Pagina-afbeeldingen
PDF

vit; ecclesiarum bona, quibus episcopi vel ipsi A tram persecutionem posse compelli. llee igitur est

vivere vel pauperes Dei sustentare deberent, scelerum suorum fautoribus dissipanda *** concessit. Terram nostram multis jam vicibus igni ferroque vastavit; cognatos sive milites nostros in nostris finibus innocentes occidit, cum nulla fuisset ei causa bellorum , nisi quod servos habere volebat filios ho.uinum liberorum. Sæpe ipsum, sæpe vos singulos et universos suppliciter oravimus, ut gladio deposito causam nobiscum judiciis ageret , et nos vestrum per omnia judicium secuturos animo libenti spopondimus. Quid his omnibus profecerimus , vos ipsos in testimonium vocamus. Ergo nos, qui nunc adsumus, cum omnibus quos tenet Saxonica tellus, vobis, o sanctissimi Christi sacerdotes, et

vobis, o nobilissimi principes et fortissimi milites, B

humiliter supplicamus, ut memores omnipotentis Dei vestrique officii, vos, quod estis animarum pastores non perditores vocati, vos vero, quod gladiuim ad defensionem non ad internicionem accepistis innocentum, cogitetis, et nos vestros fratres in Christo, vestros cognatos in carne, ferro et flamma amplius persequi ne velitis. Quod hactenus maolestiarum a vobis perpessi sumus, vobis donantes, peccatis nostris imputabimus et correptionem divinæ pietatis appellabimus, dum posthac injuriariuum de vobis securi esse possimus. Gladium et igiiem deponite, et sicut decet homines Christianos cum Christianis, causam rationibus, non caedibus agite; et quod ante cruoris effusionem postulavimus, nunc saltem vel cruore nostro satiati praestate. Multas quidem nobis aerumpnas dominus vester Heinricus crudeliter intulit, multis calamitalibus nos ultra modum fatigavit, et tamen ecce parati sumus eum nobis regem , sicut olim fuit , accipere ; ecce parati sumus ei fidelitatem et subjectionem jurare et juratam fideliter et libenter servare : tantum vos hoc veris assertionibus astruite, ut nos salvo ordine nostro, et laici possint facere hoc sine fidei sacræ detrimento; nec nos ab isto campo recedemus, donec omnia quæ dixi compleverimus. Si vero nostras sententias dignati fueritis autendere, vei is et manifestis et ex Scripturarum testimonio firmis rationibus ostendemus, quod domnum Ileinricum nec clerici nec laici regem habere possumus cum animarum nostrarum salute. Nunc ergo vel vos nobis, quod juste possit regnare , probabiliter ostendite, et nos sub ejus regno socios fideles accip*tr. ***: vel nobis, quod jure regnare non possit, veraciter probare permittentes ***, nobis, immo veritati , cor:sensum amicum praebete, nosque *** ut hostes persequi desinite. Quod si objicitis, sacramento quod ei jurastis vos esse constrictos, simili modo co»firmabimus, nullo sacramento jure vos ad nos

summa nostræ petitionis, ut domnum llcinricnm vel vos jure posse regnare nobis probabiliter ostendatis, vel nos vobis, eum non posse , veraciter ostendere sinatis ; et cum res alterutra fuerii demonstrata, nos igni ferroque persequi cessetis *°. »

128. Tunc illi responderunt se nec ad causam tractandam convenisse, nec se tantæ esse sapiei*t*ae, ut tam magnam rem ex improviso præsumant agendain accipere ***; præsertim cum non ad se solum, sed ad regem cunctosque regno ejus subditos pertinere videatur. Rogabant autem i:t ab initio Februarii, quod tunc erat, usque ad medietatem Junii pax ex utraque parte daretur , intra quod tempus conventu facto, eadem causa, quam nostri nunc agere volebant, communi totius regni partis utriusque consilio tractaretur. Nostri vero dolos illorum percipientes, quia propterea tam longum tempus pacis habere volebant, ut hi qui domi remanebant essent tuti , donec illi qui in ltaliam pergebant contumeliam facerent apostolicæ dignitati; responderunt se nec decipere velle nec decipi, sed firmam et integram pacem dare et petere usque ad terminum temporis prædicti. Cumque ilii Theutonicis omnibus, nostræ partis adjutoribus, pacem se dare promitterent : « Itane, dixit Otto dux, nos stolidos csse putatis, ut non intelligamus consilium vestræ calliditatis ? Petitis vestris partibus a nolis pacis securitatem, donec apostolicam possitis inhomorare dignitatem ; et nobis pace.m vestram promi;uitis, donec illum, qui nostrum caput est, pro veslro lilitu, si Deus permiserit, male ira« tetis. 0 quam bona pax datur corpori, dum crudeliter absciso crudelius illuditur capiti ! Ergo nobis et mostris omnibus date, et vobis et vestris omnibus accipite, pacem aut integram aut nullam. Quod si plenam pacem nobis et nostris omnibus amicis, magnis et parvis, dare non vultis, pergite iter quod coepistis; hoc tamen ante prædicto, quod in finibus vestris hospites cito non gratos habebitis, nec res vestras, ut velletis, ab Italia reversi custoditas inr venietis. Nam hoc nolumus vos celare, quod cum primo poterimus, unum rectorem volumus habere, qui et nos ab injuriis fortiter adjuvante Deo defen

[blocks in formation]
[merged small][ocr errors][merged small][merged small][ocr errors]

585 TOMELLI M0NACII. IHASNON. HISTORIA HASNON. MONASTERII. — ADMONITIO PRAEVIA. ;;;;;; dissent. Sic ab invicem disceditnr , tantum per A ncm ejus, ne perficeretur, mo!is omnibiis distur

septem dies altrinsecus pace data. 129. Heinricus igitur intrante Martio intravit Italiam, seminaturus et ibi, sicut pridem in Theutonica fecerat terra, discordiam, quo nullam regni sui partem placatam dimitteret, atque *** civilium bellorum venenis pacis quietem non corrumperet. 130. Principes vero Saxoniæ cunctis gentibus Theutonicæ linguæ, non minus inimicis **• quam amicis, legatos miserunt, rogantcs ut , Heinrico filioque ejus excepto, quemlibet alium rectorem cligercnt ; se ei, quicumque esset, fideliter servituros pollicentes; quatenus omnia regni membra, sicut olim fuerant, in unum sub uno rege convenirent. Mense autem Junio, exercitu collecto, perrexerunt :y: orientalem Franciam, eu prædis vel incendiis eam vastando, multas quas sibi fecerant injurias vindicaverunt. Nam flamma latum facientes iter, venerunt non longe a Babenberg, ibique Suevos veteres amices habentes obvios ***, de communi negotio regis constituendi communi consilio tractaverunt, et post multos tractatus, ut IIerim:anniim *** regem eligerent, unanimiter omnes consenserunt. 151. Sed cum Saxones domum læti gloriosique redissent, nullumque dubium de recipiendoregeretinerent, principes adversæ partis, artis antiquæ non obliti, quia electum regem valde timebant, electio

bare quærebant. Ottonem ergo ducem solum sibi loqui rogabant, multisque pollicitationibus ei, ut in electione vacillaret, persuadebant; non tamen, ut certum quid eis promitteret, efficere poterant. Sic éo dubitante magnaque parte ejus dubitationi consentiente, tota præterit aestas, et pene totam Saxoniam commoverat ejusinstabilitas. In Noveml)revero mense iterum vocatus ab illis ad soliloquium, cum jam totus esset inclinatus ad nostrorum partes hostium, Dei misericordia faciente, ne tot suos labores , qnos pro patria toleraverat, in ultimis temporibus perderet, equus cui sedebat *** in plano campo cecidit, ipsique sessori crus unum ita contrivit, ut fere integro mense nisi portatus ire non posset. Igitur ad

B se, * gratia Dei movente, reversus, se peccasse gt

divina pietate correptum esse intellexit. Missis itaque legationibus diversis, et hostibus renuntiavit, et civibus suis se semper fore fidelem et concor!em fideliter repromis t. Unde principes Saxoniæ valde lætati , regem suum Herimannum cum magno tripudio Goslariæ susceperunt, paucis diebus ante natale Domini. In natali vero sancti Ste phani **" protomartyris a Sigefrido, Moguntinæ sedis archiepiscopo, in regem venerabiliter est unctns, cum jam 1082u* annus Incarnationis Dominic* fuisset inceptus ***.

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

6*6 insidebat 2. 6*7 steffaimi 4

*** inceptus. Et tantum de bello Saxonico et Ileinrico quarto ex chronica et historia ista !

CiRCA ANNUM DOMiNi MiiLXXX.

TOMELLUS
MONACHUS HASNONIENSIS

HISTORIA
1: IA§NON I ENS [§ 1MIONASTI EF;3I I I
AUCTORE TOMELLO

[merged small][ocr errors][merged small]

Historia fundationis Hasnoniensis monasterii, ordinis S. Benedicti, in pago Ostravanto ad Scarpimfi fluvium in diœcesi Atrebatensi, auctorem habet Tomellum monachum, Balduini comitis, cognongento Monuani, secretarium, scriptorem gravem, qui nihil solido, fundamento non, subnixum scriptis mandayit. Et certe primordia mónastérii, quoâ ab initiò duplex exstitit, virorum et feminarum, quibus primi præfue

[ocr errors]

runt Joannes et Eulasia fundatores, ex ipsis purissimis hausit fontibus, ex archivis minirum monasterii, uti ipse testatur non uno in loco. Nam capite primo sic loquitur : Non habebit his in scriptis me auctorem quodlibet scriptum fallagiter fictum, quia quidquid dixero, er archivis gj; monasterii comprobare promjtum habeo. Et capite 3, relaturus seriem al)l)atum et abbatissarum, Fit ut omnem, inquit, rectorum' ejusaem loci lector inveniat successionem, hanc ab archivis sumptam legat descriptionem, quam deinde subjun

it capite 4. Restaurationem vero monasterii qualem ipse viderit retulit, utpote testis oculatus ; nam et

alduini fundatoris secretarius exstiterat, et opus suum Rodlando primo abbati nuncupavit; quo defuncto historiæ caput 17 addidit De bonæ memoriæ abbate Rotlando ac de morum ejus probituté. Porro similitudine nominum allucinatus est Andreas Wallerius in Bibliotheca Belgica, ubi de Tomello nostro haec habet : Thomellus Elnonensis monachus ad S. Amandum claruit anno 1070. Scripsit jussu B. Relandi abbatis sui de fundatione coenobii Elnonensis, reparatione ac dedicatione, et de moribus Baldwini comit s ejusdem reparatoris. Nam mullum habetnus Elnonensem S. Amandi abbatem Rollandum nomine, bene autem Hasnoniensem; neque Elnonensis etiam monachus exstitit Tomellus, sed Hasnoniensis; sed nec quæ de monasterii sui fundatione, reparatione ac dedicatione, ac de moribus Balduini comitis scriplo coinmendavit, Elnonensi coenobio conveniunt, sed Hasnoniensi. Hanc vero Historiam descripsimus ex ms. codice Hasnoniensi, annuente reverendissimo et amplissimo ejusdem loci abbate, a quo etiam mutuo hal)uimus clariarium dominorum de Avenis, ex quo multa ad historiam Belgicam pertinentia excerpsimus in tomo I nostrorum contenta.

DE FUNDATI0NE HASNONIENSIS C(ENOBII.

INCIPIT PROLOGUS TOMELLI CAPUT PRIMUM. De fundatione IIasnoniensis cænobii, ad Ro!landum De Joanne viro illustri ejusque sorore Eulalia abbatem primum post restaurationem. primis fundatoribus.

Dicturus fundationem Hasnoniensis loci, res postulat temporibus et personis, loco ac commodis uti; id euim grammaticis cum oratoribus commune est locum, tempus, personam in cunctis autendere negotiis. Locum, inquam, qui fundatus; tempus, quan, o fundatus; personas, quibus constat fundatus. Et primium os in laudem fundatoris præfati loci aperiam; deinde qualiter eisdem sit fundatoribus constructus, quod potero referam. Non habebit his in scriptis me auctorem quodlibet scriptum fallaciter fictum, quia quidquid dixero ex archivis ejusdem monasterii comprobari promptum habeo. Habebat B Ecclesia pretiosum Dominici diadematis lapidem, Joannem scilicet genere et virtute illustrem perfectissimum laicum, perfectis etiam laicis imitabilem; perfectissimum, inquam, quia Dominicæ voci paruit dicenti : Si vis perfectus esse, vade et rende omnia quæ habes, et da pauperibus, et veni •a;rere me. Quod tali affectu effectui mancipavit, ut in consequentibus palam constabit. IIahuit sane in consortium suæ probitatis sororem carne et spiritu non inferioris bonitatis, nomine Eulaliam; sel quibus parentibus originem duxerint et quas personas germanitatis vinculo habuerint, qualiterque per eos exordium Hasnoniense coenobium coeperit, facile agnitu in subsequentibus erit.

Licet divitias hujus sæculi prima mortales pu4ent, divitiæ tamen salutis sapientia et scientia ac timor Domini ipse est*ihesaurus ejus. Quem se thesaurum in vasis ficlilibus habere Apostolus gloriatur, quia conservata in humili corde sapientia, omni principum hujus saeculi major est potentia. Hanc, venerande Pater Rollande, posthabitis sapienlibus ct conquisitorilus hujus mundi, in te amplector et veneror, cujus senectus venerabilis et diuturna, non annorum numero computata, sed omnium virtutum facetiis ornata; cujus imperio parere est imperium parare, tibique humiliter subesse est non sine glonia præesse. Unde animum induxi quidquid imperaveris, ac si divinitus imperetur obaudire, et ad nuuum tui totis animi et corporis passibus ire. Novi enim te matre virtutum omne quod agis temperare, ut et sit quod fortes cupiant et infirmi non refugiant. Exigis a me antiquam Hasnoniensis coenobii coiistructionem novo stylo cudere passimque in archivis divisam in unum volumen colligere, quantumque divæ memoriæ marchio Balduinus beneficium eidein loco nostra ætate indulserit, subscribere Jul)enti quippe tanto viro obaudire constat, ut dixi, gloriosum, sed imparem operi manuim ponere non modice laboriosuin. Sed me sub fasce gradientem baculus tuæ sustentabit sanctitatis; cumque extremam operi manum dedero, tui sit muneris, si pla- C - CAPUT II. ceo, dum unum auctoritate probes, alterum ora- De cænobii Hasnoniensis constructione, ejusdemque

- - - sacrosancta dedicatione.

tione robores. Succurrunt et labori meo orat'ones Erat præfato Joanni sicut egregia stirpis claritud - - - - tegra sumtioms clatiuum

fratrum Hasiloniensium sub cura tua im castris p. greg pis claritudo,

[ocr errors]

nunquam languescit operatio. Quibus caudam ho- in coelis faceret cohæredem , et funiculos hæredita

- - - - _ - - - tis terrenæ in temporalibus angustans ac in coelesti. stiæ in sacrificio, et cum Joseph talarem tunicam, bus præclare dilatans, illud cum Psalmista dicere hoc est opus bonum usque ad consummationcm et posset : Funes ceciderunt mihi in præclaris; etenim votis exopto, et precibus exoro. hæreditas mea præclara est mihi. Fuerat tunc Hasnonium ampli patrimonii ejus quædam portio fuluia - * non posiimulium per eumdem illustrem virum ser

[ocr errors]

bin adjacet fluvio, in qua, ut cœnobium Deo construeret, sibi sororique suæ Eulaliae jam memoratae convenit, et tantæ devotionis affectum effectus sequitur, tandemque, Deo cooperante, perficitur. Coepum est autem hoc opus anno humanati Werbi sex

. cenlesimo septuagesimo, Theoderici regis filii Clodovei regis et Bathildis reginæ anno iv. Cumque architector extremam operi manum dedisset, evocato wenerando Cameracensis Ecclesiæ antistite Vindiciano, Deo sanctoque Petro idein locus attitulatur pridie Kalendas Maii. Tum sancta Sion Sponso suo juncta, filios sanctæ dilectionis peperit, per quos odorem virtutum late respersit, ita ut exsultans dicere posset : Cum esset Rex in accubitu suo, nardus mea dedit odorem.

CAPUT III.

De illustribus ejusdem coenobii fundatoribus ac rectoribus.

Ad Joannem virum veiierabilem redeat oratio, qui causa et principium huic fuerat cœnobi•, et praemissis effectum daturus; quibus is parentibus originem duxerit, quosque germanos vel germanas Iiabuerit, scriptis signabo. Hic Aulbaldo patre et Grimoara matre ortus, germanos habuit Aldonem, Autgangum, Adalbodum, Adalardum; germanas vero Eulaliam, Bertrudem et Adalunaram. Habuere hi avunculum, nomine et merito Deodatum. llique viri et feminæ misericordiae, quorum justitiæ oblivionem non acceperunt, Spiritus sancti fervore concepto pepererunt virtutem, per quam facul1alibus propriis se spoliaverunt locumque hunc egregie ditaverunt. Quorum primus Joamnes cum Eulalia sorore sua locum hunc construens honorifice rexit, sanctisque tam rerum suarum quam virtutum proventibus in altum erexit. Cui frater Aldo succedens, relictis rebus conjugeque OEdila, deposita coma capitis, castris se Christi militem eodem in loco ascripsit ; qui sicut virlutum ascensus in corde suo disposuit, ita per ecclesiaslicos gradus ascendens, presbyterii honorem obtinuit, quem sanctis aclibus usque ad consummationem vitæ decorabilem reddidit. Et ut omnem rectorum ejnsdem loci lector inveniat successionem, hanc ab archivis sumptam legat descriptjonem.

CAPUT IV.
Commemoratio rectorum liujus loci.

Joannes abba et Eulalia soror ejus tenuerunt regimen lIasnoniensis cœnobii annis xvii.

Aldo presbyter, frater prædicti Joannis, annis xi. At Bertrudis, soror ejus, cum eo annis xx. Sigebolda, soror præfati Addonis, tenuit eum eo regimen annis vui, et post ejus deeessum iv. Adadunaria, item soror dicti Aldonis, annis x.

Savericus annis xxxi. Gundrada, filia praedicti Saverici, annis xii.

Geroldus annis vi.

Rotfridus annis xxvi.

Martina annis xim.

vorüm Dei mansio; quae in pago Austrebanto Scar- A

Waltoarius anno 1 et semis

Alpaidis anno uno.

Amadeus annis duobus et semis.

A dalulfus annis vii ct semis.

Algniirudis annis x.

Ermentrudis imperalrix e1 regina cum filia iuee, Ermentrude annis ix.

Colliguntur in summa aiini eentum nonaginta quatuor. Iiis rectoribus multa per tempora kocus hic in dies processit, et adusqne ultima CaroJi Calvi tempora rigidi servator honesti permansit. Nee lectorem moveat utriusque sexus personas eidem» iaco præfuisse, geminam quippe in duobus mouasleriis monachorum ac sanctimonialium cauervam censtat fuisse. Cujus rei fidem huic collatione similius testimonio veterum facile fieri constau. Et major quippe eo loci divina gratia fuerat, quod Dei in utriusque sexus ore gloria sonuerat.

CAPUT V.

Quod Ementrudis reginæ petitio eumdem locum Caret; Calvi munificaverit beneficio.

Præfata namque Ermentrudis nobilitatis titulo egregie pollebat, quem meritis et sapientia egregiis decorabilem reddebat adeo ut in fascibus iumperii humilem nuirareris. Nec magni habuit sine humiJj. tate et charitate regnare ; quibus alis de terrenis ad cœlestia didicit evolare. In consortium proinde suæ virtutis carne et spiritu pepererat filiam, ilomine sibi æquivocam, sed meritis univocam; quata verbis et exemplis docuit, ac ad totius bonitatis

* unguem instituit. Quarum virtus adeo excrevit ut,

relicta sæculi pompa, se mundo, mundum sibi crucifigerent, præscriptoque in loeo feminæ in castris Dominicis milites fierent, locumque hunc tum consiliis tum rebus ditavere, atque tam regali munificentia quam privilegio corroboravere. Habcbat cune in sceptris Francia primum principem sui Carolun» Augustum, cognomine Calvum, apud quem sæpe memoratam Ermentrudem plurimum possehiiuc uobilitas, hinc 'probitas ipsius habuit efficere. Unde ctiam petitioae ipsius regia se majestas huic !oco inclinavit, quem et munificentia ditavit. Nec pigebit ex archivis ejusdem monasterii præscripti regis privilegium hic supponere, ac legentibus super bis

D quæ dicimus, fidem- facere.

CAPUT VM. Ad tutandum idem cœnobium sumptum ex arckivis Caroli Calvi privilegiuim.

« In nomine sanctæ et individuæ Trinitatis. Carolus misericordia , Dei imperator Augustus. Si servoruua Dei utilitatibus subveniendo coaferimus, profu turum nobis hoc ad æternam beatitudinem fore nullo modo ambigimus. Quapropter aoverit onuriium sanctæ Dei Ecclesiæ fidelium nostrorumque uam præsentium- quam et futurorum industria, quoniam fratrum et sororum necessitatibus in coenobio . Hasnoniæ nuucupato, videlicet &jto in camitatu Aturebatensi , in pago Ostrebanto, super fluvium Scarbum, sub tutela sawti cupientes eorum indigentiis, per Ermentrudem filiam nostram abbatissam patefactis, decernimus per ejusdem Ermentrudis deprecationem nostræ altitulinis praecepta eis confirmari, quatenus per nostram munificentiam ad augmentum ct utilitatem eorum oa perpctiialiter possideant, qi:ae inferius descripta habentur. Concedimus igitur memorato coenobio jnfra ipsum monasterium, mansos duos, et cambas viuas, silvamque unam, et insuper de silva abbatis, nnde possint sexaginta porci saginari, nec non in prædicto pago villam Azinium cum omni integritate •xccptis tribiis n*ansis; dcnique in ipso pago viilam Azinium quod est super fluvium Scandum, cum omni j:ntegritate, exceptis marsis quinque cnm molendinis •!iiobiis, cum canba tina et pratis duobus. Pari etiam tenore largimur in præfato pago Ostrebanto villam i*!)anercinium cum omni inuegritate, nec non et in ipso p^go in Scandinio dedimus eis mansos octo. De ipsis •;;oqiie tenet per nostram jussionem Guntramnus qiiatnor, deprecante præfata abhatissa, quandiu vixerit. Postea vero recipiantur ad opus fratrum. J)e c;eter0 in comitatu Tarlanensi villam A niciacum sitam simper fi ivitim tbellula, cum mansis xi, necnon et de omnibus villis totius abl)atiæ omncm ,!ecimam pleiiiter statuimus largiendam. Et si ron suffecerit ad usus fratrum seu sororum, ct cx (!0oninicato cuncta necessaria suppleantur. Et ut hoc per omnia tempora inviolabiliter maneat, manu propria subterfirmavimus, et annuli nostri impressione insigniri jussimus. Signum Caroli gloriosissimi imperatoris Angnsti. 0,lacriis r:otarius ad vicem £t selini recognovit et subscripsit. I)atiim v ldus Julii, indictione x, anno xxxviii regni domini Caroli pegis in Francia et imperii ejus ii. Actum CaJ isiaco palatio imperiali in Dei nomine feliciter

Petri apos:olorum principis miiitantium, subvenire A sacrosancti loci gratis siae fructu laboris :le!:antur,

[ocr errors]

CAPUT VII. Qi;od idem locus divina diu religione floruerit, sed paulatim ad tempora usqite Balduini sexti marchisi tepuerit. 1:is regalibus tam privilegiis quam munificentiis praeseriptis locus rol)oratus, quodque his incomparabiliter pre:iosius est, accipiens a Deo pignus Spiritum sanctum, piæ conversationis jueun:!itate diti mansit honestatus. Sed abundante iniquitate, dum refriguit charitas multorum, religio sancta facta est virtus paucorum. Nam quoniam tempora, ut scriptum cst, iimminere periculosa, erantque, imo sunt homines seipsos amantes, quanto qníque religionem professi ad exteriora vagantur, tanto in inferioribus infirmantur. Unde et hac occasione ocus lIasnoniensis a magna a qua floruit religione paulatim decessit, dum modica spernendo, honesii modum rigoris negligenter excessit. Jam canonici ejusdem loci canonicis sanctionibus ascrip:i, ne dicam intenti , quibus dedit Dom:iniis regionem gentium et labores populorum, ut custodirent justificationes ejus et legem ejus requirerent, stipendiis :

[ocr errors][ocr errors]

dum alius in villam, alius in negotiationem, hic curiositati, ille voluptati foras rapiebantur. Ciijus vitii morbus in dies excrescens, donium Dei eo loci ab omni religione vacantem ad interitum usque animarum corrupit, simul ct ad tempora usque Balduimi sexti gloriosi marchisi corruptioni fii;e;m i:on dedit. CAPUT WI!!.

De sexti Balduini marchisi temporibus, ejusque dignæ memoriæ moribus.

Quia Balduinum nobis occasio ra:ianis obtulit, Balduinum, inquam, quem a Balduino Ferreo sextum, sexta hæc nostra ætas meruit, non abs re cst quaed ;m virtutum ejus ornamenta exemplo bonis principibus sufficientia in medium proferre, ex nu'iis patica, sed ex magnis magna, ut moris est astrologis sph; ram cœli in arcto depingere. Primis hic tirocinii annis in aula imperiali su!) Henrico imperatore educatur, coævis quos aula tunc habeb^t praerogatur amicis, amore æquatur, deinde fortioribus annis, ætate cum tempore a {olescente, Nerviorum comitatum, licet imperiali majestate non inoff nsa subintrans, belli in hostes, pacis in cives pote:i'issimus claruit. Ilabebant hunc pauperes, orp!.ani, viduae patrem, monachi exemplar religionos, :fflicti scutum tuitionis, adeo ut miram eris cumdem in laico habitu pollere principem regni et latiiisse pauperem Christi. In sacrosanctis missarum solemniis, ad Deum quasi o')li;tibus simis visibilem, totum se animo et corpore fixum dedit ; in oratione Deo collo';u'um, lion;inibus præbens silentium. ll bebat proinde secum, inter agenda callenm missarum solemiiia, patiperes pro se a I Deum intercessores, quibus, post o!)lationem sacerdoti cxliililitam, eleemosynas dispartiens, pro Christo in pauperibus offerebat. iiabes me h:ijiis rei testem, o I ctor, quicunqiie es, si tamen minus de idoneo teste non dubias, qui dum lateri suo, ut sepe dignatis est, familiarem familiariter me applicuisset, atii'ivi eum pat:peres secreto, ut missarum sacrosanctis mysteris secum sibi interessent, invitasse; quibusdam vero finitis missarum la:idibus, dum stipe:m peterent, quia neglexerant interes e, taci:e improperasse; nec eo so'o (!um omni etiam res poscebat tempore, eleemosynis n:;ne clandes'inis, nunc piil)licis per se et per alios if;s:idabat. Fame vero ingravescente, et largiori indig ntibus manu distribuit, et regni sui coenobiis pensum id ascripsil, ut ex propriis stipendiis consu'tius pauperum prospicerent refrigeriis.

Ante diem clauso componet vesper olympo,

quam virtutes ejus aut stylus aut sermo æquabit. I l tamen aggredimur dicere, Hasnoniense cœ.o'jiuim qiialiter per eum ex veteri novum, ex neglecto in melius elaboratum, cœperit surgere.

« VorigeDoorgaan »