Pagina-afbeeldingen
PDF
ePub
[ocr errors]

dorno apostolico Gregorio, omnique sanctæ Romanæ A liminibus sanciæ ecelesize separavit tam illum quam Eccicsiæ concilio, super injuriis el violeotiis, quas a omnes sibi consentientes, et visum alium in regia domno Heinrico passi sumus et incessanter patimur, dignitate confirmavit apostolica auctoritate. Quæ non ob aliam causam , nisi quod sedi apostolicæ sanctæ Romanc Ecclesiæ edicla sicul alia multa obedientes sumus. Pervenit autem ad nos, in 586 contempnens, regnum sibi jam secundo interdictum sancla sinodo Romana nuper habita (45) quæsitum invadens, usque adeo demolitus est dissipando, ut esse et dubitari a quibusdam, utrum prædictus vir jam regnum dici non valeal, cui nulla pene regalia ille excommunicandus sil, an non. Quapropter nos, supersunt. Cum autem ad conciliandos sibi fautores quibus res isla gravi experimento evidentius inno regni facultates sibi non sufficerent, manum in tuit , annuntiare pro nostra æstimatione dignum sancta sanctorum extendens, ecclesiarum Dei publiduximus, quantis existentibus causis ipse non solum cus invasor effeclus est, non eo quasi modo, quo jami excommunicandus sed multis modis jam vere sil 627 ab aliquibus lyrannis præsumplum esse cognovimus. excommunicalus. Testis est hæc sancta Romana Incomparabiles enim el sine exemplo prævaricatioEcclesia, pro quantis sceleribus et quam inaudita nes istæ sunt. Nam non quælibet prædia aut modicas præsumptione in sinodo ejusdem ecclesiae vinculo aliquas faculdales ecclesiarum, sed episcopatus quamanathematis alligalus esi, non prius tamen, sicul ex

B

plures aufugatis episcopis sibi usurpavit, et quicquid ipsius domni apostolici literis didicimus, quam

ad servitia vel sustentationes episcoporum pertinuil, ipsum multa sedis apostolicæ monila spernentem, lolum suis suorumque usibus mancipavil. Pro qua semper ex correplione deleriorem esse probalum re episcopis proclamantibus, domnus papa querimoest. Penselur ergo de illo, qui ante triennium incor niis eorum satisfaciens, pro sua pielaie in sinodo, rigibilis inventus est, si infra triennium istud sic quæ 17 Kal. Decemb. habita est, excommunicavit correclus resipueril 599, ul nune de proferenda in omnes, qui bona eorum invaserunt. Quod cum prica illum sententia dubitari oporteat. Ercommunicatus dicto viro cognitum fuisset, quem ejusdem invasioergo 830, sicut jam diximus, quam diuturna pertina nis auctorem et participem esse certissime constat, cia ultionem apostolicam despexerit , undique nolum nec ipse propler hoc ab invasione cessavit, nec eos, est. Tandem necessitale, quæ no. 531 est incognita, qui usia cum ipso excommunicati sunt, a sua comcoactus, absolutionem quærens, prius impetrare non munione vel ad horam repulit. Audivimus antem potuit, quam jurejurando pollicitus est, se de omni quod sui defensores his querimoniis tales excusatiobils sibi objectis satisfacturum, proul domnus papa nes obtendant 533, quod ipse de bonis ecclesiarum sibi lempus consilueret. Hac conditione absolutus,

С

nulli aliquid præstiterit, neque de manu ejus accerecessit. Cum autem placuisset domno apostolico, perit, vel aliquis ipso jubente invaserit. Quod nee missis legatis et litteris exegit ab eo, ut faceret nos illi objicimus; sed in hoc illum accusamus, quoil quod jurejurando promisit. Quarum litterarum el approbare paratissimi sumus, quippe quod sui latores cum appropiarent ad eum, a suis fautoribus sua permissione bona ecclesiastica invaserunt, quicapti, quidam in custodiam missi sunt quoad lisque bus ipse rogantibus hoc concessit, dividens singulis pecunia redimerentur, alii vero excoriati ac deca prout voluit; el hac mercede conducti sunt, ut ini. pillati sunt. Quod cum ad nostros renuntiatum quitati suæ vires amministrarent. Quæcumque fuissel, iterum per alium nuntium legationem el autem de facultatibus episcoporum in illa distribulitteras apostolicas transmiserunt; a quo ipse verba tione militibus non concessa superfuerunt, his ipse legationis audiens, nichil respondit, lilleras vero tamquam propriis utilur, et lam maniseste suis porrectas accipere recusavit. Hujus $rei testes usibus deserviunt, acsi hereditario jure sibi provesunt multi idonei, præcipue autem sedis apostolice nissent. In qua accusatione si falsitatis convincimur, legatus domnus Bernhardus cardinalis, qui ob id nos, qui accusalores sumuis, accusati pænam subiru pegolium in illas partes transmissus erat. Qui cum parati sumus. Judicet ergo sancla sedes apostolica, legationem suam in irritum procedere conspexisset, p inquirantur sanctorum Patrum concilia, interrogenquamvis certum fuisset, prædictum virum pro ad tur Romanorum pontificum decrela, utrum bi, qui juncto inobedientiæ perjurio prioris anathematis ista faciunt vel consentiunt facientibus, pro excoinvinculo innodatum, de quo jam ad tempus conditio municatis et sacrilegis habendi sint 135, el si vel naliter absolutus tuil, tamen quod sibi ab apostolica ipsis vel ipsorum fautoribus communicandum sit. sede injunctum est superimposuit. Jussione igitur Qui cum vere sciant, vera esse quæ de eo loquimur, apostolica regni gubernacula denuo ei contradicendo, scienter communicant ejus operibus maliguis, et huc a corpore el sanguine Domini nostri Jesu Christi el a ad hoc venire solent, ut injustitiæ latebras defensio

34

VARIÆ LECTIONES. 326 deest 1. $27 deesi 1. 828 factum 2. 529 respuerit 1.

e. quam Jiulliruam s. i. d. quam diuturna
831 ne 1. $38 Cujus 2.
833 obtendat 1.

838 II.
836 iniquitale 1.
NOTÆ

330

p. 1.

(15) Mense Februario hujus anni.

[ocr errors]

837

616

nis obtendant, et tanlorum scelerum patroni ex:- A 113. Tunc ab ipsa sinoc!o (46) in Thentonicas slant. Cumque in concilio hujus sanciæ ecclesie, partes subjectam misitepistolam : «Gregorius " serque semper ab excommunicatis abstinere docuit, vus servorum Dei (Greg. VII, Regist. vi, 1), omnise quasi oratores exhibent, ita patienter audiuntur, bus clericis el laicis in regno Theutonico constitutis, sicul et nostri, nullo discrimine inter læsos el läden qui excommunicationis vinculo non tenentur, salules habilo. Hi etiam nuper in comilalu domini sui lem et apostolicam benedictionem. Quæ et quanla in eos insurrexerunt, qui præceptis apostolicis obe nobis cura fuerit et est, ut pestilentia clades 560 et diunt, ut ad inobedientiam constringerent; scilicet

desolatio a regno vestro auferatur, pax et honein partibus Sueviæ, ubi incendiis ecclesiaruin el stas el solitum decus vobis redilatur, in sinodo quæ altarium 536 destructionibus sacrilegia innumerabilia hoc anno in quadragesima Romie celebrata fuit commissa sunt. In qua re illos nec accusamus deelaravimus. Judicio enim sancti Spiritus decrenec excusamus; illud autem vere aflirmanius quod vimus et præcepimus, ut in regno vestro omnium rapina illa in ecclesiis et earum atriis facta, consensu conventus episcoporum el laicorum eorum qui liment el permissione tam principis quam omnium pene Deum et inter vos pacem desiderant fieret, el coram majorurr qui aderant perpetrata cst, ea quidem deli nostris legatis, decernerelur, si cui 548, Heinrico beratione, quod sacrilegum illum exercitum aliter B videlicet 513 vel Rodulfo, qui de regni gubernaculo sustentari non posse censuerunt. Hoc quoque novit

inter se decertant, amplius justitia faveret, parsque sancta Romana Ecclesia, quod praefatus Heinricus $** injustior ratione devicla el beati Petri auctoritate doino apostolico jurejurando aflirmavit, quod nul

constricta, facilius cederel cl ab interilu animarum lum amodo, qui ad limina apostolorum de quibus et corporum , Deo propitianle, cessarel, justior cumque terrarum locis tenderent, vel ipse vel ali

vero pars amplius de Deo coa fideret, et adjuta beati quis eorum quos constringere possel prohiberet.

Petri auctoritate 18 et omnium justitian, diligentium Qualitèr allem juratam illam promissionem observa consensui, de victoria omnino sperarei et neutram verit, nobis lacentibus ipsa rerum indicia manife

mortem timeret. Sed quia pervenit ad nos quod slant. Ergo præter illani qux et ab antiquis Patribus

inimici Dei et filii diaboli quidam apud vos contra el a vestra sanctitate in hujusmodi prævaricatores

interdictum apostolicæ sedis prædictum conventum promulgata est sententiam 638, archiepiscopus Mo- procurenl 667 in irritum ducere, et non justitia sed goitinus majorum exempla seculus, adjunctis sibi superbia ac lotius regni desolatione suas cupiditates episcopis numero seplem, quibus eadem injurize

anhelent implere el Christianam religionem destrueratio fuil, pro defensione ecclesiæ sibi commissa monemus vos el ex parte bcati Petri præcipimus,

C predictum virum, qui parrochianus illius est, tradi

ut talibus mullum auxilium 5*8 præbealis neque illis dit Sathanæ in interitum carnis cum universis suis

communicelis. In prædicla enini sinodo jam omnes complicibus. llem domnus episcopus Wirtzeburgen

B9 excommunicationis et anathemalis sunt vinculo sis præsente el cooperante sedis apostolicæ legato innodati, el ut nullam victoriam possint obtinere, domino Bernhardo omnes illos anathematizavit, qui

beati *60 Petri poleslale sunt obligati; ul sallem aclu vel consilio in hoc culpabiles extiterunt, quod

coacti confundantur, el a morle animarum suarum ille a sua sede prohibitus est. Cujus prohibitionis et desolatione proprize 581 patriæ revocentur. Vos auctor non incertus est; qui etiam in ejusilem sedis autem, fralres carissimi, de me 552 nullo modo civilate, in qua pene nemo non excommunicatus dubitelis, quod injustæ parti scienter aliquo modo est, frequentissime moratur. Ecce audivit sanctitas faveam. Magis enim pro vestra salute desidero vestra, quam multis modis vir ille cum suis dampna mortem subire, quam lotius mundi gloriam ad ves. tus sit et vere dampnandus. Rogamus ergo vos per

trum interilum arripere. Quod si aliqui de falsitale nomen Domini nostri Jesu Christi, et per eum cujus confisi, lilieris vel verbis aliter vobis indicaverini, vicem agitis, ul si jam prolatis in eosdem homines nullo modo eis *83 acquiescatis, Deum cnim timemus sententiis aliquid superaddere necessarium non pu- d el pro ejus 5* amore collidie aflligimur, el ides tatis, lioc tamen firmissime prohibeatis, ne vel in hac superbiam et oblectamenta seculi parvipendimus , sancla sede vel alicubi ad communionein recipian- quia cito apud eum consolari indubitanter credimus. lur, priusquam ecclesiis quas læserunt satisfaciant, Omnipolens et misericors Deus, qui ultra spem , ne grex vobis commissus amplius ab eis contamine ultra mcritun niiseretur el consolatur nos in tribula lur, et ne pessimum illud fermentum lolam massam latione nostra , aperial cor vestrum in lege sua, corrumpat. 1

el.888 in præceptis suis confirmel vos, ut auctoritale

VARIÆ LECTIONES. 536 aliarioruin 1. 837 ita 2. n. i. 1. 538 deest 1. 2. supplevil Eckhari. $09 Gr. episcopus s. Reg. VI, 1. el clades R.

el pax f. R.
842 deest 2.
Bis dees! R.

5** f. Injustilior enim pars r. R. 10tesiale R. sp. neque utramque R.

procurarent R. adjutorium R. 0. sunt, e, el a. y. j. R. pol. b. P. sunt alligati R. 851 d. päiriæ vestræ R.

883 illis R.
886 deesi 1.

el confirmiet v. in p. s. R.

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

867

89

380

852 deest l.

[ocr errors]

NOTÆ. (46) In Regeslo Gregorii litlere iste dulæ dicuntur Capuce Kal. Jun. ind. 1. (1078.)

838

beati Petri a curr tis peccatis absolutos vos ad cælete A fecistis, effectum habitura est, indubitanter consial, regimim perducat regnaturos. )

quia iste rex esse non potest. Quomodo enim regnare 114. Contra quain nostrales banc, quam siipposui, potest, cui nullus amoilo fidelitatem ex debito serval? miseruil epistolam : 1 Accepimus duduni sanctitatis Quomodo regere populum potest, qui in agendis vestrze lilleras hoc continentes, quod vos :) sinodo causis legalibus neminem ad faciendum juslum judiRomana decrevistis, qualenus in nostris partibus ci m sacramentornm obligatione constringere poconventus omnium episcopornm et laicorum Demm lest? Si autem, quod absit! apostolica illa indulgentia limentium fieret, a:I discutiendum hoc, cui illorum, pro ralo habenda non est, quid erit de illis episcopis, qui de regni gubernacilo certant, justitia magis el aliis, qui spe prælicle absolutionis juramenta faveat. In qua re hoc primum miramur , quod Heinrico praedicto facta infregerunt? Nonne maniprudentia statuit, quod nullo modo posse fieri feste perjurii convincuntur? Si enim illc juiste conslat. Novimiis eniin hoc memorie vestr: non regnare potest, isti injuste fecerunt qui promissze excidisse, quod lan aisir’uis querimoniis frequen- sibi fidelitalis jugim a se projecerunt. Adhuc aliud. latum est apud vos, quippe quod pene omnes

Quid de illis sacramentis erit que postea regi Roepiscopi qui sedi apostolicæ obediunt, de suis epi- dulfo facta simt , cujus ditioni vestra auctoritate scopalibus expulsi , a facie persequentium fugiunt, B subjugati sumus? Ecce qualis rerum perturbatio! et latilant; ci quomodo ii cum suis persecutoribus Allendant et videant omnes qui sanum sapiunt , si convenire el conferre de his causis possunt, pro

facuum est hujuscemodi, si audita cal imquam in quibus aliqui illorum occisi sunt, quidam in capti Ecclesia conllisio similis huic confusioni. Videle, vitalem abducii, reliqui vero omnibus rebus suis carissimo domine, quia lerra commola est el conexspoliati? Deinde quoquc hoc mirandum censemus,

lurbala. Si vullis sanare contritioncs ejus, in co quod illius hominis causam cum illis hominibus quod coepistis lirmiler persisti:c, ct quod ædilicaslis, disculere jubemur, quos utrosque legaius sanclic non de:truite. Sienim in 980 inceplo itinere retrorsum Romanæ Ecclesix vestra jussione a liminibus eccle

relire et ob difficultatem diverticula quzrere villiis, siæ sanctæ separavil. S' aurem nichil horum obsti non solum vulucrata non sunatis, sed quesina tisset , quid nostra 508 interesi, 1it janı dudum finilam sumit vulncralis. Nam si ca dissimulando que lestra sinodi Romanx sententiaini relraclem:is, et denuo

slaluit auctoritas , nos in meilia tempestate, quan! ad rationcm ponamus and ad nos, ut discutiamus,

pro vobis incurrimus, derelinquilis, lestis est super si illi justitia faveat ad ovlinendum reynum, cui

nos calum el lerril, quia 800 injuste perdili sumus. , vos regni gubernacula jam ante triennium sinodo 115. Nenpost aliquod icmporis intervallum

C judicanic inlerdixistis ? Nonne magis oportuit ut noslrales hanc epistolam domno apostolico miserunt: judicium illud discussio præcederet, quam nunc lan

Nou lalel sanctitaiem vestram, quantas vobis deni subsequatur? Movimus intelligentiam vestram, obediendo persecution's passi simus, quomodo æstiquia nunquam de re indiscussa sinodus vobis præ- . mali sumus sicut oves occisionis, quomodo traditi siilenle judicavil. Quie ergo necessitas secundæ sumus in fabulam et in improperium. Si ergo talia discussionis ? Si autem praediclus ille nondum pro vobis sustinendo, nichil a vobis gratix meruia discussus cst , 301 sicut vos dicitis adhuc discutien mus, nec digni sumus quorum liberalioni sludium ini. dus, quæ ratio fuit, 11 homini indiscusso regal's pendatur:quare saltem justitia, qu.cnecinimicis dencdignitas es dignitale apostolica sine ullo conditionis ganda est, nobis denegatur ? Si ergo justum est, quo:1 additamento interdicer«lur? Si nondum discussiis, jilsium esse multis 861 vestris hortationibus didicimu., sed adhuc disciitiendus, quare regi alteri obedire ex scilicet ut illi sententie iesire que in Ilcinricum vestra auclorilale jussi sumus , priusquam certum processit obediamus, illi qui e contrario eidem senfuisset, islim non posse regnare? Hujus rei lestes tcntia vestric superbe repugnant 56*, quarc sccunsuit apud nos liliere vestræ, quippe quod legatus dum justitiam non constringuntur? quare pro bac sedis apostolice vesira jussione anteriori illi denuo inobedientia nullam apostolicæ gravitatis censuram regni gubernacula interdicendo a liminibus sanctie sentiunt ? quare illis conccditur, quoit tam ipsis ecclesiæ separavit tam illum quam omnes sibi con quam nobis interdictum cst? aut quomodo illis licei, sentientes; al erim vero, qui in locum illius subro quod nobis illicitum factum esi? Ecce ipsi sinc omni galus est nostra electione, in regiam dignitatem contradictione vestra , illi ad obtentum regni ansiapostolica auctoritate confirmavit, omnibusque 557 lium præbent, cui vos regni gubernacula inlerin rezno Theutonico consistentibus , il sibi obe dixistis ; illi sicul regi serviunt, quem vos usque diant, ex parte omnipotentis Dei precepit. Numquid adeo a regia dignilale deposuistis, ut omncs a vinhæc omnia des:rue da sint el pro nichilo reputanda ? culo juramenti, quod ci fecerunt vel lacient, absolUL autem de reliquis omnibus laccamus , certe si verctis; illi participando communicant, quem legatis sola illa absolutio sacramentorum , quam in synodo sanctie Romanæ Ecclesixe denuo sibi regni guberna

[blocks in formation]
[ocr errors]

568

ciula contradiccno 513

a liminibus sanclac ccclesie A a pra:liantibus tentus scilerei, crentun lielli dubius sep: ravit; illi ad oppressionem nostram cum omni expertans, lil cui parti victoria ccderci, ci congrasiuilio vires administrant. Quicquid cnim mali pali tulando socius accelerel. Igitur cxercitus ulerific mur, ab illis patimır quos vos prohiberc ct debit's Conver:erunt in loco qui Flatliechcim 670 (47) vocael potestis. Quibus dum nulla a vobis triclorilale rc lir, el sic conscilerunt, lit inter cos rivis, non latus sistitur, sine dubio ad internecionem nostram Crona quidem sed profundus, haberetur. Itaque nostrates laxantur. Igitur vestra illa famosa strennuisas, que ad defendendum partis suæ lilus ordinati , illos ad juxta apostolum semper in prompiu habuit ulcisci se venturos in declivi montis expecia!ıl, lit ipsius omnem inobcdientiam, quare islam non ulciscilar! oportunitate loci descendentes, hostes sipinos faciQuare istam dissimulat, el talem quidem inobcdien lius retrorsum impellant. Et Olloni dlici, quo primus tiuni de qua mala i audita son oriuntur, malit quo pugnam conscrat, imperant. Ergo cum sic ordinati rum non est numerus ? Si quando miscrae nos ove's !Ostraies, adversum se venturos hostes aliendunt, in aliquo excessimus, confestim sine mora, sine di illi, sicut semper solebant, calliditate pugnaturi, Jalione in nos apostolicx auslcrilatis vindictat pros:

postros improvisi circumvenil, el dum a fronte cessii. Nunc autem cum ad lupos perventum est, qui

venire putantur, subilo post tergiun respicientil.us apertis morsibus in gregem Dominicum desæviii, B avesse videntur. Tunc rex Rodulfus velocem misiu omnia cuin patientia et longanimitate differuntur, Olloni dici nuntium, per Deum oblcstans, lil antiomnia in spiritu lenitalis toleranlur. Rogamus e: go

que memor virtutis , sicut dispositum lucrat , ipse per nomen Domini Jesu, ut sive vos lerror bellum primus incipere non refugiat. Cui dux 0:10 viri peccatoris, cujus gloria stercus el vermis esi,

respondii, si sibi, sicut putabantur, primo venisent exorbitare fecil, sive familiarium personarum mol

874, se mullatenus eorum violentiam formidarc; ac lila persuasio delinivil, i!l reileatis ad cor, ul memor vero se non possc siæ legionis ordinem co:rveriere; sitis honestatis el limoris Domini, el si non nobis el rogavit, ut illi quibus primo venisseil, cos lo:a propter nos parcilis, salle!) vestre innocentia in virtute susciperent, promillens sc cum primum posa lanti sanguinis effusione provideatis. Nam si illos set, eis in auxilium venturum. Denique mullo aliter amplius in nostgrassari permititis, quos prohibere incipitur quam dispositum fuissct. Nam novissimi debetis ct potestis, limendum est, ne coram justo liunt primi, et primi novissimi. Acriter ilaque utriin. Judice de perditione nostra excusationem non ha que pagnatur, sed momento brevi fimildir. Nam Saxca beatis. )

nes cilissime conversi, hostibus, qui sibi venerall 116. Sic lolus annus ille consumitur, ut sere nichil a tergo , vulluis horribiles ostendunt, el von alle memorabile fieret in nostris partibus, nisi quod apo

с

quiescunt, , quam eos in fugam versos, sibi lerga stolici legali frequenter ad ulrasque parles vencrunt, monstrare compellunt. Victores ilique Saxoncs reel nunc nobis, nunc hostibus nostris apostolicum versi, multas, sicul decebal, landes referebant ons favorem promittentes, ab utrisque pecuniam, quan nium bonorum largitori. Ex nostris autem jacuit in tam polerant more Romano conquirere, secum de illo prælio Meginfridus 578 Magelalvurgensis prætulerunt.

feclus, ex 673 illis vero Folcmarus et Pragens 117. In sequenti vero anno, qui eral ab Incarna sis præseclus, et cum eis Bocmiorum celerorumqiio tione Doniini 1080, mense Januario, Heinricus ile non parvus numerus. Heinricum autein, qui mox rum congregało non parvæ multitudinis exercitu , inceplo prælio fugic se commendavit, Lotbow gus Saxoniam volebit invadere, repilins Saxones, ulpole per silvam semilis latentibus abduxit. Evercilus vero quietem dum pax erat amantes, non frequentes exire ejus non longe posi ad ejusdem suge præsidium hiemis lempore. Saxoncs vero mulis jam laboribus coacius, juxta quoddam castellum quod dicitur exercitati et per mullas inquietudines a somno quic- Fariberg 576 (48) faligalus cousedil, clibi, donec cibis tis expergefacti, Iqla 566 viriute sludebant ei obviam el requie recrearenlur corpora, repausavit. Nosir venire et ejus impetum ab j..vasione regionis suæ les vero, qui castellu:n tenebant, impelli subito eos repellere. Sed ille solita calliditale Saxones ab invi. insiliunt, el eis fugalis, omnia pere quæ habebant cem multa promillendo diviserat, ut non did anti diripiunt, equos, arma, vasa aurca el argentea, piper diem prælii Widekin 567, Wiprecht 808, el Theode el alia pigmenta, pallia el pretiosa vestimenta. Erat ricus Geronis 569 filius, cum multis aliis a Saxoni cnim in eadein societale patriarcha el alii partium bus ad liostes transirent, et Ekkiberlus marchio illarum principes, qui secum divitias porlaveront cum sua legione nculræ parii accedens, non longe ingenies. Factum est aulem hoc tertiuni præliuin

[ocr errors]

573

[merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors][merged small][merged small][ocr errors]

879

servus servorum

anno Domini 1080, 6 Kalend. Februar., feria 2. A o! servent. Quicumque autem bec nosira staluta ulla

118 677. Ipso (49) anno (lomnus apostolicus in Then priesumptione violare templaveril, anathemalis cum tonicas partes a sinodo (50) subjectam misil episto vinculo ligamus, el non solun in spiritu , verum Jam 578 : « Gregorius episcopus

cuan el 890 in corpore et in omni prosperitale hujus Dei, omnibus archiepiscopis et episcopis in Theu vitae apostolica alicloritale innodamus, el victorian tonico atque in Saxonico regno commanentibus 680, in armis auserimus, lll sic saltem confundantur et omnibusque principibus, cunctis etiam majoribus 581 duplici contritione conterantur. ) atquc minoribus, qui non sunt excommunicati et 119. liem domnus papa regi Rodulso : « Gregoobadire voluerint, salutem et apostolicam bene.?i rius episcopus scrinis servorum Dei, Rodolfo regi clionem. Quoniam ex lite et dissensione, quæ tamdiu cl omnibus secum Christianam religionem defen«leninter vos esi, maximum in sancta Ecclesia pericu libus salutem et apostolicam benedictionen. Quod lum, maximum undique inter vos detrimentum fieri regnum Thentonicorum, hactenus inter omnia mundi collidie cognoscimus, idcirco visum est nobis, visum regna nobilissimum, jam video incendiis cædibus et est et fratribus nostris in concilio congregatis, rapinis devastari confundi 591 et annullari , quam surmo desiderio æstuare, summa ope elaborare magnus exinde corili meo dolor insideat, quam conpro viribus, quatenus idonei nuntii, lam religione B tinuus in visceribus meis me gemitus afficial, testis quam scientia pollentes, e latere apostolicæ sedis est ille solus , qui omnium hominum corila scrutaad partes vesiras millerenlur, qui religiosos episco luir el probat. Deferuntur enim 898 michi jam sæpius pos, laicos etiam pacis et justiciæ amalores, in par legationes Heinrici cum per proprios nuntios , libus vestris 888 commoranles , ad hoc opus idoneos tin per cognalos et aliarum terrarum principes et congregarent : qui, Domini gratia præeunte, die et aslines, modo omnem obedientiam promiltendo , loco ab illis staluto, tam ipsi, quam quos ipsis adhuc

modo per varia ingenia sollicilando, id a me summo jungere 683 debemus, aut pacem componant, aut

conamine cupientes efficere, quo me ad volum suum veritate precognita, super illos qui sunt tanti dis

partibus valeant inclinare. Vcrum quia hinc sidij 881 causa, canonicam censuraini exer eani. Ve inde el Romana gravitas el apostolica mansueluido rum quoniam nonnullos diabolico instinclu confc. me per medianı justiliie viam 898 incedere cogil, clos 688, iniquitatis suæ facibus ignitos, cupiditate omnibus quibus possum modis hoc oportet inteninduclos, discordiam potius quam pacem heri et dere, quomodo veram a falsa justitiam, persectam a videre desi:lerantes fore non ignoramus, statuimus fcia obedientiam, judicio sancti Spiritus valeam in hac sinodo ad eandem formam sicul el in præler

discernere, et ralo ordine ad finem usque perdu

с ila, ut nulla umquam persona alicujus polentiæ vel

cere. Hæc vero el alia, si propilio Dco ad vos dignitatis 586, sive magna sive parva, sive princeps Situi perveniunt legali mei, melius quam hæ liller: sive subjectus, aliqua presumptione presumat 587 viva voce testificabuntur el docebunt (51). 1 legatis nostris obsistere, el postquam ad vos perve

120. llem domnus apostolicus regi Rodulfo : nerint, de componenda pace contraire; nec postea Gregorius episcopus servus servorum Dei, Rodulfo contra interdiclum illorum alter in allerum audeal regi omnibusque secum in regno Saxonum commaInsurgerc 68, sed usque ad diem ab illis stalutam 689 nentibus, tam episcopis quam ducibus el comitibus, firinam pacem omnes sine ulla occasione el fraude nec non majoribus el minoribus, peccatorum absor

593

suis 594

896

VARIAE LECTIONES. 877 co:ex nonnisi in roce Gregorius, aliud capul orditur. 878 hic colla!ım, que atque alteram Ne

579 deest i 2.

commorantibus T. sequitur, cum ipogruplo sac. XI. in cod. Trevir. Nro. 102. 182 nostris 1.

589 viscidii 2.

88ti vel deesi I. adjimgere adhuc 2.

C. si i. 1.

illdeal 2. resulgere

893 Geest l.

Sue i. 889 starilum 1.

890 deest 2.

891 . el c. 2. 898 isā i.

896 deest 2.

880

[ocr errors]

883

aly. mai. 1,

888

833

W) tumi 2.

parii 2.

NOTÆ.

(49) Epistolæ istæ anno 1079 scriptæ esse viden- D audio enim inter vos esse quosdam boni testimonii Inr; cf. Beriboldi Annales supra p. 318. Paulis viros, A. scilicet Goslariensem decanum, G. Bereiium Bernr. cap. 105 priorem epistolam anno 1079 lalui ducis lilium, II. Sigifridi comitis filium, quoussignal.

rum unum me præcipiente el consentiente eligite, (50) Cujus acta v. supra pag. 316 sqq.

et in archiepiscopum prænominali ecclesiie ordi(51) Codex Trevirensis lire adidil : Aldivi qui nale. Si vero in bis tribus qui dignus sit non podem a legalo meo B. metropolim Magedeburger sem teril inveniri, in contritione cordis oramdo et jejujam diu esse vidualam, et adhuc perversa quorum nando ad Deum convertimini, rogantes ut sila revcdam contentione, ne desponsari possil, fuisse lur lanle gratiil, persona quæ huic negotio sil convebatam. His modis omnibus ex praecepto Dei omni niens possil ostendi. Hoc prociil dubio scientes, potentis et sancti Petri el meo ne prævaleant resistic, quia sicut illum qui ambilu secularis potentie inet domus Dei digniım dispeasalorem per ostium ordinale intraveril, vinculo excommunicationis alliintroducere, cum communi omnium religiosorum, gabo, ita quoque eum qui canonice intronizalis tam archiepiscoporum quam episcoporum, nec non fueril, a peccatis absolvo el apostolica benedicine cliam clericorum el laicorum, conseisu et electione lienedico. ) procuraic. Quod si ineis vullis adquiescere consiliis,

« VorigeDoorgaan »