Pagina-afbeeldingen
PDF

sermo, de quo fideli praecipitur: Nolite recipere eum A monasterium, ibidem residebat jam a multis annis,

[blocks in formation]

IIujus contentionis artifex erat Bernardus quidam, ob'id a Warino Doecl. appellatiis : qui ex Saiicli Arnulfi monasterio transfuga Fiscamnum sese receperat. Ex Warini autem epistola constat Guillelmum ipsum, qui Fiscamni al)l)as fuit, etiam Sancj Arniulfi nónasterio præfuisse, nimirum post Benedictum Joannis secunuli successoremn ; tum ei successisse Odilonem, cui suffectus Warinus Jiijus : epistolæ auctor. Warino vero subrogatus est Willelmìus, qui sequentes epistolas scripsit. Ex quibus corrogeiidus est vulgatus index abbatum nonasterii Säncti Arnulfi. Ad hæc, docet nos Warini epistola, ipsum Gorziæ; Joanneum vero Fiscamnensem abIjatem Divisionensis monasterii, quod superius notabam, inonachum fuisse an:e initam præfecturam. Denique Warinus ante moaachatum Leodicensis cleriéus fuit, testante Adelmanno in versibus rliyllumicis iuferius edendis.

Sequentes epistolas edidit D. Martene Thesauri Anecdotorum tom. I, col. 206, f5', et 198,

[merged small][ocr errors]

Frater JoANNEs, Fiscamnensis abbas, fratri M. quondam filio sociisque ejus oculos in capite.

Omissis plurimarum testimoniis sanctarum Scriplurarum, quibus proprio arbitrio utentes redarguuntur, ad puram et simplicem beatissimi Patris nostri Benedicti auctoritatem recurramus. Lege intcr caetera ubi dicitur (cap. 49) : ¢ Quidquid unus quisque offerre vult Deo, albati suo siiggerat, et cum ejus fiat oratione et voluntate, quia quod sine ])enedictione patris spiritualis fit, praesumptioni deputabitur et vanæ gloriae, non mercedi. » In capite vero ejusdem sanctæ regulæ, ubi quatuor genera monacliorum depingit, primum coenobitarum, id est praecipuum genus, militans sub regula vel abbate collaudat, sec:indum, genus anachoretarum, subinfert : « Qui non conversionis fervore novitio, sed rrionasterii probatione diuturiia, didicerunt contra diabolum multorum solatio jam docti pugnare, et bene instructi fraterna ex acie ad singularem pugnam eremi, securi jaim, sine consolatione alterius, sola manu vel brachio conira vitia carnis vel cogitationum, Deo auxiliante, sufliciunt pugnare. » Audi, frater, et subtiliter intellige, si diutur:ma probatio vjs, et vitiorum excoctio, et ablatis imperium et voluntas vel permissio ad tam egregiam vitam provexit, aut potius propria voluntas illexit. Si autem fabu'osum, aut authenticum isttid videtur, vos polus judicatc; nam recto tramite regiam viam imcedere dignuni cst. De:uique si aliqua stimulatio vel transgressio intercurrit, vestr;e philosophiæ argtiinci.tationi committiuiis expurgandum : charitas non quærit angulos. Sane no;i rite uliscrevit interior oculus vcstrorum ne sanguinem innocentem fun•lere, aut crudelem in filiorum nostrorum morte fore. Quis nostrum crudelior existat advertite; scimtis nam:que quia i)eus est qui :mortificat et vivificat, et quia proprium cst sibi pcccata dimittere, et

B quem resuscitat, discipulis præcepit absolvere : ve

rumtamen et lioc rescimus quia, quandiu culpa manet, absolvi quisquain nequaquam valet. Prodigiis filius, quandiu in regione ìonginqua porcos pavit, non pro eo vitutus saginatus occiditur. Cum vero, in se reyersus, pœnitehtia ductus ad patrem revertitur,

non solum pro eo vitulus occiditur, sed stola prima

et annulo induitur, et cum grandi lionore a patre re

cipitur. Satis est de hoc dictum sapientibus aut in

sipientibus, quia his omnibus debitor sum. Adhuc

si excellentiorem viam reminisci vultis, audite pau

lulum : Si linguis hominum loquar et angelorum,

charitatem autem non habeam, nihil mihi prodest

(I ('or. xiii, i). Si gloriamini angelorum lingua lo

qui per scopum contemplationis, charitatem perdidistis, quod est vinculum perfectionis. Deus charitas, est : qui contra charitatem sentit, Dei:m perdit; qiri

Deum perdit, nihil hal)et; qui seipsum odit, alium se fingit amare; ipse seipsum perimit, qui sponte sua obedientiæ jugum refugit; qui obedientiæ derogat, Christo derogat, qui factus est Patri obediens usque ad mortem. In hoc enim fruclum obedientiae perdidistis, cum le sub jugo regulæ colluum furtive excussistis : ergo qui contra obedientiam arma librat, contra Christum facit; qui contra Claristum* facit, Antichristus est. In hoc siquidem luce clarius patet quia non ego effudi sanguinem filiorum nostrorum, sed ipsi filii se peremerunt. Quid plura ? ante dies nobis duam testimonia Scripturarum deficient.

EPISTOLA VII.

[blocks in formation]

constitutionem divina providentia præscivit, formam Ijoni pastoris in se ostendere volens, quatenus id ardentiori studio imitari suo tempore studerent, quod in suo capite Christo præcessisse cognoscerent. Unde et ipsos quos priinos ad hoc ipse elegit, ut doctrinæ suæ in eis fundamenta locaret, vicarios suæ, quam sibi proprio sanguine acquisivit, Ecclesiæ constituit, ut eorum doctrina et exemplo eo libentius adhærerent futuri in regimine ecclesiastico pastores, quo familiarius eos quos imitarentur ex ore cœlestis magistri didicisse sine dubio crederent. Quocirca singulis suis ordinibus *sancta Ecclesia auctoritate a Patribus constituta hujusmodi firmatur rectoribus, ne membrorum negligentia id deficiat quod a capite Christo institutum est tanta diligen1:a. Unde et ego frater Joannes Fiscammensis coenohii Pater indignus fratribus hujus loci qui dicitur Banziacus, precibus venerabilis comitis Rogerii (2) acquiescens, abbatem eligo, et eis charissimum filium nostrum domnum. . . . . Patrem constituo; ea videlicet ratione ut prædictus comes eumdem locum, quem diu destructum atque desolatum pro sua suorumque salute iterum coepit instaurare, non negligat; sed, quantum, Deo annuente, valuerit, ad laudem Dei nobilitet et componat, et quandiu locus iste duraverit, et Fiscamnense coenobium a regulari tramite non exorbitaverit, hie quem modo elegimus nullum habeat successorem, nisi quem ex seipsis Fiscamnenses fratres elegerint, juxta canonicam et apostolicam ordinationem. Si autem, quod absit ! quod etiam in plerisque locis, proh dolor ! accidisse videmus et dolemus, prædictus Fiscamnensis cœnobii locus al) institutis sanctorum Patrum et vita spiritali aliquando ad sæcularia devo!vetur, concedimus fratribus hujus loci liberam eligendi sibi Patris facultatem, tantum ut secundum Deum fiat, nec aliquatenus offendat in canonicam auctoritatem.

EPiSTOLA VIII.) AD SANCTtTM LEONEM mx pAp Ayi.

(Vide in sANCto LEONE, Patrotogiæ t. CXLIII, col. 797.

(2) Diploma Rogerii, comitis de Sancto Pauto, quo abbatiam S. Bertæ Ijlanqiacensis donat monasterio Fiscammensi. In nomine sanctae et individuæ Trinitatis. Ego Rogerius, comes de castro quod dicitur S. Pauli, cum conjuge mea quæ vocatur IIa duis, et filiis meis, Manasse videlicet et Rotberto, notum fieri volo tam . præsentibus quam futuris, donum quoddam quod pro redemptione animæ meæ et prædecessorum meorum, conjugis quoque et filiorum meorum, concedo sanctæ et indivifuae Trinitati trino et uni I)eo, vivo et vero, apud monasterium qtiod dicitur Fiscamnus, abbatiam videlicet S. Bertæ in loco qui dicitur I$langiacus. Considerans igitur præsentis vitæ varietatem, et hujus volubilis ævi imortalitatem, decrevi de possessione quam milii Deus omnipotens contulit, ipsum facere consortem et hæredem : nulli siquidem melius delegi partem de toto

A

[ocr errors]

EPISTOLA IX. M0NAC1I0RUM FISCAMNEMSIUM AD WILLELMUM REGEM ANGL0RUM. Conaueruntur de illatis sibi a vicecomite de Archis et aliis injuriis. Domino suo, dulcissimo suo, dilectissimo suo W., gratia Dei Anglorum regi, quem Deus crescat in millibus, et cui sospitalem concedat in diebus pluribus, plebs Fiscamnensis justitiæ bravium extendendo in subditis præeunte Judice justa judicantium. Si vobis non displiceret, et maxime oneri non esset, ea quæ circa nos sunt infortunia latius patefaceremus in dictamine. Igitur de vestro viceIB comite de Archis imprimis reclamamus, quia omnia nostra invadit, confundit, nec ullam justitiam ab eo extorquere valemus : quotidie namque vestros pauperes dilaniat ; vestros dico, non nostros, quia abbatia vestra est, et ego solummodo custos existo, nec in manibus meis eam confundere patior. Aut enim ut vestram custodite, aut alterius ditioni subrogate. Exceptis his, multa calumniari compellimur, id est de uno liospite de Ponle-Divæ, Bosone nomine, quem ultra sexaginta annos, sine ulla calumnia, ex toto tenuimus; necnon de terra villæ Amblidæ, quam mulier vestra auctoritate nostro monasterio dedit, acceptis vos a nobis decem libris denariorum, et uno equo centum solidorum, laudatione quoque filii Malgerii. De uno quoque hospite C de villa quæ dicitur Luco, queri nobis offert Rodulfus filius llerluini, terram nihilominus quam Wesmannus tenuit, et modo Rogerius de Loventot invasam retinet, ut dicit, vestra auctoritate absque ulla justitia. De his ergo et aliis multis, ego et vestri prævendarii quotidie aflligimur et ploramus; imo, quia servitia Dei pacifice adimplere nequimus, ista tandem querimonia resolvi optamus a vestra clementia. Hinc valeas, vigeas, felix per sæcula vivas.

tribuere, quam illi qui totum quod habeo. milii tradidit gratuita sua. l)onitate, Nam, sicut ipse in Evangelio clamat, quia laudavit Dominus villicum iniquitatis, quod prudenter sibi prospexisset in futúrum (Luc. xvi, 8); ct illud : Date eleemosynam, et ecce omnia munda sunt vobis (Luc. xi, 41) ; provocatus his et aliis Dominicis admonitionibus facio, ut praedixi, amicos Fiscamnenses monachos de hæreditate mea, ut, cum defecero, recipiant me in aeterna tabernaculà. IIujus rei testes sumus, Richardus canonicus, Warinus Trepellus, Guimeriis Grossus, Arnulfus Glassellus, `Acardus . miles, Vitalis marescallus. Ex parte sanctæ Trinitatis, Ade'elmus Calvus monachus, Rainaldus monachus, Osmundus monachus, Milo clericus, Tetlialdus lai* ctis, Willelinus de Ingliscavilla, Calvinus, Bernefredus, Rainaldus marescalcus, et alii plures.

D

[ocr errors][ocr errors][merged small][merged small][merged small]

jN ChRIsti NowiNE iNciPiuNt collecT;ONES PATRIS JoaNNis, coGNoMENTO 110MIN1S DEi , de Weitbis seNioRuM. IIortatur quidem timidam mentis meæ imperiuiam quam sæpe fraterna charitas, ut de vitæ morumque instructione breviter loqui debeam; sed quia tempus est ut, ipso qui inspiravit opitulante, hoc opus aggrediar, necessarium duxi exordium sumere ab illa laudabili virtute quæ dicitur Werecundia; quæ cum sit omnibus ætatibus, personis, temporibus et locis apta, tamen adolescenites et juveniles animos maxime decet. Tres vero virtutes sunt quæ pueris et adolescentibus magis congruunt : verecundia, laciturnitas et obedieutia. Noii est autem dubium, si has studeant habere, quin possent, Christo duce, ad culmem perfectioiiemque virtutum ascendere. Morum enim insignia et ornamenta virtutum in illis procul dubio cernimus senibus qui, ab ipso tirocinio primævæ ætatis usque ad perfectum virum disciplinis coelestibus exercitati, per viam Domini fortiter cucurrerunt. Quorum scilicet sapientia jam tantum viget el lucet, quantum senectus ipsa ætate fit doctior, usu tritior, processu temporis prudentior. Ilaec autem veterum studiorum dulcissimos fructus edit, et alios reficit. Multi namque senes diu viventes et nihil proficientes, quia nullas sibi in opportuno tempore divitias congregarunt, inopes omnium virtutum animos juniorum cum eis viventium reprobæ vitæ morbo inficiunt. Sicut enim per senem vitiosum et fatuum, ita et per adolescentem inverecundum et temerarium religio sancta destruitur. Post indoctos malosque prælatos in sancta Ecclesia nulla pestis ad noeendum infirmis valentior invenitur. Denique talium liominum genus ista de quibus Apostolus praedixit tempora, proh dolor! sine numero ferunt, quando o-mnia ferme quæ bona sunl pessumdari confundique videmus; et quoniam senes in melius mutari ab illa inolita viliorum consuetudine diflicillimum est, debemus adolescentibus manum porrigere; qui si dare operam volunt, omni depulso tepore, possunt utique per gratiam Christi vitam corrigere, mores roimponere, actusque suos in omnibus meliorare. Idcirco diu est quod desideravi propter juniorum salutem, eorum praecipue cum quibus vivo, ex opusculis Patrum pauca quædam deflorando colligere,

A quæ teneræ ætati eorum specialiter villeantur diiies passionum. Scd ne puerilis vita variis lapsibus A mancipari virtutibus, quatenus bona coiisuetudo

[blocks in formation]

austera videtur disciplinæ regula. Quare hoc? nisi quia sæcularem magis diligunt vitam. Certe vel nullus vel rarus inter eos invenitur, qui libenter sequatur Patris institutum, et majorum vitam diligat, aut quia laboriosus delerret actus, aut quia in lubrica aetate diflicilior est abstinentia, aut quia alacri adolescentiae videtur vita obscurior, et ideo aul ca convertuntur studia quæ plausibiliora arbitrantur. Præsentia quippe piures quam futura præferuut; unde quo præstantior causa, eo debet esse cura attentior. Infelix qui legem vitæ tenet, disciplinæ abjicit, et majorum gubernari magisterio refugit. Iste vero non secundum Deum, sed secundum se vivit : qui si potuerit, est cum quibus vult, pergit

[ocr errors]

quæ vuit, et ubi vult, manducat et bibit quando et quod vult, et quantum vult, ridet et jocatur inter quos vult, et ubi et quando vult; postremo quidquid naribus suave est, quidquid tactui blandum, quidquid oculis delectabile, quidquid cæteris sensibus carnis suae jucundum exereet ac sequitur. Ille autem qui secundum Deum vivit, non quod eum carnaliter delectat, sed quod spiritualiter ædificat facit; et quilquid cupitautagit, non vult ex sua, sed ex Dei voluntate majorumque suorum jussione procedere. Nemo lamen positus vel in adolescentiæ vel intemperantiæ lubrico, de sui conversione desperet. Oleaster enim olivæ insertus, amissa amaritudine, eflicitur fructuosus. Si ergo agricultura convertit

[blocks in formation]

peruatur, oportet teneros annos præfatis diligenter

cum ætate accrescat simul.

[ocr errors][merged small]

Ab anno Christi primo ad 1220, cum Appendice Brennacensi ad 12%6, eae veteribus membrams quæ penes me sunt.

(R. P. LAbbe, Nova Bibliotheca mss., tom. I, pag. 525.)

Aniii ab Adam primo homine usque ad Ninum A

regem, quando natus Abraham, sunt anni 5084, qui ab omnibus historiographis nuncupantur. A Nino sive al) Abraham usque ad Cæsarem Augustu-m, id est usque ad Nalivitatem Christi quæ fuit tempore ejus, pace facta cum Parthis, bellisque toto orbe cessantibus, fuerunt anni 2015, in quibus inter se scriptores artium otia negotiaque triverunt. Anno ab Urbe condita 752, D. N. Virgo l)eatissima peperit D. N. Jesum Christum, Octaviani C;csaris 42. Caetera quæ sequuntur vulgaria sunt, et amanuensis imperiti negligentia ad epochas chronicas vitiosissime illigata, ut saepe decem, viginti, aut plurium etiam ammorum immanibus parachronismis vel metachromismis a recto verilatis tramite aberre!. Pauca duntarat seligam, atq::e ea præsertim quæ ad Fiscammenses abbates ac Normanicam historiam spectant, quæ fusius repetas eae Chronico Hotomagensi.

415. Ilis diel;us per sanctum Gamalielcm Luciauo presbytero revelatum est corpus S. Stephani , et per plures ecclesias Occidentis delatæ sunt ejus reliquiæ. 486 (lege 496) Baptizatur Clodoveus a B. Remigio Ilemensi archiepiscopo. 544. Obiit S. Benedictus Pater monachorum. * 584. Clotarius filius Chilperici rex est Francomotu tn. 656. (lege 646) S. Audoenus ordinatur episcopus. G79. 0biiu Theodoricus, succedil Clodoveus. 876. Venit Rollo dux Daniæ in Neustriam cum siiis, volens eam sibi acquirere. 898. Obsedit Itollo Carnotum, sed ep. Wasquclinus, Ricardum Burgundiæ ducem et Ebaldum Pictavensem comitem in suum auxilium vocans, camisiam S. Mariæ in manibus ferens fugavit [tollonem. 912. Facta est pax inter Karolum et Rollonem, deditque ei Karolus filiam suam, de qua nullum l.abuit filiuium. 918. Obiit Willelmus dux Aquitanorum qui (:luniactiim construxit monasteriuum in lionore Petri et Pauli. 943. Willelmus dux Normannorum dolo occiditur ab Arnulfo comite Flandrensi, succedit Ricardus filius ejus. 965. Girardus abbas ol)iit apud Cl:iniacum. 998. 0biit Ricarulus (!ux Norhaiimorum, succedit R.carJus filius ejus.

1001. Wiilermus primus abbas Fiscampi. M014. (Scribe 1024) 0biit Henricus imp., succedit Conradus. 1026. Obiit Iticardus dux Normannorum, succedit frater ejus. 1028. Joannes abbas Fiscampi secundus. 1051. 0biit Robertus rex Francorum, succedit Ilenricus filius ejus. M055. 01)iit Robertus dux Normannorum, succe. dit Willelmus filius ejus spurius, qui eo quod esset cognatiis regis Eduardi, Angliam acquisivit. 1059. 0;»iit Conradus imp., succedit Ilenricus filiiis ejus. 1056. Incepit locus de Karitate. 1058. Facta est (loiiatio sancti Gabrielis. 1060. Obiit IIenricus rex Francorum, succedit Philippus filiris ejus. 1064. Cenomanis subjugata est a Normannis.

[ocr errors]

1067. Willermus dux Norm. rex fit Anglie cccism Ilaroklo. 1068. Maurilitis arch. Roth. obiit , succedit . Joannes.

1078 Obiit Joannes abbas Fiscampi, succedit WilJelmus abl)as tertius. 1083. Obiit Mathildis regina Anglorum , uxor Willermi regis, filia Balduini comitis Flandriæ. 1087. Obiit Willermus rex qui Angliam acquisivit, succedit Willermus filius ejus. 1060. Venerunt monachi de Karitate.... 1095. Constructio Sanctæ Fidei H.ongævillæ. 1099. Capta est Jerusalem. Obiit Willermus junior, siiccedit Henricus. M 104. Venit Itobertus dux in Angliam, volens eam. sibi acquirere. f 105. Dedicatio de Karitate a Paschali papa, vt t Il!us Martii. 1 106. Henricus rex Anglorum cepit Robertum ducem fratrem suum. 1108. Obiit Philippus rex Franciæ, succedit Ludovicus filius ejus. M 116. Willelmus coines Nivernensis captus est. M 120. Redeunte rege Ilenrico in Angliam, Willermus filius cjus cum electa nobilitate militum sub mersus est in mari.

I) M 127. Gaufridus comes Andegavensis duxit im

peratricem, Mathildem.

et Gaufredus Rolh. arch., succedit Ilugo. H 150. Henricus factus est Wintoniensis episcopus. 1151. Dedicatio ecclesiæ Cluniacensis ab Innoeentio papa II. A 155. Natus est Henricus primogenitus Gaufredi coiuiuis et Mathildis imperatricis mense Martio. 1154. 0biit Robertus Cortelmuse, frater regis Ilenrici apud Glocestriam. 1135. Obiit Henricus rex Anglorum, succedit Stcphanus nepos ejus. 1157. Obiit Ludowicus rex Francorum, succedit HLndovicus filius ejus. M 139. Mathildis imp. venit in Galliam cum fratre suo ltoberto comite Glocestriæ. A 141. Captus est rex Stephanus iv Kal. Febr., et Kal. Novembris liberatus est per Ilenricum fratrem suum Wintoniensem episcopum. A 144. Crucifixus est puer quidam a Judæis apud Norwicum. A 147. Obiit Willermus comes Niverheinsis. 1151. Obiit Gaufredus comes Andegavensis. 1155. 0biit comes Theobaldus. 1154. Ohiit Stephanus rex Anglorum, succedit Henricus filius Matildis imp. filiæ regis flenrici. 1157. Henricus rex duxit exercitum in Gravelinges. 1158. Rex Franciæ dedit filliam suam Ilenrico filio regis Angliæ. M 159. Ilenricus rex duxit exercitum ad Tolo Sain. 1160. Maria abbatissa, filia regis Stephani, nupsit Matthæo, comiti Boloniæ. 1162. Thomas Cancellarius consecratus est arch. Cantuariensis. M 163. Dominica prima post Pentecosten Turo::is concilium celebratur ab Alexandro papa. | !64. S. Thomas subiit exsilium. M 165. Natus est Philippus, filius regis Ludovici. 1167. Matildis, filia regis, nupsit Ilenrico, duci Saxoniæ. 1169. Fundata est abbatia Sanctæ Mariæ de Walemont a Nicolao de Stotevilla. 1170. Heinricus primogenitus Ileinrici regis coronatus est a Rogerio Eboracensi archiepiscopo. 1171. S. Thomas Cant. arch. migrat ad Christum. 1172. Obiit Heinricus Wintoniensis ep., et rex transfretavit in Hiberniam post festum sancti Alchaelis, Nicolai. 1 173. Iteversus est rex de Ilibernia et transfrelavit in Normanniam. Dedicatio ecclesiæ de WalleIn:0:1 l. 1174. Rex Scotiæ captus est. 1175. Ludovicus rex et Ileinricus Juvenis rex

obsederunt Itothomagum cum nobilitate Franco. 1'u!!!!.

1128. 0biit Willermus Normannus comes Flandriæ, A

[ocr errors]
[ocr errors]

H 176. Facta est pax inter regem et filios suos. 1179. Ludovicus rex venit ad S. Thomam, et coronatus est Philippus filius ejus. Fit nova moneta in Anglia. % 180. Obiit Ludovicus, rex Francorum, succedit Philippus filius ejus. 1185. 0biit Juvenis rex Ilenricus. M 185. Obiit Robertus de Slolevilla. M 188. Discordia inter reges Philippum et Ilenricum. Cruces pro pace sumpserunt. 1189. 0biit Henricus, succedit lticardus filius 1190. I{ex Philippus et rex Ricardus ierunt Jerusalem cum electa nobilitate militum. 1192. Rediit rex Philippus de Jerusalem et cepit castrum Gizortij, et alia oppida in Norimannia. 1195. Captus fuit rex Ricardus in Alemaiiia. A 195. Rediit rex Iticardus liberalus a carcere, et liberavit castra sua in Anglia de manu Joannis fratris sui qui ea tenebat, et fugavit regem Philippum qui intraverat Normanniaim. Captus fuit episcopus Belvacensis. A 199. Rex Ricardus occiditur apud Limoziam. Succedit Joannes frater. 1200. Facta est discordia inter reges Philippum et Joannem. Combusta est ecclesia Rothomageusis cum civitate. {201. Ludovicus filius Philippi regis duxit uxorem pro pace neptem Joannis regis, et fit pax. 1202. Comes Flandriæ Balduinus fecit moram apud Venetias, volens jre Jerusaleim. Hic iterum fit guerra inter reges Philippum et Joannem. Capitur Arturus. 1204. Rex Joaunes perrexit in Angliam, et rex Philippus intravit Normanniam et reddila est ei. 1207. Rediit rex Joannes in Aquitaniam, et cepit oppida multa. 1209. Ludovicus novus miles. Christiani icrunt contra Albigenses, et præfuit eis. 1214. Wicit Philippus rex Francorum Ferrandum comitem Flandriæ et Olhonem qui fuit imperator. 1215. Synodus universalis Romæ sub Innocentio papa. 1220. Translatio sancti Thomæ Cantuariensis archiepiscopi Nonis Julii. (II æc Fiscamni aut apud Wallemontense cœnobium primum ea arata delata sunt Brenn acum, ubi

quæ sequuntur, dubio procul omni descripta suut diversa prorsus manu a præcedentibus).

1204. 0i/iil Agnes comitissa Branæ. 1218. 0biiu Itobertus comes Drocensis et Branæ, filius Aguetis comitissæ, et succedil Robertus filius ejus. 1225. Philippus, rex Franciæ, obiit; succedit Ludovicus filius. 1226. Ludovicus obiit, succedit Ludovicus, filius ejusdem Lullovici. 1227. IIeinricus, filius Roberti comitis Branæ, electus est in arch. I{emensem. 1229. Facta est discordia inter reginam et cleri

« VorigeDoorgaan »