Pagina-afbeeldingen
PDF

que paternarum suarum plenaria libertas, si ei dumtaxat absque omni palam couditione , in hoc eum honorificantes, ad deditionem pervenire non dubitarent. Denique post hujusmodi plures tam fidei veritatique simillimas promissorias assertiones nichil minus quam dolos aut perfidiam sperantes, SuaSu præsumptibili episcoporum Mogontini maxime et Augustensis, nec non ducis Gotifridi et cæterorum, qui prorsus nisi summa necessitate coartati illis bello detrectarent congredi, sese complices regi juxta condictum promissorum ac deditionem pariter contulerant. Qui mox malesuadis auriculariorum suorum heu ! perfidiose conspirans susurriis, in diversa præsidia et in custodiaria il!os disportari cosque fide promissorum ex integro postposita pariter captivari, utpote durius illorum perduellionis injurias ultum iri percupientissimus, mente pertinaci præceperat. Et ipse dehinc jure quodam majestativo possessiones quorundam illorum invaserat, et ca4tella omnia, quæ etiam antea sibi rapinatim per totam Saxoniam usurpaverat, denuo econtra nullo Jaltem vel musitante, præsidiis suis impositis '°° imperiosus '** reguator occupaverat. IIerimannus Babenbergensis dictus episcopus ob A$ymoniacam heresim a papa Gregorio ordine et episcopatu depositus et excou:imunicatus est. Qui con*ersione simulata, ab apostolico mox reeonciliatus, 4nonasterium Suarzaa petiit, illic se monachum fieri professus. Cui mox a rege Roupertus quidam, Gos!ariensis præposituræ et aliarum plurimarum prælatus, ipsius consecretalis intimus, pene omni clero et populo ingratus, subponebatur, et mox in natalitio sancti Andreæ a Mogontino episcopo jussu regis ordiuatur (7ö). Per idem tempus Anno, fidelis et prudens Christi Jesu minister, Coloniensis archiepiscopus, qui hilaris multumque liberalis rerum sibi commissarum in pauperes Christi dispensator, et aecclesiarum quinque novellarum industrius et sumptuosus institutor et provisor, postquam omnia quæ habere videbatur temporaliter, in cœleste gazophilatium congesta thesaurizavit, felicis efficacia consummationis et ipse illuc prosecutus, gaudium Domini sui super multa constituendus, et indelicienuibus nunquam præmiis remunerandus, beatissimus o utinam ! intravit. Qui apud Sigibergense monasterium sepuluus, multis revera miraculis inibi sanctissimus claruerat. Cui quidam Iiiilulfus Goslariensis canonicus, servus ipse regi, majestate regia, clero

A et populo reclamante, vix appositus, et Simoniace ordinatris, set in proxima sequente Romana synodo ob id et inobœdientiam deponendus, substitutus est. Eodem tempore æstivali domntis papa regi post tot contempta illius promissa et mandata, adhue apostolica mansuetudine (77) attemptando commonitorias direxit litteras (78), quatiuus quid el cu promiserit, recogitando meminerit, neque se falsarius aut contumeliosus in Dei et apostolicæ dignitatis contemptum et injuriam pertinaciter erigeret, neque Deum, qui se præ cæteris tam honoratum s;iblimaret, contumax et incorrigibilis annullaret, set mente plurimum sollertissima id semper attenderet, quia superbis resistit, humilibus autem dat gratiam. Ipse autem pro victoria, qua tam magnifice potitus est, non quidem maximas Deo, qui ipsum vincere et triumphare dedit, grates, ut oporteret, referebat, verum potius, qualiter se secundum se dolectatum et jocundatum haberet, totus semper attendebat. Monita (79) vero apostolicæ lenitatis, quibus euim multotiens antea arguendo, obsecrando, increpando, ad emendatiorem vitam adhortatus est, quasi gratissima sibi simulatorie acceptavit, cæterum re et erroris exaggeratione omnino conculcavit. Aliquoties etiam devotas econtra ipsi salutationes et litteras direxit excusatorias (80), salis confitendo conquerens, tum ætate quod fluxa esset el fragilis, tum quod ab his in quorum manibus curia esset, multotiens sibi male suasum et consultum sit. Ali. quoties etiam supplices (81) et omni hunilitate plenas ipsi direxit litteras, in quibus se Deo et beato Petro valde culpabilem et criminosum professus est, insuper preces offerens, ut quod ex sua culpa in aecclesiasticis causis contra canonicam justitiam et decrelalia sanctorum Patrum statuta depravatum fuisset, apostolica ejus providentia et auctoritate corrigeretur, et in hoc suam oboedientiam, consilium et alljutorium: sibi non defutura efficaciter experiretur. Nunc autem htijusmodi sui ipsius et æcclesiarum tam perplures correctionis sponsiones, quas tantotiens per legatos et litteras domno papæ tam multifariam fecit, omnino contumax parvipendit, et excommunicatis in proxima Romana synodo consiliariis et familiaribus suis præsumptuosus communicavit, et ecclesias Dei, ut ab olim assolebot, conD fundere et diripere non cessavit (82). llis compertis domnus papa, cum se tam palam

[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][merged small]

contemptui haberi cerneret, adhuc induratum suum A reptum, a comite Adalberto, uxore ejus Wieldruda

vel semel attemptare proposuit, et tres viros religiosos (85) ipsius utique fideles, quorumque duos ad se Romam, utpote cæteris familiariores, jam misit, ad eum quoque familiarius adloquenduin et juxta evangelicam doctrinam lucrifiendum festinanter legatos remisit; quique eum, ut est amicorum, suasoriis et secrelis suggestionum incitamentis, nec non amicae et puræ libertatis blandiloquiis ad dignam scelerum suorum poenitenliam instigatum revocarent, et ea, quamvis dictu horreiida, passim tamen vulgatissima, ipsi partim enarrando proponerent, et sic in ore horum trium testium staret omne verbum. Per hos etiam ipsi indubitanter intimari fecit, si eos seorsim sibi loquentes non audiret, quod ejus flagitia æcclesiæ per ordinem propalata innotesceret; si autem æcclesiam non audiret, ipse eum quasi ethnicum et publicanum a membris ejus omnino separaret. Qui Goslariam ad regem circa nativitatem Domini pervenientes, juxta quod illis'per obœdientiam impositum erat, caule nimis, set non absque maximo vitæ suæ periculo, peregerant. Quos ille non bona patientia suscipiens, totum quod ipsi secreto in aurem eloculi fuerant, mox ira et indignatione non mediocri succensus, convocatis suis consiliariis pa!am fecit enarrari querelosus, ea, ut fertur, intentione, ut non solum ipsius, set et suas proprias tanto magis defendere conarentur causas. Et mox, çuod præter cætera domnus aprstolicus ei specialiter interdixit, excommunicalis cx studio tunc pervicaciter communicavit , non attendens caritatis et longanimitatis illius paternæ tolerantiam, qua salutem et honorein ipsius in gremio sanctæ Ecclesiæ se amplexurum fore per hos viros sibi fidelissime demandavit, si resipuerit; nec metuens econtra severitatis illius comminatorium gladium, quem ipsi pariter, si in errore consueto pertinax et inobœdiens perduraret, inrefragabiliter niinis intentavera!. Eodem tempore autumnali Ilirsaugiense coenolium, ab Erlefredo quodam nobili et religioso senatore jam olim, ut fertur, sub Pippino rege (84) regulariter satis institutum , set posterorum illius

[ocr errors][merged small]

et filiis eorum in id ipsum consenlaneis, jam aliquamdiu restauratum, nunc sub testamentario regiæ majestatis jure et scriptione plenariæ libertatis is* omnifariam domino Deo, sancto Petro, sancto Atirelio et sancto Benedicto contradebatur. Et sic ex toto proprietatis illorum absolutum dominio, solita legis Alemannicæ abrenuntiatoria testificatione coram multis testibus apud eundem locum, et in ipso sancti Aurelii die festo, liberrimum peractum a se prorsus emancipabant (85), et in servitium Dei abbati Wiilihelmo ejusque sucessoribus in liberant potestatem et curam, et fratribus inibi sub regula inonastica victuris in necessariam sustentationem destinatum, satis legittime confirmabant. Pro cujiis institutionis liberrimæ decretis, apostolieæ auctori. tatis privilegio roborandis, dum mox ejusdem loci abbas Willihelmus Romam perveniret, et ad votum suum apud papam Gregorium id efficaciter, pro quo exierat, perageret, dum repatriare jam moliebatur, acerrima illa passione ilico invasus afficiebatur, quam Greci atrofiam, id est cessationem nutrimenti, dicunt, quæ quidem a diminutione et tenuitaue carnis ex causis quibusdam naturae latentibus et paulatim reconvalescentibus accidit. lnsuper febribns planetis, disinteria, æmorroilla , id est sanguinis fluore , tabefactus, nec non inguinario quodam tumore non minimum ad hæc una distentus, circiter quinque menses, ab ipsis etiam medicis omnino desperatus, set non solus suorum , miserabilitcr cruciabatur. l)emum vero, poslquam Deo omnipotenti medico miserante, tempus miserandi advenit, oleo sacro a fratribus unctum, et a peccatis dimissum, oratio fiilei salvavit infirmum. Sic ad cellam suam, mox reconvalescens, cum acquisitis apostolicæ liberalitatis privilegiis et benedictionibus vix rcpatriavit (86).

Dietwinus Leodiensis episcopus decessit, c:ii iieinricus Viridunensis præpositus successit.

MLXXVI.

IIeinricus rex natalem Domiui Goslariae egit, Saxonibus quamquam illi non parum infeusis et non omnino fidelibus, utpote tam s;eva et injuriosa animositate ipsius majestative suppressis.

invasione ex multo jam tempore destruclum et di- D Gregorius papa, ut bonum pastorem oportet, ovile VARIÆ LECTI0NES.

[merged small][ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors]

Uhristi a lupina rabie undique oculatus sollert's- A aut corripi , non solum non resiprirt, quin potius sime muniendo, non modo alibi, verum in ipsa Ro- ampliori tergiversatione contra fas temerarius satis mana urbe nonnullos adversarios et insidiatores periculose desipuit. Namque infausto consilio cum -antichristianos propter justitiam sustinebat. E qui- suis inito, plures regni episcopos et principes, eos lytis quidam nomine Quintius '*', raptor sacrilegus maxime quos suæ voluntati consentaneos noverat, et prædo facinorosus, post multas insidias vesanus apud Wormatiani (88) convocavit. Quos pene omnes et sacrilegus contemptor omnium sacrorum Dei, debitam (89) beato Petro et apostolicæ sedis præsuli consurgens in illum in nocte sacratissima nativitatis Gregorio obœdientiam abnegare, eique palam unumDomini, cum ad Sanctam Mariam majorem missas quemque ex nomine suo specialiter scripto, imprifaceret, cum manu armatorum vesana æcclesiam nis autem sui ipsius prænotato, inita in id ipsum irrumpere *°* furiosus, et antequam postcommunia- conspiratione abrenuntiare coegerat. Indeque litteras lem orationem eucharistiatus finiret, ab altari ra- abrenuntialorias per episcopos duos, Spirensem (90) puit, vulneratum cepit, et in turrim suam tanquam et Basiliensem (91), primum in Italiam principibus Aatronem sacrilegum, cum maximo ludibrio tractum , et episcopis illius patriæ, huic conspiratioui assoet miserabiliter coartatum incarceravit. lbi diu ciandis, direxit, deinde l{omam. Qui mox habito gladio super collum illius furialiter stricto, torviis, B non minimo conventu juxta Placentiam, non solum Aminax, et omnifariam terrificus, thesaurum et fir-. verbis et litteris set testificatione jurisjurandi domno nmissima sancti Petri castella in beneficia sibi ex- papæ obœdientiam debitam non exhibendam , utpote torquere non cessavit ab eo; set omnino non potuit. qui se ab eo pro Symoniaca heresi damnandos non Nec mora, hoc summopere lamentabili per totam parum timebant, communi voto simul omnes deliaecclesiam sacrilegio tota civitas ejulabiliter nimis berabant. Denique litteras hujusmodi inobœdiencommola est; lurrim ipsam cum maximo zeli Dei tiam continentes per legatos, quendam Parmensem fervore inpugnant, et eam, domno papa quem jam canonicum, et servum quendam regis, properanter interfectum putabant inde erepto, destruunt, et to- ad Itomanam synodum dirigebant. Ubi litteris et ium quod ad Crescentium *** pertinebat, in brevi mandatis publice in audientia tolius conventus redissipant, ipso vix interventu papæ, cui se reum citatis, donno papæ inobedientia deliberata prodederat, inde vivo propulsato, uno autem solo, qui nuntiabatur, ct ut cathedra descenderel, cui indipapam in caput sacrilegus vulneravit, ibidem in- gnus præsideret, ex parte regis ipsi comminatorie terfecto; sic apostolicus gratanter ad altare rediens, satis imperabatur. Quid ibi tumultus et conclaraa-imissas consuinmavit. ' tignis et in legatos illos non ordinatæ incursionis Quincius vero solita papam deluserat vecordia; C excreverit, noverint illi qui præsto fuerint. IIoc unum quippe in turri sua dum civium suorum tumulumu sit nostrum inde dixisse, domnum (92) apostolicum zelumque Dei in se ardentissimum videret, meluetis non sine sui ipsius corporis magno satis periculo vitæ suæ et suorum, confessus est ipsi peceatum quam *° vix eos Romanorum manibus semivivos suum, et obœdientiam dign:imque pœnitentiam et eripuisse. satisfactionem ei devotione quamvis simulata pro- Tandem facto silentio, domnus papa fecit synomisit. Qiiod ex toto parvipendens, noctu Urbe fuga dalia statuta super his inquiri et recitari, qui quasi lapsus evasit. Dehinc papa datis indutiis eum atl in medio totius æcclesiæ contumaciter summo post pœnitentiam, quam inposuit, revocavit; ipse autem Deum pontifici el suo rectori temere aljurato, innon modo apostata in hujusmodi factus est, quin oboedientiam suam non erubuerant scriptis ex noetiam quoddam castellum firmissimtim ibi conti- mine profiteri, non intelligentes neque timentes g:inim occupavit, ubi latrocinando rapinis et san- quod ad illum et cæteros æcclesiæ magistros pertiguine victitabat. Unde papa per Prænestinum epi- nuerit, quod Paulus ait : ¢ Parati semper ulcisci scopum fecit eum excommunicatum damnari. Ipsc oninem inobœdientiam. » Ipsos namque oportuerat autem regi per omnia, morigerus, sic per biennium diligentius attendisse quod sanctus Silvester (95) vrassabalur, Dei conlemplor induratu; D papa in Romana synodo jam inrefragabiliter deTandem vero rex, non modico furore post dis- crevit (93) : « Nemo primam sedem judicabit, quia cessum virorum prædictorum permotus, et indi- omnes sedes a primæ sedis justitia desiderant teingnum (87) ducens se a quoquam reprehendi debere perari, neque ab omni clero, nec ab omni populó

[ocr errors]
[ocr errors]

(92) Sed Romanus pontifex (legatos) de mani- n. 9, ubi hæc plenius habentur. Uss. bus Romanorum — viae demum eripuit factoque

judex judicabitur ; » et illud decretum beati papæ A solummodo complices et fautores; eaeterum quibus Gregorii (95): t Decernimus reges a suis dignita- mens sanior erat, non ita. Ex quibus quidam tibus cadere, et participatione corporis et sanguinis episcopi » patriarcha Aquilegiensis, episcopus SalzDomini nostri Jesu Christi carere, si præsumanu burgensis, Pataviensis, Wormatiensis, qui et ipse apostolicæ sedis jussa contemnere ; » et id genus cathedra sua pulsus est a rege, nec non Wirziburmulta. Quapropter (96) illic synodalis sententia data gensis, et pene omnes Saxonici, nec non duces est, divinarum et humanarum legum auctoritate testificata, regem lleinricum non solum excommunicari, set absque spe recuperationis honore regni debere destitui, ut in excommunicatorum consorlio foret, cum quibus ipse potius quam cum Christo habere partem eligeret. Priinum (97), quod pertimax ab eorum communione, qui pro sacrilegio et reatu Symoniacæ heresis excommunicati sunt, abstinere noluit ; deinde quoil, contemptor Dei publicus, pro criminosis actibus suis pœnitentiam non B solum suscipere set nee promittere quidem voluit, nequaquam servans ea quæ legatis apostolicis jam promiserat; nec non quod publica pervicax inobœdientia, apostolicæ sedi contumaciter resistere, et sie corpus Christi, iu est unitatem sanctæ ecclesi;e, scindere et scandalizare induratus non expavit. I'ro his denique culpis synodali judicio illum domnus apostolicus nec nom onmes qui studio et volutate in illa inobœdientia rei pervicaciter exsisterent et omnes majores et minores in hujusmodi re ex in- scopus jam diu maximis inpensis et studiis coi*dustria ipsi consentientes excommunicavit, et usque struxerat, a Deo et sancto Petro despecta, igné ad dignam satisfactionein a membris æcclesiæ in ultore mirabiliter conflagravit. Iudeque per Lothaperpetuum separavit, ut quos mitis non potuit, vel ringiam revertitur Wormatiam, iHic in pentecoste severus ad viam salutis Deo miserante revocaret. colloquium cum suis comparibus habiturus. His omnibus Agnes imperatrix, mater regis, inter- C Willilielmus Trajectensis episcopus regi subiraerat, cujus animam ipsius gladius damnationis non ius declinavit to* ab eo, et domum veniens, maxiino, parum saticiaverat. sil)i epularum apparatu fecit studiosissimus miniIlis diebus synolalibus dux Gotifridus demum '°' strari; et sic a mensa, in qua uno die tertio conviab illa Wormatiensi conspiratione, non minimus vatus est, inpudenter nimis incrapulatus retralitur, suffragator et incentor illius, dum rediret, a milite morteque repentima præventus et inopinala, miserquodam ad requisita naturæ in secessu sedens de rime satis defunctus est, anathematis spicufo et ipse deorsum vulnerattis, infeliciter exspiravit excom- indubitanter condemnatus (101). Cui Chounradus municatus. Cujus marcham (98) sororis suæ filius Mogontiensis camerarius, regis communica!or seaequivocus illius, 40 libris auri vix emptam a rege dulus, et episcopatus datione ab eo non canonice, possedit, ducatu, quem sibi jam avunculus praesti- complacatus, successit. tum ab eo acquisivit, injuste privatus. Cui filium Colloquium quod apud Wormatiam fieri a reg9 suum vix biennem (99) rev præsidere fecit. constitutum est, ea condietum est *** intentione ut Deliinc rex et sui comperto apostolico anathemati aiunt, ut papa illic quasi canonice a tribus episcopis fere omnes contradixere (100), et omnino injuste et _ qui pr;e cæteris seniores viderentur praejudicatus, non canonico ordine actum, quicquid tunc in synodo D et ob scelera accusatorie ipsi oljecta damnatus, sedo. Romana a tam sacrilego errore actum sit, aflirman- apostolica qualitercumque dejiceretur, et sic pro eo tes, pro nichilo id prorsus liabuere. Et hoc regis alius, quem juxta cor stinm sibi morigerum et ob

[ocr errors]

Roudolfus, Berhtoldus, Welf, et cæterorum regni
primatum pars non modica ctim apostolico indubi-
tanter sentiebant, quique prædictae conspirationi
interesse noluerant. Unde et delìinc a rege vocati ,
ipsum devitabant, cum '** propter anathemia, tuna,
etiam quod maxime in illo '"* confide!)ant.
Episcopus Paderbrunnensis *°* obiit, cui Poppo ,
praepositus Babinbergensis non omnino eanouico
successit, quippe a rege jam anathematizato, con-
muuicans ipsi ***, episcopatum suscepit. Qiiem tamei*.
antea Trajectensis episcopus cuidam suo consan-
guineo a rege dandum pro munere conditionali;er,
accepit, ut scilicet Coloniensis episcopi, qui Symo-
niace et non *** per ostium ascendit, ordinationi non.
resisteret, set ipse eum consecraret. Qui adeo de-
lusus, non astitit regi toto animo, ut prius.
Apud Trajectum rex pascha egit, coliectis '*" un-
deeumque illuc non parvis suae rchellionis et inobœ
dientiæ complicibus. Ibi tunc æcclesia, quam cpi-

[ocr errors]

(95) Idem legitur in Bernoldi opuse. v1, 9, p. 561. cisi consobrinus, qui sub Bullionii nomine celebris Decretum hoc desumptum est ex S. Gregorii M. postea evasit. l'ss.

epist. 8 (libri xiii nov. edit. Opp. t. ll, p. 1225), ad (90) Conradum, cui tamen a. 1089 ob rebellioncm

Senatorem abbatem, ad quani ètiam provocat Gre- ducatum adeuit, et Godefrido concessit. Uss.

gorius VII, in hac causa ad idermaniium Mletensem (100) De hoc legendus ipse Gregorius epist. 2 e£5*

scribens. Uss. lib. iv.'Item Otto iFrising. Chron. I. vi, c. 55, et De 195) Quapropter, eligeret. Gregor. VII, ep. ad gestis Friderici I imp. lib. 1, c. 1.

Cerm., I. I., p. 579. (101) €f. Gregor. Regist. iv, 6, ad Ilenricum (!)7) Primim revocaret. lb., 580. Leod. episc.

(98) Antwerpiciiseim. llujus Godefridus erat oc

sequialem invenirent, ibidem mox supponeretur. A Julius, et reliqui sine numero omnino aslipulantur,

Qui tres jam in ipsa conspiratione prænominati, in Dei autem prædestinatione, ne illuc pervenirent', retardati sunt. Quorum Trajectensis, ut prædictum est, subito moritur; Brixiensis in itinere ipso captus a comite Hartmanno (102), in custodiam et ipse jam ab apostolice excommunicatus mittitur; tertius Neapolitanus solus pervenit. Set nemo juxta legis præceptum damnatur, uno contra se testimonium dicente. Dux etiam Gotifridus, qui papam illic constituendum ad sedem Itomanam se perducturum jam regi audacter promiserat, et ipse, ut notum est omnibus, excommunicatus interierat. Deo namque illud colloquium sic dissolvente, Mogontiæ in festivitate apostolorum Petri et Pauli iterum conveniunt. et ut se ulciscerentur inordinatius et sese ipsis judicibus damnatos plenius damnarent, sacrilego motus sui ausu domnum apostolicum, falsis testimoniis quasi judicatum, temere satis excommunicabant, et quod synodali judicio in regem et in cæ teros suæ confoederationis participes ab apostolico actum est anathema, utpote temerarium, injustum et nullius ponderis, prorsus conculcandum et floccipendendum, quasi sententialiter confirmabant. Non enim attenderant cautissime quod aposlolicæ majestatis reatum incurrerint, juxta quod decretalia sanctorum Patrum statuta inrefragabiliter sanctiunt, quicumque sedis apostolicæ judicium quasi reprobabile inmutare seu retractare præsumpserint, et quod nulli unquam permissum est, aliquid inde lioc reprobato judicaverint. Unde sanctus*7° Silvester in Romana synodo, cui 284 episcopi cum 40 presbiteris, et diaconibus plurimis, praesente Constantino augusto et matre ejus sancta Helena, subscripserunt, ita decrevit "* : Nemo primam sedem judicabit, et caetera, ut praescriptum est. Et beatus (103) papa Gelasius in decretis suis kapitulo 2 (104) : Cuncta, inquit, per mundum novit æcclesia, quod sacrosancta aecclesia Romana de omni æcclesia fas habeat judicare, neque cuiquam liceat de ejus judicio judicare; siquidem ad illam de qualibet mundi parte appellandum est, ab illa autem nemo est appellare permissus. Set nec illa præterimus, quod aposlolica sedes absque ulla synodo præcedente absolvendi quos iniqua synodus damnaverat, et nulla exsistente synodo damnandi quos oporteat, habeat facultatem, quod *7* sanctissimi pontifices Calistus, Fabianus, Xistus,

[ocr errors][ocr errors]

qui adeo amplexati sunt veritatem, ut pouius mori quam mentiri deliberarent. Et hoc nimirum pro suo principatu egerant, quem beatus Petrus apostolus verbo Domini et tenuit semperque tenebit. Hos sequitur beatissimus papa Adrianus (105) kapitulo 18 *** in decretis suis, Generali, inquiens, decreto statuimus, ut execrandum anathema fiat, et velut prævaricator catholicæ fidei semper apud Dominum reus exsistat, quicumque regum seu potentum sire episcoporum deinceps statuta Romanorum pontifi . cum (106) in quocumque violanda crediderit, rel perviolari permiserit. Nec minus hoc metuendum est, quod sanctus Leo in decretis suis terrificus nimis decrevit (107) : 0mnis, inquit, qui diffinitiones nostras per inobœdientiam evacuare contendit, amathemate percellatur, et qui contumax nostris saluberrimis statutis contradiarerit, a membris arcclesiæ omni tempore separetur. Et ideo cuicumque jndicium sedis apostolicæ in dubium venerat, cum ipso apostolico potius quam cum aliis ventilare debuerat , sine quo id, quod judicatum est ab eo, nullatenus retractari vel mutari poterat. Nostrum est cnim, apostolicis institutis absque omni hesitatione oboedire, stultas autem et sine disciplina quæstiones devitare, quæ generant lites et multum proficiunt ad subversionem audientium. Domni autem apostolici est suas sententias ratione firmare, si cuiquam im eis quid dubium videatur occursare. Diversus siquidem sermo inter synodiacos de hoc eodem anathemate regis per totum regnum sine intermissione terebatur, justene actum sit an injuste? Verumtamen hoc apud contentiosos maxime, qui non veritatiset contentionibus conati sunt deservire; aut enim ignorabant, aut ex industria dissimulabant, quia duo judiciarii ordines in sacris Scripturis colliguntur (108), unus in dubiis rebus, ubi induciae, pro quibus nunc, ut ipsi aiunt et testantur, minime datis maxime controversati sunt, pro acquirendis testibus et defensoribus necessariæ sunt. Alter vero in publicis criminibus, in quo nullæ induciæ concedendæ leguntur, cum sine accusatore et teste in contumaces et inobœdientes sine mora sit sententialis proferenda vindicta. In (109) dubiis namque causis, licet veris, nondum autem publicatis vel sponte confessis seu aperte convictis, necessario eas ad inquirendum vel comprobandum induciæ concedendæ

[ocr errors][ocr errors][merged small][merged small]
« VorigeDoorgaan »