Pagina-afbeeldingen
PDF

CURSUS COMPLETUS,

EX TRACTATIBUS OMNIUM PERFECTISSIMIS UBIQUE HABITIS, ET A MAGNA
PARTE EPISCOPORUM NECNON THEOLOGORUM EUROPAE CATHOLICÆ,
UNIVERSIM AD HOC INTERROGATORUM, DESIGNATIS,
UNICE CONFLATUS,

PLURIMIS ANNOTANTIBUS PRESBYTERIS
AD DOCENDOS LEVITAS PASCENDOSVE POPULOS ALTE POSITIS.

[merged small][ocr errors][merged small][merged small][merged small]

DE DECALOGO, DE ORATIONE, DE MAGIA, DE SACRILEGIO, DE DIE DOMINICA ET FESTIS, DE CULTU SANCTORUM ET DE RELIQUIIS, DE REVELATIONE SECRETI, DE ABSTINENTIA ET JEJUNIO.

[ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors]

150 l

AUCTORUM ET OPERUM QUI IN HOC TOMO xiv coNTINENTUR.

MAYOL.

SumwA MoRALis doctruN.£ TiioMistic.E circA

DecAlotum.
Præloquium de Religione maximeque de Ora-

. col. 9

Expositio sexti et noni præcepti Decalogi.
I. De luxuriæ speciebus.
lI. De mollitie aliisque impudicitiis.
III. De molibus sensualitatis, de cogitationibus

tione, auctore IlAbeft M 1 morosis et delectationibus venereis. 639 • - - - - _ - - - - - * * 1. De Oratione in genere considerata. 15 Expositio septimi præcepti Decalogi. 655 II. De 0ratione publica. 5; Prologus de rerum dominio. (j53 Expositio primi præcepti Decalogi. 51 1. De furto et rapina. - §3 I. De Adoratione et cultu latriæ soli Deo de- 11. De restitutione in communi, 713 bito ac proprio. 52 III. De personis quibus restitutio facienda est, - _ - - - - 42 II. Quid sit Superstitio, et quænam illius spe- et quo ordine. - _ _ - - _ - - 742 cies 57 IV. Quomodo et quando restitutio sit facienda, Appendiae : De possibilitate et exsistentia Ma- et quibus de causis dilerri possit. 701 giæ. (EditoREs.) 1o§ V. De restitutione in particulari orta ex deIII. De peccato Irreligiositatis quod reperitur licto. - _ _ - - - 774 in tentatione Dei 112 VI. De restitutione orta ex commutationibus IV. De Sacrilegio. M 17 voluntariis, nempe ex contraclibus. 78} Expositio secundi præcepti Decalogi. 195 Expositio octavi pra'cepli Decalogi. sy 1. De Juramento. 197 I. De injuriis verborum extra judicium. 875 II. De Woto ,„o II. De injuriis verborum in judicio. 894 lll. De Blasphemia 9256 Ea positio noni et decimi præcepti Decalogi. 955 Expositio tertii præcepti f)ecalogi. aq; De concupiscentia. 955 ”;t; quæ isto mandato præcipiuntur et 268 NATALIS ALEXANDER. ; r0n1Denlur. Brevis Dissertatio de Profanatione rei sacræ per Appendit prima : De Cultu sanctorum et de Simoniæ peccatum. (Editores.) 312 Veneratione sacrarum reliqujarum. 945 Expositio quarti præcepti Decalogi. 575 I. Quænam pietatis officia hoc praecepto filii PATUZZI. — BILLUA[\T. astringantur exhibere parentibus suis. 378 Appendic secunda : De Sanctificatione diei DoII. Quænam oflicia parentes filiis præstare te- t minicæ et Festorum. 965 neantur, et vir ac uxor ad invicem. 599 III. De officiis superiorum et inferiorum ad I3IILLUART. — E[)lT0[{ES. - - - Q) - - rii de Justitia et Iniustiti £; Appendiae tertia : De Revelatione secreti. 981 æloquium de Justitia et Injustitia. o Expositio quinti præcepti Decalogi. 447 BILLUART. I. De homicidio. 450 - - - - II. De affectibus et vitiis quæ ad homicidium Appendia: quarta : De Abstinentia et Jejunio. 989 quodammodo reduci possunt. 519 Index rerum. 1057 - - -�-*-

[ocr errors]
[merged small][merged small][ocr errors]

Decem esse praecepta Moysi à Deo tradita, constat ex ipso decalogi nomine, et ex cap. 20 Exodi, ubi recensenlur in duabus tabulis digito Dei scripta : quorum tria prima virtutem religionis concernunt, cultumque Dei respiciunt, et mandata primæ tabulæ communiter appellantur; reliqua verò septem, ad pietatem et justitiam commutativam spectant, et versairtur circa proximum, secundæque tabulæ præcepta appellantur. Ad juvandam memoriam, auctores sub his versibus hæc decem præcepta comprehendunt : A. Unum cole Deum. 2. Nec jures vana per ipsum. 5. Sabbata sanctifices. 4. llabeas in honore parentes. 5. Non sis occisor. 6. Fur. 7. Maechus. 8. Testis iniquus. 9. Alterius nuptam, 10. Nec rem cupias alienant. Hanc enumerationem D. Thomas, 1 2, p. 100, art. 5, rectam et convenientem esse docel, quia, sicut legis humanæ præcepta homines ad quamdam communitatem humanam ordinant, ita legis divinæ præcepta hominem ordinant ad quamdam communitatem , seu rempublicam hominum sub Deo. Ad hoc autem ut aliquis in aliquà communitate benè commoretur, duo requiruntur; quorum primum est, ut benè se habeat ad eum qui præest communitati : aliud ut benè se habeat ad alios communitatis consocios et comparticipes. 0portet igitur quòd in lege divinà, primò ferantur quaedam præcepta ordinantia hominem ad Deum ; et alia benè ordinantia homines ad alios proximos, simul convenientes sub Deo. Principi autem communitatis tria debet homo, primò fidelitatem, secundò reverentiam, tertiò famulatum. Fidelitas quidem ad Dominum in hoc consistit, ut honorem principatùs ad alium non deferat : et quantùm ad hoc accipitur primum præceptum : Non habebis deos alienos, etc. Reverentiaautem ad Dominum requiritur ut nihil injuriosnm in eum committatur : et quantùm ad hoc assumitur secundum praeceptum : Non assumes nomen Dei tui in vanum. Famulatus autein debetur Domino in recompensationem beneficiorum , quæ ab ipso percipiunt subditi. Et ad hoc pertinet tertium præceptum : Memento ut diem sabbati sanctifices. Vel, juxta D. Augustinum , à D. Thomâ re!atum, per primum præceptum , jubemur revereri primi principii unitatem, quæ Patri appropriatur. Per secundum, divinam veritatem, quæ Filio attribuitt;r. Per tertium, divinam bonitatem, quæ Spiritui sancto tribuitur; nam per illius grauiam sanctificamur , et in Tli. XiV.

cà bonitate quicscimus sicut in fine. Vel cx hoc quòd hominis conversio ad Deum potest fieri tripliciter : primò corde, et sic primo præcepto inducitur reverentia et cultus unius veri Dei in corde. Secundò in ore , et sic secundo præcepto jubetur non assumere Dei nomen in vanum , dùm profertur juramentum. Tertiò in opere exteriori, sic tertio præcepto prohibentur opera servilia et determinatur quies in sabbato ad exteriùs eliam vacandum Deo. Ad proximos autem aliquis se habet specialiter eu generaliter. Specialiter quidem quantùm ad illos, quorum est debitor, ut scilicet eis debitum reddat. Et quantùm ad hoc accipitur quartum præceptum : Homora patrem tuum et matrem tuam, ut sis longævus super terram , etc. Generaliter autem quantùm ad omnes, ut nulli nocumentum inferatur, neque opere, deque ore, neque corde. Opere quidem infertur nocumentum proximo, quandòque quidem in propriam personam , quantùm ad consistentiam personæ, et hoc prohibetur per quintum pr.vceptum : Non occides Quandòque autem in personam conjunctam quantum ad propagationem prolis, et hoc prohibetur sexto mandato : Non moechaberis. Quandòque autem in rem possessam, quæ ordinatur ad utrumque. Et quantùm ad hoc ponitur septimum præceptum : Non furtum facies. Nocumentum autem oris prohibetur octavo præcepto: Non loqueris falsum testimonium contra proarimum tuum. Tandem nocumentum cordis prohibelur uono et decimo praecepto : Non concupisces u.rorem, neque rem proximi tui. Hactenùs S. doctor loco citato, et 2-2, q. 122, ubi haec decem præcepta egregiè suo more explicat tum in communi, tum in particuiari, cujus vestigiis fideliuer inhærebimus. In hâc igitur primâ parte, veluti in primâ tabulâ, reponimus tria priora decalogi præcepta: etenim cüm rationis ordo à fine incipiat, finis verò humanæ vitæ et societatis sit ipse Deus, priori loco collocanda erant ea quibus homo ad eum ordinatur per virtutem religionis; quorum primum est, ut ei fideliter subdatur, nullam participationem et communicationem cum illius hostibus habens. Secundum, ut reverentiam exhibeat. Tertium, ut ipsi famulatum impendat; quæ .ria præcipiuntur in primæ tabulæ præceptis; cum. quibus reponemus et quartum, ordinans hominem specialiter ad speciales proximos repraesentantes Deum, veluti $ecundaria principia nostri esse sub isto primo et supremo omnium rerum principio; et est A.

[graphic]
« VorigeDoorgaan »