Pagina-afbeeldingen
PDF

(an. 1024), prole nu!Ia superstite. Tunc Papienses A vero Mediolanensis antistes, ne in die festo tumul

in ultionem incensae ar{»is regium quod apud ipsos erat destruxere palatium. Factum est autem, ut simul convenientes in commune, tractarent de constituendo rege primates. Diversis itaque in diversa trahentil)us, non omnium idein fuerat animus. 2. Interque talia fluctuante Italia, suorum comparum ** declinans Heribertus consortium, invitis illis ac repugnantibus adiit Germaniam solus ipse regem electurus Theutonicum. Cumque Teutones sibi Chuonradum ** eligerent, eumdem ipsum laudavit (69), omniumque in occulis coronavit (an. 1025), accipiens ab eo præter dona quamplurima Laudense.m . episcopatum, ut sicut cousecraverat, simililer investiret episcopum. Rediens vero secur:s in omnibus, totam suis legatiouibus evertit l;aliam, alios re alios spe benivolos faciens, donec suum electum fere omnes laudavere suscipiendum. Tali fultus remigio veniens Chuonradus ltaliam (an. 1026), ab eo ut moris est coronatur in regno ; deinde Romam duce commigrat eodem. In cujus aJventu (an. 1027) factus est ** ingens Romæ conventus diversarum undique gentium, episcoporum quoque ac sæcularium principum, præsidente domino papa Johanne. 3. Imminente itaque paschali solempnitate (Mart. 26), cum rex Chuonradus in basilica apostolorum ad culmen imperii apostolica foret consecratione sublimandus, Heribertus I{avennas archiepiscopus temerarie dexteram regis invasit ac tenuit, faciens quol Mediolanensi jure competebat antistiti *". Quod cum omnium displiceret in occulis, commonebant eum præsules ceteri, quatenus a non suo desisteret. Nich;lominus ille pertinaciter tencbat. IHeribertus **

[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]

tus fieret in populo, sapienter multum popularem declinavit tumultum, cunctos suos adversari volentes ab omni contradictione cohercens. 4. Itex igitur tumultuantium strepitu attonitus, cognita tandem rei veritate, gradum figens taliter est contionatus : • Certum est quidem, reverendi patres, quia sicut privilegium est apostolicae se lis consecratio imperialis, ita Ambrosianæ sedis privilegium est electio et consecratio regalis. Unde ratum videtur, ut manus quæ benedicit et prius coronam imponit regni, si præsens affuerit, repræsentet regem ad imperium promovendum sancto Petro et ejus vicario; qualenus Ambrosiano testimonio jure possii imperare, qui Ambrosiana consecratione didiciu' et ccepit regnare. » Cumque hæc regis omnibus placeret sententia, dexteram Ravennali auferens, Ambrosianum jubet accersiri pontificem. Qui prædicta vitandi tumultus causa, venire distulit. 5. Igitur consulente domno apostolico et universis episcopis, dexteram dedit Arderico Wercellensi episcopo illius suffraganeo, ut pater in filio, magister videretur in discipulo. Qui in °° imperiali cousecratione vicem Mediolanensis archiepiscopi pleniter tenuit *°°. Post dies aliquot indicta est synodus Romæ auctoritate apostolica (Apr. 6), in qua constitntum est, ut in omnibus negotiis pontificalibus Ra

vennas nullo modo in æternum se Mediolanensi

præferat antistiti; et si forte præsumpserit, canonicæ legi '°' sul)jaceat. lnsuper placuit omnibus, super *°* hac re conscribi thomum in sempiternuin testimonium; de quo pauca de pluribus ista decerpsimus (70). 6. Dum hæc agerentur, Mediolanenses cum Ila

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

(60) Cons:antiæ ciin Pentecoste occurrit; Wippo, Vita (;on rauli. (70) Hic tomus conservatus videtur in iis quæ hic subjicimus ex « Novo Beroldo » rev. capituli metropolitani Meliolanensis, intra a. 1265-1250. exarato; u..i ita leguntur: t Commemoratio snperbie Itaven

natis archiepiscopi, quomodo se Mediolanensi archi- D

episcopo Rome superbe preferre presumpsit, et qualiter inde vicius subcubuit et confusus abi.t, ad gloriam et laudem Dei. superbos humiliarilis et humiles exaltantis, » Anno 1027 post divinitus assumptam morialitatem, in tertio aiino donni Johannis pape universalis, factus est ingens conventus Itome diversarum gentitim plurimorum episcoporum ac secularium principum, clericorum quoque et laicorum, Italie, Gallie et Germanie, 7. Kal. Aiart.i (l. Apr.), in sancto die pasce, indictione 10*. Cu:m rex Chu:iratlus anno regni ejus 3" ad culmen imperii in l)a~silica apostolorum apostolica consecratione esset sublimandus, humani generis inimicus, zizaniorum sator, tanti conventus gaudiis et jocunditatibus invidens fraudolenter et nimis cum discrimine, sicut suum est, menti Ileriberti Ravennatis archiepiscopi sese ingressit et venenum sui livoris super euim sparsit; quo eum fastus superbie coegit, ui zelo hu

[ocr errors]

militatis et justicie spreto, preferre se presumeret Mediolanensi archiepiscopo. Et quia in solenter superior videri voluit, turpiter inferior apparuit. Omnibus s. ecclesie fidclibtis notissimum est, quod Ambroisiana sedes post apostolicam pri- ma'um tentuit, tenel et tenebit, et s. Ambrosii vicarius in omnibus negotiis ab apostolico est secundus. Et vere quia sicui Petrus primo Romam docuit, ita Barnabas ejus coapostolus Mediolanii primo catholicam instituit fideim, et multo te;mpore ibi prefuit , et successorem suum unum et priorem ex discipulis Domini Anatelonem ordinavii. Iloc apostolico jure, sicut Romana sedes est prima, ita et Mlediolanensis censenda est secunda. Set ul ad antiqui hostis sationem redeamus, supradictus Itavennas ab eodcm impulsus. cum rex Chunradus ad imperialem consecrationem esset ducendus, domno apostolico et populo in medio ecclesie expectante, ut moris est, nefario et temerario ausu regis dextram invasit ac inconsulie. immo el violenter tenuit ; quod Mediolanensi archiepiscopo regibus ad imperium promovendis semfî, facere pertinuit. Cumque ejus temeritas omnius coepiscopis super modum displiceret, eundem increpantibus et commonentibus, ut ab hoc cessaret. spreia o;mnium sententia, precipiti effrenatione inva

[ocr errors]

vennatibus altercabantur ad invicem. Igitur cre- A potestative , tamdem pervenit ad urbem , suum

scente jurgio , congressi sunt adversum sese *°* mutuo. Set prævalente impetu et fortitudine Mediolanensium, Ravennates terga dederunt, magna ex parte vulnerati ; quos persecuti sunt adversarii usque ad hospicia , sarcinas et omnem diripientes suppellectilem. lpse etiam Ravennas Heribertus vix aufugil '°', de manibus insequentium ereptus. Etenim postea illa omnis quievit controversia. Imperator vero *°* a Ro:manis rediens partibus, commoratus est in Italia, donec subegit si quos habuit adversarios, patrocinante in omnibus Heriberto ; et siluit terra in conspectu ejus (I Mach. 1, 5). 7. Contigit autem tunc temporis, Laudensem mori pontificem, cumque *°" archiepiscopus sua investitura , quemadmodum ab imperatore susceperat , alium subrogare decerneret , indignati Laudenses insolitam sui episcopatus constitutionem audacter •!espiciunt. Quorum parvipendens Heribertus audaciam, elegit Ambrosium de suorum numero cardinalium sacerdotem satis ydoneum. Cui primo tradens virgam et anulum , deinde ut moris fuerat consecravit episcopum. Quo peraclo, cuncta Laudensium violenter aggreditur opida. Quibus subactis

[ocr errors]

secum deducens pontificem. Quam undique obsidione circumdans, perseveranter opugnat. Cumque cives viderent se frustra *"" resistere, proposita pacis tos conventione, demum in commune deliberai:t suscipiendum episcopum. Ante portam namque civitatis facta sunt pa'am juramenta promissæ fidelitatis ; et sic jam dictus receptus est episcopus , omnibus postea carus, doctrina scil'cet et operatione præclarus. Ab illo etenim tempore inter Mediolanenses atq*ie I.audenses imp'acabile viguit odium, unde postea per multa annorum curricula prædas et incendia cæ:!esque alternant innumeras. \!ediolanenses quidem , muliitudine divi.iis : c brachii virtute confisi, frequenter illos bello a;grediuntur, obsidione circumsepiunt, agros et vineas ac suburbana cuncta demolientes. Laudenses vero exigui numero, sed truces animo, opibus angusti , viribus honusli, nunc suo nunc alieno se dampno defendunt. Quae si scriberentur per singula, plura fierent inde volumina. 8. Hiis denique diebus mortuo Burgundionum rege (71) [An. 1032, Sept. 6], proponit Chuonradus Burgundiam invadere (72). Ad quam invadendam

[ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small]

NOTÆ. auit ejus dementia. Domnus vero Heribertus s. Me- C quod factum fuerat.... Cujus admirabilem pacienI.ongobardorum jubet properare militiam. Ipse vero A fidelibus, nititur insequi et universos oppriinere.

.liolaiiensis ecclesie venerabilis (ita conjicio ; venit codex) archiepiscopus vir strenuus et modestus , vmmo et pacientissimus, ne forte in populo fieret uumultus, adversus ejus diraim insaniam opposuit sanctam temperantiam , a tante seditionis turbine lumiliter declinavit, et coepiscopos et omnes suos, hanc temeritatem condempnantes et illi temerario ;m faciem resistere volentes , blanda persuasione admonuit, ut scandalum ejus humiliando vitarent, ne in tanta plebe impetuosa sedicio cresceret, ne diabolus tocius erroris auctor bonum pacis raperet le proposito episcoporum, quod moribus decet inesse laïcorum. l{ex igitur miimia populorum circumlatus compressione, ac tuinultuantibus et circumsurepentibus diversis rationibus non pleniter aput se totu$, jam in templo (jam inlo cod.) apostolico invitus eu tamquam nescius ductus gressuin fixit, et imentis et corporis viribus resuiuplis, ita coram omnibus dixit : « Certum quidem et manifestum est, reverendi patres, quia sicut privilegium est apostolice sedis consecratio imperialis, ita et Ambrosiane sedis privilegium est electio et consecratio regalis. Unde ratum videtur, ut manus ejus qui bencdicit, unguit et prius coronam regni imponit, si presens adfüérit, ut regem representet sancto Petro èt ejus vicario sublimandum ad culmen imperii, et ut tante consecrationi verus testis non desit, Ambrosiano testimonio jure possit imperare, qui Ambrosiana consecratione prius didicit et cepit regnare. » Cumqtie hec regis senlentia oimnibus

laceret, dexteram l{avennati tulit, et suis venerailibus nuntiis, archiepiscopo videlicet et episcopis, dominum Heribertum archiepiscopum Mediolaiien. sem accersivit , et ad fores ecclesie redeundo ei occurrere paratus fuit, ut pleniter ibi fieret quod deberet, et s. Ambrosius per suum vicarium sui honoris primalum temeret. Set innumera populorum compressione impediente, idem domnus Mediol. arcbiep. ire nequivit, et sapienler, immo patienter,

tiam et s. tolerautiam omnes uiianiiiiiter laudaverunt, et pari voto et communi consensu consulentes regi persuaserunt, ut ad efiicacem observationent honoris s Ambrosii et stabile fundamentum sui im . perii, quod ibi jure debuit facere Heribertus Mediol. archiepiscopus, hoc facerel Ilardericus Wercellensis episcopus et ejus suffraganeus. Et satis justum et coiimpetens visuum est, ut vicarius s. Eusebii ibi vicem leueret vicarii s. Ambrosii , ut in discipulo magister audiretur et in filio pater honoraretur. Quorum conscilium regi Chunraulo placuit et adquievit, Arderico Yercellensi dexteram dedit, qui imperiali consecratione vicem Mediolanensis archiepiscopi pleniter tenuit, et quod I{avennas temere invadere voluit, turpiter pérdidit. Unde Mediolamensis ostensa patientia lăudatur, Ravennas vero effreuata insollentia imfamis censetur. Facta imperiali consecratione in . unum omnes convenere ;

D cumque super hac re in longum protraherent ser.

imoiiem, auctoritate apostolica synodo indicta 8. 11. Apr. in qua constitutum et confirmatum est primo a domno apóstolico, deinde consentientil)us ómni. bus venerabilibus patribus ad eamdem synodum £ongregatis, iit in ominibus negotiis pontificalibus Ravenias nullon:odo in eternum se 'Mediolanensi archiepiscopo preferat; et si forte presum pserii. canonice,legi subjageat, sicut merito üebet, qui pacein ecclesie scindere non formidat. Ab oiiiiiii,iis dictum est fiat ! Et ne ulterius in s. ecclesia hujusmodi apparegt divortium , placuit omnibus lioc script{im fieri in testimgniuii. Acta et promulgatà $unt hec aptid urbem Romam , presidente iïîä. Johanne pon iti e summo universáli papa, domno yero Chtigurato imperante, anno imjeiii ejus ; • fcliciter. IBETII M.

(71) Rodulfo III.

(72) Se. altera yice. Sed Arnulfus utramqi;e expeditionem coiifudit, quod jam Socii Palatii.i a:viimadverterunt.

ex contigua sibi parte obstrusos '°° irrumpens aditus, municipia quæque præoccupat (An. 1054) E vicino autem ltaliæ cum optimatibus ceteris electi 11° duces incedunt scilicet praesui Ileribertus (75) et egregius marchio Bonifatius, duo lumina regni , explorantes accessus illos, quos reddunt meabiles præcisa saxa inexpugnabilis opidi Barli (74}. Per hos ducenles Langobardorum exercitum, Jovii 111 montis (75) ardua juga transcendunt ; sicque vehementi irruptioiie terram ingredientes, ad caesarem usque perveniunt*'*. Cumque nequirent Burgundiones resistere, dedicionem accelerant, perpetua subjectionis condictione Chuonrado substrati. Eu factum est, ut in magna gloria reverterentur omnes ad propria. 9. Per idem tempus mense Junio in die sanctorum Petri et Pauli (An. 1055, Jun. 29) fervente meridie eclypsis solis apparuit, tribus horis mundo inducens tenebras. Tempore post alio visa est noctu '** luna colore fuscata sanguineo. 10. Multis igitur prosperalis *** successibus praesul lleribertus immoderate paululum dominabatur omnium, suum considerans, non aliorum animum (76). Unde factum est, ut quidam urbis milites, vulgo valvassores nominati, clanculo ''° illius insidiarenuir operibus, adversus ipsum assi !ue conspirantes. Comperta autem occasione cujusdam potentis benefivio privati, subito proruunt in apertam rebcllandi '** audaciam, plures jam facti. Quod ubi innotuit præsuli, parat multis *'* consciliis o! sistere illorum *'° insidiis. Ubi vero nil proficit, virtute superare contendit. Ac primo quidem bello victi atque pugnando vehementer attriti, exeuiiles ab urbe (liscedunt moerentes. Quibus mox subveniunt Marciani ac Seprienses (77), pluresque regni commilitones, simul mori simulque parati vivere, præcipue Laudenscs , recentis injuriæ memores. A 1. (An. 1055) Archiepiscopiis autem collecto undecumquc potuit agmine, non tamen absque suis

Cumque reniti præsumerent, conveniunt in campo qui dicebatur Malus (78), ab ævo; recteque '° malus, quoniam humano fuerat cruore rigandus. Ibi commisso campestri certamine , facta est strages magna interfectorum pai t s utr'usque. lntcr quos dum incederet inedius, jam dictus Astensis coi.figitur episcopus (79), pars 'enique maxima belli. Cujus interitus certaminis factus est terminus **°. Iiic amisso tanto fratre confusus, illi autem occiso tanto ho te securi , recedentes '*' a pngna diverterunt atl propria. 42. (An. 1056.) Igitur imminenle tanto discrimine, providit archiepiscopus vocare suum a Germania cæsarem, sperans illum futurum auxiliatorem. Veniens autem Veronam imperator (Dec. 1057), indeque Mediolanum , honorabiliter die primo suscipitur; in crastinum tumlttiante ac vociferan:e in eum populo, graviter offenditur. Audierant enim. regem Laudensi jure defrau'asse lleribertt:m. Qi.o ! augustus *** dissimulans, Papiam adiit. Ubi cu;uu generale statuisset colloquium , eoncinnato ('olo cepit ac tenuit archiepiscopum, Aquilegensi tradens patriarchæ (80) custodientium. Ecce Mediolanensis attonita inhorruit civiias, proprio viduata past. r» dolens ac gemens a puero usque ad senem. 0 qu;e I)omino preces , quaiit;U f.nduntur et lacrim::e : Cumque proclamarent assidi;e clerus populus *** atque miles , facta est de absolutione conveutio, datis obsidibus augusto. Quibus recepiis, nichilominus tenuit , tractans perpetuo dampnare i!!um exilio. Quin etiam tres alios una (ie (31) comprendit episcopos, Vereellensem (82), Placentinum (85) et Cremonensem (84). Arcliiepiscopus vero post memses duos fugam arripuit (85), cui venienti tota occurrit civitas ita ylaris, ut servus domino, muiier non ccderet *** viro præ gaudio cursitantes. Ec, o vespertinus urbis fletus subito conversus csi in matutinam lætitiam (Psal. xxix, 6). 15. Videns autem se Chuonradus delusum, suuim

[merged small][ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

..,„jútes haec habet B. Preterea beatus Ainbrosius ecclesiæ suæ precibus exoratus, promeruit a Domino, suum liberare vicarium, ignoranlibus cunctis et ipso cesare.

[merged small][ocr errors][merged small][merged small][merged small]

et rei publicæ palam Heribertum denunciat inimi- A violenter invadit. Hunc impugnans viriliter du.

cum. Igitur exiit edictum a cæsare augusto, ut cuncta suæ potestatis regna ad *** Mediolanum concurrereut impugnandum. Factum est autem ut omnis ltalia, universa Germania, convenirent simul ab angulo usque ad angulum. Ac primo quidem impetu quoddam firmum aggreditur municipium noinine *** Landrianum (86). Quod oppugnans 1*7 in modico demolitur. Inde *** applicuit Mediolanum (Mai.), tertio ab urbe miliario fixis tentoriis castra metatus. Mediolanenses autem prompti resistere, quæque proxima civitatis muniunt loca. E quibus electi juvenes armis conpli, bellis edocti, volantes equis, proludunt telis, cæsarianis *** insultando militibus, et gyrantes castra clipeo minantur, et asta proximos quosque cædentes. Cumque per dies aliquot hæc exercerent proludia **°, factum est in die sancto dominicæ ascensionis (Mai. 19), caesariani omnes suo cum cæsare castris erumpunt, Teutones in dextro, Itali in sinistro bella cientes. Civibus vero occurrentibus ex adverso, ingravatum est undique bellum, diversis in diversa pugnantibtis. In prima fronte nobilis quidam Theutonicus statura procerus, el Wido Italicus marchio signifer regius, inter melia tela confixi sunt. Quibus cadentibus multisque aliis in proprio cruore jacentibus, paulatim belli tepescit amor. Demum cæsariani collecto agmine ad castra commigrant, Urbani quoque relictis campis propria tecta requirunt. 14. Igitur recedens ab urbe cæsar, jubct cuncta in circuitu prope longeque vastari loca. Cumque flammis universa consumeret , crebris fulminum ictibus *°* et grandinea tempestate correptus, a coepto desistens recessit mœrens. Quin etiam Ber. ualdus, regius a secretis , cujus cuncta fiebant consilio, insanæ mox mentis eflicitur. (Cap. 14.) De quo cum rex leniri debuerat, magis intumuit, in tantum ul Ileribertum adjudicaret propria dignitate privanduin. Stabilita igitur deliberatione, præsulatum tradidit Ambrosio Mlediolanensis ecclesiæ cardinali presbitero suoque capellano, etsi videntibus, non tamen volentibus episcopis. Quo Heribertus audito, de rege similiter tractat *** honore privando. Secreta igitur legatione suggerit Oddoni poteati Franchorum comiti (87) , ut se favenle arripiat regnum ltali;e. Qui *** nil moratus, utpote regnandi

Gotefredus, vehementi facta congressione in momento prostravit (Nov. 15), ejusque *** capud avulsum humeris fertur augusto in Italiam direxisse. De cetero imperator annuam Mediolani vastationem universos regni primates jurare præcipiens, obstinato al,imo repatriavit in Sueviam, æger pedibus et cunctis debilis artubus. 45. Interea Pseudoambrosius palam gerens virgatm et anulum, ut lupus in abdito clam insidiabatur omnibus modis Heliberto, multis multa coutidie jurando pollicitus clericis atque laicis, in urbe et extra factione concepta. Ubi auiem fidelium dignitas perfidorum sensit insidias, deprehensos in crimine puniunt in personis et propriis facultatibus; et sic praevalente Heriberti potentia, evanuit omnis illa fraudolenta præsumptio. 16. Per idem tempus (an. 1059) factum est, ut cuncti principes regni simul undique convenirent ad devastandos, sicut iegi promiserant, Mediolanensium fines. Prævidens *** autem archiepiscopus futuram oppressionem , jubet ilico convenire ad urbem omnes Ambrosianæ parochiæ incolas armis instructos, a rustico usque ad militem , ab inope usque ad divitem, ut in tanta cohorte patriam tueretur ab hoste. Signum autem quod dimicaturos debebat suos *°° præcedere, tale constituit. Procera trabs instar mali navis robus:o co;ifixa plaustro erigitur in su'.lime, aureum gestans in cacumine , pomum cum pemlcntil)us duobus veli candidis' simi *°" limbis ***; ad medium veneranda crux depi ta Salvatoris ymagine extensis late brachiis stuperspectabat circumfusa agmina, ut qualiscumque foret ])elli eventus, hoc signo confortarentur inspecto (88). Essetque gravis *** inter urbem regnumque conflictus, nisi novus de morte cæsaris rumor co;.cuteret animos hostium , adeo ut solutis *** castris certatim restirgerent ita cumfuse, ut coliiderentur ad invicem. Inter quos Parmensis corruens signifer turpiter occubuit. 17. Defuncto autem Chuonrado (an. 1039. Jun. 4) Heinricus adolescens ejus filius, rex vivente patre creatus, augustus ab omnibus appellatur; vir rei publicæ gerendæ satis ydoneus, qui paterni animi non imitatus affectum, suorum consultu tideliu:im cum archiepiscopo pacis fœdera stabilivit (an. 1040),

avidus, primo quidem aliquas Alamanniæ partes D ab illo deinde fideliter honoratus (89).

[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]

omnium loco B haec habet : animos audientium. Percepta quippe rei veritate iutenta bello acies libe;iter quievit utraque, redeuntibus in sua cunctis. Defuncto a. C. etc.

N0TÆ. (86) A Laule non multum abest ad occi- Chron. Novalic. II, 10. Cæterum carroccium s m

dentem. (87) Campanensi. - - - (88) Bello aptavit Heribertus, quod jam diu exstiiterat alias , ut in monasterio Novaliciensi. Cf.

er pellitum tantum iusigne fuisse, non equitum, {icottus probavit in libro egregio Storia deile compagnie d'Aventura. BETIIM. (89) V. Ann. Sax. a. 1040.

18. Pacatis igitur rebus omnibus, intestinum jurgium bellumque civile succedit, adeo execrandum et lacrimabile, ut præter *** innumeras bellorum clades immutatus sit slatus urbis et ecclesiæ. Werissime enim otio civiles nutriuntur discordiæ, et sæpe ve'ut ex adipe prodit iniquitas (Psal. lxxii, 7). Nullis itaque exterius adversantibus, in semetipsos exercent odia cives. Factum est autem , ut privato inter se jurgio plebeius quidam graviter cæderetur a milite. Unde plebs dedignanter commota, repente adversum nilites in arma consurgit, ipsi autem velut incauti juxta posse resistunt. Inde fomes pulutat odiorum, et partium fiunt juramenta quamp'urima. Lanzo quidam *** ingenuus civitatis miles (90) plebeiæ turbæ favebat instantius, cujus fota juvamine plurimum convalescebat. Hoc indignata cetera nobilitas , partium tamen suorum amore fidelium, militibus sese consociat. Eodemque *** tempore multa sompnia multaque narrantur in urbe prodigia. Cumque civitas tali penderet in dubio , repentinus auditur in ea clamor modica occasione conceptus. Fit ingens concursus omnium; atrox *** pugna coinmiititur per plateas et angulos; diu certatur utrimque tectis et culminibus. Demiim militum pauci:as multitudine circumventa plebeia , undique flammis urgetur et ferro. Unde factum est, ut cum natis et uxoribus propria tecta irafi desererent. Quorum ut consuleret rebus archiepiscopus, paucis interjectis diebus ab urbe discessit et ipse (91). Quibus etiam statim fiunt auxilio Marciani cum Sepriensibus.

A

19. Tali igitur confortati suffragio, consulte pro vident sex propinqua urbi munire præsidia , ii quibus cum omni eohabitantes familia, firmissimam circumquaque obsidionem constituunt, die noctuque cæde crassantes. Sex enim exeuntes ab opilis, totidem oppugnant urbem assidue partibus. Nec minus civilis turba sæpe portis (92) erumpens, nunc se pugnando defendit, nunc illos ultro aggredi furibunda contendit. Rara namque transit absque sanguine dies. Cumque triennio partes sic bacharentur, utræque vfcissitudine quadam quid contra se invicem possent frequenter expert;e , veniunt ab augusto legati , treguam inviolabilem indicentes (95); quam totius regni virtute et conscilio jurejurando confirmant. " 20. Eodem tempore archiepiscopus Modoetiæ degens, graviter infirmatur; cumque aegrotaret ad mortem, disposita domo ac bonis omnibus (94)defferri se jubet ad urbem. Ubi cum aliquantis langueret diebus, vitæ præsenti subtrahitur (an. 1045, Jan. 16.) Sepultus est autem ad Sanctum Dionisium (98), ubi elegans fundaverat ipse monasterium. Providit etiam vivens universis ecclesiæ ordinibus, plures conferens facultates ad præsentium futuro

rumque subsi'ia. 21. Ilujus in diebus cuidam Genuensis urbis in

colæ revelatæ sunt Joannis archiepiscopi sacrosanctæ reliquiæ. De eo quum sufficienter sit dictum, cesset amodo noster ab illo stilus, cote jam tertia subtiliter acuendus.

INCIPIT LIBER TERTIUS".

1. Memini dixisse me nuper *** propter civile jur- C in melius an deterius ***, dicere non opportuit,

[merged small][merged small][ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]

NOTÆ. (90) Waldo, qui et Lanzo, notarius et judex sacri C et Ariberto praesente Papiæ, W. Giul. III, 375-376.

ulatii , commemoratur in charia a. 1029. Giuni III, 516; 1054 scripsit testamentum Ariberti, ubi Giul. III, 267, causas affert cur hunc a Lanzone ab Arwulfo commemorato non diversum existimet; 1055 cum misso i;nperatoris sententiam profert, Giul. III, 517; Apr. 1042 tabulis Ariberii subscripst, sed a. 1044 desideratur. Sed. m. Nov. 1035 ju icio Azonis marchionis interfuit (Murat. Ant. IV, 9); Oct. 1046 cum Arioal,!o misso sententiam tulit, Giul. lII, 527; Feb. 1057 conventionem Widonis archiep. cum Odone ep. Novar. confecit, Mon. Hist. Pat. Ciiart. p. 586. Notarii munere etiam Landulfus, non minore loco natus, fungebatur, ut inox y debiimiis. (91) Postquam Apr. 1042 Mediolani tabulas ';!it, quibus Lanzo subscripsit , ap. Giulini III, VZ-o. (92) Sc. Sex portæ majores crant, a quibus et c vitatis et militiæ divisiones portæ dictæ sunt: Romana, Ti inensis, Wercellina, Comacina, Nova, et 0r e:,talis S. Renza. Giul. III, 372. (95) A. 1045, m. Apr. et Jum., Adalgerius can cellarius et miss;is regis Comi et Astæ placita habuit,

Mon. Hist. Pat. Chart., p. 552. Postea rex August;e primis anni 1045 mensibus Langobardorum conventum habuit, et cum iis tem illius regni ordinationem disposuit. Ann. Altali. 1045. Ibi tunc viii Kal. Mart. moriachis S. Dionysii præceptum confirmationis concessit. Puricell. SS. Mart. p. 489. 194) Tabulas edidit*Puricellus Mon. Ambr. p. 414. Ginlini IX, 56. I). Dec. 1044. Actum suprascr. loco }f odaecia. - - - - - - - - (93) Ubi epitaphium ejus adhuc vidit Giulini eliditque III, 591. his verbis : IIic jaceo pulvis cui quondam claruit orbis. Tunc Heribertus eram nimioque decore vigebam. Officio placidi fungebar pra'sulis archi, Niinc uiumulor servus servorum Christe tuorum. Pro meritis horum tibi digne complacitorum Sanguine quarso tuo mihi tu miserere redempto. IIuc venienis lector sibi dic ignosce Redemptor Et vivens vita requ.escat semper in ista.

Obiit anno Dominicæ Incarnationis millesimo qu ndragesimo quinto, decima sexta die mensis Januarim, indictione decima terlia.

« VorigeDoorgaan »