Pagina-afbeeldingen
PDF

$an&us Petrus Apoftolus , cui Dominus dedit omnia , mom indiget meo mendacio. Et $anâi, aut ipforum Digmitatibus ampliandis impenfum memdacium effe facrilegè pernicioßßimum , reâè ac frequenter docet sanάur Auguffimur. Nihilominus auguror Crabrones meis oculis mom defuturor. Himc Romanae Eccleffae imploro Patrocimium, cujus legitimo Defenfori mullus vemtus poffit effe adeò validus , ut ipfum terreat fupra quofvi, fuáus ambulare. Ambulat emim cum illo , cui di&um eft : Confirma Fratres tuos. Et ifiud patrocimium, à quo fecuriùs fperem, quàm à veftra Eminemtia ? Quae fimiles aliquamdo Crabrones compefcuit infigniter, & exarmavit. Quae ex Patrui fui Clementir moni optimi Pontificis exemplo, ac avito Illuftriffimae fuae familie more , ffudet omnibu*, etiam Adverfantibus, bene facere , & imitari ipfum clememtiae Dominum, qui fuper juffo* p/uit atque injuffor. Quæ in me, fervum imutilem , dignata eff ampliffima fuae Benignitati, doma frequenter profumdere. Quibus ut mom folus ego , mec fola alma Urbs aut Italia , fed ommis fub cælo cbriffiamitar diu mereatur gaudere, Divina miferatio Emimentiam veffram dignetur nobis im multos annos cuffodire.

Dabam Lovanii, in Conventu San&i Joannis Baptiftae, die 23. Sept. A.Dom. 1672.

[ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small]
[ocr errors]

S YNO D O R UIM

GENERALIUM AC PROVINCIALIUM DE CRETA ET CANONES,

SC H O LIIS, ET NO TIS ILLUIST R A T I.

V I C T O R I S I I.

[ocr errors][merged small]

$i ritur Imperator Go�€i thardum Teutonicum Papam comffituit , qui

Vi&or appellatus ef?. Videtur afferere ipfum regia nominatione intru{um. Verùm vox , Confiituit , aliud non importat quàm Regium Canonicae ele&ioni datum confenfum , quem ifta faecula pompatico vocabulo titulabant Epifcopatus donum aut conceffionem, adeoque & conftitutionem Epifcopi. Rei feriem «exponit in Caffinenfis Monafterii Chronico Leo Oftienfis Epifcopus : Defun&o fam&ae memoriae Leome Papa , Hildebrandus tumc Romamae Ecclefiae $ubdiaconur , à Romanis ad Imperatorem mittitur , ut quoniam im Ecclefia Romama perfoma ad tantum offcium idonea reperiri mom poterat , de partibus illis , quem ipfe tamen vice cleri Populique Romami APontificem elegiffet , adduceret. Quod cùm Impera

cbriff. Lupi Oper. Tom.V.

tor anmuiffet , Geberardum Eiffetenfem Epifcopum de Romamorum confilio poffulavit. Triffi* ad baec Imperator, mimir enim illi cbarur erat , cùm illum ommibus modis fibi meceffarium diceret , & alios plerofque buic officio magis idoneor proponeret , Hildebramdu* im fentemtia perffitit. Erat emim idem Epifcopu* mon modò prudentiffimur , verùm etiam im toto Regno ditior atque potentior omnibur. Humc itaque invitum licet , ac molemte Rege , propter quod poftmodum Momacbor mom amaffè di&ur eff, Romam fecum adduxit . Confonat Lambertus Schafnaburgenfis :

[blocks in formation]
[graphic]
[graphic]

L. 1. c. 23. gregationis Chronico Joannes Bufchius: Domi

[ocr errors][ocr errors]

mam fecum deduxerat , & in Subdiaconuim promoverat Leo nonus. In omni arduo negotio dex

tera femper manus Apoftolicæ Sedis , ac ejus tan- |

dem Pontifex Gregorius feptimus. Et quòd tunc in Romanae etiam Ecclefiae Clerum,ac ipfum item Pontificatum exaltati Monachi retinerent Monafticum habitum,teftatur in Windeshemenfis Con

mur Apoflolicus veflem illam limeam , quam Roketum Romani appellamt , fuper omnia vefiimenta fua rubea deferre confuevit , mif? ad Papatum de Reguli r $an&orum Bemedi&i aut Francifci quis fuerit affùmptur. Tunc enim veffem Ordini fuo congruam folitus eff deferre. Hinc ergo Hildebrandum , non ut Clericum, fed ut Monachum tra&tavit Viétor fecundus, ac ejus caufa vifus fuit in omnem Monafticum ftatum fuiffè non fatis benignus. Rigidior præfertim fuit in Caflinenfe fcribentis hæc Leonis Monafterium, Fuiße virum infigniter Sanétum demonftrat à præfato Lamberto Schafnaburgenfi laudatum miraculum : Vi&ori $ubdiaconus toxicom im Calicem m/, fit, quem cùm ipfè pofl confecrationem levare vel Ict , ncc poffet , à Domino caufam fiái inquiffturus , cam Populo ad orationem profernitur , fatimque toxicator à Dæmone arripitur. Ita igitur caufa mamifefata , Dominum Papa Calicem cum fanguine Dominico cuidam altari juffit includi , & pro Reliquit , im perpetuum confervari . Deinde iterum cum Populo tamdiu ad orationem profermitur , quoufque $ubdiaconus à Dæmonio liberaretur , Quod ipfum referunt authentici ac graves iftius faeculi Scriptores. Veneno exftin&tus non fuit Viéìor , attamen & ipfe & plures ejus Anteceffores , ac Succeßores modico admodum tempore vixerunt. Quae res tunc adeo turbavit multos , ut hujus Divinæ providentiae caufas à variis Dodoribus perquifierit Alexander fecundus , & Varias addu$erit Sanaus Petrus Damiani. Et hinc maleajgus Cardinalis Benno fumpfit anfam blate,anai, quòd à degradato Pfeudo- Papa Theophylaâo feu Benedicto nono , & Gerardo Brazuίο Άdjutus Hildebrandus intra tredecim annos veneno fuffocaffet fex Romanos Pontifices , atque ita ßbi viam ad Papatum aperuiffet. Verùm funt adeó lucida mendacia, ut nec Henricus quartus Imperator , nec Venericus Vercellenfis , nec quis alius Henricianus Epifcopus aut Apologus fuerit aufus ipfis uti . Interim dé Vi&ore etiam tertio, qui in ipfa Papalis fuae confecrationis & coronationis Miffa dyfenteriam paffus , elatus ex Ecclefia, ac ftasin ex(lin&us fuit, fcribit Jonnnes Bromtonus: v,37., tertiu, veneno im ejus Calicem miffo obiit. Et Guilielmus Malmesberienfis : Hildebrando fucceffit Vi&or , fèd ad primam Miffam , incertum quo difcrimine, cecidit exanimatu5 , Calice , f? dignum ,fi credere, veneno infe&o. Ejus electionem yitio£am , & indignam Papatu perfonam in litteris ad ÖomirifTaj Mathildim defcribit Hugo Archiepifcopus Lugdunenfis , ipfas fuo Virdunenf, Chroiiico intexuit Hugo Abbas Flaviniacen{;s, & conclufit : Viéìor confécratus ab Hofficiif Epifçopo , cùm Miffa* apud fan&um Petrum di,.jet , infra a£iionem judicio D;i percuffus eff.

Et quamvis tardè, cognofcemj fe erraffe , ipfè depofuit , & accitis fratribus de Monte Caffimo, qui fecum aderamt , praecepit illò deferri, & im capitulo mom ut Papam , fed ut Abbatem fepcliri. Antea enim fuerat Defiderius Abbas Caßinenfis, promotus gratia Viétoris fecundi : Hinc & fe Vi&torem appellavit. Et de ejus morte non folùm Guibertini , fpargentes quòd illi infliéta Arii morte Guiberti Papatum Deus confirmaffet , fed etiam Catholici fuerunt gavifi . Interim pate: quòd venenum è facro Calice non biberit: Utpote infra a&tionem paffus corporis deliquium ante confecrationem . Quidquid fit , de Theodorici Gothorum in Italia Regis , quae propriam Matrem fuftulit , filia fcribit in Francorum Hiftoria Sanétus Gregorius Epifcopus Turonenfis : Eramt fub Ariama Se&a viventer. Et quia confuetudo eorum ef?, ut ad Altaria vemiemter , | de alio Calice Rege, commumicent , & de alio popu/ur mimor , vememum im Calice il!o filia pofuit, de quo Mater communicatura erat . Quo illa hauflo , protimur mortua eff. Nom emim dubium eff tale mitlefi.ium effe ex parte Diaboli. Quid contra baec miferi Haeretici refpondebumt , ut im Samé?a eorum locum habeat imimicus ? Nor verò Trimitatem im uma æqualitare pariter & ommipotentia comfitemter , etiamf? ' mortiferum bibamur , im momime Patrir , & Filii, | & Spiritur $am&fi , veri atque incorruptibilis Dei , nihil nobis mocebit, Et- de Guilielmi Eboracenfis Archiepifcopi , quem inftante cum potentibus aemulis San&to Bernardo ab Eugenio tertio degradatum reparavit Anaftafius quartus , praecipiti poft folemnem in Pentecofle Miffam infirmitate fcribit Rogerius Hovedenfis : Guilielmur Eboracenfi, Archiepifcopus im Sedem fuam bonorificè ef? fufceptur. $ed mom multò poff proditione Clericorum fuorum, poff perceptionem Euchariffiae , infra ablutione , liquore lctbali imfe&u r , exfliméfur ef?. Eandem rem largè edifferit Guilielmus Neubrigenfis , & adjungit : Samé Guiliehmur, propter inopimatum ejus tramftum , à multir creditur veneno cxflimé/uj , afferemtibus eum ex facro Calice per quemdam ab adverfarii, immiffo , vel pro eir «emulamtem

ef? , & cum potu mortem haufffe . Afferit non ! ablutionem , fed ipfum Sacro-fanétum Calicem ' de infe&tione fuiße fufpeétum . Afferit fufpicio| nem fuiffe, non veritatem. Sic de Simone Ale' xandriæ Patriarcha fcribit Orientale iftorum Patriarcharum Chronicon : Simom fufcitaffe mortuum fcribitur . Ter baufit venenum poff communionem abfque ullo nocumento. Verùm dato ipfi quarto pe; riit , captus eff au&or , ac igne incenfu* . Videtur non ex Sacro-fanéti Calicis, fed ex ablu' tionis toxico periiffe . Etiam de Imperatore | Henrico feptimo , quem Communicantem conftat veneno exftin&tum , an in Sacro- fanéta Hoftia , an in ablutione fit paffus iftud facrilegium, Hiftorici certant, & adhuc fub judice lis eft . Hinc interim oritur quaeftio, Quomodo laudatus Turonenfis Gregorius fcribat Diabolo in fola Hæreticorum Myfteria effe poteftatem , à nobis autem illic fine nocumento hauriri venenum ? Refpondeo illum loqui ex illa in Divi

jnam

[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][merged small]

nam miferationem fiducia, ex qua laudatum Eboraci Epifcopum Guilielmumegiffe quidam dixerunt apud laudatum Guilielmnm Neubrigenfem ; Fertur eum dixiffe , quod cælefti Antidoto mon adjiceret bumanum. Et de San&lo Conrardo Conftantienfi Epifcopo, folennem in Pafchali feftivitate Miffam celebrante, fcribit ejufdem Ecclefiae

Epift. 24. Chronicon : Accepto Domimici corporis $acramento,

vwmitur ad $anguimi, participationem . Calix ex more difcooperitur : Aramea vitae liquori illapfa cernitur. Amimal mortir exitium bomimi exteriori mimatur, fed interim poculo immortali amimatur. 9uid facit Mimiffer cæleftis convivii ? Summa accin&us fide , mibil im bac re mortale , mibil ducit exitiale, avidius comfumit , & quod $acramemti, & quod extermimii fuit , non immemor antiqui ferpemtir venemum Antidoto Domimicae paffiomii evacuatum. Cermerer cooperatores bujus Minifferii pallefcere, imminem Antiffitu , ut fufpicabantur , mecir periculum circumfamtibus immuere. Ab om

mibus in commune triftatur ac timetur , die* gaudii im maerorem vertitur. Tamem peraâa Commumionis diffributione, ultra ommium fpem, ad *memfam artur jejumiir attenuator refe&urur accedit , fed mom guffamdo cibum aliquamdiu fedit . Percum&#atur $ecretarius quid effet- aëfurur : Expe&o , imquit, bofpitem im proximo venientem. Et reclimato fuper memfam capite exitum 4rameae aperto praebet ore, quae nec mori im bomine Dei, nec mortem potuit inferre. Et in Occidentalis Ecclefiae Hiftoria fcribit Jacobus Cardinalis de Vitriaco : Quidam $acerdoter ex tanta fide quamdoque mufcam , & 4rameam cum $anguime acceperunt, quod fit nihil nocuerumt. Audivi autem de quodam , qui poffquàm

[ocr errors]

cum fibi minueret , Aramea viva & imtegra cum $anguine de bracbio ejus profiliit. Ex hac fide etiam Simon Patriarcha trinae ablutionis toxicon illaefus admifit, Et Hæreticorum , & Catholicorum Euchariftiam veneno pofíe infici fatetur, verùm in folis his laudatam poffe reperiri fidem vult San&us Gregorius Turonenfis, Et hinc orirur alia quaeftio, An ad ejufmodi fidem omnes obligemur ? Refpondeo negativè, Etenim infe&um Calicem non fumpfit Vi&or fecundus, fed fervandum fepofuit uti Reliquias, ac pro Sacrificii cQmplemento alium confecravit. Et quod Guilielmus Eboracenfis Archiepifcopus antidotum fumpferit , authenticis teftimoniis demonftrat Guilielmus Neubrigenfis, & adverfus aliud opinantes adjungit : Quod Guilielmus , quia vir fapiems fuit, & Dominum mom effe tentamdum Divina au&oritate edo&ur , mec dixifie, meque egiffe credendus eß. Non dixiffe , quòd cæleffi

[ocr errors][merged small]

Calicem ceciderit, mom eff tutum propter vomitum mufcam vel arameam cum $anguine fumere. Debet igitur $acerdor diligenter & plurier mufcam vel arameam abluere , & aquam ablutiomir fumere. Id ve• quod ablutum eff comburatur , & cimis im pifcima reponatur , vel im liquida fubffamtia recipiatur. Firma in Deum fides eft fingulariffimum Dei donum , ideoque addu&ta Sanétorum exempla funt potius admiranda & veneranda, quam imitanda . Quifquis temerè venenum fic fumpferit , de Divinæ Majeftatis tentatione eft meritò arguendus. Nam & Simonem Patriarcham à quarta fumptione jam audivimus occifum. Quare & Turonenfis Gregorius iftam fidem folummodò laudat, non ftatuit in generale praeceptum. Horrendum nefcio cujus in Belluacenfi agro ruftici, qui im

miffo bufonis fanguine facrum fui Presbyteri Ca- L. 3. c. 1 7.

licem intoxicavit , facinus refert in libris de fua vita etiam venerabilis Guibenus Abbas Novigenti. Addit Presbyterum non virtute Sacramenti, fed San&i Marcelli Parifienfis Epifcopi interceßione fuiffè à morte fervatum . Et haec breviter di&ta fint ob Vi&ori noftro intoxicatum Calicem . De eodem Vi&ore ad iftius faeculi annum quin• quagefimum feptimum pergit Lambertus Schaf

naburgenfis ; Rex Henricur tertius Natalem Domi-,

mimi Ratisbomae celebravit, praefemte adhuc Vi&ore Papa , qui eximde compofitis mediocriter Regni negotiir , in Italiam regrefïur , quimte Kalendas Augufi migravit ad Dominum , Eiffetemfem Epifcopatum , quo fe ille Papa faéìus mom abdicaverat , Gurizo fufcepit. Uti Leo nonus Tullenfem , ita Vi&tor Eiftetenfem Epifcopatum fimul cum Papatu retinuit : Quod ipfum de Lucenfi Cathedra poftmodum fecit Alexander fecundus. Laudatus Leo obiit decimo tertio Kalendas Majas anni quinquagefimi quarti, eodem anno ele&tus eft Viétar , fequenti coronatus in Coena Domini, ac poft biennium defun&us. Hinc à quibufdam ad duos, à quibufdam ad tres annos fediffè dicitur. Quòd nempe olim fedes non 'ab ele&ione, fed à Confecratione, vel Coronatione fumeret exordium. Magnum Belgii Chronicon ait fe• dem à Leonis morte ad tres dumtaxat dies yacaffe. Quod nempe tertio die Romanus Ckerus & Populus compromiferit in Hildebrandum Sub

diaconum, atque hic ftatim elegerit. Quin Vibitan

&or plures Synodos celebrarit, non eft dum. Verùm ipfas varia dierum malitia nobis perdidit , atque ufque nunc occultavit . Omnium prima videtur fuiffe Florentina, de qua laudatum Chronicon: Vi&or Synodum Floremtiae celebravit , ubi multi Praelati , & Epifcopi depofiti propter Jimoniam , & fornicationem damnantur. Et in Citizenfis Ecclefiae Chronico Paulus Langius : Jynodus Florentiae celebrata ef fub Vi&ore Papa ejus nominis fecundo , in qua multi Epifcopi propter $imoniam & formicationem depofiti funt. Celebratam dicit quinquagefimo quinto iftius fæculi anno , qui fuit Vi&oris primus. FuifTe ple

Fol. 1 14.

narium, utique totius Romani Patriarchatus, ■-**P*

Concilium , & adfuiffe Henricum Imperatorem, teftantur in litteris ad nefcio quem Epifcopum Sanétus Petrus Damiani, & Au&or vitae San&i

2, Joan

[merged small][ocr errors]

joannis Gualberti. Canones apud varios Scriptores funt quaerendi. Quòd omnia Leonis noni adverfum conjugatos ac Simoniacos Epifcopos , & Clericos Decreta fint hic confirmata , jam audivimus à bino teftimonio. Utraque peftis erat hydra multiceps, & defe&to uno capite furgebat aliud, adeoque faepius fuit ferienda. Aliud Decretum adducit in laudata epiftola

\ laudatus Petrus Damiani : Nom te lateat , venera

bilis frater, quia de praediis Ecclefiae tuae, quae difrabere diceris , non parvu* rumor increvit. Numquid oblitur ej , quòd ante ferè quimquemmium Vi&or Apoftolicae Sedis Epifcopus in plenario concilio Floremtiae celebrato , cui fimul & Imperator Hemricus imterfuit , hoc fub excommunicationis cenfura probi#uit ? Quòd Epifcopi & Abbates tunc Ecclefiarum fuarum fundos fuis ad emendam praelaturam mediatoribus militibus, aut aliis Palatinis in beneficium traderent , variè alienarent, ac tra&tarent peffimè , vario à nobis loco & teflimonio eft oftenfum. Peffimum ergo abufum fecundus etiam Viétor damnavit , & conatus eft eradicare. Tertium Decretum producit in vita San&i Lanfranci Milo Crifpinus, Leonis Noni contra Berengarium Decreta laudans , & adjungens : „Quae fentemtia non effugit Leonis Papæ $uccefforem Vi&orem. Addit etiam in Turonenfi per Vi&toris Legatum Hildebrandum Concilio fuiffe damnatum Berengarium , atque ita fupponit ab ipfo item Vi&ore anteà damnatum. Quod eifdem verbis fcribit & ipfe Lanfrancus. Etenim erro.rem , quem in Parifienfi Concilio ob Regii gladii metum {olemniflìmè abjurarat , ftatim contumaciter refumpfit Berengarius. Sic {upra audivimus à Durando Abbate Troarnenfi . Nec refumpfit tantum, fed & infigniter auxit. Tunc enim quo penetrativam ac fpiritualem Chrifti Domini άm Euchariftia exiftentiam fubverteret, blaterare coepit ipfum claufis jamuis ad Difcipulos poft refurre{}ionem non intraffe. Addidit & aliain blafphemiam : Si mures confecratum Cbrifti Corpus comederimt , non ideò cbriflus in eis , & ipfi im Cbriffo masuebunt, nec vitam æternam babebunt. Quam nefandam etiam in Germania graffantem impietarem erudita ad Megenhardum Gladebacenfem - Abbatem Epiftola revicit Beatus Wolphelmus Abbas Brauvvilerenfis. Eam in hujus apud Lau* rentium Surium vita nobis fervavit Conrardus Monachus. Quòd non folummodâ Galliam , fed & Germaniam pervaferit hæc hærefis, fupra etiam audivimus à Theoduino Epifcopo Leodienfi. Hinc ipfam , uti in duplici Parifienfi Henricus Rex Francorum , ita in hac Florentina Synodo coram fe damnandam curavit Henricus imperator. Quartum hujus Synodi Decretum producit anviquâ incogniti auétoris Hiftorica compilatio. Pi&or confituit , quòd quatuor tempora cum jejumio

[ocr errors]

1iber Pontificalis: Calixtus confiituit jejunium quater in ammo fieri , frumenti, vimi & olei grasia fecundum Prophetiam . Et ejufdem Calixti ad nefcio quem Epifcopum Benedi&um epi£ola: Jejunium, quod ter im ammo apud mos ce

lebrare didiciffi , conveniemtiu* mumc per quatuor tempora fieri decrevimus , ut ßcut ammus per quatuor volvitur tempora , & mos quatermum folemne agamus

'jejumium per ammi quatuor tempora . Et ficut reple

mur frumemto , vimo & oleo, ad alenda corpora, fe repleamur jejunio ad alemdat animas , juxta Propbetae Zacbariae vocem, &c. Vario Prophetico ac legali teftimonio quaternum hocce jejunium confirmat. Quæ omnia tamquam Authentica comprobat Ecclefiafticorum Rituum elucidator Micrologus. Aliàs plures illius jejunii rationes adducit Amalarius Fortunatus. Calixti rationes comprobat & Sanéìus Leo Magnus, aiens nos pro feminatis, crefcentibus, maturis, & colle&tis terræ frugibus per quaternum jejunium Deo agere gratias, & gratiam fupplicare. In primo de his jejuniis fermone dicit Decembrem effe Tempus Apoftolicis traditionibus ad ipfa confecratum. Et in alio Sermone : $am&i Patre* moffri Divinitur imfpirati decimi menfù famxere jejunium . Cum Calixto affirmat effe ex Prophetia , feu antiqua lege defumptum , & profequitur : Non ideò megligemdum eff , quia de obfervamtia Veteris legis affumptum eff , tamquam hoc de illiy fft , quae inter difcretiones ciborum , inter Baptifmatum differentia r , & avium pecudumque Hofiia* effe deffiterunt. Etiam in alio Sermone declamat: Cùm vos ad quaedam , quae etiam in veteri Teflamemto imffituta funt, cobortamur, mom Judaicae vor obfervamtiae jugo fubdimus , mec confuetudinem vobis carmalis Populi indicimur. Et iterum : Quod fuit ante Judaicum , vefira fit obfervantia Cbriftiamum. Infigniter demonftrat jejunia haec apud Judaeos non fuiffe Sacramentalia , fed purè moralia , ideoque omninò potuifse mutuari per Patres noftros , ac in Ecclefiam introduci. Et edicit introdu&ionis caufam : Decimi memfr jejunio, pro comfummata perceptione omnium fru&uum , digniffilargitori eorum Deo continentiae libamem offertur. Quam pro Decembris jejunio rationem inculcat etiam in aliis Sermonibus. Scribit item de jejunio poft Pentecoßen : Ex Apoftolica traditione fubfequitur. Et dat ejus caufam : Si quid macularum proximis diebus negligentia incauta contraxit , idje. junii cemfura caffiget. Per proximos dies intelligat Quinquagelimam, quam antiquus Ecclefiae Canon tranfigi juffit in gaudio , & vetuit jejunari : Ex ifta indulgentia contra&tas negligentias dicit Pontifex triduano hocce jejunio diluendas. Largè hæc deducit in fequentibus Sermonibus. Etiam vernum ac autumnale laudat jejunium , & profequitur: Ideò continentiae obfervamtia quatuor efi affìgmata temporibus , ut im idpfùm totius amni redeunte decurfu, cognofceremur mor indefmenter purificationibus indigere, femperque effe mitendum, dum hujus vitae varietate ja&amur, ut peccatum , quod fragilitate carmis & cupiditatum pollutuone contrabitur , jejuniis atque eleemoßnis deleatur. Hæc quatuor anni tempora fcribit effe quafi quatuor Evangelia, à quibut incefsabiliter difcimur , quid & prædicemur & aganu* . Et hinc omninò lucet quaternum hoc jejunium effe antiquum. Attamen ejus nec Tertullianus meminit in libro de jejuniis, nec ullus anti

[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

Serm. 16.

« VorigeDoorgaan »