Pagina-afbeeldingen
PDF

£9. Sed postquam hæc omnia famæ loquacitas A timore portavit. Quæ omnia quid significasse puteper Saxoniam cœpit prædicare, et mala futura mus, nisi la!orem quem post experti **° sumus ? eodem quo postea veniebaut ordine prædicere , 41. Ergo cum regis ira longitudine temporis in nos plebs quidem, quæ causas nescit pensare, lætatur, nimis accensa, diutius latere non posset, certisque et omnes qui suas terras invaserint, impetu primo signis, quæ mala nobis cogitabat facere, pateret; prosternere minatur; at nobilitas magnis angustiis tunc principes nostri singuli et universi pariter leafficitur, dum robur regis prævalidum suumque gationes assiduas nunc cum liuteris nunc sine litteris perexiguum subtili rationis examine metitur. Illinc ipsi regi fecerunt, quibus hoc solum ab eo multa supnamque venturos ad pugnam Fraucos utrumque plicatione petierunt, ut, coetu principum suorum collilius Rheni tenentes, Suevos, Bawarios, Lotha- lecto, se coram eis aul culpabiles ostenderet, et conringos, et Boemios aspiciunt ; hinc vero iii;ii nisi victos eorum judieio puniret, aut ipsi suam innocenSaxoniæ vix tertiam partem inveniunl, quia omnes tiam judicio quolibet ostenderent, et in ejus gratia, Westfali et omnes circa Misnam habitantes, regis sicut hactenus erant, permanerent. Verum cum ab auro corrupti , a nobis defecerunt **". Ipsa quoque eo nullum pietatis responsum accepissent, et eum pars tertia vix secum fida manebat, quia *** sin- de sua tantum perditione modis omnibus traclare gulos in ea regia **° promissa assidue sollicitabant. B cognovissent, ad eos qui cum eo principes erant leOmnes etiam episcopi præter quatuor, Magedabur- gationes dirigunt, et eos, ut animum regis sibi plageusem, Halberstadensem , Mlerseburgensem, Pa- care velint, humiliter petunt. Ex quibus unam, quata tharbrunensem *°, aut aperte ad regem transi- Magedaburgensis archiepiscopus Magontino misit arerunt, aut animo nutanti nobiscum steterunt, ut in chiepiscopo, placuit epistolam supponere, ut ex hac quamcumque partem res prospere cederent, illic omnes alias, quia omnes unius modi erant, quilìòet secu ri declinare potuissent. possit agnoscere.

40. Eodem tempore multa per Saxoniam signa 42. v Domno Sigefrido *** Christi sanctissimo safieri vidimus, ex quibns mala quæ post venerunt cerdoti, Werinherus *** licet indignus sanctæ Mapræscire potuimus. Quod enim in Magedaburgensi gedaburgensis ecclesiæ archiepiscopus, et cum eo pralo vidimus corvos'*' tamacriter inler sepugnantes, omnes Saxoniæ præsules, duces, comites, et universi ut alii alios jacere dimitterent exanimes, narrare simul clerici et l..ici, magni vel parvi, oratione»i s:ipersedeo, quia sacratiora , non minus futurorum devotam pariter et servitutem subjectam. Multiplipræsaga, narranda habeo. Episcoporum nostrorum ces et magnæ tribulationes, quæ nos nostris pecvirgæ pastorales, aere sereno, immo us* aestivo , catis exigentibus inremediabiliter nisi pietas divina calore perusto, stantes in capellis ita madescebant C subvenerit affligunt, omnium qui vel Deum timent, ut aqua sua manum suam implerent, si quis eas vel se homines esse cognoscunt, misericordiam supaccipiebat 1**. In Stidaraburg erat lignea Christi in pliciter quærere nos compellunt. Unde quia vestram cruce pendentis imago, quæ eodem tempore tanto excellentiam Deum timere pariter et amare cognosudoris in æstivis diebus manabat fluvio, ut nec scimus, specialiter ad almitatis vestræ misericormappulis *** tersa sudare quiesceret, et 1** vascula diam confugimns, humiliter orantes ut pro ipso nonnulla suscepto sudore impleret. Werinherus Dei timore causam nostram juste pensetis, et, si Alerseburgensis episcopus, dum sacra missarum justa fuerit inventa, misericordiæ vestræ nobis ausolemnia celebraret, et more solito sanguini domi- xilium ipsius amore justitiæ, quæ Christus est, mico partem corporis Christi imponeret, fundum tribuatis. Dominus noster rex , postquam factus calicis pars illa petebat, ac si caro Christi in plum- adolescens, abjecto principum suorum consilio, sui lum versa fuisset. Quidam presbyter in episcopatu juris esse coepit, et eorum qui nec æquum nec Magedaburgensi in villa Weddinge *** (28), in neutra bonum considerant, magisterio se subdidit, semper parte conversationis egregius, qui nec vitiorum labe nos insolito more quærebat opprimere, bona nostra iiec virtutum laude clareret eximius, dum in sacra „ nobis eripere, suisque familiaribus ea contrader* • mentorum confectione venisset ad communionem , “ non ob aliam culpam, nisi quia illi domi parum. ealice levato vidit vinum non solum spiritualiter, vel nichil habebant et terram nostram fructuosam» sed et 1st visibiliter, in sanguinem conversum; cujus videbant. Itaque munitiora vostræ regionis lora mubore iss pariter et densitate perterritus nihil inde fortissimis castellis occupavit '**, in quibus armatos sumere præsumpsit, sed in Magedaburg civitatem, non paucos constituit, qui nos aut serviliter sibi uLi adhuc vas venerabiliter servatur , cum magno servire compellerent aut liberialem defendere v0

[ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small]

lentes occiderent. Ibi quanta pericula, quantas con- A mitas pigra vel minus pia in his agendis fuerit, di

tumelias, quanta dampna in nostris corporibus, in nostris uxoril)us, in nostris possessionibus passi sumus ***, et qualiter inde nos ad tempus misericordia Dei liberavit ***, quia vobis notum esse credimus , , præterimus. Postquam vero , tempestate tanta misericordia Dei sedata , pacem et gratiam suam nobis reddidit, nichil nos scimus contra eum fecisse **°, unde merito debeat in nos recidiva bella movere. Prædia quæ querebatur ablata, legatis ipsius reddidimus, donec ipsi legati dixerunt, nichil esse reliquum quod reddere deleremus. Castella vel ceteras munitiones quas in nostris partibus destrui præcepit, omnes coiifregimus **", nisi quas ipse nobis nolentibus '** stare permisii. De monaslerio suo ιlestructo vel de sepulcris filii vel fratris sui violatis et Ossibus eorum disjectis cum qualiter factum sit au fieritis, quia nos sumus innocentes agnoscetis. Ipsius castelli ubi h;vc acta sunt destructionem nulli nostrum credere voluit, sed hanc operam suis famulis '** et familiaribus injunxit ; qui negligentes et pigri, quo citius quod erant jussi peragerenl, omnes rusticos qui in illa vicinia erant convenire fecerunt, et eis demoliendi castelli potestatem dederunt. Rustici vero, sicut rustici imperiti et ab eodem castello multa mala perpessi, cum nullus adesset qui castigaret, nihil in ipso voluere relinqui, quo iso iterum deberet renovari. Postea saepius domino no$tro regi legationem sicut humiles servi cum multa supplicatione misimus, ut, si quid in illa vel qualibet causa contra eum fecisse videremur, principum suorum judicio vel negando vel emendando satisfaceremus. Quam legationem quia adhuc ut accipere vellet nullius auxilio obtinere potuimus, vestræ sanctitati simul emnes, pedibiis vestris advoluti , supplicamus, ut nobis iram domini nostri regis mitigare velitis, eique suadere ut, quod uni faceret homini, facere dignetur universæ genti, scilicet ne prius nos furore bellico devastare quæ. rat, quam nos corain principibus suis criminosos et crimen eimenlare nolentes ostendat. Securitatem quam vos et alii principes ejus jusseritis, a nobis accipiat, ut ad nos sine bello veniat, et vestro mos judicio vel puniat, si meruimus, vel in pace cum gratia sua dimittat, si innocentes inventi fuerimus. Sin hoc noluerit **', in qualibet regni súi parte principes suos convenire jubeat, et quoscumque ex nobis adesse voluerit, eis eundi, redeundi ***, securitatem tribuat, et quidquid vos judicaveritis de nobis faciendum, faciat. lloe *** igitur doinino noslro suggerite, et ei pro Dei timore suadete ut nos homines esse cogitet, ne ad periculum animæ suæ uos innoceates perdere desideret. Si vestra subli

s{rictum Dei judicium nostras animas a vobis exigere halebit. Qu d si vestrum pium consilium rex forsitam audire noluerit, rogamus vos et obsecramus, ut salt( m vos et vestros instrumentum sui furoris habere non possit; ne, dum furori ejus minislralis, vitæ vestræ *°* et animæ periculum incwrratis. Valete. » 45. Eundem sensum continentes vel litteris vel verbis legationes cunctis ex illa parte principibus singuli principes nostri miserunt, et tandem a rege vix, magis importunitate devicto quam pietate mollito, responsum hoc acceperunt, quod hoc solo modo suam gratiam habere possent, si se suamque libertatem et omnia quæ possidebant, potestatis

B regiæ sine omni conditione tradere voluissent. Quod

C

facere rennuebant, quia nullius eum pietatis esse sæpe experti fuerant. 44. Anno igitur et amplius, postquam de Saxomia rex abiit, evoluto, quum rex esset Maguntiæ, in dominicæ resurrectionis festo (an. 1075, Apr. 5), Saxonum nuntius illuc cum litteris venit, quas Udoni Treverensi archiepiscopo, qui missas eo die celebrabat, cum stans in pulpito faceret populo sermonem, porrexit, et ut eas omni populo recitaret et exponeret, ex omnium persona Saxonum pro Dei amore rogavit. Quod cum rex fieri prohiberet nuntius ipse litterarum sensum cuncto populo brevi sermone fidenter exposuit, et omnes qui Deum timerent, me Saxoniam, prius quam de aliquo crimine convicta fuisset, armis invadere vellent, verbis omnium Saxonum postulavit. Sed dux Suevorum Rodulfus foc.!eris a Saxonibus cum rege subito compositi noii oblitus, regem, quatenus injuriam cum Deo tum sibi suisque principibus univel sis contumeliose factam non siiie vindicta. dimitteret, instigavit, cl ei se cum tota virtute quam posset habere promisit. Idein ceteri principes universi fecerunt, aliqui quidem mullis promissionibus aliecti, plures autem vicin;e n:ortis necessitate, quam vitare non poterant adducti. 45. Quod ubi Saxo.ibus est auditum, tunc frequentes regi cunctisque primatibus legationes miserunt, obsecrantes, ut se cum ferro mollent in

D nocentes invadere; quia si in aliquo rei majestatis ,

regiæ ostenderentur, ad ipsorum arbitrium parati essent pœnas dare. Tuuc rex archiepiscopo Magedaburgensi cum quibusdam aliis suam gratiam mandavit ; sibique a suis amicis esse consultum, ne totam gentem sine culpa deleret, innotuit ; quorum consilium se velle, dixit, audire, si isti vellent a suis inimicis discelere, sibique *** Burchardum Halberstadensem episcopum, Ottonem ducem, Fri

[merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors]

dericum præfectum palatii (29), cum cete is quos A fideliter defenderet, partem capitis ei superiorem

adhuc quæreret, traderenl *°°. Cui legationi cum consensu ipsorum qui poscebantur est responsum, ut ipsi ei hac conditione præsentarentur, quatenus

sub utrorumque principum judicio starent, ut eos

illorum sententia vel convictos dampnaret, vel innoxios regis gratiæ cum tota Saxonum gente reconciliaret. Sed Willehalmus Rex agnomine, et Fridericus '*" de Monte, cum viderent aperte jam bellum cœpisse, sacramenti quod cum ceteris Saxonibus fecerant obliti, multarumque calamitatum quas ipsi fuerant passi , necnon quod ipsi eausa principalis erant incipiendi belli, patriam infideles deseruerunt, et infideliores ad hostem patriæ regem noctu transfugerunt. Nam postea nec cives nec hostes eis fidem habebant, et apud utrosque viles et infideles, despecti et miseri erant. 46. Ergo rex cum toto quem poterat habere exercitu juxta Beringa *** (50) venit, ibique positis castris consedit. At ex alia parte Saxones circa *** Nechilstedi *°° (51) sua castra locant, et dum rex eos ad concilium vocet, expectant. Cumqiie verba quibus suos accusatos volebant expurgare disponerent, aderat nuntius regis, qui regem cum Saxonibus non verbis sed ferro *** disputare velle dicebat, et huic disceptationi diem crastinum delerminabat. Nondum bene nuntius ille verba finierat, cum veniens alter, regem cum toto exercitu adventare dicebat (an. 1075, Jun. 15). Quod primo non credentes, ubi nimis verum esse cognoscunt, quia nec consilii locus erat ineundi nec exercitus ad proelium ordinandi, quod ex improviso deprensi solent facere, pauci quibus vel animus *** vel arma fuerunt in promptu, fortiter ibant ad pugnam, plures vero, quibus longe vel animus vel arma erant '"*, vertuntur in fugam. Werum ipsi pauci qui ad prœlium perstiterunt, bene quanlum poterant vel suam vel illorum qui fugerant vicem peregerunt. Nam, nisi Deus ibi superbiam nostram humiliare decrevisset, paucissimi nostri totum exercitum illum in fugam vertissent. Postremi enim illorum, nescientes quod nostrorum pars major fugae se dedisset, coeperunt et *** ipsi fugæ præsidia quærere, et, nisi illi nostro• rum fugam prius agnovissent, fugiendo nobis victo

riam reliquissent. Quem cui belli casus daret occi- p

dcre, nec ipsis qui occidebant dabatur agnoscere, quia tanta fuil pulveris facta commotio, ut cuiquam vix inter civem et hostem posset esse discretio. Hoc tamen comperimus, quod Udo noster marchio *** consobrinum suum Rodulfum ducem gladio fortiter percussit in faciem, et nisi nasus galeæ dependens

penitus abscidisset. Fratres in illo : proelio fuere diversi, patres contra filios, necnon et alii affectus *°" erant contra se divisi. Sed si quis scelus in suo propinquo faceret, a nemine poterat sciri. Sævissimum quidem fuit il'ud proelium, sed brevissimo tempore peractum. Nam nostri numero quam pauci sed virtute multi — ipsi enim hostes numquam tantos ictus gladiorum se fatebantur audisse — postquam se a suis desertos esse vidernnt, et ipsi multos occidendo fatigati fuerunt, ex paucis pauciores, paulatim se a periculo subtraxerunt, regique victoriæ quidem gloriam, sed cum multa suorum ruina reliquerunt. Nam cum nostris ex partibus, ex summis principibus Gevehardus comes, ex mediis vero Folcmarus *°" et Suidgerus cecidissent, ex illa parte jacuerunt octo primates, non minus ipso rege nobiles. Hoc prœlium primum factum est anno Domini 1075, Idus Junii, feria tertia. 47. Ergo rex, adepta cum multo suorum cruore victoria, aliquot dies intra sua castra manebat, donec eos quos de suis metus disperserat *** recollegit, et mortuos suos vel sepeliri vel in patriam sepeliendos fecit deportari. Deinde Saxoniam nimis lætus intravit, quam sic prostratam, ut ulterius non resurgeret, æstimavit. 0bvia quæque prædando diripuit ant incendio consumpsit. Si pagani nos ita vicissent, non majorem in victos crudelitatem exercerent. Feminis nil profuit in ecclesias fugisse vel illuc suas res comportasse. Nam viri per silvas

C. diffugerant, vel ubicumque spem salutis invenire

latenu!o potuerant. Feminas in ipsis ecclesiis, etiam si fugissent ad altare, corrumpebant, suaque libidine barbaro more completa, feminas cum ecclesiis com • burebant. Principes vero nostri diversas munitiones intraverunt, et inde legationes regis principil)us *** obviam miserunt, obsecrantes, ut vel nunc Deo de sua gloria "° gratias agerent, et fratribus suis in Christo pro Christi nomine vel victis parcerent. Quarum legationum quasdam supponere complacuit, ut ex his lector ceteras, quia omnes eundem sensum liabel)ant, agnoscere possit. 48. t Sigefrido Magontino et Adalberoni "* Wirtzeburgensi ***, praesulibus "* sanctissiinis, Werinherus 17* solo nomine Magedaburgensis episcopus, quicquid humilius potest et devotius. Quia vos duos duorum præceptorum Dei flamma plus aliis fervere non dubito, specialiter ad vos duos supplex confugio, rogans et obsecrans, ut in hoc perfeetam Dei caritatem, sicut confido vos habere, probetis, ut in

, miseros fratres misericordiæ viscera miserieorditer

[merged small][ocr errors][subsumed][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors]

habeatis. Cogitate quia, sicut vos melius quam ego A vel labore suæ dampnationis subdere potuisset, non

novistis, quicquid alicui gratia divina largitur, hoc ei vice talenti, de quo rationem venturo judici reddat, imoutatur. llaque quia vobis familiaritatem coram domino nostro rege, regis coelestis misericordia voluit concedere, sic ipsam familiaritatem facite cunctis qui vestro indigent auxilio prodesse, ut et omnis qui vestro sublevatus fuerit auxilio, de vestra felicitate gaudeat, et ipse Deus æternam mercedem vobis pro lucro talenti tribuat. In primis igitur meam causam cum domino nostro dignetur misericordia vestra misericorditer tractare, scilicet quia semper volui et volo pro viribus meis, et ultra vires, ejus honori servire. Quod si me forte majestas ejus accusat ***, quia *7° nuper quasi pugnatarus cum eo venerim; hoc, quod ipsa Weritas, quæ Christus est, novit verum esse, respondete : me nulla pugnandi causa venisse, sed ob hoc solum, sicut ceram legatis ejus fuerat constitutum, ut eos quos ... <>,tris partibus suos vocaverat inimicos, volentes sive nolentes ei præsentarem, quatenus vestro alioruinque principum judicio, vel in crimine deprehensi justo supplicio subjacerent, vel innocentes inventi, vobis intercedentibus gratiam ejus reciperent. Quorum causam quia non est dignatus accipere, quid me nisi, sicut feci, decebat abscedere? Si alias michi quaslihet culpas imponet, ne longum faciam, vestram aliorumque ejusdem ordinis virorum patiar sententiam. Deinde domino *"" nostro regi diguetur almitas vestra suggerere ut recordetur se coelestis regis vicem simul et nomen habere, qui dicit se misericordiam imagis velle quam sacrificium, et qui venit non ut judicet mundum sed ut salvetur mundus per ipsum; quatenus dum hæc recogitans eum, cujus est *** membrum et cujus moinen habet, actibus studet imitari, mereatur in regno cœlesti beatitudinis æternæ gloria coronari. Per totum fere annum litteris aliisque legationibus nostris omnes fere principes regni suppliciter adivimus, et ut nobis copiam coram veniendi acquirerent oravimus, quatenus eorum judicio vel noxii dampnaremur "° vel innoxii solveremur. Quod quia numquam impetrare potuimus, iterum vos et omnes Dei fideles suppl citer oramus, ut saltem nunc, postquam iram suam nostro cruore satiavit, poslquam Deus illi, sicut oportebat, honorem donavit, furorem deponat, Deo gloriam reddat, et quod anle sanguinem effusum fecisse poterat, nunc tanto sanguine fuso faciat. Dei nobis locum ubi vobiscum, et cum Rodolfo, Berchtaldo ***, Godefrido ducibus convenire possimus ***; et in quacumque re vobis culpabiles esse videbimur, omni voluntate nostra deposita, vestræ prudentiæjudicium volentes patiemur. Nulla fuit umquam in quolibet pagano tanta crudelitas, ut quos sine omni periculo

sine suo suorumque periculo sibi subjicere vellet. Qiiod si nostrum sanguinem, dum nichil ejus supersit, laborat effundere, cogitet hoc non facile fieri posse sine suorum aliqua commixtione **. Itaque si nobis nullam misericordiam facere disponit, saltem suorum manibus et gladiis parcere velit. Hæc igitur et si qua potueritis aptiora, domino nostro suggerite, eique ut Deum timeat, populumque, cui rector est datus, non perdat sed custodiat, suadete : ut et ille si vos audierit, et vos si bene suaseritis, æternam mercedem recipiatis. 49. a Dominis et N. sacerdotibus sanctis, ceterisque viris ejusdem virtutis et ordinis, Werinherus *** plenus omni miseria, æterna participari misericordia. Quamvis omnes supplicationes, quas vestræ paternitati verbis vel litteris feci, nichil michi adhuc videam profuisse, tamen iterum vestræ pietati non cesso supplicare, ut, si vos nec mea innocentis calamitas, nec, quæ vel nocentibus solet misereri, fìectit ulla pietas, saltem vos tædio suo mea vincat importunitas. Per omnipotentis igitur Dei clementiam vos rogo pariter et moneo, præsules sanctissimi, ut in me vos ipsos considerare dignemini, et me non solum in, nullo crimine convictum, sed nec de ullo *** crimine compellatum, condempnari me patiamini. Culpa michi prius imponatur, defensionis michi locus donetur, ubi vel nocens vestro julicio dignum cogar subire supplicium, vel innocens vestrum sub gratia domini nostri *** merear habere consortium. Quis enim fuit umquam juste prius dampnatus, quam de aliquo crimine fuisset accusatus? Nondum michi cognovi culpam quamlibet imponi, et jam, quasi criminum plurimorum convictus, poenas sævissimas dedi. Quod si me quisquam domino meo fuisse vel esse perfidum criminatur, non minus quam qui dixit Domino: * Demonium habes • mentitur. Haec igitur cum domino nostro clementer tractate, et ut se regem esse recogitet *** suadete, et un de rex sit appellatus edocete. Westra quoque sapientia dignetur secum pensare, cujus vel quanti criminis sit, ecclesiarum bona vastare, ipsas ecclesias polluere vel incendere; et si ullum vel magnum crimen esse videatur, in hoc *°" vos domino nostro

D fideles esse probate, ut, dum eum ab injusto revoca

tis, ejus animam ab incendio gehennæ liberetis; ne, dum ille externa sanctorum bona injuste devastat, internis bonis, sanctorum gratia privatus, juste careat. Recorderetur etiam prudentia vestra quia mortem minatur apostolus non solum morte digna facientibus, sed etiam consentientibus. » 50. Fridericus vero, Monasterii præsul venerandus, quia de nostris partibus erat oriundus et Magedaburgensis ecclesiæ fuerat olim canonicus, ar

VARIÆ LECTI0NES.

*7* ineusat 2.
*** possumus M.
157 v. nichil vos 1.

*** quod 2. *** domno 2.
*** admixtione 2. *** W. M.

'7* e. m. et c. desunt M.
*** illo 1. 1**. d. m.

[ocr errors]

cniepiscopo Magellaburgensi litteras misit, quibus A sine culpa vastati, a quibus nos oporteret vet iu eum ts* commonuit, ut quocumque modo potuisset, aperto crimine defendi, tamen de facienda pace pacem facere cum rege satageret. Quibus litte- consilio vestræ pietatis acquiescimus, si eam fieri ris has litteras Magedaburgensis archipræsul re- posse sine majore *°* dampno nostro viderimus. misit : lllarum partium principes in aliquem locum, quo 51. « Sacerdoti Dei Friderico **° sanctissimo, nos tuti possimus occurrere, veniant, nosque sua Werinlherus ***, eo quod vocatur indignus, devotos sapientia quid mune acturi simus edoceant ; quia {raternæ servitutis affectus. Quamvis eo moerore, quicquid eis placuerit, dummodo nobis vel posteris quem nova tribulatio genuit, ita sim plenus, ut in mostris non noceat, noster consensus concorditer penetral)ilibus corlis mei nullus ulli gaudio possit implebit. Quod si paternitas vestra suscipiens hanc inveniri locus, consolationis tamen vestræ litteras ut *"* operam opere complebit, cum cœlesti præmio accepi, non parum lacrimas moeroris repressi, quia nos omnes fideles semper amicos habebit. » nonnullum lenimen doloris '°' habeo, cum vel unum 52. Ipso tempore Deus omnipotens urbi Magedafratrem fraterno dolore dolere video. Tunc autem burgensi per sanctorum merita, qui ibi plures hasolido gaudio gauderem, si vos sicut tribulationem bentur, maguam misericordiam ostendit, et ipsam quam sumus experti, sic innocentiam nostram *** B urbem totumque illud episcopium a crudeli regis consilerare viderem, vel si consilium, quod miclii invasione ita mirabiliter defendit, ut nulli qui hoe de facienda pace datis, ut ipsa re fieret, adjuvare cognovit *°° liceat dubitare, ipsorum meritis sanpossetis. Ut enim a rege nostro cunctisque regni prin- ctorum tunc illam civitatem incolumem permancipibus, maximeque ab episcopis nostris confratribus, sisse. Nam cuidam ancillæ Dei ante proelium per igni ferroque terra nostra vastaretur, quod crimen visionem fuerat revelatum, si caput sancti Sebanostrum uale præcessit ? Vel si ullum fuit, in quo stiani, quod in eadem civitate cum multa veneraconcilio sacerdotum, in quo palatio principuin de- tione habetur, circa terminos episcopii fuisseu porclaratum patuit? Quando vocati *°° ad satisfactio- tatum, eosdem terminos nullus posset intrare honem venire contempsimus? A quibus accusati et *** stium. Quod cum ipsa Meginfrido *••, ejusdein urbis convicti sumus? Immo postquam domini nostri re- præfecto, et praefectus antequam exirent ab belgis iram, licet sine causa, in nos exarsisse cogno- lum, nobis audientibus archipræsuli nostro retulisvimus, singulos principes, sacerdotes et laicos, set (52), peracto jam proelio, caput ipsum omnes scriptis et dictis suppliciter oravimus, ut coram terminos nostros, antequam rex veniret, circuire veniendi copiam nobis impetrarent, quatenus aut „ fecimus [(33), et ita esse sicut ancilla Dei prædixecriminosi ipsorum judicio dampnaremur *°*, aut “ rat, ex ipso rerum eventu comperimus. Nam ubisine crimine cum pace et gratia domini nostri di- cumque rex ad ipsos terminos venit, divino nutu mitteremur. Quod cum nobis nichil prodesse vide- perterritus rediens, nusquam illud episcopium inremus, ipsi domino nostro legationem sicut humiles travit. servi sæpe fecimus, supplicantes ut nos vel in cri- 55. Sed cum rex exercitu comitante venisset imine deprehensos judicio principum palam dampna- Goslariam, ibique a quibusdana nostris episcopis ret ***, vel sine crimine repertos gratia *** suæ se- triumphali susceptus esset gloria, ab amicis suis, renitate donaret. llac igitur de culpa terram mo- quid sibi foret agendum, quæsivit, et vix, quod sibi stram sævus vastator invasit, igni ferroque pene utile esset, invenire potuit. Nam consilium quod ei desertam reddidit. Quod si soli laici in illo exercitu dederunt perie omnes, ut Deo de victoria sua grafuissent, forsitan ecclesiis et ecclesiasticis rebus pe- tiam *°* ageret et Saxones in pacem et gratiam suam percissent. Nunc vero quia *** plurinii sacerdotes sicut rex christianus reciperet, non accepit; quod aderant, nulli rei sacræ parcebant, sed ecclesias, vero ipse solus volebat, ut statim cunctos suæ serquas vel ipsi vel fratres *** eorum consecraverant, vituti subjiceret, ad praesens implere non potuit. igne nefario succendi videbant, nec contradicebant. Nam nec principes omnes capere valebat, quia per Quid igitur tunc laici facerent, cum episcopos ut diversa dispersi fuerant, nec .diu cum exercitu in talia fierent conscntire vel etiam instigare viderent. hac terra manere potuit, quia fames in illo anno n0Sed ut hæc gesla sint'*"°, quamvis ante simus ultra bis tunc utilis fuerat, et Julius mensis fruges adhuc modum puniti quam aliquo modo in culpa qualibet maturas non exhibebat; nec vero tutum putabat inventi, quamvis ab illis simus caede et incendio sine exercitu tunc in Saxonia remanere. Abiit ergo

[merged small][ocr errors]

NOTÆ. (52) Hinc patet, Brunonem inter clericos archiepiscopi familiares fuisse. /55) Ebra propre Sondershausen.

[ocr errors]
[ocr errors]
« VorigeDoorgaan »