Pagina-afbeeldingen
PDF
[merged small][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors][merged small]

Tatuit fan&a Synodus , ut fi quis Clericorum 3, adipifcendae Ab

batiæ caufa , Monachus effe&us fuerit , in Abbatia quidem Mohachus permaneat , fed ad ipfum honorem , ad quem fpirabat , nullatenus accedat , quòd fi praefumpferit , excommunicetur.

[ocr errors]

Efcio quod in Sardinia Monafterium vaIN canti fuae Praefe&urae non habebat perfonam idoneam , ideoque aliundè debebat poftulare. Verùm poftulatam perfonam , quia fibi uti: lem , gratis concedere recufabat nefcio quod aliud Monafterium, atque ita de hac fa&i fpecie confultus nefcio quotus apud Gratianum Ponti* {ex Bonifacius refcripfit : cavete fratrer , quàm fit ambiguum quod petiiffis comfilium , quod quidem fecundùm veflrae voluntatis propofitum nulla inveniìmus ratione confirmatum . Verumtamem f veftrae neceffitati adeò eft opportumus quem reperiffi* , dum tamen ommi, obfit pa&io , ommi* ceffet conventio, multaque veflrae Eccleffe fiat diftra&io, accedat grati* , fervire Deo imcupiat , fuique regimimi* devotè geffet obfequium, & poflmodum vo* , quaff fubfidii 3ratia, aliquas fuae Ecclefiae munera largiri fratrum folatio Romana permittit Ecclefia. Poftulatum Mo£,achum declarat gratis concedendum: Quodvis hic pa&um damnat de Simonia. Quocirca uti Monafterium à Monachando , ita Monachandus à Monafterio nihil poteft exigere: Hoc ipfum

gratis acceptare, ille femetipfum debet gratis donare . Utraque exaétio eft æquæ leprofa . Etenim illum , qui Monafterio aut Ecclefiae feipfum nifi fub certis penfionibus aut pa&ionibus nollet tradere , quis ambigat effe Simoniacum ? Et quidem Monachandus nihil poflit poftulare pretiofius , quàm ipfam Monafterii Præfe&turam. Nihil item durius exigere poffit Monafterium , quàm iftius Praefeéturae fufcipiendum onus. Hujufmodi exa&iones praefens Canon damnat ut Simoniacas, aut ut de Simonia fufpeétas, ideoque juxta communem Monachalis Simoniae le* gem fancit valere profeffionem, & adjeétam conditionem , uti turpem ac damnatam , habet pro non adje&ta. Eum, qui profeffus ipfam in fe adimpleri permiferit, privat Chriftiana communione. Quòd ipfum in ifto eodem relinquat Monafterio, eß fingularis gratia : Simoniacè enim ingreffum Monachum antiqua Regula jubet in aliud ftri&ius Monafterium deportari. Nofter Canon loquitur in folos Clericos : Quöd ejufmodi artes & ambitus laica fimplicitas tünc ignoraret. Plura dicenda funt ad fimilem Nicolai fecundi Canonem.

[ocr errors]

Tem decrevit , ut Abbates curam Monachorum & Monafteriorum . exerceant , & eis vi&um & veftitum , fecundùm Regulam San&i Benedicti præbeant , & hoc agentes , proprium eos habere nullatenus permittant . Ipfi verò Monachi abfque voluntate Abbatis Præpofituram aliquam non teneant. Abbas autem vel Monachus has inftitutiones corrigentes , à propriis corrigantur Epifcopis.

[ocr errors][merged small][merged small]
[blocks in formation]

fimia dilatare, pecumia* bimc imde cum tanta aviditate colligcre , ad aliena comquirenda confinia totis defíderii , ambelare . Cui quidquid ef? mihil , miff & boc ftuduerit invenire quod deeff.. Cui Momafferium fit bofpitium , equinum verò dorfum eft quotidiamum babitaculum . Chyrothecæ , calcaria , fcutica, pidrifígulae , & fi qua alia equitamdi funt utemfilia , mumquam otiofo ftu megle&a marcefeumt , cùm Sacerdotalia ormamemta , quibus ftcri* Altaribus defèrvitur , fæpè à timeis comeffa reperiantur. guae enim fora , quae Tribunalia invemiri poffumt Abbatibus vacua ? Quae Curia , quae cubilia Primcipum ferratis Abbatum virgis mom adfpiciumtur cffoffa ? Aulicum limem jugiter Abbatum veffigiis teritur, & eorum querelae vel jurgia importum? Regum auribus ingeruntur. Non eos effúgiumt Caftra Ibellamtium , fed fub fequeflrae pacis fpecie inter ipfo, Galeatorum cuneos difèerpi & comprimi fæpè videa, cucullator . Qui vult moffe quid aéîum ft apud Foremfe megotium , nom Praetoria Judicum , fèd diverforia potiùs perquirat Abbatum : Quidquid in feculo agitur , ab eis velut à Magiffri; acgotiorum fecularium requiratur : Legenda eft integra Epiftola : Abbatum , qui per ambitum ineunt dignitatem , mores & vitia exhibet ad vivum. Eadém per varias , quibus lapfam difciplinam repararunt, Synodos eyelli curarunt Imperatores Magnus Carolus & Pius Ludovicus. Ejufmodi Abbatum novifiima, imò nulla cura efi de Monafterio ac Monaftica difciplina: Apoflatæ enim funt , & dumtaxat perfonatæ ; Monachorum larvae, qui Curios fimulant , &, Bacchanalia vivunt . Et ifto tempore quidam nec Curios fimulabant . Hinc nofter Canon mandat ipfos ad officium & paternam follicitudinem compelli.

Ante omnia mandat, ut fuis Monachis nulla ratione permittant proprium. Plenam omnium, temporalium communionem primis apud Hiero. {oIymam Chriftianis Apoftoli , apud Alexand, iam San&us Marcus, aliquam ejus partem Sanaus Paulus impofuit Corinthiis. Et illius prævaricationem horrendo in Ananiam & Sapphiram fupplicio San&us Petrus vindicavit. Hanc communionem adeò dilexit Sanctus Joannes Chryfo{}omus, ut in undecima fuper Apoftolicos A&tus homilia fcribat: Hæc & munc fieret , utique majori cum voluptate viveremus , & diviter & paupe,c,. Nom majorem autem pauperibus quàm divitibus Joc voluptatem adferrct. Adeò populofa tunc erat

Antiochena civitas, ut haberet ferè centum mi1lia pauperum : Ipfam nihilominus commodifîimè poffe in communi vivere, multis conatur demonftare. Ex eodem principio in fermone de San&o Philogono fcribit Meum ac Tuum eße frigidum verbum , & cun&ta humani generis mala ex ipfo pullulare. Et hoc eft omninò veriffimum: At nimia malorum cum bonis in hoc mundo mixtura tantam perfe&tionem non fuffert. Nam & poßquam Evangelicum rete bonis ac malis pifcibus impletum , & Chriftiana profeffio eft multiplicata fupra numerum , defiit magnificari univerfalis fan&titatis laetitia : Etiam Hierofolymitana ac Alexandrina Ecclefia depofuerunt avitam vitæ communionem. Eam cum paucis in Monafterio fociis refumpfit San&tus Antonius , & juffit effe Coenobiticæ vitae fundamentum. Etenim Monafticam vitam non efle aliud , quàm ad paucos contraétam Apoftolicam difciplinam, docet an

vemdicet , fed fcut fcriptum eff in A&ibus Apoßolorum , babeamt omnia communia . Cui exemplo fua Monafteria fuperædificarunt etiam Magnus Bafilius , Sanétus Auguftinus , Sanétus Benedi&tus , & alii Monachorum Au&tores . Et hinc in undecima fuper Apoftolicos A&tus homilia fcribit laudatus Chryfoftomus: $ic im Monafferiis numc vivunt , quemadmodum olim fidele r.

Monafticae vitae primum fundamentum effe plenam & perfeétam omnium temporalium communionem , & ipfàm ab Ægyptiis San&i Antonii Monachis rigidiffimè fuiffe fervatam,

] oftendunt in libro de Catholicae Ecclefiae moribus c.

laudatus Auguftinus, &c in epiftola ad Eußochium San&ius Hieronymus, addens iftic fuiße & aliud Monachorum genus , deterrimum , negleétum , & inftar peftis eliminandum : Utpotè qui ex colle&tis fymbolis folam menfam haberent communem. Apud hoc , inquit , affè&7ata fumt ommia , laxae mamicae , caligae follicantes , veffis craffior , crebra fufpiria , vifitatio Virgimum , detra&io Clericorum : Et quamdo die , feffu y vemerit, faturamtur ad vomitum. Hi dicuntur Rebomoth ac Sarabaitae, quos & primorum & mediorum faeculorum Patres conftanter affirmant e({efpurios, ac veri Monachi nomine indignos. Antonianam communionem exponit ac praedicat in Monaflicarum Inftitutionum libris etiam Joannes Caffianus : Nulli cifiellam , mulli peculiarem fportulam licet poffidere, mec tale aliquid quod velut proprium retinem r fuo debeat communire fignaculo. Hanc regulam & apud Antonianos , & apud Thabennifiotas feu Pachomianos fervari affirmat tanto rigore , ut me vel verbo quidem audeat quir dicere aliquid fuum , magmumque ft crimen ex ore Monachi proceffiffe , Codicem meum , tabular mear , graphium meum , tumicam meam , caligas mear , proque boc digna pænitentia fatisfaâurus fit , fi cafu aliquo per fubreptionem vel ignorantiam bujufmodi verbum de ore ejus effugerit. Et hinc exclamat adversùm Galliæ Monachos : Ad baec moj miferabiles quid dicemur, qui im Coenobiis commorante f,peculiare* circumferimus claver,omnique profèffiomi* moffræ verecum dia&confufione calcata,etiam ammulo r,quibus recomdita præfignemus , in digitis palàm geflare mom pudet,

[ocr errors]

L. 4. c. 13.

[ocr errors]

C. 32. 31. Epift. 391. •

C. 7.

I. 3.

L 4 C. 13*
C. 17.

f L. 3. Tit.

35. C• 6.

quibus mo* folùm ciffellae vel fportae , fèd me arcae quidem vel armaria ad ea quae congerimur , vel quae egreff, de feculo refervamus , condenda fufficiunt? Lamentatur Evangelicam paupertatem , & profeßam omnium temporalium communionem variis in pun&is apud Gallos titubare. San&ti Antonii Inftitutum primi in Europam ; detulerunt San&us Athanafius, ac ejus in Alexandrino Patriarchatu fucceffor Petrus : Adversùs Arianorum violentiam appellantes & accedentes Apoftolicam Sedem , duxerunt fecum Monachos, & ex Monachis Epifcopos, & Romae Monafteria per ipfos fundaverunt. Et illa per omnem Italiam San&us Eufebius Vercellenfis Epifcopus, ac San&us Martinus ftuduerunt extendere . Nam ab hoc eße Mediolanenfe , quod in Confeffionum libris laudat San&us Auguftinus , Monafterium teftatur Sulpitius Severus. Idem Martinus idem Inftitutum ex Italia deportavit in Ga!liam , in Belgium Sanétus Vi&tricius Rothomagenfis Epifcopus , in Africam San&us Auguftinus , Sanétus Fulgentius in Sardiniam , in Germaniam ac Pannoniam San&tus Nicetas , Audius in Gothiam, venerabilis Donatus in Hifpaniam , San&tus Hilarion in Syriam, Euftatius Sebaftenus in Armeniam & Pontum, in Cappadociam Sanétus Bafilius. Et hi omnes Antonianam temporalium communitatem fixerunt fuis Monafteriis in primum fundamentum . Etenim Monafticam paupertatem effe unica contentam tunica , & nulli poffefiioni aut adminiftrationi mifceri , jubet in litteris ad Heraclidem Monachum , & latius in fuis Regudis exponit laudatus Bafilius. Et de Turonico San&ti Martini Monafterio fcribit Sulpitius Severus: Difcipuli o&oginta erant. Nemo ibi quidquam proprium babebat : Omnia in medium conferebamtur. ^Vom emere aut vendere, ut plerifque Momacbis mo*i* eff , quidquam licebat. Et de Syriae Monafteriis in libris adversùm Monafticae vitæ vituperatores Sanétus Joannes Chryfoftomus : Quod ommia perturbat, Meum ac Teum penitùs imdè elimimatum eft . Cuméfa quippè illir communia funt : Menfa , domur , imdumentum. Et quod fanè mirabiliur , unus idemque ommibur eff amimus . Ommes eadem mobilitate fumt mobiler , omnes eadem fervitute fervi, eadem libertate liberi. San&i Auguftini Regula eft omnibus notiffima, & ex ipfà de San&ti Fulgentii Monafteriis fcribit in hujus vita Ferrandus Carthaginenfis Diaconus: Fulgentiu; Cœnobialir difciplinae Ordinem cuffodivit illaefum , memini damr licentiam profeffomi* fan&ae Regulam praeterire , fed primcipaliter hoc obfervandum Momachir tradenr , ut nullus eorum quidquam proprium fibi vendicaret , fed effemt omnibur ommia commumia . Et primus Sanéti Leodegarii Auguftodunenfis Epifcopi Canon : Primur titulur bic ef? Momafficae difciplinae , ut Abbater vel Momachi peculiare mom babeant. Et ex hifce & aliis ejufmodi plurimis Monafticorum Patrum teftimoniis fcripfit ad Sublacenfis Monafterii Abbatem & fratres Innocentius tertius : Nom effimet Abbar quod fuper babemda proprietate poffit cum aliquo Momacho difpemfare. Quia abdicatio proprietatis , ficut & cuffodia cafitatir, adeò eft annexa Regulæ Monachali, ut

comtra eam nec $ummus Pontifex poffit licemtiam comcedere. Et per Hugonem Remenfèm Epifcopum ejufdem Pontificis in Gallia Legatum , celebra

Praepofiir , & cæterir Religioff, Prioribus fub atteflatione Divimi Judicii diffri&e injumgit , ut fubditi , fuir profeff , licemtiam habendae proprietatis mom tribuant , cum etiam hoc Romamo Pontifici mon liceat , fcut Domimur Innocentius Papa tertius in quadam comffitutione teffatur. Proprii carentia eft Evangelicae perfe&tionis ac Monafticae profeffionis portio effentialis, ideoque clarum eft, quòd nec Summus Pontifex poffit in ipfa difpenfare. Et hinc de Gallicanis Monachis , ab avita communitate ac paupertate circa quaedam minutiora deviantibus , quòd omnem fuae profeffionis verecundiam calcarent , fuprà nobis re&è dixit Joannes Caffianus . fcripfit Sanétus Bafilius: $i quis proprium fibi effe dicit , abfque dubio alienum fe facit ab Ele&is Dei . Et apud Ferrandum Carthaginenfem Diaconum dicit San&tus Fulgentius : Nec debet nec potef? Monachu* judicari, cui voluntar babere privatum peculium perfuaferit . Nec eft fimplex , fed capitale vitium : Ex ipfo nafci difcordias , murmurationes , animofitates , quamvis Monafticae vitae fcabiem , ac ipfam tandem Apoftafiam , nervosè & lucidè in feptimo Monafticarum inftitutionum Jibro demonßrat laudatus Caffianus. uin imò occultum proprietarium effe manifefto Apoftata nequiorem docet atque oftendit in fermonibus de communi Clericorum vita San&tus Auguftinus. Et de nefcio quo ele&to in Abbatem Monacho Conftantio fcribit ad Joannem Subdiaconum , Apoftolici in Æmilia Patrimonii Reétorem, Sanétus Gregorius: Cognovi quòd Conflantiur peculiaritati fudeat. Quae res maximè tefiatur eum cor Monachi mom babere . Hinc ejus ele&tionem caffat , & adjungit de San&to Mariniano Ravennatum Archiepifcopo : Fratri & Coepifeopo moffro Mariniano omninò dicere fiude , ut peculiaritatem fudioffìmè compeßat , & boc ipfum Monaflerium à tali peffe mumdare feffimet. Quia ß illic peculiaritar à Momacbis habetur, meque comcordia meque cbarita* im congregatione eadem poterit permamere. Quid eff autem babitur Momacbi , mifi defpe&fu* mumdi ? Quomodo igitur mundum defpiciumt, qui im Momafferio pofti aurum quaerunt ? Quae omnia pluribus confirmat in litteris ad Alexandrum fecundum Pontificem , ac in opufculo ad Albizonem Eremitam Sanétus Petrus Damiani. Oftendit peftem hanc effe ruinam ac mortem Monaßeriorum. Quod ipfum in litteris ad fuos Belluacenfes San&i Quintini Regulares Clericos inculcat San&us Ivo Epifcopus Carnutenfis. Addit laudatus Caffianus : Hæc erit fumma vi&oria, triumpbufque perpetuus , ut quemadmodum dicitur , mec minuto quidem mummo confcientia Momachi polluatur . Impoffibile mamque eum , qui vi&us in exigua ffipe comcupifcemtiae feme! iu corde fuo radicem fufceperit , mom majoris defiderii protimur incendio conflagrare . Tamdiu mamque mile* Cbriffi vi&or ac fecuruy , cum&aque cupiditati* in

[ocr errors]
[ocr errors]

ta Avenionenfis Synodus Epifcopis , Abbatibur , C. ig.

Et in brevioribus Regulis Cap. 17.

[merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][merged small]
[ocr errors]
[ocr errors]

pugnatione erit extermuf , domec imitia comcupifcemtiae άujus bic mequiffimu* fpiritus im ejus corde mom ferva'verit. Quapropter cùm im cumëfis gemeribus vitiorum gemeraliter ferpemtir caput oporteat fervari , in hoc praecipuè diligentiùs convemit praecaveri . Quòd f? fuerit intromiffum , fua materia comvalefcemr , ipfum fibimet vehementiora fufeitabit incemdia. Et infrà : Haec de Phylargia perfè.7a vi&oria , ut parviffmae cujujlibet ffipir im corde moffro refidere mom fimamur ig;niculum , certi quòd feffinguemdi eum mom habebimur ulteriùr facultatem , fi quamtulamcumque fcir:i'læ hujus im mobi* materiam foverimur. Furis ac traditoris Judæ, nec non Ananiæ & Sapphiræ exempla urget in alio ejus libri capite , & concludit: Supcr bacc ommia confiderantes conditionem fragiii* imccrtæque maturae moffrae , caveamur me dies Domimi , fiut fur, im mcéfe fuperveniens maculatam «vel g;io obolo moffram comfciemtiam deprehendat , qui omnes fru&u* moffrae remumtiatiomir evacuamr , illud quod diviti im Evangelio diéfum eff, ad mor quoque faciat voce Domimica dirigi : Stulte, bac mo&e amimam tuam repetemt à te , quae autem præparaffi cujus erunt ? Videtur docere nos hîc ob materiæ levitatem à mortali culpa non excufari . Eft res quaeftionis. Quidquid fit , verum eft anti•quum adagium : Monachur qui habet obolum, mom valet obolum.

· Quapropter Religiofa paupertas eft omninò] magna virtus, & altus juftitiæ mons, de quo poffit re&è dici: Non omnes capiumt verbum iffud. Horum unus fuit Zozymus Pelufiae Ecclefiae Presbyter, adversùs quem fcripfit ejufdem urbis civis Ifidorus : Etf? ob multorum improbitatem, inexplebilemque cupiditatem voluntariae paupertatis virtur eo reda&a cffe videatur , ut vires bumamar excedat , mec quemquam effe credar , qui eam comfequatur & præffet , quofdam tamem effe movi. At tu ignoras , mibil mirum. Nam cum prae opum ac divitiarum cupiditate ipfe temulentia laborer , baud mirum eff, eor qui purè atque integrè fobrii funt , tibi effe ignotor. Quòd Licinius Auguftus caftitatem impoffibilem cenferet , ideoque nullum Clericum aut Monachum crederet caftè vivere, in Conftantini Augufti vita teftatur Eufebius

cantur Lutherani & Calviniftae . Exiftimant in humano genere reperiri folos Afros, de quibusSan&us Salvianus: Tam impoffibile eff Afrum effe cafum , quàm Afrum mom effe Afrum. Verùm primus Symboli Articulus profitetur Divinam Omnipotentiam , quam nofter coeleftis Pater corruptam naturam noftram miferando & adjuvando maximè manifeftat : Etenim Afrorum Clericos & Monachos ifto ipfo tempore fuiffe caftiffimos addit laudatus Salvianus. Quòd ergo impurus Licinius de caftitate , avarus & animalis Zozymus fenfit de Monaftica paupertate. Porrò laudatus Ifidorus reétè dixit: Quofdam tamem effe novi . Etenim magnam hanc virtutem femper profeffi funt plurimi, fed non omnes obfervaverunt. Et hinc negle&am obfervantiam , quòd plures etiam in Monafteriis agantur pœnarum metu quam cafto amore virtutis , Monaftica difciplina horrendè femper vindicavit. Etenim

ad Euftochium fcribit San&tus Hieronymus: .Quid ante mom plures ammo* Nutriae geffum fit, referemur. Quidam ex fratribui parcior magis quàm avarior , & mefciem r trigimta argenteir Domimum vemditum, centum folidos , quo* lima texendo acquifferat, moriem * dereliquit. Imitum ef? inter Momacbor confilium , quid faáo opus effet. Alii pauperibus diffribuemdor effe dicebant , alii damdo, Ecclefíae , mommulli paremtibus remittemdor. Macariu r, & Pambo, & Ifidoruj , & caeteri quor Patres vocant , $an&o in eis loquente $piritu, decreverumt imfodiemdor effe cum eodem , dicentes , Pecunia tua tecum fit im perditionem . Nec hoc crudeliter quifquam putet fadfum. Tamtus cum&or per totam Aegyptum terror imvafit , ut umum folidum dimiffe , fit crimimis . Eandem poenam inflixit Gregorius Magnus. Errant qui hunc aßerunt primum illius Au&orem. Et in Londinenfi , qua lapfam Anglicanæ Ecclefiae difciplinam reparavit, Synodo ftatuit San&tus Lanfrancus : Monacbi proprictate careant. $i quir cum proprietate inconfeffus obierit , im Caemiterio mom fèpeliatur. Exftat apud Guilielmum Malmesberienfem in primo libro de Geftis Anglorum Pontificum. Et de nefcio quo Vindocinenfis Coenobii Monacho , qui cum proprietate inconfeffus obierat , ad ejus Abbatem Goffredum fcripfit San&tus Ivo Carnutenfis Epifcopus. Momendo comfulimus , & comfulemdo momemur , ut fepulturam , quam cum fratribur mifèricorditer acceperat, amittat , quatemùs caeteri timorem habeamt , & à fimili facrilegio manur contimeamt . Et ad Farfenfis Monafterii Abbatem & Fratres Innocentius tertius: Prohibemus diffri&è im virtute obedientiae, fub obteffatione Divini Judicii, me quis Momachorum proprium aliquo modo poffideat, fed ß qui, aliquid babeat proprii , totum in continenti reßgnet . Quòd fi proprietas apud quemquam inventa fuerit im morte , ipfa cum eo im fignum perditiomir, extra Momafferium im ferquilimia fubterretur , fecumdùm quod beatur Gregoriu r marrat in Dialogo fe fèciffe. Et hac lege omnes hodie vivimus. Porrò Joannes Caffianus in feptimo Monafticarum Inftitutionum libro diftinguit tres Proprietariorum claffes: Triplex eff hujur imvaletudinis morbur, qui ab umiverffr Patribus aequali deteflatione dammatur. Umu r bic , qui decipiemr miferabiles quofque , ea quae me amtea quidem , cùm im faeculo degerent, poffidebat, congregare perfuadet. Aliur qui baec , quae im primordiis fuae remumtuatiomir abjecerant , poffeà refumere ac rurrìm deßderare compellit. Tertius qui imitio malo vitiofoque contra&us , & ab imperfe&ione imcipiem*, eo , quor feme! boc tepore memtir imfecerit, paupertatis ac diffidemtiae timore perterritor fpoliare fe cum&i , mundi facultatibus mom finit, eofque pecunias vel fubffamtiar, quas utique remumciantes abjicere debuerant , refervanter, ad Evangelicam perfe&ionem mumquam pervenire comcedit . Tertiæ itaque claffis funt illi , qui omnia quidem fua Monafterio dant aut pauperibus , fed fibi aliquam refervant vitalitiam penfionem aut cenfum . Ipforum exordium eft omninò vitiofum . Monaftica quippè profe£ fio non eft aliud quàm omnium temporalium abrenuntiatio , atque ità adversùm illos

[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]

Cap. 14.

[ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors]

* Cap. 14. JL.3. c. 15.

Cap. 2o.

;

re&è dixit in tertia Collatione Abbas Pafnutius: ANecdum Evangelicum implet mandatum , qui ommifibi adhuc ex fuis facultatibus aliquid refervat. Et adjungit : $icut nomnullu tepidorum faciumt. Utroque enim pede claudicant : Nec Monachum induunt, nec Saecularem deponunt. Undè adversùs Syncleticum , ex Senatore Monachum ejufmodi, fcripfit Magnus Bafilius : Et $ematorem perdidiffi , & Monacbum mom feciffi . Quod di&tum praedicat , & ejus caufam nobifcum laudat Caffianus: Quaedam fibi de propriis facul. tatibus $yncleticus refervarat. Re&è aßerit iftos ad Evangelicam perfeéfiomem mumquam pervenire. Captivi enim manent fub Phylargia, omnium vitiorum matre ac nutrice, quam quidam appetentes etiam à fide erraverunt. Ex ipfa pauperes fratres defpiciunt, cum plena humilitate non fubjacent Praepofitis , Divina Officia faftidiunt , operari nolunt , ad licentiofum alicujus privilegii aut praeeminentiæ in Monafterio locum quavis arte adfpirant ac fe intrudunt , communi alimentorum ac veftium forte contenti non funt , atque ità Coenobia fua pedetentim tranfvertunt in illam Coludenfis apud Anglos Monafterii miferabilem formam , quam in Anglicana Venerabilis Bedæ hiftoria defcribit Religiofus Presbyter Adamannus : Domumculae , quae ad oramdum vel legemdum fa&ae eramt , nunc im commeffatiomum , potationum , fabulatiomunw , €¢ caeterarum fumt illecebrarum cubilia comverfae. Quomodò fpeluncam hanc immiffus ab irato Deo ignis eradicaverit , pluribus narrat laudatus Beda, fa&tum afferit ob exceffus praefertim illorum , qui majores effe videbamtur, & concludit : Haec ideò moffræ bifforiae imferenda eredidimur, ut admoneremus Le&orem operum Domimi, quàm terribili* ft in comfliir fuper filior bominum , me fortè nor tempore aliquo carmis illecebri, ferviemter, mimùfque Dei judicium formidanter, repemtima ira ejus corripiat, & vel temporalibur dammi* juffè faeviem * affligat , vel ad perpetuam damnationem diffri&iùs examimam tollat. Grandem apud fuos Monachum ob fimiles vanitates fuiße vifibiliter deportatum ad inferos, & Cayphae ac aliis Domini occiforibus adjunétum, narrat in eadem hiftoria , & denuò concludit : Fa&um eff boc muper im Provincia Berniciorum , ac longè latèque difftnmatum, multos ad agendam & mom differendam mitudinem provocavit. Quod utimam exbinc etiam moffrarum le&ione litterarum fiat. Quocirca hifce penfionatis Monachis Joannes Caflianus meritò applicat hocce Deuteronomii Statutum : Quir eff bomo formidolofur, & corde pavido? Non egrediatur ad bellum. Vadat & revertatur in domum fuam, me pavere faciat corda fratrum fuorum, ficut & ipfè timore perterritur eff. Ipfos ad Monafticam mili. tiam affirmat ineptos. Semetipfos enim præcipitant in Monafteriis, & alios fecum, licet non in lapfum , tamen in titubationem circumfcribunt . Quare qualifcumque profeffioni adje&a penfionis refervatio eft adverfa fubftantiæ, aut certè fœda conditio, ideoque habenda pro non appofita. Eam Praefe&ti obligantur circumducere, & in communem fubftantiam devocare. Nulla hic dotalis eleemofyna, nec fimilis quis humanæ cbriff. Lupi Oper. Tom.V.

in firmitatis palpo fucus valeat patrocinari. Eleemofyna enim debet effe gratuita , non dotalis . Et hunc effe Tridentinæ reformationis fcopum, fuus locus demonftrabit. Circa præfentis Synodi tempora Monachi paffim erant enormiter deformati. Etenim de Anglicanis , etiam Cathedralibus ac Primatialibus Cantuarienfibus , fcribit in Anglorum Pontificum hiftoria Guilielmus Malmesberienfis : Monachi Camtuariemfer, ficut omnes tumc tempori* im Anglia, fecularibu r baud abfimiles erant, miff quòd pudicitiam mom facilè proderent. canum curffbur avocari , avium praedam raptu aliarum volucrum per inane fequi , fpumamti* equi ter

gum premere , teffera r quaerere , potibus imau'gere,

delicatiori viéfu & accuratiori cultu frugalitatem mef&ire, parcimoniam abmuere , & caetera id gemus , ut magis illor comfuler, quàm Monachor prae famulamti frequentia dicerer . Cujus deformationis fontem quis non videat fuiffe proprietatem ? Et in opufculo de mundi contemptu San&us Petrus Damiani : Ad tamtam fecem quotidie femetipfo deterior mundus iffe devolvitur, ut mom folum cujuslibet, five faeculari r ffve Eccleffafficae comditionis ordo & ftatu fuo collapfus jaceat, fed etiam ipfa Momaffica difciplina folo temur , ut ita dixerim , reclimata , ab affueta illa celfitudinis fuae perfeéfione lamguefcat . Et addit caufam : Ommer emim quae fua funt quaerumt , & comtempto cæleffi defiderio , terram infatiabiliter concupifcumt. Quae omnia repetit in opufculo de perfeétione Monachorum. In Germania fuiffe tantam bonorum Monachorum inopiam , ut ad ipfos reformandos evocari debuerint Scoti feu Hiberni primùm , ac deinde Itali, teftantur Marianus Scotus , ac Lambertus Schafnaburgenfis . Et hic edicit caufam : Reverâ mom immeritò Dominur fuper moffrates Momachor defpe&ionem effumdere videbatur. Nam quorumdam Pfeudomomacborum privata igmomimia momem Monacborum vehementer imfamaverat , qui omiffo ffudio Divimarum rerum, totam operam pecumiir & quaefibuf imfumebant . Hi pro Abbatii, & Epifcopatibus aurer Primcipum importumè obtundebant, & ad bonorer Ecclefiafficor mon via virtutum , fed per ambitionis praeruptum , & malè partarum pecuniarum profuffonem graffabantur . Demique im coemptionem exigui bonorir aureor momte , quotidie promittebant , fecularefque emptores largitiomi* fuae immoderantia excludebamt . Nec venditor tantum audebat expofcere , quamtum emptor paratus erat exfolvere. Mirabatur mundur , umde tantur pecumiarum fcaturiret fluvius , unde Craff & Tantali opes in privator bomimer congeffae fuiffemt, & eos potiffimum bomimer , qui crucis fcandalum & paupertatis titulum prae fe ferrent, & praeter fimplicem vi&um ac veftitum mibil rei familiarir babere memtiremtur. Et hæc Dominici agri Zizania , &Divinæ vineae arida farmenta è Gallicanis Monafteriis evellere per præfentem Canonem eft conata noftra Synodus. Nec fine fru&u. Ifto enim, faeculo Gallicana Ecclefia protulit praeftantiffimos Abbates & Monachos , & præftantiores ex ipfis Epifcopos, nec non fanétiffimos novos Ordines, Ciftertien• fem , Carthufienfem , Praemonftratenfem , C 3 2C

[merged small][ocr errors][ocr errors]
« VorigeDoorgaan »