Pagina-afbeeldingen
PDF

Cap. W. De quadam puella contracta (28). Puella quædam defamilia ipsiussancti, de territorio nuncupato Mellingasele, a primævo tempore officio , ambulandi penitus privata, ita ut vix manibus respendo spatia necessaria sibi nianibus permearet, octavo Kalendas Julii concurrentibus nostris provincialibus more regionis ad feslivitatem Joannis Baptistae, ipsa quoque adminiculo necessariorum fulua interfuit. Et cum signum vespertinæ synaxis jam tertium sonaret, ipsa procul ab Ecclesia quous-que feminarum accessus licitus est, sese in terram -dedit, et omnipotentem Dominum per beati viri patrocinium propitiari sibi deprecabatur. Statimque horrore concusso, omnibus coepit membris distendi, protinusque erepta pedum recepit officia, Creatori suo gratias agens, qui eam meritis sancti patroni sui Bertini diu optatæ reddidit sanitati (29). CAp. VI. Quod Fridogisus, expulsis monachis, canonicvs. 1nus! ul ut!. Multa quidem et alia signa fecit Jesus per merita -confessoris sui Bertini, quæ non sunt scripta in hibro hoc. Quare autein prætermissa sunt vel neglecta, ignoramus, nisi forte propter incuriam scriptorum, vel propter maximas persecutiones et in<convenientia quæ tunc temporis sancta mater Eeclesia, et maxime in isto loco passa est. E quibus omnibus unum solum incommodum seu infortunium ad posterorum memoriam hic duximus inserendum.. £lorioso igitur imperatore Ludovico Caroli Magni

atque imperatoris filio regnante, cum eatenus hoc C.

antiquum et tunc regale coenobium ex tempore beatissimi Bertini ejusdem fundatoris præcipui sacra monastici ordinis religione admodum nobilitaretur, atque secundum instituta canonum fratrum adoptione ipsius regi:men commendaretur, contigit ut quidam Fridogisus (50) genere Anglus ct abbas S. Martini Turonis anno Verbi incarnati octingentesimo vigesimo, et præfati regis Ludovici septimo, abbatiam Sitliiensis coenobii regia donatione susciperet gubernandam. Qui in initio tyrannidis suæ cum cerneret abl)atiam universam tot monachorum usibus v'elegatam, utputa centum et triginta monachorum inter utraque monasteria S. Bertini scilicet sanctique Audomari degentium, nihilque suarum voluptatum usibus sequestratum; avaritiæ jaculo cæcatus, monachorum impudenter tentat vitam destriiere, ut res corum usibus a fidelibus tralitas suæ lasciviæ po. tuisset facilius inancipare. Quod diabolica suggestione mente conceptum, nefanda est ab illo perpetratione peractum. Nam in capitaneo apostolorum seu S. Ber1ini loco, ubi octoginta et tres monachi deserviebant I)omino, sexaginta pro humana potius laude quam pro Dei amore retinuit; reliquos districtioris vitae viros, quos suæ perversitati putavit non cousentire, (28) Ex antiquo Anonymo. (20) Ilic desinit antiq. Anonymus. (30) Ilic est Fridogisus qui in catalogo fratrum conscriptorum inonasterii S. Galli apud Gollastum

memorátur cum aliis monachis de' monasterio. S. Nlartiui Turonis. Ergone tum igtic crant, ii.ongchi

A de monasterio expellens abire permisit. In S. Au

domari (51) quoque monasterio, ubi regulariter viventes aderant quadraginta monachi, triginta canonicos ibidem ad serviendum deputavit in ministeri» Christi. At posthæc totius abbatiæ circuiens viilas, et quia duplex exstabat monachorum numerus, duplam eis portionem villaruin est largitus; canonicis autem quia pauciores erant numero simpla contra monachos est data portio : ipse ea quæ sibi maxime placuerant, ad suæ perversitatis usum reservavit. Et quia canonicus erat, eum canonicis in S. Audomari monasterio sæculariter vivebat. Quid plus hujus abbatis referam versutiam, cum veraci possem famine dicere hunc prinium loci hujus casum exstitisse? hic etiam secundum veridicam Weritatis vo

D cem cum alii laborassent, in labores eorum introivit;

nec solum introivit, sed etiam quæ laboraverant, temeraria præsumptione destruxit. Hic etiam fraternae chariialis utriusque monasterii destructor exstitut , dum et monachi sibi justum et ab antiquis Patribns traditurn reverentiæ honorem vindicant, canonicorumque suhjectionem sibi veraciter defendunt; et canonici ab ipso abbate canonico fallaci assertioiie principatum ad se monasteriorum pertinere dicunt. Pro his omnibus et reliquis tyrannidis suæ actibiis hactenus blasphematur ab omnibus, nec dubiuna quod blasphemabitur et a succedentibus. CAp. Wll. De subjectione canonicorum S. Audomari huic ecclesiæ. Mortuo vero dicto Fridogiso quarto decimo regiminis seu potius tyrannidis suæ anno, successit in regimen coenobii llugo venerabilis filius Caroli regis magni et frater Ludovici C;esaris. Qui Hugo anno inéarnati Verbi octingentesimo quadragesimo quarto condolens infelicissimæ et miserrimæ divisioni et discissioni venerabilis Sithiensis cœnobii ab infando Fridogiso factæ, a domno Folowino tunc Morinoriiim veiieral)ili antistite unitatem cœnobiorum pristino more reformari impetravit : quod et privilegio fiemari fecit. Hujus autem privilegii hoc est exemplar: Exemplar chartæ S. Folquimi de eodem. Ego Folquinus Dei gratia Morinorum episcopus, omnibus fidelibus tam futuris quam praesentibus. Ileliqua vi fe in Chartulario Folquini, Patrologie

D tom. CXXXVI, col. 1225.

[merged small][merged small][merged small][ocr errors]

S. Bertini etiam per descriptionem capitularem juste subjugavit, monachumqiie ab interiori monasterio ad S. Audomari custo liain (ut supra dictum est) deputavit; diabolica sagitta jaculiatus(sic,) cœpit excogitare qualiter S. Audomari corpus, cujus ope et auxilio una cum sodali suo Bertino Tarvennicus gubernatur populus, Wermandis ad S. Quintini monasterium, quoniam hoc ipsum gubernabat, posset deferre quantocius. Metuens tamen animositatem plebis, congregata Wermandensium multitu«'ine, tentat vi abstrabere, si forsan impediretur a plebe. Accessit inuerim, et monacho quodam Moro nomine exstante custode, sacrum sancti præsulis ac patroni nostri corpus sumens, villam usque LiesHensburt: (Iperio, Lisbourg) nomine cum sua deportavit multitudine. Dei autem providentia operante, triduo in præfata villa manserunt cum sacrato corpore. Quod cum sancto praesuli Folquino nuntiatum «esset, cum maxima multitudine populi per totum triduum congregati insequitur prædictum abbatem cum suis usque ad villam superius noniimatam cum omni festiuatione. At illi gestientes corpus sanctum sustollere fugamque inire, nulla hoc mullitudine prorsus vakebant a terra levare. Tunc absque retar(latione ullius commodi accelerant fugam relicto «corpore sancti; beatus autem Folquinus dans illis docum fugiendi, accipiens thesaurum (32) illud omni auro pretiosissimum, repetito calle cum tota plebium multitudine reportavit; et præcavens in futu

rum ne parili modo aut alio quovis ingenio corpus C

au'erretur sanctum, illud in insu'a Sithiu juxta corpus B. Bertini sub terra recondidit.

w

CAP. IX. Qualiter corpus Patris nostri Bertini a S. Folquino primo translatum est.

Legitur in hujus loci archivis publicis quod sanctus Folquinus nostræ sedis episcopus (cujus etiam corpus magnis celebre virtutibus in hac quiescit ecclesia (35) grassante igne et ferro Danorum barl)arie per loca maritima, paulo ante hanc vastationis diem corpus S. Bertini certa die sub terra recondiderit. Qnod quando quibusve ex causis fecerit, vel quandiu sub terra tam sacra membra latuerint, ad laudem Dei et honorem hujus sancti perpaucis aperiamus. Glorioso igitur imperatore Ludovico Caroli magni aeque imperatoris filio regnante, cum eatenus hoc antiquum et tunc regale cœnobium ex tempore beatissimi Bertini ejusdem fundatoris præcipui sacra monastici ordinis religione admodum nobilitaretur, atque secundum instituta canonum fratrum adop

(32) Sic thesaurum neutro genere non raro usurpant auctores mediæ ætatis. Alcuinus epist. 49 et epigr. 115, thesaura adhibet. - --- - (33) Obiit Folquinus anno Domini 855, regis Caroli xv, Adelardi abbatis xiv, episcopii vero sui xl, ad derteram B. Bertini tumulatur. Conservamus cappam ejus unam processionalem , mitram, chirothecas : atque sandalia , stolas quoque tres. Hæc lperius , caj). 15, qui ex rerum istarum, contactu miilieres partus periculo quotidie liberari aflirmat. Elevatio corporis ejus anno 928, lJib. Novembr. facta dicitur c p. 22, parte ii.

A tione ipsius regimen commendaretur, cuidam canonico genere Anglo, Fridogiso nomine, ut jam prædictum est, in beneficium proh dolor! datum, a totius sanctæ religionis candore marcescere, in ex-. teras manus devenire, el minorari a sua coepit integritate. Denique numerum monachorum ibidem militantium, qui octoginta tres erant, diminuit, villas et fertiliora prædia victui monachorum deputata in domiiiium sibi usurpavit; monasterium vero S. Audomari quod cum monasterio S. Bertini idem •erat, penitus evertit, quoniam quadraginta monachis eliminatis, triginta canonicos loco eorum substituit, tertiamque partem omnium bonorum ad mo'nasterium S. Bertini pertinentium, eorum usibus. deputavit. Quid igitur iste aliud quam hujus monasterii flagellum fuit? qui etiam a B. Bertino in numero abbatum merito undecimus exstitit; quia in. eo quod ea quæ a decem prædecessoribus suis bene ordinata fuerant evertit decalogi metas excessit. Tantilla vero hæc nostris tetigisse sufliciat, ut quibus peccatis a sanctuario Dei exortis tanta mala consurrexerunt, ac quibus urgentibus causis sancti «orpus margarita recondita sit, manifestius pateat. CAP. X. De divisione regni Francorum. Imperatore præfato decedente a sæculo, filii ejus. Lotharius, Ludovicus et Carolus, singuli paternum imperium æmulati mox ab invicem dissentire coeperunt. Tandem pace facta, Francorum regnum sibi diviserunt, tuncque nostræ partes orientales Carolo regi cesserunt. Cujus pacis obtentu nequaquam. mala desierunt; sed dum singuli per singula regns principari, seque secundum paternam magnificentiam protelare cupiunt, sese suaque confundentes dejiciunt. Cap. XI. Qualiter S. Folquinus corpus S. Bertini sub terra recondidit. Regnante eodem Carolo, tertio regin.inis Adalardi (54) abbatis anno, præfatus præsul emeritos sancti Bertini artus anno Dominicæ Incarnationis octingentesimo quadragesimo sexto, secretiori. quam prius fuerat loco mire compositum locavit. Cujus etiam sanctam translationem distinctis temporum diebus a cuiicto populo diœcesis suæ magnificentius celebrandam sancivit, ut quidquid in ejus D sancta depositione, mense Septembri concurrente, urgente messis necessitate, minus digne celebrarent, hac sancla translationis solemnitate liberius exsolvere possent. Tanto igitur thesauro abditis locis assignato, non multo post temporis interva]lo

(34) Hic Adalardus filius Henrici comitis de militia Caroli Magni, juvenis a patre suo, Deo, S. Petro sanctoque Bertino oblatus est in monasterio. Sithiu: sed postea sub Fridogiso canonicus apud ecclesiam S. Audomari est effectus; deinde major annis post obitum Ilugonis suscepit hanc abbatiam anno I)omini 844, ex Iperio cap. 13, jussu Garoli regis abjectus anno 859, subrogato Hugone juniore, Conradi filio, ipsius Caroli avunculo : ac post biennium restitutuis, e vivis excessit aiiiio 864, cui successit S. flumfridus Morinoruiu episcopus ex monacho Pru;i;ieinsi

omnes istius patriæ nationes, hinc surgentis gra- A Augusti, instabat, et presbyter futurum celebran

vissimæ famis angustia consternati, illinc subitam Nortmannicæ incursionis rabiem suspecti, omnis pene nobilitas istius terræ, praeter paucos, quos opum ac fundorum copia et castellorum vel munivionum fiducia detinuerat, post dominos si:os vel quocunque tutius eis videbatur discedebant. Pr;eterea residuos ita unanu famis, utcunque exutos periculo, demum rabida Danorum crudeliter laniatura invasit insectatio : qui postquam rabiem suo tyrannidis exacturi huc hostiliter iuriiperunt, nullum liic fratrum, præter quatuor palmam (de his lib. ii, cap. 1) martyrii praestolantcs, invenerunt. Quid igitur si tunc præfati sancti corpus eminentioribus vel certis locatum locis debite veneraretur, exportandumne putatis in valida manu Domini eriperetur? An non tunc multo necessarium erat, quod jam dictus sacerdos Dei tantorum malorum præsagiis in conservandis sanctis pignoribus paulo ante effecerat ? Nec!um locum hunc aliqua castelli vel valli defendebat munitio : e: ideo, magis autem peccatorum mole urgente, huc perfacilis inimicorum irrupit incursio. Nec modo semel, verum Ulis terque Sithienses fines profligate non cessarunt, donec prædicti sancti mcritis i:ultipliciter aiirili id vaginam sitam compulsi sunt regre,li. Tantis Jivinae ultionis cladibus hanc terra:n ferme centuam antiis occupantibus, denuo quasi quodam diiuvio diluitur his decocta tribulationibus. Tantoru:m ergo malorum sacerdos Dei Folquinus sancti Spiritus illustratione prætuonitus, dum advig::, vc;icr;.l)ile S. Bertini corpus ignoto loco et u:)i ii.tnus putaret:ir, occuluit, id nullis præter paucos cognoscentibus : ac ne palam quoquo modo detege:.;iir, gravibus eos!!em interminationiliis ac sac;.men;is coiistriuxit , solemnemque diem hunc r.o:;s esse sancivit, qui est septimo decimo Kalendas Augiisti : ubi usque ad hæc nostra novissima tempora, scilicet duceutis quiuquaginta annis (55), al:or et pastvr nostcr lat-iit.

CAp. XII. Miraculum in translatione S. Ber:iui factum.

Dies festus translationis corporis l)eati Patris Bertini, quæ celebratur septimo decimo Kalendas

dumque digno more ac solita eonsuetndinis reverentia indicebat. Eumdem itaque festum translationis diem quaedam mulier postponens neglexit , opusque servile usque ad mediam diem peragere studuit : post vestes, sibi munditie parandas abluere festnnavit; sed aliud quam rata erat. eadem hora sibi contigi:. Nam subito primum rubræ effectæ sunt, tum i:ufectæ cruore sanguinem distillare cœperunt. lnstat illa lotum vestes superare accrescenteim nitens sanguinem; sed quo magis abluebat,

, eo magis ipse sanguis incremento abundabat. Nana

in primis guttatim stillavit, postea, uti per stillicidiuwm aqua distillare solet, fluxit.Quid ageret? stabat stupefacta, snperque tanlo miraculo attonita. Pro

B tinus fama signi volat, concurrunt vicini, præsentes

mirantur, et quidam ex illis verum protulit inquiens: Festum diem hunc solvisti, operata es cum minime ti'ii licuisset operari. Acceleratur ad ecclesiam , veaia petitur , pœniteiitia indicitur, cruor fluere desiiiit. Cap. XIII. De quadam muliere festum translationis nom colente.

Altera autem mulier eodem die, wanno annonam purgavit, purgatam molere volens. Verum antequam id operis aggrederetur, a nonnullis quod miuime observaret festi:m diem reprehendebatur. Quorum verbis irritata fertur respondisse : Quot sunt, quot. que numerantur anni soles, tot nostri presbyteri collex inscriptas habet festivitates. Dixit, et omnino n;olere voluit. In primo molæ rotatu lignum palmæ digitisqne adliaesit, tum brachium quoque totum diriguit. Mox etiam mola immobilis stetit, adhærens manui lignum ad sese traxit; conata est avellere, sed non potuit. Tandem rubore confessa verecundiam, dextram ligno adhærentem ostendit, noxamque errati confiteius ecclesiam adiit. Monitu sacerdotis oratiouem praesentes fundunt , lignumque cecidit, ipsa laeta domum rediit : cui usque omnis festus dics timori fuit.

CAp. X!V. De sanguine ex spicis manante.

Alio quoque tempore eodem celebritatis suæ die spicas avulsas sanguine affluenter imbuit , sicque humanis usibus inutiles reddidit.

LIBER SECUNDUS MIRACULORUM,

Ab alio auctore anonymo scriptus circiter imitium sæcu, i X, cap. 10.
PRÆFATIO AUCTORIS.

His itaque a reverendissimis Patribus nostris sui temporis omnium bonorum studiorum non solum appetentissimis, verum etiam statiis sui loci tam (35) Eadem annorum summa legitur in relatione

Bovoiiis, a quo auctor ista mutuatus est. Quanquam legenduin ducentis decem annis : siqui!!eum S.

co.umnis solidissimis quam luminibus praeclarissimis non minus veraciter quam fideliter de virtutibus beatissimi patroni nostri prælibatis, plurima post

Bertini corpus tcct:im est anno 846 ex dictis rctcctum anno 10:6, infra.

nioJum, non (quod absit !) inopia dictatorum , vel A dimur notificanda, non ventosæ jactantiæ vanitate,

defectu scriptorum , sed multimoda insurgente adversitate temporum exstant intermissa relatu «iignissima. Quornm e numerositate pauca, ac ne forte frivolitatis vel mendæ notemur noxa, solum ea quæ aut ipsi vidimus , aut ab idoneis personis visa cognovimus, non propriæ temeriiatis fisi audacia, sed potius illius freti fiducia qui limguas infantium facit disertas, quanquam miaus e!eganter, subinferre satagimus humiliter. Ei licet ingenio tardi, sermone imperiti, hæc qualitercunque aggre

sed simplicis animi devotione, ac præsumptibili humilitate, malentes potius, si qui æmuli fieri volunt, patere morsibus degannientium, quam miracula ad laudem et gloriam nominis Dei electi sui meritis, nobis praesentibus celebriter perpetrata segniter reticere , et a memoria aboleri suceedentium. Unde, quamquam simus inertes, nunc cordi adest proposita inchoare, et inchoata summa cum devotionc pro posse edere.

[ocr errors]

INCIPIUNT MIRACULA.

CAP. I. De adventu paganorum.

Temporibus divæ memoriæ Caroli(56) filii Ludovici, prius regis, postea imperatoris, cum sæva tyrannides paganorum emergeret, famosa flumina Sequanæ ac Ligeris advolans, et per totam grassando Neustriam. ferro igneque non tantum circumjacentes terminos, verum etiam Armoricæ magnam partem consumeret, post non multorum tandem annorum rotatus partim ingeniose adacti, præsertimque respcctu misera:ionis divinæ repulsi, abscedehtes repatriaverunt, prjtestantes nullo modo usquam se amplius illius regni fines vastandi læsione repetitutos. Quod tamen non multo post amica sibi fraude inficiati, more &anino qui quanto plus alliciuntur, tanto magis insequuntur, pecunia avidi, rapina usitati, præda famelici, sanguineque mentiebantur sitibundi. Nam anno Incarnationis Domini Ghristi octingentesimo sexagesimo immodica iterato coadunata manu, plurima classe itcr notum repetentes,ac toto nisu alto mari velificantes, spumantia certatim sulcabant freta, pertinacique cursu applicuerunt in finibus Menapiorum, in sinu qui vocatur (37) Iseræ portus : et ibi prosilientes nulloque a publico pervio divertentes, incendiis quoque ac cædibus illius ergo indulgentes, ut ad fainosissimum locum pausationis Chrisli confessorum Audomari atque Bertini furtim properarent, aviditate thesauros ecclesiarum latenter sul)ripiendi ac spe servos Dei improviso inibi comprehendendi, brevibusnoctium meatibus, scilicet Sabbato hebdomadis Pentecostes hora secunda pervenerunt ad locum quo tendebant. Sed provisione jugiter in se confidentium tutantis Dei, nullos ex fratribiis ibidem repererunt; verum monitu jubentis Domini obtemperantes, quo dicit : Si vos persecuti fuerint in una civitate, fugite in aiiam (Matth. x, 23), subduxerunt se ad tempus, servantes secundis et melioribus rebus præter quatuor qui devoverunt se (si Deo placuisset) ibi inartyrio potius velle vitam finire quam desolationi sui loci supervivere. Qiiod quia ex parte aliter Deus fieri disposuit, subsequenti eventu patuit. Nomina. autem illorum qui se taliter devo

(56) Id est Caroli Calvi, qui anno 740 successit jm pateriii regni portionem, anno 875 imperator falutatus. In Chronico Nortmannico edito apuJ Chesmium tonio ll llist. Franc. dicuntur Nortmanni his

[blocks in formation]

biis perfossus una cum sanguinis effusione animam A mirabilisque fabricæ studuerunt ædificare, cujus

efflans Christo libavit. CAP. II. Qualiter Dani Damos suspenderunt. Nec etiam reor silendum rei eventum, divino judicio meritis B. Bertini in ipsa egressionis hora peractum. Donaria enim immodica conjicientes argenti, smper altare ecckesiæ requiei ejus cumulaverunt, et uni ex jana dictis fratribus ne ab aliquibus

raperetur servandam delegaverunt. Illis autem cu

healim globatimque exire præpropere certantibus, vestiterunt latenter quidam illorum, temere pecuniam involantes. Quod cum primoribus innotuisset jam egressis, subsistentes insonuerunt tubis in interstitio daum monasleriorum, subsistentes et coadunantes se sibi , quoadusque rei sunt requisiti et inventi coramque deducti : eisque convictis et judicio sacrilegorum condem»natis, suspensi sunt in australi parte juxta introitum portæ monasterii, evidentissime promulgante Domino, judicio etiam infidelium, pœna brevi quali cruciatii plectendi sunt perpetuo sub prætentu Christianitatis, nisi recipiscant sacriMegi. lInde, charissimi, elucubratissima diligentia advertendum nobis est quam clementer Dominus trahentes quasi longum funem irruivpibiliter pcccata nostra , improvisa, inio invisa hostium invasione dignanter castigando nos redarguit : parique modo exactissima eircumspectione considerandium quod misericorditer et locum tunc servavit, et haljitato

ribus gratuita pietatis miseratione pepercit. Meritis c quam aqua, nee oblato tunc egere lymphæ liquore.

quoque patronorum loci dignum annumerari, quod eodem tempore captivati in brevi reversi sunt gau•lentes universi et læti.

€AP. III. Qualiter quidam opifer a summitate ecclesiæ in terram ruens nihil maii sentit.

Post discriniinis præfati liberationem fratres •jusdem cœnobii- convenientes, lacrymisque non minus gaudii quam mœroris iHiti , post tamen animæquiorcs facti, coeperunt praecordialiter- uraclare qualiter Domini offensam placabilem sibi potuissent facere, seseqtie ei placabiles reddere. In argumentum etiam litij:is rei, veluti hansueti filii admonitionem patris pii generali pacto consenserunt, gratiosiores se super hac castigatione, iino eniendatiores fieri velle. Soferti quoque priores eura cum senioribus consuluerunt, quibus potissimum occupationibus quivissent priorum negligentiarum redliibitionem reddere. Sicqtie communiter tractattiim cst, ut tecta ecclesiarum vetustate consumpta, *aeterarumque officinarum perstillantia non solum resarcirent, verum sine intermissione vel alterius negotii interpositione poeniter renovarent. Quod sicut summa devotione inchoatum, ita nostro opere ocius quam putabatur, Deo effectum subministrante, yulchre strenuissimeque est perfectum. Ecclesia quoque requiei S. i Bertini celeri iine exstitit miro opcre plumbo eooperta. Sed et turrile ipsius • licet novitcr cssgi superpositum, quia antiquo more erat

factum, deposueruut, et aliud miræ magnitudinis

38) Id est sumuuo campaiiili, vulgo te clocher.

}ongitu,lo consisteutis in terra æquabat altitudiuem culminis ecclesiæ etri superponendum erat. Nec hairum, tristegum enim (ut vulgariter loquamur) trium tripodum ordinibus factum fuerat, excepta summa claxendice (58). Itaque ecclesiae superposito et erecto, per singulasque compagines juncto, cum tholus pomifer in edito una cum triumphali signo crucis erigeretur ac in gyro ejusdem stipitis superrima rota, ubi hastulæ et tabnlatae præfatae elaxendicis superinniti ac configi debuerant, humerando copularetur, unus artificum nomine Bertus, stans super eodem circo arripuit malleum, et quasi gratulabundus pro appropinquata peue eonsummatiene tam iuiri operis, ictum veluti jactanter longius coliigens incaute jecit. Sed- eheu!- resiliente rota et qiiatiente, vacillans pedibusque lubricans, de tanta altitudine præceps terra tenus venit. Sed, mirnm dictu .mirabihiusque miratu ! adeo nullam læsionem passus, nisi quod tantæ altitudinis praecipitatioiie consternatus fuit, quatenus ambiguum fieri fas non sit siipportatum esse eum alis sul)ventionum beatissimi Patris cui servivit Bertimi. Astipulatie:iiqtie tanti miraculi appoiuimus quam risibile et plauisibile responsum accurrentibus, et aquam sibi quasi pro refoci!latione offerentibus, siue doloris anxietate protulit, scilicet qiioaiam in opere suo semper et Habore jircundus erat, pro certo aiebat eos scire, quod sitim restinguere potius gaudebat jugiter vino

Actutum enim quasi tanti opinione infortunii fratres cum cætera familia mistim manipulatimque sicut ad exsequias illius lapsi accurrentes, cum coinperissent stare incolumem, duxerunt eum gaudenlcs in ecelesiam, fletus tristes in laetitiæ lacrymas perniiitantes, campanas solito prolixo clangore grandisonas increpitantes pariter, simulque solemniter ouf.us Domino anetori et B. Bertitio cjusdem miraculi subventori psallendo ferentes. Artifices quoque hac virtute nedum dicamus animati, quin etiam roboratiores et audaciores effecti, inchoatum opus explieuerunt constautes et læti.

CAp. IV. De quodam cire Viridunensi naturaliter surdo et muto ad sepulcrum S. Bertini sanato.

1) Succedente quoque tempore accidit ut quidam ei natione et nomine ignotus, nec mirum, quia gemiua miserabiliter morbo fuerat coustrictus, (auditu etenim a primævæ profusiouis liora exstitit vacuus, et loquela privatus) veniret peregrinando ad monasterium præfati Patris. Qui cum ibi multum temporis perageret, utqne prætulinus quia fari non potuit, pulsatibus taratarantium tabellarum stipem mendicaret, -muloque se alicubi diverteret, ejusque continuæ constantiæ jugitatem ecclesiarumque Irequentiam Christicolæ loci detractantes, conferentesque hon sine muku Dei talem significanuiam fieri, cœperunt euim humanius co!ligere, et in xenodochio , quotidianæ receptionis pauperum delegato ularisio. • * - . * -;

[ocr errors]
« VorigeDoorgaan »