Pagina-afbeeldingen
PDF
ePub

T. MORI.

Divitias locupletis habes, inopis tibi mens est,

O miser bæredi dives, inopsque tibi.

ΛΟΥΚΙΑΝΟΥ.

Αγρός αχαιμενίδε γενόμην ποτέ, ήν δε μενίππε,

Και πάλιν εξ ετέρα βήσομαι ας έτερον.
Και γαρ εκάνα- έχειν με ποτ' ώετο και πάλιν έτG-

Ούεται αμί θ' όλως έδενός, αλλά τύχης.

G. LILII DE POSSESSIONIBUS INCERTIS. Nuper Achæmenidæ, sed nunc sumus arva Menippi,

Et nunc hunc rursus, nunc alium petimus. Ille etenim nuper, nunc et nos alter habere

Se putat: at nobis nil nisi casus inest.

T. MORI.
Nuper Achæmenidæ fueram, nunc ecce Menippi:

Atque alium rursus deveniam ex alio.
Me proprium nunc iste putat, proprium ille putabat :

Ast ego nullius sum, nisi sortis ager.

ΑΔΗλON:

Σώματα πολλά τρέφειν, και δώματα πολλ' ανεγάρων,

Ατραπός ας πενίην εσίν έτοιμοτάτη.

T. MORI DE LUXU IMMODICO. Multas ædificare domos, et pascere multos,

Est ad pauperiem semita recta quidem.

G. LILII.

Corpora multa alere, et complures ponere sedes,

Ipsa est ad summam semita pauperiem.

ΛΟΥΚΙΑΝΟΥ.

“Ως τεθνηξόμενο των σων αγαθών απόλαυε,

Ως δε βιωσόμενα, φέδιο σων κτιάνων. "Εσι δ' ανήρ σοφός έτG-, ος άμφω ταύτα νοήσας,

Φειδοί, και δαπανη' μέτρον εφηρμόσατο.

G. LILII DE MODERATO SUMTU.

Divitiis utare tuis, tanquam moriturus :

Tanquam victurus, parcito divitiis.
Vir sapiens est ille quidem, qui hæc ambo volutans

Parcit, quique modum sumtibus applicuit:

T. MORI. Tanquam jam moriturus partis utere rebus :

Tanquam victurus denuò parce tuis. Ille sapit, qui perpensis his ritè duobus,

Parcus erit certo munificusque modo.

ΛΔΗΛΟΝ.

Ελπίς και συ τύχη, μέγα χαίρετε, τον λιμέν’ έυρον,

'Ουδέν έμοί κ' υμίν, παίζετε τες μετ' εμέ..

T. MORI DE CONTEMPTU FORTUNÆ.

Jam portum inveni, Spes et Fortuna valete :

Nil mibi vobiscum est, ludite nunc alios.

G. LILII. Inveni portum, Spes et Fortuna valete :

Nil mihi vobiscum, ludite nunc alios.

. ΠΑΛΛΑΔΑ... Γης επέβην γυμνός, γυμνός β' υπο γαϊαν άπειμι,

Και τι μάτην μοχθώ, γυμνόν ομών το τελG.

G. LILII DE MORTE. Ingredior nudus terram, egredior quoque nudus,

Quid frustra studeo, funera nuda videns?

T. MORI. Nudus ut in terram veni, sic nudus abibo:

Quid frustra sudo, funera nuda videns?

ΑΔΗΛΟΝ. Οίνο, και τα λίτρα, και η περί κυπριν έρωη,

'Οξυτέρην πέμπει την οδόν ας αίδην.

T. MORI DE LUXU ET LIBIDINE. Si quis ad infernos properet descendere manes,

Huc iter accelerant, balnea, vina, Venus.

G. LILII. Nos caligantis rapiunt ad tecta tyranni,

Præcipiti cursu, balnea, vina, Venus.

ΠΑΛΛΑΔΑ. Ουχ έτω βλάπτει μισάν ο λέγων αναφανδόν,

"Ωσπερ και την καθαράν ψευδόμεν@» φιλίαν. Τον μεν γας μισάντα προειδότες, εκτειπόμεθα,

Τόνδε λέγοντα φιλέιν, και προφυλασσόμεθα. . Εχθρόν εγώ κείνον κρίνω βαρύν, ός ποτε λάθρη

Την από της φιλίας πίσιν έχων, αδικά.

T. MORI DE FICTO AMICO. Non æquè nocet hic, qui sese odisse fatetur,

Atque hic qui puram fingit amicitiam. Osorem monitus fugio : fugiisse sed illum

Quomodo qui se me fingit amare, queo ? Pessimus hic certe est inimicus, quisquis amicus . Creditus, occulta subdolus arte nocet.

G. LILII.

Non is tam lædit, liquidè qui dixerit, odi,

Quàm qui sinceram fingit amicitiam. Vitabis certè quem noveris esse nocentem ;

Ast illum-nunquam qui tibi dixit, amo. Ille mibi gravis est hostis, qui clam nocuisse

Gaudet, quique fidem fert in amicitia.

ΕΙΣ ΛΑΚΑΙΝΑΝ, ΑΔΗΛΟΝ.

Γυμνόν έδεσα λύκαινα παλίντρoπoν εκ πολέμου

Παϊδ' εόν ας πάτρων ωκυν τέντα πόδα, Αντίη άιξασα, δι' ήπατG- ήλασε λόγχην,

Αρρενα ρηξαμένη φθόγγον επί κταμενό. Αλλότριον σπάρτας άπεν γρύς», έρρε πόθ' αδαν,

Ερρ' έπει εψεύσω πατρίδα, και γενέτας.

T. MORI DE MILITE SPARTANO. In patriam amissis celeri pede dum redit armis,

Conspiciens gnatum sæva Lacæna suum, Obvia sublata corpus transverberat hasta,

Hæc super occisum mascula verba loquens : Degener ô Spartes genus, ito in Tartara tandem,

Ito, degeneras et patria et genere.

G. LILII.
Quum nudum è bello gnatum remeare Lacæna

Vidit, et in patrios accelerare lares.
Insultans contrà, pectus trajecerat hasta,

Horrida in extinctum voce virago furens : Spartanam quando es patriam mentitus, avosque,

Ad manes tandem degener, inquit, abi.

ΑΓΑΘΙΟΥ. Χωλόν έχεις τον νύν ως τον πόδα, και γάς αληθώς

Εικόνα των εντός στη φύσις εκτός έχει.

T. MORI IN CLAUDUM ET STUPIDUM

Clauda tibi mens est, ut pes : natura notasque

Exterior certas interioris habet.

G. LILII.

Tardus es ingenio, ut pedibus : natura elenim dat

Exterius specimen, quod latet interius.

AAHAON

E: Msy Ly Relay & Để xa y,
Και μη παθείν, καλόν ήν το μαθεών.
E di dão sabesy Söt peber,
Τί δα μαθεν και παθειν γας κρή.

T. MORI, THEOPHRASTI APUD AULUM GELLIUM DILEMMA..

Si vitare queas, quæ sunt patienda, sciendo :

Scire quidem pulchrum, quæ paterere, foret.
Sin quæ præscieris vitandi est nulla potestas,

Quid præscire juvat, quæ patiere tamen ?.

G. LILII.

Si posset casus quisquam præscire futuros : :

Et vitare simul, scire suave foret.
Sin patienda tibi prorsus quæ scire requiris,

Quid præscisse juvat? 'namque necesse pati.

T. MORI, CARMINE JAMBICO TRIMETRO,
Præscire si queas quæ oporteat pati,
Queasque non pati, bonum est ut præscias :
At si te oporteat, licet scias, pati,
Præscire quid juvat? necesse enim est pati.'

NAAAAAA
Δις δύο αδελφές όδ' επίχα τάφο» εν γαρ επίσχν

*Huap nai garens oo doo, nai Paráto,

« VorigeDoorgaan »