Pagina-afbeeldingen
PDF

plurina terrarum fundorumque illi conferebant do-
maria, sicut inferiüs patebit.
CAp. W. Traditio de villa de Worinhoud.
7. (8) Post prædictam etiam venerabilis memo-
ri;e Adroa'di traditionem , qua se in ejusdem loci
constructionis primitias primum exliibuit, quidam
prædives Heremarus suæ proprietatis villam Wo-
rinhoud (9) dictam, Deo sanctoque Bertino contulit.
Qui scilicet beatus vir tantorum divinæ largitatis
i:mpensorum non ingratus, quidquid sibi a Dei con-
ferebatur fidelibus, eorum saluti revera consulens
supernis sancivit usibus. Nam in praedicto fundo
sanctum Winnocum a puero sua disciplina instru-
ctum cum ejus aliis commiliionibus direxit, quibus
ut ad pauperum receptionem cellam ecclesiamque
in honore S. Martini ædificarent jussit : quod præ-
dicti viri unanimes in Domino instanti labore com-
pleverunt tempore mollico. Statuto etiam fratrum
conventiculo, suum in omni sanctitatis exercitio
aemulum discipulum , sanctum scilicet Winnocum^
præfecit, quia de- ejus vita et moribus non du\ita-
l)at, `quem secum ab infantia sub Dominica mo-
nasterii scliola nutrierat. Taliter ergo B. lBertimus
omniuim cœnobiorum Tarvennensis territorii auctov
et pater exstitit, tantoque germine in provectu Ec-
elesiæ Christi fructificavit. Omissis tandem omnibus,
quanta industria cuncta necessaria loco propriæ
habitationis curavit providere, subsequenti narra-
bitur serie.
CAP. VI. Qualiter cœmeterium acquisivit.
8. Umnibus igitur commodis ejusdem loci sui
fratribus perquisitis, coeiiielerium parare non potuit,
uti in palude. Super qua re sui iw omnibus adjutoris
dilecti Dei antistilis Audomari consilium et opein
non distulit quærere. Qui praeclarus ponti'ex solita
charitatis adfuit exhibitione, ejusque consilio com-
municato et labore, fossa ambiens cœmeterium,
eidem coenobio consecravit in prædicti collis vertice,
constructa in ejus medio basilica in veneralione san-
ctæ Dei genitricis Mariæ. Quam communi perfectam
opere S. Bei tino ejusque cœnobitis concessit integre
anno sexcentesimo sexagesimo lncarnationis Domi-
micae, donalionem suam confirmans facta per privi-
legii descriptionem traditione, in qua se ejusdem
locati Patris cunctorumque íratrum sub ejus patro-
cinio Deo servientium orationibus commendavit ,
petiitque ut in eodem cœiueterio, eo totius carnis
viam ingresso, corpus exanime humarent. Cujus
privilegii exemplar hic inscribere curavimus, uti
tunc temporis a præfato Chrisli præsule Audomaro
factum accepimus.
Exemplar chartæ S. Audomari de cæmeterio.
(Ex Chartulario Folquini, S. Bertini monachi. —
Vide Patrologiæ tom. CXXXVI, col. 1 189.)
9. Igitur decedente domno Audomaro episcopo,
trigesimo quinto anno post prædicti cœmeterji et
(8) Dcest hoc capitulum in antiquo Anonymo.

(9) W orimholt dicitur in Wita S. Winnoci iufra ad ann. 717.

A capelle donationem in villa Waurantis dicta , di-
stante a Sithiu cœnobio fere quatuor milliaribus a
don;no Bertino secundum ipsius beati viri in hoc
privilegio rogatum exinde deportatus, in suprascripta
|)asilica, ante altare sanctæ Dei Genitricis est huma-
tus , ac deinceps ipsa basilica domno Bertino fuit
subdita.
10. Largiis igitur bonorum operum retributor con-
tra diabolicas persuasiones indefessam sui militis
Bertini aspiciens pugnam [oculi enim Domini aspi-
ciunt super justos , et aures ejus im preces eorum
(Psal. xxiii, 16)], magnamque ejus de ovibus sibi
creditis intuens curam, almificis eum signis ac vir-
tutibus glorificavit, de quibus , favenle Domino,
pauca subsequenti narrabimus sermone.
CAp. VII. Traditio Walberti (10).
11. Fuit igitur quidam vir nobilis honorificus et
comes secundum vanam hujus sæculi dignitalen no-
mine Walbertus, uxor vero ejus Regentrudis fuit
nuncupata. tHuic vero Waulberto et conjugi suæ
pater confessionum (I 1) beatus fuit Bertinus, nec
non et compater fuit secundum sæculi {audabilem
ritum inter Christianos ad coiijungenda fraternæ
charitatis fœdera conservatum. Beatus igitur Ber-
tinus utrisque verbum sæpe prædicabat divinum.
Quapropter pius vir prædictus Wall)ertus ad B. Ber-
tinum saepe venire solebat, ut a beato viro diviua
præcepta audiret, el ut a sacro ejus ore post com-
municationem corporis et sanguinis Christi more
benediceretur solito. Quadam igitur die ad basilicam
saiictæ Dei genitricis semperque Virginis Mariæ, uLi
etiam B. Bertinus S. Audomarum sepe'ivit, supra-
dictus Walbertus veniens, ibidemque orationem
complens, aliqua eum necessitate subito retrahente
ad beatum neglexit venire Bertinum , sed ad suam
propriam incaute remeaverat domum. Tunc suus
discipulus nomine Dodo beato nuntiavit Bertino di-
cendo: « WalJe venerabilis Pater, admiror quod vcs'er
fidelis in Christo amicus Walbertus in proximo nobis
hodie iter faciens sine vestrae benedictionis petitione
ad suam insolenter perrexit domum. » Tunc sanctus
Christi confessor Bertinus prophetico spiritu plenus
prædicto ait discipulo : • Antequam, fili, ad suam
Walbertns perveniat domum, ad quam nuuc prope-
rando se credit cito esse venturum, valde pœnitebit,
quod hodie sine nostræ l;enedictionis munere de hoc
perrexit loco. » Quod secundum beati viri praescientis
verbum effectus probavit rei. Eo:!em enim die post
solis occasum nuntius a Walberto velociter sectin-
dum domini sui praeceptum equitando ad Ireatum
venit Bertinum, statimque postquam ad sancti vii i
praesentiam venit, ejus provolutus vestigiis, tremula
ad eum ait voce : « Domine, vester benevolus in Chri-
sto amicus Walbertus modo in confinio mortis et
vit;e positus vos in Dei postulat nomine, ut pro eo
secundum solitam vestræ charitatis pietatem mise-

[ocr errors]

(10) Verbatim ex antiquo Anonymo. (1 1) Confessarium vocant : quo de inunc re seu officio lege praefationem huic sæculo præfivain,

ricordem depreceniini Dominum, ut per vestras in A hæreditalis suæ partem, villam scilicet Arkas et

conspectu æterni Regis gloriosas preces de mortifero periculo quod sibi nuper accidit, solamen recipiat. Postquam enim in hac die sine vestra benedictione ad suam volens properare domum perrexerat, subito in medio viæ spatio de suo in quo velociter equitabat equo dejectus, super petrosam incautus corruit terram , multisque in ejus corpore membris collisis, femoreque ejus, beatissime Pater, penitus confracto, mortem sibi subditam adesse putat, nisi illum, ut credit, per vestras sacras orationes pietas liberet divina. Scit enim quod hoc sibi periculum per suam contigit negligentiam , quia sine vestræ benedictionis tutamine per liostis callidi astutiam, aliqua se necessitate retrahente de hoc hodie loco perrexit. ldcirco, vos in Dei nomine de prædicta negligentia veniam petendo precatur ut potum vestro sacro ore bcnedictum sacrisque manibus signatum ad eum antequam moriatur transmittere dignemini. » Tunc venerabilis senex casu fidelis amici commolus, suo iiicunctanter jussit discipulo ex œnophoro (12) quod in sacrario positum fuerat, vinum propinare, ut ad ægrotantem celerrime mitteretur amicum. At juvenis leviter sancto respondit abbati: “ Est, ut reor, ])eatissime Pater, spatium mensis integri , aut eo amplius quo nec in eo de quo dicis vasculo una phiala fuerit vini. » Huic sanctus Christi confessor et fide perfecta et charitate plenus suo dixit discipulo : « Vade, fili, in Dei nomine ad illud de quo dicis vasculum ; Dominus enim noster cui omnia possibilia sunt, qui adest in opportunitatibus (prope est enim Dominus invocantibus eum [Psal. cxliv, 18]), nostro agrotanti amico, credo, salutiferum dabit potum. » Tunc juvenis sancti viri præcepta secutus, im prædictum intrando sacrarium , illud vas de quo paulo ante sancto dixit abbati, quod nec una in eo fuisset vini phiala, divina largiente gratia, hac vice plenum optimo invenit viuo, cujus mirabilis odor præ,ficuam compleverat domum. Tunc sanctus Christi confessor Bertinus immensas omnipotenti Domino gratias agens, Walberti ait puero : * De hoc vino aliquid tecum portando ad tuum velox recurre dominum. » Tunc ille in eadem nocte immenso repletus gaudio ad suum reversus est dominum , totumque ei quod factum fuerat narrando miraculum, salutiferum sil)i potum de prædicto propinaverat vino. Postquam vero de eodem l)enediclo liberat potu, in eadem hora, divina medente manu sanus eflectus est, immensasque omnipotenti Deo salutis suæ auctori gratias referens, cordisque compunctione repletus, maguam

(12) Id est, vase vinaceo.

(15) Hinc inferunt nonnulli Walbertum hunc non alium esse quam S. Walbertum abbalem Luxoviensem : quod rejecimus in hujus Elogio Saeculo ll ad ann. 664.

(14) Deest in antiquo Anonymo.

(15) Rectius Iperius : Actum Viromandis, quando fecit Februarius dies 8, undecimo regni domini nostri Theodorici gloriosissimi regis, id est anno Christi ö84. Addit Iperius cap. 1, parte xiv : Quod

multa alia sicut anliquitas asserit, prædia B. Bertino tradidit, et usibus fratrum in Sithiu Christo famulantium perpetuo delegavit. Sicque paulatim rebus saecularibus renuntians, omnique studio cœlestibus inhians, jamque monachus fieri desiderans, S. Bertini hortatu et consilio fretus, in Luxovio (15) habitum religionis suscipere irrevocabili spondel devolione. CAp. VIII. Traditio de Hunulfricurt (14). 12. Vir quidam inclytus nomine Amalfridus tradidit domno Bertino monasterium quod ipse construxerat in proprietate sua, nomine Humulfricurt, in pago Cameracensi super fluvio Scald, ubi et filia ipsius illustris viri, Auriana nomine, abbatissa sanctimonialium rectrix esse videtur eo tenore ut hoc ipse dum adviveret, per precariam haberct, et post suum obitum ac filiæ ejus Aurianæ, supradi. ctus abbas Bertinus seu successores sui hoc habeant, teneant ac possideant: et quemcunque praepositum ibi præponere voluerint, licentiam habeant, sicut etiam exemplar illius traditionis apud nos hactenus COnservatum testatur, actum anno ab Incarnatione Domini sexcentesimo septuagesimo septimo (15), indictione sexta. Cap. IX. Quod plurima signa, licet nos lateant, per eum fecit Dominus (16). 13. Præterea per sanctum virum mira divinitas egit, quamvis partim ipse celandi studio, partim tunc præsentium negligentia occuluerit. Sed omui. bus miraculis lal)or in Dei servitio indeficiens est præferendus, et cura pervigil animarum sibi commissarum. Omni itaque tempore vitæ suæ in pra paratione loci sibi a Deo traditi sudavit, cujus labori adeo divina gratia adfuit, ut suo tempore priscis monasteriis regia aflluentia constructis, et numero piguerum sanctorum, et rerum abundantia coæquaretur. Sanctus igitur Christi confessor Berlinus, postquam Adroaldus in Sithiu locum tradiderot, quinquagesimum septimum annum regiminis sui agens, virum venerabilem suum monachum Rigo. bertum nomine, successorem sibi ordinavit ; ipse vero privatim agens reliquum vitæ suæ, in divina se contulit contemplatione. AEdificaverat etiam D oratorium quoddam, adhuc vivente suo prædilecto Audomaro Dei anlistite, quod ab orientali plaga templi S. Petri constructum dedicari fecit ab eo.lem pontifice in veneratione sanctæ Dei genitricis Mariae, quo p0tissimum pernoctans in precibus dies non minus indefessus Christi miles supplebau jeju

C

Amalfridus regali privilegio confirmari fecit, quod sic incipit : Quoties recia postulatio, eic. Dátum Kalend. April. anno xiv regni nostri, Barisiaco pala. tio. Deinde Amalfrido Aurianaque defunctis, moniales ibi succedere, S. Bertini successores inhibuerunt, et momachos ibi statuerunt. Quomodo vero sit alienata, et ab hac obedientia nostra recesserit, scripta nostra non continent. Lege Witam S. Austrebertæ ad ann. 7J4. (16) De verbo ex abtiquo Anonymo.

niis. Wenerabilis igitur excubiarum ejus in gregem Domini industria exsequens, ejusdem Patris jussu nonasterium (17) in honore B. Martini paucis temporibus magno opere aedificavit. Erat enim summæ devotionis in hunc confessorem Domini, ejusque memoriæ plurimuin inserviens et dilectioni. CAP. X. Qualiter vir Dei tentatus fuit a diabolo in specie mulieris, et per S. Martinum visitatus. 14. Fertur siquidem a senioribus nostris, eumdem virum Dei quodam Sabbato sanguine minutum, a maligno spiritu sub specie puellæ regiæ personæ tentatum, nec primum dolos tantarum percepisse insidiarum. Sed cum jam, fratribus eum ad mandatum Domini (18), quod apud monachos singulis Sabbatis ex more celebratur, operientibus, vellet abire, illaque eum retinere lentaret, loquens quasi de monasterii necessaria utilitate, magis autem anhelans ut si posset captivum duceret servum Domini sua turpi commistione ; prædictus Dei pontifex S. Martinus ei apparuit, fratrem et amicum dulci compellans affatu, insidiantis in pellice iniiiiici cavillationes dolosque retexit, quod mox idem tiro Domini a se crucis signo abegit ; surgensque fratres se ad mandatnm Domini postulantes, Deum laudans super ejus tanta pietate petivit. Taata íimirum de ejus sanctitate lætitia erat cœlicolis, ut non modo eos intercessores apud Denm mereretur in superis, sed etiam ut salutis ejus obsequio inservire præsentialiter parerent in terris, ne videlicet tantum reinunerationis et glo- C riæ suæ collæredem amitlerent in cœlis. Considerans ergo pius Pater omnino monachis non expedire sexu femineo quovis modo communicari, penitus exclusit sub analhemate (19) ingressum femiuiarum de aditis ejusdem cœnobii. Quod nostro tempore a quadam religiosa scrvatum muliere, ul scilicet ulterius nollet ire quam ipsum virum Dei didicerat constituisse; ea quoque morlua corpus servavit exanime. Nam eam in feretro positam ferentes, cum in ipso ejus anliquæ adventionis perveiiisset

abbas Rigobertus vices A limite, tanto coafestim divinitus figitur pondere, ut

ultra ferri non posset, coacta etiam ad ferendum præsentium multitudine. Sicque anus præceptum quod ad reverentiam sancti excoluit dum vixit, defuncium corpus ad votum viventis animæ transgredi non potuit. CAP. XI. Quod Erlefrido post Rigobertum coenobiunw suum commisit (20). 15. Post paucorum annorum sudorem Rigobertus impetrata pii præceptoris sui indulgentia, et ipse se in otium spirituale contulit, perfectumque se tanti Patris discipulum doctrina ejus et exemplis instructum hac sui mutatione ostendit. Qui egregius Pater Erlefridum suum a puero nutriuum abbalem successorem ordinavit, qui alteri non infe

B rior, a paterna institutione non degeneravit.

CAP. Xll. De transitu B. Bertini.

16. Condigna sancti viri laboribus Christus rependere præmia volens, vocatum ad se transire fecit plenum dierum perfectorumque meriuorum. Quem præfauus abbas Erlefridus omnisque eœtus monachorum cum honore maximo, ut tantum decebat Patrem, conditum sepelierunt in cœnobio proprio, quod constructum erat in honore sancti præsulis Christi Martini. Transiit autem idem Dei athleta nona Septembris, anno incarnati Verbi sexcentesimo (21) nonagesimo octavo, ætatis vero centesimo duodecimo, Childeberti vero Francorum regis quintodecimo, anno cx quo eumdem locum construere coepit quinquagesimo nono. Eodem autem tempore venerabilis rex Childebertus cuna regnasset annis sexdecim, migravit ad Dominum, regnavitque Dagobertus puer filius ejus post eum annis quinque. Sub cujus tempore prædictus abbas Erlefridus basilicam S. Martini supra S. P. Bertini cumuluin ampliori opere reædificare coepit, constructa venerationis ara ad caput tumuli, ubi plurima per beati viri merila Dominus peregit miracula, c"quorum numerositate, Domino favente, paucissima promemus.

[merged small][merged small][merged small][ocr errors][ocr errors][merged small][merged small][merged small][ocr errors]

aeoepcrint nocte. Ilinc læti navigantes ad portnm, A retroque pendebant altare. At dum egressus cœpis

• • quem soliti erant post piscationem intrare, nequi'verunt se de prædicta movere navicula. Duo enim , ex ipsis pedum et manuum officio privati toto fue• runt corpore contriti. Tertius autem officio pedum privatus surdus effectus est; super eos enim pro-pter noctis Dominicae Resurrectionistransgressionem ultio supervenit divina. Hinc ille qui auditum et •ambulandi amisit usum. duobus nitendo fustibus, atque aliorum comitantium suffragio fultus, loca sancta orationis causa circuire decrevit, ut amissam -corporis sanitatem per gloriosa sanctorum merita recipere mereretur. Post ititervallum igitur tempo-rum, multis ab eo peragratis locis, ad prædicti confessoris Christi Bertini in Sithiu monasterio

positum veneral)ile venit sepulcrum. Et cum fratres B

in prædicto loco commorantes nocue Dominicæ Resurrectionis in eadem ecclesia, in qua corpus beati pausat Bertini, nocturnas cantarent vigilias, præ• dictus vir immensa ægritudine correptus a suis sociis in ecclesiam deductus est. Et cum longo spatio cum lacrymis orando suam sanitatem per mcrita sancti Patris Bertini a Domino postulasset, quando lectio Evangelii more solito recitata fuit, vidit circa se lucere multa luminaria, paulatimque a se sentiens infirmitatem recedere, auditu recepto pedumque recuperato officio, subito divina largiente gratia in prædictorum præsentia fratrum sanus effectus est. Et post synaxim omnipotenti Domine et B. Bertino gratias agens, suis gradiendo pedibus lætus eu samus propriam repedavit ad domum. CAP. II. De quodam sacrilego (25). Quidam homo ex parte nobis incognitus, sed sicut postea probavit eventus, maligno spiritu repletus, cum cujusdam religionis se esse simulasset, per tres continuos dies quasi orandi gratia ecclesiam prædicti Patris nostri Bertini ingressus, mul, toties se humo prostravit quasi compuncto corde funderet preces; sed quoties exiit, seras valvarum diligenter consideravit, aliud tamen in præsentia custodum fingens. Nam aliquando se incurvavit, 4|uasi ibi dissolutas religaret corrigias : aliquando vero casum simulans manicarum, in eodem exitu ' curvatuscollegit. Expertus tamen totum quod voluit, notavit horam qua fratres post sextain causa refectionis ad panem percipiendum peterent refectorium. Sicque aggressus cultro arrepto , pressit lignum perjuncturas valvarum, quo ambæ in transversuin stringebantur, cum aliunde ferreo pessulo firmatum non esset, ita ut capite vectis ejusdem sursum elevato aditum præberet intrandi. Tunc miser ille,* sed non miserabilis, malitiæ suæ prndebat effectum. Nam ingressus furatus est vasa argentea, quæ sub coronis ac lampadibus coram

[ocr errors]
[ocr errors]

1)

set qua:rere aditum portæ, mirum in modum vidit, sicut postea narravit, quamplurimos sibi terríbiles assistere inimicos. Nam tentatus a diabolo, permissus quidem est avidus rapere praedam, sed penitus auferre non est permissus. Unde contigit ut, dum portis patentibus minime pateret sibi regressus, reveruens per medium monasterium iter arriperet, insulainque peteret quæ intra paludem ejusdem monasterii sita est, ut ibi apud queimdam sibi cognitum reponeret quod furtiim a sacris abstulerat. lnterea custodes ecclesiæ una cum fratribus refectorium exeuntes, dum prospiciuut sacrorum damnia vasorum, mox coadunatorum concursus factus est monachorum, et in tantum sunt mente consternali, ut*quid dicerent vel quid agerent, quo se verterent, non reperissent; sed suis hoc exigenti\us peccatis evenisse coiicorditer clamabant. Miserf-ors autem Dominus meiitis S. Bertini confessoris su, non diu est passus jugiter sibi servientium animos periclitari. Fur enim infelix jam memoratus dum hinc cuneos iniinicorum, inde aquarum ac paludis impedimenta cerneret (nam, ut nescientibus loquar, locus ille :alis est ut per mille4)assus et mulæ) amplius nisi navigio non habeat ingressum, excepta una porta ab Occidente, per quam pedites et equites plaustraque ducentes liberum solent habere ingressum); consitos quasi per præcipitia parietum atque tectorum cœpit dare saluus. Quod cum vidissent ibidem degentes, sublata prorsus ambagine totius dubitationis, liuiic esse reum, hunc clamitant sacri furem exstitisse thesauri ; et ideo taliter a dæmonio agitari. Cum autem detinuissent eum, quolibet ingenio interrogatus est, quid sibi evenisset vel quare dementasset : et statim exposuit totius rei veritatem. Quid plura ? prævaluit contra eum arbitriujn ejus, unde missus est in Nervium (24). iu loco famoso, castello videlicet Menapiorum. Condoluit autem super eo unanimitas jam dictæ congregationis, miseruntque ad comitem ejusdem loci, et redditum est ei liberum exire. Sed quia in aliis quampluribus tentus erat flagitiis, ut postea compertum est, ideo forte permodicum habuit pœnitentiae tempus : septimanam enim tantummodo supervixit. 0 quam breve est præsentis vitæ tempus ad comparationem æternitatis! Ilortamur ergo omnes qui hæc audierunt, omittere mala, sectarique bona. CAP. III. De quodam fugitivo, nomine Benjamin (25).

Multis igitur saeeularium hominum turbis ad saepe dictum monaslerium ob amorem Dei confluentibus, et nonasticæ religionis desiderio ardentibus, inter cæteros Benjamiiin nuncupatus, generis secundum sæculum nobilitate pollens, plurimum ex hæreditate propria monasterio conferens, aditum petiit conver

[merged small][ocr errors]

sionis, laudabilique, ut facie tenus videbatur, siun- A nativitatis, stetit, casuque subitaneo in terram pro

plicitate totum se contulit monasterio. Susceptus itaque hic atque inter fratres collocatus est cæteros. Sed non post multum temporis sagitta percussus diabolica, cœpit sua mala opera defendere, ac nimio instinctu inimici illudi, mortiferisque persuasionibus consensum præbere. Cumque a fratribus spiritalibus sæpissime corriperetur, non modo non emendatus est, ver;im exosos eos habuit, quos ob suam perversitatem plurimum contristari conspexit. Diu itaque in hac perversitate toleratus, tandem de monasterio est egressus. lgitur monasterium relinquens coepit lustrare domos propinquorum, et quærere qui illi secum habitandi assensum præberet, nequam scilicet ejus operibus consentiendo. At cum mullum reperiret, omnesque eum propter remissionem propositi sui exosum haberent; cœpit demum frequentare furta, coenosisque niinium inquinari stupris, et alia nefanda exercere facinora. Cum talia ergo soli:)us insequeretur quotidianis, omnipotentis clementia Domini quæ ingratos quosque per flagella vocat ad regnum, fecit eum ex nimio capitis dolore lumen amittere corporale. Vix autem post tam diram carnis afflictionem, obtinuit a propinquis suis ut, quocunque illis videretur modo, solatium ei propinquitatis aliquod impenderent. Susceptus ergo est ab illis, sed jugiter verl)orum contumeliis ve:beratus. Propter salutein enim suam misericors Dominus lumen ei al)stulit oculorum, et solatia non sivit adesse propinquorum. Quadam igitur die cum valde contumelia frequenti moestus foret, divino compulsus instinctu, ducatum sibi ad monasterium B. Beriini præberi rogavit. Quod cum factum fuisset, coram ecclesiæ januis prostratus quotidie Dominum de præteritis negligentius placare studuit. insistens jejuniis et oratiotiibus lacryuisque assiduis, psalmodiansque dicebat: Ego cutem sum termis et non homo, opprobrium hominum et abjcctio plebis (Psal. xxii, 7) : tu autem, Domine, susceptor meus es, gloria mea, exaltabis caput meum (Psal. iii, 4). At Pater monasterii ejus videns humilitateiu, a Domino cor ejus intellexit visitatum, et ad portam eum collocavit præbendo victum quotidianum. llle autem, sicut jam dictum est, in poeniten:ia perseverans, animum ut arcum habuit extentum, quafenus saepissime humum lacrymis rigans mereretur audire : Dimissum est peccatum tuum. Quadam ergo die cum synaxis horæ tertiæ a fratribus cantaretur, memoratus frater juxta altare quod in media ecclesia situm est, ubi venerantur reliquiæ Dominicæ

(26) Ex antiquo Anonymo.

(27) Sic passim hoinicidia luebant illius temporis hoiuiiies; alii vero dato pretio, quod Wergildum appellabant; alii verberibtis et membrorum muti1:ìtione. Qui ad ecclesiam confugiebant, aut deprecalores mittebant, levius puniebantur, aut ferreis nexibus, aut pecuniæ multa. Eginhardus in epist. 48 ad Marclnràdum vicedominum deprecatur, ut Williranno et Otberto, qui ad limina SS. Marcellini et Pelri fugeraiil, liceut solrere Weregeldum pro

[blocks in formation]

operationis ex hinc agebat itinera Christi, ac ei frequenter conciuebat : Exaltabo te, Domine, quoniam suscepisti me, nec dilatasti inimicos meos super me. Domine Deus meus, clamari ad te, et sanas:i me. Dos:iine, edil;risti ab inferno animam meam (Psal. xxxix, $). Sicque paulatium crescendo pervenit ad charitatem, quæ perfecta foras mittit timorem (I Joan. iv, 18). l;itur post hoc in sancta conversatione plures duxit an:ios, positus gratuita misericordia Domini Christi, qui est benedictus in sæcula. CAP. IV. De quodam pænitente a vinculis ferreis soluto (26). Quidam vir civis Aurelianensis, Adam iiomine,

de vico Pruuiaco (Prunay), ob fratricidium (27) jussu episcopi urbis Aurelianensis ferreis nexibus ventrein brachiaque constrictus, cum per plures annos sanctorum loca visitando, uantæ incommoditatis molem sustineret, tandem a B. Pelro apostolo cujus limina l{omæ frequentabat, duorum nexuum solutionem adeptus, per visionem, ut ipse testabatur, adimonitus est ut cœnobium Christi militum Audomari atque l3ertini per longa terrarum spatia exquiremlo, corum se patrociniis devote committerel. Qui monitis ejus parens, per diutinos anfractus locum designatum adiit, et nocte octavæ apostolorum secundo Nonas Julii, in basilica S. Petri fratril)us nocturnas laudes celebrantibus, primamque lectionem lectore pronuntiante, horrore mon mollico

p circumfusus protinus cecidit, statimque ferreus ne

xus confractus, longiusque e brachio propulsus est. Quem vocibus lacrymabilibus Deo et sancto Bertiuo gratias referentem fratres a terra levaverunt, simul etiam ipsi auctori Deo et patrono suo Bertino debitas grates laudcsque referentes.

fratre suo, qui quemdam socium suum occiderat, et vt ei membrù perdonentur. Et epist. 25 pro alio qui eodem se receperat homicidio perpetrato, ut indulta membrorum integritate verberunque poena, liceat illi solutione pecuniæ componere atque emendare quod mala vo!untate commisii. Ex $uil)us patet non fortuita solum, sed voluntaria homicidia; non puema capitis, sed levioribus pœnis expiari tum solita, et oëmas diminui ob confugium in loca sancta. Lege iracula S. Bertæ infra ad amm. 723.

« VorigeDoorgaan »