Pagina-afbeeldingen
PDF

:

4

quem Percelli, im plenaria $ynodo dammatum, te quoque propter eum baerefi, macula notatum audivimus. Semper abjurare haerefim, ac ipfam mox reforbere , erat proprium verfatilis Berengarii ingenium. Eufebius Bruno Epifcopus fuit melioris mentis. Qupd enim per ipfa haec fcandala admonitus refipuerit, erroris ac Erronis patrocinium deferuerit, quin & famam fuam folemniter'purgaverit , lucet ex ejus Apologetica Epiftola , quam nuper vulgavit Menardus Andegavenfis. Hic eft ille Eufebius Bruno, quem & ejus Turonenfem Metropolitam Radulphum humilibus , quas in fuis ad Petrum de Marca fcholiis edi- dit Stephanus Baluzius , litteris obteftatus eft ILìb. 6• - - Cap• 3o, Cebuinus Archiepifcopus Lugdunenfis, ne Ama; tum Olorenfem Epifcopum , Gregorii feptimi Pontificis Legatum , reciperent in fua Provincia , & novo ifto Vicariatu novum adhuc & tenerum Lugdunenfis Ecclefiae Primatum offendi ac deprimi paterentur. Bruno igitur non folùm ut Orthodoxus , fed & uti potens in fua Provincia atque integer Epifcopus tunc fedebat. Porrò Lugdunenfis ille Primatus fuit ereélus anno poft millefimum feptuagefimo nono , a- .*e ità Bruno vitam protraxit ad multos annos. Et à nulla interim Synodo legitur de errore fuiffe nOtatuS. De laudata Theoduini Epiftola fcribit Dominus Cardinalis Baronius: Vides , Le&or, prima fpicula im virulemtum Dracomem vibrata fuiffe à mobiliffma Ecclefia Leodiemff, Catholicæ fidei tenaciß

[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]

fíto $am&i Donatiani Brugis , mom Duramdu* , uti •voluerumt ha&enus nonnulli, confutavit. Uterque interim re&è affirmat hanc Epiftolam e3e primum Magiftrale fcriptum in Berengarium. Theoduinum pofteà fècuti funt Sanétus Guitmundus Averfæ Epifcopus, San&tus Lanfrancus Archiepifcopus Cantuarienfis, Algerus ex Leodienfi Canonico Cluniacenfis Monachus , Hu

go ex Lingonenfi Epifcopo MonachusVirdunen-|

A. io5 : • fis, Petrus Venerabilis , Durandus Troarnenfium Abbas, Guibertus de Novigento, omnes ex San&ti Benediéti Ordine, aliique plures , de quibus videatur in Sigeberti Gemblacenfis fupplemento Robertus Abbas Montenfis. Porrò quod & San&um Leonem Pontificem & ipfam Romanam Ecclefiam blafphemarit Rerengarius, affirmat non folus Durandus Troarnenfis, fed etiam in edito ad ipfum Berengarium Jibro San&us Lanfrancus : Traditur in reprobum fenfum , $am&fam Romanam Ecclefiam vocas Ecclefiam Maligmamtium , Concilium vamitatis , fedem $athanae . Et San&tus Guitmundus: Berem. garius jam defun&um $an&um Leonem Papam , & San&o, Viror , qui interfuere Concilio , maledici* verbis & fcriptis lacerare nom defit, $an&iffimum illud ac Reveremdiffimum Ecclefi.e fpeculum , fummum mom Pontificem , fèd Pompificem atque Pulpi

Cap. 6.

ficem vocamr , eumque infatuatione Lanfranci imfatuatum, Comcilium vanitatis adumaffe blafpbemam*. Cur Papam dixerit Pulpificem, exponit marginalis ad Gregorii feptimi à Bennone Cardinale fcriptam vitam Scholiaftes : Berengarius Pomtificem Romanum mom veritus vocare Pulpificem, quod Pulpam , id eff , Carmem im Eucharifiia effe definierit. Eft antiquiffima Hæretico** rum atque Erronum audacia. Etenim ut in errore de exfufflando Hæreticorum Baptifmo San&tum Cyprianum, adverfus San&um Stephanum Papam in Apoftolica traditione fe fundantem, firmaret Firmilianus Cæfareenfis in Cappadocia Epifcopus , clamavit Romanam Ecclefiam in multis deviare ab Apoftolicis inftitutis , & hoc in pun&to San&tos Petrum & Paulum à Stephano infamari . Quod ipfum adverfus Zephyrinum Pontificem blaterarunt Neftorii Magifter Artemon , Montaniftæ, ac Tertullianus. Cum dogrmate Apoftolicam quoque difciplinam clamarunt ab illo corruptam. Et à Romana Ecclefia, quod pervertere non poffet , fe manifefto fchifmate feparatura Eufebiana Arianorum fa&io, in Philippo-Politano Conventiculo definiit ab ipfa , degradatum ab Orientali Synodo Athanafium reparante , effe violatum Evangelicum ac Apoftolicum Canonem , & Julium Pontifi cem, uti hujus prævaricationis auétorem, communione privavit. Ut à Melchiade datum in Donatum Cafænigrae Epifcopum, ac ejus fa&ionem damnationis judicium evacuarent Donatiftae, Marcellinum ac laudatum Melchiadem accufaverunt idololatricae fub Diocletiano, Thurificationis, Apoftolicam fucceffionem dixerunt Romae exftinétam, ideoque & novum è fua communione illic ordinaverunt novæ originis Epif* copum, quem in nefcio qua fuburbana rupe la* titantem Romanus populus per ironiam titulabat Epifcopum Rupitanum. Qua in maledicentia adeò profecit ipforum Conftantinenfis Epifcopus Petilianus , ut Apoftolicam Romanæ Ecclefiae Cathedram fuiffè ab ipfo appellatam catbedram peffilentiae , teftetur San&us Auguftinus. Zozymum item cum fuo Clero Pontificem, quod priùs paternè ad meliora tentatum Coeleftium tandem damnaffet , maledicentiffimè de prævaricatione defamavit Julianus Pelagianifta, blaterans hinc à vindice Deo fuiffe immifTum líí, Eulalianum . Plura funt hujus audaciae exempla . San&tus Seleucus Amafenus Epifcopus , Helenoponti Metropolita , in fuæ Synodi de Chalcedonenfi Concilio & intrufo in Alexandrinam Cathedram Timotheo AEluro ad Leonem Auguftum litteris dat rationem : $i lucem cæci, & veritatem memdaces accufant, illi quidem propter cæcitatem vifur , illi verò quod! eorum error & malitia pariter arguantur , movimus quia ommer Haeretici $an&a r $ymodor , eorum malae fe&ar deftruemter , accufamt . Sic emim Ariani & Eumomiami de Nicaemis Patribus agumt, Macedomiami de congregatis in urbe Conffamtimopolitama, Nefforiami Epbeffe Synodo, Eutycbiamiffae verò Patribus Chalcedome comvemiemtibus adverfamtur. Ita in Sanétum Leonem ac Romanam Ecclefiam, EP. 33. quod ab ipfis præfertim damnatus, omnem fuae

|

Lib. z.
Cap. 5 r.

male

[ocr errors][ocr errors]

maledicentiæ vim exeruit Berengarius. Et hanc

ejus caninam facundiam omnes Sacramentarii

[ocr errors][merged small]

S L E O N I s N O N I

[ocr errors][merged small]

Eptimam Leonis noni, Romanam ter

tiam , fa&am anno iftius faeculi quinqua

gefimo primo, Synodum laudat Her

mannus Contra&us : Poff Pafcha Domi

mus Papa Leo Synodum Romæ collegit , ubi inrer caetera Gregorium Vercellenfem Epifçopum propter adulterium cum vidua quadam , Avumculi fui fponf, admiffum , & perjuria perpetrata, abfentem & nefçientem excommumicavit , quem tamen mom multo poff Romam vemiemtem , fatisfa&ionem promittentem , officio reffituit. Voces, Officio reffituit, evincunt excommunicationem hic fumi pro degradatione . Excommunicatio enim apud antiquos pro cujufvis communionis ablatione latiffimè fumitur. Et degradatio eft Clericalis communionis ablatio, abjeétioque ad fortem LaicaJem. Porrò & adulterium & perjurium funt crimi• na, ob quae Laicus Ecclefiam, Clericus gradum perdebat citra fpem reparationis. Quare tam feíìina Gregorii reparatio oftendit avitae difciplinae rigorem tunc multum fuiffe laxatum , Hac in páte laxari coeperat à tempore San&i Gregorii Magni , fcribentis ad Januarium Sardorum Archièpifcopum : gui poft acceptum ficrum Ordinem I.pfì, in peccatum carmis fuerit , facro Ordine ità careat , ut ad Altaris Mimiferium ulteriu* non accedat. Quin ejufmodi etiam lapfum poffe per poenitentiam reparari; fcripfit ad Secundinum iMonachum . Quod ipfum in litteris ad Maf{arum Epifcopum fcribit San£tus Ifidorus Ar. chiepifcopus Hifpalenfis. Quidam tamen Epifto1am hanè fi&tam , iftam affirmant adduéti Ref ponf intrufione vitiatam. Nec fine fundam£nËjs. Contrarium enim Gregorius manifeftè fcribit jn laudatis ad Januarium, aliifjue ibidem litteiis; & carne lapfum Cordubenfem Epifcopum

nuîlo unquam tempore reparari poffe , fed in |

perpetua ufque ad mortem degradatione ac poenitentia continendum , difertè ad He1iadium Epifcopum fcripfit laudatus Ifidorus. Quidquid fit , 9mnem poft Baptifma carnè lapfum Apoftolicus per plura faecula fervatus T Canon fecit indifpenfabiliter irregulareni .

' Gregorii lapfum fuiffe adulterium confirmat Synodus Trullana: gui alteri defponfatam mulie,ìm, eo adhuc vivo cui defponfa eff , in muptiarum ducit focietatem , adulterii crimini fubjiciatur. Quem cÅonem Romanis legibus in fpeciem adverfàri advertit in novella ad Stylianum officiorum

Magiftrum lege Imperator Leo fapiens: Romama Leg. 74.

enim lex tali matrimonio cemfet diffolvi priora fpomfalia , fa&amque priori fponfo injuriam compenfat lucro arrbarum. Attamen Canoni Trullano confonat etiam Synodus Ancyrana : Defpomfatas puellar , & poff ab aliis ad matrimonium raptas , placuit erui , & eis reddi, quibus antè fuerant defponfatae , etiamfî à raptoribus per attentati matrimonii confummationem vis illata comffiterit. Quod nempe adulterium fit , non matrimonium. Hunc Canonem de inito & confummato cum rapta & defponfata matrimonio lucidè exponit in Canonicis ad San&um Amphilochium litteris Magnus Bafilius . Et Himerio Tarraconenfi Archiepifcopo roganti , Si defponfatam alii puellam alter in matrimomium poßt accipere , refpondit Papa Siricius: Hoc me fiat , modis omnibus imbibemur . Quia illa benedi&io , quam mupturæ $acerdor impomit . apud fideler cujufdam $acrilegii imffar eff, ff ulla tramfgreffione violetur . Agit non de quibufcumque , fed de folis folemni Sacerdotis benedi&tione fan&tificatis fponfalibus, quæ funt matrimonium ratum. Et hac etiam via addu&tum Trullanum Canonem cum Romanis legibus conciliavit Leo fapiens, definiens Canonum cum legibus contrarietate*n femper amovendam , ideoque legem de fimplicibus , Canonem intelligendum de benediétis fponfalibus. Quod enim connubialis Sacramenti rationem in hac benedi&tione fitam effe crediderit & Latina olim & Græca Ecclefia , poffit facilè demonftrari . Verùm Theodorus Balfamon affirmat Canonem ftatuere adverfus leges: Adverfum nonnullo , ex legibus dicenter , quod f quis alteri defpomfam im matrimonium duxerit, mon ef? adulter , fed meque fornicator. Neque enim formicationem admiff* , quod cum ea legitimo matrimonio juméfu* eff. Neque verò adulterium perpetravit, quoniam mom eff adbuc fub marito. Hoc ergo

nom admiffo , $an&i Patres decreverunt , ut tamquam adulter condemnetur , qui ad muptiarum focietatem accepit eam , quæ eff alteri defponfa , utpote quod inter fponfor ofculum proceffit , & arrbae datæ funt pro contrahentium partium fecuritate . Nec fpenfu* aliam uxorem poteff aliter accipere, miff legitiprima fpomfalia folverit . Commiffam cum aliena fponfa fornicationem addit ex Canonis fenfu omninò etiam effe adulterium. Et revera eft flagitium fornicatione patenter majus, affine adulterio , ideoque fingularis malitia , & nova peccati fpecies. Antíquæ Gothorum , Aleman

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

norum, Bavarorum , ac aliorum Barbarorum Chriftianæ leges attentarum cum aliena fponfa conjugium fanciunt irritum, & duriffimè caftigant. Burgundionum lex utrumque attentantem , tamquam verum adulterum, aut certè vero adulterio penitùs proximum , mandat gladio feriri. Interim plures murmuraverunt adverfum iftum Trnllanum Canonem, dicentes aliud effe fponfa!ia, aliud ratum matrimonium , adeò ut ex fponfo & fponfa ante matrimonium genitus fit illegitimus, & à Parentum haereditate extraneus. Dixerunt per Canonem confundi, quæ Romana Refpublica & omnis fub caelo Ecclefia femper difcreverat. Et hinc Canonum dile&tor, Imperator Alexius Comnenus, murmurationem convertit in legem , fanciens deinceps nulla nifi cum folemni Sacerdotis benediétione , & in annis à Leone Philofopho ad nuptias requifitis fieri fponfalia, id eft, fponfalia effe idem cum matrimoniorato. Quidquid antea aut aliter fieret , civi

lem quempiam, fed nullo pa&o fponfalium permifit ef{e contra&um* Exftat novella haec lex in jure Graeco Romano, ipfamque adjuris communis appendicem appofuit Dionyfius Gothofredus. Et hinc Trullani Canonis ftatutum per hanc legem evafiffe planum & lucidum laudatus Theodorus Balfamon reétè advertit. Legem confirmavit Macarius ad duodecimi faeculi exordium Patriarcha Alexandrinus, de quo Orientale Alexandrinorum Patriarcharum Chronicon : Macarius Patriarcba plures abrogavit ritur . Sponfilia cum orationibus & thure contrabebamtur in do„nibu;, ille verò decrevit fieri in Ecclefia tempore coronatiomi* fponforum. Sponforum enim corona* tio apud Græcos femper fuit proprius Chara&ter rati matrimonii. In Gregorii Vercellenfis Epifcopi caufa Leo, nonus, aut ex Siricii Pontifi* cis Refcripto, áut de imperfe£to adulterio eft locutus,

S. L E O N I S N O N I

[ocr errors][merged small][ocr errors]

Ctavam tandem Leonis noni , quartam Romanam , anno iftius faeculi quinquagefimo fecundo fa&tam Synodum laudat Sigebertus Genblacenfis: Leo Papa Gerardum Leucorum fupra fe quimtum Epifcopum,fam&}itate vitae mirabilem , Symodo habita per Apoßolicam au&oritatem, decrevit in mumero Sanâorum confefforum im Ecclefia folemniter habendum. San&ushic Gerardus fuit natione Colonienfis. Porrò defun&os juftos in San&orum Canonem , feu Ecclefiafticas tabulas folemniter referre, feu canoni* zare, eft antiquiffima Ecclefiae confuetudo, habens exemplum ab Apoftolo in Epiftola ad Hehraeos, ubi varios antiqui temporis juftos adducit, definiens per donatam fibi in JESUM Chriftum venturum fidem placuifse Deo, faétofque haeredes divinæ per eundem mediatorem repromiffionis. Et de Lucilla, opulenta & fa&tiofa muliere , matre aut faltem obftetrice Donatiftici Schifmatis, fcribit in libris adverfus ejufdem Primatem Parmenianum San&us Optatus Epifcopus Milevitanus; Cum correptionem Archidiaconi Caeciliami ferre nom poffet , quae ante fpiritualem cibum & potum or mefcio cujus Martyris , fi tamem Martyrir, libare dicebatur,& cum praeponeret or nefcio tujus bominis mortui, etfi Martyris , fed necdum vimdicati , correpta cum confuffone irata receffit. Ad quae verba re&è commentatur Gabriel Albafpinaeus Epifcopus Aurelianenfis : Vindicatum Martyrem Optatur vocat, qui declaratus fit communi Piorum fententia in eam fummam dignitatem, relatus jam inter cæli

imdigeter. Duo igitur in Lucilla Cæcilianus arguit. Primò, quod nefcio quem defun&tum ex proprio judicio affereret Martyrem , ejufque offa uti facras reliquias coleret. Secundò, quod cujufpiam ex ipfo offis ofculum fumen• dae Euchariftiae praemitteret , atque ita iftud huic quafi præferret. Et hinc de Donatiftis in libro de Se&is habet Conftantinus Harmenopulus : Domatiffae quoddam or manum tenemtes , id ipfum priùs exofculabantur, atque ita $acramemta percipiebant. Et in fuis ad fexagefimum primum Carthaginenfem Canonem Scholiis Teodorus Balfamon : Domatur fuit Au&or Haerefír , quae mom alium divinorum effe Myfieriorum participem docebat, miff or im manu tememf boc priùr falutaret , & fic commumicaret. Damnatum in Lucilla abufum in dogma & ritum verterunt. Cujus tamen nec San&tus Optatus, nec San&us Auguftinus, qui iftius Schifmatis omnia detexit arcana, meminerunt. Hinc interim lucet avitus cultus facrarum Reliquiarum. Et Clero fuo, de coronatis fub ejus exilio martyribus referenti ac roganti , in carcere profeffam ac viétrice morte confirmatam fidem effe comfummatam Martyrir gloriam refpondit relegatus San&us Cyprianus , & adjunxit: Dies eorum , quibus excedunt , ammotate, ut commemorationem eorum imter memorias Martyrum celebrare poffimus . Eos abfens ad Cleri fui teftimonium canonizat , & uti vindicatos Martyres Ecclefiafticis , quas hodie vocamus Martyrologium , tabulis mandat adfcribi. Et hi omninò funt fafti noftri» quos «

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors]

quos contra Gentifium fefta, feu Gentiles Gentilium feftorum tabulas diftinguit in libro de corona Militis Tertullianus. Et de Sanéto Gregorio Thaumaturgo , difperfum Gentili perfecugione populum poft redditam pacem vifitante, fcribit in ejus vita Sanétus Gregorius Epifcopus Nyffenus. Inßituebat apud ommer ubique populo, famciem * ut nomine eorum , qui pro fide decertaffent, die* feffi atque folemmes Comvemtur celebraremtur. Et de Sabbathii, hominis Novatienfis, è Rhodo per fuos Conftantinopolim translato, & juxta Sanélorum morem illic exaltato cadavere fcribit Socrates : Atticus Conffamtimopolitamur Epifcopus quofdam mo&u eo mifft , illifque dedit im mnamdati, , ut $abbatbii corpus in alio fepulchrocomderent. Quod nempe fuiffet Hæreticus , ideoque legitimè non canonizatus. Ex eodem principio dealbatas trucidatorum à Turino Africae Comite Circumcellionum aras feu menfas damnat ac ridet laudatus Milevitanus Epifcopus : Erant enim ipfis uti Martyribus in ipfo cædis loco ereéta , & albis velis ornata Altaria. Haec funt per agros paffim aut vias refidua San&i Augußini adhuc tempore Altaria , quafi Martyrum memoriæ, quae dirui mandat, ac ipfornm areas interdici ab Epifcopis quinta Carthagiginenfis Synodus , & adjungit nulla deinceps fine certis reliquiis , aut fidelißima Martyricæ Paffionis origine conftitui : Quæ per fommia , & imame , quafi revelationes quorum/ibet hominum ubique comfiituuntár Altaria , ommimodè reprobantur. Requirit authenticam Martyris canonizationem. Et de Almachio Telemacho, San&iflimo Monacho, Gentili Faltonii Probi Alipii Præfe<ti Urbani jufii à gladiatoribus , dum in eorum ~infanaim crudelitatem folemniter invehitur, trucidato in ipfâ area , fcribit in Ecclefiaftica Hiftoria Theodoretus : Iiypcrator Theodofius Telemachum im Martyrum invié?orum , numer&m adfcripfit . Hoc eft , per Romanum Epifcopum adfcribi juffit, ac adfcriptionem Ediétali adverfus Homicidarum Defenfores lege confirmavit. Ecclefiaftica etiam de rebus merè divinis Decreta confirmanti potius Augufto, quàm edenti Epi£ copo antiqua Ecclefia ex rationibus adfcripfit. Fideles Alexandrinos , dum à Principe Theodo£o & Epifcopo fuo Theophilo juffi demoliuntur fana, à Gentilibus ma&atos fuiffe etiam à laudato Imperatore uti Martyres beatificatos , eadem phrafi fcribit Hermias Zozomenus. Et de ' Martyrio Pauli Conftantinopolitani Epifcopi Subdiacono, ac ejus Le&ore Martiano , per Arianos trucidatis , & miraculorum gratia poft mortem corufcantibus adjungit : Joammes Chryfofomus indignum cemfuit eor honore Martyrii carere , quos Deus ipfe bonore affecerat. Hoc eft, ipfos canonizavit . Laudatum quinti Carthaginenfis «Concilii Canonem probavit , & fuo Aquifgranenfi Capitulari inferuit etiam Carolus Magnus. iNovos San&os coli aut invocari, utique fine Egifcopali judicio, vetuit idem Synodus Franco£ordienfis. Ex quibus vides San&orum canonizationem inon à folo olim Romano Pontifice , fed à quovis Æpifcopofuiffè peractam. Qui mos dudum per•

[merged small][ocr errors][merged small][merged small][ocr errors][merged small][ocr errors]

tum iftnm ftrenuè promoveret. Eft vetuftus fi

delis Populi in zelo & pietate exceffus , de quo in Monaftica Hiftoria fcribit etiam Theodoretus : Martiano, San&ifììmo , fèd adhuc viventi Monacho , multi oratoria multis im locis aedificarumt , vi&orem illum Atbletam ad fe rapere , feu defun&tum apud fe fepelire comtemdentes. guod homo Dci cum didiciffet , admirabilem Eafebium , S; n&lum fuum Difcipulum , rogat, terroris plcno illum adßringens jurejuramdo , ut corpu r fuum illo im /oco depomat , & fepulcbrum

miff poß longam ammorum feriem memo fciat praeter domefticor duos caeteri* familiariorer . Et Eufebius

omninò obedivit, atque ita aliorum Sanétorum , Reliquiis fan&ificata fuerunt ifta Oratoria, &

Martianus poft multos demurn annos canonizatus. Ex eodem pietatis exceffu Senonenfis civitas habere dicitur Ecclefiam & MonafteriumSan&i Petri vivi. Erat exceffus erroribus obnoxius. Etenim Rofimondam , Henrici fecundi Anglorum Regis pellicem , quod Godeshomenfe Monafterium infigniter ditaffet , à Monialibus & adventante populo cultam fuiffe ut San&tam, ideoque ex fuo intra Ecclefiam fepulchro proje&tam ab Hugone Lincolnienfi Epifcopo, fcribit

Cap. 3.

[merged small][merged small][ocr errors][merged small][ocr errors]

3 Prudentibus , fed tamem gratum fuit Clericis gratia commodorum . Re* defertur ad Epifcopum , qui ffatim filff Martyris imßgnia profamavit. Et de Guiberto Antipapa refert in Mariani Scoti fupplemerito Dodechinus Abbas San&i Difibodi .Quidam de fautoribus ejus rumorem fparferunt im populum , ad fepulchrum ejus vidiffe divina miA. 1o99. cuiffe lumimaria . Quapropter Pafcbali* fècumdu* Pontifex , zelo Dei imflammatur , juffit ut effoderetur , & im Tyberim projiceretur . Quod & fa&um eff. Etiam cujufdam in ebrietate occifi nefcio quæ miracula , & impenfum ob illa cultum damnari ab Alexandro tertio leges apud Gregorium nonum. Omnem enim iniquè occifum fimplex plebs olim putabat Martyrem. Et de Bonifacio o&tavo PonA. 13o2. tifice fcribit Henricus Stero : Corpus cujufdam nomine Armammi , quod viginti uno ammis tamquam faméfum im Ecclefia Ferrariemff exffiterat vemeratum, fuit exhumatum & combuffum tamquam damnati Hæretici , & ejus ara pretioft deffrué7a eff. Utique jußu Bonifacii . Adverfum fimiles abufus neminem deinceps defun&tum nifi ex Epifcopali auétoritate coli flatuit San&tus Anfelmus , & in laudato Gregorii noni Capitulo Alexander tertius confirmavit. Verùm & Epifcopi quandoque exceffere modum, atque errarunt. Etenim in San&ti Martini vita fcribit Sulpitius Severus : Erat baud longè ab oppido Turonemf proximum Momafferii locu* , quem falfa homimum opimio velut fèpultis ibi Martyribus facraverat. Nam & altare ibi à fuperioribu 1 Epifcopi, confiitutum habebatur. Verùm quod Martyris nomen & tempora effent obfcura , haefit , inquifivit , defun&tumque tandem adjuravit San&tus Martinus, & mox apparens fordida umbra Momem edixit , de crimine comfefft eff , latromem fe fuiffe , ob fcelera percuffum , vulgi errore celebratum , fíbi mihi! cum Martyribus cffe commune , cùm illos gloria , fe paema retineat. Et de Sanéto Cyrillo Patriarcha Alexandrino , Ammonium Monachum populari feditioni mixtum & ibidem occifum canonizante , fcribit Socrates : Cyrillur cùm in Ecclefia magnitudinem amimi Ammonii , utpote grave certamen pro pietate perpeff , laude & pr.edicatione extuliffet , juffit Martyrem appellari. Verùm qui modeffiores erant , etiam de ipfi; Chriftiamir , Cyrilli fludium erga Ammomium mimiapprobarunt. Nam exploratum habebant Ammonium mom im tormemtis imteriiffe , me Cbriffum denegare cogeretur, fed temeritatis fu«e pœnas deadiffe. Quocirca Cyrillus ipfe illud ipfíus facimus Jemtio ia oblivionem pedetemtim venire paffur eff. INeque enim pro Chrifto Domino , fed pro temporali Alexandrinae Ecclefiae principatu fuerat mota feditio , & fœdè pugnatum. `Etiam Juftinianum Auguftum , de cujus æterna falute ob defenfâ incorruptibilium hærefim meritò dubitat univerfa Chriftianitas , dudum fuiffe ab Ephefina & Conftantinopolitana Ecclefia cultum & «canonizatum teftatur Nicephorus Calixtus. Joannem item Caffianum MafIilienfis , & Epifcopum fuum Luciferum San&orum tabulis ad{cripfit Ecclefia Calaritana. Et de Photio Conftantinopo!itanæ Ecclefiae moecho fcribit in San£ti Patriarchae Ignatii vita Nicetas Paphlago: Cbrifl.Lupi Oper.Tom.IV.

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

Bafilio Imperatori filius & cariffimus & matu maximus Comffantinur eff ereptur , quem audax Photiu* in gratiam Imperatoris per fe fine Synodo im $an&orum cenfum relatum Templis & Cæmobiis ad aucupamdam hominum gratiam colere mihil eff veritur. Ad hos errores & errorum pericula evitanda , Alexander tertius emifit falubre Edi&tum, laudatum ab incogniti Scriptoris Hiftorica compilatione : Hic Papa comffituit , ut mullus movus Saméfur in veneratione haberetur , mif ex auéìoritate Apoflolica , & miff ft camomizatur , à Papa tamem. Ante quilibet Epifcopus fuum $an&um folemniter camomizavit. Non foli populo , fed etiam quibufcum- A. 1 174. que Epifcopis canonizandi potef}atem deinceps interdixit. Decretum exftat in Romano Bullario . Nec fine fundamento . Etenim litterae , quibus Secundus Tigifitanus Epifcopus ac Numidiæ Primas fa&tas in Provincia fua perfecutiones & variorum Martyria Menfurio Carthaginenfi Epifcopo ac totius Africanæ Diœcefios Primati retulit, & gloriofa in ipfis morte perfunétos uti Martyres honorari, feu canonizari commendavit, le&tæ fuerunt in Carthaginenfi collatione » ipfarumque compendia retinemus apud Sanétum Auguftinum in di$tæ Collationis Breviculo . Ex t;, ipfis lucet non quofvis in Africa Epifcopos , li* cap. cet Provinciarum Primates , potuifIe canonizare , fed eminentem hanc facultatem Primatiali Carthaginenfium fedi fuiße refervatam . Quapropter longè potiori jure ipfam fibi refervare potuit Sedes Romana. Attamen laudato Alexandri Decreto ubique non fuit ftatim obeditum . Etenim ad quarti , decimi fæculi annum feptuagefimum tertium fcribit Chronicon Epifcoporum Mindenfium : Eodem ammo $an&ur Feliciamus Epifcopus miraculis corufèare capit , & ideò Epifcopus Wedekindur ffum ejur per tetam Diæceffm Mimdemfem celebrari imftituit. Quidam tamen exißimant inter beatificationem & canonizationem femper fuiffe diftin&tum , & hanc folam ab Alexandro tertio Apoftolicæ Sedi fuìffè refervatam. Et certè inter duo ifta judicia eft hodie duplex & grande diférimen. Beatificatio eft diimtaxat interlocutio, uni dumtaxat Ecclefiæ , Provinciæ, Regno, aut Regulari ordini impartiens colendi defun&ti facultatem; At verò canonizatio eft pro univerfa Ecclefia tale judicium irretraétabile atque definitivum . Et hinc olim , dum pro fua dumtaxat Parochia canonizare poterat quifque Epifcopus , exiftimo diftinétionem iftam non fuiffe. Sic enim ipforum nullus canonizare potuiffet. Quidquid fit , etiam beatificationem Romana Ecclefia fibi jam pridem meritò refervavit . San&us Bernardus, San&i Malachiae Dunenfis in Hibernia Epifcopi cantans exequias , mi{fam incœpit de Requiem , & quafi extra fe abreptus Colle&tam cantavit de fànéto Pontifice & Confeffore. Adftantium admonitu ad femetipfum redu&tus recantare noluit , fed Miffam non pro Defun&is, fed de Sanάo Malachia peregit , affirmans ef{e omninò fanétum , atque ita ipfum quafi canonizavit. Spiritus San&ti opus hoc manifeftè fuit, ideoque tales , licet nec à Pontifice nec ab Epifcopis faétas , canonizationes Ecclefia numquam

[ocr errors][merged small]
« VorigeDoorgaan »