Pagina-afbeeldingen
PDF

sunt, ut juxta sanctiones apostolicorum virorum Pelicis papæ et Julii et reliquorum ipse accusatus possit se contra accusatores pleniter præparare ad abluenda crimina objecta. Unde et beatu3 Eleutherius a beato Petro papa duodecimus in decretis s iis kapitulo 1 testatur (110). • Induciæ, inquit, I*on modicæ ad inquirendum dandæ sunt, ne aliquid præpropere agi a quacumque parte videatur, quia per surreptionem multa proveniunt. » Unde et sanctus A mbrosius in expositione Epistolæ ad Coriuthios testatur (t 11) : t Judicis inquit, non est, sine accusatore damnare; qüia et Dominus Judam, cum fur esset, cum non accusatus sit, minime abjecit; » sicut et in omnibus dubiis agendum est causis. Quapropter et Dominus ipse exemplum dedit nobis, ne passim audita, non probata et indiscussa, facile credamus, dum in figura angelorum Sodomam pergens dixit ad Abraham : t Descendam, et videbo, utrum claiuorem, qui veiiit eoram me, opere compleverint, an non est ita, ut sciam. » Postquam autem clamore m quem quasi audivit, verum probavit, mox sine ta: d.tate super eam ignis et sulphuris imbres vindex præsenlissimus de coclo pluit a Domino. — Justissime autem absque induciis damnantur, qui culpaim suam jam dudum a sanctis Patribus diflimite damnatam non negare, set publice contemptores o%stinati contra apostolica statuta se conantur qualitercumque defensare. Ergo de manifesta et plurimis nota causa non sunt quærendi testes. Unde (112) apostolus fornicatorem illum apud Corinthios præ

cepit, cognito ab omnibus quod fecit opere, de coetu C

fraternitatis expelli : t Vos, inquiens, inflati estis, et non magis luctum habuistis, ut tolleretur de medio vestrum, qui hoc opus fecit? » Omnes quippe crimen ejus sciebant, et non arguebant. Publice namque novercam suam loco uxoris habebat; in qua re neque testibus vel inquisitione opus erat, nec tergiversatione aliqua tegi crimen poterat. Quapropter apostolus judicium non differens in eum, • absens, ii.quit, corpore, præsens autem spiritu, » cujus videlicet nusquam deest auctoritas, t jam judicavi ut praesens, eum, qui hoc opus fecit. » Totum itaque corpus Scripturarum sententiis domni apostolici sufIragatur. Unde contradictores et perversores earum facillime possunt convinci. lpse namque a vestigiis sanctorum Patrum nullateniis deviavit. Incassum ergo quidam coutentiosi musitabant *** dro inluciis regi ejusque complicibus non datis, et quoJ eos statim excommunicavit,

A postquam eorum crimina tam contumaciter publi-
cata, et tam pro nichilo habita, nec non tam perti*
naciter defensa, æcclesiam sanctam miserabiliter
nimis confoedaverant, et super tot vulgatissima sua
contumaciter inoboedientiam suam non alibi nisi in
synodo I{omana, et hæc scriptis et nomine publicata.
nimia *** temeritate professi sunt.
ln ipso anathemate (115) domnus apostolicus ex
parte et nomine Patris omnipotentis e: Filii et Spi-
ritus sancti, ct per auctoritatem sancti Petri omni-

l)us Christianis præcepit, ne quis ■ egi excommuni-.

cato ut regi deinceps aliquoinodo oboediat, aut ser

viat, aut jusjurandum servet, quod fecerat aut factu

rus sit. Qiiod principiim reg:ii pars non minima at

tendens, sæpius a rege vocati ad eum venire detreIB ctabant, elaborantes diligentissime ut zelum Dei secundum scientiam liaberent. Quem licet injuste et non canonice excommunicatum nossent, tamen ei juxta Sarlicensis concilii statutum (114) nullatentis communicare deberent, nisi eum reconciliatum esse præscirent. Unde regi adhuc indurato metuentes, communicare, quia illum neque arguere, neque ptinire, neque corrigere poterant, ipsi quia consentire abhorruerant, studebant ut oportuit devitare. Quapropter autumnali tempore cum eo optimates regni colloquium ob hujusmodi se habituros Partheikopolim 1** fore condixere, ubi quid agendum super tam grandi negotio foret, communi consilio possent diflinire, et ubi ipsis regi et domino stto commonito, et ad pœnitentiam converso et reconciliato liceret servire. Postquam illuc non parvis iuilitaribus copiis convenere, rex cum suis assentatoribus citra *" Renum apud 0ppinheim villam cum non mediocri suae confoe!erationis coetu, adhortatu et suasu minax et animosus, consedit; regni autem primates cis ltenum commanentes, inter se quæritabant, et Deo datore autentius unusquisque pro se ad invicem conferebant, quid super tam inmani causa ipsis diffiniendum fuerit. Illuc sedis ? postolicæ legati litteris huic causæ congruis allatis advenerant, in quibus etiam nunc Pataviensi episcopo vice sua apostolica papa jam diidum coneessa imposuit, ut omnes præter regem solum ad satisfactionem dignamque poenitentiam digne venientes canonice reconciliaret, illos videlicet qui deinceps in parte sancti Petri stare voluissent. Ex quibus Mogontinus archiepiscopus cum sua militia, Treverensis, Argentinus, Virilunensis, Leodiensis, Monasteriensis, Traje

clensis electus, Spirensis, Basiliensis, Constantien- '.

[ocr errors][ocr errors][merged small][merged small][ocr errors][merged small][merged small][ocr errors]

sis autem Ulmae "*, episcopi scilicet hi "*, et ab- A Hoc colloquio circa Kalendas Novembris finito, lates plures, nec non majorum et miiiorum non ilico praeter solitum praegrandis nix terras undique modica turba ob reatum communionis regis, seu opprimere incoepit. IIæc siquidem præsagium et quod ipsi ob inobœdientiain excommunicati sunt, siguum futurorum inalorum non solum Cisalpinas sive quod receperuiit missas et oflicia sacerdotum partes, verum, quod potius mirabile visum est, ob incontinentiam vel heresim symoniacam dainna- totam Longobardiam nimietate inaudita non parum torum, ibidem reconciliati in communionem rece- stupefecit. Nimio qtiippe frigoris congelamento Rep;i sunt. mus pariter et Eridanus, ut de fluviis caeteris taceatur. Postremo diebus decem in hujusmodi studiis in tantum consolidati sunt, ut per longum tempus transaclis, cum rex videret et audiret tot et tantos quasi per terram viam in se glacialem exhiberent :ipostolicæ dignitati humiliter cessisse, eosque re- cunctis itinerantibus. Sic hiemps aspera et nivosa gem alium pro se constituendum deliberasse, et algoris vi continuata usque in Idus Martii, scilicet ipse quamquam nolens et invitus, et præ dolore a colloquio prædicto usque ad colloquium quod apud hoc fere '° ultra spiritum non habens, cessisse se Forihcheim a regni optimatibus actum cst, perdu*;uam vix '*' simulavit, non modo papæ, verum quo- ravit. Ipso denique die coepit nix per omnes terraque regni principibus in cunctis quæcumque ipsi B rum nostrarum partes, diversis pro qualitate locoimponere et observare eum voluissent. Tunc vistima rum liquefienda lapsibus, paulatim descrecere. est eis praeter caetera, ut inpriiuis Wormatiensi Itex autem transacto circa Oppinlheim præscripto episcopo sedes et civitas sua libera redderetur, re- colloquio, Spiræ cum tutoribus ct actoribus, qui a gina inde cum suis omnibus egrederetur, Saxonibus primatihus regni ipsi depntati sunt, aliquamdiu obsides illorum redderentur, et ut ab excommuni- more pœnitentium victitans stetit. Dehinc ob conjucatis suis se rex omnino separaret, nec non litte- rationem principum prædictam suspicans in se conras papæ Gregorio, debitam oboedientiam, satisfa- torquendas perfidiam et versutias illorum supplanctionem et dignam pœnitentiam se servaturum fir- tatorias, recollcctis undique consiliariis suis, placimiter intimantes, absque mora dirigeret, ipse ati- tum optimatum suorum temcrarius postposuit, et tem juxta consilium eorum interim manendo re-. sic ne regno privaretur, toto industrius et attentiss:sponsum apostolicum et reconciliationem illius ex- mus ingenio, omnifaria suorum scrutinia et consilia spectaret. IIæc et cætera omnia rex, quamquam conferendo diligentissime se præmunivit. non ex tota simplicitate, ilico peregit. Abliine litte- Tullensis autem episeopus, nee non pariter Neras, juxta quod condixerant inter se compositas, et , metensis mox cum multis aliis, quibus hoc per obœin præsentia eorum sigillatas, quas tamen deinceps C dientiam a Pataviensi episcojo inposiüm est, ipse clam alteravit et ad libitum suum mutavit, per Romam pervenientes, papæ se reos cum satisfactione Trevirensem episcopum Romam pap;e praesentan- et obœ fientia debita dederant. Quos ille canonice das transmisit. Primates vero regni, dolos solitam- reconciliatos, eorum: obœdientiam aliquamdiu proque vecordiam consiliariorum regis, quam tantotiens bando in monasterialia quædam custodiaria solos experti sunt, metuentes, et ipsi legatos boni lesti- eos fecit incarcerari, donec imperatricis interventu monii, qui his omnibus quæ ibidem acta sunt præ- vix inde reducti, absque ordine non *** concesso, sto fuerant, I{omam pariter, ne papa dolis illorum solius licentia communionis repatriare permissi deciperetur, properanter dirigunt, ipsumque per sunt. niisericordiam Dei suppliciter obsecratum i:mplo- Ilos e vestigio Trevirensis archiepiscopiis cum rant, ut in has partes dissensionem hujusinodi regiæ legationis litteris festiniis nimis consequitur, compositurus venire dignaretur. Insuper ut regem papam salutavit, litteras adulteratas ipsi pr;esentaad aposlolicæ sedis obœdientiam perfectius con- vit. Quas ille nisi coram legatis optimatum regni stringerent, antequam ab invicem discederent, con- recitari sibi noluit, ut ipsi testes recitationis adesjiirabant, ul si culpa sua ultra annum excommuni- D sent, qui et earum compositionis et emissionis scioli catus perduraret, ipsi eum ulterius regem nou ha- T asstiterant. Postquam igitur recitatæ sunt, legati hereut. Indeqi;c ob metum futuræ in eos regis ul- materiam longe aliam quam qu;e in presentia pri1ionis et injuriae, quem per plures eorum nùm vi- natum regni composita et sigillata fuit, recognosum et insalutatum sibique iuiuis subiratum relique- scentes, non eandem set alteratam et per loca mutarant, data sibi in invicem, si quid eis ol) hujusmo- lam fuisse, per (lominum I)eum liberrime protestati •li causam advers: retur, fide adjutori:!, unusquis- sunt. Sic Trevirei*sis archiepiscopus, quamquam que glorianter *** in sua reuuearunt. ia primis litteras defendere incepisset, postremio VAIRIÆ LECTI0NES. *** flansizius l. c. ultimo legit. Ulinae tamen jurta codices legendum esse patet e r Bernoldi apologe:ico pro (iebehardo (;onstantiensi episcopo (0pusc. X, 4. p. 380.) : ubi 0ttoni apud Ulmam communio reddita dicitur. U SS. '"* 1* roces et abb. p. m. 11. m. et minorum scripta iterum de!evit, et tunc ita pergii : • Tridentinensis vel Trient, Coloniensis et Agripiaensis vel kölIii, item Metensis vel \letz, Tullensis vel Tol, Weinensis vel Weins, Lausanieiisis vel 1. sem, Frisiensis vel Frisingem, et a!;!:ates p'ures nec non m;i

[ocr errors]

tamen convictus ab eis et rememoratus, fraudulen- A ab eis omnino lilerare. Ad hoc quiJam marellio,

tiam non suam set cujus nesciret alicujus alterius, in litteris publice confessus est. lta omnia regis oboedientiæ, quam littera mendax, non cordis veritas protulit, commenta simulatoria et deceptionum plenissima, cum imperatrice pariter domnus apostolicus vigilanter deprelienderat. (Juapropter, quod rex obnixe satis rogaverat, ut scilicet Romam ei ad papam reconciliando pervenire liceret, nequaquam consentire papa voluit, set ut in præsentia regni primatum apud Augustam Wintlelicam a se audiendus ct reconciliandus sibi occurreret, apostolica auctoritate præceperat, et illo se venturum ad eos circa festivitatem Ypapanti (115), si Dominus voluerit, firmissime satis per utriusque partis legatos ipsis remandavit. Qui litteris apostolicæ I)eiiedictionis perceptis, in (I 16) quibus plurimum pro ducatu suo, pro cæteris necessariis, et pro pace ipsos, ut oportuit, diligenter praemonuerat, lætanter patriam siiaim tanti hospitis adventum præconando reviser;ui]!. Mox igitur omnes regni optimates, his quæ litteræ innotuerant congratulanter acceptis, toto mentis conatu ad hæc omnifariam observanda sese percupie:;tissime præparantes, spe non modica æcclesiasticæ religionis et observantiæ restaurandae non parum exhilarati sunt. I{ex autem longe alia intentione cordatus, dum papæ propositum comperisset, occurrere ipsi antequam nostras partes intraret, summa consultationum sollertissimus industria m0liebatur. Proposuit namque ut aut collecla peccunia

qualitercumque conducta maxima suorum militari

copia territum eum iu fugam coegisset, sive per Romanos et cæteros consiliarios illius, tantis inunerihus corruptos, et sic individuos sibi astitores effectos, ad 'votum suum illum constringeret. Sin autem, una secum ipsi tam perduelles et efferati repugnarent, ut ilico eum injuriatum cathedra depellerent, et alium juxta cor regis pro eo substituerent; et sic in imperium ab illo electus et ordinattis, una cum uxore sua in patria '°* gloriostis remearet. Si autem papam, metu, minis et blanditiis Romanorum convicium, morigerum sibi rex per o:mnia efficeret, pium sibi, adversariis autem suis severissiinuim deinceps fore, stultissime salis præmedital)atur. I!is et aliis non perpaucis, ut fama fuit, consiliariorum suorum vecordiis commonitus et animatus, contra dispositam jam optimatum regni correctionem et christianæ religionis recuperatione:ii sese pertinaciter erigens, non cessavit magistratus illorum qualitercumque opprimere, et se suum ad libitum

nomine Opertus, de Longobardia tunc temporis adveniens, summopere illum prae caeteris confortavit. Qui magnifice ob id ipsum ab eo (!onatus et honorificatus, in repatriatulo juxta Augustam Vindelicam repeniina morte præoceupatus, equo decidit, et sic aposlolicum amathema jam pro nichilo habens, tunc autem qnanli ponderis sit re experiens, quam miser ille damnabiliter interiit. MLXXVII.

Rex natalem Domini apud Bizantium in Burgundia, uno ibidem vix die commoratus, qnomolocumque celebravit. lnde assumpta uxore et filio, nec uon toto suorum comitatu et apparatu, ut antea

jam deliberatum est, Genovæ Rodano iransito,

[} Alpes asperrimo vix scandens reptansque itinere,

festinus I.ongoi)ardiam per Taurinensem '** episcopatum intravit. Indeque collectis undecumque quos potuit, Ticinum perveniens, excommunicatorum (|tioque turbam episcoporum ad se undique contraxit, et quasi causam illorum defensoria quoniodocuin(|ue præmuniturus majestate, papam alloquendum non modo ob sui ipsius, set potius ob . illor;:m ab eo perscrutandam tam injuriosi ama{l;ematis sententiam, nimis artificiosus ipsis praedixit. Ipsi autem econtra non minimum regi dissuadebant, n> ipsum saltem apostolicuin nominaret, quem illi jussu ejus tam sancte abjuratum omnino projecerint, et quem una rite damnatum sub anathematis censura a corpore æcclesiæ perpetuo diiieiulrarent. Atta

C men ne optimatuin regni Teutonicorum placitum et

ipse pseudorex ex toto temerarius annul!aret, et ob id illorum offensam justissime incurreret, quoniain quidem *°° illum tam inevitabilis necessitatis constringeret articulus, ipsi ad tempus cedere et morigerari dignum æstimabant; deinceps vero, post hanc scilicet dispensatoriam ct tam sil,i necessariam illius allocutionem toto nisu simul cum ipsis industrius intentissime elaboraret, quomodo se et totum regnum a tam sacrilego homine fun:litus liberaret; sin autem, tam versutissima apostolicae alinæ noininationis et hereticæ usurpationis illius vecordia et majestate sese procul dubio regno, honore, partimque vita ipsa, privandum non igno„ raret, nec non omnes, qui invictissimi cum ipso in

D mortem et in perniciem ire semper parali fuerint,

similiter periluros ei damnandos minime dubilarC 1. Postquam (117) atitem legati regis pariterque regni optimatum a papa difnissi repatriare coeperunt, ipse confestium animam suam pro ovibus suis lare pi ompiissiiuus, ad locum et tempiis quæ r

[ocr errors][merged small][ocr errors][merged small][merged small][ocr errors]

dixerant ad invicem, properanter pervenit, et illic, A meantes, quidquid illud fuerit quod fucatum et per

juxta quod disposuerant, itineris sui ductores desiderantissimus expectavit. Set frustra. Nam postquam Theutonici principes fiigam regis tam inopinatam et furtivam ultra Alpes compererant, insidiarum et inpugnationum illius non parum metuentes molimina eu incursiones, occurrere neque ducatum condictum exhihere papae, quamvis inviti et nolentes, omnino desiverant. Ita papa apud Canusinum castellum ipsos aliquamdiu exspectavit. Set dum illi tot obstantibus periculis se ad eum nequaquam venire posse ipsi vix remandarent, tunc ipse, quia frustra venerit illuc, moleste nimis ferens, set tamen postea ad Theutonices partes se qualitercumque pro necessitate sanctæ æcclesiae pervenire posse non desperans, istic hujusmodi occasione aliquanto tempore morari disposuit. Tunc et ipse regis iter et consiliariorum ejus sibi nec non sanctæ æcclesiæ non multum prodesse consilerans, quippe qui Longobardos, quos rebelles Deo sibique reperit, non parum rebelliores reddiderit, quique Theutonum gentes omnino inter se scismate non modico discordes, quid de tam vecordi homine agerent, mirabiliter irritatas sollicitaverit, et totum undique regnum non mediocriter perturbaverit : totam curam suam, ut virum vere apostolicum oportuit, super Dominum jactavit, die ac nocte precibus lacrimosis institit, quatinus ipse sibi divinitus inspiraret quid de tam grandi negotio ratione synodica rite difliniendum ordinaret. Tandem rex accepto suorum salubri satis, consilio, prorsusque deposito priori, quem in papam jam imalitioso vecors et odiosus excogitavit studio, interventu et auxilio praecipue domnæ Mathildis marchionissae, socrus suæ Adelheidæ itidem marchiomiss;e, et abbatis Cluniacensis (118), qui et ipse cum papa nuper ob regis communicationem ßomae reconciliatus advenerat, nec non omnium quoscunque suae parti attrahere poterat, papam convenire, eique per omnia subdi, cedere, obedire et consentire proposuit. Eaque intentione, quamquam inter Longol)ardos qualiter cumque dissimulata, praemissis ante se ob adducendos ad se praenominatos interventores nuntiis, ipse ad castellum prædictum paulatim eos subsecutus est. Qui properanter ad condictum locum regi occurrentes, eam causam pro qua convenerant, diu inter se multifario sermone ventilabant, et sollerti consultatione omnimodis secum pensabant; set nescio quos in ea dolosos, simulatorios pollicitationum amfractus suspicioso plurimum exploratu diligenter motaverant, quos papæ, hujusmodi causarum; ex multo jam tempore et usu cottidiam, revera experientissimo, pre s.mplicibus et satis superque veracibus anoortare metuerant. Attamen mox, quia sic necessitas expostulabat, re

[ocr errors]
[ocr errors]

fidum æstimabant, totum papæ seriatim plenaria veritate enarrabant.

Hos confestim e vestigio rex subsecutus, ad usque portam castelli præceps et adhuc inopinatus, et absque responso apostolico ejusque verbo invitatorio, praecipitanter cum suis excommunicauis luctuosus accessit, et pulsando salis, ut ingredi permitteretur obnixe rogitat. Illic laneis indutus, nudis pedibus (119), frigorosus, usque in (liem tertium foris cxtra castellum cum suis hospitabatur; et ita multis prol)atiouum et temptationum scrutiniis districtissime examinatus, et obediens quantum ad humanum spectat judicium inventus, christianæ communionis et apostolic;e reconciliationis gratiam, ut est consuetudo poenitentium, lacrymosus pr;eslolabatur.

Domnus autem apostolicus, qui tam falli quam fallere cautissimus noluerit, quique regis tot pollicitationibus tanto totiens delusus, verbis illius non facillime crediderit, post multas consultationum sententiosas collationes vix ad hoc pertractus est, ut si jurejurando lias, quas sibi nunc pro utilitate et statu sanctæ ccclesiæ impositurus esset, obedientiæ et satisfactionis conditiones aut ipse per se, aut per eos quos sibi nominaret testes, confirmare promptissimus adveniret, et insuper fidem hujus sacramenti in posterum firmisssime observandi in manus interventorum illorum qui præsto fuerant, nec uon imperatricis qnæ necdum aderat, dare et hoc pactum sic fœderare consenliret, in christianam tantum communionem eum recipere non recusaret. Itex autem hujusmodi responso a papa recepto, durissimum hoc quod propositum est, et ipse omnesque sui julicabant; verumtamen, cum aliter recomciliari nullatenus posset, vellet nollet, satis mœstissimus consensit.

Tandem vero me ipse juraret, vix apud papam inierventum est; duo autem episcopi, Neapolitanus et Vercellensis, præter alios familiares ejus (120) qui deinceps jurarent, ad sacramentum pro eo faciendum electi sunt. Qui, ut summam sacramenti memorentis, in hunc modum jurabant : ut videlicet dominus illorum Heinricus, quandocumque ipsi infra annum papa Gregorius constitueret, in concordiam et pacem cum principibus regni aut secundum judicium aut misericordiam illius veniret, et nullam læsionem ipse sive suorum quisquam domno papæ aut legatis illius inferrent, in quascumque partes regni ob regimen aecclesiæ venirent, nec in captione nec in membrorum suorum truncatione; et, si ab aliquo alio læderentur, ipse, quando primum posset, bona fide illos adjuvaret; et si aliquod impedimentum ipsi obstaret, ut tempus et inducias,

[ocr errors]

(1 8) IIugonis, qui Ifeinricum parvulum de sacro fonte levaverat, prout ipse rex indicat in epistola ad etiam data, Dacherii Spicileg., t. III, p. 441 novæ eJit. Uss.

(119) Discalceatus, et laneis indutus. Ep. ad Germ., I. l. (120) IIos enumerat Lambertus h. a. Uss.

quas ipsi domnus papa constitueret, observare nullatenus posset, deinceps cum primum posset, absquc mora iuéilate observare festinaret. IIoc ut prædictuam est pacto, introitus et accessus ad papam regi, magno lacrimarum fluore ploranti, c;cterisque cxcommunica:is non partim similiter plorantibus patefiebat. Quid ibi lacrimarum ab utraque parte effunderetur, nou facile quis enarraret; ubi domnus papa non minimum pro ovibus qu;e perierant, Deo requirendis fletu miserabili conquassatus, ipsis ut oportuit humiliter prostratis, ct præsumptiomis suæ pertinaciam confessis, canonic;e reconciliationis et apostolicæ consolationis illoneos profulit adhortatus, et sic apostolica indulgentia et benedictione reconciliatos et cliristian:e communioni redditos, in ecclesiam introduxit. Dehinc facta pro eis consueta oratione, et in osculo sanc:o regi et episcopis quinque, Argentino, Bremensi, Lausanniensi, Basiliensi, Neapolitano, et cæteris niajoribus dignainter salutatis, ipse papa missas fecit, et in loco communionis regi ad se vocato eucharistiam porrexit (121), quam antea ipsi interdixit. Cujus participatione rex se indignum fore contestans, incommunicatus digreditur. Unde mox apostolicus quasi quodulam indicium impuritatis et quasi testimonium latentis in eo cujuslibet ypocrisis, Spiritu revelante, non imprudenter capiebat, et nequaquam se verborum ejus fidei deinceps totum ex toto credere præsumebat. Demum vero cibo satis decenter præparato, simul ad eamde.m mensam consedebant, sobrio se victu homeste procurabanl; et inde cum gratiarum actione surgentes, et non multa præter maxime necessaria obedientiæ promissae, fidei datæ, sacramenti non violandi, perfectæ pœnitentiæ, nec non cavendi Longobardorum anathematis commonitoriola, ad invicem sibi colloquentes, rex accepta apostolica licentia et i)enedictione c;:m suis inde discessit, præter episcopos, "quos papa jussit illic incarcerari, prout sibi bene complacuit. lnsuper pactum sacramenti cujusdam, quod a familiaribus regis papæ adhuc persolvendum restiterat, ab eis fiendum exigebatur. Quod ipsi contentiosa quadam discordia longe aliter quam conderetur, pervertere conantes, sese reatu perjurii cito a papa capiendos dum metucrant, ne omnino ipsi jurarent, modis omnibus cavillosi diffugerani. Ex quibus Augustensis episcopus absque licentia noctu inde clandestina fuga non reconciliatus evaserat. Sic in primo pacto, quod aul invicem statuerant, papam artificiose delusum el deceptum (122), mendaces alie{;iiit.

[merged small][ocr errors]

A Ad hæc dum'apostolicus duos episcopos, Ostiensem et Prænestinum, pro necessitate et regimine sanctæ æcclesiæ {Mediolanum, Ticinum, et in cæteras illarum partium civitates dirigeret, et sic non sine fructu Placentiam proficiscerentur, a Placeniino antiepiscopo (125) perjuro et anathematizato capti sunt. Ex quibus Prænestinus paullo post diimittitur, Ostiensis in quoddam castellum incarce. ratus transmittitur (12i). Ubi cum aliquamdiu in vinculis teneretur, et rex cum suis avaritiæ lucris quolibet artificiosus ingenio insistere niteretur, cui solummodo papa in itinere Longobardico servitium necessarium abeis,canonice autem illorum omnino devitanda communione sumendum vix licentiam dedit, sacramenti quod fecerat pro legatis apostolicis adB juvandis prorsus ollitus, nullam vel in verbi unius saltem auxiliaria impensiuncula ipsi compassionem exhibuit. Set cum Papiæ vellet ju.xta ritum legis *' Longol)ardorum coronari, missis ad papam pro hujusmodi danda licentia interventoribus, responsum datum est eis, ut quamdiu Petrus esset in vinculis, non haberet in hac re !icentiam apostolicæ auctoritatis. Set neque sic ipsius auxilium extor• quere ab eo poterat. Tandem vero imperatrice et domina Mathilla adjuvantibus, de carcere nonnullo tempore probatus,relaxabatur. Per idem tempus Quintius ille Romanus, qui ad cumulum damnationis suæ episcopum quoque Cumanum *** (125) juxta æcclesiam sancti Petri I{omæ jam captum te;uerat, cum ipso regem Papiae visitare et non parum sibi munificum eflicere studuerat; quippe qui non modicas imunerum grates non solum pro episcopi, verum quoque pro tam sacrilega domni apostolici captione, ab ipso sibi referendas promeruisse nullatenus dui)itabat. Qui postquam ad curiam pervenerat, eumque rex ob anathema caute devitatum osculari et, ut solet amicos, salutare non ausus fuerat, quasi ob qnasdam maximas suas occupationes nondum ul dignus fuerit, et prout plurimum promeruerit, ipsum acceptare non posse simulavit; et ita in dies acceptabilem suum dilatum procrastinavit. Ipse autem aliquantulum subiratus, se dedignationi et delusioni habitum proclamavit, donec tandem certissimas '** dignæ salutationis inducias et grates a rege sibi deferendas pertinax extorsit. Set in ipsa nocte statuti diei gutturæ ejiis lethali quodam tumore repente præfocato, morte damnandus æterna, rege non viso et insalutato, in puncto, celerrimus descendit ad inferInau. Ita rex partibus illis quæcumque et undecunique

LECTIONES.

C

1** dilationis hic inserit Uss. .

[ocr errors][merged small][ocr errors]
« VorigeDoorgaan »