Pagina-afbeeldingen
PDF
[ocr errors][ocr errors][ocr errors]

Si;;ili modo accipiens præclarum calicem , item gratias agens benedixit, deditque discipulis suis, dicens : Accipite et bibite ex eo omnes; hic est cnim calix sanguinis mei, novi et æterni testamenti, nysterium fidei, quod pro vobis et pro multis effundetur in remissionem peccatorum. H;ec quotiescunque feceritis in mei memoriam facietis. i!ujiis v, rbi, per quod omnia facta sunt, virtute et eflectu panem post consecrantis in haec verba sacerdotis sacrationem, verum corpus Christi, et vitatim eodem i:odo verum sanguinem esse credimus et confitemur. Quod si quis hoc qualiter fieri possit ii:quirat, r.on ei secnndnm natur;e ordinem, sed secunJum I)ei omnipotentiam respondemus : Et hoc et omnia

quæcunque voluit fecit Deus in cœlo et in terra, in {}

mari et in omnibiis abyssis. Neque e:;i:m qualiter secundum naturæ ordinem Verbum Deus, in principio apud Deum, de Spiritu sancto et Virgine concipi, et quomodo post resurrectionem vertim corpus Domini Jesu ad discipulos clausis januis intromitti et palpari potuit, qu;elibet verborum afii:;entia disserere potest, et tamen secundum Dei otnnipotentiam in veritate facta esse firmissime et fi'elissime credi necessarium est. Si vero aliquis qui de hac re Patres doctoresque nostri senserint quidve scriptum r iiquerint a nobis requisierit, ad eorum libros, si ad hoc idoneus est, eu:n mittimtis, ut quid ibi invene: it diligenter le;;at, pure intelligat, et quod accommo!atius evangelic;e veritati senserit, cum gratiari::m actione et studio fratern;e concordi;e sibi eligat. Porro nos non Patrium scripia contemnentes, sed nec illa quia Evangelium legentes (neque enim ipsi viventes et scribentes hoc voltierunt et in suis opusculis ne iii fieret voluerunt) eorum sententiis, salva quæ eis ule':etur reverentia in tantæ rei disceptatione abstinei:ius, ne si Patrum sensa aut aliquo eventu depra

(!) Epistola illa docet omnino quam magna fuerit £tis bii fides, quam pia simplicitas, dum ex solis €hristi verbis mordicus asserit in sacrosancta Euharistia verum esse Christi corpus et sanguinem, d::m , ita intellectum suum captivat in ol)sequium sanctissimae illius fidei, ut de ea nec disputare, nec • • ; troversiam movere, nec alibi quærere velit prae1. rjuam in verbis (>hristi. Et tantiim abest ut Bereng* rio a li;eserit, quin potitis euin fugerit nec voliie• it audire aut adimittere ad congressum aut volio$um. Ündenam igitur ea s:ispicio in nostrum hunc ßrunonem ? an quod Berengarium Turon.bus evocatum statim elegerit archidiaconum ? sed sanæ 1 entis erot eo tempore. An quoil æmulos virtutibus vii mderet ? nam et piissimus erat et doctissimus,

[ocr errors]

inquisita inconvenieiiter protulerimus, scandalum illud, quod tantopere fugimus, incurramus, et cum unus de pusillis Christi scandalizator mole asinaria ad collum suspendio et in profundi:m nigris praecipitio judicetur dignus, nos totius Ecclesiæ scandalum jure meritoque exhorrescimus, nec tinere * hoc nos frustra periclitari dissimulamus, cuin saiu Ijriter et cum quiete pacis Christianæ contenti vivere possiinus sacrosanctorum illorum verborum Christi, quæ superius posita sunt, siinplici coinpendio et sufficienti sanctæ fidei firmitate, quantum nos sentiimus et multos nobis satis superiores vi os senuire cognoscimus. IIoc consilio qtierimonia, qtiae in præsentia Domini Geraldi , tunc legati apud Turonum , emersit, sedata est. IIoc coiisilio eodem tumultus qui in audientia domini Eldebrarini in eadem civitate efferbuit sopitus est ; hac veril:ica confessione exactioni principis litjtis nostri, in capellula cujus in vestra epistola mentionem fecistis, satisfactum est, et rediviva pestis, qu;e nescio qiiorum improbitate exagitata caput extuierat, don;ini Bisonticensis archiepiscopi et ei uditorum qui adfuerunt auctoritate caleata est. Ac nuIIam aliam de hac re disputationem vel controversiam, nec accusatores, nec defensores, nec tes:es, nec judices, nec causidicos, nec auditores, me quærere, procurare, congregare aliquando sciatis. Oii:nihiis vero pro hac re, me volente, quod si parum ost, quamvis parvipendatur, contradicente conventum pul)licum aggregare volentibus, consensum non tribuam, confluentibus humilitatis meæ personaim subtraham, confligentibus audientiam, perseverantibus communionem, est enim causa ter provinciæ nostræ judicio terminata, quarto sedis apostolicæ synodi sententia exstincta. Valete E. (1).

[ocr errors]
[graphic]
[ocr errors][ocr errors][merged small][merged small][merged small]

Gebuinus, qui et Gibuinus, imo et Geloinus dictus A est, ac successu temporis mutata prima nominis littera in J. ejusdem soni, Jeluinus appellatus est, ut videre est in antiquo Lug'unensium præsulum indice relato in antiquitatibus ii.stilæ ßarbarae. Denique per apocopen unius litterae Jutinus nuncupatus, ut videre est in Missalibtis, Breviariisque ad usum Lugdunensis Ecclesiae, ex hoc vero postremo nomine manavit Gallicum saint Jubin quo a vulgo designatur. Fuit Hugonis III comitis Divionensis filius, fuit et postea Lingonensis archidiaconiis. Ejus ad episcopatum electionem sic refert Chronicon Wirdunense : t In synodo Heduensi quam anno 1077 tenuit Hugo Dicnsis episcopus et legatus apostolicus, quinta die, quia Lugdunensis sedes, lIumberto Simoniaco expulso et in locis Jurensibus nionacho facto, vacabat antistite, totius concilii assensu electus Gebuinus archidiacones, vir morum probitate venustus. Id aegre tulit Lingonensis præsul, conquestus quod Patres dextrum sibi oculum eruissent, cui suum abstulissent archidiaconum, virum *n ecclesiasticis et sæcularibus negotiis pernecessarium, in q:io suum ipsius consilium, totiusque dioecesis solatium residebat : sed prævaluit concors sententia concilii, quia sic erat præfinitum et placitum in oculis Domini. Nec mora, uno die, id est Dominico xv Kal. Octobr., IHeduae summa omnium exsult;:tione et tripudio a legato consecratus est. Nec id tantum, sed statim pallium pro eo postulavit IIugo, his verbis : • Summ.opere poscimus ut per dominum Walentinum episcopuin pallium nobis mittatis ad confirmandam ordinationem religiosissimi Lugdunensis Ecclesiæ archiepiscopi contra oblatrantes hæreticos, et de regis indignatione adversus ordinationem Dei carnaliter gloriantes; ipse enim postpositis omnibus .ncommodis· et periculis penuriæ atque itineris sanctitatis vestr;e conspectui devotissime se præsentarei, si Ecc!esia illi commissa tandiu languida et pastoris solatio destituta, qiioqiio modo a!sentiam ejiis sine magno detrimento pati potuisset. Valentino episcopo praecipite..... quatenus circa festum sancti Joannis Baptislae, prout nos cum eo condixinatis, ecclesia stra ad ce!e!)randum officium i!!um accipiat, quia valde opporttitutis videtur ad oppti

[ocr errors]

C

gnandam provincialium arrogantiam. » Nihil negavit pontifex, tot præclaris novi antistitis dotibus Commoltis. Anno 1078 m.emoratur in charta Widelini l'orensis comitis Saviniacensi cœnobio nonnulla concedentis; sic enim in ea temporis mota inscribitur : t Domino Henrico IV Angusto I)ellium cum Rodulplio rege gerente, sanctoque papa Ilildebrando in apostolico solio residente, atque archiepiscopatu Lugdunensi sub regimine domini Gebuini quiescente : domino etiam Dalmatio Saviniensis l)aculum tenente . . . . . mense Maio feria 2, et xv (die) anno Domini 1078, indict. 1 concurrente vi, epacta iv. • Eodem anno seu potitis sequenti juxta Hodiernum anni inchoandi modum, Petrus Albanensis episcopus, Romanæ Ecclesiæ cardinalis, et papæ legatus in partibus Burgundiae, episcopo Matiscoi:ensi Landrico, et Gebuino archiepiscopo I.ugdunensi significat se ex parte domni papæ eos excommunicaturum, nisi a molestiis quas Cluniacensibtis monachis inferunt, al)stineant. « Actt:m Ansæ apud S. Bei nardum, v iii Februar., indict. 11. » Circa lioc ipsum tempus Gebuinus videtur Romam cum nonnullis ex suis canonicis petiisse; id cnim significal Gregoritis epistola 36, lib. vi, ex qua patet tunc regularem, communem ac peculii experiem vitam duxisse cathedralis ecclesi:e canonicos : enim vero cum a [,andrico Matisconensi episcopo, facto ad hanc causam pontificis cognitore anathemate perculsi fuissent, quia communia Ecclesiæ bona inter se partiti fuerant, ut privatim viverint; cumque nonnulli I{omam profecti fuissent ut et absolutionem et benedictioncm impetrarent, hanc non tantum non coiicessit pontifex, imo apostolica auctoritate præcepit, ut qui sic acquisierant omnino dimitterent, volens ut nobilitalem, qua inter omnes Gallicanas Ecclesias Lugdunensis resplenduit in religionis exemplo, nune quoque vigilanter custodiat; ut et gloriam quam hactenus prae caeteris illis habuit in dignitate, nunc augere incipiat in forma religionis. An. 1080 ab IIugone abbate Cluniacensi rogatus favit electioni Walterii Ca})ilonensis episcopi;Ecclesi;e Saviniacensi dedit basilieam S. Mariæ de Jo.... apud {.irg.!unum in

euria S. Nicetii, ipso pontifice il)i jacente in aegritudine. Certe calculo laboravit et acutos morbi illius paroxysmos tanta patientia pertulit, ut, in virtutis præmium illius curandi vim maximam habere praedicetur, et ea ratione a Lugdunensibus et finitimis inv ycetur. hn veteri Liigdunensis Ecclesiæ Martyrologio vitae ipsius terminus consignatur decimo octavo Aprilis. In Neerol. S. Benigni Divion. legitur : • xv Kal. Maii depositio D. Gibuini archiep. Luglun. » Jacet in ecclesia S. Irenæi. Ejus tumulo superpositum est altare Deo sub ipsius momine consecratum, et uti sanctus in sua Ecclesia coIitur. Ad annum ejus obitus quod spectat, in antiquis monnmentis non exprimitur. Dominns de Lamure ejus vitam ad annum usque {087 exeuntem proten«lit, et protendendam prol)at ex veteri ms. cœnobii 8aviniacensis, in quo veteres illius tabulæ continentur, et tres chartæ referuntur, in quibus Gebuini adhuc vivcntis menlio fit annis 1086 et 1087. Prima continetur codicis folio 125 sub hoc titulo : De ccclesia S. Mariæ de Diniciaco... et ecclesiam de Comiaco... nec non et capellam de Montelardo... Hoc donum laudavit archiepiscopiis Gel)uinus in cloro Lugdunensis ccclesiæ, teste I.andrico Matisconensi episcopo, Bladino decano, etc... Actum in capitulo Saviniacensi sexto nonas Februarii, sexto et decimo quinto, indict. nona, epacta tertia, cyclo decimo nono, regnante Henrico in Burgundia. Scripta manu Stephani vicecancellarii anno Dom. 108G seeunda exstat codicis citati fol. 122 quo Agna cum filiis suis dat S. Martino Saviniensi pro filio suo lenchone quem tradit ordini monastico in eodem hoco, dimidiam partem de ccclesia S. Joannis de Pnerna cum decimis et appendiciis suis. Actum pago Lugduni coe*:obio Saviniaco, laudante archiepiscopo Gebuino, monse* Junio, feria quarta, liina quinta, regnante Pliilippo in Francia, IHenrico in IBurgundia, anno incarn. Domini millesimo octo{;esimo septimo, ind. decim •. Tertia jacet ibidem, eodemque fol. Ea S. Saviniensi Ecclesiæ..... ubi D. Iterius secundus abbas praeesse videtur, Ermcngardis bona dat pro sua sepultura, ecclesiam S. Verani in Graziaco. Actum pago Lugdunensi, coenoJ)io Saviniacensi cum laude archiepiscopi Gebuini, anno Domini incarnationis millesimo octogesimo septimo, indict. septima, mcnse Junio, feria quarta, liina quinta, regnante Phihppo rege in Francia, IIenrico in Burgundia. Hæc quidem validissima videntiir, imo indubia, si bene exscripsit D. de lamurc; si autographa sunt instrumenta quae exliilet, non vero transsumpta. Haereo tamen, imo in contrariam sententiam, vi veritatis abreptus ire cogor non csse autographa quae refert instrumenta, vel inde probabilissimum sit quod cum innumeris aliis in uno eodemque codice continentur, quae nisi ab uno eodemque exscriptore exarari nequaquam potuerunt. Atqne a!eo vel oscitantia vel inscitia amanucn is er:or potuit irrcperc; vel del:iso cxscriptoris aspcctu

A chronicæ notae corrumpi potuere; et corruptas reipsa fuisse inde patet, quod in chartis animi 1087, indictionem decimam altera, altera septimam cnm eo anno conjungat. Inde iterum quod in prima dies assignetur sextus ante Nonas Februarii, qui talis nunquam exstitit hoc mense. Inde demum quod nec genuinum, nec intelligibile quod habet prima charta: Aetum vi Februarii, sexto et decimo quinto. Aliunde vero, si quid in ejusmodi rel)us historicis constare potest, Hugonem Gebuini locum ante annum 1087, im.o et ante 1086 obtinuisse demonstratur. Argumenta referre nccesse est; non quidem omnia sed præcipua. Primum dicitur a S. Anselmo Lucensi episcopo, qui in epistola scripta Pontio, ex Casae Dei monacho, abbati Fraxinensi, quam refert Mabillon, mentionem facit venerabilis Patris Hugonis Lugdunensis archiepiscopi, et ad cujus calcem jul)et suo nomine salutari domnum Lugdunensem archiepiscopum. Cum ergo in ejusdem Anselmi Wita ab uno ex suae ecclcsiæ canonicis scripta, dicatur : Anno incarnationis Domini nostri J. C. 1086, episcopatus vero sui anno xiii, indict. ix, obdormivit in Domino xv Kal. Aprilis; constat ante hunc annum Lugduni praesulem fuisse Hugonein. $ecundum snppeditat Gregorius VII papa; sic enim epist. 19, lib. ix, inscrihit : « Gregorius episcopus, serviis servorum Dei, dilecto in Christo fratri II. . . . Lugdunensi archiepiscopo II. . . . • llle non polest alius csse ab IIugone Gebuini successore, tum quia H prima est illius nominis littera; tum quia is cui scribit, Romanæ sedis legatus erat, ut ex contecta patet, quam dignitatem nunquam habuit Gel)uinus. Sed et epistola 32 ejusdem libri data est vencrabili Lugdunensi archiep:scopo, ac simul sedis apostolicae legato, ut cuilibet eam legenti palam est. Porro constat obiisse Gregorium papam anno 1085, die 25 Ma'i. Ergo jam antea Lugdunensem sedem occupabat lIugo. Tertium illudque invictum habemus ex Vita ejusdem Gregorii VII, ab auctore synchrono, Paulo scilicet Beri rediensi coiiscripta, in qna haec leguntur : Itogatus (Gregorius papa in extremis positus) ut in tanta fidelium perturbatione sibi successorem designaret . . . . . . trium edidit optionem, videlicet [) Desiderii cardinalis et abbatis cœnobii Cassinensis, atque revereiidissimorum episcoporum 0ttonis 0stiensis, et Hugonis Lugdunensis. Additurque: Verum quia . . . sua lustrans gubernacula procul aberat, suasit eligi vicinum Desiderium. Idem confirmatur ex Vita I)esiderii, seu Victoris lII, in qua hæc leguntur : Anno Dom. incarnat. 1085, indict. viii, Gregorius VII interrogatus ante diem tertium obitus sui ab episcopis et cardinalibus qui tunc una cum Dcsiderio praesentes erant, quid post suum obitum de Romanæ sedis ordinatione juberet, respondit n*, si unquam aliquo modo possent, eumdem Desidcrium ad Iioc officium promoverent; si vero hinc nullatenus flectere ad ista valerent, aut archiepiscopum Lug lumensem Ugonem, aut 0ttonem 0stiensem.

aut Lucensem episcopum, quem prius ex his hal)ere A landiani in append. ad diem 25 Maii tom. W ejusdem

[blocks in formation]

G. Lugdunensis Ecclesiae prsliyter indignus exi- B nostri, et nos ex charitate vestri efliciamur ? U1;Je

niio Patri et specialitcr colendo f fi. Turonicae sedis archiepiscopo cum grege sibi commisso æteriæ I.eati udinis gloriam. 0 quam bona et quam sublimis est humilitas, quæ polentes elatos de sede superbiæ dejicit, et pauperes humiles de stercore erigit (Psal. cx:i, 7)! Ipsius est enim tanta potestas, ut per ipsam de lalore ad requiem, de morte ad vitam, de poenis ad gloriam transire debeamus. Ipsa est per quam fortes deprimuntnr, humiles exaltantuf, humilitate profecto Deus super omnia mancns de forti armato nobiliter triumphavit, et de mundo, quem captivum tenebat, exclusit humilitas Dei, propter quod w exaltavit illum Deus, et dedit illi nomen, quod est super omne nomen (Philipp. ii, 9). » Hac itaque virtute vestram l)enignitatem plenam esse reperimus, cum sanctæ meæ Lugdunensi Ecclesiae more prædecessorum vestrorum tam humilJiima devotione, tam cliaritativa supplicatione humilitatis ac totius obcdientiæ obsequium reddere non dedignamini. Unde quatenus penset magnitudo vestræ discretionis, cum quanta dulcedine, cum quanto charitatis fervore humilitatem vestram diligamus, certi quod nos a vobis diligi scimus : quia Scriptura dicit : Amat anima amantem se. Præterea sciat dilectio vestra quod cum tanta dulcedine vos amamus, ut si vestra postularet neccssitas, qua dilectione Apostolus pro Galatis oculos dare profitetur, eadem nos oculos nostros pro vobis eruere, et pro vobis dare nou dubitaremus.

[ocr errors]

Nam ubi humilitatem matri vestræ ostenditis, quid I)

aliud hoc facicndo agitur, nisi ut vos ex debito

tanto magis ac magis vestra apud pium Redemptorem erit uherior, quanto magis humilitatem per qtiam cunctorum fratrum concordia, et sanctæ universæ Ecclesiæ unitas custoditur, relinere studmc. ritis. De cliaritate igitur vestra, sicut revera de charissimo amico confidentes, aures pietatis vestrae fiducialiter pulsare non dubitamus, procul dubio credentes quod minime paliamini nos contristari, maxime in tali re, unde anima vestra multum poterit adjuvari. Est enim vobis al)l)atia quae iam Sabiniacus nomine, locus ab antiquo nobilissimus, antiquam Deo gratias adhuc servans nobilitatem, qui suo jam diu est orbatus pastore, pro quo rogo ego, rogat Ecclesia Lugdunensis, pro quo huc ad vos imploraturus venissem, nisi quod tot ac tantis infirmitatibus premor, ut non dicam me ad vos ire, sed respirare vix licet. Nunc igitur, quia praesentia corporali vobiscum esse nequeo, Spiritu autem vobiscum semper maneo, deprecor ut in uno spiritu congregati domnum i B., Majoris monasterii abl)atem, cum multa dulcedine ex nostra parte et vestra, monendo, deprecando exoretis, quatenus mihi siio dilecto, et desolatis fratribus misericordiam suam poscentibus, consulere non differat. Mittat Patrem, mittat pastorem, qui cum tanta cautela gregem suum custodiat, ne antiquo liosti ex aliqua parte aditus pateat, per quem ad ipsum gregem unquam irrumpere valeat. Valete. Omnipotens Deus vitam vestram per multorum annorum curricula extendat, et post longa tempora in coelestis vos patriæ mensa suscipiat. Item valete, mandatis insistite.

[ocr errors]
[ocr errors][merged small][ocr errors][merged small][merged small]

Galterius, dictus Saveyr, id est S. pie:is, quod A Philippi regis anno 107I in concilio Senonensi con

di posuerat Bernerus prædecessor, at morte praev, ntus adimplere neqtiiverat, fratribus coe;nobii 1.: cellensis duo altaria donavit in villis Lacella et Vaira iv Kalendas Aprilis 1045, Ilenrici regis anno xvi, cujus placito pro monachis S. Medardi adversiis Itobertum Coeiacensem subscripsit anno 1047, ejiisdemque diplomatibus pro cella sancti Aigulfi cœnobio Sancti Petri Trecensis unienda, ct pro canonicis Carnotensibus anno 1048. Eodem auno astitit concilio Silvanectensi, ubi restitutum et confirmatum Sancto Medardo Castellum de Vico. Ab lleiirico rege cum Wascelino de Chalinaco missus fuit anno 1050 in Russiam, ut Annam, regis Geri6 cloiiis filiam, peterel in uxorem IIenrici ipsius

post prioris obitum, quod Russiæ rex gratanter B

accepit. Detectioni corporum sanctorum martyrum I)io: ysii et sociorum ejus in æde Saudionysiana adfuit anno 1055. Sacro Philippi I regis anno 1059 inferfuit, eodemque 'synodo Romanæ, ubi definita qtierela monachorum Sancti Albini adversus Vindocinenses, uno ex arbitris Galterio. Subscripsit diylnimati Henrici I regis pro restatiratione Sancti M'ariini a Campis anno 1060. \ieinoratur in præceptis Philippi regis an. 106 i pro monachis Sancti Petri Se; oriensis, et 1066 pro cœnobio Sancti Ni asii. I;*terfuit dedicationi ecclesi;e Sancti Martini Caimpensis, et subscripsit diplomati Philippi regis pro eadem ecclesia anno 1067; eodenique anno litteris ejiisdem Willani de la Chapelaude S. Dionysio donatam confirmantis. In concilio Burdegalensi anno 1063 lectæ sti;;t ejus litteræ quibus testal)atur causam de cella Credonensi in synodo Romana secund:iim Wendocinenses adversiis n:onachos Sancti Albini a Nicolao papa fuisse definitam. Dedicationi Sancti Quintini Bellovacensis astitit anno 1069. Subscripsit instrumento Gaufridi Parisiensis episcopi pro n;onachis S. Germani a Pratis anno 1070; diplo:mati

firimantis donatam ecclesiam Sancti Andreæ ab IHiigone Trecensi ascetis Cellensibus, eodemque anno praecepto Burchardi, Corbeliensis comitis, pro ecclesia S. Exuperii. Inter concilii Parisiensis, anno 107! habiti, Patres annumeratus subscripsit diplomati Philippi regis omnia bona Ecclesiae Compendiensis confirmantis. Concilio Senonensi adfuit anno 1080, eodenique Meldensi, in quo S. Arnulfus creatus es Suessionensis cpiscopus, amoto Ursione, et Laml;ertus Morinensis excommunicatus. Terram Morissarti Gauterio abbati et monachis Pontisare sibtis circa id tempus approbavit. Siil)scripsit judicio a Philippo rege lato apud Pisciacum die 6 Januarii aniio {082 in gratiam monachorum Sancti Gerizani adversus Hugonem militem, cognomento Savellum. Sigillum quoque apposuit suum chart;e Richeris archiepiscopi Senonensis ecclesiam Sancti Baldi n.onasterio Sancti Remigii ejusdem nrbis concedentis anno xxiii Philippi regis. Galterii obitus notatur xiv Kalendas Novembris anni 1082 in Chronico S. P, tri Vivi. In Necrologio Meldensi commemoratur hoc modo : ix Kalendas Novembris oliit Galerius Sapeyr, Meldensis episcopus, qui dedit ecclesiæ B. Stephani ecclesiam S. Martini. Fulcoius habet di':m 20 Octol)ris in hocce epitaphio, ubi sepultum dicii in ecclesia Majori, quam de novo construxerat :

IIic pius antistes situs est Galterus, honesta Cui domus hæc mater sponsaque salva fuit.

C Quam ne pæniteat te clarum tota secundum

Rem pretiumque tulit glorificata viro. Cum sit iners, inculta simul, cum nuda venusta, Erigit hanc quantum corpore, mente potest. Hanc norat, hanc ornat, cultuque reformat et arte Hanc facit ecclesiam, diruta facta prius. Octobris bis dena dies fuit ea itiis ejus : Maesta dies, qualis non fuit enie sttis.

[graphic]
« VorigeDoorgaan »