Pagina-afbeeldingen
PDF
ePub

verum, sicut verum est Deum existere : cst enim hy tabiliter enim differunt quantùm ad peccati gravitaperbolica quædam locutio, quâ exaggeratur illius dicti tem; ita ut hæc qualitas el circumstantia blasphemie veritas. Sunt tamen homines arcendi ab hujusmodi sit necessariò in confessione explicanda : sicut in peclocationibus : tum quia continent juramentum; tum calo furti explicanda est quantitas materie, non solùm quia nomen Dei non est passim irreverenter usurpan propter restitutionem faciendam, sed etiam ad decladum. Si verò animus proferentis sit veritatem illam randam peccati gravitalem, quamvis de facto non suhumanam coæquare divinæ quoad certitudinem et fir ratus fuerit, sed volucrit surari, ut rectè ait Bannes, mitalem , tunc verba sunt blasphema, utpotè falsa et supra hunc primum D. Thomx articulum; quia non injuriosa Deo.

solùm est circumstantia peccati, sed aliquid speclans Insuper blasphemia est, contumeliis afficere sancios ad objectum, et ad constitutionem actùs in suo esse prout habent ordinem ad Deum , affirmando vel ne individuali. Unde non tantùm declarandum est oljegando. Quia sicut Deus laudatur in sanctis suis, qua clum , sed etiam qualitas illius, eò quòd per aliqua tenùs multa bona in eis et per eos operatur : ita dùm verba major irrogetur injuria, quàm per alia; divereos spernimus , maledicimus eorum sanctitatem , et sitas enim judicii notabilis confessarii , hic et nunc miracula calumniamur; Deum in sanctis suis inhono consurgit ex qualitate blasphemie. Insuper si fuerit ramus et blasphemamus. Advertunt tamen auctores blasphemia hæreticalis, debet explicari quænam fuerit: non commilli blasphemiam dum aliquid vile quod ha et de his cognoscunt inquisitores; à fortiori explibuerunt antequàm sancli csscnt narratur , v. g.: canda est in confessione blasphemia , quæ altcrius Quòd iste sanctus fuerit eunuchus, aut vilissimæ con speciei malitiam habet adjunctam , ut si ex odio Dci ditionis ; dummodò hæc et similia non proferantur ad procedat, vel contineat errorem directè contra fidem, minuendam ejus sanctilalem; seu modò proferantur et sit bæreticalis, ut de se patet. de eo ut homo est, et non quatenùs sanctus est, nec

ARTICULUS II. redundent ad ejus infamiam hic et nunc in istis cir Utrùm blasphemia semper sit peccatum mortale. cumstantiis et ex modo dicendi irrisorio. Pari modo Dico blasphemiam esse peccatum mortale ex geblasphemaret, si quis per contumeliam aut maledictio

nere suo, solùmque posse esse veniale in individuo ex nem dehonoraret res sacras quatenùs sunt divinitùs inadvertentià , indeliberatione et subreptione ac lapsu inslilulæ, pula sacramenta ; ita quòd expressè aut la linguæ , propter scilicet imperfectionem acids : id citè judicio prudentům gloriæ divinæ detrahere vellet, enim commune est omnibus peccatis etiam gravissisignificando eas continere aliquid falsi et contempli mis, quod scilicet hic et nunc in individuo possint esse bilis. Tandem blasphemare censendi sunt qui creatu tantùm venialia ob non plenam libertatem, el propter ris maledicunt, reduplicativè, quatenùs sunt creature imperfectionem actus indeliberati: itaque nunquàm à Dei, et opera manuum ejus : secùs si solùm intendant mortali quis excusatur, si sit mcntis compos, nisi maledicere qualenùs malum ipsis inferunt, pula si of propter inadvertentiam, id est, si ex lapsu linguæ prosendens in lapidem , ipsi maledicat,

tulit verbum blasphemum, non advertendo sensum Blasphemia babet quidem diversos gradus. Gravior verborum : ita quòd si advertisset , certus est quòd enim est contra Deum quàm contra B. Virginem; et hæc non dixisset. Tunc enim fuit blasphemia, non formagravior quàm contra sanctos. Kursùs gravior est quæ liter, sed materialiter tantùm. Unde blasphemia forex odio et ex affectu detestativo Dei aut sanctorum pro maliter sumpla semper est peccatum mortale in quacedit, quàm quæ ex passione extraneâ, aut malà consue cumque materiå, utpote quæ non admittit parvilaleni tudine : quasi non sit animi generosi, qui loquitur sine ab eo excusantem. Ita expressè D. Thomas, 2-2, q. 13, blasphemiâ, ut videlur apud multos præsertim milites art. 2, et cum eo communiter auctores. inolevisse. Tandem longè major Deo vel sanctis irro Probat primò D. Thomas in argumento SED CONTRA : gatur injuria per aliqua verba, quàm per alia. Verùm Poena mortis non inferlur nisi pro peccato mortali. Sed tamen omncs blasphemiæ intra rationem et limites Dominus illam tulit pro blasphemis : dicitur enim Levil. blasphemiæ considerată, sunt ejusdem speciei, sicut 24 :( Qui blasphemaverit nomen Domini morle moriatur, juramenta per Deum non differunt à juramentis per ( lapidibus opprimel cum omnis multitudo. , Ergo blasancios, quia, ut ait Cajetanus, 2-2, q. 13, art. 1, ad 3, sphemia est peccatum mortale. blasphemia propriè loquendo non habet plures 'spc Probat insuper D. Thomas in corp. liâc ratione: cies. Item quia hoc peccatum Religioni opponitur,

Peccatum mortale est per quod homo separatur à primo quic est una, sive Deo , sive sanctis propter ipsum principio spiritualis vitæ, quod est charitas. Unde qua Deum cullus exhibeatur : ita malediccre Deum vel in cumque charitati repugnant, ex suo genere sunt peccata se ipso vel in sanctis suis est ejusdem speciei pecca

mortalia. Alqui blasphemia secundum genus suum repuLuin : etenim hoc ipso quòd ita detrahitur de honore gnat charitati divinæ, quia derogat divinæ bonitati, quæ ipsorum ; aliquid etiam derogatur gloriæ Dei, cuju, v objectum charitatis. Ergo est peccatum mortale et munerc et gratià suam cælites consecuti sunt digni

genere suo. latem. Hinc concludit Cajetanus quòd confessarius

Probat adhuc in solutione ad 2 argum.: Quod opponon tenetur inquirere varielalem blasphemiarum in nilur præceptis Decaloyi , est peccatum mortale ex geDeum ct in sanclos, quasi habeant diversitalem speci nere suo. Atqui blasphemia opponitur alicui præcepto. bcam, sed tantùm ut judicet de majori gravitate ; ne Decalogi, cum enim blasphemia opponatur confessioni

fidei eo modo quo dictum est, ejus prohibitio reducitur anteverlat, nec omninò impediat quin homo advertal ad pi ohibitionem infidelitatis , quod intelligitur in eo aut advertere possit se blasphemare, cognoscens sen quod dicitur « Ego sum Dominus Deus luus ), etc.; vel sum verborum quæ profert, profectò non excusatur à prohibelur per id quod dicitur : « Non assumes nomen blasphemiâ formali et mortali , nam etiam cum pas« Dei in vanum. , Magis enim in vanum assumit no sione movelur malo animo. Unde nisi ignorantia aut men Dei, qui aliquod falsum de Deo asserit, quàm qui inadvertentia cum passione hos motus excuset, passio per nomen Dei aliquod falsum confirmat. Et art. 3, ad sola eos excusare nequit. Porrò non est opus longo tem2, ait S. doctor quòd super illud ad Ephesios 41 : pore ad deliberandum ac advertendum, sed in mo« Blasphemia lollalur à vobis; · Glossa dicit: Pejus est mento temporis potest esse sufficiens judicium ratioblasphemia, quàm pejerare; qui enim pejeral, non dicit nis, alque deliberatio , quæ requiritur ad meritum vel aul sentit aliquid falsum de Deo, sicut blasphemus, sed demeritum. Deum adhibet testem falsitatis , non tanquàm æstimans Quòd si indeliberatio non proveniat ex subilà pasDeum esse falsum leslem, sed tanquàm sperans quod sione, sed ex pravo babitu, quatenùs homo consueluDeus super hoc non lestificelur per aliquod evidens si dine blasphemandi affeclus, non considerat nec advergnum. ac D. Thomas. Ergo cx S. doctore blasphe tit verbum quod profert esse blasphemiam, quidam mia opponitur primo vel secundo Decalogi præcepto ; volunt non esse lethale peccatum, quando indeliberasicque est de se intrinsecè mala et peccatum mortale tio est causa dicendi, id est, quando isle homo hoc ex genere suo; et est quid pejus, magisque opponitur verbum non prolulisset, si advertisset esse blasphesecundo præcepto quàm perjurium : nullum autem miam. Imò etiamsi foret ita dispositus habitualiter ut perjuriuin asserlorium potest esse solùm veniale ex si adverteret adhuc blasphemaret, adhuc non esset parvitale maleriæ, sed tantùm ex indeliberatione, ut novum peccatum mortale, quia illa blasphemia non supra ostensum est. Ergo nec blasphemia, etc. esset in se voluntaria, ul patet à simili in peccatis

Probat denique S. doctor, art. 3, ad primum, ubi ebriorum ante ebrietatem prævisis, quæ dùm fiunt, ostendit blasphemiam essc maximum peccatum, ac non habent novam malitiam formalem, sed tola maliomne aliud illi comparalum levius esse, ac gravius tia est in causå. Nec ad peccatum sufficit habitualis dishomicidio , quod primum locum tenet inter pcccala positio et proclivitas ad peccandum, sed requiritur contra proximum ; quia ex objecto blasphemia directe actualis dispositio. Nam juxta D. August. non imputat contra Deum lendit , sicque præponderet homicidio , nobis Deus quid faceremus, si hoc vel illud occurreret, quod est peccatum in proximum. Item quia etsi ex sed tantùm quod actu facimus : alioquin homines parte nocumenti homicidium præponderet, verùmta luxuriæ aut avaritiæ dediti , qui oblatå opportunitate men cùm in gravitate culpæ magis attendatur intentio solent his peccatis consensum præbere, semper acvoluntatis perversæ, quàm effectus operis, et blasphe tualiter peccarent ex illå prava dispositione habituali. mus intendat nocumentum inferre honori divino, ideò

Alii verò rectiùs id limitant, quando homo assuetus simpliciter loquendo graviùs peccat quàm homicida.

blasphemare, dolet de hoc malo habilu contracto, Atqui homicidium est intrinsecè malum ac ex genere studetque, laborat et conalur illum à se repellere ac suo mortale; et ut rectè ait Bannes , nullum homici extirpare. Tunc enim potest probabiliter præsumi ildium polest esse veniale ratione materiæ, ob scilicet lam inadvertentiam procedere à subita passione à quà ejus parvitatem, quæ nulla datur, etiamsi occidatur

impeditus fuil ne consideraret lalia verba continere fatus in ventre matris, aut impediatur conceptio, ed blasphemiam ; neque ea prolulisset, si id advertisset : quia vita hominis, quæ in sælu erat in polentiâ, est res lunc enim ob indeliberationcm excusatur à peccato gravissima. Ergo à fortiori nulla blasphemia potest mortali. Secùs dicendum quando nullatenùs se emenessc solùnı veniale peccatum ex parvitate materiæ, dare curat : quoties enim blasphemans ex habilu adcùm Dei contumclia ac derogatio ipsius excellentiæ sit vertit ad illam pravam consuetudinem illamque evelres adhuc longè gravissima.

lere non conatur, loties mortaliter peccat, quia volunRestal igitur ut si blasphemia possit esse quando tariè persistit in morali periculo et occasione proximâ que venialis, id tantùm oriatur ex hoc quòd possit blasphemandi, illo pravo habitu inclinante ad blaspheabsque delibcratione ex subreptione procedere. Idque mias. Qui autem voluntariè persistit in morali periculo dupliciter contingere posse docct D.Thomas hic, art. 2, et in proxima occasione peccaudi mortaliter, peccal ad 3, uno modo, quòd aliquis non advertat hoc quod mortaliter, et dicitur esse in statu peccati. In hoc igidicit esse blasphemiam ; quod contingere potest, dim tur casu indeliberatio non excusat, quia scilicet proaliquis subito ex aliquà passione in verba imaginala ccdit ex pravâ consuetudine, concomitante quodanı prorumpil , quorum significationem non considerat : et propriæ salutis contemplu, vel latà negligentia , quâ lunc est peccatum veniale, et non habet propriè rationem iste homo non curat vitare peccala, maloque movetur blasphemiæ. Alio modo quando advertit hoc esse blas animo : sicque lunc illæ blasphemiæ sunt lethales, phemiam, considerans significata verborum, et lunc non sallem in suả causà culpabili voluntariè neglectâ, sicut excusalur à peccato mortali, sicut nec ille qui ex subito de peccatis hominis ebrii antea prævisis dici solet. molu iræ occidit juxta se sedentem. Ilzec D. Thomas. Qui assuctus est blasphemare, nec tamen sc emenUbi igitur iracundia vel passio, vel perturbatio non est daverit, etiamsi in præteritis confessionibus emendallis ac tanta , ut rationis judicium et deliberationem tionem promiserit, non esi absolvendus statim , scd

[ocr errors][merged small][ocr errors][merged small][merged small][ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]

consessarius ad tempus debet absolutionem differre. sunt in inferno retinebunt perversam voluntatem avercique proponere varia remedia ad hoc immane vitium sam à Dei justitia in hoc quòd diligunt ea pro quibus extirpandum, ut interim banc pravam consuetudinem puniuntur; et vellent eis uli, £i possent; et odiunt pocaliquâ ex parte deponat. Quòd si postea se corrigere nas, quæ pro hujusmodi peccatis infliguntur. Dolent non curaverit, nec aliqua emendatio in ipso appareat, tamen etiam de peccatis quie commiserunt, non quia non est absolvendus, cùm ad hoc non sit dispositus. ipsa odiant, sed quia pro eis puniuntur. Sic ergo talis Quousque igitur aliqua vera signa voluntatis eflicacis

detestatio divinæ justitiæ, est in eis interior cordis blasse emendandi dederit, ac de facto ex parte se emenda phemia. Et credibile est , quòd post resurrectionem verit, absolutio videtur differenda, regulariter lo erit in cis etiam vocalis blasphemia , sicut in sanctis quendo.

vocalis laus Dei. Hactenùs D. Thomas. Igitur damnati Alii verò qui non sunt assueti, sed semel aut iterùm respicientes Deum ut prohibentem culpas, et inferenblasphemarunt, si doloris et detestationis hujus pec lem poenam propter illas, consequenter ipsum odio cali dederint signa , et firmum emendandi se, et ca habent, ejusque justitiam detestantur, indeque provendi in posterum concipiant propositum , absolvi rumpunt in blasphemias. poterunt , imposità salutari et debità pænitentià quæ, Ex hâc angelicâ doctrinà facile est blasphemiæ grajuxta decretum concilii Lateran., sess. 9, § Ad ubolen vilatem venari. Sicut enim virtutes theologica sun dum, debet esse gravissima pro arbitrio confessarii maximæ ac perfectissimæ virtutes, eò quòd immediate rigidi et austeri : quamvis auctores velint hujusniodi ac directè tendant in Deum ut est in se, tanquàm in decreta non esse dioribus utentium comprobata. Unde proprium objectum : sic peccata quæ illis opponuntur, satis erit, si sacerdos blasphemiæ crimen, quàm im nempè infidelitas, desperatio, et odium Dei, sunt mamane sit et quibus pænis jure divino, canonico et ci xima peccata, proindeque et alia flagitia, quæ magnam vili, sit plectendum, ostendat penitenti, ac exaggeret: cum istis habent affinitatem, et ad ea reducuntur. ipsique pænitentiam quam prudenter spectatis cir Atqui blasphemia opponitur confessioni fidei, quacumstantiis proportionatam et salutarem judicaverit, tenùs ex illà confessione redundat quædam laus Dei, imponat. Non loquimur autem de blasphemiis hæreti

magnamque habet cum infidelitale similitudinem, et calibus : ad inquisitores enim pertinet de illis co persæpè oritur ex desperatione, delcsialione et odio gnoscere.

Dei, nullamque habet excusationem nec rationem, cu ARTICULUS III.

merelur extrema supplicia lum in hâc, tum in alià Utrùm peccatum blasphemiæ sit maximum. vità. Has deformitates tribus paragraphis sequentibus Blasphemiæ impietatem, malitiam , et gravitatein ostensuri sumus, indeque concludemus esse maximum pro modulo nostro rudi brevique penicillo delineare peccatum. tentabo. Nam adeò immane flagitium ac horribile 1. — Inprimis blasphemiam in corde aut ore viri monstrum nativis expingere coloribus, mortalium ex Christiani, indicium esse fidei jam emortuæ, cujus racedit yires el ingenia, cùm divinæ majestatis honorem tionem funebrem conficit, aut saltem languentis citò. hujusmodi convicio directè læsum æquâ lance librare, que perituræ, certo certius esse debet. Dim enim nemini delur. Doctor noster Angelicus duobus articu Scriptura, Levitici 24, loquitur de blasphemo quodam, lis ultimis quæst. 13 ex 2-2, tanti mali horrorem co præponit hanc præfaliunculam : Ecce egressus filius natur ingerere , ostendens esse peccatum maximum,

mulieris Israelitidis, etc., quem locum interpretatur ac damnatis familiare. Primum probat tum auctori

Origenes de egressu et apostasia à fide, quasi hoc ipso tate Gloss in illud Isaiz 18 : Ad populum terribi qnòd quis blasphemat, infidelem redoleat. Item 2 Eslem, etc., ubi dicit quòd omne peccatum, blasphemiæ

dræ 9, v. 18, idololatria adorantium conflatilem vitucomparatum , levius est. Tum hâc ratione, Quia bla lum, magna appellatur blasphemia; ex quo enim sphemia opponitur confessioni fidei, et ideò habet in se dixerunt Israelitæ : Isle est Deus luus, qui eduxil le de gravitatem infidelitatis , et aggravatur peccatum, si su

Ægypto, fecerunt blasphemias magnas, et infideles perveniat detestatio voluntatis : et adhuc magis si pro

pariter ac blaspheni evaserunt. Item conqueritur Tumpat in verba : sicut el laus Dei augetur per dileclio Deus Jeremiæ 9, v. 3, quòd Israelitæ extenderunt linnem et confessionem. Unde cùm infidelitas sit maximum guam suam quasi arcum mendacii et non veritatis, murpeccalum secundùm genus suum , consequens est quòd murando scilicet ac blasphemando. Et statim subdit : etiam blasphemia sit peccatum maximum ad idem genus Egressi sunt et me non cognoverunt, fidem abnegantes. pertinens, et ipsam aggravans.

Item sancti Patres disertè pronuntiant Christianum Secundum quoque probat tum auctoritate Apoca blasphemiis assuetum, facilè in hæresim, infidelitatem lypsis 16 : Æstuaverunt homines æstu magno, el blas et atheismum labi. Tertullianus, lib. 13 de Pudicit., phemaverunt nomen Domini habentis potestatem super ait : Cæterùm ethnici et hæretici quotidiè ex blasphemià has plagas : ubi dicit Glossa, quòd in inferno positi, energunt. S. Gaudentius, præfatione in Exodum, ait : quamvis sciant se pro merilis puniri , dolebunt tamen Verus Dei cultor ille est cujus fides inter adversa non quòd Deus tantam potentiam habeat, quòd plagas in deficit, cujus lingua benedicere nomen Domini De sui ferat. Id autem esset blasphemia in präsenti ; ergo et in omni angustiarum tempore, in omni tribulationum in fuluro. Tum hâc ratione : ad rationem blasphemiz plagâ non deficit. Proindeque ille non cst verus Dei pertinct detestatio divinæ bonitatis. Illi autcm qui cultor, sed infidelis, cujus lingua nomen Dei discerpit

[ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors][merged small][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small]

blasphemando. D. Damascenus in Parall., cap. 59, ait: peccat, quàm infidelis, quàm Turca, quam Judæus, Qui peccat, legem Dei violat : al qui blasphemal, ad quàm hæreticus. Faleor equidem ea quæ de Deo isti versùs divinum numen, impietatem admittit. Origenes, dicuni, falsa esse ; verùm sustineo, ex ignorantiâ et homilia 14 in Leviticum, exponens verba supra aliata errore intellectùs ipsorum procedere. De Deo cnim de blasphemo qui egressus, etc., ait : E.xiil à veritate, loquuntur prout sentiunt et credunt, eumque sermone eriit à rimore Dei, à charitate, à fide. D. Chrysostomus, depingunt ad modum quem habent in mente, pulantes homil. 19 in cap. 7 Matth., ait, quòd qui lurpiler in hoc obsequium se præstare Deo, laudem et reverenblasphemiis ululat contra Deum, non est ovis, sed tiam, non convicium neque contumeliam rependere. lupus pelle ovinà coopertus, quomodò Scriptura he Si quando Spiritus sanctus infusà Evangelii luce, direlicos adumbrat; ex voce enim dignoscuntur lupi et gnelur infidelitatis tenebras depellere, eosque ad fidem ab ovibus secernuntur.

catholicam adducere, statim ac mutabunt opinionem, Idem colligitur ex varus modis derogandi divinæ mutabunt et loquelam; quod corde credent, ore probonitati per blasphemiam, quos assignat D. Thomas ferent; nec ampliùs falsa de Deo, nec injuriosa, sed in hâc q. 13, art. 1. Vel enim Deo tribuitur quod ci vera et honorifica tantùm usurpabunt verba. Sicut non convenit : quomodò blasphemårunt Manichæi,

modò sua colunt et venerantur idola interiùs exteriùsDeum auctorem peccati proclamantes : Judæi, Christi que, suos falsos deos, quos veros credunt, nunquam miracula in Beelzebuth facta calumniantes. Vel cùm

conviciis ac maledictis impetunt pro quâcuroque re : removetur à Dco, quod illi essentialiter convenit. Sic imò ipsorum gloriæ zelo perciti, si audirent aliquem blasphemârunt Sabelliani, personarum distinctionem

contra fictitia hæc nomina blasphemantein, sanguine confundentes; Ariani, Filio consubstantialitatem cum proprio aut alieno parati essent islam eluere maculam, Patre denegantes; Macedoniani, Spiritui sancto divi Hinc tyrannorum rabies et furor adversùs martyres, nitatem eripientes. Vel cùm creaturæ tribuitur quod à quibus idola vilipendi et blasphemari reputabant, est Dei proprium, ut Basilides et Menander, mundum tanquàm fluvius inundans mundum christiano sanguine, islum inferiorem ab angelis creatum somniantes; sic erumpebat, ac in dies magis desæviebat. Erubesce, impii, mundum fato regi asserentes; sic etiam magi,

Sidon, ait mare : erubesce, o Christiane, ô blaspheme, qui in virtute diaboli miracula operari præsumunt. luum verumque Deum lot conviciis ac maledictis quoVel tandem cùnı membra Christi, Deiparæ, aut san

tidiè dehonorans, aliosque blasphemantes, frigide sine ctorum seriò nominantur tanquàm contemptibilia , ullà cordis commotione absque zelo vindictæ audiens : cùm tamen nihil contemptibile habeant, sed sint omni imò et quandoquc cum lætitiâ et exultatione ausculverieratione digna. Blasphemia igitur est locutio falsa tans. Non sic Turca Mahometem, quem tamen non contra Deum aut sanctos; et homo blasphemans dicit,

Deum, sed duntaxat hominem credit prophetam, inquod infidelis aut hæreticus sentit, et credit de Deo. juriosè tractat, sicut to Creatorem tuum conviciis inSicque in actu exercito significat aliquid Deo re samas? Hunc pronus in terram veneratur et adorat, sopugnans ac injuriosum, confessioni fidei, modo jam lùmque benedicit et audai, nec patictur ab aliquo explicato, contrarium, proindeque ad infidelitatem maledictis impeti : statimque extremo afliceretur supreductivè pertinens. Ut cnim ait Cajetanus hîc, art. 2, plicio quisquis auderet verba blasphemie in hunc quamvis Christianus blasphemans non sentiat verum pseudoprophetam conjicere. Imò juxta D. Bernardinun esse quod dicit, dicendo tamen induit personam sen Senensem, sermone 41, tantam habent pro Christo, licntis sic esse ut dicit : dicit enim lanquàm si crederet quem excellentem prophetam virumque sanctissimum sic esse, aut sic possibile esse, prout diversimodè dicit. fuisse reputant, venerationem, ut in Alcorano staluUnde D. Thomas reclè asserit blasphemiam habere tum legatur quòd quicumquc contra Christum blasphe. gravitatcm infidelitatis ; cadunt enim super materiam mårit, medius dividalur et abscindalur: quid non facamdem indebitam, quæ est objectum utriusque. cerent, si Deum esse crederent ejusque profiterentur Et ibidem docet quòd blasphemia, quæ est cuin

Religionem ut divinam? cognitione ejus quod blasphemalur, gravius est pec Danielis 3, v. 96, idem ferè legimus à Nabuchodocatum, cæteris paribus, quàm illa quæ est cum igno nosore statutum cùm vidisset tres pueros in fornacem rantiâ ; quia scilicet plus habet de malitiâ in intentione conjeclos, ope Dei quem ipsi colebant, illæsos evasuà, cùm habeat plus de voluntario circa illud obje

sisse. Tunc enim ait Benedictus Deus eorum, clc., clum. Unde est blasphemia perfectior et completa ex subditque : A me ergo positum est hoc decrelum, ut utrâque parte, nempe tam ex parte rei blasphematæ, omnis populus, tribus el lingua quæcumque locuta fuerit quàm ex parte blasphemantis ; id est, et secundùm se, blasphemiam, contra Deum Sidrac, Wisac, et Abdeet secundùm blasphemantem. Qui verò non credit in nago, dispereal, el domus ejus vastetur, etc. Rex igitur Deum, commillit blasphemiam tantùm secundùm se quamvis infidelis, nec isto miraculo conversus in reet ex parte Dei blaspliemati, ac per hoc blasphemia rum Deum, adhuc tamen sub gravibus pænis à quoperfectior est sine insidelitate, quàm cum infidelitate. cumque etiam idololatrå blasphemari vetat. Ceriò viri Idque confirmatur ex illo 2 Petri 2 : Melius erat eis Ninivite, et infideles surgent in judicio adversùs geveritatem non cognoscere, quàm post agnitam retroire, nerationem istam Christianorum blasphemantium, et et multò magis injuriari.

condemnabunt eam. Fidelis igitur blasphemans pejor est graviùsque Judicis fas non cral nomen Dei iclragrampalon

[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]

simpliciter etiam proferre, ob maximam quà illud pro- gistratum, prætorem, aut præsidentem ferire discur-
sequebantur reverentiam ; tantoque horrore, irâ et rentem per plateas aut per campos habitu communi
inæstitiâ afficiebantur audientes blasphemantem, ut indulun! : talisque percussor gravi supplicio plecten-
statim vestimenta sua scinderent, prout colligitur ex dus esset. At culpa longè gravior censeretur majorique
cap. 26 Maulb., v. 65. Imò nequidem ipsum proprium pænå expianda, si percuterct purpuratum, infulatum,
blasphemiæ non usurpare audebant, sed ulebantur justitiæ chlamyde vestitum, pro tribunali, in curià, su-
contrario benedicendi verbo. Sic enim in Scriptura per lilia sedenlem. Sic judæi immane quidem scelus
passim legitur : 3 Regum 21, v. 10 et v. 12. El Job. 1, perpetrarunt, Christum Dominum habitu ut hominem
v. 11, ipsemet diabolus sic locutus est Deo : Tange inventum mortalem, valorem, quasi in incognito in
cuncta qua possidet, nisi in faciem benedixerit tibi, pro

terris deambulantem blasphemantes et crucifigentes. blasphemaverit. Item ipsemet Job ibidem v. 5, dùm Al blasphemni nunc exutum assumptis infirmitatibus, ejus filii vicissim conviviis se excipicbant, timens ne

divinitatis glorià lolum splendentem, impassibilem, lunc laxarent linguam in aliquas blasphemias, pro immortalem, in cælis regnantem, in dexterâ Patris ipsis diluculo sacrificia offerebat : Dicebat enim, ne

sedentem, conviciis impetunt, rursùmque crucifigere fortè peccaverint filii mei, ei benedixerint Deo. Ilujus leniant. Quid hâc impietale sceleratius ? quid immasanctissimi viri uxor suadere volens ne priùs animum nitale islâ crudelius? quid isto facinore execrabilius ? exhalaret, quàm multis probris ac conviciis in Deum de crucifixoribus non conquestus est Deus, etiam dùm congestis suo dolori in vindictam satisfaceret, dicebat ab eis horrenda paterelur et accipcret tormenta : ei : Benedic Deo, et morere, cap. 2, v. 9. Apud Ju

mortem suam sibi gloriosam, nobisque proficuam condæos mortis pænà afficiebatur blasphemus : et quidem siderabal, indeque lætabatur; eamque, ut decretum totius populi manibus lapidabatur, ut legitur Levit. 24, Patris impleretur, libenter acceptabat. At verò mortem v. 14, idque duplici potissimùm ratione statuit Do sibi intentatam à blasphemis, tanquam injuriosam, minus. Prima ut tanti flagitii gravilale et justà puni nocivam et delestabilem exhorret ac execratur, verbistione convincerentur Judæi, ex hoc quòd in eam tolus que Isaiæ cap. 52 consequitur, dicens: Jugiter lotå die simul populus paribus animis et manibus consentiret. nomen meum blasphematur. Item per os Jeremix ThreAllera ad cunctorum emendationem, ut ne quis poslea norum 3, v. 12: Telendit arcum suum, et posuit me perpelraret et in se auderet admittere quod in alio quasi signum ad sagiltam. O bone Jesu, blasphemi linacriter puniret, ut dicit Salvianus, lib. 3 de Provi gua verè arcus est pravus, è quà conviciorum lela videutià.

brat et contorquet in capul, ventrem, sanguinem et Posteriores Judaeos profundè peccásse fateor in Chri corpus luum assumplum, tanquàm in signum blaspheslum biasphemanles, lanquàm seductorem, seditiosum miis lancinalum. An non satis passus es à Judzeis, à ac reum in crucis patibulo vitam exhalare rabidè pro crucifixoribus, à quibus altritus fuisti tormentis, et curantes. Quis enim tantum facinus non exhorrcscat? opprobriis saturatus ? Impii hæc nedùm ilerare, refriomne scelus procul dubio superat hoc deicidiuin. Ve care, innovare, sed et suis blasphemiis augere morùm, Apostolo teste 1 ad Corinth. 8: Si cognovissent, liuntur, et super dolorem vulnerum tuorum, et connunquàm Dominum gloriæ crucifixissent, oosque ob eam fusionem ac infamiain opprobriorum addere immaniter ignorantiam excusare conatur Christus moriens, dùm tentant; perdito latroni non dissimiles, qui lecum in dicebat: Pater ignosce illis, non enim sciunt quid faciunt. cruce pendens, tibi affliclo el norienti improperabat At Christianus sciens et volens conviciis impelit, et et conviciabatur, suisque blasphemiis in eâdem, imò linguâ sua auctorem vilə iterùm crucifigit in semet majori damnatione erat, quâ perfidi Judæi. ipso. Ut enim ait Augustinus tract. 9 in Joannem : 82. — Ad secundum accedo punctum, nempe quòd Flagellatur Deus flagellis Judæorum, flagellatur bla- blasphemia opponatur spei et charitati virtutibus theosphemis Christianorum. Et ut addit Lyranus in cap. logicis, et ad desperationem ac detestationem, odium18 Matth., si tunc conspuitur salivis infidelium, ila que Dei reducatur; aut ab his pestilentibus fontibus, nunc dehonoratur, illuditur, conspuitur opprobriis ut in plurimùm oriatur, sitque blasphemus damnatis malorum fidelium, et colaphis, id est, blasphemiis ac dæmonibus affinis, imò et pejor illi existat. eorum cæditur. Justa D. Bernardinum Senensem Prodiit enim quasi ex adipe iniquitas blasphemoserm. 41, lancea et gladius est lingua blasphemantis, rum, transierunt in affeclum cordis ; nec sunt macie scindens et discerpens Deum, si possit, in pluries mali, seu, ut ait Augustinus, exiguitate quadam nepartes.

cessitatis affecti, sed ex adipe malitiæ, quia nullå neQuem igitur Judæi ignorantes semel tantùm cruci cessitate, nullo motivo, soláque passione, impatientia fixerunt Christum, mulloties quotidiè Christianus bla et desperatione ad blasphemandum inducuntur. Susphemans, de industriâ iterùm crucifigit in semelipso! perbum honoris altitudo ad ambitionem movet; epuProh ! horrendum et execrandum scelus. Non enim lonem cibi jucunditas ad gulam trahit; libidinosum minus peccant qui blasphemant Christum regnantem in carnis delectatio ad venereas voluptates accendit; fucælis, quàm qui crucifixerunt ambulantem in terris, ait rem pretium rerum alienarum, et quandoque necessiAugust. in cap. 26 Maith. Imò longè graviùs peccare, tas, ad rapiendum impellit. Alii itaque peccatores alievidenter colligitur ex Augustini verbis hâc compara quo motivo inducuntur, et quamdam speciem honi ratione illustratis. Grove scelus est alapå aut sustc ma apparentis intendunt, quod absque Dei injurià liben

[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]
« VorigeDoorgaan »