Pagina-afbeeldingen
PDF

Serm. 93.

ullas fixorum jejuniorum leges nec ab Apoftolis acceperit, nec fibi dudum impofuerit Ecclefia , liquet ex eodem Tertulliani libro, confirmant: que cum pluribus aliis Eufebius Cæfarienfis , ac in litteris ad Cafulanum Presbyterum Sanétus Auguftinus. Et Pontificalis libri prior ufque ad Sylveftrum pars , & omnes illæ per Ifidorum Mercatorem ex Hifpania in Franciam deportatæ Romanorum Pontificum Epiftolæ non funt authenticae. Quaterni hujus jejunii nullus etiam poßerior Graecus meminit , ejufque legem Orientalis Ecclefia numquam admifit . Ipfam admi{ifïè videtur Gerundenfis Synodus , attamen infra Pentecofles Oétavam non more Romano Sabbathum & cum fexta quartam feriam , fed quintam jejunari mandat, atque ita tanta Latinarum etiam Ecclefiarum varietas evincit legem non effe antiquißima m. Crediderim effe introduétam paulatim confuetudinem , quam Sanctus Sylvefter effbrmarit in legem. Nam ab ipfo ett & Sabbathi jejunium . Et hinc Magnus Leo quaternum hoc jejunium dicit effe legem Patrum . Hinc item ejus nec Sanétus Auguftinus , nec ullus Afer iftius temporis , nec Sanctus Ambrofius meminit, & circa ejus modum Hifpania variavit . Quòd nempè ad Sabbathini jejunii inftar à Romana Ecciefia ad alias Provincias non nifi pedetentim fit traductum. Undè hic nafcitur quæftio, Quomodo Ma-| gnus Leo ipfum affirmet eße traditionem Apoftolicam ? Lucidiffima funt haec ejus verba : Meritò difpofuerunt Apoßolicae famé?iomer , ut veterum jejuniorum utilita r permaneret , & licet Eccleff.e confùetudo prolixioribu r caffigationibuf exerce- ; re didiciffèt , amp/eάcrctur tamem continentiae fan- !

&7ificationem ex lege venientem. Quibus enim domatum erat poffe quod maju r eff, imdecem , fuit mom celebrare quod mimur eff . Refpondeo ipfum à fe ipfo exponi : Dubitandum mom eft omnem obfervantiam Cbriffiamam eruditioni r effe divinae , & quidquid ab Ecclefit im comfuetudinem ef! devotionir receptum , de traditione Apoftolica , & de $an&i $piritur prodire do&rina . Et in alio fermone: Inter omnia Apoffolicae imffituta do&rimae , quæ ex divim.e inflitutiomt* fonte manarumt , dubium mom eff , imfuente im Eccleffae Principer $piritu $an&o , hanc primam ab eis obfervamtiam fuiffe conceptam , ut famé?i obfervatione jejumii ommium virtutum regulas incboarent. Diftinguit jejunium , & fixos illius dies: Iftud affirmat traditionem & fan&ionem Apoftolicam , hofce effè manantem indè Ecclefiarum confuetudinem & legem Patrum. Confuetudinem, quam tandem Patres firmarint in legem. Ejufmedi fuas confuetudines Ecclefia femper titulavit fanétiones Apoftolicas. Et quaternum hoc jejunium omninò poffint Apoftoli , uti & alios Synagogae bonos mores , commendaffè . Interim Patrum legem omnis Latina Ecclefia tandem admifit. Et negle&am fuo faeculo pietatem praefenti Canone reparavit Vi&or fecundus Aliud ejus Decretum laudat praefata compilatio : Quòd mulli Clerici ordimentur , miff im Sabbatho . Quod ipfum ftatuit Tolofana per

ejufdem Vi&toris Legatos celebrata Synodus : Ordinatio mom fiat mi/ Temporibus fecumdùm camome* ftatutis. Eft Leonis noni in Moguntina Synodo Decretum : Ab hac utraque , quòd plena executio non effet fa&ta , Vi&oris Synodo novatum atque firmatum,

[ocr errors][merged small]
[ocr errors][merged small]
[graphic]
[merged small][ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]

Celebratum per Hildebrandum fam&fae Romam.e
Ecclefie Subdiaconum, ac /iéforis fecundi
- in Gallia Legatum.

e7 Sanéto Guitmondo Averfae Epifcopo fuperiùs addu&a in defun&tum San&um Pontificem Leonem , ac ejus Vercellenfem Synodum , ipfumque Sacrofan&um Eucharißiæ Sacramentum Berengarii blaf. phema fcommata , ac ejufdem poft Parifienfem Synodum relapfus, & in Florentinam refumpta contumacia , huic anno iftius fæculi quinquagefimo quinto celebratæ Synodo dederunt anfam , pergitque de ipfà laudatus Guitmondus: Turonis item generali aggregato comcilio, præfente tunc Vemerabili Papa Gregorio, Romamo tumc Archidiacomo , pamem & vimum im facrificio Domumi mom umbraticè, fed verè cbriffi carmem & Sanguinem fieri, dato propriae mamur Sacramento Berengarius comfirmavit. Et iterùm : Romana Ecclefía per beatum Leomem Papam Berenga. riana figmemta mox im fuo exortu damnavit. Deinper hunc ipfum , qui mumc praeeff , Dominum Gregorium Papam , tumc Arcbidiaconum Romamae

Sedi , , im Concilio Turomemff convicit , ipfumque ;

Berengarium , ut videbatur , corre&um , ac propriae mamus Sacramento fati faciemtem , clementer fufcepit . Et Sanétus Lanfrancus : Quæ fan&i Leoni , fententia mom effugit fuccefforem quoque fuum felici, memoriae Papam Vi&orem, fed quidquid de bac re feu cæteris ipffr ffatuit, fatuive praecepit , hoc etiam ifle fua atque ommium Comciliorum fuorum au&oritate firmavit. Denique in Comcilio Turonem. fì, cui ipfius interfuere ac praefuere Legati , data ef? tibi, Berengari, optio defendendi partem tuam. guam cùm defendemdam fufcipere non auderer, comfeffus coram omnibus communem Eccleffe fidem, jurafii te ab illa hora ita crediturum, /icut in Roma. mo poflmodum Nicolai fecundi Pontificis com. cilio te juraffe , ef fuperiur comprehenfum , Quae omnia eifdem verbis fcribit Milo Crifpinus , & ;n Chronico fuo confirmat Bertholdus Presbyter Conftantienfis . Notanda funt San&ti Lan£ranci de Vi&tore Pontifice verba : Omnium conciliorum fuorum au&oritate firmavit . Alludunt ad Florentinam elapfo anno celebratam Synodum , à qua rurfus evocatum ac damnatùm fuiße Berengarium , eft pluribus fupra often

fum. De fan&iffimis Leonis noni, Vercellenfis , ac fuae etiam Florentinæ Synodi Decretis illum blaterare peffima , & pejora in dies prædicare, Romam nolle accedere , imö nec Italiam intrare, videns laudatus Vi&or, ex laudata Florentina Synodo Hildebrandum Romanæ Ecclefiæ Subdiaconum, virum fan&itate & do&rina confpicuum , legavit in Galliam , qui huc ufque contumacem Berengarium fuae illic Synodo cogeret adeffe. San&us Guitmondus , afferens Hif

[ocr errors]

diaconum, eft memoria lapfus. Fuiffe tantummodò Subdiaconum , difertè in litteris ad Nicolaum fecundum Pontificem teflatur Petrus Damiani : Hildebrandus , cùm adhuc $ubdiaconatus dumtaxat fungeretur officio , à Vi&ore Papa Apocrifarius in Gallias deftimatur , $ynodum comgregavit . Quod ipfum de femetipfo affirmat ipfe , jam Gregorius feptimus , Hildebrandus in Dialogis habitis cum Defiderio Abbate Caß. finenfi . A Nicolao fecundo primùm fuit promotus in Cardinalem. Primum de novato dogmate , ac qualicumque novante perfona judicium femper fpe&affe ad Sedem Apoftolicam , ideoque nec de ejufmodi inferiori Clerico , aut etiam Laico ullum Patriarcham aut Metropolitam fine fa&a ad laudatam Sedem relatione potuiffe definire , cun&tis Ecclefiafticæ Hierarchiae peritis eft exploratum , Etenim primos Origenis minoris adhuc Clerici lapfus , non foli Alexandrino Patriarchae , fed etiam Fabiano Pontifici fuiffè delatos, teftatur in litteris ad Pammachium & Oceanum San&tus Hieronymus. Etiam Montani, Sabellii ac Praxeae lapfus ad Romanam ftatim Ecclefiam Patres iftorum temporum retulerunt. Quod ipfum in Pelagii & Cæleflii caufa fecerunt Synodi Africanae , Et Diofpolitanam Synodum, quòd ad fe de eodem Monacho Pelagio non retuliffet , probare numquam voluit Innocentius primus . Etiam San&tum Flavianum Patriarcham Conftantinopolitanum , quòd fua , adverfus Eutychetis Presbyteri errorem & perfonam Decreta ftatim non retulißet , durè arguit Sanétus Leo Magnus. Et quidem ut fola relatione contentus non effet , fed Pelagium

[ocr errors][ocr errors][ocr errors]
[graphic]
[ocr errors][ocr errors]

ex Oriente Romam evocaret, praefentemque & auditum judicaret ipfe, laudatum Innocentium graviter hortatus eft San&tus Auguftinus. Aníiquum hunc Ecclefiae Canonem obfervare nefci9 quo titulo aut fuco detreétavit contumax huc ufque Berengarius: Nec Romae aut Vercellis cojam Leone nono, nec Florentiae coram Uictore fecundo fe exhibere voluit, nec interim defit à fua apud Parifienfem Synodum profeffione relapfus horrenda Zizania feminare. Hinc omnes ejus tergiverfationes excifas volens laudatus Vi&or , praefèntem Synodum fieri voluit in Gal1ia , in ipfa, fub qua Andegavenfis civitas , Metropoli Turonum. Cur non per Bartholomaeum Metropolitam , fed per Legatum Hildebrandum fieri jufferit, habes in litteris San&i Leonis Magni ad fuum in Illyriciana Dioecefi Vicarium Anaftafium Archiepifcopum Theßalonicenfem : Ji im eo, quod cum fratribus traéfamdum defimiemdumque credidcris , diverfa eorum fuerit à tua voluntate fententia , ad mor omnia fub gefforum teftificatione referamtur , ut remotis ambiguitatibus , quod Deo placeat , decernatur . Præfentis in fuæ Diœcefios aut Provinciarum ad ipfam fpeétantium Synodo Pontificis au&oritatem exponit in Synodalibus ad urbis Conftantinopolitanæ & Bithyniæ Clerum litteris Papa Felix tertius : Comfuetudo retinetur, ut Praeful Apoftolicæ Sedis cumάa comffituat . [n fidei præfertim caufis affirmat id obtinere. Loqui, videtur de folis Italiae Synodis, quòd nempè Patriarchales fuas Synodos Dominus Papa foleat intra Italiam celebrare In quovis loco celebratis habet eandem auétoritatem . Et hinc ad Eutychen , ex Conftantinopolitano Archimandrita novum Hærefiarcham, de fui dogmatis caufa confultantem , refcripfit San&tus Petrus Chryfologus Metropolita Ravennatum : Nor pro ftudio pacis & fidei extra comfenfum Romamae Civitatis Epifcopi caufar fiaei audire mom poffumu r . Omnium tra&tandorum relationem feu propofitionem , & fuffragii cum irrefragabili auétoritate praerogativam habebat praefens Pontifex , ideoque ex ejus folius nomine Synodalia aéta edebantur . Hujus poteftatis aliqua parte apud fuos valuifse etiam Patriarcham Alexandrinum , lucet ex quarta aétione Concilii Chalcedonenfis. Ea pars forfan fuerit jus omnis Patriarchae. Quidquid fit, nobilem ejus portionem habuit in Synodis etiam Papae Legatus : Ejus fuffragium æquipollebat totius Synodi fuffragio , ideoque quoties ipfè

folus à tota difsentiret Synodo, caufa tamquam ! ambigua & difficilis Romam femper debuit cum plena relatione mitti. Hinc ergo præfentem de ! momentofiffima Berengarii caufa Synodum , non per Metropolitam , fed per fuum Legatum voluit Vi&or fecundus celebrari. Huic item Synodo propofita fuit querela Henrici tertii Imperatoris adverfus Ferdinandum pri-| mum , cognomento & virtute Magnum, Caftellae ac Legionis Regem , de titulo Imperatoris. Etenim de Ferdinandi patre Sancio Magno fcribit in Chronico Albericus : Jamcius fe Imperatorem nominabat Hifpaniae. Et in Hifpaniæ Chronico

Joannes Vafaeus: $amciu, Hifpaniae Imperator appellatur eff , reda&i , ad ejus Imperium omnibur Hifpamiæ ditionibus , quae Chrifliani momimis eramt. Et in libro de Hifpaniae Regibus Francifcus Tarapha: Samcius Major, cùm Legionis occupaffet Regmum, appellari voluit totius Hifpaniae Imperator. Mauror fiquidem omnes à Navarrae , Aragomiae, Caflellae , Legionis , Portugalliae , Camtabriæ, & Pafcomum fimibus extermimavit . Et in opere de Hifpaniæ rebus Lucius Marineus: $ancius Major mom immeritò fuit Imperator totiur Hifpamiae appellatur. Nam totam ferè devié7ir boflibur Hifpamiam Chriftiano momimi reflituit. Si quidem Mauror omnes à Navarrae, Aragomiae , Cafellae, Legionis , Por• tugalliae, Camtabriae , & Vafconum finibus extermimavit. In titulum fucceffit filius Ferdinandus, ipfumque uti paternæ hæreditatis nobiliffimam gemmam conftanter tuebatur. Verùm efse fuae dignitatis injuriam & Auguftae Majeftatis recellionem cenfuit Imperator Henricus. Et tempus ipfum juvabat. Quòd enim Vi&tor Pontifex illi quafi pater efset, teftatur Sanétus Perrus Damiani. Hinc titulum à præfenti Synodo exfufflari poftulavit , & Ferdinandum, cæterorum in Occidente Regum more , ad fubje&ionem & obedientiam cogi . Quòd enim etiam Galliae Regnum Romano Imperio femper olim fubfuerit , lucet vel ex folis Confularibus Codicillis & ornamentis, quae Clodovæo Regi mifit Anaftafius Imperator, & Clodovæus gratanter accepit. Et hinc Auxanio Metropolitæ Arelatenfi, fuoque per Galliam Vicario , poftulatum Archiepifcopale Pallium impertiri citra Imperatoris Juftiniani notitiam & confenfum non praefumpfit Vigilius Pontifex: Ne homorem fidei ejus cum competenti reverentia mom fervaffe judicaretur. Et tandem Pallium tranfmittens , Auxanio injunxit incef$anter pro laudato Juftiniano , ejufque conjuge Theodora preces effundere , qui pro bi* mamdamdi* pia praebueramt devotiome comfemfum. Etiam pro Patritio Belifario, qui mediator fuerat & fuggeftor apud Principem , mandat orari . Ad Auxanii item fuccefsorem Aurelianum , dum tranfmiffit Pallium , fcripfit: Gloriofo Patritio Belifario deffimatis fcriptis gratias referatis , qui homimi veffro laborem ad Clementiffimum Principem abftulit tramfeundi , fèd mox ut Refponfum recepit, mobij fuis litteris indicavit . Non folus Pontifex , fed &c ipfe infigniendus Arelatenfis Epifcopus debebat Pallii donum , & quidem per fingulares Legatos, ab Augufto Principe fupplicare. Ipfum dabatur & ea lege , ut infignitus gratiae imta&7æ fæ. dera inter Romanos Imperatores & Francorum Reges cuflodiret . Non amicitiae aut focietatis, fed fœdera gratiæ : Quam nempè Rex ab Imperatore , tamquam fuo Patre & Domino, emereretur. Juftinianum enim fuifse Regis Childeberti patrem , in datis ad hunc litteris difertè fcribit Pelagius Papa primus. Et ipfe Juftinianus Francicum etiam Imperatorem fe femper appellavit. Quibufdam Francicæ Majeftatis zelatoribus haeret hic aqua : Archiepifcopale Pallium volunt tunc non fuifse quampiam è lana faf

[ocr errors]
[ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors][merged small][ocr errors][merged small]

cìam , fed Auguftum totius corporis ornamenttim , cujus proinde citra Augufti Principis confenfum afsumptio aut donatio fuerit crimen laefae Majeftatis. Verùm quis umquam audivit laefas alieni Regis leges aut fanétiones efse laefæ Majeftatis crimen ? Quis ornandi aut veftiendi licentiam cenfuit unquam ab alieno Principe poftulandam ? Poftulatio haec eft evidens chara&ter fubje&tionis. Et ipfa duravit in Galliis etiam fub Papatu Gregorii Magni , Syagrio Auguftodunenfi Epifcopo non aufi dare Pallium, nifi obtento confenfu Mauritii Imperatoris . Leonis item Ifauri Imperatoris Laureata mifit etiam in Franciam , jpfaque fuifse, quod eft plenæ obedientiæ atque fubje&ionis profeffio , honorifice fufcepta, teftatur Gregorius fecundus. Et hinc de Carolo Calvo, è Francorum Regno ad Romanum lmperium eve&to per Joannem o&ta. vum Pontificem , atque Græcorum Imperatorum, præter Ludovici patris & Caroli Avi morem , ornamenta afsumente fcribunt Annales Francorum Fuldenfes : Omnem comfuetudinem Regum Francorum contemmems , Græcas glorias optim.i , arbitrabatur. Et ut m.ijorem fuae memtis elationem offenderet , ablato Regi r momime fe Imperatorem & Auguflum omnium Regum cir mare confifientium appellari præcepit. Avum fuum Carolum Magnum , adeoque & fefe in omnia , quæ Conftantinus Magnus ac ejus fuccefsores in Occidente habuerant , jura , ideoque & in fupremum fuper cun&tos illic Reges dominatum fucceffifse Carolus exiftimavit . De eodem Regnum Arelatenfe erigente fcribit Abbas Regiho. Bofonem Regem appellari juffit, ut more priß corum Imperatorum Regibus videretur domimari. Pergit de Francorum Rege Carolo Simplice: Carolus vires Odonis , rebellis fibi Comitis, ferve mon valem , patrocinia Armulpbi Imperatoris fupplex expofcit. LEffivo fiquidem tempore Arnulphus zonventum publicum Wormatiæ celebravit, ubi Cavolu, venit , & Arnulphum magni* mumeribu* fíbi concillat, Regnumque quod ufurpaverat , ex ejus manu fufcepit. De Germanici Augufti manu ac invefìitura non fufceptum Regnum vocat ufurpatum. Quod ipfum fcribunt Annales Franco

ìum MeteFfes. Rem in Anglorum Regum An

nalibus elucidat Simeon Monachus Dunelmen{ìs : Carolo Crafso Imperatore defumëfo , Regnum in quinque divifum eff, fed principalior pars provenit Arnulpbo , cui alii quatuor fidelitatem fua fponte juraverumt , fubjeâionemque exhibuerunt . .Quia mullus eorum ex paterna progenie legitimur Regni illiu, poterat effe bere* præter folum Armulpbìm. Apud illum enim manfft Imperium. Rudolpho Burgundiam , Odoni Franciam » Longobaráiam ait cefììfse Berengario ac Guidoni Odonem ae Arnulphi confenfu & beneficio fuifse ele£tum teßatur etiam Otho Epifcopus Frifingenfis. Hinc jilum deferere , & ad Carolum poft quatuor demum annos à San&to Fulcone Remenfi Archiepifcopo eve&tum deficere Arnuiphus noluit, nifi ufurpati Regni agnito errore , data inve£iaura, & accepto hominio reconciliatus . Qgo„odo adverfus Caroli fine fuo afSenfu factam promotionem fuerit proteftatus , & quomodo *»

San&tus Fulco , Francici Regni Majeftatem diu

conatus defendere, tandem illi manus dederit, latè habes in Remenfis Ecclefiae hiftoria apud Flodoardum . De eodem Rege Carolo fcribit Sigebertus Gemblacenfis : Carolus Rex Francorum cum auxilio Lotharienfium juxta Urbem Sueffonum pugnam * contra Robertum fratrem Odomir Regir , qui contra fe Regnum Francorum invadebat , eum cum multi * peremit , & fe & Franciam Henrico Primo Germaniae Imperatori fubmittit , eique in pignur perpetui fœderi r & amori* mittit mamum pretioß Martyris Pariffemff, Dionyfii , auro gemmifque inclufam . Fa&tam Arnulpho profeffionem etiam Henrico iteravit. Quod ipfum fcribit Radulphus de Diceto . Carolus $implex Robertum Ducem Pariffenfem , Regnum imvademtem , cum multir peremit , & fe & Franciam Hemrico Regi Teutonico , qui ei auxilio fuerat, fubmittit . Etiam Ludovicus Tranfmarinus de fuo Galliae Regno adverfus invaforem Hugonem Comitem in Synodo Engelhemenfi provocavit ad Othonem primum Imperatorem , offerens caufam Divino etiam duelli judicio afferere juxta præceptionem ltudati Regis Othonis . Rei feriem in fuo Chronico exponit laudatus Flodoardus. Etiam Philippum Auguftum Regem, de Henrici Leonis per Fredericum primum Imperatorem degradati Saxoniæ Ducis patrocinio fufpe&tum , laudat Godefridus Coloniæ ad San&tum Pantaleonem Monachus : Numtii Regis Franciae Imperatorem adeumt cum litterir ejufdem Regir , im quibus devotè excufavit mumquam fibi amimofuiffe , ut caufa Ducis Saxoniae Imperatori rebellaret. Rebellio non eft nifi adverfus Superiorem. Et de Henrico fexto Imperatore fcribit Rogerus Hovedenfis: Notum erat Richardo primo Anglorum Regi , quòd Imperator fuper omnia defderabat , ut Regnum Franciae Romanorum Imperio fubjiceret. Hoc eft , ut avitam iftius Regni fubje&tionem Imperio repararet. Et hinc de Bonifacio o&avo Pontifice, Philippi Pulchri Francorum Regis contumaciam frœnante, ait magnum Belgii Chronicon : Bonifacius Alberto Imperatori Ver

[ocr errors]

alia Regma . Dicit , vcrbo , mom opere : Quôd violentia foret lege fuperior, & neque Albertus, neque Bonifacius propter accifas Germanici Imperii vires, quod verbo & jure volebant , opere non poßent. Et hinc fua hæc Decreta laudanti Bonifacio Philippi Legatus cum farcafmo repofuit: Beatiffme Pater, veftra poteffas eff verbali, , mofra realis . Hinc item de Sigifmundo Imperatore fcribit in Flandrorum Annalibus Jacobus Meyerus: Utimam totam Galliam Imperio , unde ablata ef?, valuiffet reddere. Francica interim, defuper non claufa , fed aperta ufque ad Ludovicum undecimum , qui primus ipfam claufit, corona Regni fubje&tionem eft palam conteßata. Aperta enim fubjeétionis, claufa corona eß chara&er fupremae Majeftatis. Quæ omnia , quibus eruditus Joannes Jacobus Chiffletius in vindiciis Hifpanicis plura addit, lucidè demon{}rant Francorum in Gallia Regnum Romano Germanorum Imperio olim fubfuifIè. Ejem 2

[merged small][merged small][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][merged small][ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors][merged small]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors]

adverfus Hifpaniae Regnum & Ferdinandum Regem Henricus tertius Imperator quaeftionem movit , & per praefentem Synodum poftulavit decidi. Erat res ardua. Etenim in litteris ad Geizam £Hungariae Regem Gregorius feptimus re&è fcripfit Regni fub Imperio fubje£tionem effe fpeciem fervitutis . Et quidem Viétor Pontifex , utpote homo Suevus, favebat Imperio , Legatus vero Hildebrandus , utpote Cluniacenfis , cui Hifpaniarum Reges femper fuerunt devotiffimi, Coenobii Monachus , malebat fcabrofam quaeftionem tra&ari alio loco & tempore, ideoque ipfam , communicato cum partibus confiJio , Pontifici remifit . Hifpani interim non minus Germanicam , quam Saracenicam averfati fervitutem, ad Apoftolicam Sedem deftinanarunt folemnes nuntios, fupplicantes fibi mitti Apoftolicum Legatum, coram quo avitae fuae libertatis & dignitatis fundamenta producerent: Et legatus fuit Robertus ad Sanétam Sabinam Cardinalis Presbyter, coram quo plenam vi&toriam fuiffe ab Hifpanis obtentam affirmat , ac demonftrare conatur Joannes Mariana. Quod an verum fit, ignoro & haereo. Etenim nullus authenticus Scriptor magnum Ferdinandum deinceps titulavit Imperatorem totius Hifpaniae, fed folius ulterioris Hifpaniae Monarcham . Rodericus Archiepifcopus Toletanus: Rex Ferdumamdur , mom mimus de Dei gratia, quâvm de vi&oria gloriofus Regnum fratrir obtimuit , fa&us Monarchus Hifpamiæ ulteriorir . Et Rodericus Sancius : Fermamdur fratre mortuo Regnum ejus obtinuit, & fa&u* eff Monarcba Hifpamiae ulteriori*. Et Regum Caftellæ ac Legionis Catalogus : Ferdimandus Caftellae , Navarræ, ac Legionis Rex babuit praeterea Regnum Aragoniæ , quod frater ejus Ramirus poffidebat , qui fme baerede legitino deceffit è vivis . Ideoque magnur , & Hifpamiae Monarcba momimatus fuit. Regnare cæpit ammo poff wmillefimum decimo feptimo, regnavit ammor quadraginta . Hifpaniam tributo, quod ei Hemwicus quartur Imperator & Urbanut Papa imperabant, liberavit. Res non cohaeret. Etenim quinquagefimo feptimo iftius faeculi anno , quo obiit Ferdinandus, Henricus quartus primùm fucceffit Patri adhuc puer in Regnum , & Urbanus fecundus adhuc erat Monachus, necdum Cardinalis , Interim lucet Imperatoris titulum, haud dubiè ex præfentis Synodi Decreto, à Ferdinando fuiffe fufpenfum . Hinc enim illum refumpfit ejus nepos Alphonfus feptimus , de quo Rodericus Archiepifcopus Toletanus: Alphomfur impofuit fibi Imperii diadema , & vocatus fuit deinceps Imperator. Titulo Diadema addidit. Et Rodericus Sancius : Alphonfus intitulatus Hifpamiarum Imperator . Et in Hifpanorum Regum Anacephaleofi Alphonfùs à Carthagena : Alpbonfur feptimur , imtitulatur Hifpamiae Imperator, pit regnare ammo Domimi millefimo cemtefimo o&avo. Et in opere de Hifpaniae Regibus Michael Ritius : Alphonfu* appellari voluit Hifpaniarum Imperator. Et laudatus Francifcus Tarapha: Alpbonfus feptimus Cafelle , Legionifque Regnum obtinuit , & Primcipatibus Regnifque conjuné}i;

Imperatori* momine appellari voluit . Et Lucius Marineus: Alpbonfus potemtiffimur omnium Regum , qui ante fe fuerant, babitur eff. Quapropter Hifpa

Gemblacenfis fupplemento Robertus Abbas Mon

perrexit ad £amάum Jacobum de Gallicia, & ab Imperatore Hifpaniarum $ocero fuo favorabiliter fufceptur eff. Eundem titulum etiam infra aliquoties

ciae, filia Imperatoris Hifpamiae. Qugd ipfum fcribit Vincentius Epifcopus Belluacenfis . Et in Sacri belli hiftoria Guilielmus Metropolita Tyriorum : Domimur Rex Francorum Hifpaniarum Imperatoris filiam, Mariam monaine, ßbi matrimonio copulavit . Et Normandiae Chronico : Lw

pbonff Regis Hifpamiarum, quem quia Principatur Regulis Aragomum & Galliciae, Imperatorem , /ifpamiarum appellamt . Et San&tus Bernardus cuidam fuae Epiftolae dedit hanc Epigraphen : Jamciae, $orori Imperatoris Hifpaniae. Et in litteris ad Innocentium fecundum Pontificem Petrus Venerabilis, Abbas Cluniacenfis : Imperator Hifpamur , magmur Cbrifiiami populi Primcepr. Laudat Alphonfum feptimum . Porro de Ferdinando tertio Caftellæ & Legionis Rege ad Domini an• num millefimum ducentefimum trigefimum quartum, & Gregorii noni Pontificatum fcribit in Chronico Albericus : Im Curia Romana talem petitionem propofuit Rex caffellae Fermamdur , quad momen Imperatoris & bemedi&ionem volebat babere , fícut babuerant quidam Amteceffores ejur. Ex quo vides Imperialem non folummodò titulum, fed & benediétionem Hifpanis Regibus olim fuiffe . Alphonfus feptimus regnavit fub Paf. chali fecundo , & ipfi per Henricum quintum Imperatorem graviffimè affli&to complacere ftuduit , atque ità temporis opportunitate ufus refumpfit Imperii titulum , & Diadema addidit : Et Pafchalis indulfiffe poffit , aut diffimu* laße. Adje&tum ab Alphonfo Diadema videtur fuiffe Mitra & cruce infignita Corona, quam fine fingulari Apoftolicæ Sedis gratia non poffe affumi , lucet ex litteris Gregorii feptimi ad Vratislaum Ducem Bohemorum. Hinc cum Mitra Coronam etiam Petro Aragoniæ Regi fuiffe conceffam ab Innocentio tertio , habes in hujus vita publicata per Dominum Francifcum Bofquettum. Quare hanc fine Pafchalis Pontificis indulto non crediderim ab Alphonfo affumptam. Quæ caufa Imperialem titulum dormire rursùm fecerit , ideoque ad ejus à Gregorio nono poftulandam refufcitationem coegerit Ferdinandum tertium, ignoro. Quidquid fit, Reges Außriaci , dum Mitram à Corona depofuerunt, non fine fundamento retinuerunt claufuram , & fà* cra Cruce infignitum globum affumpferunt .

Jußiniani Imperatorir ßatua globum cruce imffgnitum leva manu continet , quo ßgnificatur eum

per

dovicus Rex Francorum duxit uxorem filiam Al- áí,

miarum Imperator futt appellatur. Et in Sigeberti L. 7.

tenfis : Ludovicur Rex Francorum gratia orationis A.,,,,.

[ocr errors][ocr errors]

rius Monachus: Ipfo ammo mortua eft Regina Fran- Ä. 1 16

[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small]

Ejus fignificationem exponit Michael Glycas : Fo!. 134.

« VorigeDoorgaan »