Pagina-afbeeldingen
PDF
ePub

post sacrorum ordinum susceptionem, liceal uxorem A omnmo decere ut sacerdotes nostri, qui non per ducere, sed solum, ul liceat uli usore ante orcinem vices, sed semper ministrant, semper ab uxoribus so ducia. Et hoc etiam non perinillunt episcopis, sed contineant. , Ilic ibi Bellarminus, solum inferioribus clericis, ut patet ex canone 6, 12, XXVI. Cum igitur indubitata illa sancii Ambrosii el 48. , Hactenus pro instituto nostro Bellarminus, testimonia doctrinam ejusinodi contineant, cumque ut aperte dignosceretur qualis apuil Græcos essel pro indubitato simul ille supponatur de sacrorum matrimoniorum usi!s Arialdi nostri lempore, quam sive Griecorum sive nosiralom ministrorum cæliballi que concors ille tunc esse: cum cleri Meuiolanieisis non aliter unquam judicasse quam suis in libris usil. Accipe nunc quema:Imo:lum contra talem luulenter el expresse judicaverit, consequens pro-matrimoniorum usu!), a clero sive Latino sive fecio est ut inexcusabilis lemeritatis et impudentie Græco usurpalım, idein Billarminus, codem illo n.tam evadere non possil qui eum nihilominus conc:piie 19, argumentalus fuerit Ambrosii etiam siesiri ten al matrimoniis favisse illis, quic Græci, vel lestimonio, posteaquam multos alios Patres tam etiam nostrales sacerdotes unquam usitarint. Negat Gr.rcos quam Latinos eidem illi u-ui opposuissel. enim divinus ille doctor, præciscque negat ejusmodi < Ambrosius (bis utique verbis utebatur illic Bellar- mairimonia fuisse a sancio apostolo Paulo approbala, minus) libro primo De officiis capile ultijou : Inoffin- si contracta fuerint ab iis qili mox ad Orilinen s!

Mi, inquit, exhibendum el immaculatum minisie- Sacru promovendiessent. Negal corum usum esse rium, nec ullo conjugali coitu violandum cognoscitis, Ticiium premotis ad ordinei: Sacrum, eorumque qui integro corpore, incorrupto pudore, alieni etiam pariter usum congruere negal ministerio Testaab ipso consortio conjugali, sacri ininisterii gratiain Birenti Novi proprio, quod longe majoris est dignitatis recepistis. Quod ideo non praeterivi, quia in plerisque ei sanctitatis quam esse 'Testamcoli Velcris ministe. ah diiioribus locis, cum sministerium gererent, vel rium. Et hæc quidem plar:e jam constant ex ipsismet etiam sacerdotium, filios susceperunt. Idem in Ainbrosii verbis jasi supra recitatis, sed planius epistola 82 ad Ecclesiam Vercellensem: « llabentem, aliquanto etiain constabunt, si paulo minutius insuinquil, filios, dixit Apostolus, non facientem , etc., per et accuratius ipsasmet examinemus assertiones Et in caput primum verius tertiuni) Epistole prince hisioricorum quos nobis supra opponcbimus. ad Timotheum : « Deinceps, inquit, ab usu fenuine XXVII. Dalius in primis Ambrosium asserebat cohibentur, , etc. Erenim lola in hanc sancti Pauli ejus dissensionis constillilum fuisse arbitrum ab Epistolam Commentaria Bellarminus hoc loco inter cjuis Patribus concilii, Constantinopolitana in urbe veros Am!: rosii nostri felus computabat, ut eso congregati, cui tunc etiam ipse interesset. lloc autem quoque supra observabam.

concilii nomine non aliud profecto intelligere potuit XIV. Sed oper:c pretium cst una cum eodem quam Constantinopolitanuju æcumenicum, quod (uit Bellarmino tertiam quoque illam in Amirosij lesti- bene computat Baronius) anno Domini trecentesimo moniis examinare part:m, quam ego innuebam, el octogesimo primo celebralum fuit, el cui centum ex ea simul cum ipso argumentari. Quippe, capire quinquaginta episcopi citra omnem controversiain ille 19, pro clericorun cielibatı sibi ad probanium ea in urbe interfuerunt. Atqui certissimum eliani proposito, gvulla collegerat Novi Testamenti pro- ex adverso est neqne Damasu:11 papam neque :1111bunliala; cuin probationem suam sic etiam confir- brosiuni nostrum illic intersuisse, sed solos intermavit : « Prælerea in Veleri Testamento continen- suisse orientales episcopos , ac proplerea etiam non liam ab uxoribus videmus imprimis fuisse requisiian C alium quam ipsos ei tandem subscripsisse. Concilium in iis qui Deo propinquaturi, vel rem aliquam sauciam quippe illud auctoritate quidem Damasi papæ (sive tractaturi erant. Nam Exodi xil præcipitur uț co- per ejus litteras, ab imperatore Theodosio Seniore mesturi agnum paschalem renes suos accingerent; at orientales episcopos transmissas) convocatum quo significabatiir, ut Gregorius exponit, homilia 22 illuc fuit; atqui non ipsemet Damsus, nec alius super Evangelia, debere eos carnis voluplalem edu- quispiam ex occidentalibiis episcopis illuc perrexit. mare qui agnum paschalem comedunt; Exodi xix, Et hæc quidem omniuin ctiam ecclesiasticorum per cum populus legem a Deo acceplurus essel, ait illis ea tempora historicoruni consensu testatissima sunt. Moyses : Estole parali in diem ierlium, et ne appro- Quocirca etiam Bellarminus De conciliis et Ecclesia pinquetis uxoribus reslris. Quo testimonio ulitur Ibro primo, capite 5, posteaquam ConstantinopoliAmbrosius libro primo De olliciis, capile ultimo, tantium hoc concilium inter generalia et a pontilice ad probandam continentiam clericorum. , Alque Romano approbala secundo loco numerassel, ita hoc quidem illud est quod proprie hoc loco nos in- $udit : « Est vero animadvertendum, in hoc concilio Lendimus; sed nihiloniinus cuin codein Bellarmino neminem adfuisse ex provinciis occidentalibus. Siad uberiorem probationem progrediamur. Subdil quilein Damasus papa Rome coegerat synodum ergo deinceps : i ltem, Exodi XXVIII, præcepit Dens occidentalium, atque ad eum locum invitaverat uit Aaron el filii ejus, cum ingrederentur tabernacula episcopos qui Constantinopoli convenerant, lll co lum, feminalibus lineis a renibus usque ad femora modo Romie celeliraretur Concilium plenissimum. lecti essent. Quo exponit Beda libro tertio De la: Sed quia Patres orientales justis de causis Romam bernaculo, capile ix, significatum esse debere sacer- D venire non potuerunt, accepii Damasus escusationem dotes Novi Testamenti all virgines esse, aut contracta eorum, el animis ac sententiis unic illik synodi cum uxoribus fædera dissolvisse. ltem, libri primi conjunctae sunt, ac si una pi eadem fuissent. Ålque Regum capite xxi, noluit Achimelech sacerilos dare propter bujusinodi conjunctionem habita est synodus David panes propositionis comedendos, nisi prills Coristantinopolitana una ex æcumenicis et legitimis intellexissel enm ab uxore aliquandiu se continuisse; synodis. Vide Theodoretum libro primo Historia, ex quo deducit beatus Hieronymus in capul primum capile 9 et 10. · Hactenus Bellarminus. De qui ad Titum perpeluam requiri in sacerdotibus con- lampen Orientalium cxcusatione paulo aliter sensi tinentiam etiam ab uxoribus, qui corpus Chrisii, B: ronius ad annum Christi 382. Non igitur re vera quod illo pane propositionis significabatur, condiciut, illic adfuit Ambrosius, ac proplerea de concilii qui. edunt aliisque tradunt. Denique ex libro primo Para. dem illius Patres dijudicationem illius dissensioni Jipomenon, capite xxiv et Lucie i, colligitur sacer- ci soli reservarunt. dotes Veteris Testamenti per vices suas ministrare XXVIII. Sed illud etiam huc accedit quod nemo solitos, et lolo, eo tempore quo ministrabant in veierum scriptorum asseruisse unquam legitur talen labernaculo, a domo el usore abfuisse. Ex quo illam dissensionem in eo fuisse concilio excilala. vieducunt Siricius papa in epistola ad limericum, Quod si etiam tunc ibi fuisset excitala, ibiquc tunc ei Innocentius primus in epistola ad Victriciunt, pariler Ambrosius ipse adfuisset, ne credibile quireni Beenon Beda in caput primuin Licæ, quod si illi videtur eos Patres ei soli reservare voluisse hoc lempore quo ministrabant ab uxoribus abstinebant, judicium, quod alioqui de re sane gravissima esser

[ocr errors]

Sicut enim de nonnullis aliis minoris momenti rebus A pertinet ; eos ego propterea prætermillo, meque ipsi decreta unanimes condiderunt, sic etiam uni- ad terliuin el quartum recipio. i Tertius gradus est versi pariler quæstionem illam dijudicassent. Sed (sulidit ergo Bellarminus) diligere Deum , non quanhinc progrediainur ad rationem, quia permotus Am- ium est diligibilis, nec quantum potest creatura brosius a Dalio dicebatur sententiam in uxoratorum quælibet absolute diligere, sed quanluin potest creafavorem sacerdotum pronuntiasse.

tura morlalis, que a se removit omnia divini amoXXIX. «Perfectio vilie, inquit, non in castilate, ris impedimenta, et totam se Dei obsequio consesed in charitate consisiil. » Orationem plane irra- cravit. Qui in hoc gradu versanlur, imperfecti sunt lionabilem, alque Ambrosio indigissimam; et, ut respectii bealorum, scd perfecli respectu aliorum nibili prorsus ab ipso faciendam, sic etiam nihili hominum, eiiain jus!or'um el piorum. 1 prorsus ab ipso faciam ! Quidni vero cirleroqui XXXII. Et rursus : i Quartus gradus est (conA inbrosius similiter ob eamdem rationem virginibus, cludil ille) diligere Deum, non quantum est diligibilis, quæ sacrum ad velamei admilli cupereni, concessit non quantum polest creatura vel absolute vel in hae uit una vice matrimonium contrahereni ? Etenim, vila diligere, sed tamen ita ut nihil æque aut masecundum illud Apostoli, quemadmodum vix per- gis quam Deum diligat, id est, nihil admitial confectio non in castitate, ita neque in virginitate irarium dilectioni. El hic gradus preceplus est consistit, sed in charitate. Quidni vero præterea ille omnibus, el quandam habet perfectionem , licet sacris ellam ministris concessit ut non solum semel respectii superiorum sit imperfectus. Unde prime pubere possent, sed eiiam iterum ac terlin, ine- Joannis secundo dicitur: Qui serval verbum ejus, tiam tolies guolies laicis licitum esset ? Non enim vere in hoc charitas Dei perfecta est. Et tamen Mal

B solo primi ejus matrimonii tempore, sed omni p:or- thæi 19, Dominus ei, qui dicebal se omnia præcesus tempore perfectio vitæ, secundum illud Apostoli, pla servasse, ait : Si vis perfectus esse, vade , rende consistii in charitate, non autem in castitate. omnia, etc. Loquilur enim Joannes de islo quarto

XXX. Priusquam tamen acrius Datiuin absurdis gradu; Dominus autem de tertio. , ejusmodi consectariis urgeamus, percommo.!um pro- XXXIV. His ergo per nos item præmonitis, si fecio ac perutile erit luculenter explicasse, quemad- nunc queramus quo sensu Ainbrosius opinione modum perfectio vili spiritualis, secundum rei Datii asserueril, perfectionem vitie, nor: in casli. veritatem , atque secundum apostoli Pauli senten- lale , sed charitate consistere, secundum illud liam, consisiai in charitate. Prieclare aulem Bellar- apostoli Pauli testimonium, pro charitatis virtule, minus De membris Ecclesiæ militantis libro secundo, quin etiam virtutum regina , lam luculentum et pal. qui est De monachis, capile secundo , sic docebal : mare, non aliud profecto respondere possel Dalius i Sunt autem hoc loco adnotanda quæ lam. P:imum quam locuitum esse Ambrosium de viläe perfectione illud est veram perfectionem in charitate consistere. únicuique homini ad internam salutem necessaria, Perfectio enim uniuscujusque rei in eo posiía est ut el propierea locutum etiam esse de charitate secunlini suo ultimo quam arctissime conjungaiur. Finis dum eam tantummodo perfectionem quam Bellarautem hominis Deus est: charitas vero inaxime unit minus proxime in eo quarto gradu collocabal. Certe Lominem cum Deo. juxta illud primäe Joannis autem ita prorsus eumdem illum Apostoli locuin quario; Qui manel in charilale , in Deo manel, et probati etiain interpretes communi consensu expoDeus in eo; el ad Colossenses ierlio; Charitas est nunt, nec aliter eum ipsemel etiam exposuit Amrinculuin perfectionis, id est vinculum quod, ligans C brosius, tain in Commentario (si tamen ipsius revera hominem cuin Deo , hominem reddit perfectum vel est, ut superiore numero 21 excip.ebam) quam hbro (lil Chrysostomus exponit) vinculum quod, ligans quario, epistola 35, prope linem, ad virginem saet continens in homine omnes virtutes, hominein cram scribens Demetriadem. Si ergo Ambrosius ex reddit perfectum. Ut enim spiritus humanus ligat eo Apostoli loco, in eum, quem Darius dicebat, el continel omnes humores el parles, alioqui dila- modum argumentatus fuisset, non aliud profecto psuras, ila Spiri:us sancius, inhabitans corda nostra

perfectionis genus in sacris Testamenti Novi minisper charilalem, continel oinnes virtutes, aliojui iris necessarium esse supposuisset quam quod in facile dilapsuras. Quod etiain idem Apostolus osien- unoquoque laico necessarium esset constat, ul clerdil, cum ait primæ ad Corinthios xil : Charitas nam salutem assequalur. Nisi enim hoc ille snppopalieno libro quinto, anle medium, esi, benigna est, el quæ sequuntur. Itaque nebat, risu prosecio el cachinnis dignissimum fuissel

exponens illud lale ipsius argumentum; quippe cui promplissime Apostoli prime ad Thessalonicenses último : Ut atque invincibiliter responderi poleral, altioris ordiinteger spiritus vester er aniina el corpus conservetur, nis quam laicorum esse perfectionem talium minis. dicii, hominem perfectum tribus constare, corpore, frorum , camque , non in sola quidem castilale, sed anima, el Spiritu sancto inhabitante per charitatem. in charitale simul et castitate consistere, sicut in Ut enim, si desil ci corpus vel anima, erit imper- charitate simul el virginitale citra dubium confectis in genere naturæ , ita , si desit charitas , 'erit sislit; et sicut ipsiusmei Datii confessione (non enim imperfeclus in genere moris. Quo modo locum illum hoc negari. ab illo polest; si modo constare sibi Pauli iiitelligunt cliam fere omnes Græci, Chry- D velit, el Ambrosium sibimet ipsi constantem supposostomus, Theodorelus, OEcumenius , Theophy- nere) post primæ illorum ministrorum uxoris obilum, lacius, el cum eis llieronymus in epistola ad lledi- in charitaič simul cum castilale, sive cum abstinen biam, quæstione ullima. Denique, quod charitas sit lia in posterum ab officii conjugalis usu, consist't. Christiana perfectio, ex eo patet quod ad eam omnia Pró priino igitur illo sacrorum Novi Testamenti mireferuntur. Matthiei XXII : In his duobus mandatis nistrorum, matrimonio ratio illa, ex eo Apostoli universa Lex, elc., et primæ ad Timotheum 1: Finis testimonio desumpla , nihil prorsus valet, nisi præcepti charitas. I

eorum perfectio interim supponatur ordinis esse XXXI. Subinde vero sic etiam prosequitur : « Nota non altioris quam sil perfectio laicis eliam omnibus secundo, ex beato Thomna in opusculo Die perfectione, ad iernam salutem pecessaria. Atqui nihil tale, quiluor esse gradus charitatis, proinde etiain qua- ne interim quidem , supponitur ab Ambrosio, a quo luor esse gradus perfectionis. Dicitur enim persecium cerle supponitur oppositiim , sicuti janu vidimus e id, cui nibil deesi in ordine ad aliquem finem. Quare numero 12 ad multos alios subsequentes. Non igitur non repugnal, aliquid esse perfectum, et imper- credi par est eunı ita fuisse argumentatum , sicut ci fectum, si comparetur ad diversos gradus, seu etiam Datius ascribeb:l; et hac quidem in parle fatuus, firies. )

et ineptus, et sibiniei ipsi paru! constans. XXXII. Hos igitur etiam gradus seu fines illo Y.XXV. Ecquis vero sange mentis præterea credat, assignad. Sed quoniam primus ad ullam creaiurain, Ainbrosium eo fuisse animo ul talenı illam pro sacersccundus pulem ad præsentem hominis vitam non dolibus uxoralis auderet pronuntiare legem, quæ

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

:

9

[ocr errors]
[ocr errors]

sanctorum apostolorum sacrique concilii primi mcu. A cilin variis vicissiin decrciis eamdem disciplinam in menici Nicæni decretis adversarelur? Je sacrorum usum revocare studueruni. quidem ministrorum cælibatum ab ipsismet aposto- XXXVII. Concilium in primis se nobis offert lis priescriplum fuisse, testimonio nobis esse possunt Ancyranu!, sive in civitate Ancyra, in provincia canones ipsi apostolorum, a Clemente primo papa Galatia congregatum, anno Domini trecentesimo recitati. Eorum enim vigesimus septimus sic habet : decimo quarto ; eique octodecim episcopi, et perin« Innuptis autem , qui ad clerum provecti sunt, prie- signes (wi bene Baronius ail eumdein annum, articulo cipimus ut, si voluerint, uxores accipiant ; sed ti 73 observavit) interfuerint; sical et posica lectores cantores que tantummodo. ) Bene autem eorum inulii concilio Neoc:esariensi, plerique autein Bellarminis libro primo De clericis, capile 19, Nicæno, de quibus conciliis proxime dicemus. Cum posteaquam hunc canonem recitasset, sic adjecit : igilir Aucyranum illud concilium varios sancivisset i Quod autem de lectoribis el cantoribus dicitur , canones pro recipiendis ad catholicam communio. idem de aliis minoribus ordinibus intelligitur; cum nem iis qui propter Maximnini tyranni persecutionem sit omnium eadem ratio. » Quocirca ctiam vice versa a lide catholica defecerant, tum vero canone nono secundum sanam canonis hujus intelligentiam mini- (aliter decimo) ita decreverunt, ut Baronius ad elim stris omnibus innuplis, el ad sacros ordines pro- ipsum annuni arlic. 88, his exprimit verbis : motis vetitum erai uxores accipere. Atque huic i Lapsis igitur ejns:noli remediis impartilis, de quideni intelligentiæ quam optime congruil superior ecclesiastica disciplina incorrupte servanila Patres eorumdem apostolorum canon sextus, quo sic prie- alias regulas addi'lerunt; sed illam in primis quæ cipiebatur : i Episcopus , vel preshyter, vel diaconus, B ad sacros Ecclesiæ ministros magnopere speciare uxorem suam ne ejiciat religionis prælexlu. Sin vidlebatur, nempe ul absque uxore cælibcm vilam autem ejecerit, segregelur : el, si perseveret, depo- ducerent, qua quidem lege (ut alias dictum est) non natur. » Hoc enim canone agebatur de episcopis, sacerdotes ianlum, scd el diaconi obligati erant ab presbyteris el diaconis qui anio ordinationem duxis- ipso exordio nascentis Ecclesiæ; illosque solum diasent uxores, quique sollicile alque religiose cavere cones al, ea eximi voluerunt, qui, cum ordinarcitur proplerea debereni, ne illis in posterum uterentur. inviti, fuissent pariter contestati se non posse contiNe igitur prælexlu 'religionis hujus, sive caulele, nentes vivere, ac proinde ducere uxorein velle. Qui Cixteroqui ob legem cælibalus necessariæ, depone- enim sic reelamasset et nihilominus ordinatus fuisset, cent earum curain, nec eas interinı alerent, cirle. quisquis esset hujusmodi, post sacrum diaconatus raque ad viclum necessaria suppeditarent, conditiis ordinem uxorem posse ducere, Patres illi consenseest hic ipse canon ut sap enter viri docti prieci e runt, sic slaluentes (canone nono, vel decimo) Diaaflirmarunt, quorum mulios enumerat etiani Seve- coni, quicunque ordinantur, si in ipsa ordinatione rinus Binius lomo primo Concilioruin a semetipso protestati suni, et dixerunt velle se conjugio copulari, editorum, sive in suis ad eumilem canonem vocis. quia sic manere non possunt; si postmodum uxores In eamdem porro sententiam nobis etiam Calixliis duxerint, in ministerio maneant, proplerea quod astipulatur papa primus, qui Romanam Ecclesiam eis episcopus licentiam dederit. Quicunque salle rexit ab anno Domini supra ducentesimum vigesimo lacuerint, el susceperint manus impositionem, proprimo, usque ad vigesimum sexlum. Is enim apud fessi continentiam, el postea nupuis obligati sunt, Gratianun distinctione 27, cap. Presbyteris, ila c a ministerio cessare deberunt. i llacunus ex eo inquit : « Presbyteris, diaconis, el subdiaconis el canone Baronius secundum Dionysii Exigui editionem. monachis concubinas habere seu ma rimonia contra- Tum vero sic etiam subdit : i Adliur in secunda here penilus interdicimus; contracta quoque matri- editione (quain ipsemet, superiore articulo 81, monia ab hujusmodi personis, disjungi, juxla sacro- dixeral incerti esse auctoris) laicam latun recipienrum canonum definitiones , judicamus. i Bene siqui. les communionem, Quibus e verbis idem Baronius dern Gregorius de Valentia in libro De cælibalu, id observat : « Nimirum, non cum scris ministris capite 3, inter alios theologis sic observat ad hunc amplius, sed cuin populo extra cancellos communilicum : i Quo loco, cum Calistus canones sacros cantes. Ac demum ita concludit : « Ex his videas, antiquiores se ipse etiam antiquus pontifex ad eam lum in universa Ecclesia cailolica, lum in Orienie, reni citet, argumento id est , hanc legem cælibatus quam firmus alque siabilis asserlusque ab omnibus esse apostolicam, , Id ipsum vero salis aperle colli- essel sacrorum ministrorum cælibalus. Sed de his 6 tur eliam e sacrorum conciliorum, ac Romanorum actum est primo Annalium 10.10 pluribus. 1 Ancyrani pontificum, el veterum Patrum testimoniis, que ergo ejus concilii Patres (lil ego quoque pro meo catholici doctores advers!ıs hæreticos pro eodem sensu bic denique concludam) ceriam supponebanit celibalil collegerunt, ac nominatim Bellarminus legem, quæ sacris in universum ministris usim libro primo De clericis , capite 19. E quibus quidem mairimonii vetaret, quæque nihilominus ab episcopo lestimoniis unicum illud in præsenti producere pla. relaxari posset in enm, quem ipsi præscripscre mocel, quod est concilii Carthaginensis, ul communius dum, ita iil eis non aliter uli matrimonio liceret. pomeratur , secundi, de quo Baronius, ad annum D

XXXVIII. Post Ancyranum rero (prosegu lur Christi (recentesimum ponagesimum septimum, cl

Baronius ad eumdem annum lrecentesimuni deciBinius, lomo primo Conciliorum, pagina 541, il mumi quartum ari. 90.) Neoci'sariense consilium aflirmans celebratum tempore Cælestini primi pap. celebratum est. Quoio tamen anno, nescimus; sed (fuil autem ab anno Christi supra quadringentesi- quantum conjectura assequi licet, cum iidem prope muni vigesimo lertio usque ad trigesimum secundum) omnes episcopi qui interfuerunt concilio Ancyrano el a Leone papa quarlo comprobatum, capile De subscripii pariter habeantur illi quod Neocitsaree libellis, distinctione vigesima. Ejus enim concilii celebraium est, el inter alios Basilius episcopus Aduaverba hæc crant, canone 2 : « Omnibus placel ul sexe, quem diximus in Persecutione Licinii, quæ episcopi, presbyteri, diaconi, vel qui sacramena proxime est subsecuta, martyrem occubuisse et recontrectant, pudicitiæ custodes, etiain ab uxorib:ss censeatur, plane necesse esi affirmare, haud diu se abstineant, ut, quod apostoli docuerunt, et ipsa post Ancyranum iterum Neocesareæ eos:loni ferme servavit antiquilas, nos quoque custodiamus. , En episcopos convenisse, antequain Licinius Orientalern igitur pro sacrorum cælibalu ministrorum videinus Ecclesiam persecutione vexare aggrederetur. · El Jegein à sanctis apostolis sancitam, itemque antiqui- pauculis interposilis : « Neocæsareže igitur in Ponto, lus servatam.

cujus episcopis lunc eral (quod nuper dictum est) XXXVI. Progressu tamen temporis non defuere Longintis, fama celebris, cum Patres illi sanctissimi qui a veteri el apostolica illa disciplina nonnihil de- conventuin agerent, nihil antiquius habuerunt quain clinaverint, et in Ecclesia nominatim orientali. sacerdotuin vile integritati prospicere. Quamobrem 0.0obrem nonnulla eliam ejusdem Ecclesice coil- de eorum cælibi vila ducenda in primis hæc slaluesunt (canone primo) ex priescripto antiqui usi!s Ec- Aauni 1603 editionem, pagina 1040, sic atti Verhim clesiæ : Presbyter, si uxorem duxerit, ab ordine se habet : « PAREGORIO preslytero Basilius. Leyi de ponalur; si vcro fornica:us fieril, vel adulteriun lilleras lúas magna cum animi lenitale, admirallis. perp'trarit; amplius pelli debel, et ad poenitentiam que sum quomo:lo coneris rebus incurabilibus reiligi. llæc ex Dionysii versione 1 Cujus quidem longis mederi sermonibus, cum, breviter nobis et decrrti (quoad primam nempe partem) hac ego in- facile re ipsa salsacere vilens in illis de quibus terpretor fuisse causam, quod nonnulli ex iis di:i- accusaris , permanere constitueris. Nec primi, liec couis, quibus in concilio Ancyrano permissa fuerat soli (Paregori) sancivimus non debere mulierculas subendi facultas, bujus facultatis exsecutionem re- cohabilare viris. Lege canonem , a sanctis Patribus si'rvarent in illud etiam tempus quo sacerdotium nostris in Nicarna synodo constitutum, qui manifeste accepissent. lloc ergo ii Patres tanto indecorim or- interdivil na quis mulierculam subintroduciam habent; dini jam susceplojudicarunt, ac proinde talia illoruin calibaliis aurem honcslalem suam in eo hubel, si quis matrimonia vellerunt.

a nexu mulieris secesseril. liaque, si quis cælivalum XXXIX. His tamen conciliorum provincialium nomine lenus professils, re ipsa faciat ea quæ a decretis, quibus aliquid e velcre illa el apos:olica conjugatis fiunt, manifestum est quod virginitatis sacrorum ministrorum disciplin: reminebatur, con- honestatem nuncupatione quidem illius præstel, lenti non fuerunt trecenti cecem el oclo Pares illi verum interea ab inconvenienti voluplale non desiqui anno trecentesimo vigesimo quinto Njræ:im in stat. Tanto facilius admonitioni nosiræ acquiescere Birliynia convenerunt ad sacrosanc:ann iecirmeni poleras, quanto magis liberum esse le a corporalicam synodum. Quippe ministris ejusmodi non per- B bus aliectionibus affirmas. Neque enim credo virum, pril!entes habitationem cuin uxoribus. simul etiam septuaginia annos nalum, cum cjusmodi affectioniillis omnibus matrimonii celebrationem usunique bis cohabitare mulierculir, neque prop!erea ista unanimes negarunt. Synodi profecio illius canon determinavi, quod aliquid absurdi designaveris; tertius sic ad verbum sc habet : i luferdixil per seid quod ab Apostolo edocti suinus non esse fratri omnia magna synodus non episcopo, non presbytero, ponendum offendiculum vel scandalum. Scientis Jon diacono, ncc alicui omnino qui in clero est, autem iisti venire ut, quod a nonnullis recte geritur, licere subintroduciam habere mulierem, nisi forie aliis in occasionem peccati cedat. Ob hanc causam. anl matrem, aul sororem, aut amilam, vel ens land im Constillationem sanciorum Patrum seculi, praccepimus personas, que suspiciones effugerunt. Qilni ve: 0 it a muliercula separeris. Ut quid igitur chorepijos item ad hæc verba simul cum Bellarmino li- scopum accisas, et veleris inimicitiæ mentionem bro primo De clericis capile 19, hunc in modum facis? lino quid no3 quoque, quasi aures habcamas argumentemur? « Nulla uxoris mentio lit; qnze lamen delationibus admittendis proclives? Et non magis primo loco poni debuit, si cum ea habitare liceret. le ipsiim reprehendis, quod a consteludine mulierJiem, cur prohibelur clericis cohabitatio mulierilin, cule abstinere detractas? Ejice igitur illan ex edibus si uxorati esse possunt? Nonne uxores ancillas ha. bris, el trade in monasteriuni. Sic illa cum virginibus, bere possunt in eadem domo? , Quidni rursus argile el iu inter viros ministra, ne nomen Dei propter tos micntemur una cum codem postea capite vigesimo blasphemelur. Donec ista feccris, etiam si innumera prope finem : « Quomodo coheret illa narratio de per epistolas causeris, nihil ellicies; sed otiosus (i: Paphnutio cum canone tertio concilii Nicæni , ubi c est, sine functione preslylerii , sicut ibi est in ora prohibetur episcopis, presbyteris, diaconis, ne ullam marginaliai!notatum)morieris, dabisque Domino olii domi mulierem habeant, præter matrem, sororem,

tui rationem. Si vero sine correctione lui ipsius amilam. , Hæc ipsa nimirum Bellarminus hoc de- ansus fueris sacerdotii relinere functionem anathema mum capite opponebat argumento, quod erat hujus- eris omni plebi, et, si qui le receperint, per omneant modi : 1 Argumentum quintum et ultimnom Calvini Ecclesiam excommunicabuntur. » Hucusque Basilias sumilur ex llisioria Socratis, libro primo, capile 8, ille, doctrina pariter ac sanelilale vere Magnus, el el Sozomeni libro primo, capi:e 22, ubi dicunt quod, antilistitis nostri Ambrosii perquanı familiaris, et cum Nicænum concilium legem ferre vellet, ne lice- anno Christi trecentesimo septuagesimo Octavi), ret c.ericis cum uxoribus suis dormire, surrexit ut bene computat Baronius, ex liac mortali ail Paphnutius confessor, el synodus lola in ejus senlen- inimortalem ac bealam vitam Kalendis Januarii tiam ivit, et continentiam ab uxore in arbitrio cujus. sublatus. Quocirca nulli dubium esse jam debel, que rcliquis. , Ul igitur Bellarinimus hoc argumelle quin revera covoilium Nicæmim lerlio illo candile Tuin resellat, ante omnia pramilit id quod anbo usum conjugii sacris illis ministris in omne poslea nihilominus ii scriptores Gricci ultro concedebant. tempris veluerit, necnon ctiam deinceps eadem lex • Nam literque alicior (verba sunt ipsius Bellarınini) communiter usu recepta sit et id quidem conin eodem loco lestaniur, Paphnutium adjecissse, venienler ad obedientiam et lidem, lami sancto bonim sibi viieri nt, secundum antiquos canones, tanteque auctoritatis conciliv justissime debitam, prohibealur clericis ne post ordinationem ullo mo- XL. Quam sanctuin vero , quanlieque auctoritatis do uxores incani, sed solum permitlalli! Iti illis illud essel, vel es co sanc colligi polesi, quo i Theo.

D quas ante ordinatione:n acceperunt. , Subinde vero coreliis libro primo listoriæ, capire 7, narrabal, multis et magni momenti argumentis costein illos episcopos describeris illos qui cirlem concilio iillerauctores ostendit non esse lide dignos in hac narr:- fueruni, ci his quidem verbis : « Fuit allem nuncrus Pione, quam cæteroqui, lil vidimus, contendit co lem episcoporum congregatoruin decem el octi supra illo teriio Niceni concilii canone refelli. Talem vero liecenios. Romanus episcopus, senio confectiis, ipse illorum narrationem iisilem lerine argumentis egre- non adfuit; misii lamen preshyteros duos, qui come fie confutarunt etiam Gregorius de Valentia in libro positioni interessent. Mulli ium apostolicis donis De cæliba!11, capite 6, in responsione , videlicet ad excele ant; multi ferebant in corpore suo, juxta

lecimum tertium argumentum, ct Bronius lomo divu Paulum, inusias noias Dois.ini Jesu. Ex Tertio Annalium, ad annum Trecentesimum vigesi- horum numero constabat Jacobum, episcopum A1porum quintu:n, ailiculo 118 el sequentibus; scil Hic ciocia in Mygilonis, quam vocant Syri el Assyrii in co quidem præterca singularis, quod articulo 151 Nisibin, moribos suscilasse, et vivid restituisse, shain tertii cjus canonis Nicæni expositionem con- aliatie fecisse innumerabilia miracula; quibus in ļirmavil sancii Basilii Magni testimonio, es ipsius Historia, quiæ Piilotheos inscribitur, separatin epistola 17 od Paregorium carptim deprompio, c! expositis, non pulavi hac in parrationc locuin fullyila sanc ad prieseos instilului, per alias etiam sui rum. Al Paulus episcopus Neocæsarie (easiellum parties, a Baronio prætermissas, accommodaio pari- hoc es: in ipsa Eirparatie) rabien Licinii se'lserai; ter ac opporinio lit eam ego iniegram hoc recitare debiliialis enim gerebai inai.lis ambus, contracias hij stilucrint. Ea vero, secundum Parisicusem cantlenie ferro, el correptis enverisque arti ulorum

[ocr errors]

mobilibus nervis. Aliis oculi dexteri elfossi erant, A scopos Africæ illud ipsum concilium Teslatar anaaliis dextera enervala bracbia ; in quibus el Paphnu- thema iis denuntiasse omnibus, qui contraria su: tius Ægyplius conspiciebatur. Et, ui brevi absuivam, ipsorum confessioni sentirent, « Huic cerle concilio cernere illo in conventu eral populum quendam (addit ille) universus orbis assensum prebuil; el Christi lestium. , Hactenus Theodoreti verba. Pa- quanquam multæ habilä sunt synodi, hujus tamen phnutins ille porro ( ut cæleros lacilus præteream) omnes sunt memores, luin per Dalmatiam, Dardanon alius eral quam qui paulo ante Socrale ac niam, aliasque insulas, Siciliam el Cyprum un Sozomeno memorabatur , et cujus ilei mentio per Isauriam , Pamphiliam, Lyciam, et universam habelur in sancti abbatis Antonii Vita per sanclum Ægyptum et Lybias et plerique in Arabia hanc Athanasium conscripta, nec non etiam in Martyrolo- agnoverunt el admirali sul, el subscriptione apgio Romano, el in adjectis Baronii notationibus ad probarunt, aileo ut, si quis reslet ex Ariana radice undecimam Seplembris diem. De quo præterea progerminante amaritiem (loquimur autem de UrRuflinus Aquileiensis, libro primo, capite 4, ita scri- satin, Valente, cæterisque qui idem sentiunt) per plum reliquit : Quem Constantinus (videlicet isla ipsa scripta abscissi rejeclique comperianlur. imperator) in tanta veneratione et affectii habuit ut Sulliciunt igiiur ea , quæ Nicææ confessa fuere sasepius eum, intra palatium evocalum, compleciere- listine per sc viriun labent, quemadmodum supelur, el oculum illum, qui in confessione fide evulsus rius dixiinus, lum ail subversionein impii dog'nalis, fuerat , avidioribus osculis demulceret. ; Atque lum ad tutelam utilitatemque ecclesiasticac doquidem intelligainus par est, ab hoc Paphnutio (quem ctrinæ. » El paulo post : 1 Verbum illud Domini per cum Baronio et aliis supponimus Thebaidis superioris B ecumenicam Nicæx synodum in aeternum manet... episcopum fuisse) omnino diversum esse Jerosoly- Nonne vero ipsemel etiam Constantinus imperator anilanum illum episcopum, cujus item oculum pro apud Eusebinin libro ill, de ipsius Vita , epistolanı catholica fide a perseculoribus erutum, Constanti- scribens ad Ecclesias, ejusilem concilii decrcta diTHIS sæpe osculabatur, ut superiori capite 59, nu- Sertissime appellabat i cælestia mandata ? , li eammero 2, sanctus nobis aflirmabat Gregorius papa dem porro sententiam sancliis etiam Gregorius septimus. Quod si forte Nicaeno concilio hic eiiain Nazianzenus oratione in Athanasinn affirmare non episcopus interfuit, non alius profecto nomine fuil dubitavil, , ad concilium generale Nicrnum cpiscoquam Macarius. Jnter eos enini provinciæ Palestine

pos a Spiritu sancto congregalos esse. » Sameins episcopos, qui eidem interfuerunt concilio, primus etiam Cyrillus, libro i De Trinitale, decretum ejussubscripsit Macarius Jerosolymitanus. Tali autem dem concilii appellavit « divinum et sanctissimum pro Macario conjecturæ non mediocriler bæc etiam oraculum. , Quiocirca sanclus etiam Basilius, episuffragantur; quod Ecclesiam ille Jerosolymitanam, stola 78, docebat, suspectis de fide proponenda esse vir dignus beniiludine nominis sui, et multiplicibus Nicæni concilii decrela; inde siquidem appariterum bonis ornatus (quo elogio a Theodorelo commendalur hæretici ne illi sint, an catholici. Sin autem aliquos libro primo ecclesiasticæ Historiæ capite 3), rexit etiam huc addere velimus alate Ambrosii posterioab anno supra Irecentesimum duodecimno usque ad res sanclus profecto pontisex Lco primus, in epitrigesimum prinium , quod etiam interim i ejus stola 78, ad Leonem Augustum præcise asseruil non hortatu loca sancta a Constantino (cui Crucis Sigoum posse in Catholicorum numero computari eos qui codem illo anno duodecimo primum e cælo apparue- Nicano concilio resisterent et in epistola 53 ad rat) et Helena expurgala, el sacris basilicis illustrata C Avatholium, el 54 ad Marlianum imperatorem, Nisunt,'t in Marlýrologio Romano habetur, die cæni concilii canoncs per sanctum Spiriwm esse Martii decima, quod præterea r semper Ario ab ordinatos. Sic etiam sanclus Gregorius Magnus, exordio nascentis ejus hæresis acerrime restitit, ) libro primo, epistola 24 eo usque processit ut scri. pt in nolationibus ad eumder diem bene probat berel : « Quia corde creditur ad jusliliam , ore au. Baronius; quodque tandem jure merilo credi possit tem confessio fit ad salutem cicut, sancti Evangelii non minus iis etiam restilissc perscculoribus , quatuor libros, sic quatuor concilia suscipere et vequibus fideles per varia il'a supplicia lentali, el ad nerari me fateor; Nicænum scilicet, in quo perverdefectionem sollicitati proxime fuerant, Sed hinc sum Arii dogma destruitur; Constantinopolitanum ad Nicani concilii auctoritatem revertamur.

quoque, in quo Eunomii et Macedonii error convin XLI. Illud autem pro cerlo et indubitato supponi. cilur; Ephesinum etiam primum, in quo Nestorii im, inus suisse generalium concilioruin primum et a pietas judicalur, Chalcedonense vero, in quo Euty Romano pontifice approbatum, ut Bellarminus ac- chis Dioscorique pravilas reprobatur, lola devotione curale docuit, libro primo De conciliis, capile 5. complector, integerrima approbatione custodio, quia Qnocirca simul etiam, lanquain e fide catholica cer- in his, velut in quadrato lapide, sanclic fidei stru: lissimi, supponimus errare non potuisse, nec in lide cura consurgil, el cujuslibel vila, atque acliupec in moribus, ut in universuin pro omnibus ejus. nis norma consistit. Quisquis eorum soliditatem inodi conciliis egregie idem disseruit Bellarminus non lenel, etiamsi lapis esse cernitur, tamen cxtra Jiliro sccundo De conciliorum Auclorilile, capile 2, ædilicium jacet. , llinc ilaque Bellarminus libro multisque aliis subsequentibus. Sed et singularia D primo De Clericis, capite i, cum ejuscem con: nobis non deşunl pro codem illo concilio Testimonia; cilii lestimonium produclurus esset præfatus ei sic el bec quidem præ cæteris ; sanctus Athanasius in fuit : « Prodeat igitur, noi ex hominibus singulis, epistola ad Epictetum (quam recital criam sanctus sed ex ca:tibus hominum, concilium primum Nicæ. Epiphanius lizeresi 77) miratur, quomodo aliqui num, æcumenicum, vetustissimum, frequentissiaudeant quæstionem movere de rebus in eo concili:) mum, celeberrimuni, cujusque auctoritas lanta semidefinitis, cum non possint ejusmodi conciliorum de- per apud omnes veleres fuii lil ab Eusebio, libro 1, creta mutari, nisi errando. « Qua igitur (i!quil) ili- De baptismo, capite 18, orbis terrae concilium apdacia fit ut posi tanti concilii auctorilatem disceplid- pelletur ab Albanasio in epistola ad episcopos Africa, tiones ant quæstiones instiwant? Quod si ex genere el Leone, epistola 53, ad Anatolium cum orale Arianorum sunt, nibil mirani si, quae contra ipsos culis Spiritus sancti; a Gregorio vero, libro primo, promulgata et scripta sunt, calumniis appugnent, etc. epistoli 24, cum ipso Evangelio conferatur. i Cuni Sin es eorum numero sunt qui, cu Oribiodoxarium igitur tanta foret auctoritatis hoc concilium, cuin. speciem habeant et amplecti videantur que a Patribus que sacris illis ministris usum conjugii veluerit suntedila, disputando iamen ea subveru're moliantiir; credibile profecto non est Ambrosium illis eumden nihil aliud faciunt quam proximum portant suliver: permillere uisum voluisse, leque ipsa permisisse. sione luculenta, verborum pugnis digladanies, non XLII. Non ego tamen propterea nego defuisse inad alicujus utilitatem, sed ad muinam hominum sine terim aliquos, qui cumdem sibilominus matrimoplicioruin. » Wemque Ailianasius in epistola ad epic niørum usum sibi usurpa eriniz sed sicut euin sibi

a

« VorigeDoorgaan »