Pagina-afbeeldingen
PDF
ePub

lamen convictus ab eis el rememoratus, fraudulen- A ab eis omnino liberare. Ad hoc quidam marchio, tiam non suam set cujus nesciret alicujus alterius, nomine Opertus, de Longobardia lunc temporis in lilleris publice confessus est. Ita omnia regis adveniens, summopere illuin pre cæleris confortaobædientiæ, quam littera mendax, non cordis re vit. Qui magnisice ob id ipsum ab co conatus et ritas protulit, commenta simulatoria et deceptionum honorificalus, in repatriando juxta Augustam Vinplenissima, cuin imperatrice pariler domnus apo delicam repentina norte præoccupatus, equo decistolicus vigilauter deprelienderale Quapropter, quod dit, et sic apostolicum anathema jam pro nichilo rex obnixe satis rogaverat, ut scilicet Romam ei ad habens, liinc allem qnanti ponderis sit re experiens, papam reconciliando pervenire liceret, nequaquam quam miser ille damınabiliter interiit. consentire papa voluit, sci ut in præsentia regni

MLXXVII. primatum apud Angustam Vindelicam a se audiendus Rex natalem Domini apud Bizantium in Burginct reconciliandus sibi occurreret, a pos!olica aucto

dia, uno ibidem vix dic commoratus, quomodorilale preceperal, et illo se venturum ad eos circa cumque celebravit. Inde assumpla uxore et filio, festivitatem Ypapanti (115), si Dominus volucrit, nec non lolo suorum comilalil et appara'lı, ul arilca lirmissime satis per utriusque partis legalos ipsis jam deliberatum est, Genovae Rodano transito, remandavil. Qui litteris apostolicæ benedictionis B Alpes asperrinio vix scandens replansque itinere, perceptis, in (116) quibus plurimum pro ducaiit Testinus Longobardiam per Taurinensem 186 episcosilo, pro cæteris necessariis, el pro pacc ipsos, ut palum intravil. Todeque collectis undecumque quos oportuit, diligenter præmonuerat, letanier patriam potuit, Ticinum perveniens, excommunicatorum siiain lanti hospilis adventum preconando revisc quoquc lubam cpiscoporum ad se unique conrunl.

traxil, el quasi causam illorum defensoria qu010Moxigillis omnes regni optimales, his quæ lillcræ docuinque premuniturus majestate, papam alloqueninnoluerant congratulanter acceptis, lolo mentis dum non modo ob sui ipsius, set potius ob illorum conalu ad hæc omnifariam observanda sese percu ab eo perscrutandam tam injuriusi anailiemalis pientissime præparantes, spe non modica acclesia- sententiam, nimis artificiosus ipsis prædixit. Ipsi sticæ religionis et observantiæ restauranda non autem econtra non minimum regi dissuadebant, ne parum exhilarali sini. Rex autem longe alia inten ipsum saltem apostolicum nominaret, gucm illi jussit lione cordalis, dum papæ propositum comperisset, ejus lam sancte abjuratum omnino projecerint, et occurrere ipsi antequam nostras partes intrarel, quen una rile damnaluin sub anathemaiis censura s!!

mma consultationum sollertissimus industria mo a corpore ecclesiæ perpetuo dimembrarent. Allaliebatur. Proposuit namque ut aut collecta peccunia c men ne optimatum regni Teutonicoruin placilum et qualitercumque conducta maxima suorum militari ipse pscudorex ex loto iemerarins annullarel, et ob copia lerrilum eum in fugam coegissel, sive per id illorum offensam justissime incurreret, quoniam Romanos el cæteros cousiliarios illius, tantis mu quidem 186 illum tam inevitabilis, necessitatis conne: ihus corruptos, et sic individuos sibi astitores stringeret articulus, ipsi ad tempus cedere ci moricflictos, ad votum suum illuin constringeret. Sin gerari dignuin estimabant; deinceps vero, post hanc allem, una sccum ipsi lam perduelles et efferali scilicet dispensatoriam ct lam silii necessariam repugnarent, ut ilico cum injuriatum cathedra de illius allocationem toto nisu simul cum ipsis jne pellereni, ct alium juxta cor regis pro co substillic distrius intentissiine claboraret, quomodo se ct rent; el sic in imperium ab illo electis et ordinalis, lolum regnum a lam sacrilego hominc fundilus una cum uxore sia in patria ' gloriosis remearet. liberarel; sin auiem, lam vers!!!issima apostolicæ Si autem papam, meul, minis et blanditiis Romano alme nominationis et heretica disurpationis illius rum convicium, morigerum sibi rex per omnia effi vecordia et majestite sese precul dubio regno, C'rel, piim sibi, adversariis autem suis severissi honore, partimque vila ipsa, privandum non ignomun deinceps sore, slultissime satis præmedita raret, nec non omnes, qui invictissimi cum ipso in balur.

1 mortem et in perniciem ire semper parati fuerint, llis el aliis non perpaucis, ut fama fuil, consilia similiter perituros el damnandos Dinine dubiriorum suorum recordiis commonilus et animatus, tarct. contra dispositam jain optimatum regni correctionem Postquam (117) autem legati regis pariterque ('t christianæ religionis recuperatione! sese perli- regni optimatum a papa dimissi repatriare copebaciter erigens, non cessavil magistralus illorum runt, ipse confestim animam suam pro ovibus suis qualitercumque opprimere, el se suum ad libitum dare promptissimus, ad locum el lempus que o

[blocks in formation]

NOTE. (115) Scil. purificationis S. Maric. Uss.

trilio Mansi XX, 379. (116) Auctor Gregorii epist, ad Germanos ante (117) Cf. Gregorii Vll cpistolam ad Germanios, oculos videtur habuisse, quam ex coil. Udalr. pro

RS. IV, 1.2.

dixerant ad invicein, properanter pervenit, et illic, A meanles, quidquid illud fuerit quod sucalum et perjuxta quod disposuerant, itineris sui ductores desi Sidum æstimabant, lolum papse serialim plenaria vederantissimus expeclavit. Sei frustra. Nam postquam ritate enarrabant. Theutonici principes fugam regis tam inopinatam

Hos confestim e vestigio rex subsecutus, ad uset furtivam ultra Alpes compererant, insidiarum et

que portam castelli præceps et adhuc inopinatus, el inpugnationum illius non parum meluentes moli

absque responso apostolico ejusque verbo invitatorio, mina et incursiones, occurrere neque ducatum con

præcipitanter cum suis excommunicatis luctuosus dictum exbibere papæ, quamvis inviti et nolenles,

accessit, et pulsando satis, ut ingredi permittereomnino desi verant. Ita papa apud Canusinum castel

lur obnixe regilat. Illic laneis indulus, Budis pelum ipsos aliquamdiu exspectavit. Set dum illi tot

dibus (119), frigorosus, usque in diem tertium foris obstantibus periculis se ad eum nequaquam venire

cxtra castellum cum suis hospilabatur; el ila mulposse ipsi vix remandarent, lunc ipse, quia frustra

lis probationum et temptationum scrutiniis distrivenerit illuc, moleste nimis ferens, sel lamen postea

clissime examinatus, et obediens quantum ad huad Theutonices partes se qualitercumque pro neces

manum spectat judicium inventus, christianæ comsilate sanctæ acclesie pervenire posse on despe

munionis et apostolice reconciliationis gratiam, ut rans, istic hujusmodi occasione aliquanto tempore B est consuetudo poenitentium, lacrymosus przeslolamorari disposuil. Tunc et ipse regis iter et consilia

batur. viorum ejus sibi nec non sanctæ æcclesiie non multum prodesse considerans, quippe qui Longobardos,

Domnus autem apostolicus, qui tam falli quam quos rebelles Deo sibique reperit, non parum rehele

fallere cautissimus noluerit, quique regis lol polli. liores reujiderit, quiqne Theutonum gentes omnino

citationibus tanto loliens delusus, verbis illius non inter se scismale non modico discordes, quid de

facillime credideril, post multas consultationum lam vecordi homine agerent , mirabiliter irritatas

sententiosas collationes vix ad hoc pertracliis est, sollicitaverit, et lotum undique regnum non medio

ul si jurejurando las, quas sibi nunc pro utilitate criler perlurbaverit : lolam curam suam, ut virum

el slalu sanctæ ccclesie impositurus esset, obedienvere apostolicum oportuit, super Dominum jactavil,

liæ et satisfactionis conditiones aut ipse per se, aut die ac nocte precibus lacrimosis institil, quatinus

per eos quos sibi nominarel lestes, confirmare prom. ipse sibi divinitus inspiraret quid de iam grandi plissimus adveniret, et insuper fidem bujus sacranegotio ralione synodica rite difliniendum ordi

menti in posterum firmisssime observandi in manus

intervenlorum illorum qui præslo fuerant, nec non naret.

Tandem rex acceplo suorum salubri satis consilio, C imperatricis qnæ necdum aderat, dare et hoc paprorsusque deposito priori, quem in papam jam ma

clum sic fæderare consentiret, in christianam lanlilioso vecors et odiosus excogitavit sludio, inter

lum communionem eum recipere non recusaret. ventu et auxilio præcipue domnæ Mathildis mar

Rex autem hujusmodi responso a papa recepto, duchionisse, socrus suæ Adelheidæ iliden marchio

rissimum hoc quod propositum est, et ipse omnesnisse, el abbatis Cluniacensis (118), qui et ipse cum que sui juilicabant; verumtamen, cum aliter reconpapa nuper ob regis communicationem Romæ re ciliari nullatenus possct, vellet nollet, satis mastisconciliatus advenerat, nec non omnium quoscunque

simus consensit. suæ parii altraliere poterai, papam convenire, eique Tandem rero ne ipse jurarel, vix apud papam i:per omnia subdi, cedere, obedire et consentire pro Terventum est; duo autem episcopi, Neapolitanus et posuit. Eaque intentione, quamquam inter Longo Vercellensis, praler alios familiares ejus (120) qui bardos qualitercunque dissimulata, præmissis anle deinceps jurarent, ad sacramentum pro eo facieilse ob adducendos ad se prænominalos interventores dum electi sunt. Qui, ut summam sacramenti menuntiis, ipse ad castellum prædictum paulatim eos morenius, in hunc modum jurabant : ut videlicet subseculis est. Qui properanter ad condictum lo dominus illorum Heinricus, quandocumque ipsi incum regi occurrentes, eam causam pro qua conve- D fra annum papa Gregorius constitueret, in concornerant, diu inter se multifario sermone ventilabant, diam el pacem cum principibus regni aut secunet sollerti consultatione omnimodis secum pensa dum judicium aut misericordiam illius veniret, et bant; set nescio quos in ca dolosos, simulatorios nullam lesionem ipse sive suorum quisquam domno pollicitationum amfraclus suspicioso plurimum ex papr aut legatis illius inferrent, in quascunque parplo:atu diligenter notaverant, quos papæ, huius tes regni ob regimen rcclesiæ venirent, nec in camodi causarun: ex multo jam tempore el usu colli plione nec in membrorum suorum Truncalione; et, diano revera experientissimo, pre s.mplicibus el sa si ab aliquo alio laderentur, ipse, quando primum lis superque veracibus apportare meluerant. Alla

possel, bona fide illos adjuvaret; el si aliquod immen mox, quia sic necessitas expostulabal, re pedimentum ipsi obstaret, ut tempus el inducias,

NOTÆ. (1 8) Hugonis, qui Heinricum parvulum de sacro (119) Discalcealus, et laneis indulus. Ep. ad sonte levaveral, prout ipse rex indical in epistola ad Germ., 1.1. eum data, Dacherii Spicileg., l. III, p. 441 nove (120) llos enumerat Lanıberlus b. a. l'ss. edil. C'ss.

manum 188

quas ipsi domnus papa constitueret, observare nul. A Ad liec dum apostolicus duos episcopos, Ostienlalenus possal, deinceps cum primum posset, absquc sem el Prancslinum, pro necessitale el regimine mora iodilale obscrvare festinaret. lloc ut prædi sanctæ æcclesiac {Mediolanum, Ticinum, et in cælcctum est pacio, introitus et accessus ad papam ras illarum partium civitates dirigerel, et sic non regi, magno lacrimarum Nuorc ploranti, c:cterisque sine fructu Placentiam proficiscerentur, a Placencxcommunica:is non parum similiter plorantibus iino antiepiscopo (123) perjuro el anathematizato palefiebat. Quid ibi lacrimarum ab u!raque parle capti sunt. Ex quibus Prænestinus paullo post dieffunderclur, non facile quis enarraret; ubi dom millitur, Ostiensis in quoddam castellum incarce.. nus papa non minimum pro ovibus quc perierant, ralus transmillilur (124). Ubi cum aliquandiu in Deo requirendis Nelu miscrabili conquassalus, ip vinculis lenerelur, el res cum suis avariliæ lucris sis ut oportuit humiliter prostratis, ct præsumplio. quolibet artificiosus ingenio insistere nilerelur, cui nis suæ pertinaciam confcssis, canonica reconci solunimodo papa in itinerc Longobardico scrvilium liationis cl apostolicæ consolationis ijuncos proru necessarium abeis,canonice autem illorum omnino delit ad horlalus, cl sic apostolica in Julgentia et be vitanda communione sumendum vix licentiam dedit, nedictionc reconcilialos el christiane communioni sacramenti quod feceral pro legalis apostolicis adredditos, in ecclesiam introduxil. Dehinc facta pro B juvandis prorsus oblitus, nullam vel in verbi unius eis consuela oratione, et in osculo sancio regi el saltem auxiliaria inpensiuncula ipsi compassionem episcopis quinque, Argentino, Bremens!, Lausan exhibuit. Sel cum Papiæ vellet justa rilum legis Rensi, Basiliensi, Neapolitano, el cæteris majoribus 187 Longobardorum coronari, missis ad papam pro dignanter salutatis, ipse papa missas secil, et in hujusmodi danda licentia interventoribus, responloco communionis regi ad se vocalo eucharistiam sum datum est eis, ul quandiu Petrus esset in vinporrexit (121), quam antea ipsi interdixit. Cujus culis, non haberet in hac re licentiam apostolicæ participatione rex se indignum fore conlesians, auctoritatis. Sei neque sic ipsius auxilium extore incommunicatus digreditur. Unde mox apostolicus quere ab eo poterat. Tandem vero imperatrice et quasi quodilam indicium impuritatis et quasi lesti domna Mathilda adjuvantibus, de carcerc nonnullo monium latentis in co cujuslibet ypocrisis, Spiritu tempore probatus relaxabatur. revelante, non imprudenter capiebil, et nequa Per idem tempus Quintius ille Romanus, qui ad quam se vertorum ejus fidei deinceps lo!um es lolo cumulum damnationis sux episcopum quoque Cucredere præsumebat. Demum vero cibo salis decen

(125) juxta acclesiam sancti Petri Romnæ ler präparalo, simul ad eamde.nl mensam consede jam caplum le::ueral, cum ipso regem Papie visibani, sobrio sc viclu lionesie procurabanı; et inde C tare cl lion parum sibi munificum ellicere studuecum gratiarum actione surgentes, et non multa rat; quippe qui non modicas inunerum grales non præter maxime necessaria obedientiæ promisse, solum pro episcopi, verum quoque pro lam sacrilega dei datæ, sacramenti non violandi, perfeclæ pæni domni apostolici captione, ab ipso sibi referendas ientix, nec non cavendi Longobardorum anathe promeruisse nullatenus dubitabat. Qui postquami malis commoniloriola, ad invicem sibi colloquentes, ad curiam perveneral, cumque rex ob anathema rex accepla aposiolica licentia el benedictione com caule devitalum osculari et, ut solet amicos, salu suis inde discessil, præler episcopos, 'quos papa lare non ausus fueral, quasi ob qnasdam maximas jussit illic incarcerari, prout sibi bene complacuil. suas occupationes nondum ut dignus fueril, et proul Insuper pactum sacramenti cujusdam, quod a fami plurimum promeruerit, ipsum acceptare non posse liaribus regis papæ adhuc persolvendum resliteral, simulavit; et ita in dies acceptabilem suum dilaab eis fiendum exigebatur. Quod ipsi contentiosa lum procrastinavit. Ipse aulem aliquantulum subquadam discordia longe aliter quam conderetur, iraliis, se dedignationi cl delusioni habitum proclaperverlere conantes, sese realu perjurii ciro a papa mavil, donec tandem certissimas 189 dignæ salutacapiendos dum melucrant, ne omnino ipsi jurarenl, lionis inducias el grales a rege sibi referendas per

D modis omnibus cavillosi diffugerant. Ex quibus Au tivax extorsit. Set in ipsa nocie stalliti diei gullur gusiensis episcopus absquc licentia noclu inde clan ejus lethali quodam tumore repente præfocalo, destina fuga non reconcilialus evaserat. Sic in primo morte damnandus ülerna, rege non viso el insapacio, quod ad invicem slaluerant, papam artisi Jutalo, in puncto celerrimus descendit ad infer. ciose delusum el ducepluin (122), mendaces alie. Tanll.

Ila res partibus illis quæcumquc cl undecunique

VARIÆ LECTIONES. 1t: regis 1 188 Cumadum 2. 189 dilationis hic inserit Uss.

NOTÆ (121) Factum, lit videtur; inconsultum, poluit enim synodo Romana deposito. Legati autem fuerc Ansex alo occilio pcccato esse obstricluis, in hoc selmus Lucensis et Geraldus Ostiensis episcopi. Vid. certe laudandus, quod publice se inilignum declara Arnilphus, lib. iv, c. 13. Uss. sii, quidquid dein judicaverit pontifex. Uss.

(124) Cr. Gregorii ep. ad Udonem Trev. arch. (122).Accusativi absoliti loco ablativorum.

Reg. v, 7. Monsi XX, (1257) Dionysio scilicet, anno 1075, per dapam in 1123) Reginaldus Comensis episcopus. l'ss.

na.

p. 242.

190

[ocr errors][ocr errors]

poteral, auri, argenti ci palliorum copiosa pondera A Dux criam Roudolfus cum consilio cæicrorum percupientissime correndo, per totam quadrages: regii principum, postquam regem vere reconciliainam peragratis, nullam deinceps ab apostolico regni um audierat, nuntium direxit ad eum, nimis obrixe jam interdicii, lit oporteret, licentiam petens, Vero ci dignanter obsecrans, ne ipse omnino in Theutona diem palmarum animosus plurimum el perlur

nicas partes venirel prius quain aul papam sive inbalus celebravit. Jude etiam intinius suorum Vercel peratricem illuc præmillerei, qui ipsi dignam suslensis antiepiscopus digressus, in via, qua lætinter ceptionem et pacificam sludiose præpararent. Ad pergebal, subitanea morie et ipse pra:occnpalus,

hoc sane papa, ab codem legalo conventus et inviequo, cui prasidel'al, ilico lapsus, in momento tatus, sese paratissimum exhibuerat, set non nisi acsiris infeliciter exspiravit,

cepla ab ipso rege pacis et fidei securilale jurejlıPostquam vero regni primates perfidiam regis

rando sibi contestala. Rex vero legationem perviel pacli quod ad Oppinlieim actum est infra

caciter dedignatus, nec papæ securitatem, neque crionem, fugam illius el reconciliationem simulato

oporume premissionis dignatus est peragere poriam, el cuncta per Longobardjam ejus molimnina

stulationen. artificiosa compererant, Ulme post natalem Domini Denique in Idibus prædictis, ul deliberatum est, aliquid super tam grandi negotio consilialuri conve- B ex magna parle optimales regni convenerunt. Ibique narunt. Et quia panci præ hiemis nivos:e et frigoris habito colloquio, perquam multis 192 injustitiarum nimietale asperrima impediti illic convenerunt, mis.

et injuriarum calam tosissimis 193 proclamationibus sis literis el legalis suis principibus et epis: opis ei querimoniis, quas sibi el lotius regni primatibus Lolaringorum et Saxonum, nec non B jo riorun, el ccclesiis inlatas haberet, regem accusabant; et item eos per filem, quam inter se ad invicem pepi quia papa, ne ut regi obedirent aul servirent, ipsis gerant, et imprimis per misericordiam Dei obsecra lam interdixerit, regni dignitate privabant, neque tos sollerter admonuerant, et plurimuin sollicitantes regis saltem nomine dignum ob inaudita ipsius rogitaverant, lit vel saltem in 3 Idus Martji apud millefaria flagitia adjudicabant; set alium sibi pro Forichheim convenirent, ibique habito colloqlo ct illo eligere el constituere unanimiter destinabant. prudenli consilio dillinite terminarent quicquid cis Legati autem sedis apostolice andito illic lam saoptimum videre:ur de stalu regui el ecclesiæ, el

crilego homine, non paruni quidem mirali sunt, vilie illorum necessaria contuitione. Abhinc etiam, quod tamdiu illum super se sustinuerunt. Verunilautpote qui plurimum anxiati undecumque se pre

men id quod injunclum erat eis, non relicebant, muniri quæritant, domno apostolico, qui adhuc apud

quin potius in audientia cunctorum propalabant Canusium moralus est, lilleras supplices el sollicitu с

suæ legationis commonitorium, ut si quolibel sue dinum instantium plenas dirigebant, et colloquium

cautionis artificio possel ficri, isto adbuc aliquamdiu condicium et suæ voluntatis propositum ipsi inti

qualitercumque sustentalo, alium sibi regem nequamantes, ejus s!per biec, ul in omnibus illorum causis quam constiliierenl; alioquin ipsi, quia multo meoporiuerit, consilium, auctoritatem, ansilium, nec

lius suæ necessitatis expertum non ignorarent perinon lilleras hujusmodi indices 191 cum legatis ipsius, culum, quodcumque sibi optimum prze cæteris indiad se quantotius ab co dirigi humillime rogita- carent, apostolico non contradicente peragerent. Ad® bant.

hæc etiam litteræ apostolicæ in præsentiarum recitata Domnus autem apostolicis, ut est non minimæ sunt (128), in quibus præler scriem el notitiam dati. compassionis et benignitatis, juxta quod ipsi tam regi christianæ communionis commemoratam et illud desiderabant, 1010 sullertissimus conatu dignanter continebatur, quia non multum de pænitentiæ illius peregerat, et ad idem colloquium sanctæ Romanæ spe et provectu 19% lælandum suis subditis foret, Ecclesiic diconiini cardinalem, nec non Massilien quoniam quidem Longobardos, quos inobedientes sem abbatem legalos (126) ciim lilleris suis commoni Salis invenerat, inobædientissimos el es malis pesloriis transmiserat. Ipse aulem in castello eodem, simos reddideril, et idcirco cunctis, qui sub'manus qiramquam pro lot et lantis hereticorum et scisma-D illius scepiro antea fuerint, apostolica vigilantia sol. licorum scandalis et repugnantiis non parum me

lerler mullim exhortalım et consultum est, qualistificatus, usque in Augustum mensem perstitit (127) niis ob hujusmodi necessita:es feliciter superandas etin:le Romam suam, dum via sibi in partes Theu domino Dco se unice commendatos, in via el amore tonicas ad tot discordias componendas non paluerit, justitiæ in dies semper allentiores el provectiores cum maxima acceplus dignatione civium Romanorum cucurrerint, et sic currendo in ca perseveranter, sibi occurrentium et venerabiliter cum salutantium, divinitus coronari commeruerint. satis gloriose revisitavit.

Proinde nimis in Dei gratia contisi et corroborati,

VARIÆ LECTIONES. regni 2. 191 indies 2. 199 multas 2. 193 calamitosissimas corr. calamitosissimuis 2. proveciu 2. pro fectii cd.

NOT.E. (126) Cirumque Bernardum nomine Dieg. 18, con: 5:11S esReg. 15, 95-93. 2:21.

(23; Dumai in Registro Gergarii. (127) Carpinetze Gregorius plurimum co tempore

De

episcopi seorsum, el senatorius ordo, seorsum, pro A modo secum vix collegil episcopos, Herbipolitanum, constituendo rege diu mullumque consiliali suni. Wormatiensem, el Pataviensem. Quarius ille AuTandem sane lolum senatorum nec jion populi no gustensis, lolo quo poteral versutissimus ingenio, varum rerum cupidi collegium, episcoporum primum, corde durissimus adamantino, sedis apostolicæ leul pole spiritalium virorum, divinum et spiritale gatis et canonic eorum sententiis lam perlinas 1010 Dominandi et eligendi regis dum exspectarei alten biduo resliteral, quod nequaquam ad obcdiendum tissime suffragium, dux Alemannize Ruodolfus pri papæ sive regi constringi polerat. Ad extremum, mum a Mogontino episcopo, deinde a cæteris in quamvis simulatorie, vix convictis ab omnibus, in regem ab eis nominalus el eleclus (sl. Hos sequilur communicatione domini regis sui lleinrici confessine mora lolus senatus et populus, solita jurisju sus cst se peccasse, el ob id sacerdotio suo a legalis randi fidelitate sese illi omnes in id ipsum legittime apostolicis privatus el digna penitentiæ sibacius subjicientes.

cst. Set tamen antequam abireni, rege id suppliciler llac electione vere non lierelica, upole communi ab cis vix omnifariam inplorante, ad tempus so!umtotius populi suffragio el lauda nto, in non deside.

modo ipsi oflicium suum concessuni esl. rante, nolente el coacto homine legillime sic peracta, Ibi profcc!o in die sancio pasche, cum rex et confestim inde per Babinberch ci Wurciburch per- B omnis clerus el populus in processione non modica agratis, in media quadragesima Mogontiacum perve ad xcclesiam sancti Johannis sollemniter astarent, niens, ab eisdem episcopis el lolius populi conventu

a legatis apostolicis (129) prpceplum non sine rzsibi illic in justum regem reclorem et defensorera

tione et canonica datum et confirmatum est, folius regni Francorum laudalus unclus ci ordinalus

ultra omnino usurpatio hæc in acclesia fierel, que esi.

a nonnullis simplicioribus fratribus temere el prirEodem dic mox cives Mogontini bellum ex indas

sumptuose contra decreta Clementis papæ aclitalur. tria movebant in eum, ex quibus plus quam centum

Solent namque in sabbatho sancio paschic ante ceciderunt, ci duo tantum ex parte regis; cæleros fuga infusum chrisma in aquam baptisini , omnes circi noctis imminentia vix a morte defensilant. Sic regis

cumstantes ex ipsa aspergere, et ca in vasis suis imilites victoria mirabiliter politi simi, el tantum ci

accepta, sic per totam quinquagesimam (150) hujusvibus pavorem intulerant,, ut summo confestim mane

modi tantum abutuntur usurpativa et inordinala episcopo el domno 198 suo sese rcos dedissent, el

aspersione; non aliendentes sancti papæ Alexan:'ri cjus adepta gratia, gratiam quoque regis, ipso com rationabilecl inrefragabile slalulum (151), qui quibus poteratomnibus interveniente, vix acquisissen!, præcipit all in onmi'us Dominicis diebus exorcismills Cives etiam Wormatienses, assumplis undecumque C salis claque a sacer loubus agatur, et inde populus, non modicis militaribus præsidiis, contra regem el oflicine ei loca corum aspergantur. Ubi celle sancti episcopin suum rebellanics conjurabant. Unde Galli a fratribus regiilariter electus abbas prælicillir præterita eadem civitate rex Triburia divertil, et sic L!itoldus, ejusdem cænobii frater reverendus (132). per Laurisham el Ezzilinga proficiscens, diemque Rex ibidem pascha sestive salis peracto, per palmarum Ulme subsistens, ad usque Vindelicam Ulmam revertendo Augiam intravit, et inde ConAugustam ibidem pascha acturus pertenderal. In slantiam pervenit. Unde episcopus civitatis, aposlopaschali enim ebilomada perplura quæ regno el ac lice scilis legalorum audientiam nec non regia clesie sancte necessaria fuerant, illic tractare et majestatis p asentiam cantissime devitando , in disponere cum principibus suis proposneral; sel ipsi quoddam castellum comilis Ollonis (135) seressit, slalim se ab eo retrahere, quo nescio id infortunio el ibi per lolum illum annum perslilit, ollicio sibi actitante, virilim inceperunt. Non solum vero novi!ii jam priori anno ab apostolico prorsus interdicio, et milites, sel etiam antiqui, qui ipsi jurejurando jam tamen ob id ab co nequaquam deviato. Ipse namolim fidem suam confirmaveranl, et ipsi perjurium que Wormatia cum a conspiratione inobedientia parvipendentes apostataverant. Qui etiam ab Her conscriple resurgerel, extunc, quod nos pro

D bipolitana jam civitale lilloris ad papam invita miraculo debilx ullionis divinæ nolamus, claudicare loriis præmissis, quatinus in nostras parles pro re capit, el sic deinceps debilitalus claudicavit 387, set gimine acclesiastico venire dignaretur, ductores tamen communionem , non oflicium , ab episcopo ipsi dirigere destinaveral : set id lunc omnino per Pataviensi anle Oppineimense 196 colloquium jam agere præ militari penuria non potcral. Tres solum recepit. El qui lolo biennio antea ad hoc cogi ne

VARIE LECTIONES.
pricilielic ed.
197 claudicat l'. 198 oppinense 2. v. infra col. 39).

NOT.E, (129) Nescio quid mali deprehenderint legati in dist. 3, ex decretali prima ejus cpistola , p. 5, hoc iis, queni certe antiquissimum esse constat quam spuriam esse norunt onines. Uss. ex Gregorio Turonensi, lib. i, De gloria martyrum, (132) cs. Burchardi casus S. Galli, c. 7. Mon. SS. c. 24, el ex Ordine Romano , quique hodiedum II, p. 156. oblinci. Uss.

(155) de Brigantio et Bricchorn, v. Stalin Wirl(130) Scilicet usque ad Peniccosiem. Uss.

lemberg. Geschichte 1, 559. (151) Habclur can. Aqua Sale, de consecral.,

196

195 donio 1,

196

« VorigeDoorgaan »