Pagina-afbeeldingen
PDF

circulo. Ex hoc enim arguitur fic. efTe non poteft feparari à forma. crgo nec ab anima Chrifti. igitur anima Chrifti habet proprium e{fe.

[ocr errors]

cffentiam, quàm velle ad voluntatem. ergo magis neceffe cft plurificari

'. Aliterfo,- cffe fecundum pluralitatem naturarum. Vcl formetur fic. Natura, ut diftin

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

tunda . hoc ijfo, quöd eft divinæ perfonæ natura di&ta de illa in quid. Habet cnim cx hoc füum effendi modum, fcilicet, effe, ut quo, natura enim perfonæ

cft, ut quo, nec plus fibi debctur. So!.0}.t. * Aá primò ergo objeéta contra fundamentum proceffus, quia idem 3:9; #?£'** eß effe naturae,& perfonæ, refpondetur, præmittendo tamen, quòd funda£*£ Är. mentum Auâôri§ eft quidem identitas ipfiusefl: refpe&unafufae,& pcrfovnâ. nae, fcd non fola identitas, fed adjunétâ modi diverfitate refpcétu utriufq; quia, fcilicet, illud idgm çïíéêï naturae,ut quo,perfonæ, ut quod. Ex idenfitate enim cffc cum hac modi diverfitate procedit litera, ut patet. Sed Scotus contra folam identitatem affert pro caufa, & hoc eft primum, in quo argumentum dcficit. Verumtamen, quia indentitas quoque caufa eft, refpondetur, quòd falfa ratio redditur, quare effe eft unum utriufque, quia

_^

fcilicct non differunt rc aliqua, quoniam, ut patet ex fuperiùs difcuifis
» ut } } •

2o

6o

7o

8o

9o

perfona addit rcm a!iquam fupra naturam, addit enim terniinationem i-
jfius. Unde argumcntum Scot.affumit & non caufam pro caufa,& falfum,
Vcra autem caufa eft : quia effe unicuique rei fufficit füo modo, propterea
enim perfonæ, & pcrfonalibus omnibus fufficit unum effe, quia codem
efle perfona eft, ut quod, perfonalia, ut quo, vcl fccundum quod, vcl alio
fimili modo.
*| Et pcr idem patet refponfio ad confirmationem , non oportet enim
perfonam fupplere identitátem cum natura, fed fufficit, quod fuppleat
perfonalitatcm illius naturæ. Ex hoc enim, quòd verbum fupplct huma-
nitatis perfonam, fupplet etiam illius efle , quia fit ipfum, quod cft hu-
manitatis, ac per hoc humanitas cxiftit, ut quo eft pcifonae , quæ cft hu-
manitatis, quod eft.
*| Ad objecta verò ejufdem contra unum effe partis, & perfonae re-
fpondetur, quòd, fi vis fiat in verbis, afsumitur non caufa, ut caufâ, non
cnim ideò pars eft contenta ipfo efsé totius, quia perficitur per formam
totius, fed, quia fpeétat ad integritatem totius. Èx hóc enim fit, ut fit çon-
tcnta modo efsendi congruo, ac dcbito integrantibus perfonam, fcilicet,
ut exiftant per exiftere totius, ex hoc ipfo, quòd totiu§ intcgrativa funt.
Et proportionaliter in propófito dicitür, qüöd , quia humánitas Chrifti
pertinet ad perfonalitatem Chrifti , quia cft afsiimipta quafi ad integrita-
tem perfonæ Chrifti, non quafi füppleat defe&um aliquem in pcrfona
Chrifti, fcd, ut fit perfona Chrifti pérfona illius humanitátis, ideò huma-
nitas Chrifti non dat novum eße Chrifto, fed contenta cft confono fibi
cfsendi modo , ut fcilicet exiftat ex hoc ipfo, quòd eft natura Chrifti .'
*| Ad probationcm autem,quia,fi pars mianerét diftin&ta à toto, ut prius,
& cætera, dicitur, quòd ifta conditiònalis non probat probandum : qu9-
niam cum ipfius veritatc ftat falfitas caufalis affumptæ, quæ negata cft.
Vcrumtamen, ad rem dicendo, non facicndo vim iá verbis, refpondetur,
quòd, fi pars remaneret.diftinéta, & omninò diverfa à toto, düíïìáíôçí
1et toti unita pars perfonaliter, non afferret novum effe, fcd cxifteret per
cffc fui totius. Et in propofito íüìïíôïöïíôïíç'aâîçìïí perfonæ
divinæ, ut fit diftinéta ab illa, ficut prius: fed eft indivifa à pcrfona fecun-
dü efle perfonalcita, quòd non eft,ficut pars feparata,fed eft, ficut pars có-
jun£ta fecundum cfle fubftantiale; eft énimaïïumptâ ad perfonalitatem
pofitivam verbi Dei. Et ex hac perfonalitate comimunicata humanitati
Chrifti perfe&ta eft humanitas illa niultò plus, quàm quæcumque pars
perficiatur per hoc, quòd advenit fuo toti : acqüifivit enim perfectioncm
infinitam, acquirendo pcrfonalitatem infinitam. Quo fit,ut,quia humani-
tas Chrifti non remanet diftinéta, fed indiftin&a feçundum efse fubftantia-
le a Verbo, confequens fit, ut non det Verbo novum efse, fcd ipfa fit per cf-
fe infinitum ipfius Verbi . - *
* Ad objeéta deindè ejufdem Scoti contra modum refpondetur, quòd
ex malo intelleétu literæ procedit. Interprctatur fiquidem arguens, Au-
ctorem diccre, inter verbum, & naturam humanám non efse conjun-
&tionem, nifi relativam relatione rationis cx parte verbi, & idcò arguit.
Si tantùm habet relationem, &c. Hic autem íenfus longè eft à nobis plus,
quàm terra à cœlo : quoniam fecundum doétrinam Au&oris fæpe rcpe-
titam inter Verbum, & humanitatem af$umptam eft conjunétio íííííí
tialis, quam cQmitatur unio relativa. Sed, quia conjunétio ifta fubftan-
tialis non eft fecundum novum efse ipfius humanitátis, fed fecundum
æternum efse ipfius Verbi, idcò Auétor ad excludcndam acquifitionem
novi cfsc, dicit, quòd folum advenit fibi nova relatio, & non dixit hoc ad
excludcndam conjunétionem fubftantialem fecundum perfonalitatcm, &
illius efse, ut clarè patet in litera: quin potius, cum di&iö exclufiva non ex-
cludat à concomitantibus, nec fufidamientum à relatione, ponendo folüm
nqvam relationem acquiri,intclligitur præacquiri fundamentü illius, quod
cft perfonalis conjunétio, fuper qua fundatur relatio nova pcrfonae ad na-
{uram. UInde patet, argumentum totalitcr rucre.
* Ad objeéta contra conclufionem refpondendo ad primum Scoti
dicitur, negando majorem ad fenfum arguentis, generationis enim tcr-
minus habct cfse noviter acquifitum, vel antiquum novo modo fe habcns.
* Unde ad obje&tioncm Durandi contra hánc refponfionem dicitur ,

Ref»on/AJ
Corfir.a.

So!. O3. contra pramiff. ds par:ibus Pcr/or;«.

Re/p. ad
'Prvv.

Soldb. cea

tra modus.

Sj! 05. r. Scoti t 7tra conc/uffan*.

quòd, fi major intclligatur cum praecifione, falfa eft: nam, licèt illud pcr Sol.0b. Du*.

generationem fit acccptum, quod eft per corruptionem mórtis amißum ,
non tamcn illud præcisè. Sed, fi ad tcrminusm formalen generationis pro-
pofitioreftringatur, conccdatur, fed terminus formalis eft natura, vel ani-
ma in corpore, & per mortem humanitas ipfa corrupta cft per fcparatio-
nem animae à corpore. Quamvis etiam dici poffit, falfùm ÉÉ minorem :
quia,definente per mortem humanitatc Chrifti,qug eft ipfa natura humana
refultans ex partibus unitis, oportuit quoque definere unionem Vcrbi ad
illam fecundum fe, quamvis remanferit ad illam fecundum utramquc fui
partem, animam íiííçí , & corpus.
°| Ad fecumdum Scoti dicitur, quòd verbum Philofophi verum eft de
vivere efscntiali, & de efse cfsentiali: viverc enim eft efsc efscntiale. Et
hoc in Chrifto duplex fuit, & umum corum, quod in conjunétione animæ,
& corporis confiftit, corruptum eft pcr mortem, & non intclligitur dc cfsc
a&tualis cxiftentiæ.
“M Ad tertium dicitur, negando fequelam, & ad probationé, quòd crea-
tio terminatur ad rem, quæ creatur fub exiftentia nova fimpliciter, vel il-
li rei, quæ creatur. Et fic anima Chrifti creata eft, ut exiftat exiftentia nova
fibi, non nova fimpliciter.
*| Ad quartum dicitur, quòd humanitas Chrifti effe&ivè confervatur,
& faéta eft à tota Trinitate fecundum efse exiftentiæ increatum commu-
nicatum fibi. Ncc fcquitur, quòd Deusefficiat ideò fe, aut fuum eße, fed
quòd effecerit, & confervet fe, & fuum efsc communicatum humanæ na-
turæ perfonaliter.
*| Ad quintum dicitur, quòd, fi humanitas Chrifti dimitteretur à ver-
bo, fortiretur novam perfonalitatem , & novam cxiftentiam, non per
aliquam novam actionem , fcd per antiquam aétionem, qua à principio
effécta fuit. Illa enim aétio tamquam impcdita à comipfetione proprii
effeétus ob prævenientem perfonalitatem Verbi non eft haëtenùs confecuta
effe&umΣὰ perfonalitatis, & propriae exiftentiæ.Modò autem dimif-
fioipfa efset, tamquam remptio prohibentis, & fic fortirctur cffc&tum no-
væ perfonalitatis, & novi efse.
*[Et probatur fic efsc dicendum; quia perinde fehaberet humanitas di-
mifsa,ac fi non fuifsct af$umpta:fedconftat,quòd,fi non fuifset afsumpta,
ex fua gencratione propriam perfonalitatem, & propriam exiftentiami ha-
buifsct.igitur,fi dimitteretur, acquireret propriam perfonalitatem,& pro-
priam exiftentiam à generante pér fe loquendo , & à dimittcnte pcr acci-
dens, tamquam à removente prohibcns.
* Et pcr hæc patet ad formam argumenti, quòd haberet cfse novum pei
novam mutationcm, licèt pcr accidens, tamquam rcmotionem prohibçn-
tis, &

So!.05.2.

Scoti.

SoJ. ;.

So!.4

So!.5.

f Baru

tradi:a vi.

fer afTen* tam pro rationemrs to! lit penitùs objc&#.

[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][subsumed]
[ocr errors]

1 05.

T}oernis
** Neap•li.

milibus loquitur de naturalibus, ut diftinguuntur contra pcrfonalia ita, idcmquc fit efsc naturæ, ac perfonae, alia tamen rationc cft naturæ, & alia
' - - perfo-

[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors][merged small]
[ocr errors]
[ocr errors]

bent operationem, 1. q. io5.4.3. Et voluntas igitur divina in voluntate humana Chrifti operabatur omnia, ut textus

A R T I C u L u s

luntatum .

[ocr errors]
[merged small][ocr errors]

...' X§ vina , & alia humana. VoIuntas enim eft primum movens, & imperans in unoquoque volente : fed in Chrifto primum movens, & imperans fuit voluntas divina,quia omnia humana in Chrifto movcbantur fecundum voluntaté divinâ. ergo videtur,quòd in Chrifto non fuerit, jí una voluntas, fc. divina. 4 2. Prætereà. Inftrumentum non movetur propria voluntate, fed voluntate moventis: fed natura humana fuit in Chrifto, ficut inftrumentum divinitatis ejus. ergo natura humana in Chrifto non movebatur propria voluntate,fed divina. • 3. Prætereà. Illud folùm multiplicaturin Chrifto, quod pertinet ad naturâ : voluntas autem non videtur ad naturâ pertinere, quia ea, quæ funt naturalia , funt ex neceffitate: quod autem eft voluntarium , non eft neceffarium. ergo voluntas eft una tantùm in Chrifto. M 4. Prætereà. Dam. * dicit in 3. lib.quòd aliqualiter velle non eft natur£,fed noftrg intelligentiæ, fcilicet, perfonalis: fed omnis voluntas eft aliqualis voluntas,quia nihileftingenere, quod non fit in aliqua É fpccie I ergo omnis voluntasad perόnam pertinet: fed in Chrifto fuit, & cftunatantùm perfona. ergo in Chrifto eft una tantùm voluntas. M SE P € o N T R A eft, quod Domi

[ocr errors]

effet loco animæ, vel etiam loco intelle&tus. UInde, cùm voluntas fit in ratione (ut Philof. dicit in 3. de.Anima *) fequebatur, quòd in Chrifto non effet voluntashumana , & ita in eo non effet, nifi una voluntas. Et fimiliter Eutyches , & omnes , qui pofuerunt unam naturam compofitam in Chrifto , cogebantur ponere unam voluntatem in eo. Neftorius ctiam, quia pofuit unionem Dei, & ho

[ocr errors]
[merged small][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]

voluntas, fed tua fiat : quod inducens 7° tem humanæ naturæ pertinet voluntas

Amb. ad Gratianum Imperatorem dicit. *Sicut fufceperat voluntatem meam,fufcepit # meam. Et fupcr Lu.dicit.* ipolumtatem fuam ad hominem retulit, Patris addivinitatem : volumtas emim homimis eft temporalis , volumtas divinitatis 42term4.

uidam pofuerunt in Chrifto effe uinam £? voluntatem,fed ad hoc ponendum diverfimodè moti effe videntür. JApollimarius enim mon pofuit animam intelle

&ualcm in Chrifto, fcd, quòd Verbum

- - - » quae eft naturalis ejus potentia, ficut &

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

Animatum anima ra

tionali . §. Tunc nihil contra. Licèt enim inftrumentum inanimatam nö moveatur propria voluntate, fed tantùm voluntate moventis, tamen inftrumentü animatum anima rationali movetur non folü per voluntatem movétis; fedetiam per propriam.

III.un M IN OR. Polumtas non videtur ad maturam perti mere.8.Negatur. §. Ad probationem dicitur, quòd ipfa potentia voluntatis,&c. ut in tex.Ex quo patet, quòd illa minor, fi per ly voluntas intelligat potentiam voluntatis , eft falfa fimpliciter, ideft abfolutè, fi autem

. per ly voluntas intelli

gat a&tum voluntatis, eft falfa fecundum quid, ideft, fecundum aliquä confiderationem. Vide 1.2. q.3.art. 8. & q.6.ar.

[ocr errors]

quòd filius Dei humanam voluntatem áffumpferit in humana natura. Per affumptionem autem humanæ naturæ nullam diminutioncm paffus eft filius Dei in his, quæ pertinent ad divinam naturam, cui competit voluntatem habere, ut in I. parte M. R E s P 9 N D Eo dicendum , quòd, habitum eft. * Unde neceffe eft dicere, quòd in chrifio fint due voluntates, una fcilicet divina, & alia humana.

M AD P R I M u M ergo dicendum, quòd, quicquid fuit in hu

mana natura Chrifti, movebatur nutu völüntatis divine, non

tamen fequitur,quòd in Chrifto non fuerit motus volüfitatis

proprius naturæ humanæ, quia etiam aliorum fànótorum piae volun

[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]
[graphic][graphic][graphic][graphic][graphic][graphic][graphic][graphic][graphic][graphic][graphic][graphic][graphic][graphic]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors][subsumed]
[ocr errors]

Maximinum, * ubi dixit Filius Patri. Nom quod ego volo, fed quod tu vis: quid te adiuvat, quòd tua verba fubjungis , &* dicis. O$tendit verè fuam voluntatem fubfettam fuo gemitori ? quafi mos megemus, hominis volumtatem voluntati Dei debere effè fubje£tam. M Ad fecundum dicendum, quòd prorium eftinftrumenti, quòd moveátur à principali agente, diverfimodè tamen fccunduim proprictatem naturæ ipfius. Nam inftrumentum inanimatum , ficut fecuris , aut ferra, movetur ab artifice per folum motum corporalem . Inftrumentum verò animatum anima fenfibili movetur per appetitum fenfitivum, ficut equus à féfforé.Inftrumentum verò animatum anima rationali movetur per vo- , luntatem cjus, ficut per imperium domini movetur fervus j'aliquid agendum , qui quidem fervuseft, É inftrumentum animatum, ut TPbilof.dicit in I.TPolidivinam, cùm hæc fit tic. * Sic ergo humana natura in Chri*}.i.fo.e. una numeraliter cum }&*.& l. voluntate illius, qui mifit ipfum: unde remanet elarum, quòd per volun£*. tatem aliam, quam non quærit faccre, intelligat voluntatém fuäm huma* nam. Vide art.$.6. ut inde cdo&tus re&tum fenfum prædi&arum au&oritatum affequi poffis. Item à Conciliis Univcrfalibus quarto,quinto,& fexto

( nam quintum , & fextum definitioncm quarti renovavit) fic. Sanéta, magna, atque univerfalis Symodus his,qui in duabus chrifii maturis tempe

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

rainentum, aut confufionem exquirunt, reßße. Et, qui duas quidem ante unitionem naturas Domini fabulantur, unam veröpofi unitiónem confih

fto fuit inftrumentum divinitatis,ut moveretur per propriam voluntatem. M Ad tertium dicendum, quòd ipfâ É voluntatis eft naturalis, & cònèquitur naturam ex neceffitate . Scd motus, vel a&us hujus potentiæ ( qui etiam voluntas dicitur) quandoque qüidem eft naturalis, & néceffärius, puta refpeétu felicitatis, quandoque autem ex libero arbitrio rationis proveniens , & nó neceffarius,neq;naturalis (ficut patet ex his , quæ im prima parte diíta funt. *) & tamen etiam ipfa ratio,quae elt principiühujus motus, eft naturalis . Et ideò præter voluntatem divinam oportet in Chrifto ponere voluntatem humanam, non folùm, prout eft potentia naturalis, aut prout eft motus naturalis, fed etiam, prout eft motus rationalis. 4 Ad quartum dicendum, quòd per hoc, quod dicitur aliqualiter velle, defignatur determinatus modus volendi, determinatus autem modus ponitur circa ipfam rem, cujus eft modus. Unde, cùm voluntas pertineat ad naturam, ipfum etiam, quod eft aliqualitcr velle, pertinet ad náturam, non fecundum quòd eft abfolutè confiderata, fed, fecundum quòd eft in tali hypoftafi . LInde etiam voluntas humanâ Chrifti habuit quendam determinatum modum ex eo, quòd fuit in hypoftafi divina , ut fcilicet moveretur fémper fecundum nutum divinæ voluntatis.

[merged small][ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

Itulus clarus eft.

êmmenf. •I In corpore duo fiunt. Primò recitatur erronea pofitio tcncntium partem negativam. Secundò refpondetur fecundum veritatem. p,„, ' ° Quoad primum refertur, quòd in, hanc communem conclufionem

»ÄT multi crrantes convenerunt, fcilicet,in Chrifto non funt duæ voluntates. irrntium ' * Quadrifariam autem hi divifi funt. Apollinaris enim ex negatione fi*entiam animaeTintclleétivæ in Chrifto negat voluntatem humanam. Eutyches ex *"**• unitate naturae compofitæ unam quoque voluntatem ponit. Neftorius folam creatam naturam in Chrifto ponens unitam Deo fecundum conformitatem affe&tus negat divinam voluntatem in Chrifto. Macarius autem ex negatione proprii motus in humanitate Chrifti voluntatem humanam in Chrifto negavit, ubi vides, quòd omnes conveniunt in negatione duarum in Chrifto voluntatum, dum aliqui divinam, aliqui humanam à Chrifto tollunt, aut utramque tollere coguntur, & ponere unam tertiam naturæ compofitae . Sed de Macarii pofitione non fatis liquet, de voluntate, quæ eft naturalis potentia, fed de voluntate, hoc eft aétu volendi, quoniâm non negat potentiam, fed motum proprium humanæ naturae in €hrifto. Verùm,quia fruftrà fuiffet voluntas fine ullo velle fcmper , ideò dicitur, quòd negavit humanam in Chrifto voluntatem.

[ocr errors][ocr errors]

tur. Videtur,quòdin Chrifto non fuerit áliqua volun*$\%\& tas fenfualitatis preter rationis Wölüntatem. Dicit enim Thilim 3.de anima, * quòd voluntas in ratione eft, in fenfitivo autem appetitu eft irafcibilis,& concupifcibilis:fed fenfualitas finificat appétitum fenfitivum. ergo non É in Chrifto voluntas fenfualitatis. 4 z.Præt.Secundum Aug. 12. de Trin.* fenfualitas fignificatur* pèrfèrpentem:fed nihil ferpentinum fuit in Chrifto:habuit enim fiimilitudinem animalis venenofi fine veneno , ut.Aug. dicit * fuper illud

*Ex tr.ix

mi. 1.:'.. su PER QU. XVIII. * *. d. 1 ~. Σ Et A R T. II. .}. t.3; o- ON CL. Oportet C dicere , $i; in •;,.,.„.,. Chrifto fuit fenfualitas, »in. tr.. quae potcft, dici yolun41. *•m.a. tas per participationem. *f PROB. i. Quia filius Dei affumpfit natu* ram humanam cum o*}; r.c. t ; mnibus pertinentibus ad pę perfeâionem ipfius napr., ;,.,. turæ(ut patet ex q.2.art. *ai rrjer- §.item, q.3.ar.&c.)Et a ft*. perfeétionem naturae ta' lis pcrtinet appetitus séa?';';; ftivus .i.fenfualitas, qu. - i.ji£. so.art.&c.Jtem, 4.81 art.&c.Secunda antem pars, fcilicet,quae poteft, &c. patet cx i.Eth. - v

[ocr errors][ocr errors][ocr errors]

Commentaria Cardinalis Cajetani.

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

, quia cft na, quia ad

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

Utrum in cbrifio fuerit aliqua voluntas fenfualitatis præter rationis voluntatem.
%4 D s E c u N D u M fic proccdi- 7o Jo. 3. Sicut exaltavit Moyfes fèrpentem im

deferto. ergo in Chrifto non fuit voluntas fenfualitatis. M 3.Praet.Voluntas fequitur naturam, vt diëïum eft : * fed in Chrifto non fuit, nifi una natura præter divinam. ergo in Chrifto non füit, nifi una voluntas hu. 1m1112 . 4 SED coNTRA eft, quod Ambrof.

[ocr errors]

Mea e$t voluntas, quam fuam dicit, quia, ut homo, fùfcepit triftitiam meam . Ex quo datur intelligi, quòd triftitia pertinict ad humanam voluntatem in Chrifto: fed triftitia pertinet ad fenfualitaté, ut in

[ocr errors][merged small][ocr errors]
[ocr errors]

atione egent. Anao*.

[ocr errors]
[ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][merged small]

fantinopolit. Synodus quinta , capit. duodecimo . Si quis defendit Theodorum Mofve&* alium Chri

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[graphic]
[graphic]
[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small]
[ocr errors]
[merged small][ocr errors][merged small]

quòd filius Dei aifumpferit cum huma- zo quantum äd naturam fenfualitatis, quâ

fia natura etiam ea, quæ pertinent ad perfeétionem natur£ animalis, inter qug çft appetitus fepfitivus, qui fenfualitas dicitur, & ideò oportet dicere, quòd in chriílo fuit d fènfualitas. Sciendum eft etiam, quòd fenfualitas, five fenfualis appetitus, inquantum eft natus obedire ràtioni , dicitur rationale pcr participationé, ut patet per Philofòph primo Ethicorum.* Et quia voluntas eft in ratione

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors][merged small][ocr errors]
[ocr errors]

proptcr alterum, i. {cnfualitatem intantum dici voluntatem, inquantum ördinatur ad obediendum voluntati cffentiali, i. voluntati, quæ in ratione cft.Quia crgo hic cft unum propter alterum modo dicto, idcò hîc rectè videtur eife unum tantum . Hoc eft. Voluntas participativa non cft fccundum rcm alia voluntas ab illa una voluntate effentiali, cui obcdit. Una .n. tantummodò fccundum rem voluntas eft, quæ voluntas effentialis vocatur, & in rationc eft. Formaliter tatncn loquendo, duæ funtvqluntates. Nam ipfamct fenfualitas, quæ fecundum fe confiderata dicitur fenfualitas, fi confideretur, fecundum quòd vcftitur obcdicntia ad illam voluntatem vationis, vocatur voluntas fcnfualitatis, feu voluntas participata.

Chriftus affumpfit,fed quantum ad corruptioné fomitis, qug i Chrifto nó fuit.

® Ad tertium íî , quòd, ubi eft unum propter alterum; ibi unum tantùm efse videtur, ficut fuperficies, quae cft vifibilis per colorem, eft unum vifibile cum colofe.Et fimiliter,quia fenfualitas non dicitur voluntas , nifi , quia

3° participat voluntaté rationis , ficut una

hatura humana in Chrifto,ita etiam ponitur una voluntas humana in Chrifto.

[ocr errors]

›minum. Mox confpiciens fortitudinem expavit. R

ris imbecillitatem , recepit audaciam. jamque videre licebat : diabolum cum toto exercitu, cum principatibus, & poteßatibus fuis fugientem , De4o minum autem humanis armis perfequentem phalangem diabolicam. Haec ibi. Dùm enim triftitiam in Domino,& eam obedientem rationi, utpote

ad deludendum diabolum motam, ponit in eo fen
meritò nomen voluntatis per participationem ha

[ocr errors]

Commentaria Cardinalis Cajetani.

-T ftulusfingulariseft: non quæritur de appetitu fenfitivo, ut fic, fed de appetitufenfitivo, ut habet rationem voluntatis, non fimpliciter,& abfolutè, fed talis, hoc eft, fenfualis. Puto autem rationem tituli hufus fuiffe euangelica verba, quibus motus appetitus fcnfitivi velle vocatur, cùm dicitur. Perumtamem mom fícut ego volo.

[ocr errors]

feu femfualitar, dicia volumtas participative, probatur primò : quòd in Chrifto fuit fenfualis appetitus, fecundò, quòd ifte fit voluntas per participationem. Primum probatur. Filius Dci aflumpfit naturam humanaum cum omnibus pertinentibus ad ipfius naturæ pcrfectionem. crgo affumpfit cum ca omnia, quæ pertinent ad perfectioncm naturæ animalis. ergo affumpfit fenfualitàtcm. prima confequentia probatur, quia in natura humanaincluditur natura ánimalis, ficut in fpecie includitür genus. Secunda autem probatur, quia appctitus fenfitivus, qui fcnfualitas dicitur, cft u

[ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors]
[ocr errors]

sU PER QU. XVIII. A R T. III.

ONCL. Si loqua

mur de potentia voluntatis , in Chriflo cft una fola humana voIuntas cffcntialitcr , & nOn participative diéta. Si verò loquamur devoluntate, quæ cft a&tus ipfius voluntatis, fic diflinguitur inChrifto vo

[ocr errors][ocr errors]
[merged small][ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors]

Damafcem. * im fccundo libro, quòd duplex elt hominis voluntas, fcilicet, maturalis, quæ vocatur S£Awais , & yoluntas rationalis, quæ vocatur 33A/iais ; fed Chriftus in humiana natura habuit, quicquid ad perfeétionem humanae naturæ pertinet. ergo utraque prædiótarum voluntatum fuit in Chrifto.

- M 3. Prætereà. A quibufdam ponitur in Chrifto voluntas pietatis, quæ non poteft poni, nifi ex parte rationis. ergo in_,

§ tum ad rationem. Dicit enim 6o Chrifto ex partc rationis funt plurcs vo

luntates.
4 S E D c o N T R A eft, quòd in quolibet
ordine eft unum primum movens : fed
voluntas cft primum movens in genere
humanorum a&tuum. ergo in uno homi-
ne non cft, nifi una voluntas propriè di-
&ta , quæ eft voluntas rationis: Chriftus

autem eft unus homo.crgo in Chrifto eft

[ocr errors]

in homine fecundüm diverfitatem virtutis apprehenfivæ, & ideò fecundum differentiam fenfus , & intelle&tus divcrfifi

[ocr errors]

catur in homine appetitus fenfitivus, & Si ergo voluntas accipiatur pro âétu, fic

intelleétivus : fed fimiliter quantum ad apprehenfionem hominis J$ differentia rationis, & intelleétus, quorum

oportet in Chrifto ex parte rationis po-
nere duas voluntates, i. duas fpecics a-
&tuum voluntatis. Voluntas enim , ut

[ocr errors]
[ocr errors]

•**d« autcm pars, fcilicet, fi verò, &c. probatur. Quia potentia volunta

[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors]

fenfualitatis. A fcripturis quidem : ut Luc. 22. TPater, fi vis, tramsfer calicem ifium a me, ve^uaeras tamen non, mea voluntas,fed tua fiat. Per hoc enim monftratur intentum, maximè jun&ta expofitione B. Ambrofii, fecundum quòd cum applicatione ponitur um argum. contrae. Ubi , quia de triftitia mentio fit : idcò vide 1.2. quaeff.23.4rtic. i. z. A D. Athanafio autem per hoc, quòd in fermone de paffio. Domini, dicit . Servator no/?er Dominus 3efus Chrißur hanc ob caufam circa mortis tempus capi* &• contrißari, deprecans, ut poculum hoe uranßret, clamabatque: Spiritus promptus, caro autem imfirma, us adverfàrius moßer , velut hominem aggreffus, divinam experiretur

urfus'conßderam * corpo

fualitatis naturam, quae

bere potcft, fuiffe affir

pari ratione vocari pot

, voluntas dicitur quia
íôùí

tis, quæ eft in Chrifto,
art.i. habet duosa&tus;
Et horum unus eft ad
finem,aliusfertur ad ca,
quæ ordinantur in finé.
I.um E X D A M A S C.
Duplex efi hominis vo-
luhtas. &. Idcft, duplex
eâ hominis aëusvolü-
tatis. §. Tunc nihil,&c.
ut patet ex fecumda par-
tc conclufionis. Hujus
enim partis argumentii
hoc quaedam eft proba-
tio abfque offenfa prime
partis.
II. m D E M IN O R I.
Tomuuur differemtua ra-
tionis , & intelleäus.
P. Non tamcn, tamquâ
differentia duarum pot-
cntiarum. §. Tunc ni-
hil , &c. Nam exinde
non fequitur, quòd in
Chrifto fint duæ volun-
tates quantum ad ratio-
ncm , nifi fecundum di-
verfitatcm a&tuum, id,
quod & conclufio arti-
culi conceffit. Sic ergo
rcfpondent fibi invicem
illa, quæ ab argumento

* Ar. 1.*
jus 4 ad j.

* 1.* q.ta.

adducütur. Sicut.n. ra- a. & §.

tio, & intcllcétus non

volun*as

a voluntas, ut natura,&

[graphic]
« VorigeDoorgaan »