Pagina-afbeeldingen
PDF
[merged small][merged small][ocr errors][ocr errors][merged small][merged small][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]

affumptio communis eft tribus perfonis,
& ex parte principii, & ex parte termini :

[ocr errors]
[ocr errors]

nis,eft communis cx parte principii, no „ autem ex parte termini, ut diëtum eß.

[ocr errors]

Κ , Deus pater mittems, Galat. 4. Spirituffanéius fuperveniens , fi-
ius femetipfum eximamiems, Philippen. 2. Et tanen folus filius ex virgine
nafçitur. Ac fi per illa verba Euangelifta fcholafticè dixerit. Non una
perfona divina fine aliis caufavit incarnationem: fed una fola, fcilicct, fi-
lii fine aliis incarnata eft. Secundò vides : quomodò ex his, &c.

Commentaria Cardinalis Cajetani.

„£nnvtar. T. Itulus intelligenduseft, ut fonat, fcilicct, ut de una perfona verificc- zo affumere importat utrumque, {. operationem, & terminum, oportet utrumque inveniri in illo, de quo verè enuntiandum cft affumere, & non al

tur affumere, & de alia non.

[ocr errors]

* In corpore articuli non ponitur formaliter, fed elicitivè conclufio re

fponfiva : nam in corpore non habetur, nifiifta conclufio. Una perfona potefl affùmere fine jÉ , mom qu6ad operationem , fed quoad terminum. Ex qua tamcn habetur ifta vera fimpliciter. uma perfoma potefi affumere jìme alia affumente. Et hanc principaliter intendit auétor. Pro hac ergo in litera conclufio pofita primò. manifeftatur, quare duas partes habet : quia affumptio importat duo, f. operationem , & terminum . Secundò probatur quoad partem negativam, .f. mom quoad operationem : quia aétus affumentis fit virtute divina communi tribus pcrfonis. Tertiò probatur quoad partem affirmativam,f. quoad termimum : quia terminus eft perfona. Quartò manifeftatur tota conclufio: quia tres perfonæ fecerunt na

turam uniri uni perfonae

. Ex hac autem conclufione, & ejus probatione

manifeftè fequitur principaliter intcnta conclufio tacita. nam ex eo, quòd

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors][merged small]
[ocr errors]

ptio non importaret pcrfonam pro per fe primò

[ocr errors]

termino fermo eft ) fed hunc Deum. igitur in tali cafu affumptio com-
munis effet tribus pcrfonisfecundum auctoris doétrinam.

[ocr errors]

Utrum quælibet perfona divina potuerit humanam maturam affumere.

tur. Videtur, quòd nulla alia perfona divina potuc- - - rit hümanam naturam affus*ex mere prster perfonam Filii. Per hujufmodi enim affumptionem fa&um cft,quòd Deus fit filius hominis: fed inconvefiiens cffet, quòd effe filium hominis conveniret Patri , vcl Spirituifanéto:hoc enim vergeret in confufioncm divinarum perfonarum. ergo Pater, vel Spirituffanâus carné affumere nö potuit. ίΓ 2.Prætereà. Per incarnationem divinâ hominesaflecuti funt adoptionem filiorü, fecundum illud Rom. 8. Nom accepi$tis fpiritum fèrvitutis iterùm in timore, fed jpiritum adoptionis filiorum: fed filiatio ádoptiva eft participata fimilitudo filiationis naturalis, quæ non convenit, nec Patri, ncc Spiritùifanéto: unde dicitur Roman. 8. Quos praefcivit, & præde$timavit conformes fieri imaginis filii fwi. ergo videtur, quòd nulla alia perfona potuerit incarnari, præter perfonam filii. W 3.Prætereà Filius dicitur miffus,& genitüs nativitate temporali, fecundum gincarnatus eft: fed patri non convenit mitti, qui etiàm innafcibilis, ut in prima párte habitum eft. * ergo fàltem perfona patris non pQtuit incarnari. MS E D c o N T R A eft, quòd , quicquid poteft Filius, poteft pater, & Spirituffànêtus, alioquin non effet eadem potentia trium perfónarum : fed Filius potuit incarnari. ergo fimiliter Pater , & Spirituffan&us. 4 R E s P o N D E o dicendum, quòd,ficut di&tum efl , * affumptio duo importat, fcilicet ipfum aífum affumentis, & terminum áffumptionis : principium autem a&tus cft virtus divina: terminus autem cft perfona. Virtus autem divina communitcr , & indifferenter fe habet ad omnes perfonas: eadem ctiam eft commu

[ocr errors]
[ocr errors][merged small]

his ; licèt proprietates perfonales fint differentcs. Quandocumque autem virtus aliqua indifferenter fe habet ad plura , poteft ad quodlibct eorum fuam actioné terminare: ficut patet in potcntiis rationalibus, quæ fe habent ad oppofita,quorum utrumque agere poffunt. Sic ergo divina virtus potuit naturâ humanâ unire 3o perfonæ Patris, vcl Spirituffànéti, ficut ünivit cam perfonæ Filii: &* ideò dicemdum, quòdTPater, vel Spirituffántius potuit carmem aßumere , ficut &• Filius. 4 A D P R I M u M ergo dicendum, quòd filiatio temporalis, qua Chriftus dicitur filius hominis, non conftituit perfonam ipfius , ficut filiatio æterna : fcd eft quid., dam confequcns nativitatem temporalem. Unde, fi per hunc modum nomen filiationis ad Patrem , vcl Spiritumfànctum transferretur , nulla fequerctur confufio divinarum perfonarum. 4 Ad fecundum dicendum, quòd filiatio adoptiva eft quædam participata fimilitudo filiationis naturalis,fed fit in nobis appropriatè à patre , qui cft principium nà7o turalis filiationis, & per donum Spirituffanéti,qui eft amor Patris, & Filii, fecundum illud Gala.quarto: mifit Deus Spiri

[ocr errors]

ba, pater : & idcò, ficut, filioincarnato, adoptivam filiationem accipimus ad fimilitudinem filiationis naturalis ejus, ita , Patre incarnato, adoptivam filiationem reciperemus ab co , tanquam à princi

[ocr errors]

cto tanquam à nexu cómuniPatris,& Filii. 4 Ad tertium dicendum, quòd patricôvenit effe innafcibilem fecundum nativitatem æternam, quod non excluderet nativitas temporalis. Mitti autem dicitur filius Dei fecundum incarnationem eo, uòd eft ab alio , fine quoincarnatio noh ää ad rationem miffionis.

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

artic.i.& 2.app. A fcripturis verò,perhoc,quod dicitur Luc. 1. Miffus Gabriel a Deo, &c. Spi

Dei. Ecce tota Trinitas operatur carnis affum

termino ( de tali enim

buiffè carnis, & fanguinis ; &• corpus moffrum proprie futum feciffè , &hominem ex muliere proceffìffe, mom abjecfa, vel depofita deitate, aut gencratione illa,quä habebat ex patre : fed fìffe etiam in affumptiome carmis Deum, quod erat.Hoc itaque reéîe fidei ratio prote£iatur. Hæc ibi . II.*MINOR . Fjliatjo adoptiva eft participata fimilitudo filiationis naturalis, &c. R. Et fit in nobis appropriatè à patre, qui eft principiü

' filiationis naturalis ; &

pcr donum fpirituffan&ti , qui cft amor patris, & filii. §. Tunc nihil, &c. Nam ßcut , filio imcarmato, adoptivam fiiiationem accepimus, &c. ut in text. III. m D E M AJ Q R I. Secundum quòd incarmatus eff. 8. Et in divinis ab alio eft.§. Si enim in divinis ab alio non cffet filius: incarnatio non fufficeret ad rationcm miffionis.Tunc nihil, &c. ut patet. Nam nccefle non effet dicere patrcm etiam poft incarnationcm mitti , aut cffe miffum ; quia ifi divinis pater à nullo cft. Hæc cft vera hujus caua 5 non autcm illa dc innafcibilitate, quæ affertur. Adhuc enim pater, fi incarnaretur,cffet innafcibilis, quia temporalis nativitas non tolleret hoc, quod æternum eft, nec tamen pater tunc poffet dici miffus. Vidé ad primâ cum Concilio ibi.

mu ne

s

[graphic]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][graphic]
[merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small]
[ocr errors][merged small][merged small][merged small][ocr errors][merged small][subsumed][subsumed]

Commentaria Cardinalis Cajetani.

Tigil; articuli ex jam di&tis patet intelligendus de perfonis divinis fe- 3o terminat naturam, & depcndentiam ejufäem perfonalitas cujufcunque

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors]

* Ad confirmationem de accidente refpcctu plurium fubje&orum pri- rer». aa morum dicitur primò, quòd nulla apparet implicatio contradiétionis, Conjirm.

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[merged small][ocr errors]

' fumi ab alia perfona in unitate pcrfonali ( intervenit fiquidem hic manife

[ocr errors][ocr errors][ocr errors]

fta implicatio contradiétoriorum ) ideò hæc humanitasfic perfonatur ex propria perfona in Socrate, quòd terminatur in iila intenfivè, & extenfivè. Nec poteft ftante illa uniri perfonaliter cum quacumque alia perfona creata, vel increata, quia cffent duo contradictorià fìmul vera, eflent enim una perfona,& non cffent una perfona cum affumente, ut patet. Sed hæc humanitasalio modo, & alia ratione perfonatur per affumptionem:quoniam non conftituendo perfonam perfonatur, ut patet in humanitate Chrifti , quæ perfonatur per perfonam verbi, quæ non conftituitur per illam humanitatem, fed fuit ab æterno. Et hinc provenit differentia inter hanc humanitatem perfonatam propria perfonalitate, & perfonatam perfonalitate Verbi, quòd illa remanet in  inaffumptibilis, ifta remanet in fe affumptibilis : quoniam illa non poteft affumiftante fua perfonalitate, nifi af

io libet perfona divina fit infinita , quælibet per

• -

• * • Art. W II. litate non poteft affumi,& quare perfonata aliena p6tcft affumi: quia.f.per propriam terminatur conftituendo illä,per alienâ non conftituendo illam. <i Diverfa quoque ratio eft utrobique terminandi , nam & divina * perfona terminiat ex fua infinitate, utpote aliena perfona fubfiftens in alia hatura ^ diétum eft enim fuprà , quòd proprium eft divinæ perfonæ ob fui infinitatem fubfiftere fimul in diverfis naturis)& natura humana non naturali,ted obcdientiæ potentia perfonatur per alicnam perfonam:perfona autcm Socratis non ex aliqua excellentia, fèd ex naturali adæquatione terminat perfonaliter naturam fuam, & è contra natura fua naturaliter eft per • illaim adæquabilis perfonaliter. Et hinc etiam provenit, quòd, cùm quæά poteft humanitatem hanc non ex indigentia naturae ( üt diétum eft) fed ex fufficientia perfonae

potentis communicare illi naturæ etiam fuam perfonalitatem . <[ Ex his autem habes, quòd non folùm dependentia hujus humanitatis refpeétu fingularum perfonarum divinarum quoad affumi, eft diverfarum rationum inter fe, {î etiam, quòd dependcntia, feu terminatio hujus humanitatis refpe&tu divinæ perfonæ, & refpeétu perfonæ propriæ funt diverfarum rationum, licèt omnes conveniant in una communi ratione termini, quia fcilicet funt ad perfonam. Ruit ergo à fundamentis undique fabrica Scotica, & meritò: quoniam hanc humanitatem perfonari fimul à pluribus perfonis divinis nihil aliud eft, quàm communicare huic humanitati

zo plures perfonalitates alienas infinitas, ÉÉÉÉ illas illi. Et per haec

patet, quare repugnat hanc humanitátem habere fimul plures perfónalitates creatas, aut creatam , & increatam : quia. f. utrobique eflet implicatio contradictoriorum, dùm natura hæc in propria perfonalitate poneretur una perfona cü alia perfona.Et non repugnat habere $i; perfonalitatès increatas:quiâ per hoc non ponitur,unam perfonâ affumi in unitaté • perfonalem alterius perfonae.Et hæc pro nunc fufficiant de hac quæftione. •[ In eodem artic.in calce corporis circa auétoritatem Anfelmi adverte,quòd Durand. in 3. Sentent,diff.i.q.3. latenter arguit auétorem, quafi exponentem per ly unum, eumdemque hominem , perfonam humanam, dicehs contra hanc expofitionem. Anfelmus concedit, quòd una perfona af

go fumpfit hominem, & negat plures perfonas poffe affumere unum homi

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

,o * * In eodem 6.artic, in refponfione ad primum adverte diligenter verba

au&oris, dum, hac pofitione facta, dicit, quòd tres perfonae efsent unus homo, & tamen non propterea efsent unus homo fimpliciter. Dixit enim 'h;cc ambo propter differentiam, quae cfset inter unum Deum, & unum hominem in tribus perfonis ; quoniam tres perfonae fic funt unus Deus, quòd funt unus nugîero Deus,& eft ibi verè unus Deus fimpligiter: fed tres pcrfonæ fic efsent ufius homo, quòd non efsent unus numero homo : quia nullus ef$et ibi unus numero homo communis Patri, & Filio, & Spirituifan&o : ficut eft unus numero Deus communis Patri, & Filio , & Spirituifan&o. Et fimiliter non efset ibi unus homo fimpliciter : quia non efset - homo unus fecundum naturam, &, perfonam, quam unitatem importat

fumeretur fua perfonalitas, quæ non eft affumptibilis, ifta verò, quia in 6o unus homo fimpliciter : fed efsent tres homines numero in una natura

[ocr errors]

appropriata perfonalitas affumatur.Ex diverfo ergo modo terminandi pro

pria,vel aliena perfonalitate,patet,quare natura perfonata propria perfona

humana, quia efsent plures perfonæ humanæ fecundum unam naturam humanaim : fed , quoniam hoc ad vocabula fpe&at, parvi rcfert,fi fcitur, quid eßet in re, qualitercumque exprimeretur.

[ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]

perfona divina nön poffit affumere duas naturáshumanas. Natura enim affumpta in myfterio incarnationis non habet aliud fuppofitum præter fuppofitum perfonæ divinæ, ut ex fupraditiis patet . * Si $£ ponatur efse una perfona divina afsumens duas humánas naturas, efset unum fuppofitum duarü naturarum ejufdem fpeciei,q, videtur implicare contradictionem:non.n. natu ra unius fpeciei multiplicatur, nifi fecundum diftinétioncm fuppofitorum .

4 2.Præt.Hac fuppofitione fa£ta, non pofsct dici, quòd perfona divina incar

[ocr errors]

divina duas humanas naturas afsumat.

nata efset unus homo : quia non habe- go M SED coNTRA eft, quòd, quicquid

rct unam naturam humanam. Similiter

eft comprehendi , fcu limitari per unam naturam humanam. I.* DE CONCL. Quod videtur implicare contradicKonem . R. Nega

poteft pater, poteft filius: fed páter poft

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

E 2

JAnrof.

[ocr errors]
[graphic]
[ocr errors][ocr errors]

incarnationem filii poteft affumere natu-
ram humanam aliam numero ab ca, quâ
filius affumpfit: in nullo enim pcr incar-
nationem filii eft diminuta potentia pa-
tris, vcl filii. ergo videtur , quòd filius
poft incarnationem poffit aliain humanâ
naturâ affumere præter eâ, quâ affumpfit.

4 R E s P o N D E o äää, , quòd il-
lud, quod poteft in unum, & non in am-
plius, habet potentiam limitatam ad u-
num : potentia autem divinæ perfonae eft
infinita , ncc poteft limitariàd aliquid
creatum, Unde non cft dicendum,quòd
perfona divina ita affumpferit unami na-
turam humanam, quòd non potuerit af-
fumere aliam : videretur enim ex hoc fe-
;' , quòd perfonalitas divinæ naturæ cf-
ętita comprehenfa per unam naturam
humanam, quòd ad ejus perfonalitatem
alia affumi non poffit : quod eft impoffi-
bile: non .nincreatum à creato compre-
hendi potcft.Tatet ergo, quòd, five confi-
deremus perfonam divinam fecumdum vir-
tutem, quæ eft principium unionis , five fè-
cundum fuam pcrfonalitatem , quæ e$t ter-
minus umionis, oportet dicere, quòd perfona
divina præternaturâ humanä,quä aßìpfit,
poffit aliâ mumero maturä hümänä affumere.

* AD PRiMuM ergo diccndum,q, natura creata perficitur in fua róne per formam, û multiplicatur fih divifioné materiæ, & ideò,fi cópofitio materiæ, & formæ cóftituat novii füppofitú,íôïíôïë cft,9 natura multiplicetur fî multiplicationem

[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][subsumed][ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

numero perfonalitatem, & natura divinaafsumeret quamcunque naturam

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]
« VorigeDoorgaan »