiae charifmata San&us Apoftolus Paulus in prima ad Corinthios Epiftola numerat etiam fidem : Alteri datur fides in eo dem $piritu. Et iterùm : Si babuero omnem fidem , ita ut montes tram feram . Haec eft fides , qua Sah&tum Stephanum fuiffe plenum San&tus Lucas fcribit in Apoftolicis Actis . Et de qua Dominus in Evangelio : Cùm venerit filius bominis , putas imvemiet fidem fuper terram ? Et iterùm : Fides tua te falvum fecit. Non imvemi tamtam fidem in Ifrael. Modicæ fidei quare dubitafii ? Habete fidem Dei. Quicumque dixerit buic monti , Tollere & mittere im mare , & mom haefitaverit in corde fuo , fed crediderit, quia quodcumque dixerit, Fiat, fiet ei . Fiat vobis fecundùm fidem vefiram . Et Sanétus Jacobus Apoftolus: Pofiulet im fide, mi. bil baefitam*. Qui emim baeftat , fimili r ef? flu&ui maris qui à vento movetur & circumfèrtur. Non ergò æftimet bomo ille, quòd accipiat aliquid à Domimo. Exponit contra Luciferianos San&us Hieronymus: Neque Cemturio, meque illa muliercula, quæ duodecim ammos fluxu famguimi, tabefcebat, in Trimitatis {acramemta crediderant, quae poff Cbrifi Refurre&ionem Apoßolis manifeffata fumt , ut meritò fide* borum , quae im myfferio efi laudaretur , fed fímplicitas mentis , & devota Deo fuo amima approbata eff . Haec eft fider , quam raro imveniri Dominus demonftravit. Hæc eff fides, quæ etiam apud eos , qui benè credumt , difficilè perfeéfa imve. nitur. Fiat tibi fecundum fidem tuam: Hanc ego vocem audire molo. Si emim fecundùm fidem meam mibi . Chriff. Lupi Opera T. VI.

fiat , peribo. Et certè credo im Deum Patrem, credo in Deum Filium , credo in Deum Spiritum $an&um : Et tamen fecumdùm fidem meam molo mibi fieri. San&tus Hieronymus erat fimilis illi, qui Domino dicenti, $i credis , omnia poffibilia funt credentu, refpondit: Credo Domime , adjuva incredulitatem meam. Haec fides non eft Chriftianae juftitiæ neceßaria pars & fundamentum , fed firma in Deum fiducia , qua poffimus & impetremus omnia , quæ

&tus Joannes Apoftolus in p;ima Epiftola, quam habemus ad eum , quia quodcumque petierimus fecundùm voluntatem ejus , audit mor . Eft charifma,

reddit fpiritui mojiro , quo : ffnu , filii Dei. A quo malè intelle&to refiimonio circumfcripti Martinus Luterus, & J^antes Caivinus dogmatizant firmam fine omni formidine de accepta per Chriftum peccatorum remiííione fiduciam effe noftrae juftificationi neceffariam , immò ipfam folam efte Chriflianam juftitiam. Imperitè. Nec enim juftifi, an em fidem , fed plinævæ Chrißianitatis charima laudat A poft ojus , !audatum & à Domi

dicimus , um, Sa r *^ Hie- onymo: Hinc ego vocem audire nolo . Si enim fecumdum meam fidem mibi fiat peribo. EaJe, r. docer in horum ApoftoIicorum ad Corinthios verborum , Alii datur fides im codem fpiritu , commentario San&tus Joannes Chryfoflomus : Ftdem nom dicit Apoßolus eam , quae ef dogmatum , fèd ea quae eff figmorum. De qua dicit : Si habner.tis fidem ficut granum finapi , dicetis huic monti , Tranfi hinc, & tranfibit. De ea quoque rogabant Apofoli dicemter : Adde nobis fidem. Haec •f emim mater fgnorum. De San&to Martino , Ithacianis communicante , fcribit in tertio dialogo Sulpitius Severus: Ad pa

patraturus miracula Martinus fentiret fibi advenire virtutem, teflatur idem Scriptor in aliis locis. Haec virtus erat jam laudata fides. . . . . . , ,

Aliud primaevae Ecclefiae charifma adducit Apoftolus in prima item ad Corinthios Epißola: $i lingua orem , fpiritur meuf orat , mens autem

[ocr errors]
[ocr errors]

ab ipfo fupplicamus. Hæc eft fiducia, inquit San- C. 5.

tranda miracula femfit detrumentum virtutis . Quod c. 1«.

[ocr errors]

mea fine fruéfu efl . Et in Epiftola ad Roma

quid oremur , fícut oportet , mefcimur. $ed ipfè $piritur poffulat pro mobi* gemitibus imenarrabilibur. Exponit in vigefima quinta fuper priorem ad Corinthios Epiftolam homilia San&us Joannes Chryfoftomus: Erant antiquitùr multi, qui oratiomir domum babebamt cum lingua. Et orabat quidem , & lingua loquebatur , aut Perfarum , aut Romamorum voce eram * , memr autem mefciebat quod dicebatur. Spiritus , hoc eff , donum datum movem r linguam . Et ideo dicit Apoftolur : Orabo fpiritu , orabo & memte ; pfallam fpiritu, pfallam & mente . Adfirmat vocalis orationis charifma fuiffe duplex ; Iftam enim fibi a Deo datam orationem aliqui intelligebant, aliqui non. Et horum charifma eße cum multa difcretione ufitandum monet iftic Apoftolus . Rituales Ecclefiae voces, Domimur vobifcum , & cum fpiritu tuo , laudat in trigefima fexta homilia

B 2 idem

nos. Spiritur adjuvat infirmitatem moffram. Nam C. 8.

idem San&us Joannes, atque profequitur de laudatis per Apoftolum charifmatibus: $ed munc ik torum domorum ßmbola ac figna tamtùm tenemu* . Nam munc quoque duo aut tre* dicimus , & viciffim , & alio tacemte alius incipit . Sed b«c funt tantùm illorum ßgma & momimemta. Proptereà quamdo incipimus dicere , populur ref?omdet , Spiritu tuo, offendem, quod olim fic dicebant, mom fua moti fapientia, fed $piritu. $ed mom nunc. De me jam loquor. sed Ecclefia nunc effimilis mulieri , quæ à veteri profperitate excidit , & multir im locis fola temet ßmbola antiqua illius felicitatis , & momilium quidem folas offendit thecas & arculat , divitiis autem eff privata. Ei numc effimilis Ecclefia. Etiam addu&a Apoftoli ad Romanos verba commentatur: obfcurum eff boc diâum. Proptereà quod multa ex ii, miracula , quae tunc fieremt, fieri munc definant. Eapropter meceffe mobis rerum illarum ßatum vos docere, atque ita demum apertior erit fermo. Inter primævas gratis datas gratias adfirmat olim fuiffe & fpiritale precandi charifma , quo quis noffet quid Divina Clementia fe vellet orari ab Ecclefia, quid concedere, quid denegare. Hic obtimebat Propbetiæ domum , ille fapiemtiae , ille fanitatum , ille Poteffatum , ille autem linguarum. forrò unà cum bis omnibus erat Precum domum , quod & ipfum fpiritur dicebatur. Quo qui praeditur erat, pro plebe umiverfa prece* fundebat. Quamdoquidem emim multa ignoremus eorum, quae nobis coaducunt, quae minimè conducumt poffulamur, accefft domum Precum ad unum aliquem eorum qui tum viverent, qui quod communiter univerfitati Ecclecomducebat, id tum ipfe pro omnibus poßulam* /?aret , tum alior doceret. Jpiritum igitur bic vocat Apoffolur tum tale domum , tum amimam eam quae domum fufciperet , quaeque apud Deum imtercederet ac gemeret. Qui emim bujufmodi gratia dignus ef? babitur, .ir magna cum animi compum&ione fams , multis item cum gemitibur, quae omnibus fmt ufui poffulat. Cujut & mumc fgnum Diacomur , pro populo precer ejus offeremr . Per iftud unius donum quævis adunata Ecclefia cun&as fuas communes poftulationes quafi ftata atque infallibili lege olim impetrabat . Quæ omnia San&us Chryfoftomus repetit in decima o&ava fupra fecundam ad Corinthios, & in prima Homilia fupra Epiftolam ad Coloßenfes . Proinde haec Ritualia verba , Domiwur vobifcum , Et cum [piritu tuo , funt omninò Inftitutum Apoftolicum. Per priora Sacerdos precabatur , ut Precum charifma vel cunétis adftantibus vel ipforum alicui Divina Clementia dignaretur infundere , atque ita omnem Colle&tam exaudire. Per pofteriora verba reponebat populus iftud donum longè magis convenire ipfi Sacerdoti, utpotè qui per fufceptum facræ Ordinationis Sacramentum jam effet apud Divinam Majeftatem Mediator ac Legatus. Adduéta verba funt laudati charifmatis fignum, theca , & arca . Et quia non iftud, fed fola hæc jampridem fuperfunt noftris Colleétis, reverà fumus fimiles muiieri , quæ à veteri profperitate excidit, & multis in locis fola retinet fymbola antiquæ felicitatis ; quae monilium quidem oftendit thecas & arculas, divitiis autem eft privata.

] Inter primæva charifmata Apoftolus ponit ' etiam Difcretiomem fpirituum. Et San&us Joan| nes Chryfoftomus in trigefima nona fuper pri| mam ad Corinthios Epiftolam homilia commentatur : Quid eft difcretio fpirituum ? Noffe qui* ft fpiritualir , quis mom fpiritualir , & qui* impoffor. Hinc addidit Apoftolus: Prophetae duo aut trer dicamt , & caeteri dijudicent. Et rursùm San&us Joannes Chryfoftomus : Hoc Apoftolus dixit ad eor monemdor, ut caveremt , me imter eos incurreret vater aut Divimator. Eadem de caufa Apoftolus, charifmatum naturam & fpecies expofiturus , fuit praefatus: Scitir , quomiam cùm genter effetir, ad fimulachra muta , prout ducebamimi , eumter. Et San&us Joannes : Multi illic erant Divinatorer, utpotè quod Graeco ritu magir effet affe&a civita r. Et cum aliir boc quoque eos fupplantabat & conturbabat. Quamobrem im primcipio ponit Apoftolur id, quod intereß inter Divinationem & Prophetiam. Proptereà etiam acceperunt difcretiomer fpirituum , ut difcerneremt & fciremt , quifnam Mt qui loquitur quidem mundo fpiritu, quis immumdo. Etemim cùm fceleratur fit diabolur , fubit eor qui prophetant , & facit Pfeudo-Propbetar, tamquam qui ipf? quoque futura praedicamt. Hinc item ad Theffalonicenfes fcribit Apoftolus: Prophetiar molite fpermere, omnia probate, quod bomum eff temete. Et San&us Joannes: Tumc multa erat Pfeudo-Propbetarum differentia , tumc contemdente diabolo pro veritate ßatuere mendacium. Precandi charifma foli Catholicae, praefertim in Colleéta feu Apparitura unitae, Ecclefiae dabat olim, & etiamnum hodiè dat Divina Clementia. Hinc inter varias, quibus publica noftra ante Divinam, Majeftatem in Bafilicis Apparitio diftinguitur ab indifciplinatis hæreticorum conventiculis, differentias Tertullianus in Praefcriptionum libro ponit & hanc : Ecclefia unita. Hujus unionis virtutem exponit in libro Apologetico : Coimus ad Deum, quafi fa&a mamu precationibus ambiamur. Haec vir Deo grata eß. Et in fequenti capite : Nos in publicis Imperii neceffitatibus , jejumiir aridi , & ommi comtimemtia expreff , ab ommi vitae fruge dilati , in facco & cimere volutamter, invidia cælum tumdimus , & miferi. cordiam extorquemus . Et in libro ad Scapulam Africæ Proconfulem : Marcur Aureliu* im Germamica expeditione , Cbriffiamorum militum oratiomibus ad Deum faé}ir , imbres im fti illa impetravit. Quando mom gemiculationibus , & jejumationibus mofíris etiam ficcitate , fumt depulfae ? Tumc & populus adclamamr, Deo Deorum qui folus eff potem , im Jovis momime Deo moffro teftimonium perhibuit. Etenim caeci Gentiles invocatum à noftris mi

[ocr errors]

vium Jovem. De qua cæca in Deum vivum ac verum blafphemia queritur etiam in libro Apologetico. Romani exercitus extremam in Germania, partim à fiti & æftu , partim à Barbaris neceffitatem, & incruentum fulminatricis Legionis de hifce triumphum latiùs exponunt in Ecclefiaftica Hiftoria Eufebius Caefareenfis , in fecunda de quadraginta Martyribus Oratione San&us Gregorius Nyfîàe Epifcopus , Paulus Orofius, in Marci Aurelii vita Iulius Capitoli

[ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small]

litibus Dominum opinati funt effe fuum Plu- cap. 44.

« VorigeDoorgaan »