Pagina-afbeeldingen
PDF

ct:la contradicenlo *** a liminibus sanctæ ecc!esiæ A o proeliantibus lentus soleret, cventu:m lielli liibius

sep. ravit; illi ad oppressionem nostram cum omni studio vires administrant. Quicquid enim mali patimur, ab illis patimur quos vos prohiberc ct debet's et potestis. Quibiis dum nulla a vobis auctoritate resistitur, sine dubio aul internecionem nostram frena laxantur. Igiiur vestra illa famosa strennuitas, quae juxta apostolum semper in promptu habuit ulcisci omnem inobedientiam, quare istam non ulciscitur ? Quare istam dissimulat, et talem quidem inol)edientiam de qua mala i:iaudita *** oriuntur, mala quorum non est uumerits ? Si quanl!o im;iser;e nos oves in aliquo excessimus, confestim sine mora, sine Iilatione in nos apostolicæ austeritatis vin;!icta pro. cessii. Nunc autem cum ad lupos perventum est, qui apertis morsibt;s in gregem Dominiciim desæviunt, oninia cum patientia et longanimitate differi;ntur, omnia in*spiritu lenitatis tolerantur. Rogamus e- go vos *** per nomen Dom;ini Jesu, ut sive vos terror viri peccatoris, ctijus gloria stercus et vermis est, exorbitare fecit, sive familiarium personarum mollita persuasio deiinivit, ut rei'eatis ad cor, ut memor sitis honestatis et timoris f)omini, et si non nobis propter nos parcitis, saltem vestræ innocentiæ in tanti sanguinis effusione provideatis. Nam si il!os amplius in nos{grassari permit:itis, qtios prohibere debetis et potestis, tiinendum est, ne coram justo Judice de perditione nostra excusationem non habeatis. » 1 16. Sic totus annus ille consumitur, ut fere nichil

memorabile fieret in nostris partibus, nisi quod apo- C.

stolici legati frequenler ad utrasque partes venerunt, et nunc nobis, nunc hostibus nostris apostolicum favorem promittentes, ab utrisque pecuniam, quamtam poterant more I{omano conquirere, secum detulerunt. 117. ln sequenti vero anno, qui erat ab Incarnatione Domini 1080, mense Januario, Heinricus iterum congregato non parvæ multitudinis exercitu , 8axoniam volebat invadere, repi:tans Saxones, utpote quietem dum pax erat amantes, non frequentes exire hiemis tempore. Saxones vero multis jam laboribtis exercitati et per multas inquietudines a somno quie

tis expergefacti, tota °°° virtute studebant ei obviam

venire et ejus impetum ab i..vasione regionis suæ repellere. Sed ille solita calliditate Saxones ab invicem multa promittendo diviserat, ut iion diti ante diem prœlii Widekin ***, Wiprecht ***, et Theodericus Geronis **° filius, cum multis aliis a Saxonibus ad hostes transirent, et Ekkibertus marchio cum sua legione neutræ parti accedens, non longe

expectatis, ut cui parti victoria cederet, ei congrat'ulamulo socius accel!eret. Igitur exercitus uterqiic conveiierunt in loco qui Flathecheim **• (47) vocat ir, et sic consederunt, ut inter eos rivus, non latus quidem sed profundus, haberetur. Itaque nostrates ad dcfendent!um partis suæ liius ordinati , illos ad se verituros in declivi montis expectarit, ut ipsius oportunitate loci (lescendentes, hostes siipinos facilitis retrorsum impellant. Et 0itoiii (!tici, quo primus pugnam conserat, imperant. Ergo 'um sic ordiuati nostraues, aulversum se venturos liostes attendunt, illi, sicut semper solel)ant , callii!itate pugnaturi , nostros improvisi circumveniunt, et dum a fronte venire putantur, subito post tergiim respicientil.us adesse videntur. Tunc rex [tolulfus velocem misiu Ottoni ltici nuntium, per Deum obtcstans, ut auliquæ memor virtutis, sicut dispositum fuerat, ipse l)ellum primus incipere non reftigiat. Cui dux 0tto respoi:dit, si sibi, sicut putabantur, primo venissent °"', se nullatenus eorum violentiam formidarc; nunc vero se non posse suæ legionis. ordinem co:iverterc ; et rogavit, ut illi quibus primo venissent , eos to:a virtute susciperent, promittens se ci:m primum posset, eis ir* auxilium venturum. Deui';ue multo aliter incipitur quam disposituiii fuisset. Nam novissimi fiunt primi, et primi novissimi. Acriter itaque utrim. que p:ignalur, sed momenio brevi finitur. Nam Saxones citissime conversi, hostibus, qui sii)i venera:it a tergo, vultus horribiles ostendunt, et non ante quiescunt, quam eos in fugam versos, sibi terg; monstrare compelIunt. Victores itacjue Saxones reversi, multas, sicut decebat, laudes referebant omnium bonorum largitori. Ex nostris autem jacuit in illo prœlio Meginfridus *** Magellaburgensis præfectus, ex *** illis vero Folcmarus *** et *** Prageiisis præfectus, et cum eis Boemiorum ceterorumque non parvus numerus. Heinricum autem, qui mox incepto proelio fugæ se commendavit, Lothowogus per silvam semitis latentibus abduxit. Evercitus vero ejus non longe post ad ejusdem fugæ præsidium coactus , juxta quoddam castellum quod dicitur Wartberg *** (48) fatigatus consedit, et ibi, donec cibis et requie recreaientur corpora, repausavit. Nostr tes vero, qui castellum tenehant, impetu subito eos insiliunt, et eis fugatis, omnia pene quæ habe'ant diripiunt, cquos, arima, vasa aurea et argentea, piper et alia pigmenta, pallia et pretiosa vestimenta. Erat enim in eadem societate patriarcha et alii partium illarum principes, qui secum divitias portaverant ingentes. Factum est autem hoc tertium prœliuin

[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors]
[graphic]

ànno Domini 1080, 6 Kalenll. Februar., feria 2. A o!)servent. Quicumque autem h:ec nostra statuta u!la

118*". Ipso (49) anno domnus apostolicus in Theutonicas partes a sinodo (50) subjectam misit epistolam *"* : t Gregorius episcopus *** servus servorum Dei, omnibus archiepiscopis et episcopis in Theutonico atque in Saxonico regno commanentihus **^, omnibusque principibus, cunctis etiam major.bus *** atque minoribus, qui non sunt excommunicati et obœdire voluerint, salutem et apostolicam benefictionem. Quoniam ex lite et dissensione, quæ tamdiu inter vos est, maximum in sancta Ecclesia periculum, maximum undique inter vos detrimentum fieri cottidie 30gnoscimus, idcirco visum est nobis, visum est et fratribus nostris in concilio congregalis, summo desiderio aestuare, summa ope elaborare pro viribus, quatenus idonei nuntii, tam religione quam scientia pollentes, e latere apostolicæ sedis ad partes vestras mitterentur, qui religiosos episcopos, laicos etiam pacis et justiciæ amatores, in partibus vestris *** commorantes, ad hoc optis idoneos congregarent : qui, Domini gratia præeunte, die et loco ab illis statuto, tam ipsi, quam quos ipsis adhuc jungere *** debemus, aut pacem componant, aut veritate præcognita, super illos qui sunt tanti dissidii *** causa, canonicam censuram exeríeant. Verum quoniam nonnullos diabolico instinctu confectos **, iniquitatis suæ facil)us ignitos, cupiditate inductos, discordiam potius quani pacem heri et videre desi.'erantes fore non ignoramus, statuimus in hac sinodo ad eandem formam sicut et in præterita, ut nulla umquam persona alicujus potentiæ vel dignitatis ***, sive magna sive parva, sive princeps sive subjectus, aliqua præsumptione praesumat *** legatis nostris obsistere, et postquam ad vos pervenerint, de componenda pace contraire; nec postea contra interdictum illorum alter in alterum audeat !nsurgere **, sed usque ad diem ab illis statutam **• firinam pacem omnes sine u!Ia occasione et fraude

pr;esumptione violare templaverit, analhematis eum vinculo ligamus, et non solu m in spiritu , verum etiam, et °°° in corpore et in omni prosperitate hujtis vitæ apostolica auctoritate innodamus, et victoriam in armis auferimus, ut sic saltem confundantur et duplici contritione conterantur. » 1 19. Item domnus papa regi Rodulfo : w Gregorius episcopus scrviis servorum Dei , Roi!ulfo regi ct omnibus secum Christianam religionem defendentibus salutem et apostolicam benedictioneni. Quoil regnum Theutonicorum, hactenus inter omnia mundi regna nobilissimum, jam video incendiis caedibus et rapinis devastari confundi *°' et aniiullari , quam magnus exinde corli meo dolor insideat, quam con

B timuiis in visceribus meis me gemitus afficiat, testis

est ille solus, qui omnium hominum cor g scrutatur et probat. Deferuntur enim *°* michi jaiii sæpiiis legationes Heinrici cum "°* per proprios nuntios , tuin per cognatos et aliarum terrarum principes et aflimes, modo omnem oboedientiam promittendo , modo per varia ingenia sollicitando, id à me summo conamine cupientes efficere, quo me ad votum suum suis *°* partibus valeant inclinare. Werum quia hinc inde et Romana gravitas et apostolica mansuetudo ne per mediam justítiæ viam °°° incedere cogit, omnibus quibus possum modis hoc oportet inten• dere, quomodo veram a falsa justitiam, perfectam a fleta obœdientiam, judicio sancti Spiritus valeaum discernere, et rato ordine ad finem usque perducere. Hæc vero °°° et alia, si propitio Deo ad vos s;ui perveniunt legati mei, melius quam hæ litteræ viva voce testificabuntur et docebunt (51). » 420. Item domnus apostolicus regi Rodulfo : v Gregorius episcopus servus servorum Dei, Rodulfo regi omnibusque secum in regno Saxonum commanentibus, tam episcopis quam ducibus el conuitibus, nec non majoribus et minoribus, peccatorum abso

[merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small]

(49) Epistolæ istae anno 1079 scriptae esse viden- D aiidio enim inter vos esse quosdam boni testimonii lutionem et apostolicam benedictionem. Cum Weritas A tum intelligens, magna turba peditum simul et equi

tur; cf. Bertlioldi Annales supra p. 518. Pauliis etiam Bernr. cap. 105 priorem epistolam anno 1079 assignat.

(50) Cujus acta v. supra pag. 316 sqq.

(51) Codex Trevirensis li;vc addit : 'Audivi quidem a legato meo B. metropolim Magedeburgensem jam diu esse viduatam, et ädhuc perversa quorunJam contentione, ne desponsari possit, fuisse turI)ataum. Ilis modis omnibus ex praecepto Dei omnipolentis et sancti Petri et meo ne prævaleant resistite, et domus Dei dignum dispensatorem per ostiuin introducere, cum communi omnium religiosorum, tam archiepiscoporum quam episcoporum, nec non etiam clericorum et laicorum, éonseiisu et electione procurate. Quod si ineis vultis adquiescere consiliis,

viros, A. scilicet Goslariensem decanum, G. Bertaldi ducis filiuium, II. Sigifridi comitis filium, quorum unum me præcipiente et consentiente eligite, et in archiepiscopum prænominatae ecclesiæ ordinate. Si vero in his tribus qui dignus sit non poterit inveniri, in contritione cordis orando et jejunando ad Deum convertiumini, rogantes ut sua revclante gratia, persona quæ huic negotio sit conveniens possit ostendi. Hoc proelil dubio scientes, quia sieut illum qui ambitu secularis potentiæ itiordinate intraverit, 'vinculo excommunicationis alligabo, ita quoque eum qui canonice intronizatus fuerit, a peccatis al)solvo et apostolica benedic:icue l.enedico. »

ipsa dicat, omnium qui propter justitiam persecutionem patiuntur, regnum esse coelorum, et Apostolus clamet neminem, nisi qui legitime certaverit, posse coronari : nolite, filii mei, in hoc, qui vos jam multo tempore exagiiat, bellico furore deficere; nolite per ullius °°" fallentis personæ mendacia de iiostro fideli adjutorio dubitare, sed magis imagisque pro tuenda veritate ecclesiastica, pro defendenda vestræ nobilitatis *** libertate, labori jam citius finiendo incumbite, et ex adverso ascendendo, vos et corpora vestra quasi murum pro domo Israel opponere satagite. Quid jam in duabus sinodi nostræ conventionibus de rege Itodulfo et de lleiurico stautum, quidque ibi de pace et concordia regni etiam cum juramentis sit diflinitum, per nostras litteras et per vestros legatos, nisi forte capti sint ***, apertissime potestis agnoscere, et si quid adhuc remanserit *", per episcopos Metensem et Pataviensem et abbatem Augiensem °°' (52), qui nobiscum finem rei præstolando morantur, cum ad vos ipsi pervenerint, quasi in promptu habetis audire. Postreino hoc vos ignorare uoluimus, quia omni qua oportet instantia, cuim *°* orationis nostræ assiduitate, tum ollicii nostri gravitate, et prospiciendo consulere et consulendo prospicere vestræ necessitati non dubitaimus. » 321. Eodem anno, inense videlicet Octobri, IHeinricus militiæ °°° laboribus iufatigabilis, iterum congregavit exercitum, ut invaderet Saxoniæ regnum. Saxones vero cum ingenti multitudine occurrerunt ei in loco qui Cancul (55) vocatur, ibique castris positis, sederunt, ul fines suos cum Dei adjutorio ab Iiostili invasione tuerentur. Cumque missis exploratoribus ille nostram virtutem cognosceret, et ei cum sua virtute congredi non auderet, ad artem malitiae convertit se, dolique calliditate nostrum agmen in duas partes dispergit, ut quod iutegrum, suis virJ)us diflidens, adire non præsumebat, divisum per partes, si necessitas compelleret, aggredi non formidaret. Nam cum prœlium devitans cum universo exercitu suo conlra Erpliesfort *** tenderet, velocissimos equites retro contra Goslariam misit, qui quibusdam villis incensis ad se velociter properarent. Al Saxones per suos exploratores iter ejus contra Erphesfort *** edocti, cum eum facile possent insequi vel etiam prævenire, viso post dorsum fumo illuc universi festimant, ut ei Goslariam et ii!as partes Saxoniæ prol;ibeant. Ille vero coeptum iter ad Erphesfort *°* peragens, oppidum jam succensum fuerat deprædatus, cum noster exercitus se dete;

[ocr errors]
[ocr errors]

tum derelicta illum est insecutus. Cumquejam illi nostrates appropinquarent, eumque Niuamburg *** (54) episcopatum incendere velle viderent, propero cursu eum per montana prævenientes, urbem ab incendio fortiter defenderuut. Quo ille cognito, obvia cuncto comburens et vastans, ad fluvium qui dicitur Elstera pervenit ; cujus magna profuiiditato visa, nolens ibi castra locavit. Iiic diversorum diversas opiniones michi contigit agnoscere, sed cui earum veritas accedat, non licuit michi scire. Alii namque dicebant, quia bis a proelio discedebat victus , amplius eum fortunam proelii nolle temptare, sed nostris arte sua deceptis, magnam partem regionis velle comburere, sicque sine proelio, quasi cum victoriæ gloria, suas in partes declinare, sed inscium fluminis hujus profunditatem incurrisse, sicque coactum, quia non facile transire poterat, proelio se commisisse. Alii vero putabant, quod ex °° industria malivolentiæ hunc pugnæ elegisset locum, ubi suis quibus non bene credebat aut fortiter esset pugnandum, aut turpis fugæ præmium pemiculum fluvii subeundum. Alii vero credebant, quod ideo regio::es illas peteret, quia Misnensium vel Boemiorum pro quibus legatos miser;t, auxilium speraret ; qui si sibi, sicut, expectabat, fuissent adunati, inde per Merseburg et Magedaburg et per universam potenter transiens Saxo. iam , cuncta posset depopulari, suæque in perpetuum subjicere dominationi. 122. Igitur lleinricus castris in Elstræ ripa locatis, crastino mane primo suas acies disposuit, quia nullam prœlii moram per se fieri voluit (an. 1080, oct. 15) : cum ecce nostri multa festinatione simul et itineris asperitate fatigati, mullis in via præ *°" lassitudine derelictis adveniunt et audientes, quol hostes essent, e contra sine mora se ad defensionem patriæ suæ *** disponunt. Cum vero pellites admodum pauci esse ***, pluriiuis non valentibtis sequi, conspicerentur, omnes qui non satis fortes equos hal)ebant ex equitibus pedites fieii jubentur; et tunc ordinati, hostibus obviam paulatim progrediuntur. Episcopi vero clericos omnes qui aderant, ut psalmum 82um multa dcvotione cantarei;t, ammonebant. Exercitus autem uterque ad paludem quæ vocatur Grona **° convenerunt, et quia sine vado palus erat, exercitus ambo dubitantes ibi siibstiterunt, et alteros alteri, ut priores ad se transeant, opprobriis increpantes, utrique suam fi;am inmoti tenuerunt. Tandem nostri caput ipsius paludis non longe esse cognoscentes, ad illud tende

[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small]
[ocr errors]

l)ant ; quo viso, contrarii aequo itinere ad cundem A ditissimi homines sectim po:taverant, qi;icquid in

ierminum paludis pergebant. lbi cum in tuto convenissent, conseruere manus, et utrimque fecerunt miserabile facinus. IIeinricus autem, mox ut eos vicissim misceri conspexit, se sicut solitus erat in fugam dedit. Exercitus vero ejus tanta virtute nostris instal)at, ut quibusdam terga dantibus, ad. illorum castra fallax fama veniret, quae Saxones esse victos ore mendacii nuntiaret **'. Dumque præsules qui iieinricum adiuvabant, cum suis clericis Te I)eum laudamus gaudentes cantarenl *'*, Tappodo *'*, unus de summis principibus *'*, portatur occisus. Quem qui ferebant, his qui in castris erant, de longe : Fugite, Fugite, clamabant; Oito namque dux adsumpla peditum turma, illis qui nostros in fagam verterant æquam vicem rependit, eosque terga sibi monstrantes insequi non ante desistit, quam eos per media castra festinantes fluvium satis cum periculo transisse conspexit. Nam fere non minor pars hostium in fluvio quam periit in prœlio.Tunc pedites plenam se sperantes victoriam, castrorum volebant invadere rapinam. Sed dux Otto prudens *** in bello, limens ne adhuc hostes aliqui post terga remansissent, monuit eos a præda manus interim continere, donec certi quod nullus hostis a tergo latuisse!, securi possent hostilia castra diripere. Itaque reversus cum peditibus, invenit in loco prœlii Ileinricum de Lacla cum maxima parte cxercitus, jam quasi de victoria triumphantem et Kyrie eleyson læto clamore canentem. Quam multi

tudinem cum vidisset dux Otto, voluit eam devitare C

primo, quia non eam turbam se vidit habere, cum qua cum tanta legione putaret tutum pugnare ; sed rursus recogitans, quia l)eo non est difficile multos **° in paucis vincere, fortiter cos adivit, et Deo dante illis spiritum timoris, cito eos in fugam convertii. 0mnibus ergo aut in fliivio mersis aut ultra fluvium fugatis : • Nunc, ait dux 0:to, casti a securi perquirite ; nunc tuti quicquid iuveneritis accipite ; et quicquid hodie fuit !iostium, vestra *'" virtute vobis pr;estante, vestrutn vocate ! » llis verbis nondum finitis, hostilia *** castra pervadunt, et omnia quæ sunt inventa, festimanter invadunt. Sunt autem inventa multa pretiosa tentoria, mtilta episcoportim scrinia sacris in{;umentis et vasis plena, mulla vasa atirea et argentea cottidianis usibus apta, multæ quoque argenti vel auri laminæ, nultoque **° maxiviia pars numeratæ pecuniæ, equi quamplurimi simul et optimi, arma generis universi, mutatoria, ceteraque sine æstimatione vestimenta, vel ut breviter dicam, quicquid episcopi Coloniensis fuit, Treverensis et alii fere quatuordecim secum attulerant, quicquid dux l'ridericus, comes IIeinriciis ceterique

Erphesfori rapiierant, omnia illa nostri si:mu! diripientes, ad eastra sua venerunt triumphantes. 125. llli vero qui gladium effugerant, quantas calamiua:es in fluvio, silvis, paludiljus sustinerent , nulii est credibile, nisi cui contigit hæc omnia loca praesentialiter videre. Fluvius enim tales ex utraque parte ripas habet, ut hic nemo m'si cadens possit intrare, illic ncmo nisi frutectis vel herbis arreptis repens possit exire. Multi fugientes, cum il.i liic proni fluvium velociter inciderent, et illic de dorsis equorum ripæ insilirent, gladio ripam cædebant, ut equos post se de fluvio extraherent, tandemque caedendo fatigati, equis derelictis armisque p:ojectis fugam trepidi corripuerunt. Ergo quicqiiil

[ocr errors]

pro nobis dupliciter vindicavit. lllic enim tantum nostras res fugientcs amisiimus, isthic et hostiles et nostras, quas nohis prædando tulerant fìigie::tcs hostes, fugientibus et interfectis abstulimus. ln fuga vero quamplurimi fortes viri a rusticis securibus et fustibus occisi, multi nob les et illusti es sunt a personnis vilibus capti , mulli fame crudclissima cruciati, equos vel gladios pro fruslo panis dare non dubitabant, nec si panem venaleiu invenirent, ulli suæ rei parcebant. Si qui vero capli ad aiiquem de nostris hominem probum sunt adliucti, sanati si vulnerati erant, gratis in patriam •suam remittuutur, vestibus et armis decenter instructi. Tunc dictum est illis quod Ileinricus dominus eoru:ii post Boemios misisset, el illis venienlibus, ci;m eodeium qui adhtic reliqnus erat exercitu Saxoniain repetere vo[iiisset. Sed illi responderunt se potius, si possibile esset, totum mundum velle circuire , quam Saxonicam terram umquam imagis transire ***. 124. Interea Saxones ad su i castra reversi r, pererunt inminutam n.agnam partem sui gaudii, quia rex eorum [Bodulfus duo!)us acceptis vulneribus, uno letali , altero deformi, magis quam suum dolebat casum populi. Se I cum cognovisset quod suus haheret victoriain populus : 1 Nunc , ait, laetus paliay vivus et "** mo:;ens, quicquid voluerit Dominus ! » Quatnvis autem dextera manus illi fuisset an putata, et grave vulnus lia!)eret venter ubi ('e

[ocr errors][merged small][merged small][merged small]
[merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]

ei geret. Qua fide multum ille laetatus, felici est A gontinus, Magedaburgensis, , Salizburgensis, Pa

morte resolutus ***. Factum est autem hoc prœlium quartum anno ab lucarnatione Domini 1080, Idibus Octobris, feria §. 125. Deinde mense Decembri , cum priucipes nostri congregati de statu regni sui tractarent, ecce nuncius aderat qui diceret Ileinricum ad suos de proelio reversum jactasse, quod rege Saxonum occiso totam Saxoniam suæ ditioni subjecisset , et nunc exercitu congregato adventare , ita ut Goslariae naualem *** Domini celebraret. Sed nostri magno exercitu per triduum collecto, ei perrexerunt obviam, virtute suam defensuri patriam. Quod ille cognoscens***, a magna spe cecidit, quia Saxones, dum non haberent rectorem, facile vinci posse speravit. Igitur exercitu suo dimisso, consilioque muuato, misit ad Saxoiies legatos**', ut quandoquidem nollent esse sine rege, filium suum sibi facerent regem, seque illis jurare, quod numquam iutraret uerram Saxoniae. Cui legationi dux Olio, sicut erat solitus jocose magna seria *** nonnullo schemate ludendi velare, respondit : • Sæpe, dicens, ex bove m;ilo malum viuulum vidi generatum** ; ideoque nec filii nec patris habeo desiderium. • 126. Transacto vero nalali Domini proximo , quo 1081 us ab lucarnatione Domiui inceptus *° annus erat, Heinricus exrex Italiam disponebat ingredi, ut imponeret aliquem finem rerum suarum longo labori, scilicet ut vel domno papa Gregorio humiliatione ficta placato, sive vi tyrannica coacto, vincula banni , quibus erat ligatus, exueret, vel quod magis volebat, Gregorio per vim de se e ponuificatiis ejecto, et in ipsa sede Wiperto ltavennate collocato, qui jam per trieniiiuim juste fuerat excommunicatus, libere faceret omnia quæ suæ tyrannidi placcrent, cum de sede apostolica omnis suæ voluntatis favorem liaberet. Sed familiares ipsius non tutum putabant fore, Saxonibus recenti prælio vehementer exacerbatis invadendos fines suos relinquere, cum de adventu illoruiii diilitationem nullam haberent, si pergentes in Italiam, suam patriam sine virtute militari dimiter ent Aliserunl ergo principibus nostris nuntios, qui singulare colloquium rogantes, tempus et locum præfinirent, quo ex utraque parte principes electi, de coiu:uuni bono tractaturi, conveuirent. Conveiieruut autem ultra fluvium qui W sara dicitur , in silva quæ inde Capuana vocatur, quia ad urbem quæ Capua (δό) nominatur pertinere cognoscitur. Convenerunt autem episcopi (an. 1081, Febr.) ex illa parte Coloniensis, Treverensis, Babeubergensis, Spircnsis, Traj:ctensis; ex nostra vero parte Ma

uhorbrunnensis, llildinisheimensis **'. Cumque qui ex illa parte erant, secretum, quod soli principes audirent, habere colloquium voluissent, nostri nullum sermonem conferi e volebant, misi quem cunctis qui convenerant, magnis et parvis, audire liceret. Jam vero sedenles ex utraque parte diu tacel)ant; quia et nostri , qui rogati illis occurrerant , quid illi vellent expectabant ; et illi non se rogasse nostros, sed nostris rogatos venisse videri volentes, quid a nostris peterelur , auscultabant. Tandem nostri ruinpenles silenlium, ut omnium faceret verbum , Geveharduin petierunt Saltzburgensem arcliiepiscopum. Qui surgens, ut erat vir per omnia prudens et honestus, et honori quem gerebal non

B minimum confereus honoris, vultu modesto, voce

[ocr errors]

mediocri , sensum profulit sapientis ei pii pecto

mtuS : 127. , Episcopi venerabiles celerique quos videlis a!esse principes Saxonici , hanc operaim michi dignati sunt imponere, quatenus animos o.muiuim *** mei sermonis ollicio debeam vol)is exponere. Unde vos omnes, sacerdotes sancti ceterique priuates eximii, rogatos esse volo, ut me dignemini patienter audire, et causœ ccminuiui, quam sum jussus agere, animuin tranquillum, quo verum agnoscere et *** examinare possitis, adhibere ; quia non plus nostra quam vestra, si vultis , interest, quae sum dicturus agnoscere. Vestro ipsorum testimonio fidenter inniliuiur***, quia vos, quamvis a nostra societate discessistis, a veritatis amore non discedere confidimus : —- vestro, inquain, testimonio probare volumus, Quanuis injuriis, quantis contumeliis simus affecti diifm toto animo, tota voluntate, sicut decebat , regis eramus servitio sufjecli. Wos ipsi scitis, qtiotici.s singillatiim vel coinmuniter vestruin petivimus auxi!ium, quo pro I:e1;ivola servitute nostra vel hoc ex in;ercessione veslra redderet nobis præmium, ut a mu!tarum, quæ nos importabiles premebant, fevo rei fasce calamitatum. Hoc quia sæpe postulavi , us, optime scitis ; et quid postul;i;!o profecimns, sin.iliter optimue scilis. Inde vos non incusantis, quia vos pro nostra causa, quanivis partim nobis prodesset, saepe laborasse cognov;ii;us ***. Qiiale vero præmium nostræ devotioni 'cderit ultimum, quid opus est dicere, cum manifestuum est oculis cmnium, quia hoc, quod habuit maximum, nobis rependit extremum. Sacerdotes namque mon solum de nullo crimine convictos, sed nec regulariter accusatos , aut in vincula sicut latrones coi.jecit, aut a sedibus suis, quos capere non poterai, omnium rerum suaruin nudos effuga

VARIAE LECTI0NES.

*** ac inde translatus Merseburg, sicuti hodie patet ab ipsis honorifice est tumulatus 1 b.

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

6*" natale {. °°' l,illinisheimensis A. *** agn. 2.

_- **° incipitur M.
in nitimur 1. ii:de mitimur 1 b.

[ocr errors][merged small]
« VorigeDoorgaan »