Pagina-afbeeldingen
PDF
ePub

Christi a lupina rabie unique oculatus sollert's- A aut corripi, non solum non resipuit, quin potius sine muniendo, non modo alibi, verum in ipsa Ro ampliori lergiversalione contra fas lemerarius salis mana urbe nonnullos adversarios el insidiatores periculose desipuil. Namque infausio consilio cum antichristianos propter justitiam sustinebal. E qui. suis inito, plures regni episcopos el principes, eos bus quidam nomine Quintilis 187, raplor sacrilegus maxime quos suze voluntali consentaneos noverat, et prædo facinorosus, post multas insidias vesanus apud Wormatiam (88) convocavit. Quos pene omnes et sacrilegiis contemptor omnium sacrorum Dei, debitam (89) bealo Petro el apostolica sedis præsuli .consurgens in illum in nocle sacratissima nativitatis Gregorio obædientiam abnegare, eique palam unumDomini, cum ad Sanctam Mariam majorein missas quemque ex nomine suo specialiter scripto, imprifaceret, cum manu armatorum vesana æcclesiam niis auiem sui ipsius prænotato, inila in id ipsum irrumpere 15furiosus, et antequam postcommunia- conspiratione abrenuntiare coegerat. Indeque lilleras lem orationem eucharistiatus finiret, ab altari ra. abrenuntiatorias per episcopos duos, Spirensem (90) puit, vulneratum cepit, et in lurrin suam tanquam et Basiliensem (91), primum in Italiam principibus Hitronem sacrileguni cum maximo ludibrio traclum , el episcopis illius patriæ, huic conspirationi asso. ci miserabililer coartalom incarceravit. Ibi diu ciandis, direxil, deinde Romam. Qui mox habito gladio super collum illius furialiter stricto, lorvis, B non minimo conventu juxta Placentiam, non solum minax, el omnifariam terrificus, thesaurum et fir- verbis et litteris sel testificatione jurisjurandi donino missima suincii Petri castella in beneficia sibi ex papæ obædientiam debitam non exhibendam , utpole Porquere non cessavit ab eo; sel omnino non potuil. qui se ab eo pro Symoniaca heresi damnandos non Nec mora , hoc summopere lamentabili per lolam parum tiniebant, communi voło simul omnes deliIcclesiam sacrilegio lola civilas ejulabiliter nimis berabant. Denique litteras hujusmodi inobediencomola est; lurrim ipsam cum maximo zeli Dei tiam continentes per legalos, quendam Parmensemn fervore inpugnant, el cam, domno papa quem jam

canonicum, el servum quendam regis, properanter interfectum putabant inde ereplo, destruunt, el lo ad Romanam synodun dirigebant. Ubi lilleris et tum quod ad Crescentium 189 pertinebat, in brevi mandatis publice in audientia lolius conventus redissipant, ipso vix interventu papa, cui se reum citatis, donino papæ inobedientia deliberata prodederat, inde vivo propulsalo, uno autem solo, qui nuntiabalur, cl ul cathedra descenderet, cui indipapam in capul sacrilegus vulneravit, ibidem in gnus præsideret, ex parte regis ipsi comininalorie terfecto; sic apostolicus gratanter ad altare rediens, satis imperabailir. Quid ibi lumulus el conclama-nissas consuinmavil.

tianis et in legatos illos non ordinata incursionis Quincius vero solita papam deluserat vecordia ; C escreveril, noverint illi qui prestoluerint. Hoc unum quippe in turri sua duni civium suorum tumultonu sit nostrum inde dixisse, domnum (92) apostolicum zelumque Dei in se ardentissimum videret, meliers non sine sui ipsius corporis magno satis periculo vitæ suæ el suorum, confessus est ipsi peccatum quam

160 vix eos Romanorum manibus seniivivos suum, el obedientiam dign:imque poenitentiam et eripuisse. saljsfactionem ei devotione quamvis simulata pro Tandem facto silentio, domnus papa fecit synomisil. Q:10: es lolo parvipendens, noctu Urbe fuga dalia slatuta super his inquiri et recitari, qui quasi lapsus evasit. Dehinc papa datis induliis eum ad in medio lotius ecclesiæ contumaciter summo post pænitentiam, quam inposuil, l'evocavit; ipse autem Deum pontifici el suo reclori temere ahjuralo, innon modo a poslata in hujusmodi factus est, quin obædientiam suam non erubuerant scriptis ex noetiam quodam castellum firmissimum ibi conti mine profiteri, non intelligentes neque limeniles g99in occupavit, ubi latrocinando rapinis et san quod ad illum et cæleros æcclesie magistros perliguine victitabat. Unde papa per Prenestinum epi- nuerit, quod Paulus ait : « Parali semper ulcisci scopum fecit cum excommunicatum damnari. Ipse onnen inoboedientiam, » Ipsos namque oporluerat autem regi per omnia morigerus, sic per biennium diligentius atiendisse quod sanctus Silvester (93) vrassabalır , Dei contemplor induralu

D papa in Romana synodo jam inrefragabiliter deTandem vero rex , non modico furore post dis. crevit (94): « Nemo primam sedem judicabit, quia cessum virorum prædictorum permotus, et indi omnes sedes a primæ sedis justitia desiderant lein. gnum (87) ducens se a quoquam reprehendi debere perari, neque ab omni clero, nec ab omni populo

VARIÆ LECTIONES. 187 ila 2. 988 irrupit 1: Uss.

189 ita 2.

quamquam Uss.

NOTÆ. (87) Indignum – corripi. Gregorii VII, ep. ad silencio etc. Bernoldi opusc. I, p. 220. Germ., 1. l., p. 379.

(93) S. Silvester -- judicabilur. Bern. opusc. 1, 3, (88) Vid. Bernoldi opusc. I, epist. 3, p. 217. (89) Debitam abnegare. Ibid., p. 380. ·

(94) Fictitiam esse hanc synodum, adeoque et (90) Huzinannum.

allatuin Silvestri papæ decretum, dudum consen(91) Burchardum.

liunt eruditi. Vide Bernolili opusculum 1, epist. 3, (92) Sed Romanus pontifex (legalos) de mani n. 9, ubi hæc plenius habentur. Uss. bus komanorum vix demum eripuit sacloque

160

p. 218.

162

166

[ocr errors]

judex judicabitur ; » et illud decretum beati papae A solummodo complices et fautores; exterum quibus Gregorii (95) : « Decernimus reges a suis dignila mens sanior erat, non ila. Ex quibus quidam tibus cadere, el participatione corporis et sanguinis episcopi , patriarcha Aquilegiensis, episcopus SalzDomini nostri Jesu Christi carere, si presumanli burgensis, Pataviensis, Wormatiensis, qui el ipse apostolicæ sedis jussa co:itemnere ; ; el id genus cathedra sua pulsus est a rege, nec non Wirziburmulia. Quapropter (96) illic synodalis sententia data gensis, el pene omnes Saxonici, nec non duces est, divinarum et humanarum legum auctoritale Roudolfus , Berhtoldus, Well, el cælerorum regni lestificala, regem lleinricum non solum excommu

primatum pars non modica cum apostolico indubinicari, sel absque spe recuperationis honore regni

tanter sentiebant, quique prædictæ conspirationi debere destilui, ut in excommunicatorum consorlio interesse noluerant. Unde et feliinc a rege vocati, forel, cum quibus ipse pulius quam cum Christo ipsum devitabant, cum propier anathenia, luni babere partent eligeret. Primum (97), quod perti.

etiam quod maximc iu illo 103 confidebant. nax ab eorum communione, qui pro sacrilegio et Episcopus Paderbrunnensis 16' obiit, cui Poppo realu Symoniacæ heresis excommunicati sunt, abs

praepositus Babinbergensis non omnino canonico tinere noluit ; deinde quoil, contemptor Dei publi successit , quippe a rege jam anathematizalo, come cus, pro criminosis actibus suis pænitentiam non

municans ipsi 168, cpiscopali suscepit. Quiem lament: soluin suscipere set nec promillere quidem voluit,

antea Trajectensis episcopus cuidam suo consannequaquam servans ea quæ legatis apostolicis jam

guineo a rege dandum pro munerc conditionalier. promiseral; nec non quod publica pervicax inobe accepit, ut scilicet Coloniensis episcopi, qui Symo, dientia , apostolicæ sedi contumaciler resistere, cu niace et non per ostium ascendit, orclinationi non, sic corpus Christi, id est unitatem sanciæ ccclesiae,

resisteret, set ipse cum consecrarel. Qui adeo descindere el scandalizare induralus non cxpavit. l'ro lusus, non astirit regi lolo animo, ul prius. bis denique culpis synodali judicio illum domnus

Apud Trajectum rex pascha egil, collectis 167 apostolicus nec non omnes qui studio el voluntate decunque illuc non parvis suæ rehellionis et inobu: in illa inobedientia rei pervicaciter exsistcrent el dientiæ complicibus. Ibi lunc a'cclesia, quam cpia omnes majores et minores in Jujusmodi re ex in

scopus jam diu maximis inipensis el studiis condustria ipsi consentientes excommunicavil, et usque struxeral, a Deo el sancto l'etro despecta, igrice ad dignam satisfactionein a membris æcclesiæ in ullore mirabiliter conflagravit. Judeque per Lothaperpetuum separasit, al quos mitis non potuit, vel ringiam revertitur Wormatiam, illic in pentecoste severus ad viam salutis Deo miserante revocarel.

colloquium cum suis comparibus habiturus. Bis omnibus Agnes imperatrix, maler regis, inter- C Willihelmus Trajectensis episcopus regi subiraeral, cujus animam ipsius gladius damnationis non 1118 declinavit 68 ab eo, el domuin veniens, masina parum sauciaverat,

sibi epularum apparatu fecit studiosissimus minin. slis diebus synodalibus dux Gotifridus demum 161

strari; el sic a mensa, in qua uno die tertio convine ab illa Wormatiensi conspiratione, non minimus valus est, inpudenter nimis incrapulalus retrahitur, suffragator et incenior illius, dum rediret, a milile

morleque repentina prævenliis el inopinala, miserquodam ad requisita natura in secessu sedens de rime satis defunctus est, anathematis spicuto elipse deorsum vulneratiis, infeliciter exspiravit excom indubitanter condemnatus (101). Cui Chounradus municatus. Cujus marcham (98) sororis suxe Alius Mogoniliensis camerarius, regis communicator seæquivocus illius, 40 libris auri vix emplam a rege dulus, el episcopalus dalione ab eo non canonice possedil, ducalu , quem sibi jam avunculus presti complacalus, successit. lum ab eo acquisivit, injusle privalus. Cui filium Colloquium quod apud Wormatiam fieri a rego suum vix biennem (99) rex presidere fecit.

coustilulum est, ea condictum est 169 intentione ut Dehinc rex el sui comperto apostolico anathemati

arunt, ut papa illic quasi canonice a tribus episcopis. fere omnes contradixere (100), el omnino injuste et qui præ cæteris seniores viderentur prajudicatus, non canonico ordinc actum, quicquid lunc in synodo

D

el ob scclera accusatorie ipsi objecta damnatus, sedo Romana a tam sacrilego errore actuni sit, allirman apostolica qualitercumque dejiceretur, el sic pro eo ies, pro vichilo id prorsus habuere. Et hoc regis alius, quem juxta cor stiam sibi morigerum el ob

VARIÆ LECTIONES 161 Domum I.

cum coll. llinn 2. 163 scilicet apostolico ; Ussermann non anle maxine inserendum censuil; fortasse minine legendum esl.

Sipsi corr, ipsc 2.

166 deest 2. 167 collegii 2. 165 declamavil 2. 169 deesi 2. Uss.

NOTÆ. (95) Idem legilur in Bernoldi opuse, vi, 9, p. 361. cisi consotrinus, qui sub Bullionii nomine celebris Decretum hoc desumplu!il est ex S. Gregorii M. postea evasil. Css. capist. 8 (libri xiii nov. edit. Opp. I. II, p. 1223), ad (99) Conradum, cui tamen a. 1089 ob rebellioncm Senatorem abbatem, ad quam etiam provocat Gre ducatum ademit, el Godefrido concessil. Uss. gorius VII, in hac causa ad Hermanum Melensein (100) De hoc legendus ipse Gregorius cpist. 2 et 3: scribens. Uss.

lib. iv. liem: 0110 Frising. Chron. I. vi, c. 55, et De 96) Quapropter, -- eligeret. Gregor. VII, ep. ad gestis Friderici I imp. lib. 1, Germ., l. 1., p. 379.

(101) Cf. Gregor. Regisl. iv, 6, ad llenricum (97) Primum rerocarel. Ib., 380.

Leod. episc. (98) Antwerpiensem. llujus Godefridus eral oc

162

167 baderbr. 2.

168

c. 1.

requialem invenireot, ibidem mox supponerelur. A Julius, el reliqui sine numero omnino astipulantur, Qui tres jain in ipsa conspiratione prænominali, in qui adeo amplexali sunt veritatem , ut potias mori Dei aulem prædestinatione, ne illuc pervenirent', quam mentiri deliberarent. Et hoc nimirum pro relardati sunt. Quorum Trajectensis , ut prædictum suo principatu egerant, quem beatus Petrus apostocst, subilo moritur; Brixiensis in itinere ipso caplus lus verbo Domini et lenuit semperque lenebil. Hos a comite Harlmanno (102), in custodiam et ipse jam sequitur beatissimus papa Adrianus (105) kapitulo ab apostolico excommunicatus millitur; lertius Nea 18178 in decretis suis, Generali , inquiens, decreto politanus solus pervenit. Set nemo juxta legis pre statuimus, ut execrandum anathema fiat, et velut ceplum damnatur, uno contra se testiinonium di prævaricalor catholicæ fidei sem er apud Dominum cente. Dux etiam Gotisridus, qui papam illic consti reus exsistal, quicumque regum seu polentum sire tuendum ad sedem Romanam se perducturum jam episcoporum deinceps sialula Romanorum pontis . regi audacter promiserat, et ipse, ut nolum est cum (106) in quocumque violanda crediderit, vel peromnibus, excommunicatus interjerat. Deo namque violari permiserit. Nec minus hoc meluendum est, illud colloquium sic dissolvente, Mogontiæ in sesti quod sanctus Leo in decretis suis terrificus nimis vitale apostolorum Petri et Pauli iierum conveniunt. decrevit (107) : Omnis, inquit, qui diffinitiones et ut se ulciscerentur inordinatius et sese ipsis ju- B nostras per inobedientiam evacuare contendit, anadicibus damnatos plenius damnarent, sacrilego Themate percellatur, et qui contumax nostris salum motus sui ausu domnum apostolicum , falsis lesti berrimis statutis contradixeril, a membris acclesiæ moniis quasi judicatum, iemere satis excommuni omni tempore separetur. Et ideo cuicumque jndicium cabant, et quod synodali judicio in regem et in ce

sedis apostolicæ in dubium veneral, cum ipso apoleros suæ confederationis participes ab apostolico stolico polius quam cum aliis ventilare debuerat , actum est anathemna, utpole temerarium, injustum sine quo id, quod judicatum est ab eo, nullatenus el nullius ponderis, prorsus conculcandum et flocci retractari vel mutari poterat. Nostrum est cnim, pendendum, quasi sententialiter confirmabant. Non apostolicis institulis absque omni hesitatione obæenim allenderant cautissime quod apostolicæ ma

dire, slullas autem et sine disciplina quæstiones jestatis realum incurrerint, juxta quod decretalia devitare, quæ generant lites et mullum proficiunt sanctorum Patrum slalula inrefragabililer sanctiunt,

ad subversionem audientium. Domni autem apostoquicumque sedis apostolicæ judicium quasi repro

lici est suas sententias ratione lirmare, si cuiquam babile inmulare seu retractare præsumpserint, et in eis quid dubium videatur occursare. quod nulli unquam permissum est, aliquid inde hoc Diversus siquidem scrmo inter synodiacos de hoc reprobato judicaverint. Unde sanctus 170 Silvester C eodem anathemale regis per totum regnum sine inin Romana synodo, cui 284 episcopi cum 40 presbi lermissione terebatur, justene actum sit an injuste? teris, el diaconibus plurimis, præsente Constantino Verumtamen hoc apud contentiosos maxime, qui augusto et matre ejus sancta Helena, subscripserunt, non veritati sel contentionibus conati sunt deservire; jta decrevil171 : Nemo primam sedem judicabit, el aut enim ignorabant, aut ex industria dissimulabant, cetera , ut praescriptum est. Et bealus (103) papa quia duo judiciarii ordines in sacris Scripturis colliGelasius in decretis suis kapitulo 2 (104) : Cuncla, gunlur (108), unus in dubiis rebus, ubi inducive, pro inquit, per mundum novil æcclesia, quod sacrosancta quibus nunc, ut ipsi aiunt et lestantur, minime dalis acclesia Romana de omni æcclesia fas habeat judi

maxime controversati sunt, pro acquirendis lestibus care, neque cuiquam liceal de ejus judicio judicare; et defensoribus necessariæ sunt. Alier vero in public siquidem ad illam de qualibet mundi parle appellan cis criminibus, in quo nullæ induciæ concedend.c dum est, ab illa autem nemo est appellare permissus. leguntur, cum sine accusatore et leste in conlumaSel nec illa præterimus, quod apostolica sedes absque ces el inobedientes sine mora sil senlenlialis prouilla synodo præcedenle absolvendi quos iniqua ferenda vindicia. In (109) dubiis namque causis, synodus damnaverat, el nulla exsistente synodo licet veris, nondum autem publicatis vel sponte

D damnandi quos oporteat, liabeat facultatem, quod consessis seu aperle convictis, necessario eas ad insanctissimi pontifices Calistus, Fabianus, Xistus, quirendum vel comprobandum induciæ concedendæ

VARIÆ LECTIONES. papa addil 1. 171 decretum corr. decrevit 2. 17? quos 2. 173 XIII I*.

NOTÆ. (102) Dilingensi, infeslissimo lleinrici hosie; cf. (106) Ed., deinceps canonum censuram, in quoCasus S. Galli Mon. SS. II, 157.

cumque, etc. Uss. (103) Beatus papa Gelasius -- semperque tenebit, (107) Videtur respicere ad cap. 5 epistola 1, ad apud Bernoldum bis legitur, opusc. I, 4, 5, p. 216, cpiscopos Campanie (Labb. Conc. l. lll, col. 1294). el opusc. IV, 23, p. 308. Verba Callistus delibe Uss. rarent secundo tantum loco in venjunlur.

(108) Eadem, paucis mulatis, exslant Bern. opusc. (104) Epistola 13, ad episcopos Dardanix., Labib. 1, 1, p. 187. Conc. 1. IV, 1203. Uss.

(109) In dubiis mulla proveniunt, leguntur in (105) Cap. 80 in capitulis Adriani I ad Carolum Bernoldi opusc. IV, 22, p. 306, exceptis verbis, vel Al' (Labh. Conc. 1. VI, col. 1833) Bern. opusc. 1, sponie comprobandum. Eidem fere recurrunt 6, p. 361. Uss.

opusc. I, 1, p. 187.

172

170

sunt, ut juxta sanctiones apostolicorum virorum A postquam eorum crimina tam contumaciter publiFelicis papæ et Julii et reliquorum ipse accusalus cata, el tam pro nichilo habita, nec non lam perlic possil se contra accusalores pleniter præparare ad naciter defensa, acclesiam sanctam miserabiliter abluenda crimina objecta. Unde et bealus Eleuthe nimis confædaverant, et super lol vulgalissima sua rius a beato Petro papa duodecimus in decrelis contumaciter inobælientiam suam non alibi nisi in siis kapitulo 1 testatur (110). « Induciæ, inquit, synodo Romana, el hxc scriptis el nomine publicala. non modicæ ad inquirendum dandae sunt, ne aliquid nimia 175 temeritale professi sunt. præpropere agi a quacumque parte videatur, quia In ipso anathemale (113) domnus apostolicus ex per surreplionem multa proveniunt. » Unde et san. parte et nomine Patris omnipotentis e: Filii et Spia clus ! mbrosius in expositione Epistolæ ad Corinthios ritus sancti, ct per auctoritatem sancti Petri omnilestatur(111) : « Judicis inquit, non est, sine accusa bus Christianis præcepit, ne quis regi excommuni-. lorc damnare; quia et Dominus Judam, cum fur essel, calo ut regi deinceps aliquomodo obæJiat, aut sera cum non accusatus sit, minime abjecit; , sicut el in viat, aut jusjurandum servet, quod fecerat aut faclue omnibus dubiis agendum est causis. Quapropler et rus sit. Quod princip'ım reg: i pars non minima alDominus ipse exemplum dedit nobis, ne passim au lendens, sæpius a rege vocali ad eum venire delrcdira, non probala el indiscussa, facile credamus, B ctabant, elaborantes diligentissime ul zelum Dei sedum in figura angelorum Sodomam pergens dixit cundum scientiam haberent. Quem licet injuste et ad Abraham : « Descendam, el videbo, utrum cla non canonice excommunicalum nossent, tamen ei morein, qui venit coram me, opere compleverint, juxta Sardicensis concilii stalutum (114) nullatenus an non est ita, ut sciam. , Postquam aulem clamo communicare deberent, nisi euin reconciliatum esse re n quem quasi audivit, verum probavit, mox sine præscirent. Unde regi adhuc induralo meluentes lardilale super eam ignis el sniphuris imbres vin communicare, quia illum neque arguere, neque pudes præsentissimus de cælo pluil a Domino. — Ju nire, neque corrigere poterant, ipsi quia consentire slissime autem absque induciis damnantur, qui culo abhorri rant, sludebani ul oportuit devilare. Quapun suam jam dudum a sanctis Patribus diflinile propter autumnali tempore cum eo optimates regni damnatam non negare, set publice contemplores colloquium ob hujusmodi se habituros Parthenopoobstinati contra apostolica slalula se conantur qua lim 176 fore condixere, ubi quid agendum super tam litercumque defensare. Ergo de manisesta et pluri. grandi negotio foret, communi consilio possent dillimis nota causa non sunt quærendi lesies. Unde (112) nire, et ubi ipsis regi et domino suo commonilo, et apostolus furnicatorem illum apud Corinthios præ ad pænitentiam converso et reconciliato licerel sercepil, cognito ab omnibus quod fecit opere, de cælu C vire. Postquam illuc non parvis militaribus copiis fraternitatis expelli : « Vos, inquiens, inflati estis, convenere, rex cuin suis assentatoribus citra 177 el non magis lucium habuistis, ut lollerelur de medio Renum apud Oppinheim villam cum non mediocri Yestrum, qui hoc opus secil? , Omnes quippe cri suæ confcelerationis calu, adhortalu et suasıl mimen ejus sciebant, et non arguebant. Publice nam nax et animosus, consedit; regoi autem primales que novercain suam loco uxoris habebat; in qua re cis Renum commanentes, inter se quæritabant, ct reque lestibus vel inquisitione opus erat, nec ler Deo dalore attentius unusquisque pro se ad invicena giversatione aliqua legi crimen poteral. Quapropter conferebant, quid super tam inmani causa ipsis apostolus judiciuin non differens in eum, , absens, disliniendum fuerit. Illuc sedis apostolicæ legali inquit, corpore, præsens aulem spirilu, , cujus vi liileris huic cause congruis allatis advenerant, in delicet nusquam deest auctoritas, « jam judicavi ut quibus etiam nunc Pataviensi episcopo vice sia apopresens, eum, qui hoc opus fecit. )

stolica papa jam dudum concessa inposuil, iil omnes Totum itaque corpus Scripturarum sententiis præter regem solum ad satisfactionem dignamque domni apostolici suffragatur. Unde contradictores pænitentiam digne renientcs canonice reconciliarel, el perversores caruin facillime possunt convinci. illos videlicet qui deinceps in parle sancti Petri Ipse namque a vestigiis sanctorum Patrum nullate- D stare voluissent. Ex quibus Mogontinus archiepifills deviavit. Incassum ergo quidam contentiosi mu scopus cum sua militia, Treverensis, Argentinus, silabant 176

pro induciis regi ejusque complicibus Viridunensis, Leo:liensis, Monasteriensis, Traje. non dalis, el quod eos statim excommunicavit, clensis eleclus, Spirensis, Basiliensis, Constantien-'.

VARIÆ LECTIONES.

175 ila 2.

176

173 nimis 2.

vox deest 2; Parthenopolim Megveourg fore 1.1. 177 ila 2. ulira legendum videtur; circa edidit Uss.

NOTXE. (110) Labb. Conc. 1. 1, col. 589. Uss.

pelli, omnes - poleral sunt verba Ambrosii. (111) Vide in appendice ad Opera S. Ambrosii, (113) Verba ex ipsa excommunicationis formula 1. II, p. 127, cui hæc expositio perperain tribuitur. mutualis est auctor; v. Mus. XX, 469. Uss.

(114) Can. 17, Dionysii (Lalib. Conc. l. ll, p. (112) Unde apostolus opus secil, ordine mutato

649). Uss. jege in Bernoldi opusc. i, 2, p. 193. cognito

-er

quam vix 181

sis autcm Ulme 178, episcopi scilicet hi 179, et ab- A Hoc colloquio circa Kalendas Novembris finito, bates plures, nec non majorum el minorum non ilico præter solitum prrgrandis nis terras undique modica turba ob reatum communionis regis, seu opprimere incæpit. Hæc siquidem præsagium et quod ipsi ob inobædientiam excommunicati sunt, signum fulurorum maloruin non solum Cisalpinas sive quod receperunt missas et allicia sacerdotum

parles, verum, quod potius mirabile visum est, ob incontinentiam vel heresim symoniacam damna totam Longobardiam nimictate inaudita non parum forum, ibidem reconciliati in communionem rece stupefecit. Nimio quippe frigoris congelamento Repii sunt.

nus pariter et Eridanus, ut de lluviis cæleris laceatur, Postremo diebus decem in hujusmodi sludiis in tantum consolidati suat, ut per longum tempus transactis, cum rex videret et audirel 101 et lantos quasi per terram viam in se glacialem exhiberent :postolicæ dignitati bumiliter cessisse, eosque re cunctis itinerantibus. Sic hiemps aspera el nivosa gem alium pro se constituenduin deliberasse, ct algoris si continuata usque in Idus Martii, scilicet ipse quamquam molens et invilus, el præ dolore a colloquio prædicto usque ad colloquium quod apud hoc fere 180 ultra spiritum non habens, cessisse se Forinchem a regni optimalibus actum est, perdusimulavil, non mo:lo pape,

erum quo

ravil. Jpso denique dic cæpit nix per omnes lerraque regni principibus in curciis quæcumque ipsi B rum nostrarum partes, diversis pro qualitate locoinponere et observare eum voluissent. Tunc visua rum liquefienda lapsibus, paulatim descrecere. est eis preter cætera, ut inprimis Wormatiensi Rex autem transacio circa Oppiuheim præscriplo cpiscopo sedes et civilas sua libera redderetur, re colloquio, Spire cum luloribus el actoribus, qui a gina inde cum suis omnibus egrederetur, Saxonibus primatibus regni ipsi deputati sunt, aliquamdiu obsides illorum redderentur, et ut ab excommuni more pænitentium viculans steril. Dehinc ob conjucalis suis se rex omnino separaret, liec non litte rationem prineipum prædictam suspicans in se conras pape Gregorio, debitam obædientiam, satisia lorquendas perfidiam el versulias illorum supplanctionem et dignai pænitentiam se servaturum fir lalorias, recollcctis undique consiliariis suis, placimiler intimantes, absque mora dimgeret, ipse all liim oprimalium suorum icmcrarius postposuil, el tem juxta consilium eorum interim manendo le-, sic ne regno privarelur, loto industrius et allentissisponsum apostolicuin el reconciliationem illius ex mus ingenio, omnifaria suorum scrutinia ei consilia spectarel. llæc et cætera omnia rex, quamquain

conferendo diligentissime se pramunivil. non ex tola simplicitale, ilico peregit. Abbinc lille Tullensis autem episcopus, nec non pariter Neras, juxta quod condiserant inter se compositas, et mclensis mos cum multis aliis, quibus hoc per ob0

C dientiam in præsentia eorum sigillatas, quas tamen deinceps

a Palaviensi episcopo inpositum est , ipse clam altera vil el ad libitum suum mutavit, per Romam pervenientes, papa se reos cum satisfactione Trevirensem episcopum Romam papae præsentan

el oboelientia debita dederant. Quos ille canonice das transmisit. Primales vero regni, (lolos solilam reconcilialos, corum obedientiam aliquamdiu proque vecordiam consiliariorum regis, qnam lantvriens bando in monasterialia quædam custodiaria solos experti sunt, meluentes, et ipsi legalos boni icsii cos fecit incarcerari, donec imperatricis interventii inonii, qui bis omnibus que ibidem acta sunt prie

vix inde reducti, absque ordine non 185 concesso, sto fuerant, Romam pariter, ne papa dolis illorum solius licentia communionis repatriare permissi vicciperetur, properanter dirigunt, ipsumque per sunt. nuisericordiam Dei suppliciter obsecrallim juplo los e vestigio Trevirensis archiepiscopiis cuin pant, ut in has partes dissensionem huiusniori regie legationis litteris festinuis nimis consequitur, compositurus venire dignaretur. Insuper ul regem papam salutavil, litteras adulteratas ipsi presentiad apostolicæ sedis obedientiani persectius con vit. Quas ille nisi coram legatis optimalum regni stringerent, antequam ab invicem discederent, con recitari sibi noluit, ut ipsi testes recitationis adesjurabant, lil si culpa sua ultra annum excommuni

D

Sent, qui et earum compositionis el emissionis scioli calus perdurarel, ipsi enim ulterius regem nou ha asstilerant. Postquam igitur recitalie sunt, legali berent. Indeque ob melum filure in cos regis lilo maleriam longe aliam quam qui in presentia privionis et injurir, quem per plures corum null vi malum regni composila el sigillatat suit, recogne. sum el insalulalum sibiqne nimis subiralım relique scentes, non eanden set alteratani el per loca muta- : rani, data sibi in invicem, si quid eis ob hujusmo lam suisse, per dominum Deum liberrime protestati di causam adversaretur, fide adjutori:e, unusquis sunt. Sic Trevirensis archiepiscopus, quamquam que glorianter 182 in sua rewearunt.

in primis lilleras delendere incepisset, postremio

VARIE LECTIONES. 178 flansizius l. c. lllino legil. Ulmr lainen juxla codices legendum esse palet er Bernoldi apologe:ico pro liebehardo Constantiensi episcopo (Opusc. X, 4. p. 380.) : ubi Quoni apud Clmam communio reddila dicirur. U SS. 179 1' roces el aleb. p. 11. II. M. 't minorum scripia iterum dclorii, id lunc ira pergit :

Tridentinensis vel Trient, Coloniensis et Agripinensis vel köllo, iiem Matensis vel Metz, Tullensis vel Tol, Veinensis vel veins, Lausaniensis vel luser, Frisiensis vel Frisingen, el abiles plures nec non miljurm el minerum non modica turba, llc.

183 itü codd.
quamvis lilc lss.

18? glorjaillil 2. diest cd

181

883

[ocr errors]
« VorigeDoorgaan »