Pagina-afbeeldingen
PDF
[merged small][ocr errors][merged small]

6. o.
Miffae celebrandae impedimenta ponuntur . quaeftione 82. io. 3. & quae. 83.
. O.
vî audire , vel facramenta accipere à pcccatore non fententiato ab
ecclefia licet. q. 82. 9. c.
AMifTam celebransTin peccato mortali, vel inducens talem fcienter, peccat
mortaliter. q. 82. 9. o. .-
MiMam audiens praecifi ab ecclefia per fententiam , vel notorii fornicarii,
licèt fuftineatur à prælatis, peccat mortaliter. q. 82. 9. o.
Mittam licet dicere ifi loco nofi facro caufa ncccffitatis, & non alitcr, nifi
de licentia epifcopi. q. 83: 3. o.
Mißaruom multiplicatio fàcrificii oblationem, & effe&um multiplicat, non
autem multitúdo hoftiarum in una miffa. q. 79. 7. 3.
Mißio vifibilis fupcr apparitioncm addit au&oritatem mittentis . q. 39.
8. I.
Mimio filii cft prior ordine naturae miffionc Spirituffan&i. quaeftionc 7.

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]

Nafci dicuntur capilli, fed nön dicuntur filii. q. 32. 3. c
Nafci voluit Chriftus de populo Judæorum. q. 4.6, 3 -
Nafci voluit Chriftus in Bethleeffi in diverfoiio -
Romæ, nec in Nazarcth, q. 33. 7. o,
Nafci. Vide Chriftus.
Nativitas attribuitur alicui du
termino, primò tantùm fup
q. 33. 1. c.
Nativitas Chrifti ex parte matris fuit naturalis, fed
Spirituffan&i fuit miraculofa. q. 3 3. 3. 2.
Nativitas Chrifti duplex, fcilicet 'æterna,& temporalis. q. 33. z. o
Nativitas Chrifti non debuit omnibus manifeftari, -
nec omnibus occultari. q. 36. 1. 2. o.
Nativitas Chrifti 9ftenfa fuit per figna convenientia. q. ;s. ;. o.
Nativitas Chrifti fuit primò manifèftanda quibufdam 'efcâi$ de qualibet
conditione hominum. q. 36. 3. o.
Nativitas Chrifti fuit manifeftanda
feipfum . q. 36. 4. o.
Nativitas Chrifti fuit oftenfa primò Paftoribus, fecundò Magis, tertiò s;.
moni, & Annae. q. 36. 3. 6. o. eo** •
Nativitate Chrifti o(tenfa, Herodes, & Judgi turbabantur, diverfa tamen
ratione. q. 36. 2. 3. -
Natus eft Chriftus non per referationem , fed folùm per exitum prolis de
utcro matris. q. 28. 2. I.
Natus cft Chrißus in no&c. q. 83. z. 4.
Natus. Vide Chriftus.
Nato Chrifto, oleum fluxit Romæ, & in Hifpania apparuerunt tres foles
paulatim uniti. q. 36. 3. 3.
Nátura dicitur à nafcendo. q. 2, 1. c.
Natura dicitur quadrugligiter, primò nativitas, fecundò principium intrin-
fecum motus, tcrtiò forma, & materia, qüartò cffèntia rei: quæmio. z.
1. C.
Natura non eft fcrva, nec domina, fed perfona ratione naturæ. quaeft. zo. 1.
2. & 2. o.
Natura. Vide Deus.
sag;e- creaturae poteftatem aliquid excedit tripliciter . quaeft. 43. 4.
ad 2.
Naturam animæ rationalis vifio Dei excedit, inquantum ad eam propria
virtute pervenire non poteft, eft tamen fecundum naturam ipfiüs , in-
quantum fecundum fuam naturam eft capax ejus . quaefticne nona,
2. 3.
Naturale dupliciter dicitur,f. caufatum ex principiis effentialibus, & quod
habetur à nativitate. q. 2. 12. o.
Naturale eft cuilibct creaturae, ut tranfmutetur à Deo fecundum ejus vo-
funtatem. q. 44. 2. i.
Naturale. Vide Operatio •
Nazareth interpretátur flos, idcò Chriftus voluit ibi converfari , non au-
tem nafci. q. 33. 7. 2.
Nazareth. Vide Chriftus.
Ncceffarium dicitur dupliciter, fcilicet abfolutè, & ex fuppofitione. q. 1. z.
c. $. q. 46. 1. c. & q. 84. 3. c. -
Neceffitas legem non habet. q. 8o. 8. c.
Ninivitae fpeciali modo egerunt pœnitentiam. q. 84. 7. 1.
Nomen apud nos ab aliqua formia impofitum, nunquam pluraliter dicitur;
nifi propter pluralitatem fuppofitofum. q.3.7.z.
JNomen imponitur à proprietate cjus, cui nomen imponitur,'vel à tempo-
re, vel à cognitione, yel ab eventu. q. 37. z. c.
Nomcn impofitum divinitiis alicui fignifiéaí aliquod donum gratuitum ei
collatum. q. 37. 2. c.
Nomen datur ei à fuo complemento. q. 6o. 2. 3.
Nomen fignificans naturam communeri poteft fupponere in concreto prò
quolibet ejus fuppofito. q. 16, 3. c. & q. 35. 4. c.
Nomen hoc, fcilicet Deus, poteft fuppónere pro omnibus, & fingulis per-
fonis divinis: q. 16. 3. c. & q. 33. 4. c. 3.
Nomen, quod prædicatur de aliquo fecundum,rationem perfe&am, nón
eft dicendum de eo fecundum rationem imperfeâam .T,quaeftione 3z.
3. c. 2•
Nomina imponebantur in circumcifione, ficut nunc imponuntur in ba-
ptifmo. q. 37. 2. 3. - -
Nomina multa Chrifti fignificant idem, quod Jefus. q. 37. z. 1.
Notoriam dicitur tripliciter, fcilicet per fententiam conjunéti, per confcf-
fionem in jure fa&am , & per evidentiam fa&i. q. 82. 9. 3.
Nox. Vide Miffa, Nativitas.
Numerus dcnarius cft fignum perfeâionis , inquantum eft quodammö-
dò terminus omnium numerorum. q. 3 1. 8. c.
Numerus pluralis ponitur pro numero fingulari in facra fcriptura. q. 46,
I 1 • 3.
Nutrire non eft a&us formae, fed materiæ, quae accipit formam nutriti,
reccdcnte forma nutrimcnti. q. 77. 6. c.

, non in Hierufalem, nec

[ocr errors]

ex parte operationis

ncc tantùm parentibus,

primò per alias creaturas, fecundò per

[blocks in formation]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]

operatio non recipit fpeciem ab operante, fcd à forma, vel natura , quae eft ,

principium operatioais. q. 19. t.3. . , . . '. -
operatio eft quidam cffc&tus perfonæ fecundum aliquam formam, vel natu-
ram . q. 1 9. 1.4. i * . * -
operatio áttribuitur fubfiftcnti, & hypoftafi, ut operanti, naturæ verò, ut
principio operato . q. 19.1.3.& q. io. 1,2: -
operatió particularis, & propria agenti, probat totam virtutem agentis. q.
- 4-. . • : .. - . •'' - - - - *•
oíátio humana in Chrifto eft tantùm una ratione principii , fed multæ
ratione objeétorum , & potentiarum , & multæ non humanæ . quae. 19.
2. O. * - •.' - > -
opératio fenfus maximè taâus potuit cffc in Chrifto in primo inftanti fuae
conceptionis. q.34.2.3. - - - -
Opcratio Chrifti, vel altcrius cujufcunque hominis non potuit effe merito-
ria incarnationis Chrifti ex condigno, fcd bcnè cx. cóngruo:, quaeft. z.
1 1 . O. -
opcrationcs duæ funt in Chrifl9. q. 19. i.o. - -
operationcs fenfitivae, vcgctativæ, & naturales in Chrifto, aliqualitcr per-
tinebant ad voluntatem cjus humanam, ideò erant, magis humanae, quiam
in aliis hominibus, & magis una opcratio. q. 9.2. c. 1.
opus dicitur mortuum dupliciter , fcilicct cffeétivè, & privativè. quae. 89.
6.c. . . . . . .:._- . ; '
Opcra jufta priùs faâa mortificantur pcr pcccatum mortale quoad meri-
tum vitæ æternæ, non quoad remiffioncm culpæ, & fatisfactioncm. qu.
.. 88. 1. 3. . . . _ . -
Opera bona faâa in charitatc tranfcunt a&u, & mancnt merito, idcò poffunt
mortificari. q.89. 4. i.
Opera hominis dicuntur viva , quæ fiunt, & funt in charitate: mortua verò,
quæ fiunt finc charitate, mortificata autem, quæ fiunt cum charitatc, &
;ìon funt cum ca • q.89.4.5.6.o.
Opera mortificata revivifcunt per pœnitentiam , non autem mortua. q.89.
5.6.o.
Opera mortua funt meritoria refpc&tu rcmunerationis tcmporalium, & ad to-
lerabilius paticndum . q. 89. 6. 3.
Opera peccati per poenitentiam abolentur, fecundum fe, non autem. opera
... ex charitate facta, fcd impcdimcntum accipiunt cx partc hominis pcccan-
tis. q. 89. §. i. - -
... Opera. vide fuffragia.
Oppofita poffunt prædicari de codem , fccundum diverfa
cundum idem. q. 16. 1. 1. -
Oratio cft aétus rationis, & eft cxplicatio propriæ voluntatis apud Deum. q.
2 I. I. 2.O.
oratio eft ncccffaria poft baptifmum, propter impugnantia interiùs, & ex-

, non autem f«-

[ocr errors]
[merged small][ocr errors]

Orate, & poftulare böna prò aliis debemus , ficut & prò nobis.

3. 3.
Oravit Chriftus fecundum humanitatem tantùm , q. 21. i.o. 2. c. & 43. 2. 2.
Oravit Chriftus pro fe , & pro nobis. q. 2 1. 3.o.
Ordo duplex, fcilicet verus, & imaginarius. q. 28. 3. 1.
Ordo in rebus duplex, fcilicet à principio,& ad finem. q. 6. 1. 1.
Ordo duplex, fcilicet naturg, & temporis. q. 6. 1. c.
Ordo,& confirmatio ab folo Epifcopo conferuntur. q. 63. 3.z.
Ordo non datur ab epifcopó própria virtute, fed inftrumentaliter. qu.82.

8.2. - - - - - .- -
Et in ipfo confertur excellentia poteftatis in divinis myfteriis. ú. 84.4.c.
Ordinis poteftatem epifcopus non potcft auferre . q.82.8.2.
Ordines pertinent ad dicm dominicam. q. 85. z 3.
Origene$, vide Hgrefis.
Originale. vide Baptifmus,Concepio, Paffio, Peccatum, Poena, Pgnitentia ,

Pueri. - - -
Os. vide Baptizatus, Exorcifmus.*'
Os. vide Corpus, Euchariftia ,

P.
PArti; dicitur aliquid dupliciter, fcilicet ratione refiftentis, & ratione
fug fpiffitudinis. q. 54. 3.z.
Palpabilè fecundo mòdo non convenit cglis, fed benè corpori gloriofo .
q. 54. 3.2. - -
Palpabile eft corruptibilc fccundum maturam , fed incorruptibilc per gloriam
q. 54. 3. 2• .
Panis. vide Euchariftia. -
Papa in ecclefia habet plenitudinem poteftatis, q. 72. 11. r.
Papa ex hac poteftate,qugfunt ordinis epifcopalis concedit, inferioribus,ut con-
ferre minores. q.72. 1 1. 1. -

' Papa Gregorius conceffit fimplicibus facerdotibus conferre facramentum

confirmationis. q. 72, 1 1. 1.
Paradifus. vide Afcenfio , Baptifmus , Claufio , Enoch , Helias , Latro,
Maria. -
Paradifi terreftrisjanua per peccatum Ade claufa cft, in fignum prgclufionis ad-
itus regni cclcftis. q. 49.5.c.
Parafcevés die non confecratur Euchariftia
corpus Chrifti fine fanguinc. q. 83, 2. 2.
Parentes. vide Baptizatus. * '* - - -
Pars triplex, fciliçet integralis, fubjeâiva, & potentialis , qu£ftionc 9o. 2.
3.C.
Pars integralis duplex, fcilicct effentialis , & quantitativa , qugftione 9o.
• *- 2.c. - - .
Pars integralis poteft contincrc totum virtualiter, non autcm efIentialiter, q.
9o. 3. 2. • * • - -
Pars. vide Hoftia.
Partis proprietas denominat totum, quandò proprietas non poteft convenire,
> nifi illi parti. q. 16.8.c. - -
Partes habent rationem materie, totum verò rationem formg . qu£ft. 9o.
1'.c. '" - " . -
Partcs funt,in quas materialiter totum dividitar, q. 9o.2.c.
Partes quantitatis funt partes materig. q.9o.2.c. -
Partes ihtegrales habefit ordincm vel virtutis , vel temporis . quaeftio. 9o.
3. 3. •.
Partes effentiales naturaliter funt materia, & forma , logicè funt genus, &:
differentia. q.9o. z.c. -
Partes animæ dicuntur potentiæ ejus. q.46.7.c.
Partium ratio eft , ubi eft multitudo ex parte materiae . quaeftionc 9o-
I.C. - -
Partibus fingulis fubjeâivis ineft tota ratio totius fimul, & æqualiter , & par-
tibus poténtialibus adeft totum fccundum totam cffentiam ejus, non au-
tem partibus integralibus , q. 9o. 3.c.
Partus. vide Maria.
Pafcha dicitur agnus pafchalis, panes azymi , prima dies azymorum , &
omnes feptem dics azymorum. quæftionc 46. 9. 1. & quæftionc 74. 4.
I. ' -
Pafcha incipiebat in vefperis quartaedecimæ lunae , quae. 46. 9. c. 1. & q. 74.
' 4.c. i. -
Paffio duplex, fcilicet innata, & illata . q.81. 4.c. -
Paffio afiimæ duplex, fcilicét perfeéta , & imperfe&ta : quæftione 46. 7.
3 •
Paífio animæ, ut paffio, habct principium ab exteriori , fed ut voluntaria,
ab interiori. q.48. I. i.
paffio cft, magis propriè in appetitu fcnfitivo , quàm in intellc&tivo . q. 1 s.

tamen fumitur à facerdote

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors]

62. 5. C.
Paffio

[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]

PafTione Chrifti redempti fumus, & libcrati à potcftatc diaboli tripliciter

q. 48. 4. o.& q. 49. 4. o. q. 52. 1. c. . - w -

Et liberati fumus à pcccato communi totius naturae , & à propriis pcccatis

fingulorum . q. 49. $.c.& q. 32. 5. c. 2.

Et reconciliati fumus Deo patri. q. 49. 4. o. -

Et dupliciter liberati fumus à reatu pœnæ. q. 49.3: 6. .

Paffiofic fua Chriftus initiavit ritum chriftianæ rcligionis. qu. 62. 5. c. & q.
63. 3. c.
Et ápéruit nobis januam coeli, fed per afcenfioncm fuam introduxit nos in
poffcffionem ejus. q. 49. 3. o. - - -
Paffione fua Chriftus çonfecutus eft gloriam refurrc&tionis, non ex vi facri-
ficii, fed ex devotione, & charitate. q. 22. 4. 2. -
Taffioncs fanétorum profunt ecclefiæ per modum exhortationis, & exempli,
& non per modum redemptionis ; q. 48. 33;...

Paffiones in anima Chrifti nón ferebantur ad illicita , nc$ prævenicbant ,

ncc impediebant judicium rationis, ficut faciunt in nobi$. quæftio. i ;.

4. O.

Paffiones, & a&iones omnes Chrifti inftrumentalitcr operabantur in vir-
tute Deitatis ad falutem humanam . quaeftione 48. 6. c. & quæftione
$6. 1. 3.
Paffibilis fuit anima Chrifti dupliciter, fcilicet paffione corporali, & ani-
mali. q. 13. 4. c.& io. c. 3. -

Patiebatuf tota anima Chrifti fecundum cffentiam , & fecundum omnes

potcntias ejus , fecundum quòd funt, in effentia sjus , non autem ex

parte obje&i , nifi fccundum inferiores potcntias . quaeftione 46.

7. o. - - - -

Et Chriftus patiendo òmnia præcepta veteris legis implevit. quæftio 47.
2. I.

Paffus eft Chriftus convenienti tempore. q.46. 9; o.

Paffus eft Chriftus in loco conveniénti, fcilicct in Hierufalem. quæftione

46. 1 o. o.

Paftus eft Chriftus ab extrinfeco omnes paffiones humanas fecundum gc-
nus tripliciter. q. 46. 5. o. - - - - -

Pati contingit dupliciter, fcilicet ratione obje£ti , & ratione fubje&i. q.

46. 7. o. - -

Pati dicitur tòta anima dupliciter, fcilicet fecundum effentiam fuam , &

fecundum omnes ejus fii::; q. 46. 7. $.

Pati oportuit Chriftum ad removenda impcdimenta falutis æternæ. q.48.

1. 2.

Patcr cft magis proprium nomen perfonae patris, quàm genitor : quæft.
66. §. 7. -

Yaternitas convenit viventibus, præcipuè animalibus. quaeft. 3z. 3. c.

IPati. vide paffio. - -

Paulus in fua converfione vidit Chriftum corporaliter . quaeftione 57.

6. 3.

Paulus vidit effentiam Dei lumine gloriæ fe habente per modum paffio-
nis tranfeuntis. q. 45. 2. c.

Fauli epißolæ, & Pfalmi David frequentantur in ccclefia. quaeftione 8 ;.

4. C- -

Paupertas voluntaria commendatur. q. 4o. 3. o.

Paupertas voluntaria eft indicium maximae humilitatis : quæftione 4ö.

3. o. - -

Pauperem vitam Chriftus elegit in hoc mundo. q. 4o. 3. o.
Pax totius mundi fa&a eft à Chrifto in ortu fuo . quæftione

[ocr errors]

33. 8. 1.
Pax. vide Epifcopus.

Peccatum dicitur duplicitet, fcilicet propter peccatum præteritum, & pro-
pter propofitum peccandi. q. 68. 4. c.
Ecccatum duplex, fcilicet aâuale, & qua(i naturale. q. 8. 5. 1.
Teccatum non femper eft ex contemptu, & tamen in omni peccato con-
temnitur Deus in præceptis fuis. q. 88. 4. c.
IPeccatum fpcciem recipit ex intentione pcccantis. q. 78. 4. c.
Peccatum cordis, oris, & operis, funt tres fpccics , fcd hujufmodi pec-
sati, quod in corde, ore, & opcre , fimtil funt partes quafi integra-
les. q. 9o. 3. 1.
Peccatum fingularis perfonae non nocet, nifi fibi. q. 19. 4. 1.
Peccatum tranfit a&u , & manet reatu. q. 62. z.z.
Peccatum triplcx, f. cx contemptu, ignorantia , & infirmitate. quaftio.
8o. 3. c.
Pcccatum etiam vcniale remitti non poteß, quamdiù voluntas ci adhae-
ret. q. 87. 2. 2,

pcccatum originalc cft peccatum naturae, fed aâuale eft perfonæ. quaeft.

8. $. i.

Peccatum originale eft voluntarium per voluntatem Adæ tantùm. quaeft.
84. 2. 3.

Pcccatum originalc contrahitur in infufione animæ rationalis. qugft. 27.

I. 4.

Et traducitur ad omnes, qui fuerunt in Adam fecundum rationem fe-

minalem, non autem ad alios . quaeftione 1 5. 1. z. & qugftione ; i.

8. o.

Et pcccato obnóxia fuit caro Chrifti in antiquis patribus. quaeft. §. 17. o.

I. 8. 3.

Et trahitur à patre, non à matre. q. 7o. 2. 4.

Ncc poteft effe in aliquo cum veniali'fine mortali. q. 9o. 4. ;.

Et per ipfum perfona primò infecit naturam, fed in aliis hominibus cft

è converfo. q. 8. s. 1. & q. 69. 3. 3.

Peccatum originale cft minùs voluntarium quocunq; peccato a&uali, & refpe-

&tu naturæ cft gravius veniali, fed refpeétu perfónæ cft è convcifo. q. 1.

4. C. I.

Pcccatum venialc nullum propriè maculam caufat in anima, nec contra-

riatur habitui charitatis, fed fervori ejus, idcò impedit a&tus virtutum

q. 87. 1. c. & 2. c. z.

Et poteft effe in folo habente ufum liberi arbitrii. q. 87. z. c.

Et ipfe homo poteft quandoque cavere in hac vita , fed non diù. qugftio.

79. 4. 2•

Et ante baptifmum effe non poteft fine mortali. q. 9o. 4. ;.

Pcccatum venialc poteft remitti fine alio veniali, fion autem fine quolibet

mortali. q. 87. 4. o.

Et ejus remiffio caufatur tripliciter. q. 87. 4. o.

Et omnia venialia deleri po(funt uno a&u charitatis fine a&tuali eorum co-

gitatione . q. 87. 1. o. -

Peccatum vcniale poteft remitti fine facramento pgnitentie, non autem fine

aliquali aélu virtutis. q. 87. 1. o.

Peccatum mortale avertit mentem à Deo , veniale verò retardat affe&um

in Deum . q. 87. 1. 2. c.

Et ipfi mortali adhgrens, fi ad baptifmum accedit, fi&us acccdit. quaeftio.

69. 9. 3.

Et per ipfum mortificantur opera priùs in charitate fa&a. q. 89. 4. o.

Peccatum mortale potcft remitti fine facramento pgnitcntig, non autem fi-

ne virtute pgnitentiae. q. 86. 2. o.

Peccatum unum mortale non poteft remitti fine aliis. q. 86. 3. o.

Peccatum, Vidc , Adam, Paffi6, Poenitentia, Rcdeunt, Rémiffio, Sacramen-

tum .

Peccati gravitas duplex, fcilicet ex parte peccati, & ex parte peccantis. q.
8o. $. c.
Peccato publico poena temporalis publica imponenda eft , & publica meri-
ta publicè prgmiari oportet. q. 33. 1. 1.
Peccato homo dupliciter obligatür, f. ad fervitutem diaboli, & ad reatum
poeng. q. 48. 4. c.
Peccatum dimittere, convenit Chrifto auâoritativè , ut Deus , inftrumen-
taliter verò fecundum humanam naturam. q. 16. 1 1. 1.
Peccata poffunt remitti à Deo fine poena . q. 46. 4. 3.
Peccata dimittit Deus per auâoritatèm, facérdos verò per minifterium . q.
8. 4. 3. 3*
Peccata omnia in hac vita funt remitfibilia. q. 86. 1. 2. 3.
Pcccatorum emundatio perfe&a eft quoad culpam, & reatum. q.2z. 3.c.
Peccatorum veniam confequimur per charitatem. q. 19. 1. c.
Peccatorum mortalium remiffio requirit fingulorum dcteftationcm a&ualé,
venialium verò virtualem. q. 87. 1. c.
Pœna duplex, f. fenfus, & damni. q. 32. 2. z.
Pœna, ut poena, infligitur tantùm pro culpa propria, fed, ut fatisfaétoria ,
infligitur etiam pro alterius culpa. q. 14. r. 4.

Pœna animg feparátæ paticntis exccdit omnc malum hujus vitæ. qugft. 36.

6. 3. -

Poena fenfus non debetur mortuis cum folö peccato originali. quaeftio. 1.

4• 2.

Poena minor debetur peccato originali, quàm veniali. q. 1. 4. 1.
Poena peccati originalis duplex, É exclufio à vita glorig , & mors. qugftio.
32. 3. c.

Poena temporalis debetur veniali, eterna verò mortali , & quandoque rœ-

miffa culpa mortali, & poena £térna, manet pgna temporalis. qugftionc

86. 4.o.

Poena reatus hómines tenebantur dupliciter. q. sz. $. c.
IPœna corporali unus punitur pro culpa alteriüs ratione confenfus. q. 82.
6. 3.
Poenitentia, ut eft dolor voluntatis cum eleétionc re&ta, eft virtus , vel a-
&tus cjus, non autem, ut paffio . q. 85. 1. o.
Poenitentia eft virtus fpccialis. q. 83. 2. o. -
Pœnitentia eft virtus moralis, & non theologica. q. 85. 3. r.
Poenitentia eft fpecies juftitig commutativg. q. 85. 3. o.
Poenitentia, fecundum quòd eft virtus, importat dolorem pcccati cum prò-
pofito emendationis. q. 85. 2. 1. z. & 3. c. -

Index Tertiæ Partis. C 3 Pœni-

fœnitcntia ponit medium, inquantum infert debitam poenam pro culpa fe-
cundum ácceptationcm fupcrioris. q.8 5.;.z.
re;;ia cft in peccatore , qui voluhtariè recompenfat emendam. quae.
5. 3. o. -
Toenitentia , quae eft ante baptifmum, non cft facramentum, fed a&us vir-
tutis. q.9o.4. 1.
Toenitgata: ut virtus, eft fubjectivè in voluntate, fed, ut paffio, eft in con-
cupifcibili. q. 85. 1. o.
Pœnitentia cgmprehendit omnes virtutes. q 8 5. 3.4.
1'oenitcntia cft pofterior natura, & tempore,'fide, fpe, & timore fervili, fed
cft prior tempore charitate , & cæteíis virtutibus, è conversò verò oráinc
naturæ. q.85.6.o. -
Pœnitentia Efau, & Antiochi non fuit vera. q.86.1.1.
Poenitentia in generali cft à natura, fed cum âliqua determinatione eft à
lege veteri, à nova verò , ut facramcntum novæ legis. quæftione 84.
7. o. -
Pœnitentia eft facramentum. q.84.1.o.
Et fgit inftitutum à Chrifto dando claves, fcd oftendit efficaciam ejus poft
refurrcctionem. q.84.7.o. - - - * •
£t cft ngceflarium folis habentibus peccatum . q.35.3.o.&6.c.
£t poteft, & debet iterari. q.84. io.i. -
regis; quo ad habitum cft tantùm à Deo, fed difpofitione à nobis. q.
5 • 5 • O.
Pocnitcntia dcbet effe continua fecundum habitum , non autem fccundum
actum. q.84.9.o. - - -
Poenitentia requirit propofitum perfeverandi, potcft tamen amitti. q.84.1o.
O. -
Pœnitentia interior debet durare ufque in finem vitae, non autcm exterior.
q.84 8.o. - -
Pœniteatia, & gaudium circa idem contrariantur , fi autem fint de diverfis,
vcl de codem fccundum diverfa, fic gaudii, & triftitiæ non eft contrarie.
tas. q.84.9.2. -
Pœnitentia cft fundamentum contra deftruâionem peccati . quaeftion. 84.
6. 2. - - -.
Tœnitentia folcmnis non debet reiteeari. q.84. io.z.
Nec pœnitens folemnitcr debet ordinari. q.89. 3.;.
1'oenitentia non fuit in Chrifto aétu, ncc pötentiâ, ficut nec peccatum . q.
84. 7.4. - -
Nec paenitentiae facramcnto Chriftus cft ufus ad fe, nec ad alios. q.84.
5.3.37.4. -
Tœnitentia eft de quolibet peccatorum genere, fed de mortali propriè, &
principalitcr, de veniali propriè, & fion principaliter, de originali verò
impropriè , q.84.2.3. - -
Poenitentia, ut facramentum, non eft neceffaria ad remiffionem venialium,
fcd bcnè virtualis. q.87.1.o.&z.z.
Pœnitentia, ut facramentum, habet partes, non autem, ut virtus, nec a-
lia facramenta. q.99. 1·o. - - -
Pœnitentia ante baptifmum, pgnitentia peccatorum mortalium, & pgni-
tentia venialium, funt partés, idcft fpecies pœnitentiae , ut eft viítüs .
q. 9o. 4. Q. - - - - -
Pœnitentia reparat omnes defe&us ad perfcâum, & promovet in ulteriorem
ftatum. q.89.2.2. - -
Et pcr cam gratia infunditur , per quam fit remiffio peccatorum , & o.
mnium virtutum reftitutio. q.89. 1. c. -
Et rcftauratur dignitas amiffa per peccatum, f. filiatio Dei , non autem in.
nocentia, fed aliquid majus quandoque, nec tertia dignitas, fcilicet ec-
clefiaftica. q.89.3.o. - - - - -
Et homo libcratur à peccato, & reftituitur in ftatum priftinum , fed ei
non cxhibetur aliquid de novo pertinens ad cultum Dei . quæftione 63.
6. c. - - -
Et delere poteft omne peccatum viatoris, non autem damnatorum. q.86,
1.o.& q. 87. 1. o. -
Et etiam per cam, ut eft facramentum , reftaurantur omnes virtutes, &
gratiæ, non autem per virtutem pœnitcntiæ , nec fempcr reftaurantur
in gradu æquali, fed in majori, vel minori. quæftione 89. 1. c. & 2. o. &
$ • 3 •
Tœnitentia vcra peccata præterita removet , & à futuris præfcrvat . q. 84.
8. I. -
Et requirit non folùm reintegrationem æqualitatis juftitiae, fcd magis recon-
ciliationem animæ. q.9o.z.c. - - -
Et expellit effe&ive quodlibct pcccatum , formaliter verò oppofitum tantùm,
fcilicet impgnitentiam. q.35.2.1.3. - -
Et tollit totam culpam , fcd non femper totum reatum , quaeftione 86.
4. o.
Nec tollit omnes reliquias peccati a&ualis, nifi poenitentia jam perfe&a fe-
cundum omnes ejus partes. q.36.4.3.& 3.o. -
Poenitentia, ut facramentum, habet efficaciam ad remiffionem peccatorum
ex virtute nominis Chrifti patientis, & refurgentis. quae.84.7.c. & q.86.
6. 3. -
Et operis pœnitentis merces cft plena remiffio pcccatorum quoad culpam ,
& poenam . q.84.9. 1. - - - -
Et poenitentiae , ut virtus, eft effe&us, & remiffio culpæ, fed principaliùs pg-
nitentiæ, ut facramentum, & principaliùs gratiæ, quàm facramenti, &
principaliùs iterùm charitatis, & fidei, quàm poenitentiae , ut virtus. q.
86.6.o. - - - -
Poenitcntiae a&tus primus fe habet, ut ultima difpofitio ad gratiam confe-
quendam , alii vcrò proccdunt jam ex gratia, & virtutibus. q.89.1.2.&
2. C.
Poenitentiæ aëtus caufatur in nobis per fe a&us adinvicem ordinatos. q.
85. 5. c. -
Poenitentiæ facramentum non confiíit in confecratione materiæ, nec in ufu
matcriae confccratae, fed in remotione materiæ, fcilicet peccati. qu.84.
. C•
reäátis, & matrimonii facramentorum non eft materia corporalis, ficut
in aliis facramentis, {cd a&us humani fenfibilcs funt ibi loco matcriae •
4.34.1.1.2.& 4. 3. -

£;enitentiæ materia duplex , fcilicet proxima, & rcmota . q.34.2.s.
Poenitentiæ materia exhibetur à Deo interius infpirando, fcd minifter tan-
tiim complet abfolvendo. q.84.1.2.
Poenitentiæ forma eft ifta : Abfolvo te. q.84. 3.o.
Pœnitentiæ partes materiales funt contritió,' confefTo , & fatisfaâio , fed
Partes ejus effentiales, & cujuslibet facramenti, funt materia, & forma.
q.9o. 2.o.
Pœnitentiæ partes materiales funt integrales, non autem fubjeétivae , nec
potcntiales. q. 9o. 3.o. -
Poenitentiæ partes integrales habent ordinem virtutis, & temporis . qua(.
99. 3. 3. -
Pœnitentiæ, ut facramentum , fatisfaétio dicitur pars, fed fru&us poenitentie,
ut cft virtus. q. 9o. 2.3.
Poenitentia , remota averfione à Deo, remanet tamen inordinata converfio
ad bonum creatum. q.86.4.1.& $.c.
Poenitens rccurrit ad Deum, ficut fcrvus, filius, & üxor ad dominum ,
patrem , & virum . q.8$ 3.c. -
Toenitentis verba , & faéta funt materia facramenti penitentiae, quae verò
funt ex parte faccrdotis,habent modum formae. qu.84.3.c.1.& 4. ; q. 86.
6. c.
Pœnitentia . Vide Hærefis, impofitio Ninivitae , opera , refurgens , facra-
mentum , tabula, virginitas.
Perfeétio triplex , fcilicct difpofitionis , formae , & finis . quæftione 27.
S. 2• -
Perfeétio rei duplex, fcilicet prima, quae confiftit in forma, ex qua fpeciem
fortitur, & fecunda , quæ cft operatio, qua res finem attingit. qu. 29.
2. C.
Perfe&io humanæ naturæ falutis confiftit in charitate. quæftione 46.

[ocr errors][merged small]
[ocr errors]
[ocr errors]

Deus; T(ecunda verò fecundum humana m naturam. q.64.3.4.c. <^
Poteftas fecunda in quatuor principaliter confiftit , fcilicet , in hoc , quòd
meritum pafTionis Chrifti operatur in facramcntis, quòd in ejus nomi-
ne facramenta fan&ificantuf , quòd ex ejus inftitutionc virtutem obti-
- - nent,

[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][graphic][graphic]

nent, & quòd effeétum facramentorum finc exteriori figno potuit con-
ferre . q. 64. 3. 4. c. & q. 34. $. 3. & 7. 4.
Foteftas excellentiae potuit à Chrifto communicari aliis . quæftione 64.
4. o. -
Et tamen nulli puræ creaturæ communicata eft. q. 64. 4. 1. 3. & q. 7z.
1. I.
fotcftas propria Chrifti in facramcntis, fcilicet auétoritatis , & excellen-
tiæ. q. 64. 3.
Poteftas. Vide judicium, ordo, Papa.
Praedeftinatio eft præordinatio divina ab æterno de his, quæ per gratiam
Dei funt fienda in tempore. q. 24. 1. c. -
Prxdeftiratio convenit Chrifto , & perfonae Chrifti . quæftione 24. 1. o.
Praedeftinatio Chrifti cft caufa exemplaris praedeftinationis noftræ rationc
cffe&tus . q. 24. 3. 4. o.
Praedeftinatus eft Chriftus, fecundum quòd fubfiftit in humana natura ,
effe filius Dei, non autem propriè faétus cft filius Dei . quæftione 24.
I. 2. 3.
Praedeftinatus eft Chriftus, fecundum quòd homo eft, filius Dei. qu.24.
2. O.
Praedeftinatus eft Chriftus, fecundum quòd filius Dei , effe homo, tamen
magis propriè dicitur è converfo. q. 24. 2. 3. -
Praedeítinátus eft homo, effe filius Dei, & è converfo. q. 24. 2. o.
Praedicatio non debuit praetcrmitti à Chrifto proptcr fcandalum Judæo.
rum. q. 42. 2. o. - -
Praedicare Chriftus incœpit in 3o. anno ætatis fuæ. q. 39. 3. o.
Et prædicavcrunt Chriftüs, & Apoftoli à principio Jüdaeis tantùm. q. 42.
I. O.
Praedicare, ideft recitare euangelium in ecclefia pertinet ad diaconum,do,
cere, ideft, exponere ad epifcopum propriè. q. 67. 1. 1.
Prædicare eft proprius a&us epifcopi, & dignior , quàm baptizare. q.67.t.
I. Sk 2. i. & q. 71. 4. 3. -
Prædicari in abftraétio de Deitate , non convenit his , quæ funt naturae
humanae, nec è converfo. q. 16. 3. o.
Praedicari poffunt fimpliciter de Chrifto ratione humanæ naturæ ea, de
quibus fufpicari non poteft, quòd divinæ perfonae conveniant fccundum
feipfam, fed illa, quæ dabitationem habént circa alteram naturam,non
fufit dicenda de Chrifto abfque determinatione. quaeftio. 16. 8. o.& q.
2O. 2. C.
Praedicator debet cffe abfolutus à cura rerum faecularium, quæftionc 4o.
3. c.
Prędicator non debet femper effe in publico. q. 4o. 1. 3.
Praedicator non debet affumere prædicationis officium, nifi priùs purga-
tus, & virtute perfeétus. q.4i. 3. 1.
Praepofitio ad acceffum quendam defignat. q. 38. 3. c.
Præfentia. Vide Deus. ' -
Praefervatus ab aliquo dicitur ille, qui cft purgatus, vel folutus ab iIlo,
q. 32. 4. 1, & q. 52. 2. 2.
Primogcnitus dicitur primò natus , licèt nullus poft eum fit, ideô Chri.
ftus eft primogenitus Mariæ. q. 28. 3. 4.
Prius cft fiaturaliter, quod cft pcr fe, co , quod cft per accidcns. qu. 84.
6. c.
Profeffus. Vide Miffa,
Propaftio cft paffio inchoata in appetitu fenfitivo, non ultra proccdens,
ficut fuit in Chrifto. q. 1 3. 4. c. & 6. z. & 7. 1. -
Propheta dicitur quafi procul fans, vel procul videns. q.7.8.o.
Prophctia in fua rationc non includit aehigmaticam cognitioncm. q.7. 8,

I.
Prophetia praedeftinationis completur fine arbitrio noftro caufante , non
aütem fine eo confentiente . q. 3o. 1. 1.
Prophetia, quæ habet fimul intellcétualem, & imaginariam vifionem, no-
bilior eft illa, quæ habet alteram tantùm. q. 3o. 3. 1.
Prophetia non convenit Deo, ncc angclis, ncc bcatis. quæftione feptima
8. c. -
Prophetia convenit Chrifto, inquantum fuit viator. q.7.8. o.
Propofitio. Vide A&tus, Deus, Chriftus,
Prudentia cft dirc&tiva omnium moralium virtutum , quæftione 85. 3*
4-
Prudentia requirit memoriam præteritorum, cognitionem præfcntium, &
providentiâm futurorum. q. 1 1. 1. 3. - -
Prüdentiæ plenitudincm Chriftus habuit fccundum donum confilii. q. 1 1,
i • 3.
Pfalmi comprehendunt per modum laudis , quicquid continctur in facra
fcriptura , q. 83. 4. c. -
Pucri ex peccato Adae peccatum originale contrahunt, & mortalitati funt
fubjeéti', ideò poffunt per Chriftum gratiam accipere, & ncceffe fuit, eos
baptizari. q. 68. 9. o. -
Υueri in maternis utcris cxiftentcs baptizari non poffunt , quæftione 63.
1 1. O.
Pueri infidelium non habentes ufum rationis non funt baptizandi invitis
parentibus, habentes autcm ufum rationis baptizari poífunt. quaeftio,
68. io. o. -
Pueri antiquorum falvabantur in fide parentum , q. 68. io. c:
Pueri. Vide Cathechizandi, Graeci, Salus. -
Pueris ufu rationis carentibus non cft danda Euchariftia , quaeftione go.
9. 3-
Purgatio B. Virginis duplex, fcilicet mentem in unum colligens, & à fo-
mutc. q. 27. 3. 3.
Purgatio B. Mariae poft partum cft faéta, non propter aliquam immun.
diciam, fed aliis fationibus. q. 37. 4. o.
Purgatio. Vide Maria. - • **:•: :
Purgatus. Vide Praedicator.
Purificatio. Vide Purgatio.
Putrcfaétio cujufcunquc corporis provenit ex infirmitate naturæ ejus non
potcntis amplius corpus continicrc in unum. q. § 1. 3. c.

Ualitas. Vide Paffio, quaii*
Quantitas dimcnfiva eft prima difpofitio matcriae . quaeftione 77.
2. C.
Quantitas, & qualitas funt primo accidcntia confequentia fubftantiam. q.
77. 2. c.
Quantitas fe tenet ex parte materiæ. q. 9o. 2. c.
Quantitas dimenfiva individuatur ratione fubjcéti, & fitus, quæftionc 77.
2. C •
Quantitas debita alicui fpccici quandam latitudinem habet. quaeftio. ;;.
2. 2.
Quantitas, quam corpus habet, cùm primò fibi infunditur anima , propor- '
tionatur quantitati perfcëg, ad quam pcr augmcntum perveniret, præ-
terquam in Chrifto. q. 33. 2. z.
Quantitas in facramcnto altaris cft fubjc&um aliorum accidentium.q.77.
2. O· -
Quantitati omni mathematicæ finitæ poteft fieri additio, non autem om-
ni naturali. q. 7. 12. i.
AQuo cft, & quod cft, in folo Dco non differunt . quaeftione 2. 2. 3. &
1 •

[ocr errors]

R^? dicitur dupliciter, fcilicet pcr cflcntiam, & per participationem.
q. 18. 2. c. 1.
Ratio, & intelleétus non funt diverfae potentiae. q. 18. 3. 2.
Ratione formali alicujus rei remota rcmovetur fpecics .
4. I.
Reatus non eft idem omnium peccatorum. q. 88. 1. c.
Rebaptizari. Vide Baptifmus, Donatus.
Redemptor nofter dicitur Chriftus, liberando nos à fervitute culpae . q.
48. 6. 3. -
Et ad redemptionem duo requiruntur, fcilicet folutio, & pretium, utrum-
que immediatè convenit fòli Chrifto, fed, ficut prinæ caufae, toti Trini-
tati. q. 48. 3. o.
Redeunt peccata dimiffa per fequens peccatum quantum ad effeétum , non
quantum ad priorem maculam, & rea tum . q. 88. 1. o.
Redeunt per ingratitudinem peccata venialia , & ipfum originale, ficut &
mortalia. q. 88. 2. z.
Redeunt per fequens peccatum peccata dimiffa, fed non cft neceffe, quòd
tantus featus redeat, quantus erat omnium pcccatorum praetcritorum •
q. 88. 3. 6. -
Redire. Vide Ingratitudo.
Redundantia fit in corpus ex his, quæ funt in anima, nifi in Chrifto pa-
tientc. quæftio. 14. 1. 2. & qu. 1 5. 3. 3. & 6. c. & 9. 3. & quæftionc 45. 2•
C. 1. -
Reduplicatio. Quod convenit alicui cum reduplicatione, non fempcr con-
venit ci fimpliciter fine ea. q. 16. 1 o. 3.
Reduplicatio. Vide Terminus,
Reiterati . Vide Confecratio, Pœnitentia.
Relatio tantùm una eft aliquandò ex partc unius cxtremi, & ex parte
alterius extremi funt multae . q. 35. §. 3.
Relatio innafcitur aliquandò ex mutationc alterius termini tantum. q. z.
7. c. -
Relatio incipicns cffe ex parte, ex aliqua mutatione caufatur. quæftio. 2.
8. c.
Relatio fervitutis, & dominii fundatur fuper a&ione, & paffione, nam pro-
priè non convcnit naturæ, fed perfonæ. q. 2o. i. z. -
Relatio cadem eft in omnibus fimul trahentibus idem , quæftione 33.
$• 3. -
Relatio in patre differt fpecic à rclationc in matre . quaeftione 3 §. 3.
c. 3. .
Relatio fcicntiac ad fcibile eft realis, è convcrfo autem cft rationis tantùm
q. 35. 5. 3 . -
Relatio Dci ad creaturam eft in creatura realiter, & in Deo fecundum ra-
tionem . q. 2. 7. o. -
Relationis unitas dependet ex fine, vel termino, ficut & motus, fed effe
ejus dependet ex Ä.' q. 2. 7. z. - -
Relationum unitas, & pluralitas fpecifica fumitur ex caufa , numeralis ex
fubje&o, nulla verò ex termino. q. 35. 5. c.
Rclativè diéta poflunt de novo prædicari dc aliquo abfque cjus mutatió-
ne . q. 1 6. 6. 2.
Religiofi crucifixi cum Chrifto dicuntur, qui quælibet ar&ioris difciplinae
inftituta fubeunt. q. 46. 1 1. c.
Reliquiæ fanétorum non habent virtutem, qua fiant miracula, fcd fiunt
à Deo utente eis inftrumentaliter. q. 1 3. 2. 3.
Reliquiæ quædam pcccati remanent poft abfolutionem . quaeftione 89. 1. j.
Reliquiae. Vide Adoratio, poenitentia.
Remiffio culpæ non potcft effe finc gratia. quaeft. 6z. 6. 3. & quaeftio. 37.
4. O.
Rcmiffio culpæ, & pœnæ æternæ eft effe&us gratiae operantis, fed remif-
fio pœnæ tcmporális effc&us gratiæ cooperantis, q. 86. 4. 2. & 6. 1. & q.
88. 1. 4,
Remiffio peccatorum in primitiva ccclefia dabatur ad invocationem no-
minis Chrifti , & non alterius. q. 64. 3. c.
Remiffio peccati mortalis poteft e(Tè finc facramento pœnitentiae, non au-
tem finc virtutc poenitchtiae. q. 86. 2.o.
Rcmiffio peccati venialis poteft effe fine facramento pœnitentiae , non
tamen fine aliquali a&ù virtutis pœnitcntia: . quaeftionc 87. i. o. &
2. 2.
Remiffio venialium quoad culpam , nifi fit impedimentum , fit in om-
ni infufionc gratiae', fcd non femper quoad pœnam . quaeftionc 87. 2.

quaeftione 86.

. O
Rὰio. Vide Gratia, paffio, peecatum, pœnitentia.
Remiffioncm peccatorum confequitur homo in primo inftahti fuae poeni-
tentiæ. q. 84. 8. 1.
Renit.

« VorigeDoorgaan »