Pagina-afbeeldingen
PDF
[ocr errors]
[ocr errors][merged small][merged small]
[ocr errors]

Enrici quarti Imperatoris , dum ipfum excommunicavit, fubditos à profeffae fideHitatis Sacramento etiam abfolvit nofler Gregorius, atque ita quibufdam vifus eft naturalem & Evangelicam de non prævaricando juramento Hegem violaffe . Iftorum Princeps fuit Venericus Vercellenfis Epifcopus, necnon & illi, qui optimum Pontificem in Wormatienfi Conventiculo funt conati etiam ob iftam caufam degradare. Quos poflmodnm in fua ad Pafchalein fecundum famofa Epiftola fecutus eft Clerus Ecclefiae Leodienfis . Eft antiquus quorundam Graecorum Epifcoporum error , qui fuam Photio Conftantinopolitanæ Ecclefiæ invafori fa&am profeffionem crediderunt non poffè folvi, ideoque fe ad Sanéti Patriarchae Ignatii communionem non poffe reverti , & ad quos in o&tava Synodo dixit Elias Presbyter, Theodofii Patriarchæ Hierofolymitani Syncellus ac Vicarius : $am&iffmi Vicarii femioris Romae , & mor qui refiquarum fedium Vicarii fumus, haec omnia diffolvimus bodie gratia JESU Cbriffi , qui dedit mobi* fummi Sacerdotis poteßatem juffè & congruè ligandi atque folvemdi , quoniam violenter & coaéfè »ronia fa&a funt. Quod ipfum pofteà firmavit Canon nonus. Omnes Photio faétas profeffiones folvit ac exfufflavit .. Et de Romana legione , quae Philippicum fibi ab Imperatore Mauritio jurarat nunquam in Ducem recipere, ac de Grgorio Antiochiæ Patriarcha {cribit in Ecclefiaftica Hi

[ocr errors][ocr errors]

ftoria Evagrius Epiphanienfis : cum Gregorius Philippicum illis nomimaret , quem voluit ut fíbi in Ducem peteremt , tum fe tum reliquum umiverfum exercitum faméfè juraffe refpondemt numquam fe illud faëfuror. Tum ille fine mora , aut ulla omminò cum&fatione inquit : Epifcopo comceffum ef?, & poteffas data folvendi atque ligandi in Caelo & terra. Et ejus judicio omnis exercitus acquievit . Hujufmodi Sacramentorum per Ecclefiam ex caufis folutio eft adeò antiqua. Et fanè fi Reges ac Imperatoresdegradare valeat Ecclefia , valet & folvere fa&a illis Sacramenta. Unde & iftud ipfum in Ludovicum Pium , Regem ac Imperatorem, fecit Ecclefia Gallicana , ...

Quaeftio eft, An folutas à fe profeffiones Papa poffit etiam reparare ? Gregorius nofter, dum Henricum Imperatorem ab excommunicatione ad tempus abfolvit , videtur fuftinuiffe partem affirmativam, Verùm Saxonum Epifcopi & Proceres repofuerunt : cum illa amatbematis abfolutio per Epiffolam vefiram mobis immotefceret, de femtemtia Regmi , quae im Hemricum proceffit , mibi! muta

[ocr errors]

ri poffit , intelligimus. Abfolutio enim illa juramem. torum qualiter caffari poffit , mullo modo percipere valemur . Sime Sacramentorum autem obfervatione Regiae dignitatis officium mequaquam adminiftrari poteff. Quod ipfum etiam in aliis apud Brunonem Merfeburgenfem exftantibus Epiftolis conftanter adfirmant. Adfirmant foluta per Pontificem Sacramenta non poffe per ipfum, refufcitari , fed opùs effe ,. ut denuò praeftentur , à populo. Quae

affertio non caret fundamentis,

Gre

[ocr errors]
[graphic]
[ocr errors]

Gregoriani Diétatus hofles
refutantur.

Regoriani Di&atus hoftes funt præfertim duo . Primus eft Joannes Calvinus . In quarto Inftitutionum libro adfirmat Romano Epifcopo nihil à Chrifto Domino , fed à folis «Chriftianis Imperatoribus fuiffe aliquid Primatus datum, & adjungit : Jam verò ut Romano Pontif:icomcedamus hodie eminentiam illam & jurifdi&iomir amplitudinem , quam mediis temporibur , ut Leonis & Gregorii , babuit baec Seder , quid boc ad praefentem Papatum ? Nondum loquor de terremo Domimio, mec de civili poteßate, de quibur poffea fuo loco videbimur ; fed ipfum fpirituale regimem quod ja&amt , quid ßmile cùm illorum temporum comfuetudine habet ? Papam emim mom aliter definiumt, quam fummum im terrir Ecclefi.e caput , & umiverfalem totiur orbir Epifcopum. Ipß verò Pontificer, cum de fua au&oritate loquuntur, magno [upercilio pronuntiamt pene* fe effe imperandi poteßatem, aliis manere obediendi meceffitatem . Sic famé?iome* omnes fuar habemdar effe , quafi Divina Petri voce firmatar . Provincialer Symodor , quia Papae mom 6abeant praefemtiam , vigore carere . $e poffe de qualibet Eccleffa Clericor ordimare : Et qui alibi fuerint ordinati , eor poffè ad Sedem fuam vocare. Immumera ejur generis babentur iw Farragime Gratiami , quae mom recemfeo, me mimir moleffus fim Le&oribu* , Summa tamem huc redit , peme , umum Pontificem Romamum effe fupremam Eccleßaßicarum ommium caufarum cognitionem , ßve im dijudicandir definiendifque do&rimit , fíve im feremdir legibur, fve im conßituenda difciplima , five im exercendi, judiciir. Quis non videat ab impuro homine invadi noftri Gregorii Di&tatum ? Non ipfum , fed Gratiani Decretum nominat: Quod iftum for{an numquam vidiffet . Quin & iftud Decretum videtur non nifi alienis oculis , aut certè dormitando legiffe. Lucet ex hifce ejus verbis : guim etiam impudentiae venerunt Papiftae , ut Refcriptum ediderimt fub momine Amaffafii Patriarcbae Comffamtimopolitami , im quo teffatur amtiquis regulis effe famcitum , me quid vel im remotiffìmi* Arovinciis ageretur, quod mom ad Romanam Sedem priù* relatum foret. Praeterquam, quod vamiffimum id effe conftat , cui bomimum credibile erit , tale Romamae Sedis elogium ab adverfario, & bonori* dignitatifque aemulo profe&um effe ? Sed oportuit fcilicet dementiae ac cæcitatis provolvi iffos AntiCbrifor , ut omnibus famae memtir bomimibur, qui modò oculos aperire volunt , confpicua effet ipforum mequitia. Anaftafium iftum de!irat fuiffe unum è Conftantinopolitanis Patriarchis , qui cum Romanis Pontificibus de Univerfalis Epifcopi

nomine contenderunt. De omnibus generatim hæreticis fcripfit ad Di

[ocr errors]

converffumt im vaniloquium, volentes effe legis Do&ore*,non intelligenter meq;quae loquumtur,neq;de quibus adfirmamt. Hoc in fe verificari Calvinus hìc infigniter demonftrat. Patrat horrendos errores. Primuseft,quod illeAnaftafius fuerit PatriarchaConftantinopolitanus; etenim Conftantinopolitana Ecclefia nullum Anaftafium habuit Patriarcham, nifi Anaftafium San&i Germani Syncellum, intrufum ab Imperatore Leone Ifauro, Hæreticum Iconoclaftam, Calvini Præcurforem imperitum , vario crimine maculofum. Abfit ut ejus au&oritate fulciamus Romanum Primatum. Secundus error eft , quod Gratianus iftud Decretum adfcribat huic Anaftafio, aut ulli Conftantinopolitano Patriarchae. Etenim ipfum adfcribit Magno Athanafio, Alexandrino Patriarchae , Romani Primatus veraciffimo & conftanti{fimo adfertori. Tertius error eft , quod Athanafius , aut etiam Anaftafius iftud Decretum fibi adfcribat , aut nos adfcribamus huic, aut ifti. Ille enim , quicumque fit , perfonatus Scriptor adfirmat effe antiquam Ecclefiae regulam. Quartus error eft , quod ab ifto Decreto credamus Romani Primatus pendere fortunas, Ipfum enim habemus in famofa Magni Athanafii ad Felicem fecundum Pontificem Epiftola , quam fcimus & profitemur effe inter fpurios Canones Ifidori Mercatoris, ideoque parvi ponderis. Et ecce haec funt fundamenta, ex quibus fumus vaniffimi , confpicuè nequam , cæci , dementes, Anti - Chrifti. Sedu&i & circumfcripti à Calvino populi aperiant oculos , & videant ipfum effe maledicum ac imperitum impoftorem. Nam & alia ejus impoftura eft in hifce verbis: Provinciales Synodor , quia Papae mom habeant praefentiam, vigore carere. Etenim ad Procincialis Synodi vigorem requiri Papalem praefentiam nemo Chriftianæ Hierarchiae peritus unquam fomniavit. Verùm fuperbus & contumax Haereticorum fpiritus femper calumniatur Ecclefiam. Dumtaxat profitemur omnem Provincialem Synodum obligari ad fua de majoribus aut difficili• bus negotiis Decreta aut judicia referenda Pontifici , & ipfà ante hujus confirmatorium Refcriptum non effe firma ac rata . Quantam olim Gallicana, in qua natus Calvinus, Ecclefia reverentiam detulerit Apoftolicis Decretis , infigniter profitetur ejufdem Apoftolus Sanétus Bonifacius: Reverâ tanta reverentia apicem Apoftolicg $edit omnes fufpiciunt, ut mom mullam $acrorum di

fcipli

[ocr errors]
[merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors][ocr errors]

INDEX PRIMUS,

Qui quidquid in Canonibus ac Decretis Pontificum
continetur, comprehendit.

[blocks in formation]

clerici Regulare , juxta Ecclefiam im communi vi-
�amf . 88
clericur Ordine facro imitiatur , qui conjugium at-
tentaverit, in mimifferio & beneficio Altaris cef-
fabit. 136
clericur qui militaverit , * beneficium amittat. I 37
concubinarii Sacerdotis Miffam memo audiat. 85.144
comcubimarius $acerdor Miffam me cantet , mec hu-
jufmodi Diacomur Evangelium aut Epiftolam ad
Miffam legat.
comfanguineam fuam qui cognovit aut im uxorem a£-
cepit, & mom dimiferit , uti & qui altemam ra-
puit , vel fuam fine Epifcopi confenfu dimißt ,
anathematis vinculo imnodetur. ' I 38
comfanguinitat ufque ad feptimum gradum , vel
quoufque paremtela cognofci poteß , matrimo-
omii impedimentum. D 97

[merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors]
[ocr errors]

nemo emat aut vemdat. 2
Excommunicati à Papa ita vitamdi, ut mon licea?
cum ii, in eadem domo manere. 183
H
AEreticor aut excommunicator adjuvante , aut
defendentes excommunicamtur : Uti & qui
cum illi, participant. 6o

Aici me Clericor judicemt , mec de Ecclefii,
ejiciant. - 97
Laici mec res mec officia Ecclefiaftica fibi retineamt. 38
Laici mibil de fubffantiir defun&orum fufcipiant ,
niff bi id antè ordimaverimt. $i inteffati objerimt,
ad li!j;um baeredum dividantur . 38
Laicus ad facros Ordimer repentè me promoveatur.16 3.
Laicut conjugatus babems concubimam , excommuni.
Cefur. IO2,
Laicus qui oblatiomer vel eleemoßmar Ecclefiae vel
tertiam Decimarum partem poffidet aut vemdit,
amathemate feriatur. 137
M.
M%; umicam im die umo celebrare $acerdot?
fufficit. 147
Momacbi abfque Abbatir volumtate Praepoßturam ne
teneant. - 25
Momachij Abbate , de vi?u & veflitu provideant.
Mec ei, proprium habere ullatenùs permittant . 25
Monacbur adipifcendæ Abbatiæ caufa effe&ur, ad
bonorem illum mullatenùs accedat. ibid.
Monachus memo fiat cum fpe aut promiffione , ut Ab-

[merged small][ocr errors]
[ocr errors]

tecofter ab Apoftolica Sede refpuitur. 156
jordimatio Epifcopi , Abbatis , ve/ Presbyteri ante
ammum trigefímum me fiat. . I3
Ordinatio ffatutis fiat temporibur.' * • ibia.

| Ordinatur à Papa alteri Ecclefiae praeeffe poteff , mom

[blocks in formation]
[merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors][merged small]

ggi res atque Doéirinas memorabiles, in Notis ac Scholiis hoc 7Tomo
pertraäatas , compleéiitur.

A.
Bbates ex ambitione promoti, vitam vivunt
faeculari deteriorem. Pag. 26. I
Abbatis eleétio, qui Monachum induit, ut Ab-
bas fieret, eft irrita. Eligi debet in eodem or-
dine profeffus. 96. i
Abbates olim fuere Laici. Cœperunt ordinari fub
initium quarti faeculi. 13. 1. Sunt Presbyteris
digniores. In antiquis Synodis Graecorum ha-
buere fuffragium. 14. 2. Potuerunt ex Decreto
feptimae Synodi Leétores ordinare, 13. 1. Eu-
genius III, fanxit, ne quis nifi Presbyter aut
Diaconus in Abbatem eligatur , 14. 1. Subdia-
conum poffe in Abbatem affumi permifit Inno-
centius III. ibid. Concilium Viennenfe fub
Clemente V. ftatuit neminem poffe, nifi Pref-
byterum , in Priorem promoveri , adeoque

nec in Abbatem, 14. 2.
Abbatiæ à Clericis frequenter invafae ; Immo &
Laicis datæ in Commendam. 95. 2.

Abbatis nomen femper magnum fuit in Ecclefia.
Eft Syriacum, fignificans Patrem. I4. 2. In
Abbate aetas virilis, fene&uti proxima, requi-
fita. I5, I
Accufare fe digniorem feu Superiorem in Clero
olim vetitum. 373. 1. jam abiit in d*etudi-
£n€m , 374- 1. 2.
Adulterium etiam hæreticis horrori fuit. 58. 1
Idololatriae comparatur.Eft etiam quaedam ava-
ritia: A principibus quondam gladio punitum,
59. I. Eft Sacrilegium ac parricidium. ibid. z
Adulteris olim denegata abfolutio . 58. I
Albedo vera eft in Euchariftia: Album tamen nec
videtur, nec tangitur, nec frangitur, Io9. 2,
Alcuinus non eft au&or libri de Officiis Ecclefia-
fticis. 2, II. I
Alexander II, fuit Nicolai II. fucceffor , Schifma-

ticus Cadalous poftmodo ele&us. 14o. 1. Epi-
fcopi Longobardi Pontificem praetendebant,
, qui illis uxores permitteret & Simoniam. 14o.z
Faétio Romana & Longobardica ele&ionem
Alexandri criminati. Exiftimabant confenfum
Regium effe neceffàrium. 141. 1. Cadalous vi
& pecuniis in Thronum S. Petri intrufus ibid.
Alexander in SedeApoftolica confirmatus.ibid.
Cadalous fe numquam Papatu abdicavit.Miferè
exftinétus.14.2. Alexanderfeditannis undecim.
Synodi ab eo coaétae latent aut perierunt. 146. z
Alleluja Hymnus habet au&orem Aggæum Pro-
phetam. A Synagoga acceptum Apoftoli in
Ecclefiam derivarunt. 1592. Significat Lauda-
te Dominum. I 6o. I. Eft vox hebraica, nec vel ab
haereticis in aliam linguam translata. ibid. Nec
licet transferre , ob varias rationes. 16o. 2. &
feqq. Quadragefimæ non convenit 16z. 1. Poft
Graduale cur canatur. 163.2. Graeci Latinos re-
prehendunt, quod à Septuagefima ufque ad Pa-
fcha Alleluja praetermittant.ibid. Angelus Pfal-
mos & Alleluja Ægypti Monachos cantare
docuit, 159. 2. Angelus auditus eft , immo
turbæ multæ canentes Alleluja.ibid. Eft cantus
Monachis admodum familiaris. 16o. 1
Altare unicum apud Graecos exftat in quavis Ec-
clefia. 147. 2. In quo unicum quotide oblatum
Sacrificium.151.1.2.Etiam olim in Ecclefia Lati-
na. 153. 1. Altarium multitudo in una Ecclefia
eft quatuor faeculis anterior. 153. 2
Amalphitanum Concilium fub Nicolao II. coa•
&um , , ut Apulia & Calabria à Græcorum
fchifmate expurgaretur,& Epifcopus Amalphi*
tanus reftitueretur, 119. I
Ambrofiafter eft Hilarus,ad fchifma delapfus.171.2.
Amen & Alleluja in aliam linguam transferre non
licet: Plures afferuntur rationes. 16o. z
Ande-

« VorigeDoorgaan »