Pagina-afbeeldingen
PDF
ePub

sibi dolebat deperire. Finito ilaque Kyrie cum duo. A ralur; jure hoc in ipsa 'nube portendebatur. Ilinc bus rhythmis, exacto Gloria in excelsis Deo, quod nempe insensibiliter furentium nubilum velut fumus incæplum ab abbate Richardo Sagiensi chorus cele ascendens, divinæ gratiæ screnum turbabal : hinc berrime fueral exseculus cum laudibus suis (id vero manum Domini realu ipsorum ad seriendum prolotum expendebatur in prestolatione archipræsulis), vocatam sancius Audocnus merilis suis prolegendo ecce accurrit ut lurbo tempestalis, omnem confun. continebat. Diclonil subripit quod retragelur : dens gratiam illius celebritatis. Hic namque lotam lantum ratio ipsa a lolo pendens suffragatur. Ipsi mentis indignationem animo concipiens, quod non sane, cujus patientix sit Altissimus redditor, astiusquequaque fuissel exspecialus, lorvis oculis, ore mare licuisset, ni se in s'ia pertinacia continens a furibundo cunctis maledixit; conversusque ad ipsos

consideratione rationis animum revocasset. Sed monachos excommunicavit , ex auctoritate Dei et animositalis ejus immanilas non destilit co usque, sua officium præsens interdicens cessare secil, ab quo se invehens irruit in se. Igitur vicecomes civibatem ab allari evellens, divini officium ministerii talis archiepiscopum sic circumventum ul audivit, prohibuil. Mæroris erat plenum et stuporis cernere verilus ne quid inconsultius adversus ipsum agetantü festum lætitiæ, lot el lantas voces eam præ relar, el ipse post noxæ arguerelur; militarem conantes in subitum silentinm obmutuisse. Ipse ad B manum cogil, regis bannum omnibus prætendit, complendum se oslicium præparat : clericis suis, suppetias accurrit; jam nil reluctantem , imo sibi ut a loco incæplo peragerent, imperat. Nihil hic penitus diffidentem periculo eximii. lis lumulluun reticendum fore censemus, quod dum alteri parti dementiis exacta est dies tante celebritatis. favendo dissimulamus, alteri lolum derogando im ( Æstimiet qui valet que facies lunc fuerit curiæ polare videamur. Verum falsi astipulatione non ill coelestis, quam indigne tulerit sui prccellentissimi diget. Fratres, elsi decorem sibi tanti gaudii prx civis Audoeni sic confusam, sic rædalam, sic præripi dolenles, pontificali tamen auctoritati ceilunt, replam diem sua remunerationis. Æstimet quid festivis se orualibus exuunt, satis cum lumullu cc erstilerit miscriæ, tantum patronum nil penilus in clesiam egrediuntur; huc quidam, pars il!o, alii alio filiis suis quod Domini faciem placaturus offerret, succedunt, invicem et ad suos super suo pudore eo die accepisse. Nos ignorantes divini secretum mærentes conqueruntur. Cum subito quidam ma: consilii omillimus, de hominibus humana pensamus. roris impatiens, dubium quidem an ex ipsis , vel In lanla multitudine discreta sexl, xlale el ordine, corum famulis, plus suroris, minus consilii anino non credimus defuisse, et qui niente carnali semicolligens, lurrim properal, majus ecclesiae signum nus nocuisse pænituerint, dum nil medium, quin

C pulsal. Hinc forum otior advolat : archiepiscopum lam speciali gaudio privati sorent, allenderinl; et sancti Audoeni glebam ad majorem ecclesiam aspor qui sanioris consilii, peccatis suis eam lurbain imcare velle proclamat. Prosiliunt omnes e domibus, pulaverint, vola sua prerepta gemuerint, a suo paalius gladium, hic bipennem, diversi quod primum trono veniam suspirantes super suis actibus erumanibus occurrerat, arripiunt; ecclesiam cum fu

buerint. Fratres in crastinum de suis elgent, pre rore irrumpunt. Quidam curiositale acti, celata mo quos abbati suo quod factum fueral, innolesceret, nasterii conscendunt, quædam ex labulalis auferunt: et regem super hoc suggesturus adirel; sed archiequid. sic furens populus agere vellet, rimanlur. Plu piscopi nuntius præcesserat, invidiam omnem in rimi ejus intentionis erant, ut quia eis tantæ con monachos relorserat : sic insecto negotio reditum tinuationem lætitiæ interrupisset, nec sibi perlicere

est. Rex licet post ipsius archiepiscopi et quorumlicerel. Archiepiscopus circumcirca furenlium se dam aulicorum instincta animo in monachos molus; turmis appeti expavescens, plus lamen desuper im rem tamen ex æquo pensans, hinc immoderalam ininenles metuens, ab allari ad valvas monasterii arrogantiam , hinc inconsultum tumultum justis sugam arripuit : vix elapsus infra ambitum carum librationibus præponderat. Jubet igitur statim ecipsis prius clausis se recepit : undique circum se d clesiam ab archiepiscopo reconciliari. Quod cum sedilia et formas aggerari sccit. Nonnulli lamen par satis iralo et reluctanti animo abnueret , rex Mitis ipsius arreptis candelabris, cereis et perticis, in chaeli episcopo Abrincalensi loci reconciliationem monachos efferati, sed ab eis non segniter excepti, injunxit; pudorem vero suunn, in futuro vindictam pudel dicere, quam foedo exemplo res eo die debuit prælendens, dissimulavit. Quatuor igitur monachos determinari. Constitit satis ipso die meritum sancti loci , quos cl faclionis auctorcs audierat, lolidem omnibus adfuisse, qui hinc sævientium manus com aliorum coenobioruin abbatibus commisit, quatenus primendo, hinc archiepiscopum cum suis eo periculo el archiepiscopo satisfaceret, et illi in peregrina eximendo, tantum nefas non parvo cunctis miraculo tione sua luerent, quod minus consulte peccassent. potuit averlere. Nam tanla subito nubis caligo id Non multo post tamen, et rationis consideratione, spatium sanctuarii, quod loculi sanctorum contine et petitu abbatis ipsorum Nexus, in praesentiam sui bantur, obtinuit, ut vix vel a curiosis oculorum acie eos revocavil, et Ecclesiæ reconcilialos reddidit. In corripi potuerit. Rei congruil miraculum. Quia enim bis omnibus semper apud ipsum caulum exstitit, ne sacræ Scripturæ diversis in locis per nubem nunc quid sibi archiepiscopus, quasi sub ecclesiastico delinquentium cæcitas, nunc Domini protectio ligu. vigore, in causis hujus ccclesiæ insolenier arroga

serit. Imo postquam gemino fratrum eorumdemn A patu dedit, et ad quaingain patrimonii sui villam, essilio satisfecit, rem in consilium ponit , concilium S. Philiberti dician, secedit, ubi et aliquantisper cogit; quoi abbatiam suam iralo et lumulluanti supervixit. Duodecimo vero sui præsulalis anno animo intrasset; quod totius turb.x causa el maleria viam universæ carnis ingressus, hominem crivit. exstitisset; quod loci reconciliationem sibi denegas Inde lamen ad propriam sedem refertur. 1 sel, judicio primalum suorum trecentas libras exer

Hactenus scripior ille, quem, si minus circumgil. Delicti satis bæc vindicta exsolvisset, si intime

specte verbisque asperioribus præsulem tractavil, fccti pænituisset, Dominique patientiam non negli

lanlim abest ut laudemus; ubi vero in incommodo gendam pulassel. Sed animi rancorem nec lunc

nalurali miraculum videre sibi visiis est alisque primum adversus Sancti Auddeni cænobitas occc

revelatione, non possumus non reprehendere. Sed perat, et hoc modo poluit potius exaggerari, quam

quo nomine alliciendi sunt editores historiæ Malleniri. Trium annorum spalium evolutam erat, et

thæi Paris, qui tam in vtraque editione Londosemper repulsam sui dolore continuo secum corro

niensi annorum 1571 et 1640, quam in editione debal, congruenti sane cxemplo suspensus, velut

Parisiensi anni 1644 , hanc nolulam scripsere in evangelicæ illius ficulnex frucliis. Unde sic quidam,

B margine : Monachi Sancli Audoeni Joannem archiepiErspeciala tribus fructum non altulit andis.

scopum Rotomagensem occiduni! Scripserat minus in

considerale ipse Matthæus ad annum 1073 : InraCum post id temporis redeunte eadem festivitate,

serunt Sancli Andveni monachi Joannem archiepiscopaucis anle mensibus paralysi percussus, sed ab hac

pum Rotomagensem missam celebrantem festivitate infirmitale jam respirans , ad solemnitatem venit,

ejusdem sancli cum armala manu virorum. Sed ad el quia per se missam celebrare non potuit, Gisleberto Ebroacensi episcopo vices suas commisit : ipse

ultimos præsulis annos quod special, traliit Orde

ricus Vitalis, pagina 550, illum subita passiolic perin medio cantorum specie precenloris slelit. Ut

cussum, lurba spectanle, ad terram dejectum esse, vero evangelium cæpit legi, horribile diclu! sic ab intimis bumoribus in secretiorem mcalum profluen

et biennio quo supervixit, elingucin exstitisse libus est subilo angustialus, ut raptim urina procur

Joannes decorem domus Dei impense colueral, Tens, lineam usque superpellicialem indumentum

cujus egregium hodieque superest monumenliim

in libello divinorum officiorum ad usum metropoonne infecerit, pavimentum etiam quo stabai, per

lilaux ecclesiæ, Maurilio decessori suo oblato. Plura quam humectaveril. Dinc post fideliuin oblationes,

etiam concilia celebravit; primum anno 1072, de cum amplius dissimulare non possel , ecclesiam

с egressus, pudore non oportet divi quantum ct me

quo jam diximus; alius anno 1074, in quo prioralus rore confusus, ad sua reversus est. Quod ul primium

S. Victoris apud Galetes ad abbatias eveclis; ipse ad aures populi percrebuil, quis æstimare, quis

vero quod presbyteris suis concubinas proliibuisset, dicere suffecesit, in quas et quantas voces se derc

lapidibus petitus est fugaque saluti consulere coactus, pente sparseric? Omnes tamen in commune Domini

quo de re Ordericus Vitalis. Subscripsii anno 1071 magnificentiam sanctique Audoeni meritum perso

diplomati Wilelmi regis pro ecclesia Bajoconsi. uabant : jure hunc ab integritate præsentis lælitie

Anno 1075 Cieciliam virginem, filiam Guilelmi sic ignominiose repulsum, quam olim indigne nimis

Nothi, Deo scravil in basilica Fiscamniensi. Adsuit, perturbaveral, acclamabant. Nemo nobis succensere

auno 1077, dedicationi basilicarum S. Stephani habel, si vera dicimus, quia nemini examen judicis

Cadomensis, ct Bealæ Mariæ Beccensis. Eodem anno omnium, in cujus manus horrendum est inciderc,

jussus a Guillelmo rege; noluit sepelire Hugonem improperandum scimus, et ex aliena culpa penam

Lexoviensem cpiscopum. Denique ad finem, tum jocurrere valde formidamus. Sed enim judicia Do

episcopatus quam vitae ejus quod spectat; abdicare mini, quæ velut abyssus mulia sunt, mirari , ipsum

coactus est, iam propter offensam regis quan in tam sanclo viro prædicare, quo affectu pietatis propler paralysim aut urina incontinentiam. Ad id iisdem derole sibi famulantes protegendo semper vero cssejuendum Gregorius VII papa Huleruim foveal, plus est sacrilegii ingralo silentio legere, legalım ad regem Anglorum miseral, pridic Non s quam ut dicatur, reverentiæ. Cæterum non parum Aprilis, indictione prima, quæ cadit in annum 1078, intentionem piam dirigit, studendum continue Do ut inquireret an ille pro sua ægritudine episcopale mino servire in timorc, et exsultare ei, sed cum onus sustinere posset; quod si lanto oneri impar lremore : sobrie pensare, quam nitidum templum reperiretur, alius in ejus locum canonice cligeretur ipsi nosmel scilicet exhibere deceal, si adeo zelans

Successorem tamen non habuit, nisi mense Julio hujus exterioris cullus in visibilibus templis appa anni sequentis, duobus ante obitum ejus mensibus, real. Non enim inhabitantes propter locum, sed

exactis archiepiscop. Rotomag., quæ cum duo:lepropter inhabitantes locum Dominus elegit. Verum,

cimo præsulatus anno mortem illam consignent, ui cæpla prosequamur, per alios tres annos adeo inilium episcopalus ab ipsa decessoris morte comipso incommodo laboravit, ut neque jam administra

pulent necesse est; quando e contrario Ordering Lionis infulis deservire potuerit. Curn tandem regia

Vilulis, qui sibi constare non videtur, illud modo auctoritate, imo consultu omnium pulsatus, episco

in annum 1069 rejicit, modo in annum 1072 ubi

tumulatum csse ait in baptisterio 'basilicæ suæ ad A Ecclesiæ minuunliir opes, sacer ordo lepescit, aquilonem v Idus Sept. Trinas ad eum Lansrancus Provida relligio quem sua constituit. Caniuariensis archiepiscopus, unam vero llildeber llic neglecta diu canonum decreta reformans, tiis Cenomanensis episcopus litteras scripsere, quas Instituit caste vivere presbyteros, post Acherium et Bibliothccam Patrum vulgavit Dona Dei sub eo venalia nulla fuere; Ponimeragiis, Concil. Rolomag., pag. 78 et seqq. et Huic el opes largas contulit Ecclesix. Beslinus parle ui, pag. 15 et seqq. Hoc epitaphium Lingua diserta, genus, sapientia, sobria vita ejus recitat Ordericus :

Huic fuit, exiguus quen legit iste lapis. Metropolita lu:is jacet hic, urbs Rotomagensis, Non: dies septembris erat, cum carnc Johannes Culmine de summo, quo moriente ruis,

Exspoliatus obil : sit sibi vera quies.

R. P. JOANNIS

ABRINCENSIS EPISCOPI, DEINDE ROTOMAGENSIS ARCHIEPISCOPI

LIBER

DE OFFICIIS ECCLESIASTICIS

AD MAURILIUM

ROTOMAGENSEM ARCHIEPISCOPUM,

Primum ex codice ms. cænobii Salicosani in lucem edituis, nunc ex ins. codice bibliothecæ

Bigoliance auctus et emendatus; notis D. Joannis Prevnlii, Rolomayensis ecclesiæ cathe

dralis canonici, et recentioribus observationibus illustratus ; In quo varia antiquitatis ecclesiasticæ monimenta, hactenus inedita, ex mss. codicibus nunc primum in lu

cem prodeunt. (ROTOMAGI. Impensis et typis Bonarenture Lebrun, typographi et bibliopole, in area Palatii, sub siyne

S. Bonaventuræ, cum approbatione doctorum ci privilegio regis. M. DC. LXXIX.)

PRÆFATIO. Solemne habent omnes qui de re aliqua scriben- B facile obvium Joannis Abrineensis primum episcopi, dum susceperint, quædam præmittere sive ut labo dein archiepiscopi Rotomagensis, opus i lerum prorem legentibus commendent suum, sive ut instituti diret in lucem : ne nativo decore nudari patriam, et a se operis rationem exponant. Quem morem neque scriptione perutili plerosque carere contingeret. penitus convellere, neque omnino custodire propo Verum cum non satis ex animi sententia procederet silum est. Quid enim necesse est librum extollere, eventus, lacitus felicioris exspectabam opem, qui quem et dignitas auctoris, et ipsa per se doctrinæ imperfecto operi ultimam imponeret manuin, et commendat utilitas ? Divina in eo tractantur olicia, muitis Iruncalo partibus facerel medicinam. Cum ritusque quibus illa celebrantur : in quibus inest, inter hæc audio typographum ad noram-hujus ediAugustino teste (epist. 119, ad Januar., c. 7; lib. IX tionem se accingere, pupugil ea res animum, rcConf., c. 7; serm. 16; inter Paris.), quædam elo luctantemque impulit eo vehementius, quod typoquenria salutaris admonendo discentium assecini ac graphus consilium suum clam me esse noluit, sed commodata, qua frigidus a calore Spiri!us Dei exci hortatus est ut operam adjungerem meam. Hiberalalur animus, dum fides quæ oculum habet in corde, lis visum esset animi eam opportunitatem, quam ad id quod accipil visibili lumine, gaudel inrisibili ad oplatum negotium administrandum dabat Dens, verilale. Horum vero expositionem tanti fecit idem C corruplam sinere, neqne in illud pro virili parle eximius, neque salis unquam laudandus Ecclesiæ incumbere. Unum me morabatur cæplisque obsiadoctor, ut eam universi mundi hujus imperiis, etiam bat, quod etsi non indiligenter amicorum lustraram inusilala felicitate pacatis, præferendam esse cen bibliothecas et scrinia escusseram, nullum tamen suerit (epist. 119, ad Januar., c. 16). Hæc cogitanti numeris omnibus absolutum, imo ne melierem quidudum in volis fuerat, ut distractum iam, neque dem Salicosano codicem narcisci licueral. Quare

mus.

diversus animi, quid consilii caperein fluctuabam, A pænitentium ritum, quem utrumque, quia ad camul enim sapienter monet Theodoricus rex apuil dem rem pertinet, simul repræsentamus. (assicdorum (lib. iv Var., epist. 31), ad finem de Ex antiquo pontificali ms. bibliothecæ cathedralis bel perducere quæ prudentum intentio risa est susce annorum ut minimum 700 adjunximus allocutionem pisse; de seclus namque rerum aul consilium titubare, archidiacoui ad D. archiepiscopum pro absolutione aut vires arguil defecisse, quia sicul perfectam laudem pænitentium, quæ incipit : Adest tempus, el legilur ad finem perducta pariunt, ita vituperationem gene in cathedrali ecclesia Rolomagensi; iis concepla est rant quæ in mediis conatibus ægra deseruntur. Sed verbis que paternam omnino benignitatem pietaquamvis exitus labor ille non habuerit expelilos, temque spirant. Differt ab ca quae habetur in Ordine non despondit tamen animum, et quod priore via Romano, neque hactenus, quod sciam, in lucem parum prospere cesseral, altera aggredi stalui. emissa est. Itaque exquisitis undequaque veteribus ad Rotoma

Excipit hanc tabula paschalis quæ cerco paschali gensis Ecclesiz usum codicibus manuscriptis, qui aflixa fuit anno Domini 1678. Eam scribere scri. pierumque verbis Joannis Abrincensis ila conso bendamve curare ad ecclesiae cathedralis cancellanant, ut oon ovum ovo similius esse videatur : e0

rium pertinel. Idem est quotannis in ea lenor ver

B rum subsidio varios ejus locos illustrari, el quædam borum, mutanturque tantummodo notæ arithmetice quæ in edito deerant libro, in margine suppleri sive numerales. posse, verba cogitavi. Neque fefellit opinio. Sacra Varios insuper deprompsimus rius ex rituali ms. rum enim vestium expositionem quæ in fine edili ecclesiæ cathedralis ducentorum, plus minus, annoIbri exstabat mutila, integram reperimus in expo rum, qui quia jam obsoleti sunt el inusitati, ideo sitionis divinorum ofliciorum codice mus. annorum eos a superioribus, de quibus locuti sumus, sejunai500, quem benigne pro suo more concessit V. cl. Emericus Bigotius. Neque hic slelil viri non minus Hos inter eminent oficium insanlum, oflicium humanitatis dole quam eruditionis et natalium siellä, el officium sepulcri, quorum meminit Joansplendore conspicui in me benevolentia : nam in nes, el quorum damus rilus, verba cantumque, quie structissime bibliothecæ suæ copiam fecit, rieque omnia sumpsimus ex duobus mss. codicibus biblioaliquid habuit reconditum ad eam rem pertinens, cæ Bigotianæ annorum circiter 200, ad usum eccle. quo nie non uti tanquam re mea voluerit. Prasli'it size Rotomagensis. Uicc oflicia pluribus in provinciis prælerea ritualem Ecclesiae Rolomagensis librum usu recepta erant, de his enim scribunt Joannes ms. annorum circiler ducentorum, ex quo sacrarum Bele!hus, Guillelmus Durandus et alii reruin sacra

C octo processionum ritus exscripsi, earum scilicet rum tractatores. quæ fiunt die Dominica Palmarum ad Sanclum Gil Suppeditavit robis velus Pontificale bibliothecæ, dardum, in qua defertur corpus Christi in feretro cathedralis 700 annorum ordinationem episcopi in reconditum, dic sanclo Marco sacra, tribus Roga- provincia Neustriaca, una cum cæremoniis precilionum, et ascendentis in cælum Christi, ut capti- busque super eum in ejus consecratione recitasidis, vain duceret captivitatem, cui recens absolutus in. meminiique Ecclesiæ Rotomagensis dum a conseterest reus; die solemni corporis Christi, et in sesti. crando hanc professionem exigil : Vis sanclæ Ecclevilale S. Audoeni, qua cathedralis ecclesiæ clerus sie Rotomagensi, etc. ad ejusdem sancti basilicam progredilur. Si quæ In hujus Pontificalis fine eorum nomina continenautem occurrant varize discrepantesque lectiones, tur, quos alit cilari, aut etiam excommunicari oporeas in nargine, ex cathedralis ecclesiæ ordinario lebal, quos inter recensentur monachi propriclarii; ms. in ejus sacrario servalo, nolalas lector inve quæ reserre extra rem esse non credidimus. niel.

Episcopalem admonitionem ad ordinandos habuiEx eodem pariter varios escerpsi rilus, qui jam

mus ex Pontificali pis. bibliothecæ cathedralis aitin metropolitana ecclesia nonnullisque paræcialibus D norum 300, in quo multa observatione digna repeservantur ccclesiis, quorum tamen non meminit

riuntur. Præ cæteris quod ad subdiaconalus 18 anauctor noster. Ad hos confugere licebit iis qui ma

nos, ad diaconalus 20, ad sacerdotii ordinem 24 et trem ecclesiam sacrorum rituum ducem sequi vo

25 requirat. luerint, omnemque ex ejus exemplo, ul par esl,

Insuper ex eodem damus benedictionem abbatis exsorbere, si que inciderit, difficultatem, servatis cum omnibus precibus super abbatem ordinandum lamen primum cæremoniis in rituali præscriptis.

fundendis, in qua fentio fit obedientia episcopis Ex eodem et ordinario ms. Bigotiano Sancti

exhibendæ, quamque in conspectu ecclesiæ pollicechrismalis et sancti olei desumplas benedictiones

bantur abbates. Sub ejus linein habetur hujus proexbibemus.

fessionis obedientiæ formula, quæ forle eadem est

quam Hugo Ambianensis, archiepiscopus RotomaNecnon ex codem Bigotiano codice ordinem in gensis, exigere solebat, sicul ab Innocentio Il in lolione pedum tum pauperum, lium clericorum; olli concilio Remensi mandalum fuerat. cium misse siccæ, ut vocant, in die Parasceves ce Necnon ex eodem ordinationem abbalis canonicolebrari solitum; et cjectionis et reconciliationis rum cl abbatissæ sanctimonialium desumpsimus.

Excipiendse' pariter visæ sunt tres antiquæ bene- A slun, cujus loco feria quinta post diem Dominicam dictiones pontificales ex velustissimo pontificali ms. sanctissima Trinitati sacram (cui dedicata fuit hæc 700 saltem annorom bibliothecæ cathedralis. Prima ecclesia) oflicium de feria fieri indicat. Majorem est in dissolutione synodi, cujus tres priores versus prælerea buic codici aucloritalem conciliat quod exstant in Ordine Romano. Duarum posteriorum qui eum exscripsit, ex antiquioribus libris illum sc primam continet codex infra missam quæ in Nativi Transtulisse in præfatione significat. Illud in eo præ tale Domiui celebralur media nocle, alteranı infra cæteris observatione dignum, quod apud canopicos missam Sabbati sancti. Ejusmodi benedictiones im regulares usu receplum erat, ul diebus liebdomadx pertiri solebat episcopus infra missaruin solemnia, sanctæ aliorumque per annun solemnium pervigilio antcquam hæc verba proferret : Pax Domini sit sem

ad celebranda religiosius quæ recolebant mysteria per vobiscum (vide Bona, lib. 11 Rer. liturg., c. 16). brevibus muluisque se cohortationibus accendeSupradiche non habentur in sancti Gregorii Sacra rent, el per adventum a carnibus el sagimine abstimentorum libro.

nereni. Quibus subnectendam credidimus institutionem Expositionem Canonis missæ et divinorum ollicio: canonici regularis prioratus S. Landi Rotomagen

rum incerli auctoris nunquam antea editam, el que

В sis, ex processionali ms. et collectario hujus domus in multis Joanni nostro congruit, tradidit nobis ex Transsuinplam. Uterque codex atalem præsefert bibliotheca Bigoliana codex ms. annorum 500; ejus annorum 160. Ex ea instilulione palel annuam auctor et antiquus el in Amalarii lectione adeo verprobationem non fuisse requisilam, sed postquam salus est, ut ejus brevialor merito dici possit. susceplus fuerat candidatus, cum positis vestibus Breves nolas adjecimus quæ ejus intelligentiam sæcularibus, regulares induisse. Eze erant talaris juvarent. Ex boc codice eam partem expositiotunica, lineum indumentum el caputium : de bir nis sacrarum vestium bausimus, quam desiderelo, et almutia quæ nunc sinistro brachio imponi rari in edilo libro supra monuimus; quam tamen tur nulla fit mentio. Deinde fusis nonnullis precibus, bic exstare passi sumus, neque suo loco avulsam professionem emillebat bac verborum forma prz contextui Joannis inseruinius, ne dicti codicis series conceptam : Ego frater N. oferens irado me ipsum interturbaretur, quam, ut exslal, bona fide repræserdivinæ pietali in ecclesia B. Laudi servilurum secun lare potius liabuimus. dum regulam S. Augustini, et promillo obedientiam Post hæc instrumenta duarum celeberrimarum domno N. priori prasalæ ecclesia, el successoribus fundationum capellanorum scilicet collegii Albaejus canonice intruniibus. Exinde admissus ad oscu nensis ex tabulario archiepiscopalus, et collegii

с lum prioris et sociorum, jurejurando firmabal se Clementinorum ut vocant, ex ejus charlophylacin, ordinis statuta servalurum, et arcana capituli se excerpla idco addidimus, quia divinum officium cum habilurum, neque cuiquain extraneo patefaciti cantatio eorum semper (Psal. lxx), borumque porrio rum. Ubi observare licet eos tum assiduitatem, seu est septies in die confiteri Domino (Psal. cxvii) et ut vocant, stabilitatem in eadem domo fuisse pro psallere nomini Altissimi (Psal. 1x). Primum horum fessos.

collegium Petrum de Colle-Medio Rolomageasem Viam parat hæc institutio ad ordinarium, sive veus primo archiepiscopum eximiis suis slalutis notissirituale lotius anni ad usum canonicorum regularium mum, dein cardinalem et episcopum Albanensem ejusdem ecclesiæ, quod in multis scriptori nostro agnovit auctorem anno Domini 1245; alteruni anno co: sentiens est. Canonici enim regwares, ne parum 1350 erectum Petro Rogerio, qui ex Rolomagensi eis nomen congrueret saum, viderenturque minus archiepiscopo summus demum pontifex electus est, canonibus obsequcntes (concil. Venet. a. 463, c. 15; dictusque Clemens VI, gaudet conditore. Capellani Epaon. a.517, c. 27; Gerund. a. 517, c. 4; Bracur. II,

vero sic ab utroque instituti sunt ut in di vinis exsea. 565, c. 1; Tolet. Iv, a. 633, c. 2; Tolet. XI, c. 3; quendis officiis accedant canonicis adjutores, Rolomag, a. 1189, c. 1), quibus cautum erat ut or- D canonici, quod forte arbitrantur, ab illis celebrardinein qucm ad celebranda divina ofiicia observant dis se liberos factos pulent; cantabiles cnim sunt metropolitani comprovinciales custodiant, ad diæce iis justificationes Dei in domo sanctilicationis ejus sanos rilus se conformabant, idem recitabant olli - (Psal. cxvil; Isai. LXIV), quibus insistere eo magis cium, eosdem psalmos hymnosque concinebant, ad.

lenentur, quo jussit eos divina oflicia per se, non dilis etiam ad finem antiplionarum canoris repeli- per substilulos, obire concilium Tridentinum sess. tionibus quas pneumala vulgo vocant. Summa deni

24, De ref., c. 12. Cum insuper Chrislus eos increque eral corum cum cathedralis ecclesie Roloma

paverit, qui alligant onera gravia et importabilia, gensis canonicis socielas atque consensio, ut ex imponuntque ea in humeros hominuin, quæ nolunt variis ordinarii hujus locis perspicuum fiet. Qua- digilo movere (Malth. XXIII, 4). Inter ea quæ in his dringenlorum est annorum codes quod indicant lum monimentis obscrvanda veniunt non infimum locum character quo exaratus est, lum quod cum omnes tenel, quod eo etiam tempore communem in cibo, sigillaum ferias recenseal, prælerinillii tanien festi potu, somno culluque vitam clerici vixerint, que vilates SS. Brunonis, Dominici, Francisci, Ludovici aliquandiu interrupla feliciter restituta suerat die 1 Francorum regis, imo et corporis Christi diem fe Aprilis, anno 1666, el lam sapienter omnia dispo

non ut

« VorigeDoorgaan »